هیرسوتیسم چیست؟

هیرسوتیسم (پرمویی) وضعیتی در زنان است که باعث رشد زیاد مو می‌شود. این مو معمولاً در مناطقی رشد می‌کند که معمولاً در مردان ظاهر می‌شود.

این بیماری می‌تواند مردان را نیز تحت تأثیر قرار دهد، اما تشخیص آن اغلب دشوارتر است. در مردان، هیرسوتیسم ممکن است مانند رشد موی معمولی به نظر برسد. 

موها اغلب تیره و زبر هستند، نه به شکل «کرک هلو»ی نرم و روشنی که بیشتر بدن را می‌پوشاند.

حدود ۵ تا ۱۰ درصد از زنان در جهان به هیرسوتیسم مبتلا هستند.

هایپرتریکوز

هایپرتریکوزیس نیز باعث رشد موهای زائد می‌شود، اما با هیرسوتیسم متفاوت است. در هایپرتریکوزیس، موهای زائد می‌توانند در هر جایی از بدن شما رشد کنند. از سوی دیگر، افراد مبتلا به هیرسوتیسم در نواحی خاصی که به هورمون‌های مردانه وابسته هستند، مانند صورت، سینه، پشت و شکم، رشد موهای زیادی دارند.

علائم هیرسوتیسم

در هیرسوتیسم، موهای زائد در نواحی زیر رشد می‌کنند:

• صورت
• قفسه سینه
• پایین معده
• ران‌های داخلی

ویریلیزاسیون

ویریلیزاسیون فرآیندی است که در آن زنان صفات مردانه پیدا می‌کنند. این اتفاق می‌تواند زمانی رخ دهد که افراد مبتلا به هیرسوتیسم سطح هورمون بالایی داشته باشند. علائم ویریلیزاسیون عبارتند از:

• صدایی عمیق
• طاسی
• آکنه
• توده عضلانی بیشتر
• سینه‌های کوچک‌تر
• کلیتوریس بزرگ شده

علل هیرسوتیسم

داشتن سطح بالایی از هورمون‌های مردانه (به نام آندروژن) می‌تواند باعث هیرسوتیسم شود. تولید آندروژن در بدن زنان طبیعی است و سطح پایین آن باعث رشد بیش از حد مو نمی‌شود. اما وقتی این مقادیر خیلی زیاد باشند، می‌توانند باعث هیرسوتیسم و ​​​​موارد دیگری مانند آکنه ، صدای بم و سینه‌های کوچک شوند. 

گاهی اوقات، ممکن است سطح آندروژن فرد طبیعی باشد، اما فولیکول‌های موی او بیش از حد به هورمون‌های مردانه حساس باشند. این حالت حساسیت فولیکول نامیده می‌شود و می‌تواند منجر به هیرسوتیسم شود.

برخی از دلایل احتمالی برای سطح بالای آندروژن‌ها عبارتند از:

• سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS). این بیماری باعث ایجاد کیست‌های کوچک یا کیسه‌های پر از مایع در تخمدان‌های شما می‌شود.
• سندرم کوشینگ. این سندرم زمانی ایجاد می‌شود که سطح هورمون استرس کورتیزول برای مدت طولانی بالا باشد.
• تومورهایی در غدد فوق کلیوی (که هورمون‌هایی مانند کورتیزول تولید می‌کنند) یا تخمدان‌های شما.
• دارو. برخی داروها می‌توانند سطح هورمون‌ها را در سیستم بدن شما تغییر دهند و باعث رشد موهای زائد روی صورت یا بدن شما شوند. این اتفاق می‌تواند در مورد داروهایی که هورمون دارند (مانند استروئیدهای آنابولیک)، داروهایی که باعث رشد مو می‌شوند (مانند مینوکسیدیل [روگین]) و دارویی به نام دانازول (دانوکرین) که می‌تواند به آندومتریوز (زمانی که بافتی که رحم را می‌پوشاند در خارج از رحم رشد می‌کند) کمک کند، رخ دهد.
• سطح بالای انسولین. انسولین می‌تواند تخمدان‌ها را برای تولید آندروژن تحریک کند.
• هیپرپلازی مادرزادی آدرنال. این یک بیماری ارثی است که می‌تواند باعث شود غدد فوق کلیوی شما آندروژن زیادی تولید کنند. 
• یائسگی. تغییرات هورمونی ممکن است بعد از یائسگی اتفاق بیفتد .

برخی از زنان هیرسوتیسم ایدیوپاتیک دارند، به این معنی که هیچ علت شناخته شده‌ای برای آن وجود ندارد.

