۱ / ۱۹

این چیزی فراتر از ترسیدن است

واکنش “جنگ یا گریز” بدن شما با سرعت بالایی آغاز می‌شود. به نظر می‌رسد که از ناکجاآباد می‌آید — شاید هنگام راه رفتن در خیابان یا شستن لباس‌ها. حتی می‌تواند شما را از خواب عمیق بیدار کند . اغلب هیچ دلیل واضحی برای ترکیب علائم شما وجود ندارد. به همین دلیل است که به آن “حمله” می‌گویند. می‌تواند آنقدر ناگهانی و شدید باشد که احساس درماندگی کنید، نتوانید حرکت کنید یا به طور واضح فکر کنید.

۲ / ۱۹

تنگی قفسه سینه

یک جهش آدرنالین باعث می‌شود قلبتان تندتر بزند یا بتپد — یا هر دو. ممکن است قفسه سینه‌تان درد بگیرد. حتی ممکن است در تنفس مشکل داشته باشید.

۳ / ۱۹

خفگی

گلویتان سفت می‌شود و نمی‌توانید غذا را قورت دهید. یا ممکن است فکر کنید که می‌خواهید بالا بیاورید. این احساسات می‌توانند نفس کشیدن را برایتان سخت‌تر کنند.

۴ / ۱۹

ترور

ما در مورد ترسی که در روند عادی زندگی احساس می‌کنید، مثلاً وقتی که در لبه‌ی پرتگاه ایستاده‌اید، موضوع دشواری را مطرح می‌کنید یا شغل جدیدی را شروع می‌کنید، صحبت نمی‌کنیم. در طول حمله‌ی پانیک، ممکن است احساس غالبی داشته باشید که اتفاق واقعاً وحشتناکی در شرف وقوع است – یا اینکه قرار است بمیرید – با وجود اینکه می‌دانید این درست نیست.

۵ / ۱۹

سرگیجه

گاهی اوقات ممکن است آنقدر دچار سرگیجه شوید که کل اتاق دور سرتان بچرخد. یا به نظر برسد که از محیط اطرافتان جدا شده‌اید.

۶ / ۱۹

کف دست‌های عرق کرده

این نشانه کلاسیک اضطراب همچنین می‌تواند نشانه‌ای از حمله پانیک باشد. ممکن است در جاهای دیگر بدن، مانند زیر بغل، نیز عرق کنید — گاهی اوقات خیلی زیاد. و ممکن است لرز یا گرگرفتگی نیز داشته باشید.

۷ / ۱۹

لرزش و مورمور شدن

ممکن است تمام بدن شما شروع به لرزیدن کند. با رسیدن خون به قلب و عضلات، انگشتان دست یا پای شما ممکن است مورمور یا بی‌حس شوند.

۸ / ۱۹

سردرد

ممکن است یکی از آنها ناگهان بروز کند و به همان سرعت نیز از بین برود. مانند سایر علائم، این به تنهایی لزوماً به معنای ابتلا به حمله پانیک نیست.

۹ / ۱۹

چقدر طول می‌کشد؟

حمله پانیک معمولاً به یکباره اتفاق می‌افتد و در حدود ۱۰ دقیقه به اوج خود می‌رسد. سپس به آرامی احساس بهتری خواهید داشت. حملات به ندرت بیش از یک ساعت طول می‌کشند و بیشتر آنها در ۲۰ یا ۳۰ دقیقه تمام می‌شوند. آنها همیشه یکسان نیستند.

۱۰ / ۱۹

آیا این یک حمله قلبی است؟

علائم مشابه هستند: درد قفسه سینه، مشکلات تنفسی، سرگیجه، تعریق، حتی احساس از دست دادن کنترل. اگر اولین بار است که چنین احساسی دارید و شما یا یکی از اعضای نزدیک خانواده‌تان مشکلات قلبی داشته‌اید، به اورژانس مراجعه کنید — فقط برای احتیاط.

