آرتریت روماتوئید (RA) نوعی آرتریت است که به عنوان یک بیماری خودایمنی در نظر گرفته می‌شود. بیماری خودایمنی زمانی است که سیستم ایمنی بدن شما شروع به حمله به بدن شما می‌کند. این بیماری باعث درد و تورم در مفاصل شما می‌شود. سیمزیا یک داروی تزریقی است که برای کمک به علائم  آرتریت روماتوئید تأیید شده است.

سیمزیا چگونه برای آرتریت روماتوئید (RA) موثر است؟

ماده‌ی مؤثر موجود در سیمزیا، سرتولیزوماب پگول است. این دارو به دسته‌ای از داروها به نام مسدودکننده‌های فاکتور نکروز تومور آلفا (TNFα) تعلق دارد. TNFα در بدن باعث التهاب می‌شود. هنگامی که این ماده توسط سیمزیا مسدود می‌شود، التهاب کاهش می‌یابد و علائم آرتریت روماتوئید بهبود می‌یابد. 

چگونه از سیمزیا استفاده کنم؟

سیمزیا مایعی است که هر ۲ تا ۴ هفته زیر پوست تزریق می‌شود. دوز و تعداد دفعات مصرف دارو توسط پزشک شما تعیین می‌شود. می‌توان آن را به ران یا شکم تزریق کرد. 

چگونه برای آرتریت روماتوئید (RA) مورد مطالعه قرار گرفت؟

برای آرتریت روماتوئید، چهار مطالعه اولیه برای مقایسه سیمزیا با دارونمایی که هیچ دارویی نداشت، انجام شد. افراد حاضر در این مطالعات نمی‌دانستند که آیا سیمزیا دریافت می‌کنند یا دارونما. برای اینکه افراد در این مطالعات شرکت کنند، باید بیش از 6 ماه به آرتریت روماتوئید متوسط ​​تا شدید مبتلا باشند و 9 یا بیشتر مفصل متورم یا حساس داشته باشند. همچنین باید داروهای خاصی را برای درمان آرتریت روماتوئید خود در گذشته امتحان کرده باشند که آن را به طور کامل کنترل نکرده باشد. 

در سه مطالعه اول، افراد به مدت ۶ ماه گذشته برای درمان آرتریت روماتوئید خود متوترکسات مصرف کرده بودند، اما این دارو برای کنترل علائم آنها مؤثر نبود. در این مطالعات، آنها متوترکسات خود را ادامه دادند و سیمزیا را برای درمان آرتریت روماتوئید خود اضافه کردند. اولین مطالعه طولانی‌ترین بود، در ۵۲ هفته. مطالعات دو و سه کوتاه‌تر بودند و ۲۴ هفته طول کشیدند. این مطالعات از دوزهای کمی متفاوت سیمزیا استفاده کردند، اما در هر سه مطالعه، نتایج مشابه بود. تعداد افرادی که در علائم آرتریت روماتوئید خود بهبود مشاهده کردند، هنگام مصرف سیمزیا به همراه متوترکسات، در مقایسه با متوترکسات به تنهایی، بیشتر بود. این مطالعات همچنین نشان داد افرادی که سیمزیا مصرف کردند، بهبود بیشتری در عملکرد فیزیکی خود داشتند. 

در مطالعه چهارم، افراد هر دارویی را که برای آرتریت روماتوئید استفاده می‌شد، امتحان کرده بودند، اما در کنترل علائم آنها مؤثر نبود. در این مطالعه، به افراد سیمزیا به تنهایی یا دارونمایی که حاوی هیچ دارویی نبود، داده شد. مشابه سایر مطالعات، تعداد افرادی که در علائم آرتریت روماتوئید خود بهبود مشاهده کردند، هنگام مصرف سیمزیا بیشتر بود و بهبود بیشتری در عملکرد فیزیکی خود داشتند. 

نتایج شما ممکن است با آنچه در مطالعات بالینی دیده شده متفاوت باشد.

چقدر طول می‌کشد تا اثر کند؟

سیمزیا می‌تواند ظرف چند روز شروع به اثر کند. اما ممکن است تا زمانی که سیمزیا را حدود ۵ هفته مصرف نکنید، پاسخ کامل مشاهده نشود. اگر علائم آرتریت روماتوئید شما بهبود نیافت، به پزشک خود اطلاع دهید. برای پیگیری علائم و میزان تداوم آنها، یک دفترچه یادداشت علائم تهیه کنید. این می‌تواند به شما و پزشکتان کمک کند تا بفهمید داروهایتان چقدر برای شما مؤثر هستند. 