هیرسوتیسم و ​​سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS)

سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS) شایع‌ترین علت هیرسوتیسم است. اما هیرسوتیسم به خودی خود به معنای ابتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک نیست. رشد موهای زائد صرفاً یکی از علائم سندرم تخمدان پلی‌کیستیک است که تا ۷۰٪ از زنان و افراد مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

علائم دیگر سندرم تخمدان پلی کیستیک عبارتند از:

• چرخه‌های قاعدگی نامنظم
• افزایش وزن
• نازک شدن مو
• آکنه
• تیره شدن پوست یا زائده‌های پوستی

عوامل خطر برای هیرسوتیسم

زنان بیشترین احتمال ابتلا به هیرسوتیسم را دارند. چند عامل دیگر نیز می‌توانند احتمال هیرسوتیسم را افزایش دهند، از جمله:

• سابقه خانوادگی. برخی از بیماری‌هایی که در خانواده‌ها ارثی هستند و بر هورمون‌های شما تأثیر می‌گذارند، می‌توانند باعث هیرسوتیسم شوند.
• نژاد. افرادی که تبار مدیترانه‌ای، اسپانیایی، آسیای جنوبی یا خاورمیانه‌ای دارند، بیشتر احتمال دارد که موهای زائد بدن داشته باشند.
• چاقی. اضافه وزن باعث می‌شود بدن شما هورمون‌های مردانه بیشتری تولید کند که می‌تواند هیرسوتیسم را بدتر کند.

تشخیص هیرسوتیسم

پزشک شما رشد موهای شما را بررسی کرده و سایر علائم هیرسوتیسم مانند آکنه را بررسی می‌کند. آنها ممکن است با آزمایش‌هایی مانند موارد زیر، سایر بیماری‌ها را رد کنند:

• آزمایش خون برای بررسی سطح هورمون‌های شما
• سونوگرافی برای بررسی تخمدان‌ها و رحم شما
• عکس‌برداری با اشعه ایکس یا سی‌تی‌اسکن برای بررسی غدد فوق کلیوی
• ام آر آی مغز
• معاینه لگن برای بررسی تخمدان‌ها از نظر وجود هرگونه تومور یا کیست (کیسه‌های مایع غیرطبیعی)

پس از تشخیص، پزشک ممکن است از مقیاس فریمن-گالوی استفاده کند. این ابزار به آنها کمک می‌کند تا با بررسی رشد مو در نه ناحیه از بدن، شدت بیماری شما را تعیین کنند. برای محاسبه نمره فریمن-گالوی، ارائه دهندگان خدمات درمانی از مقیاسی استفاده می‌کنند که برای هر ناحیه از بدن از 0 تا 4 متغیر است. نمره پایین‌تر به این معنی است که هیرسوتیسم شما خفیف است، در حالی که نمره بالاتر نشان دهنده وضعیت شدیدتر است.

درمان هیرسوتیسم

اگر موهای صورت یا بدن شما بیشتر از حد دلخواه است، می‌توانید از چند طریق آنها را از بین ببرید:

کاهش وزن. اگر وزن سالمی ندارید و وزن کم می‌کنید، بدن شما ممکن است هورمون‌های مردانه کمتری تولید کند.

اصلاح. می‌توانید موهای زائد را به راحتی با تیغ یا ماشین ریش‌تراش برقی از بین ببرید. ممکن است لازم باشد روزانه اصلاح کنید تا از رشد ته ریش جلوگیری شود. برخی افراد به دلیل اصلاح زیاد دچار سوزش تیغ می‌شوند، اما یک کرم تسکین‌دهنده می‌تواند کمک کند.

کندن مو با موچین یا بند انداختن. روش‌های مختلفی برای کندن مو از ریشه وجود دارد. می‌توانید از موچین استفاده کنید، یا می‌توانید قسمت‌هایی را بند بیندازید. این روش‌ها می‌توانند باعث درد و قرمزی شوند.

اپیلاسیون. یک راه سریع برای از بین بردن موهای زائد از ریشه، استفاده از موم ذوب شده است. اغلب، این کار را در سالن انجام می‌دهید. موم روی پوست مالیده شده و سپس به سرعت برداشته می‌شود. این کار می‌تواند باعث درد و قرمزی شود.

کرم‌ها. بعضی از کرم‌ها مواد شیمیایی قوی به نام موبر دارند. کرم را می‌مالید و اجازه می‌دهید مدتی بماند و وقتی آن را پاک می‌کنید، موها هم با آن می‌روند. آنها می‌توانند پوست حساس را تحریک کنند، بنابراین قبل از استفاده در یک ناحیه بزرگ، آن را در قسمت کوچکی از پوست امتحان کنید.

الکترولیز. شما می‌توانید با الکترولیز، که موها را با جریان الکتریکی از ریشه می‌سوزاند، موها را برای همیشه از بین ببرید. پس از تکرار چندین باره این فرآیند، رشد مو در نواحی تحت درمان باید متوقف شود.

لیزر موهای زائد. گرمای لیزر، موها را از ریشه از بین می‌برد، اما باید این فرآیند را چندین بار تکرار کنید و گاهی اوقات موها دوباره رشد می‌کنند. 

دارو. پزشکان می‌توانند داروهایی تجویز کنند که نحوه رشد موی بدن شما را تغییر دهند. اما وقتی مصرف آن را متوقف کنید، موهای شما دوباره رشد خواهند کرد.

قرص‌های ضدبارداری باعث می‌شوند بدن هورمون‌های مردانه کمتری تولید کند. با استفاده منظم، باید موهای صورت یا بدن شما کمتر شود.

