داروهای غیر تزریقی دیابت چیست؟

وقتی به داروهای دیابت فکر می‌کنید، ممکن است انسولین یا سایر داروهایی که از طریق تزریق یا پمپ دریافت می‌کنید به ذهنتان خطور کند. اما داروهای دیگری نیز وجود دارند که به صورت قرص مصرف می‌شوند یا استنشاق می‌شوند.

پزشک شما دقیقاً آنچه را که نیاز دارید در نظر خواهد گرفت، که ممکن است شامل بیش از یک نوع داروی دیابت باشد. هدف، کمک به مدیریت دیابت شما است. در اینجا برخی از داروهای دیابت غیر تزریقی آورده شده است:

آکاربوز (پریکوز)

نحوه عملکرد: آنزیم‌هایی را که به هضم نشاسته کمک می‌کنند، مسدود می‌کند و افزایش قند خون را کند می‌کند. 

این دارو به گروهی از داروها به نام «مهارکننده‌های آلفا گلوکوزیداز» تعلق دارد. عوارض جانبی این نوع داروها شامل ناراحتی معده (نفخ، اسهال، حالت تهوع و گرفتگی عضلات) است.

آلوگلیپتین (نسینا)

نحوه عملکرد: وقتی قند خون خیلی بالاست، سطح انسولین را افزایش می‌دهد و به کبد می‌گوید که تولید قند را کاهش دهد.

پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “مهارکننده DPP-IV” بنامد. این داروها باعث افزایش وزن نمی‌شوند. می‌توانید آنها را به تنهایی یا با داروی دیگری مانند متفورمین مصرف کنید.

بکساگلیفلوزین (برنزاوی)

نحوه عملکرد: به کاهش سطح گلوکز خون در مواقعی که خیلی بالا هستند کمک می‌کند و به طور خاص برای استفاده در کنار رژیم غذایی و ورزش جهت بهبود کنترل قند خون در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲ طراحی شده است.

این دارو به عنوان یک مهارکننده کوترانسپورتر سدیم-گلوکز ۲ (SGLT2) شناخته می‌شود.

بروموکریپتین مزیلات (سیکلوسِت، پارلودل)

نحوه عملکرد: سطح دوپامین، یک ماده شیمیایی مغز، را افزایش می‌دهد.

این دارو برای کمک به بهبود کنترل قند خون در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲، همراه با رژیم غذایی و ورزش، تأیید شده است. این دارو برای درمان دیابت نوع ۱ استفاده نمی‌شود.

کاناگلیفلوزین (اینووکانا)

نحوه عملکرد: میزان گلوکز دفع شده از بدن از طریق ادرار را افزایش می‌دهد و مانع از جذب مجدد گلوکز توسط کلیه‌ها می‌شود.

پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “مهارکننده SGLT2” بنامد. عوارض جانبی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• عفونت‌های قارچی واژن
• عفونت‌های دستگاه ادراری
• سرگیجه یا غش
• کتواسیدوز یا کتوز
• افزایش خطر شکستگی استخوان
• کاهش تراکم مواد معدنی استخوان

کلرپروپامید (دیابینی)

نحوه عملکرد: با تحریک لوزالمعده برای ترشح انسولین بیشتر، قند خون را کاهش می‌دهد.

پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “سولفونیل اوره” بنامد. این دارو به اندازه سولفونیل اوره‌های جدیدتر استفاده نمی‌شود. عوارض جانبی سولفونیل اوره‌ها عبارتند از:

• قند خون پایین
• ناراحتی معده
• بثورات پوستی یا خارش
• افزایش وزن

کولسولام (ولچول)

نحوه عملکرد: کلسترول بد (LDL) را کاهش می‌دهد و کنترل قند خون را در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲ بهبود می‌بخشد.

پزشک شما این نوع دارو را «مهارکننده اسید صفراوی» می‌نامد.

داپاگلیفلوزین (فارکسیگا)

نحوه عملکرد: برای استفاده در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲، این دارو میزان گلوکز دفع شده از بدن از طریق ادرار را افزایش می‌دهد و مانع از جذب مجدد گلوکز توسط کلیه‌ها می‌شود.

همچنین می‌تواند به کاهش بروز نارسایی قلبی کمک کند. پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “مهارکننده SGLT2” بنامد. عوارض جانبی شامل عفونت‌های جدی آلت تناسلی یا واژن است.