چگونه می‌توانم از عوارض جانبی پیشگیری و آنها را مدیریت کنم؟

شایع‌ترین عوارض جانبی مشاهده شده با سیمزیا عبارتند از عفونت، بثورات پوستی، انواع خاصی از سرطان‌ها، نارسایی قلبی و اختلالات خونی. 

عفونت‌ها. شایع‌ترین عفونت‌های گزارش‌شده سرماخوردگی معمولی ، عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی و عفونت‌های دستگاه ادراری بودند. علائم سرماخوردگی معمولی و عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی شامل تب، سرفه و گلودرد است. علائم عفونت دستگاه ادراری که به عنوان عفونت کلیه یا مثانه نیز شناخته می‌شود ، شامل تب، سوزش یا گزش هنگام ادرار، درد در قسمت پایین شکم و نیاز به دفع ادرار بیشتر است. به طور کلی، سیمزیا می‌تواند احتمال ابتلا به هرگونه عفونت را افزایش دهد. در صورت داشتن سابقه عفونت مزمن، عفونتی که مرتباً عود می‌کند، سل یا هپاتیت B، حتماً به پزشک خود اطلاع دهید. پزشک شما قبل از شروع مصرف سیمزیا، با آزمایش پوستی، سل را بررسی می‌کند. برای کاهش احتمال ابتلا به عفونت، مطمئن شوید که واکسن‌های خود را به‌روز کرده‌اید. باید از اقدامات بهداشتی خوب مانند ضدعفونی کردن سطوح، شستن دست‌ها و جلوگیری از لمس صورت خود استفاده کنید. همچنین باید از تماس نزدیک با کسی که می‌دانید بیمار است خودداری کنید و از جمعیت زیاد دوری کنید. اگر فکر می‌کنید ممکن است عفونت داشته باشید، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید.

سرطان. سیمزیا می‌تواند خطر ابتلا به انواع خاصی از سرطان‌ها، از جمله سرطان غدد لنفاوی ( لنفوم ) و انواع خاصی از سرطان پوست را افزایش دهد. علائم ممکن است شامل تورم غدد در گردن، زیر بغل یا کشاله ران؛ سرفه؛ تب؛ کاهش وزن؛ یا تغییرات پوستی باشد. در صورت مشاهده هر یک از این علائم، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید. برای محافظت از پوست خود، هنگام قرار گرفتن در معرض آفتاب، باید از کرم ضد آفتاب و لباس محافظ استفاده کنید و همچنین باید از تخت‌های برنزه کننده خودداری کنید. باید پوست خود را به طور مرتب بررسی کنید. در صورت مشاهده هرگونه خال جدید یا خال‌هایی که از نظر شکل، رنگ یا اندازه تغییر می‌کنند، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید. 

نارسایی قلبی. سیمزیا ممکن است خطر ابتلا به نارسایی قلبی را افزایش دهد یا اگر از قبل نارسایی قلبی دارید، آن را بدتر کند. علائم نارسایی قلبی شامل تنگی نفس، تورم در پاها، افزایش وزن و خستگی است. در صورت بروز هر یک از این علائم، فوراً به پزشک خود اطلاع دهید. 

اختلالات خونی.  سیمزیا  می‌تواند باعث اختلالات خونی مانند کم‌خونی آپلاستیک، سطح پایین پلاکت (ترومبوسیتوپنی)، سطح پایین گلبول‌های سفید خون (لکوپنی) و ترکیبی از گلبول‌های قرمز، گلبول‌های سفید و پلاکت‌های پایین (پانسیتوپنی) شود. علائم این اختلالات شامل تب، تنگی نفس، رنگ‌پریدگی یا زردی پوست، خونریزی آسان، عفونت مکرر و ضعف است. پزشک شما به طور منظم خون شما را از نظر این شرایط کنترل خواهد کرد. مهم است که تمام قرارهای ملاقات برنامه‌ریزی شده خود را برای آزمایش خون انجام دهید. اگر علائمی از اختلال خونی دارید، باید فوراً با پزشک خود تماس بگیرید. 

چه نوع تداخلات دارویی ممکن است رخ دهد؟

مهم است که پزشک شما قبل از شروع مصرف سیمزیا، از تمام داروهایی که مصرف می‌کنید، به خصوص داروهای آرتریت روماتوئید، مطلع باشد. 

داروهای خاص: سیمزیا نباید با داروهای زیر مصرف شود زیرا خطر ابتلا به عفونت‌های جدی را افزایش می‌دهد. 

