ما اغلب توانایی خود در لذت بردن از رنگ‌های متنوع طبیعت را بدیهی می‌دانیم. آمارها نشان می‌دهد که از هر ۱۲ مرد، ۱ نفر و از هر ۲۰۰ زن، ۱ نفر به دلیل بیماری به نام کوررنگی نمی‌تواند این رنگ‌ها را به طور کامل تشخیص دهد. این بیماری حدود ۳۰۰ میلیون نفر در سراسر جهان را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

کوررنگی چیست؟

کوررنگی وضعیتی است که در آن برخی از گیرنده‌های حس‌گر رنگ (یعنی سلول‌های مخروطی شبکیه) در چشم شما به درستی عمل نمی‌کنند یا وجود ندارند و منجر به ناتوانی در دیدن یا تمایز بین رنگ‌های خاص می‌شوند. 

درجه کوررنگی می‌تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد. ناتوانی کامل در دیدن هر رنگی به جز سفید، سیاه و خاکستری، آکروماتوپسی نامیده می‌شود. اما این مورد نادر است. در بیشتر موارد، هنوز می‌توانید رنگ‌ها را ببینید، اما آنها کدر یا مات به نظر می‌رسند.

شما می‌توانید کوررنگی را از والدین خود به ارث ببرید. این نوع در مردان شایع‌تر است. زنان معمولاً ناقل این بیماری هستند، به این معنی که علائمی را تجربه نمی‌کنند اما می‌توانند کوررنگی را به فرزندان خود منتقل کنند.

همچنین می‌تواند به دلیل آسیب به عصب بینایی شما رخ دهد. کوررنگی با شرایط خاصی مانند گلوکوم، ام اس و رتینوپاتی دیابتی مرتبط است که شامل آسیب عصب بینایی می‌شوند. برخی از داروها یا مواد شیمیایی سمی نیز می‌توانند به عنوان یک عارضه جانبی منجر به کوررنگی شوند.

انواع کوررنگی چیست؟

بینایی رنگی انسان نیازمند وجود و عملکرد صحیح رنگدانه‌های نوری قرمز، آبی و سبز در چشم است.

سه نوع اصلی کوررنگی عبارتند از کوررنگی قرمز-سبز، کوررنگی آبی-زرد و کوررنگی کامل (آکروماتوپسی).

کوررنگی قرمز-سبز زمانی رخ می‌دهد که شما نمی‌توانید بین قرمز و سبز تمایز قائل شوید. این بیماری به چهار نوع تقسیم می‌شود:

1. پروتانوپیا. این شامل عدم وجود مخروط‌های قرمز است، بنابراین شما قادر به درک رنگ قرمز نخواهید بود.
2. دوترانوپیا (Deuteranopia ). این شامل فقدان مخروط‌های سبز است که درک رنگ سبز را دشوار می‌کند.
3. پروتانومالی. این شامل کاهش توانایی درک نور قرمز است. قرمز به صورت سبز و مات دیده می‌شود.
4. دوترانومالی. این رایج‌ترین نوع است و شامل کاهش توانایی درک نور سبز می‌شود. در این حالت، رنگ سبز به رنگ قرمز دیده می‌شود.

کوررنگی آبی-زرد زمانی رخ می‌دهد که شما نمی‌توانید بین آبی و زرد تمایز قائل شوید. این بیماری به دو نوع تقسیم می‌شود:

1. تریتانوپیا. این شامل عدم وجود مخروط‌های آبی است. شما نمی‌توانید تفاوت بین آبی و سبز، بنفش و قرمز و زرد و صورتی را تشخیص دهید.
2. تریتانومالی. این بیماری بسیار نادر است و شامل کاهش توانایی درک نور آبی می‌شود. شما نمی‌توانید آبی را از سبز و زرد را از قرمز تشخیص دهید.

عینک کوررنگی چیست؟

کوررنگی قبلاً یک بیماری لاعلاج و ناتوان‌کننده بود. اما اکنون، لنزهای رنگی و عینک‌های مخصوص کوررنگی برای کمک به شما در مقابله مؤثر با کوررنگی در دسترس هستند. 

اگرچه این عینک‌ها نمی‌توانند کوررنگی را به طور دائم درمان کنند، اما می‌توانند کمبودهای بینایی شما را جبران کنند و منجر به بهبود کیفیت زندگی شوند.

عینک‌های کوررنگ چگونه کار می‌کنند؟

عینک‌های مخصوص کوررنگی مستقیماً چشم شما را تحت تأثیر قرار نمی‌دهند. آن‌ها عینک‌هایی با لنزهای رنگی مخصوص هستند که می‌توانند دقت تشخیص و تمایز رنگ‌ها را بهبود بخشند. 

چشم انسان حاوی سه رنگدانه نوری – قرمز، آبی و سبز – در گیرنده‌های شبکیه است. این گیرنده‌ها طول موج‌های مختلف نور رنگی را تشخیص می‌دهند و سیگنال‌هایی را به مغز می‌فرستند. سپس مغز این اطلاعات را رمزگشایی کرده و بازخوردی را برای کمک به شما در شناسایی و تمایز رنگ‌ها ارسال می‌کند. سپس شما یک تصویر بصری دقیق را درک می‌کنید.