امپاگلیفلوزین (جاردیانس)

نحوه عملکرد: میزان گلوکز دفع شده از بدن از طریق ادرار را افزایش می‌دهد و مانع از جذب مجدد گلوکز توسط کلیه می‌شود. پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “مهارکننده SGLT2” بنامد. همچنین مشخص شده است که این دارو خطر بستری شدن در بیمارستان به دلیل نارسایی قلبی و همچنین مرگ ناشی از بیماری‌های قلبی عروقی را در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی، چه مبتلا به دیابت نوع 2 و چه غیر مبتلا، کاهش می‌دهد.

گلیمپرید (آماریل)

نحوه عملکرد: با تحریک لوزالمعده برای ترشح انسولین بیشتر، قند خون را کاهش می‌دهد. پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “سولفونیل اوره” بنامد. عوارض جانبی سولفونیل اوره‌ها عبارتند از:

• قند خون پایین
• ناراحتی معده
• بثورات پوستی یا خارش
• افزایش وزن

گلیپیزید ( گلوکوترول و گلوکوترول XL )

نحوه عملکرد: با تحریک لوزالمعده برای ترشح انسولین بیشتر، قند خون را کاهش می‌دهد. پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “سولفونیل اوره” بنامد. عوارض جانبی سولفونیل اوره‌ها عبارتند از:

• قند خون پایین
• ناراحتی معده
• بثورات پوستی یا خارش
• افزایش وزن

گلیبوراید ( دیابتا، گلیناز پرس تب)

نحوه عملکرد: با تحریک لوزالمعده برای ترشح انسولین بیشتر، قند خون را کاهش می‌دهد. پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “سولفونیل اوره” بنامد. عوارض جانبی سولفونیل اوره‌ها عبارتند از:

• قند خون پایین
• ناراحتی معده
• بثورات پوستی یا خارش
• افزایش وزن

انسولین استنشاقی (Afrezza)

نحوه مصرف: یک کارتریج که حاوی یک دوز از این انسولین پودری سریع الاثر است را در دستگاه استنشاقی قرار می‌دهید و قبل از غذا یا کمی بعد از شروع غذا خوردن از آن استفاده می‌کنید.

نحوه عملکرد: انسولین به سرعت از سلول‌های ریه به جریان خون منتقل می‌شود. جایگزین انسولین طولانی‌اثر (که نمی‌توانید استنشاق کنید) نمی‌شود. اگر بیماری ریوی طولانی‌مدت مانند آسم یا COPD دارید یا سیگار می‌کشید، نباید از آن استفاده کنید. برای درمان کتواسیدوز دیابتی توصیه نمی‌شود.

لیناگلیپتین (Tradjenta)

نحوه عملکرد: وقتی قند خون خیلی بالاست، سطح انسولین را افزایش می‌دهد و به کبد می‌گوید که تولید قند را کاهش دهد. 

پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “مهارکننده DPP-IV” بنامد. این داروها باعث افزایش وزن نمی‌شوند. می‌توانید آنها را به تنهایی یا با داروی دیگری مانند متفورمین مصرف کنید.

متفورمین  (فورتامت، گلوکوفاژ، گلوکوفاژ XR، گلومتزا، ریومت)

نحوه عملکرد: توانایی انسولین در انتقال قند به سلول‌ها، به ویژه سلول‌های ماهیچه‌ای را بهبود می‌بخشد. همچنین از آزاد شدن قند ذخیره شده در کبد جلوگیری می‌کند. در صورت آسیب کلیوی یا نارسایی قلبی، نباید آن را مصرف کنید. پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “بیگوانید” بنامد. عوارض جانبی بیگوانیدها عبارتند از:

• ناراحتی معده (تهوع، اسهال)
• طعم فلزی در دهان

میگلیتول (گلیست)

نحوه عملکرد: آنزیم‌هایی را که به هضم نشاسته کمک می‌کنند، مسدود می‌کند و افزایش قند خون را کند می‌کند. 

این دارو متعلق به گروهی از داروها است که پزشک شما ممکن است آنها را “مهارکننده‌های آلفا گلوکوزیداز” بنامد. عوارض جانبی مهارکننده‌های آلفا گلوکوزیداز شامل ناراحتی معده (نفخ، اسهال، حالت تهوع، گرفتگی عضلات) است.

ناتگلینید (استارلیکس)

نحوه عملکرد: باعث می‌شود لوزالمعده انسولین بیشتری آزاد کند، اما تنها در صورتی که سطح قند خون شما خیلی بالا باشد.

پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “مگلیتینید” بنامد. عوارض جانبی مگلیتینیدها عبارتند از:

• قند خون پایین
• ناراحتی معده

پیوگلیتازون (آکتوز)

نحوه عملکرد: به انسولین کمک می‌کند تا در بافت ماهیچه و چربی بهتر عمل کند. این دارو میزان قندی را که کبد آزاد می‌کند کاهش می‌دهد و سلول‌های چربی را نسبت به اثرات انسولین حساس‌تر می‌کند. ممکن است چند هفته طول بکشد تا این داروها قند خون را کاهش دهند. 

پزشک شما باید در مورد خطرات قلبی ناشی از این نوع دارو که ممکن است آن را “تیازولیدین دیون‌ها” بنامد، با شما صحبت کند. عوارض جانبی این نوع دارو نادر است اما ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• سطح بالاتر از حد نرمال آنزیم‌های کبدی
• نارسایی کبد
• عفونت تنفسی
• سردرد
• احتباس مایع

رپاگلینید (پراندین)

نحوه عملکرد: باعث می‌شود لوزالمعده انسولین بیشتری آزاد کند، اما تنها در صورتی که سطح قند خون شما خیلی بالا باشد. پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “مگلیتینید” بنامد. عوارض جانبی این نوع دارو عبارتند از:

• قند خون پایین
• ناراحتی معده

روزیگلیتازون (آواندیا)

نحوه عملکرد: به انسولین کمک می‌کند تا در بافت ماهیچه و چربی بهتر عمل کند. این دارو میزان قندی را که کبد آزاد می‌کند کاهش می‌دهد و سلول‌های چربی را نسبت به اثرات انسولین حساس‌تر می‌کند. ممکن است چند هفته طول بکشد تا این نوع دارو قند خون را کاهش دهد. 

پزشک شما باید در مورد خطرات قلبی ناشی از این نوع دارو که ممکن است آن را “تیازولیدین دیون” بنامند، با شما صحبت کند. عوارض جانبی تیازولیدین دیون‌ها نادر است اما ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• سطح بالاتر از حد نرمال آنزیم‌های کبدی
• نارسایی کبد
• عفونت تنفسی
• سردرد
• احتباس مایع

ساکساگلیپتین (آنگلیزا)

نحوه عملکرد: وقتی قند خون خیلی بالاست، سطح انسولین را افزایش می‌دهد و به کبد می‌گوید که تولید قند را کاهش دهد. 

پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “مهارکننده DPP-IV” بنامد. این داروها باعث افزایش وزن نمی‌شوند. می‌توانید آنها را به تنهایی یا با داروی دیگری مانند متفورمین مصرف کنید.

سیتاگلیپتین (جانوویا)

نحوه عملکرد: وقتی قند خون خیلی بالاست، سطح انسولین را افزایش می‌دهد و به کبد می‌گوید که تولید قند را کاهش دهد.

پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “مهارکننده DPP-IV” بنامد. این داروها باعث افزایش وزن نمی‌شوند. می‌توانید آنها را به تنهایی یا با داروی دیگری مانند متفورمین مصرف کنید.

تولازامید (تولیناز)

نحوه عملکرد: با تحریک لوزالمعده برای ترشح انسولین بیشتر، قند خون را کاهش می‌دهد. 

پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “سولفونیل اوره” بنامد. این دارو به اندازه سولفونیل اوره‌های جدیدتر استفاده نمی‌شود. عوارض جانبی این نوع دارو عبارتند از:

• قند خون پایین
• ناراحتی معده
• بثورات پوستی یا خارش
• افزایش وزن

تولبوتامید (اوریناز)

نحوه عملکرد: با تحریک لوزالمعده برای ترشح انسولین بیشتر، قند خون را کاهش می‌دهد.

پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “سولفونیل اوره” بنامد. این دارو به اندازه سولفونیل اوره‌های جدیدتر استفاده نمی‌شود. عوارض جانبی این نوع دارو عبارتند از:

• قند خون پایین
• ناراحتی معده
• بثورات پوستی یا خارش
• افزایش وزن

داروهای ترکیبی

چندین قرص دیابت، دو دارو را در یک قرص ترکیب می‌کنند. آنها عبارتند از:

• آلوگیپتین و متفورمین (کازانو)
• آلوگلیپتین به همراه پیوگلیتازون ( اوسنی )
• داپاگلیفلوزین و متفورمین ( Xigduo XR )
• امپاگلیفلوزین و لیناگلیپتین ( گلیکسامبی )
• امپاگلیفلوزین و متفورمین ( Synjardy )
• گلیپیزید متفورمین  ( متاگلیپ )
• گلیبورید-متفورمین ( گلوکووانس )
• لیناگلیپتین-متفورمین ( جنتادوئتو )
• پیوگلیتازون-گلیمپرید ( Duetact )
• رپاگلینید متفورمین (PrandiMet)
• روزیگلیتازون و گلیمپیرید (آوانداریل)
• روزیگلیتازون-متفورمین (آواندامت)
• ساکساگلیپتین-متفورمین ( Kombiglyze XR )
• سیتاگلیپتین-متفورمین ( Janumet ، Janumet XR )

چگونه داروی دیابت مناسب خود را انتخاب کنید

با وجود گزینه‌های بسیار زیاد، تصمیم‌گیری در مورد اینکه کدام داروی دیابت را مصرف کنید ممکن است بسیار دشوار باشد. اهداف، نیازها و ترجیحات خود را در نظر بگیرید. پرسیدن چند سوال از خودتان مفید است، مانند:

آیا قند خون من پایدار است؟ برای برخی افراد یک دارو کافی است، اما برخی دیگر ممکن است برای مدیریت این بیماری به چندین دارو نیاز داشته باشند.

آیا می‌توانم از پس هزینه این دارو بربیایم؟ اگر بیمه درمانی دارید، با شرکت بیمه خود مشورت کنید تا ببینید کدام داروها را پوشش می‌دهند و سهم بیمه شده شما چقدر خواهد بود. اگر بیمه درمانی ندارید، با سازنده دارو مشورت کنید تا ببینید آیا برنامه‌های کمک مالی ارائه می‌دهند یا خیر. به خاطر داشته باشید که داروهای جدیدتر دیابت معمولاً گران‌تر از گزینه‌های قدیمی‌تر هستند.

آیا من بیماری قلبی یا کلیوی دارم؟ برخی از داروهای دیابت برای افراد مبتلا به این بیماری‌ها بهتر از بقیه هستند.

آیا می‌توانم عوارض جانبی احتمالی را تحمل کنم؟ داروها روی هر کسی تأثیر متفاوتی دارند. افزایش وزن، اسهال و حالت تهوع برخی از مشکلات احتمالی هستند.

پاسخ‌ها را با پزشک خود در میان بگذارید. با هم تصمیم می‌گیرید که کدام دارو را انتخاب کنید.

سوالات متداول در مورد داروهای خوراکی دیابت

داروهای خوراکی دیابت چگونه عمل می‌کنند؟

داروهای خوراکی دیابت قند خون شما را به روش‌های مختلفی تنظیم می‌کنند. به عنوان مثال، مهارکننده‌های آلفا گلوکوزیداز از تجزیه نشاسته و برخی از انواع قند جلوگیری می‌کنند. سولفونیل اوره‌ها باعث می‌شوند لوزالمعده شما انسولین بیشتری آزاد کند.

داروی خوراکی جدید برای دیابت چیست؟

سماگلوتاید (ریبلسوس) جدیدترین داروی خوراکی برای دیابت است.

کدام داروی دیابت برای کلیه‌ها بی‌خطر است؟

• مهارکننده‌های آنزیم تبدیل‌کننده آنژیوتانسین (ACE)
• مسدودکننده‌های گیرنده آنژیوتانسین II (ARBs)
• مهارکننده‌های کوترانسپورتر سدیم-گلوکز-۲ (SGLT2)
• آگونیست‌های گیرنده پپتید-۱ شبه گلوکاگون (GLP-1)
• آنتاگونیست‌های گیرنده مینرالوکورتیکوئید غیراستروئیدی (nsMRA)
• استاتین‌ها (مهارکننده‌های HMG-CoA ردوکتاز)

نوشته داروهای دیابت که تزریق نمی‌کنید اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

انسولین درمانی چیست؟

انسولین هورمونی است که لوزالمعده شما تولید می‌کند تا به سلول‌ها اجازه دهد از گلوکز استفاده کنند. وقتی بدن شما به شکلی که باید انسولین تولید یا استفاده نمی‌کند، می‌توانید انسولین مصنوعی را برای کمک به کنترل قند خون خود مصرف کنید. اکثر افراد انسولین را با تزریق آن به پوست دریافت می‌کنند، اگرچه نوعی از آن نیز وجود دارد که استنشاق می‌کنید. اگر دیابت نوع ۱ دارید، به انسولین نیاز دارید زیرا لوزالمعده شما دیگر این هورمون را تولید نمی‌کند. اگر دیابت نوع ۲ دارید ، ممکن است به انسولین نیاز داشته باشید، اگرچه بسیاری از افراد مبتلا به این نوع بیماری می‌توانند قند خون خود را بدون آن کنترل کنند.     