داروهای ضد آندروژن به بدن شما کمک می‌کنند تا هورمون‌های مردانه کمتری تولید و استفاده کند.

افلورنیتین (وانیکا) یک کرم صورت است که وقتی روی پوست مالیده می‌شود، رشد مو را کند می‌کند.

محصولات دکلره می‌توانند موهای بدن شما را روشن کنند.

اگر غدد فوق کلیوی شما بیش از حد فعال باشد، ممکن است استروئیدهای با دوز پایین تجویز شوند. 

آگونیست‌های هورمون آزادکننده گنادوتروپین (GnRH) میزان آندروژن تولید شده در تخمدان‌ها را کاهش می‌دهند. این داروها تزریقی هستند و می‌توانند گران باشند. 

داروهای کاهش‌دهنده انسولین، مانند متفورمین یا پیوگلیتازون (Actos)، می‌توانند سطح آندروژن را در خون نیز کاهش دهند؛ با این حال، معمولاً به عنوان یک گزینه درمانی استاندارد استفاده نمی‌شوند زیرا می‌توانند عوارض جانبی ایجاد کنند.

عوارض هیرسوتیسم

هیرسوتیسم می‌تواند باعث پریشانی عاطفی شود. افراد مبتلا به این بیماری به دلیل موهای زائد، ممکن است تصویر ذهنی ضعیفی از خود داشته باشند. حتی ممکن است علائم افسردگی یا اضطراب داشته باشند.

پیشگیری از هیرسوتیسم

بسته به علت، ممکن است بتوانید احتمال ابتلا به هیرسوتیسم را کاهش دهید. اگر سندرم تخمدان پلی‌کیستیک دارید، در اینجا چند راه برای کاهش خطر ابتلا به آن آورده شده است:

• یک رژیم غذایی سالم و کم کالری داشته باشید.
• وزن کم کنید.
• به طور منظم ورزش کنید.

اگر داروهایی مصرف می‌کنید که می‌توانند باعث هیرسوتیسم شوند، با پزشک خود مشورت کنید. ممکن است بتوانید برخی از این داروها را تنظیم کنید.

خلاصه مطلب

هیرسوتیسم باعث رشد بیش از حد مو، عمدتاً در زنان می‌شود. اگرچه علائم این بیماری می‌تواند خجالت‌آور باشد، اما اگر می‌خواهید میزان موهای صورت و بدن خود را کاهش دهید، درمان‌هایی وجود دارد. اگر فکر می‌کنید ممکن است هیرسوتیسم داشته باشید، با پزشک خود صحبت کنید.

سوالات متداول در مورد هیرسوتیسم

چگونه از شر هیرسوتیسم خلاص شویم؟

درمان‌هایی برای کمک به کاهش رشد مو و کاهش موهای زائد وجود دارد. اما هیچ درمانی باعث نمی‌شود که موها به طور کامل از بین بروند. اگر می‌خواهید علائم خود را برطرف کنید، به درمان مداوم نیاز خواهید داشت. اکثر افراد یک درمان مؤثر پیدا می‌کنند که می‌توانند به عنوان یک راه حل طولانی مدت از آن استفاده کنند.   

هیرسوتیسم از چه سنی شروع می‌شود؟

هیرسوتیسم می‌تواند در هر سنی شروع شود، اما اکثر افراد در دوران بلوغ علائم آن را تجربه می‌کنند.

چه چیزی هیرسوتیسم را بدتر می‌کند؟

چاقی می‌تواند باعث شود بدن شما آندروژن بیشتری تولید کند که می‌تواند هیرسوتیسم را بدتر کند. 

اگر هیرسوتیسم درمان نشود، چه اتفاقی می‌افتد؟

اگر هیرسوتیسم درمان نشود، می‌تواند به مشکلات سلامت روان مانند افسردگی، اضطراب، اعتماد به نفس پایین، تصویر بدنی ضعیف و موارد دیگر منجر شود. از آنجا که هیرسوتیسم می‌تواند به دلیل بیماری‌های زمینه‌ای مانند سندرم تخمدان پلی کیستیک و سندرم کوشینگ باشد، عدم درمان آن ممکن است باعث بدتر شدن علائم شما شده و خطر عوارضی مانند بیماری قلبی، دیابت نوع ۲، مشکلات باروری و فشار خون بالا را افزایش دهد.

چگونه هیرسوتیسم را به طور طبیعی درمان کنیم؟

شما می‌توانید با ایجاد تغییراتی در سبک زندگی و رژیم غذایی که ممکن است به کاهش سطح آندروژن شما کمک کند، هیرسوتیسم را به طور طبیعی مدیریت کنید. به عنوان مثال، می‌توانید غذاهای غنی از آنتی‌اکسیدان مانند زغال اخته، گوجه فرنگی، فلفل دلمه‌ای، گوشت بدون چربی و غذاهای پخته شده با روغن‌های سالم مانند روغن زیتون را بیشتر مصرف کنید، مصرف غذاهای تصفیه شده و گوشت قرمز را کاهش دهید، به طور منظم ورزش کنید و خوب بخوابید. همچنین می‌توانید با پزشک خود در مورد مکمل‌ها یا گیاهانی که ممکن است به علائم هیرسوتیسم کمک کنند مانند نخل اره‌ای، چای نعناع و روغن درخت چای صحبت کنید. 