• آباتاسپت (اورنسیا)، دارویی که معمولاً برای آرتریت روماتوئید و آرتریت پسوریاتیک استفاده می‌شود 
• Anakinra (Kineret)، دارویی که معمولا برای RA استفاده می شود
• ناتالیزوماب (Tysabri)، دارویی که معمولاً برای بیماری کرون یا ام‌اس استفاده می‌شود
• ریتوکسیماب (ریتوکسان)، دارویی که معمولاً برای آرتریت روماتوئید و برخی سرطان‌ها استفاده می‌شود 

واکسیناسیون زنده : در هنگام مصرف سیمزیا باید از واکسیناسیون زنده اجتناب شود. زیرا واکسیناسیون ممکن است به اندازه کافی مؤثر نباشد و خطر عفونت را افزایش دهد. پزشک شما قبل از شروع سیمزیا، سابقه واکسیناسیون شما را بررسی کرده و هرگونه واکسیناسیونی را در آن زمان توصیه خواهد کرد. 

تست‌های آزمایشگاهی:  سیمزیا می‌تواند با برخی از آزمایش‌های انعقاد خون تداخل ایجاد کند. قبل از انجام آزمایش خون، به پزشک خود اطلاع دهید که سیمزیا مصرف می‌کنید تا از عدم تداخل دارویی اطمینان حاصل شود. 

در مورد تمام داروهای تجویزی یا بدون نسخه (OTC)، ویتامین‌ها/مواد معدنی، محصولات گیاهی یا سایر مکمل‌هایی که مصرف می‌کنید یا اخیراً مصرف کرده‌اید، به داروساز یا سایر ارائه دهندگان خدمات درمانی خود اطلاع دهید. این به آنها کمک می‌کند تا بهترین برنامه درمانی را برای شما تعیین کنند.

نوشته آشنایی با سیمزیا برای آرتریت روماتوئید اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

سوءمصرف مواد چیزی نیست که باید آن را ساده بگیرید. این اتفاق زمانی می‌افتد که شما الکل، داروهای تجویزی و سایر مواد قانونی و غیرقانونی را بیش از حد یا به روش نادرست مصرف می‌کنید.

سوءمصرف مواد با اعتیاد متفاوت است. بسیاری از افراد مبتلا به مشکلات سوءمصرف مواد می‌توانند آن را ترک کنند یا رفتار ناسالم خود را تغییر دهند. از سوی دیگر، اعتیاد یک بیماری است. به این معنی که شما نمی‌توانید مصرف مواد را متوقف کنید، حتی زمانی که شرایط شما به شما آسیب می‌رساند.

داروهای رایج مورد سوءمصرف

مواد مخدر قانونی و غیرقانونی هر دو دارای مواد شیمیایی هستند که می‌توانند نحوه عملکرد بدن و ذهن شما را تغییر دهند. آن‌ها می‌توانند به شما حس سرخوشی لذت‌بخش بدهند، استرس شما را کاهش دهند یا به شما کمک کنند از مشکلات زندگی خود جلوگیری کنید.

الکل

الکل روی هر کسی تأثیر متفاوتی می‌گذارد. اما اگر زیاد و مکرر بنوشید، احتمال آسیب یا تصادف شما افزایش می‌یابد. نوشیدن زیاد الکل همچنین می‌تواند باعث مشکلات کبدی و سایر مشکلات سلامتی شود یا به اختلال جدی‌تر الکل منجر شود.

داروهای تجویزی و بدون نسخه (OTC)

این داروها می‌توانند به اندازه داروهای غیرقانونی خطرناک و اعتیادآور باشند. در صورت وجود موارد زیر، ممکن است دچار سوءمصرف دارو شوید:

• داروی تجویز شده برای شخص دیگری را مصرف کنید
• مصرف دوزهای اضافی یا استفاده از دارویی غیر از روشی که قرار است مصرف شود
• مصرف دارو به دلایل غیرپزشکی

انواع داروهای تجویزی که اغلب مورد سوءمصرف قرار می‌گیرند عبارتند از:

• مسکن‌های اپیوئیدی
• داروهای محرک مورد استفاده برای درمان اختلال بیش فعالی کمبود توجه
• داروهای ضد اضطراب و خواب

رایج‌ترین داروهای بدون نسخه که مورد سوءمصرف قرار می‌گیرند، داروهای سرفه و سرماخوردگی حاوی دکسترومتورفان هستند که در دوزهای بالا می‌توانند باعث مستی یا مسمومیت شوند.