انواع مختلف انسولین چیست؟

انواع مختلفی از انسولین برای درمان دیابت استفاده می‌شوند. آن‌ها بر اساس سرعت شروع اثر و مدت زمان ماندگاری اثراتشان گروه‌بندی می‌شوند.

انواع انسولین عبارتند از:

سریع الاثر: این نوع انسولین حدود ۱۵ دقیقه شروع به اثر می‌کند و بسته به نوع انسولینی که استفاده می‌کنید، ۱ تا ۵ ساعت اثر آن باقی می‌ماند. شما انسولین سریع الاثر را قبل از غذا مصرف می‌کنید و معمولاً با یک انسولین طولانی اثر همراه است. 

کوتاه اثر: این نوع انسولین که انسولین معمولی نیز نامیده می‌شود، حدود ۳۰ دقیقه طول می‌کشد تا به طور کامل اثر کند و ۳ تا ۸ ساعت ماندگاری دارد. شما باید انسولین کوتاه اثر را ۳۰ تا ۶۰ دقیقه قبل از غذا مصرف کنید. 

انسولین متوسط ​​الاثر: این انسولین که اغلب با انسولین سریع الاثر یا کوتاه اثر ترکیب می‌شود، نیاز شما به انسولین را برای حدود نصف روز پوشش می‌دهد. برخی افراد آن را در طول شب استفاده می‌کنند. انسولین متوسط ​​الاثر در عرض یک یا دو ساعت شروع به کار می‌کند و ۲ تا ۴ ساعت طول می‌کشد تا به اوج اثر خود برسد. 

طولانی اثر: این فرم انسولین، یک روز کامل را پوشش می‌دهد. احتمالاً از یک نوع انسولین کوتاه اثر همراه با آن استفاده خواهید کرد. 

انسولین از پیش مخلوط شده: چندین نوع انسولین از پیش مخلوط شده وجود دارد، از جمله هومولین، نوولوگ و غیره. این انواع، انسولین‌های کوتاه اثر و متوسط ​​اثر را در یک بطری یا قلم انسولین ترکیب می‌کنند که برای برخی افراد تجویز آن آسان‌تر است.  

انسولین گلارژین برای چه مواردی استفاده می‌شود؟

انسولین گلارژین نوعی انسولین طولانی اثر است که اثر آن حدود ۱ روز باقی می‌ماند. 

نحوه مصرف انواع انسولین

گزینه‌های مختلفی برای مصرف انسولین وجود دارد. هر روش برای تجویز انسولین، تکنیک خاص خود را دارد. پزشک شما می‌تواند به شما در انتخاب روشی که برای شما مناسب‌تر است، کمک کند. 

روش‌های مصرف انسولین

گزینه‌های اصلی برای مصرف انسولین عبارتند از:

سرنگ:  اکثر افرادی که از انسولین استفاده می‌کنند، آن را با سرنگ تزریق می‌کنند، سرنگی که لوله‌ای متصل به یک سوزن است و می‌تواند برای تزریق دارو به بدن استفاده شود. برای آماده‌سازی سرنگ، سوزن را در بطری انسولین قرار دهید و دوز مناسب را بیرون بکشید. سپس شما یا مراقب شما سوزن را وارد بدن خود کرده و انسولین را تزریق می‌کنید. 

قلم‌ها:  مشابه سرنگ، قلم انسولین از یک سوزن برای تزریق دارو به بدن شما استفاده می‌کند. اما قلم‌ها از قبل با انسولین پر شده‌اند، بنابراین نیازی نیست آنها را از بطری پر کنید. برخی از قلم‌های انسولین یکبار مصرف هستند، در حالی که برخی دیگر را می‌توان با قرار دادن یک کارتریج جدید انسولین دوباره استفاده کرد. قلم‌ها راحت‌تر از سرنگ‌ها هستند اما استفاده از آنها گران‌تر است. 