افراد کوررنگ یا فاقد برخی از رنگدانه‌های نوری هستند یا رنگدانه‌های نوری دارند که آنطور که باید عمل نمی‌کنند. عینک‌های مخصوص کوررنگی با افزایش اشباع رنگ‌هایی که تشخیص آنها برای شما دشوار است، باعث افزایش درخشندگی اشیاء می‌شوند. این رنگ‌های تقویت‌شده می‌توانند تمایز بین رنگ‌های مختلف محیط اطراف شما را آسان‌تر کنند. 

چه کسانی می‌توانند از عینک‌های کوررنگی استفاده کنند؟

هر کسی که کوررنگی خفیف تا متوسط ​​دارد می‌تواند از استفاده از عینک‌های مخصوص کوررنگی بهره‌مند شود. اما اگر کوررنگی بسیار شدیدی دارید یا اصلاً نمی‌توانید هیچ رنگی را ببینید، این عینک‌ها کمکی نمی‌کنند. دلیل این امر این است که عینک‌های مخصوص کوررنگی فقط اشباع رنگ محیط اطراف را بهبود می‌بخشند، بنابراین برای عملکرد صحیح آنها، سطح پایه‌ای از درک رنگ لازم است.

عینک‌های مخصوص کوررنگی معمولاً نیازی به نسخه پزشک ندارند. آن‌ها از نظر محدود کردن میدان دید، مانند عینک آفتابی عمل می‌کنند.

تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که استفاده طولانی مدت از عینک‌های مخصوص کوررنگی می‌تواند واکنش چشم به این لنزها را بهبود بخشد و در نتیجه اثربخشی استفاده از عینک‌های مخصوص کوررنگی را افزایش دهد.

آیا عینک‌های کوررنگی گران هستند؟

عینک‌های کوررنگ می‌توانند بسیار گران باشند زیرا یک فناوری تازه توسعه‌یافته هستند که به مواد گران‌قیمتی نیاز دارند. تحقیقات در این زمینه هنوز ادامه دارد و شرکت‌هایی که این عینک‌ها را تولید و می‌فروشند، بیشتر پولی را که برای آنها دریافت می‌کنند، صرف تأمین بودجه مطالعات بیشتر برای بهینه‌سازی این فناوری می‌کنند. 

زمانی که این فناوری به طور کامل توسعه یابد و عینک‌ها بتوانند با هزینه‌های پایین به تولید انبوه برسند، قیمت‌ها در نهایت می‌توانند تثبیت شوند.

عینک‌های کوررنگ در حال حاضر حدود ۲۰۰ تا ۲۵۰ دلار قیمت دارند، اما می‌توانند تا ۴۵۰ دلار یا بیشتر هم قیمت داشته باشند. نسخه‌های گیره‌ای این عینک‌ها نیز با قیمت‌های پایین‌تری، کمتر از ۱۰۰ دلار، در دسترس هستند. در مقایسه، عینک‌های کوررنگ برای کودکان بسیار مقرون‌به‌صرفه‌تر هستند.

عینک‌های مخصوص کوررنگی معمولاً تحت پوشش بیمه درمانی نیستند زیرا بر سلامت کلی شما تأثیری ندارند و ضروری تلقی نمی‌شوند. اما این هزینه‌ها را می‌توان از طریق طرح‌های تأمین مالی مانند حساب پس‌انداز سلامت یا حساب انعطاف‌پذیر هزینه پوشش داد. 

در موارد خاص، هزینه عینک‌های مخصوص کوررنگی حتی می‌تواند تا حدی تحت پوشش بیمه عینک‌های طبی عمومی قرار گیرد، اما ممکن است لازم باشد این موضوع را با ارائه دهنده بیمه خود تأیید کنید.

بنابراین، آیا عینک‌های کوررنگی ارزش خرید دارند؟ هیچ پاسخ قطعی برای این سوال وجود ندارد، زیرا عوامل زیادی وجود دارد که باید قبل از تصمیم‌گیری در نظر بگیرید. این عوامل شامل نوع و شدت کوررنگی شما، سن شما، فعالیت‌های شما، علت کوررنگی شما و وضعیت مالی شما می‌شود. عینک‌های کوررنگی همچنین ممکن است دید در شب شما را کاهش دهند و ممکن است برای فعالیت‌های خارج از منزل مانند رانندگی مناسب نباشند.

نکته‌ی آخر

امروزه طیف گسترده‌ای از عینک‌های کوررنگی برای استفاده در فضای داخلی و خارجی، چه با نسخه و چه بدون نسخه، در دسترس هستند. 

تنها پس از تحقیق کافی و مشاوره با پزشک خود، بهترین عینک کوررنگی را برای خود انتخاب کنید.

نوشته آنچه باید در مورد عینک‌های مخصوص کوررنگی بدانید اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.