نوشته هیرسوتیسم اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

اگر روی پوست خود برآمدگی‌های کوچک خارش‌دار، قرمز یا چرکی دارید، ممکن است به فولیکولیت مبتلا شده باشید.

فولیکولیت یک مشکل پوستی شایع است که فولیکول‌های مو، یعنی کیسه‌های ریز اطراف موهای روی پوست شما را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این بیماری می‌تواند مانند یک جوش کوچک یا یک زخم پوسته پوسته به نظر برسد.

در بیشتر موارد، فولیکولیت خوش‌خیم است و معمولاً بدون درمان به خودی خود از بین می‌رود.

اما گاهی اوقات می‌تواند بدتر شود، به خصوص اگر سیستم ایمنی ضعیفی داشته باشید. در این موارد، درمان‌های مختلفی وجود دارد. اگر بدتر شود یا درمان نشود، فولیکولیت می‌تواند منجر به عفونت شدید، ریزش مو، جای زخم یا سایر مشکلات شود.

فولیکولیت چیست؟

فولیکولیت زمانی اتفاق می‌افتد که یک فولیکول مو توسط باکتری ، قارچ یا انسداد آلوده یا ملتهب شود. بسته به محل وقوع، فولیکولیت ممکن است نام رایج‌تری داشته باشد، مانند:

• خارش آرایشگر، اگر روی صورت شما، جایی که ریش یا سبیل شما رشد می‌کند، ظاهر شود
• جوش‌های ناشی از تیغ یا بثورات اصلاح، که شبیه خارش آرایشگر است
• بثورات ناشی از وان آب داغ، که توسط باکتری‌های موجود در آب گرم یا داغ ایجاد می‌شود

چه کسی ممکن است به فولیکولیت مبتلا شود؟

فولیکولیت شایع است و می‌تواند هر کسی را تحت تأثیر قرار دهد: بزرگسالان، کودکان و حتی نوزادان.

برخی از گروه‌های افراد بیشتر در معرض ابتلا به انواع خاصی از فولیکولیت هستند. اگر ریش دارید که مرتباً آن را کوتاه می‌کنید، در معرض خطر التهاب پوست چانه و گونه‌های خود هستید. همچنین اگر وزن بالایی دارید، به دیابت مبتلا هستید، مدت طولانی آنتی‌بیوتیک مصرف می‌کنید یا سیستم ایمنی ضعیف یا سرکوب‌شده‌ای دارید، احتمال ابتلا به فولیکولیت در شما بیشتر است .

آیا فولیکولیت مسری است؟

اغلب اوقات، فولیکولیت از فردی به فرد دیگر منتقل نمی‌شود. اما چند استثنا وجود دارد. اگر فولیکولیت شما توسط میکروبی ایجاد شده باشد که به طور طبیعی در آب یا خاک زندگی می‌کند، می‌تواند افراد دیگر را نیز آلوده کند. اگر بعد از نشستن در وان آب گرم دچار بثورات پوستی شوید، ممکن است افراد دیگری که در وان نشسته بودند نیز به آن مبتلا شوند.

برخی از فولیکولیت‌ها توسط نوعی باکتری مسری به نام استافیلوکوک یا استاف ایجاد می‌شوند. اگر روی پوست خود بریدگی دارید و چیزی مانند حوله‌ای که میکروب روی آن است را لمس می‌کنید، ممکن است آلوده شوید. در این صورت، تا زمانی که حداقل ۴۸ ساعت با آنتی‌بیوتیک درمان نشوید، بیماری شما مسری خواهد بود.

اگر هر یک از فولیکول‌های موی شما حاوی چرک است، پس از لمس ناحیه آلوده، دست‌های خود را به مدت 20 تا 30 ثانیه بشویید. تا زمانی که بهبود یابد، لباس یا حوله خود را با دیگران به اشتراک نگذارید.

علائم فولیکولیت چیست؟

علائم شما بسته به نوع فولیکولیت و شدت آن متفاوت خواهد بود.

فولیکولیت چه شکلی است؟

• گروهی از برآمدگی‌های کوچک، مانند جوش‌ها، که برخی از آنها دارای جوش‌های سرسفید هستند
• تاول‌هایی که می‌ترکند، ترشح می‌کنند و پوسته پوسته می‌شوند
• نواحی وسیعی از پوست متورم که ممکن است چرک ترشح کنند

این نواحی از پوست شما ممکن است خارش، حساسیت و درد داشته باشند.

چه انواعی از فولیکولیت وجود دارد؟

دو نوع اصلی فولیکولیت وجود دارد:

• فولیکولیت سطحی زمانی است که تنها بخشی از فولیکول مو آسیب دیده باشد.
• فولیکولیت عمیق زمانی است که کل فولیکول آسیب دیده باشد.