پمپ‌ها: پمپ انسولین یک کامپیوتر کوچک است که به بدن خود می‌پوشانید. این پمپ دارای یک ظرف پر از انسولین و یک شلنگ با سوزنی در انتهای آن است که آن را وارد بدن خود می‌کنید. می‌توانید به کامپیوتر دستور دهید که در تمام طول روز جریان کم و ثابتی از انسولین را ارائه دهد یا بعد از خوردن غذا، برای کنترل قند خون، یک “بولوس” انسولین به شما تزریق کند. 

استنشاقی‌ها:  اگر از انسولین سریع‌الاثر استفاده می‌کنید، می‌توانید به جای تزریق، آن را استنشاق کنید. برای استفاده از Afrezza که از سال ۲۰۱۵ در ایالات متحده موجود است، یک استنشاقی خوراکی را روی دهان خود قرار می‌دهید و دارو را به داخل ریه‌های خود می‌کشید. 

بهترین محل‌های تزریق انسولین

جایی از بدن که به خودتان تزریق می‌کنید ممکن است مهم باشد. وقتی انسولین را به شکم خود تزریق می‌کنید، انسولین به طور یکنواخت‌تری جذب می‌شود. بهترین مکان‌های بعدی برای تزریق، بازوها، ران‌ها و باسن شما هستند. عادت کنید که انسولین را در یک ناحیه عمومی از بدن خود تزریق کنید، اما محل دقیق تزریق را تغییر دهید. برخی از پزشکان توصیه می‌کنند که در صورت استفاده از پمپ انسولین، محل‌های تزریق را حداقل به عرض یک انگشت یا کمی بیشتر از هم فاصله دهید. این به کاهش جای زخم زیر پوست کمک می‌کند. اگر در محل تزریق خود توده‌های سفت ایجاد کردید، ممکن است جای زخم داشته باشید و نیاز به استفاده از محل تزریق دیگری داشته باشید. 

کدام نقطه برای تزریق انسولین کمترین درد را دارد؟

یک مطالعه کوچک نشان داد که افراد مبتلا به دیابت ، تزریق انسولین در شکم را نسبت به تزریق در بازو یا ران، درد کمتری می‌دانند. با این حال، این بیماران همچنین گفتند که فکر نمی‌کنند تزریق انسولین از ابتدا خیلی دردناک باشد. شکم همچنین بهترین مکان برای تزریق انسولین است، زیرا دارو را به طور یکنواخت‌تری جذب می‌کند. حتماً سوزن را حداقل چند اینچ از ناف خود فاصله دهید. 

چه نوع انسولینی برای دیابت من مناسب است؟

پزشک شما با شما همکاری خواهد کرد تا نوع انسولینی را که برای شما و دیابت شما مناسب است، تجویز کند. این انتخاب به موارد زیادی بستگی دارد، از جمله:

• نحوه واکنش بدن به انسولین. مدت زمانی که طول می‌کشد تا بدن آن را جذب کند و مدت زمانی که فعال می‌ماند، از فردی به فرد دیگر متفاوت است.
• تمایل شما برای تزریق چندین تزریق در روز
• هر چند وقت یکبار قند خون خود را بررسی می‌کنید
• سن شما
• اهداف شما برای مدیریت قند خونتان

پزشک شما ممکن است بیش از یک نوع انسولین تجویز کند. ممکن است لازم باشد بیش از یک بار در روز انسولین مصرف کنید، دوزهای خود را در طول روز فاصله دهید یا داروهای دیگری اضافه کنید.

Afrezza، یک انسولین استنشاقی سریع‌الاثر، توسط FDA برای استفاده قبل از غذا برای دیابت نوع ۱ و نوع ۲ تأیید شده است. این دارو در حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه در خون شما به اوج خود می‌رسد و در عرض ۲ تا ۳ ساعت از بدن شما دفع می‌شود. این دارو باید همراه با انسولین طولانی‌اثر در افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ استفاده شود.

نمودار زیر انواع انسولین تزریقی را به همراه جزئیاتی در مورد شروع اثر (مدت زمانی که انسولین به جریان خون می‌رسد و شروع به کاهش قند خون می‌کند)، اوج اثر (مدت زمانی که به بهترین شکل قند خون را کاهش می‌دهد) و مدت زمان اثر (مدت زمانی که انسولین به کار خود ادامه می‌دهد) فهرست کرده است. این سه مورد ممکن است متفاوت باشد. ستون آخر، بینشی در مورد “پوشش” ارائه شده توسط انواع مختلف انسولین در رابطه با زمان صرف غذا ارائه می‌دهد.