هروئین

این ماده مخدر غیرقانونی، نسخه طبیعی مواد افیونی تجویزی ساخت بشر است. هروئین در ابتدا احساسات خوبی را به شما منتقل می‌کند. اما وقتی اثر آن از بین می‌رود، همه چیز کند می‌شود. شما کندتر حرکت می‌کنید و فکر می‌کنید و ممکن است لرز، حالت تهوع و عصبی بودن داشته باشید. ممکن است احساس نیاز شدیدی به مصرف هروئین بیشتر برای احساس بهتر داشته باشید.

کوکائین

این ماده مخدر سرعت کل بدن شما را افزایش می‌دهد. وقتی کوکائین مصرف می‌کنید، ممکن است خیلی سریع صحبت کنید، حرکت کنید یا فکر کنید. ممکن است احساس شادی و پرانرژی بودن داشته باشید. اما ممکن است خلق و خوی شما به عصبانیت تغییر کند. ممکن است احساس کنید کسی قصد دارد شما را بکشد. این می‌تواند باعث شود کارهایی انجام دهید که منطقی نیستند.

مصرف کوکائین برای مدت طولانی منجر به هوس شدید برای این ماده مخدر می‌شود.

ماری‌جوانا

تعداد فزاینده‌ای از ایالت‌ها مصارف پزشکی ماری‌جوانا را قانونی کرده‌اند. تعداد انگشت‌شماری از ایالت‌ها نیز مصرف تفریحی آن را مجاز می‌دانند. اما در بیشتر ایالت‌ها، هنوز غیرقانونی است.

ماری‌جوانا می‌تواند باعث شود احساس حماقت کنید و بی‌دلیل بخندید. یا ممکن است احساس خواب‌آلودگی کنید و اتفاقاتی را که تازه افتاده فراموش کنید. رانندگی در حالت نشئگی به اندازه رانندگی در حالت مستی خطرناک است. و مصرف زیاد ماری‌جوانا می‌تواند برخی افراد را “فرسوده” کند و باعث شود زیاد فکر نکنند یا به چیزی اهمیت ندهند.

سیگار و سایر محصولات دخانی

شاید این‌ها را به عنوان مواد مخدر در نظر نگیرید. اما تنباکو ماده شیمیایی به نام نیکوتین دارد که به شما کمی لذت و انرژی می‌دهد. این اثر می‌تواند به سرعت از بین برود و شما را به مصرف بیشتر ترغیب کند. درست مانند سایر مواد مخدر، می‌توانید به نیکوتین موجود در سیگار اعتیاد پیدا کنید و از آن سوءاستفاده کنید.

نشانه‌های مشکل مصرف مواد

وقتی برای اولین بار شروع به مصرف مواد می‌کنید، ممکن است فکر کنید می‌توانید میزان مصرف خود را کنترل کنید. اما با گذشت زمان، ممکن است برای رسیدن به همان احساس یا اثر، به مقدار بیشتری از دارو نیاز داشته باشید. برای برخی افراد، این می‌تواند فراتر از سوءمصرف، به اعتیاد منجر شود . نشانه‌هایی که ممکن است نشان دهد شما مشکل سوءمصرف مواد دارید عبارتند از:

• بی‌علاقگی به چیزهایی که قبلاً دوست داشتید
• دوستانت را زیاد تغییر بده
• دست از مراقبت از خودت بردار
• بیشتر از گذشته تنها باشید
• بیشتر یا کمتر از حد معمول غذا بخورید
• خواب در ساعات نامناسب
• در محل کار یا با خانواده مشکل دارند
• به سرعت از احساس خوب به بد تغییر دهید
• هوس یا میل شدید به مصرف ماده 

نوشته سوء مصرف مواد چیست؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

آشنایی با داروهای بدون نسخه برای میگرن

داروهای میگرن بدون نسخه (OTC) اولین خط دفاعی برای بسیاری از افرادی هستند که به دنبال تسکین درد ناتوان‌کننده سردرد میگرنی هستند. در حالی که درمان‌های تجویزی در سال‌های اخیر توجه زیادی را به خود جلب کرده‌اند، داروهای بدون نسخه که به راحتی در دسترس هستند، برای بسیاری از افرادی که حملات میگرنی خفیف تا متوسط ​​را تجربه می‌کنند، هم در دسترس و هم مفید هستند. 

این داروها که بدون نسخه در داروخانه‌ها، فروشگاه‌های مواد غذایی و فروشگاه‌های رفاه در سراسر کشور موجود هستند، در صورت بروز غیرمنتظره علائم میگرن، دسترسی فوری را فراهم می‌کنند.