۱۱ / ۱۹

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر فقط یک یا دو حمله داشته باشید و بدون مشکل دیگری برطرف شوند، احتمالاً نیازی به نگرانی نیست. اما اگر این اتفاق بیشتر از این رخ می‌دهد، یا اگر نگران هستید، باید به پزشک مراجعه کنید. آنها می‌توانند به شما کمک کنند تا بفهمید چه چیزی باعث حملات شما می‌شود و چگونه آنها را مدیریت کنید. آنها همچنین می‌خواهند احتمال ابتلا به یک بیماری قلبی به نام پرولاپس دریچه میترال را رد کنند.

۱۲ / ۱۹

علل

حملات پانیک معمولاً ارثی هستند و اغلب با استرس مرتبط هستند . گاهی اوقات، یک دلیل فیزیکی وجود دارد: غده تیروئید شما هورمون زیادی تولید می‌کند. قند خون شما به اندازه کافی نیست. کافئین زیادی نوشیده‌اید، یا یک داروی محرک مانند آمفتامین یا کوکائین مصرف کرده‌اید. یا در حال سوءمصرف یا ترک مواد مخدر یا الکل هستید .

۱۳ / ۱۹

اختلال هراس

اگر پزشک شما نتوانسته علت فیزیکی پیدا کند، اما همچنان دچار حملات پانیک می‌شوید، ممکن است اختلال پانیک داشته باشید، به خصوص وقتی که نمی‌توانید از نگرانی در مورد حمله بعدی دست بردارید. ممکن است برای جلوگیری از آنها، روش زندگی روزمره خود را تغییر دهید.

۱۴ / ۱۹

کاری که می‌توانید انجام دهید

اولین قدم کاری است که اکنون انجام می‌دهید: درک کنید که چه اتفاقی دارد می‌افتد. وقتی متوجه شوید که بعید است به شما آسیبی برساند، فقط چند دقیقه طول می‌کشد و برای افراد دیگر نیز اتفاق می‌افتد، ممکن است کمتر نگران آن باشید. صرفاً دانستن اینکه راه‌هایی برای درمان آنها، از جمله روان‌درمانی و دارو، وجود دارد، می‌تواند تسکین‌دهنده باشد.

۱۵ / ۱۹

با مردم ارتباط برقرار کنید

وقتی احساس تنهایی می‌کنید، اضطراب بیشتر می‌شود. بهتر است حضوری خانواده و دوستان را ببینید، اما از طریق تلفن یا کامپیوتر هم بهتر از هیچ است. اگر کسی را ندارید که به او مراجعه کنید، به گروه‌های اجتماعی مانند باشگاه کتاب یا لیگ ورزشی بپیوندید تا با افرادی با علایق مشترک آشنا شوید و شروع به ایجاد روابط کنید.

۱۶ / ۱۹

خواب کافی داشته باشید

هدفتان را ۷ تا ۹ ساعت خواب در شب قرار دهید. اگر در خوابیدن مشکل دارید، اتاق خود را خنک، تاریک و ساکت نگه دارید. درست قبل از خواب تلویزیون تماشا نکنید یا از کامپیوتر یا تلفن هوشمند خود استفاده نکنید. همچنین خوابیدن و بیدار شدن در یک ساعت مشخص هر روز، حتی آخر هفته‌ها، مفید است.

۱۷ / ۱۹

ورزش

اگر بیشتر روزها ۳۰ دقیقه ورزش کنید — حتی اگر ۱۰ دقیقه در هر نوبت باشد — احتمال استرس شما کمتر می‌شود. این کار می‌تواند احتمال حمله پانیک را کاهش دهد. هر ورزشی کمک می‌کند، اما بهتر است فعالیت‌هایی انجام دهید که هم دست‌ها و هم پاهایتان را با ریتم حرکت دهد: پیاده‌روی، دویدن، شنا، رقص.

۱۸ / ۱۹

از سیگار، کافئین و الکل دوری کنید

اگر مرتباً دچار حملات پانیک شوید، می‌توانند باعث حملات پانیک شوند یا آن را بدتر کنند. بسیاری از داروها – از جمله قرص‌های آلرژی ، قرص‌های لاغری و داروهای سرماخوردگی – حاوی داروهایی هستند که می‌توانند اثر مشابهی داشته باشند. اگر برای حذف این موارد از زندگی خود به کمک نیاز دارید، با پزشک خود صحبت کنید.