چه زمانی انسولین مصرف کنیم؟

دستورالعمل‌های پزشک خود را در مورد زمان مصرف انسولین دنبال کنید. فاصله زمانی بین تزریق و وعده‌های غذایی ممکن است بسته به نوع انسولین مورد استفاده شما متفاوت باشد.

با این حال، به طور کلی، باید تزریق خود را با وعده غذایی هماهنگ کنید. شما می‌خواهید زمان تزریق خود را طوری تنظیم کنید که گلوکز غذای شما تقریباً همزمان با شروع اثر انسولین وارد سیستم شما شود. این به بدن شما کمک می‌کند تا از گلوکز استفاده کند و از واکنش‌های قند خون پایین جلوگیری کند. از نمودار بالا، ستون “شروع اثر” نشان می‌دهد که انسولین چه زمانی در بدن شما شروع به کار می‌کند. شما می‌خواهید این اتفاق همزمان با جذب غذا رخ دهد. زمان‌بندی خوب به شما کمک می‌کند تا از افت سطح قند خون جلوگیری کنید.

• انسولین‌های سریع‌الاثر: حدود ۱۵ دقیقه قبل از غذا
• انسولین‌های کوتاه‌اثر : ۳۰ تا ۶۰ دقیقه قبل از غذا
• انسولین‌های متوسط‌الاثر: تا ۱ ساعت قبل از غذا
• انسولین‌های از پیش مخلوط شده: بسته به محصول، بین ۱۰ دقیقه یا ۳۰ تا ۴۵ دقیقه قبل از غذا

استثنائات در دوز و زمان‌بندی انسولین

انسولین‌های طولانی‌اثر به زمان وعده‌های غذایی وابسته نیستند. شما دتمیر (لومیر ) را یک یا دو بار در روز، صرف نظر از زمان غذا خوردن، مصرف خواهید کرد. و گلارژین (باساگلار، لانتوس، توجئو ) را یک بار در روز، همیشه در همان زمان مصرف خواهید کرد. دگلوتک یک بار در روز مصرف می‌شود و زمان مصرف آن در روز می‌تواند انعطاف‌پذیر باشد. اما برخی افراد مجبورند انسولین طولانی‌اثر را با نوع کوتاه‌اثر یا داروی دیگری که باید در زمان غذا مصرف شود، جفت کنند.

محصولات سریع‌الاثر را می‌توان بلافاصله بعد از غذا خوردن، به جای ۱۵ دقیقه قبل از غذا، مصرف کرد. می‌توانید برخی از آنها را قبل از خواب مصرف کنید.

برای اطلاعات بیشتر در مورد زمان مصرف انسولین، بخش «دوز و نحوه مصرف» بروشور داخل بسته‌بندی محصول انسولین که همراه با محصول انسولین شما ارائه شده است را مطالعه کنید، یا با پزشک خود صحبت کنید.

انواع عوارض جانبی انسولین

عوارض جانبی عمده شامل موارد زیر است:

• قند خون پایین
• افزایش وزن هنگام شروع استفاده از آن
• توده یا جای زخم در محل تزریق بیش از حد
• بثورات پوستی در محل تزریق یا به ندرت، در کل بدن

با انسولین استنشاقی، اگر آسم یا بیماری ریوی COPD داشته باشید، احتمال سفت شدن ناگهانی ریه‌ها وجود دارد.

نگهداری انسولین تزریقی

همیشه دو بطری از هر نوع انسولینی که استفاده می‌کنید، دم دست داشته باشید. نیازی نیست ویال‌های انسولینی که استفاده می‌کنید را در یخچال نگهداری کنید. یک قانون کلی این است که اگر دما برای شما مناسب است، انسولین بی‌خطر است. می‌توانید بطری مورد استفاده خود را به مدت 30 روز در دمای اتاق (نه بالاتر از 80 درجه فارنهایت) نگهداری کنید. نباید خیلی گرم یا خیلی سرد شود و آن را دور از نور مستقیم خورشید نگه دارید.

بطری‌های اضافی و پشتیبان خود را در یخچال نگه دارید. شب قبل از شروع استفاده از بطری جدید، آن را بیرون بیاورید و بگذارید گرم شود. اجازه ندهید انسولین شما یخ بزند.