در این دو دسته، چندین زیرگروه وجود دارد:

فولیکولیت استافیلوکوکی

این شایع‌ترین نوع فولیکولیت است و باعث ایجاد برآمدگی‌های قرمز یا سفید خارش‌دار پر از چرک می‌شود. اگر خودتان را ببرید، باکتری‌ها می‌توانند وارد فولیکول مو شوند. معمولاً خود به خود از بین می‌رود، اما اگر شدید باشد و ادامه یابد، ممکن است لازم باشد به پزشک مراجعه کنید.

فولیکولیت سودوموناس یا «فولیکولیت وان آب داغ»

این بیماری توسط باکتری‌هایی ایجاد می‌شود که در آب داغی که به سرعت حرکت می‌کند، مانند وان آب گرم، سرسره آبی یا جکوزی، زندگی می‌کنند. اگر به آن مبتلا شوید، چند روز پس از قرار گرفتن در معرض آن ظاهر می‌شود. ممکن است شبیه فولیکولیت استافیلوکوکی یا بثورات پوستی، به خصوص در نواحی زیر لباس شنا، به نظر برسد. معمولاً خود به خود برطرف می‌شود. اگر برطرف نشد، برای درمان به پزشک نیاز خواهید داشت.

فولیکولیت مالاسزیا

مالاسزیا نوعی مخمر است که به طور طبیعی روی پوست شما یافت می‌شود. اگر مقدار زیادی از آن رشد کند، می‌تواند به فولیکول‌های مو نفوذ کرده و باعث خارش پوست شود. اگر پوست شما چرب باشد، شوره سر داشته باشید یا زیاد عرق کنید، احتمال ابتلا به این نوع بیشتر است. اگر روزانه از شامپوی ضد شوره روی پوست آسیب‌دیده استفاده کنید، می‌تواند کمک کند.

Pseudofolliculitis barbae یا “برآمدگی های تیغ”

این معمولاً در مناطقی که مو را کوتاه می‌کنید، مانند ناحیه بیکینی یا صورت، رخ می‌دهد. این اتفاق زمانی می‌افتد که موها پس از اصلاح یا اپیلاسیون به داخل رشد می‌کنند و منجر به برآمدگی‌های تیره‌ای به نام کلوئید می‌شوند. اگر بدتر شود و درمان نشود، می‌تواند جای زخم باقی بگذارد. این بیماری در افرادی که موهای فر دارند و در مردان سیاه‌پوست، آسیایی و آسیایی-آمریکایی شایع‌تر است.

سایکوزیس باربا

این نوع فولیکولیت، نوع جدی‌تری از فولیکولیت است که در اثر اصلاح ایجاد می‌شود. این نوع فولیکولیت شبیه برآمدگی‌های بزرگ و چرکی است. در صورت بروز این مشکل، باید اصلاح را متوقف کرده و برای درمان به پزشک مراجعه کنید. در صورت عدم درمان، می‌تواند باعث ایجاد جای زخم شود.

فولیکولیت پیتیروسپوروم

این بیماری ناشی از عفونت قارچی است . این بیماری منجر به جوش‌های خارش‌دار و چرکی می‌شود که در قسمت بالای بدن، عمدتاً در پشت و سینه، و همچنین در گردن، شانه‌ها، بازوها و صورت ظاهر می‌شوند.

فولیکولیت دکالوانس

این نوع نادری از فولیکولیت پوست سر است. اگر باکتری‌ها برای مدت طولانی فولیکول‌های مو را ملتهب کنند، سیستم ایمنی بدن ممکن است به آنها حمله کند و منجر به ریزش مو شود. پزشکان مطمئن نیستند که چه چیزی باعث این نوع می‌شود.

فولیکولیت ائوزینوفیلیک

این بیماری نوزادان و افرادی را که سیستم ایمنی بدنشان به درستی کار نمی‌کند، تحت تأثیر قرار می‌دهد. این بیماری باعث ایجاد برآمدگی‌های خارش‌دار و چرکی معمولاً روی شانه‌ها، بازوها، گردن و پیشانی می‌شود. در بیشتر موارد، این بیماری خود به خود از بین می‌رود.

فولیکولیت گرم منفی 

این مشکل در صورت استفاده طولانی مدت از آنتی بیوتیک برای آکنه ظاهر می‌شود ، که می‌تواند باعث مقاوم شدن باکتری‌ها در برابر دارو شود. این مشکل می‌تواند آکنه شما را بدتر کند. در صورت ابتلا به آن، باید به متخصص پوست یا پزشک دیگری مراجعه کنید.

جوش و کفگیرک 

کورک یک برآمدگی است که می‌تواند قرمز، حساس و دردناک باشد. این اتفاق زمانی می‌افتد که یک فولیکول به شدت عفونی شود. کورک می‌تواند جای زخم به جا بگذارد. کفگیرک خوشه‌ای از چندین کورک است. ممکن است لازم باشد برای درمان آنها به پزشک مراجعه کنید تا دارو یا سایر درمان‌ها را دریافت کنید.

فولیکولیت از کجا ممکن است ایجاد شود؟

از آنجا که فولیکول‌های مو در سراسر بدن شما وجود دارند، تقریباً در هر جایی می‌توانید به فولیکولیت مبتلا شوید. اما احتمال ابتلا به آن در مکان‌های زیر بیشتر است.