۱۹ / ۱۹

تمرین آرامش

تکنیک‌هایی مانند مدیتیشن و یوگا می‌توانند به شما کمک کنند تا تنش را رها کنید و خود را برای آرامش و تمرکز آماده کنید. تنفس عمیق و کنترل‌شده، راهی عالی برای آرام کردن خود در مواقعی است که احساس می‌کنید در آستانه‌ی بروز علائم حمله هستید.

نوشته چه اتفاقی می‌افتد وقتی دچار حمله پانیک می‌شوید؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

این بیماری جدی باعث می‌شود فشار داخل چشم شما (که پزشک ممکن است آن را فشار داخل چشمی یا IOP بنامد) ناگهان بالا برود. این فشار می‌تواند ظرف چند ساعت افزایش یابد. این اتفاق زمانی می‌افتد که مایع داخل چشم شما نمی‌تواند آنطور که باید تخلیه شود. این بیماری به اندازه سایر انواع گلوکوم که باعث تجمع فشار بسیار کندتر در طول زمان می‌شوند، شایع نیست. گلوکوم حاد زاویه بسته ناشی از افزایش سریع یا ناگهانی فشار داخل چشم است که فشار داخل چشمی (IOP) نامیده می‌شود.

علل

مایع از طریق سیستمی از کانال‌ها از چشم شما خارج می‌شود. این کانال‌ها در بافتی مشبک بین عنبیه (قسمت رنگی چشم) و قرار دارند.قرنیه (لایه بیرونی شفاف)

وقتی عنبیه و قرنیه شما به هم نزدیک‌تر می‌شوند، زاویه بین آنها “بسته می‌شود”. وقتی این اتفاق ناگهان رخ می‌دهد، حمله حاد نامیده می‌شود و بسیار دردناک است.

گلوکوم زاویه بسته حاد، کانال‌های شما را به طور کامل مسدود می‌کند. این امر مانع از جریان یافتن مایع از طریق آنها می‌شود، مانند یک تکه کاغذ که روی لوله سینک سر می‌خورد. فشاری که ایجاد می‌شود می‌تواند به عصب بینایی شما آسیب برساند. اگر این مشکل را به سرعت کافی درمان نکنید، ممکن است بینایی خود را به طور کامل از دست بدهید.

اگر سیستم تخلیه چشم شما باریک باشد و چشمانتان بیش از حد یا خیلی سریع گشاد شود (مردمک چشمتان بزرگتر شود)، ممکن است دچار حمله گلوکوم زاویه بسته شوید. این اتفاق معمولاً زمانی می‌افتد که:

• به یک اتاق تاریک بروید
• قطره‌هایی تهیه کنید که چشمان شما را گشاد می‌کنند
• هیجان‌زده شده‌اید یا استرس دارید
• مصرف داروهای خاص مانند داروهای ضد افسردگی، داروهای سرماخوردگی یا آنتی هیستامین‌ها

برخی از شرایط سلامتی نیز می‌توانند باعث گلوکوم زاویه بسته شوند:

• آب مروارید
• لنز اکتوپیک (زمانی که لنز شما از جایی که باید باشد حرکت می‌کند)
• رتینوپاتی دیابتی
• ایسکمی چشمی (رگ‌های خونی تنگ شده به چشم)
• یووئیت (التهاب چشم)
• تومورها

زنان ۲ تا ۴ برابر بیشتر از مردان در معرض ابتلا به آن هستند. همچنین اگر موارد زیر را داشته باشید، احتمال ابتلا به آن بیشتر است:

• آسیایی یا اینوئیت
• دوربینی
• بین ۵۵ تا ۶۵

یا اگر شما:

• سابقه خانوادگی ابتلا به آن را داشته باشید
• از داروهایی استفاده کنید که مردمک چشم شما را گشاد می‌کنند
• از داروهای دیگری استفاده کنید که باعث می‌شوند عنبیه و قرنیه شما به هم نزدیک شوند، مانند سولفونامیدها، توپیرامات یا فنوتیازین‌ها

اگر در یک چشم خود گلوکوم زاویه بسته حاد دارید، احتمال ابتلا به آن در چشم دیگر نیز بیشتر است.