بهترین داروی بدون نسخه برای میگرن چیست؟

گزینه‌های رایج بدون نسخه شامل مسکن‌هایی مانند استامینوفن و ایبوپروفن است. هیچ داروی «بهترین»ی وجود ندارد زیرا حملات میگرن پیچیده هستند و آنچه برای یک نفر خوب عمل می‌کند ممکن است برای دیگری مؤثر نباشد. برخی افراد با یک داروی بدون نسخه تسکین می‌یابند، در حالی که برخی دیگر به ترکیبی یا چیز متفاوتی نیاز دارند. سطح درد، واکنش شما به داروها و سایر مشکلات سلامتی، همگی نقش دارند. اگر داروهای بدون نسخه کمکی نمی‌کنند، ممکن است زمان آن رسیده باشد که با پزشک خود در مورد گزینه‌های دیگر صحبت کنید. مسکن‌ها معمولاً اگر به محض شروع حمله میگرن آنها را مصرف کنید، بهترین عملکرد را دارند. دلیلش این است که بدن شما برای جذب دارو به زمان نیاز دارد.

می‌توانید تعداد زیادی مسکن برای حملات میگرنی در قفسه‌های داروخانه پیدا کنید:

استامینوفن

استفاده از استامینوفن التهاب را که به ویژه برای حملات میگرن مفید است، تسکین نمی‌دهد. اما استامینوفن هنوز برای درد خفیف مفید است.

مطمئن شوید که بیشتر از دوز روی بسته‌بندی مصرف نکنید. مصرف بیش از حد ممکن است به کبد شما آسیب برساند یا حتی منجر به نارسایی کبد شود. حداکثر دوز توصیه شده برای بزرگسالان ۴۰۰۰ میلی‌گرم در ۲۴ ساعت است.

داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs)

آنها به کاهش التهابی که باعث حملات میگرنی می‌شود کمک می‌کنند. بنابراین اغلب انتخاب بهتری نسبت به استامینوفن هستند.

داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) عبارتند از:

آسپرین. می‌توانید آن را همراه با استامینوفن و کافئین برای کمک به درد خفیف خریداری کنید. آسپرین ممکن است باعث مشکلات معده شود.

ایبوپروفن. افراد اغلب با مصرف ایبوپروفن دچار مشکلات معده می‌شوند. اگر مشکلات کلیوی، مشکلات کبدی یا زخم معده دارید یا اخیراً دچار حمله قلبی شده‌اید، از مصرف آن خودداری کنید.

ناپروکسن. این دارو ممکن است اثر طولانی‌تری نسبت به سایر مسکن‌ها داشته باشد. اما ناپروکسن ممکن است معده شما را ناراحت کند. همیشه مقداری غذا با ناپروکسن میل کنید تا از ناراحتی معده جلوگیری شود.

داروهای ضد تهوع

حمله میگرن اغلب می‌تواند باعث حالت تهوع و استفراغ شود. از پزشک خود در مورد داروهای ضد تهوع برای کمک به این حالت سوال کنید، زیرا برخی از داروهای بدون نسخه می‌توانند با برخی از مسکن‌های رایج تداخل داشته باشند.

چه زمانی و چگونه از داروهای بدون نسخه استفاده کنیم؟

داروهای بدون نسخه راهی آسان برای کنترل درد میگرن هستند، اما زمان مصرف مهم است. بسیاری از افراد مبتلا به میگرن فقط از داروهای بدون نسخه برای درمان سردرد خود استفاده می‌کنند. برای بهترین نتیجه، به محض احساس حمله میگرن، این داروها را مصرف کنید. منتظر نمانید تا درد واقعاً شدید شود، در غیر این صورت ممکن است دارو به خوبی عمل نکند. اما در مصرف آنها زیاده‌روی نکنید. استفاده بیش از حد از مسکن‌های بدون نسخه می‌تواند منجر به سردردهای ناشی از مصرف بیش از حد دارو شود، که در آن خود دارو باعث سردردهای بیشتری می‌شود. معمولاً بهتر است استفاده از این داروها را به چند روز در هفته محدود کنید. اگر بیشتر از آنها استفاده می‌کنید، در مورد گزینه‌های دیگر با پزشک خود صحبت کنید. 

داروهای میگرن بدون نسخه معمولاً به اندازه داروهای تجویزی قوی یا سریع الاثر نیستند. بنابراین بهتر است وقتی علائم شما به آرامی بروز می‌کنند یا خفیف یا متوسط ​​هستند، به سراغ داروهای بدون نسخه بروید. اگر استفراغ یا حالت تهوع شدید دارید، ممکن است به داروهای تجویزی نیاز داشته باشید.