پوست سر 

نادر است، اما فولیکول‌های مو روی سر شما می‌توانند عفونی یا ملتهب شوند. این می‌تواند باعث ایجاد نقاط طاس گرد یا بیضی شکل شود. پوست سر شما همچنین ممکن است خارش، احساس سفتی یا درد داشته باشد.

صورت

اگر اصلاح کنید، ممکن است روی گونه‌ها، چانه و گردنتان «جوش‌های ناشی از اصلاح» ایجاد شود. اگر این جوش‌ها عفونی شوند، می‌توانند رشد کرده و چرک کنند. فولیکولیت همچنین می‌تواند در سایر قسمت‌های صورت، مانند پیشانی، ظاهر شود. این اغلب به این دلیل است که فولیکول مو با باکتری مسدود شده است.

سینه و پشت

آنچه ممکن است در این نواحی شبیه آکنه به نظر برسد، می‌تواند نوعی فولیکولیت باشد. ممکن است دچار خارش شوید و متوجه شوید که عرق، برآمدگی‌ها را بدتر می‌کند. این نوع فولیکولیت در نوجوانان شایع است زیرا بلوغ باعث می‌شود غدد چربی سخت‌تر کار کنند.

اگر سیستم ایمنی بدن شما ضعیف باشد، ممکن است نوع دیگری از فولیکولیت را روی سینه، گردن و بازوهای خود مشاهده کنید. برآمدگی‌ها ممکن است مدتی از بین بروند و سپس دوباره ظاهر شوند. نوزادان اغلب روی سینه و پشت خود دچار فولیکولیت می‌شوند.

کشاله ران

شما می‌توانید به دلیل اپیلاسیون، اصلاح یا کندن مو، دچار فولیکولیت «در ناحیه تناسلی» شوید. پوشیدن لباس‌هایی که با پوست شما اصطکاک دارند نیز می‌تواند منجر به جوش‌های دردناک در ناحیه لباس زیر شما شود.

پاها

برآمدگی‌های کوچکی که ممکن است چرک داشته باشند، می‌توانند روی پاها، به خصوص ران‌ها، ظاهر شوند. این برآمدگی‌ها ممکن است خارش یا درد داشته باشند.

باسن

اگر لباس‌های تنگ بپوشید یا از موم برای از بین بردن مو استفاده کنید، ممکن است در ناحیه مقعد دچار فولیکولیت شوید. گاهی اوقات، ممکن است به صورت یک جوش قرمز و منفرد ظاهر شود. یا می‌تواند به صورت بثورات گسترده ظاهر شود.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

اغلب اوقات، فولیکولیت با کمی مراقبت در خانه از بین می‌رود. اما اگر هر یک از موارد زیر را دارید، به پزشک مراجعه کنید.

• برآمدگی‌های سفت و دردناک
• ترشح چرک از برآمدگی‌ها
• برآمدگی‌هایی که پخش می‌شوند 
• تب
• لرز
• خستگی (احساس کسالت)
• بثوراتی که برطرف می‌شوند اما دوباره برمی‌گردند
• بثوراتی که بدتر می‌شود

فولیکولیت چگونه تشخیص داده می‌شود؟

پزشک معمولاً با معاینه دقیق پوست و پرسیدن سوالاتی در مورد سابقه پزشکی شما می‌تواند تشخیص دهد که آیا به فولیکولیت مبتلا هستید یا خیر. 

آنها ممکن است موارد زیر را بپرسند:

• آیا در وان آب گرم بوده‌اید؟
• چند وقت یکبار ریش می‌زنی؟
• از چه داروهایی استفاده می‌کنید؟
• چقدر تمایل به عرق کردن دارید؟

معمولاً نیازی به آزمایش ندارید، مگر اینکه درمان‌ها مؤثر نباشند. در این صورت، پزشک ممکن است:

• با استفاده از یک سواب، از یکی از زخم‌های شما کشت گرفته می‌شود تا آزمایشگاه بتواند عامل عفونت را تشخیص دهد.
• پوست خود را خراش دهید و نمونه را برای بررسی مخمر به آزمایشگاه ارسال کنید
• در موارد نادر، برای رد مشکلات جدی‌تر، بیوپسی انجام دهید.

چگونه در خانه از فولیکولیت مراقبت کنیم؟

فولیکولیت خفیف می‌تواند بدون درمان پزشکی از بین برود.

برای کمک به بهبودی و تسکین علائم، می‌توانید:

ناحیه عفونی را تمیز کنید. روزی دو بار با آب گرم و صابون ضد باکتری بشویید. حتماً هر بار از پارچه و حوله تازه استفاده کنید.

از نمک استفاده کنید. یک قاشق چایخوری نمک خوراکی را در دو فنجان آب گرم بریزید، یک لیف حمام را در آن خیس کنید و آن را روی پوست خود قرار دهید. همچنین می‌توانید این کار را با محلول آب گرم و سرکه سفید امتحان کنید.