علائم

آنها به سرعت ظاهر می‌شوند. شما نمی‌توانید آنها را نادیده بگیرید. آنها عبارتند از:

• درد چشم
• سردرد شدید
• حالت تهوع یا استفراغ
• دید بسیار تار یا مبهم
• دیدن رنگین‌کمان یا هاله در اطراف نورها
• قرمزی در قسمت سفید چشم آسیب دیده
• مردمک‌هایی با اندازه‌های مختلف
• از دست دادن ناگهانی بینایی

وقتی پزشک شما را معاینه می‌کند، ممکن است متوجه شود که مردمک‌های شما دیگر با تاباندن نور کوچک‌تر یا بزرگ‌تر نمی‌شوند.

تشخیص

اگر فکر می‌کنید گلوکوم زاویه بسته حاد دارید، باید فوراً به چشم پزشک مراجعه کنید — این یک وضعیت اورژانسی است. آنها شما را معاینه کرده و در مورد علائمتان سوال می‌کنند. آنها ممکن است یک یا چند آزمایش انجام دهند تا اطلاعات بیشتری در مورد آنچه در داخل چشم شما می‌گذرد، کسب کنند:

• گونیوسکوپی: پزشک با استفاده از یک لنز و یک میکروسکوپ ساده به نام لامپ شکافی، به داخل چشم شما نگاه می‌کند. یک پرتو نور، زاویه بین عنبیه و قرنیه شما را بررسی می‌کند و میزان تخلیه مایع را بررسی می‌کند.
• تونومتری: در این آزمایش از ابزاری برای اندازه‌گیری فشار داخل چشم استفاده می‌شود.
• افتالموسکوپی: پزشک با استفاده از یک دستگاه کوچک مجهز به چراغ، آسیب به عصب بینایی شما را بررسی می‌کند.

درمان

اولین کاری که پزشک برای درمان حمله حاد بسته شدن زاویه انجام می‌دهد، تلاش برای کاهش فشار در چشم است. او ممکن است از موارد زیر استفاده کند:

• قطره‌هایی که مردمک چشم شما را تنگ می‌کنند
• دارو برای کاهش میزان مایع چشم شما

وقتی فشار داخل چشمی شما کمی کاهش یافت، پزشک ممکن است از لیزر برای موارد زیر استفاده کند:

• ایجاد یک سوراخ کوچک در عنبیه چشم. به این عمل ایریدوتومی لیزری گفته می‌شود و به جریان یافتن مجدد مایع درون چشم کمک می‌کند. این یک درمان سرپایی است و چند دقیقه طول می‌کشد.
• لبه‌های عنبیه خود را از کانال‌های تخلیه چشم خود دور کنید. به این عمل ایریدوپلاستی لیزری یا گونیوپلاستی می‌گویند.

اگر آب مروارید دارید، پزشک ممکن است جراحی را برای تعویض عدسی چشم شما در نظر بگیرد. انجام این نوع جراحی در هنگام حمله حاد بیماری می‌تواند دشوارتر باشد.

حتی اگر گلوکوم زاویه بسته حاد شما فقط در یک چشم باشد، پزشک شما احتمالاً برای اطمینان هر دو چشم را درمان خواهد کرد. اگر این عمل امکان تخلیه کافی مایع را فراهم نکند، ممکن است به جراحی بیشتری نیاز داشته باشید.

پیشگیری

بهترین راه برای جلوگیری از حمله گلوکوم زاویه بسته حاد، معاینه منظم چشم است، به خصوص اگر در معرض خطر بالایی هستید. پزشک شما می‌تواند سطح فشار و میزان تخلیه مایع را کنترل کند. اگر فکر کند خطر شما به طور غیرمعمول زیاد است، ممکن است برای جلوگیری از حمله، درمان با لیزر را پیشنهاد کند.

نوشته گلوکوم حاد زاویه بسته چیست؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.