اقدامات احتیاطی و نکات ایمنی برای تسکین میگرن با داروهای بدون نسخه

اگرچه داروهای بدون نسخه برای میگرن می‌توانند مفید باشند، اما آگاهی از خطرات احتمالی نیز مهم است. به عنوان مثال، برخی از مسکن‌ها می‌توانند باعث تغییر در شمارش خون شوند و بر عملکرد کبد شما تأثیر بگذارند، اگرچه اگر دارو را طبق دستورالعمل مصرف کنید، عوارض جانبی نادر هستند. مصرف بیش از حد استامینوفن، یک مسکن رایج، می‌تواند به کبد شما آسیب برساند. برای پایین نگه داشتن خطرات، همیشه دستورالعمل‌های روی برچسب را دنبال کنید و بیشتر از حد مجاز مصرف نکنید. اگر مشکلات سلامتی مانند مشکلات کبدی یا کلیوی دارید، قبل از استفاده از داروهای میگرن بدون نسخه با پزشک خود مشورت کنید. همچنین، برخی از داروها می‌توانند با سایر داروها یا مکمل‌هایی که مصرف می‌کنید، تداخل داشته باشند.

مصرف بیش از حد داروهای مسکن از هر نوع ممکن است باعث سردردهای مکرر یا تشدید و سخت‌تر شدن درمان آنها شود. پزشکان این نوع سردردها را سردردهای ناشی از مصرف بیش از حد دارو می‌نامند. این اتفاق ممکن است برای برخی افراد به سرعت رخ دهد یا برای برخی دیگر ماه‌ها یا سال‌ها طول بکشد.

اگر بیش از چهار یا پنج روز در ماه دچار حملات شدید میگرن می‌شوید، از پزشک خود در مورد سایر داروها سوال کنید.

مصرف طولانی مدت مسکن‌ها ممکن است منجر به زخم معده و خونریزی معده شود. اگر باردار یا شیرده هستید، بیماری خاصی دارید یا داروهای دیگری مصرف می‌کنید، ابتدا با پزشک خود مشورت کنید.

چه زمانی باید برای میگرن دارو تجویز کرد؟

اگر حملات میگرنی شما اغلب شدید است و با داروهای بدون نسخه بهبود نمی‌یابد، یا زندگی روزمره شما را مختل می‌کند، با پزشک خود صحبت کنید. آنها می‌توانند شما را معاینه کنند و داروهای تجویزی را که ممکن است بهتر عمل کنند، پیشنهاد دهند. این داروها می‌توانند شامل تریپتان‌ها باشند که برای هدف قرار دادن حملات میگرنی ساخته شده‌اند. همچنین، اگر واکنش‌های حساسیت بیش از حد، سندرم حاد کرونری، کاردیومیوپاتی انسدادی هیپرتروفیک یا نقص شدید دریچه قلب دارید، به پزشک مراجعه کنید. به یاد داشته باشید، درمان پیشگیرانه میگرن را درمان نمی‌کند و اکثر افراد هنگام بروز میگرن همچنان به دارو نیاز دارند.

سوالات متداول: داروهای بدون نسخه برای میگرن

آیا تایلنول برای میگرن بهتر است یا ایبوپروفن؟

هیچ داروی «بهترینِ» واحدی وجود ندارد، زیرا حملات میگرن پیچیده هستند و آنچه برای یک نفر مؤثر است ممکن است برای دیگری مؤثر نباشد.

• ایبوپروفن یک داروی ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID) است که به کاهش التهابی که باعث حملات میگرنی می‌شود، کمک می‌کند.
• تایلنول (استامینوفن) التهاب را تسکین نمی‌دهد، اگرچه هنوز هم برای درد خفیف مفید است.
• داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن «اغلب انتخاب بهتری نسبت به استامینوفن هستند » ، به ویژه به این دلیل که التهاب مرتبط با حملات میگرن را هدف قرار می‌دهند.

قوی‌ترین مسکن برای میگرن چیست؟

داروهای تجویزی عموماً قوی‌تر و سریع‌تر از داروهای بدون نسخه عمل می‌کنند. اگر علائم جدی مانند استفراغ یا حالت تهوع شدید دارید، ممکن است به داروهای تجویزی نیاز داشته باشید. داروهای تجویزی، مانند تریپتان‌ها، “برای هدف قرار دادن میگرن ساخته شده‌اند ” و ممکن است برای موارد جدی بهتر عمل کنند. داروهای بدون نسخه معمولاً به اندازه داروهای تجویزی قوی یا سریع عمل نمی‌کنند و ممکن است برای علائمی که به آرامی بروز می‌کنند یا خفیف یا متوسط ​​هستند، بهترین عملکرد را داشته باشند. در میان گزینه‌های بدون نسخه، ناپروکسن “ممکن است بیشتر از سایر مسکن‌ها دوام بیاورد ” ، اگرچه رتبه‌بندی قدرت به طور خاص ارائه نشده است.