ژل‌ها، کرم‌ها و شوینده‌ها را امتحان کنید. آنتی‌بیوتیک‌های بدون نسخه را روی پوست خود بمالید. اگر خارش دارید، می‌توانید لوسیون جو دوسر یا کرم هیدروکورتیزون بمالید . همچنین اجتناب از اصلاح، خاراندن و پوشیدن لباس‌های تنگ یا خشن روی ناحیه آلوده مفید است. 

کمپرس گرم بگذارید. سه تا چهار بار در روز و هر بار به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه، کمپرس گرم و مرطوب روی ناحیه مورد نظر قرار دهید.

برای جلوگیری از بازگشت فولیکولیت، می‌توانید:

عادات خود را تغییر دهید. از انجام هر کاری که ممکن است فولیکول‌های موی شما را ملتهب کند، خودداری کنید. به عنوان مثال، ممکن است لازم باشد مدتی از کندن موها، استفاده از وان آب گرم یا پوشیدن شلوار استرچ مورد علاقه خود دست بکشید.

سعی کنید آن ناحیه را نخارانید. اگرچه ممکن است خارش داشته باشد، اما خاراندن می‌تواند فولیکول را باز کند و باعث عفونت یا بدتر شدن آن شود.

جوش‌ها را فشار ندهید، نترکانید یا نترکانید. این کار می‌تواند عفونت را گسترش دهد.

گزینه‌های درمانی برای فولیکولیت چیست؟

اگر فولیکولیت شدید داشته باشید، پزشک ممکن است دارو یا درمان‌های دیگری به شما بدهد. بسته به نوع فولیکولیت، اکثر موارد را می‌توان با یک داروی آنتی‌بیوتیک، ضد قارچ یا ضد انگل درمان کرد.

پزشک شما همچنین در مورد نحوه مراقبت از فولیکولیت و نحوه جلوگیری از بدتر شدن یا گسترش آن به شما توصیه‌هایی خواهد کرد. ممکن است به شما گفته شود که از کمپرس گرم استفاده کنید، از خاراندن خودداری کنید و پوست آسیب دیده را اصلاح نکنید.

آنتی‌بیوتیک‌ها

اگر فولیکولیت باکتریایی دارید، پزشک ممکن است لوسیون یا ژل آنتی‌بیوتیک تجویز کند. اگر جدی باشد یا مرتباً عود کند، ممکن است قرص‌های آنتی‌بیوتیک برای مبارزه با عفونت باکتریایی به شما بدهد. 

ضد قارچ‌ها

اگر فولیکولیت قارچی دارید، پزشک ممکن است شامپو، کرم یا قرص ضد قارچ تجویز کند.

استروئیدها

برای فولیکولیت ائوزینوفیلیک، پزشک ممکن است کرم استروئیدی را برای کمک به خارش توصیه کند.

تخلیه فولیکول‌های آلوده

در موارد شدید، پزشک ممکن است برش کوچکی در فولیکول عفونی ایجاد کند تا به تخلیه و بهبودی آن کمک کند.

لیزر موهای زائد

اگر جوش‌های ناشی از اصلاح با تیغ دارید که به درمان پاسخ نداده‌اند، پزشک ممکن است به جای اصلاح با تیغ، استفاده از لیزر موهای زائد را توصیه کند . احتمالاً در یک دوره زمانی به چندین جلسه درمانی نیاز خواهید داشت. 

فولیکولیت چقدر طول می‌کشد تا از بین برود؟

مدت زمان بهبودی پوست شما به نوع فولیکولیت و مراحلی که شما و پزشکتان برای درمان آن انجام می‌دهید بستگی دارد. اگر مورد ساده‌ای باشد، پوست شما باید ظرف ۷ تا ۱۰ روز شروع به بهبود کند.

گاهی اوقات، فولیکولیت می‌تواند سرسخت‌تر باشد و مدت زمان بیشتری طول بکشد تا از بین برود. این اتفاق زمانی می‌افتد که مطمئن نیستید چه چیزی باعث آن شده است. ممکن است فوراً به نوع خاصی از دارو پاسخ ندهد، یا ممکن است از بین برود و دوباره برگردد. در برخی موارد، ممکن است چند ماه طول بکشد تا پوست شما به حالت عادی برگردد.

عوارض فولیکولیت چیست؟

اغلب اوقات، فولیکولیت بدون هیچ مشکلی برطرف می‌شود. اما گاهی اوقات، مشکلات طولانی مدت می‌توانند بروز کنند. 

ممکن است پس از بهبود پوست، جای زخم باقی بماند. یا ممکن است متوجه شوید که پوست ناحیه آسیب‌دیده روشن‌تر یا تیره‌تر از رنگ معمول پوست شما است. بسته به علت فولیکولیت، ممکن است موهایی را از دست بدهید که دوباره رشد نمی‌کنند.

فولیکولیت ناشی از عفونت گاهی اوقات بهبود می‌یابد و سپس برمی‌گردد. همچنین می‌تواند به مناطق دیگر گسترش یابد.

فولیکولیت ناشی از استاف می‌تواند در بدن شما شروع به رشد کند. با گذشت زمان، می‌تواند به اندام‌ها و خون شما گسترش یابد. اگرچه این مورد نادر است، اما اگر فوراً درمان نشود، می‌تواند کشنده باشد.