قبل از کشیدن انسولین به داخل سرنگ، همیشه به انسولین داخل بطری نگاه کنید. انواع سریع الاثر، کوتاه اثر و برخی از انواع طولانی اثر باید شفاف باشند. سایر اشکال ممکن است کدر به نظر برسند، اما نباید توده داشته باشند.

اگر شیشه انسولین همراه خود دارید، مراقب باشید که آن را تکان ندهید. این کار باعث ایجاد حباب‌های هوا می‌شود که می‌تواند میزان انسولین دریافتی شما را هنگام بیرون کشیدن آن برای تزریق تغییر دهد.

برای قلم‌های انسولین، برای دستورالعمل‌های نگهداری، بروشور داخل بسته را بررسی کنید.

نگهداری انسولین استنشاقی

دستورالعمل‌های روی بسته‌بندی را بررسی کنید. باید بسته‌بندی دربسته را تا زمانی که آماده استفاده از آن نیستید، در یخچال نگهداری کنید. در غیر این صورت، باید ظرف ۱۰ روز آن را مصرف کنید.

می‌توانید بسته‌هایی را که باز کرده‌اید در یخچال نگهداری کنید، اما قبل از استفاده، اجازه دهید کارتریج به مدت ۱۰ دقیقه تا دمای اتاق گرم شود.

خلاصه مطلب

انواع مختلفی از انسولین وجود دارد که تفاوت آنها در مدت زمان شروع اثر، رسیدن به اوج اثربخشی و توقف اثر آنهاست. پزشک شما می‌تواند به شما در تعیین اینکه کدام انسولین یا ترکیبی از انواع مختلف انسولین برای شما مناسب است، کمک کند. همچنین روش‌های مختلفی برای مصرف انسولین وجود دارد، بنابراین می‌توانید گزینه‌ای را انتخاب کنید که برای شما راحت‌تر و آسان‌تر باشد.  

سوالات متداول در مورد انواع انسولین

چند نوع انسولین انسانی وجود دارد؟

پنج نوع کلی انسولین برای درمان دیابت وجود دارد. همه انواع انسولین به سلول‌ها کمک می‌کنند تا از گلوکز برای تولید انرژی استفاده کنند. انواع مختلف انسولین بسته به سرعت اثر و ماندگاری آنها در بدن متفاوت است. پنج نوع اصلی انسولین عبارتند از:

• انسولین سریع الاثر معمولاً درست قبل از غذا مصرف می‌شود و برای چند ساعت فعال می‌ماند. 
• انسولین کوتاه‌اثر معمولاً قبل از غذا نیز مصرف می‌شود، اما برای اثرگذاری به زمان بیشتری نیاز دارد. 
• انسولین متوسط ​​الاثر حدود نصف روز اثر می‌کند. 
• انسولین طولانی اثر، پوششی حدود یک روز را فراهم می‌کند. 
• انسولین از پیش مخلوط شده ترکیبی از انسولین متوسط ​​اثر و کوتاه اثر است. 

نوولوگ چقدر ماندگاری دارد؟

نوولوگ (نام تجاری انسولین آسپارت) 3 تا 5 ساعت اثر می‌کند. نوولوگ یک انسولین سریع‌الاثر است. این انسولین در کمتر از 10 دقیقه شروع به اثر می‌کند و در 40 تا 50 دقیقه به اوج اثربخشی خود می‌رسد. 

کدام انسولین بهتر است؟

هیچ شکلی از انسولین بهترین نیست. هر دسته از انسولین خواص منحصر به فردی دارد که تعیین می‌کند چه مدت طول می‌کشد تا اثر کند، به اوج اثربخشی خود برسد و اثرش متوقف شود. استفاده از ترکیبی از انواع مختلف انسولین می‌تواند به شما در کنترل قند خون کمک کند. 

آیا دیابت نوع ۲ به انسولین نیاز دارد؟

افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ که نمی‌توانند قند خون خود را با ایجاد تغییرات در سبک زندگی و مصرف سایر درمان‌های دیابت کنترل کنند، ممکن است نیاز به استفاده از انسولین داشته باشند. برخی از افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ از انسولین و سایر درمان‌های دیابت استفاده می‌کنند . 

آیا لانتوس یک انسولین طولانی اثر است؟

لانتوس یک انسولین طولانی اثر است. اثرات آن تا ۱ روز باقی می‌ماند. انواع دیگری از انسولین‌های طولانی اثر از جمله باساگلار و توجئو نیز وجود دارند. 

نوشته انواع انسولین برای درمان دیابت اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.