برخی از خطرات داروهای میگرن بدون نسخه چیست و چه کسانی باید از مصرف آنها اجتناب کنند؟

خطرات کلیدی:

• آسیب کبدی: مصرف بیش از حد استامینوفن می‌تواند به کبد شما آسیب برساند یا حتی منجر به نارسایی کبد شود.
• سردردهای ناشی از مصرف بیش از حد دارو: استفاده بیش از حد از مسکن‌های بدون نسخه می‌تواند باعث شود که خود دارو باعث سردردهای بیشتری شود.
• مشکلات معده: داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) در صورت مصرف طولانی مدت می‌توانند باعث ناراحتی معده، زخم معده و خونریزی شوند.
• تغییرات شمارش خون: برخی از مسکن‌ها می‌توانند بر شمارش خون و سلامت کبد تأثیر بگذارند.

چه کسانی باید از مصرف آن اجتناب کنند یا احتیاط کنند:

• افرادی که موارد زیر را داشته‌اند، باید از مصرف ایبوپروفن خودداری کنند:
  • مشکلات کلیوی
  • مشکلات کبدی
  • زخم معده
  • حمله قلبی اخیر
• افرادی که باردار یا شیرده هستند، ابتدا باید با پزشک خود صحبت کنند.
• افرادی که بیماری‌هایی مانند مشکلات کبدی یا کلیوی دارند، قبل از مصرف با پزشک مشورت کنند.
• افرادی که داروها یا مکمل‌های دیگری مصرف می‌کنند، باید تداخلات دارویی را بررسی کنند.
• افراد مبتلا به بیماری‌های قلبی خاص (واکنش‌های حساسیت، سندرم حاد کرونری، کاردیومیوپاتی انسدادی هیپرتروفیک یا نقص شدید دریچه قلب) باید به پزشک مراجعه کنند.

دستورالعمل‌های استفاده:

• برای جلوگیری از سردردهای ناشی از مصرف بیش از حد دارو، مصرف آن را به چند روز در هفته محدود کنید.
• همیشه دستورالعمل‌های روی برچسب را دنبال کنید و از دوزهای توصیه‌شده تجاوز نکنید.
• برای جلوگیری از ناراحتی معده، ناپروکسن را همراه با غذا مصرف کنید.

نوشته داروهای بدون نسخه برای میگرن اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

ممکن است در دوران بارداری زمانی پیش بیاید که احساس ناخوشی کنید و مطمئن نباشید که آیا می‌توانید داروهای بدون نسخه (OTC) معمول خود را مصرف کنید یا خیر. مصرف برخی داروها در دوران بارداری بی‌خطر است. اما برخی دیگر اینطور نیستند، یا ممکن است اثرات آنها بر کودک شما مشخص نباشد.

وقتی برای تأیید بارداری خود با پزشک ملاقات می‌کنید، بپرسید که مصرف چه داروهایی مجاز است و برای چه داروهایی باید جایگزین پیدا کنید. پزشک شما خطرات و فواید را می‌سنجد تا به شما کمک کند بدانید چه چیزی بی‌خطر است.

همچنین، در مورد هرگونه دارو یا مکمل جایگزین که مصرف می‌کنید، حتی اگر روی برچسب آن عبارت «طبیعی» نوشته شده باشد، به پزشک خود اطلاع دهید . و اگر در دوران بارداری داروی جدیدی دریافت کردید، مطمئن شوید که افرادی که آنها را تجویز می‌کنند، از بارداری شما مطلع هستند.

مصرف چه داروهایی در دوران بارداری بی‌خطر است؟

ویتامین‌های دوران بارداری بی‌خطر هستند و مصرف آنها در دوران بارداری مهم است. در مورد ایمنی مصرف سایر ویتامین‌ها، داروهای گیاهی و مکمل‌ها از پزشک خود سوال کنید. بی‌خطر بودن اکثر داروهای گیاهی و مکمل‌ها در دوران بارداری ثابت نشده است.

به طور کلی، در دوران بارداری نباید هیچ داروی بدون نسخه‌ای مصرف کنید، مگر اینکه ضروری باشد.

داروها و درمان‌های خانگی زیر در صورت مصرف طبق دستورالعمل روی بسته‌بندی، هیچ اثر مضر شناخته‌شده‌ای در دوران بارداری ندارند. برای اطلاعات بیشتر در مورد ایمنی آنها یا داروهایی که در اینجا ذکر نشده‌اند، با پزشک خود تماس بگیرید.