اگر پزشک شما نیاز به درمان فولیکولیت با آنتی‌بیوتیک داشته باشد، ممکن است عوارض جانبی ناشی از دارو را نیز تجربه کنید.

آیا می‌توان از فولیکولیت جلوگیری کرد؟

برای کاهش احتمال ابتلا به فولیکولیت، بهترین راه این است که حداقل به مدت سه ماه از اصلاح کردن خودداری کنید. اما برای بسیاری از افراد، این کار جواب نمی‌دهد. شاید بهتر باشد از تیغ برقی یا سایر روش‌های رفع موهای زائد، مانند موبرها، استفاده کنید. اگر این روش‌ها برای شما مؤثر نبودند، این مراحل را برای اصلاح کردن دنبال کنید.

• پوست خود را با آب گرم و یک پاک کننده ملایم بشویید.
• مقدار زیادی ژل یا کرم اصلاح، نه صابون، بمالید و بگذارید ۵ تا ۱۰ دقیقه بماند تا موهایتان نرم شود.
• هر بار که اصلاح می‌کنید از یک تیغه جدید استفاده کنید تا از تمیزی و تیزی آن مطمئن باشید؛ تیغه‌های تکی ایده‌آل هستند.
• در جهت رویش موهایتان اصلاح کنید.
• با آب گرم بشویید و از لوسیون مرطوب کننده استفاده کنید.
• فقط یک روز در میان اصلاح کنید. 

راه دیگر برای جلوگیری از فولیکولیت، محدود کردن استفاده از روغن‌ها و سایر محصولات پوستی چرب است. این محصولات می‌توانند باعث انسداد و به دام افتادن باکتری‌ها شوند. کارهای دیگری که می‌توانید انجام دهید:

• فقط در صورتی که از تمیز بودن و نگهداری خوب وان‌های آب گرم مطمئن هستید، در آنها غوطه‌ور شوید.
• از حوله، تیغ و سایر وسایل مراقبت شخصی تمیز استفاده کنید و از به اشتراک گذاشتن آنها با دیگران خودداری کنید.
• دست‌هایتان را مرتب بشویید.
• از نزدیک شدن بیش از حد به افرادی که فولیکولیت دارند خودداری کنید. آنها ممکن است میکروب‌های خود را بدون اینکه متوجه شوند، منتقل کنند.
• با پزشک خود در مورد امتحان کردن یک شامپوی ضد شوره صحبت کنید. اگر فولیکولیت شما ناشی از مخمر باشد، استفاده از شامپو روی قسمت‌های خارش‌دار پوست شما ممکن است تفاوت ایجاد کند.
• از لباس‌هایی که پوست شما را تحریک می‌کنند یا گرما و عرق را در خود نگه می‌دارند، مانند لیکرا، دستکش‌های لاستیکی و چکمه‌های بلند، خودداری کنید. در عوض، لباس‌های گشاد ساخته شده از پارچه‌هایی (مانند پنبه) را انتخاب کنید که به پوست شما اجازه تنفس می‌دهند. این کار عرق و اصطکاک را کاهش می‌دهد.
• به محض اینکه از وان آب گرم یا استخر بیرون آمدید، لباس شنای خود را درآورید و آبکشی کنید.
• مرتباً لباس‌هایتان را بشویید. حوله‌ها، ملحفه‌ها و لباس‌های عرق کرده را با آب داغ و صابون بشویید تا میکروب‌ها از بین بروند.

خلاصه مطلب

فولیکولیت یک مشکل پوستی شایع و معمولاً جزئی است. در بیشتر موارد، با مراقبت‌های خانگی برطرف می‌شود. 

اگر ظرف چند هفته بهبود نیافت، یا اگر علائم شما جدی بود، به پزشک مراجعه کنید.

سوالات متداول در مورد فولیکولیت

چه چیزی را می‌توان با فولیکولیت اشتباه گرفت؟

فولیکولیت ممکن است مانند سایر بیماری‌های پوستی، از جمله آکنه، گزش حشرات یا زرد زخم، به نظر برسد. اگر درمان‌های خانگی به علائم شما کمکی نکنند ، پزشک ممکن است بتواند تشخیص دهد که آیا چیز دیگری باعث ایجاد آنها شده است یا خیر.

فولیکولیت چقدر طول می‌کشد؟

یک مورد معمول فولیکولیت بدون درمان در عرض ۷ تا ۱۰ روز از بین می‌رود. موارد شدیدتر می‌توانند بیشتر طول بکشند یا دوباره عود کنند، اما درمان پزشکی معمولاً برای آنها خوب عمل می‌کند.

آیا فولیکولیت می‌تواند باعث ریزش مو شود؟

انواع خاصی از فولیکولیت، به خصوص در پوست سر یا سایر نواحی مودار، در صورت عدم درمان می‌توانند باعث ریزش مو شوند.

اگر نگران فولیکولیت خود هستید و با درمان خانگی از بین نمی‌رود، به پزشک مراجعه کنید.

نوشته چگونه فولیکولیت را درمان و پیشگیری کنیم؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.