داروهای بی‌خطر برای مصرف در دوران بارداری*

آلرژی

• دیفن هیدرامین (بنادریل)
• لوراتادین (کلاریتین)
• اسپری بینی استروئیدی (رینوکورت)

قبل از مصرف این موارد در سه ماهه اول با پزشک خود مشورت کنید.

سرماخوردگی و آنفولانزا

• استامینوفن ( تیلنول )
• قطره یا اسپری بینی سالین
• غرغره آب/نمک گرم

قبل از مصرف هر داروی دیگری، به خصوص در سه ماهه اول، با پزشک خود مشورت کنید.

یبوست

• کولاس
• متاموسیل

پماد کمک‌های اولیه

• باسیتراسین
• کرم کمک‌های اولیه جی اند جی
• نئوسپورین
• پلی‌سپورین

بثورات پوستی

• کرم بنادریل
• لوسیون یا کرم کالادریل
• کرم یا پماد هیدروکورتیزون
• آوینو

*توجه: هیچ دارویی را نمی‌توان ۱۰۰٪ بی‌خطر برای مصرف در دوران بارداری دانست.

چه درمان‌های جایگزینی در دوران بارداری ایمن تلقی می‌شوند؟

نشان داده شده است که برخی از درمان‌های جایگزین برای زنان باردار ایمن و مؤثر هستند تا برخی از عوارض جانبی ناراحت‌کننده بارداری را تسکین دهند. قبل از استفاده از هر یک از آنها، ابتدا با پزشک خود مشورت کنید. و به یاد داشته باشید، وقتی باردار هستید، «طبیعی» همیشه به معنای «ایمن» نیست.

حالت تهوع در اوایل بارداری: طب سوزنی، طب فشاری، ریشه زنجبیل (کپسول‌های ۲۵۰ میلی‌گرمی ۴ بار در روز) و ویتامین B6 (پیریدوکسین، ۲۵ میلی‌گرم دو یا سه بار در روز) به خوبی عمل می‌کنند. نوشیدن شربت غلیظ از داخل یک قوطی هلو، گلابی، میوه‌های مخلوط، آناناس یا برش‌های پرتقال نیز ممکن است مفید باشد.

کمردرد: کایروپراکتیک بهترین سابقه را دارد. گزینه دیگر ماساژ است، اما مهم است که مطمئن شوید ماساژ درمانگر شما به اندازه کافی در ماساژ قبل از زایمان آموزش دیده است.

چرخاندن جنین در وضعیت بریچ: ورزش و هیپنوتیزم ممکن است کمک کننده باشد.

تسکین درد در زایمان: اپیدورال‌ها بیشترین تأثیر را دارند، اما غوطه‌وری در حمام آب گرم نیز می‌تواند تنش را تسکین دهد. تکنیک‌های آرامش و تنفس، حمایت عاطفی و خود هیپنوتیزم به طور گسترده در زایمان استفاده می‌شوند. طب سوزنی نیز می‌تواند برای برخی از زنان مؤثر باشد.

از چه درمان‌های جایگزین باید در دوران بارداری اجتناب کرد؟

مواد زیر در فرمولاسیون غلیظ (نه به عنوان ادویه در پخت و پز) ممکن است به کودک شما آسیب برساند. تصور می‌شود که برخی از آنها باعث نقص مادرزادی می‌شوند و به طور بالقوه زایمان زودرس را تشویق می‌کنند.

از مصرف این مکمل‌های خوراکی خودداری کنید: آربور ویتا، ریشه بث، کوهوش سیاه، کوهوش آبی، کاسکارا، توت درخت پاکدامن، آنجلیکای چینی (دونگ کوای)، گنه گنه، پوست ریشه پنبه، گل مینا، جینسینگ، گلدن سیل، ارس، کاوا کاوا، شیرین بیان، زعفران علفزار، پونه، ریشه پوک، سداب، مریم گلی، مخمر سنت جان، سنا ، ریشه لغزنده، تانسی، گل صد تومانی سفید، افسنطین، بومادران، ترشک زرد و ویتامین A (دوزهای زیاد می‌تواند باعث نقص مادرزادی شود).

از این روغن‌های ضروری آروماتراپی اجتناب کنید: روغن سوسن، برنجاسف، پونه، مریم گلی، وینترگرین، ریحان، زوفا، مر، مرزنجوش و آویشن.

در صورت شک در مورد هرگونه دارو، مکمل یا درمانی، قبل از مصرف یا استفاده از آن، با پزشک خود مشورت کنید.

نوشته مصرف دارو در دوران بارداری اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.