داروهای غیر تزریقی دیابت چیست؟

وقتی به داروهای دیابت فکر می‌کنید، ممکن است انسولین یا سایر داروهایی که از طریق تزریق یا پمپ دریافت می‌کنید به ذهنتان خطور کند. اما داروهای دیگری نیز وجود دارند که به صورت قرص مصرف می‌شوند یا استنشاق می‌شوند.

پزشک شما دقیقاً آنچه را که نیاز دارید در نظر خواهد گرفت، که ممکن است شامل بیش از یک نوع داروی دیابت باشد. هدف، کمک به مدیریت دیابت شما است. در اینجا برخی از داروهای دیابت غیر تزریقی آورده شده است:

آکاربوز (پریکوز)

نحوه عملکرد: آنزیم‌هایی را که به هضم نشاسته کمک می‌کنند، مسدود می‌کند و افزایش قند خون را کند می‌کند. 

این دارو به گروهی از داروها به نام «مهارکننده‌های آلفا گلوکوزیداز» تعلق دارد. عوارض جانبی این نوع داروها شامل ناراحتی معده (نفخ، اسهال، حالت تهوع و گرفتگی عضلات) است.

آلوگلیپتین (نسینا)

نحوه عملکرد: وقتی قند خون خیلی بالاست، سطح انسولین را افزایش می‌دهد و به کبد می‌گوید که تولید قند را کاهش دهد.

پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “مهارکننده DPP-IV” بنامد. این داروها باعث افزایش وزن نمی‌شوند. می‌توانید آنها را به تنهایی یا با داروی دیگری مانند متفورمین مصرف کنید.

بکساگلیفلوزین (برنزاوی)

نحوه عملکرد: به کاهش سطح گلوکز خون در مواقعی که خیلی بالا هستند کمک می‌کند و به طور خاص برای استفاده در کنار رژیم غذایی و ورزش جهت بهبود کنترل قند خون در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲ طراحی شده است.

این دارو به عنوان یک مهارکننده کوترانسپورتر سدیم-گلوکز ۲ (SGLT2) شناخته می‌شود.

بروموکریپتین مزیلات (سیکلوسِت، پارلودل)

نحوه عملکرد: سطح دوپامین، یک ماده شیمیایی مغز، را افزایش می‌دهد.

این دارو برای کمک به بهبود کنترل قند خون در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲، همراه با رژیم غذایی و ورزش، تأیید شده است. این دارو برای درمان دیابت نوع ۱ استفاده نمی‌شود.

کاناگلیفلوزین (اینووکانا)

نحوه عملکرد: میزان گلوکز دفع شده از بدن از طریق ادرار را افزایش می‌دهد و مانع از جذب مجدد گلوکز توسط کلیه‌ها می‌شود.

پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “مهارکننده SGLT2” بنامد. عوارض جانبی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• عفونت‌های قارچی واژن
• عفونت‌های دستگاه ادراری
• سرگیجه یا غش
• کتواسیدوز یا کتوز
• افزایش خطر شکستگی استخوان
• کاهش تراکم مواد معدنی استخوان

کلرپروپامید (دیابینی)

نحوه عملکرد: با تحریک لوزالمعده برای ترشح انسولین بیشتر، قند خون را کاهش می‌دهد.

پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “سولفونیل اوره” بنامد. این دارو به اندازه سولفونیل اوره‌های جدیدتر استفاده نمی‌شود. عوارض جانبی سولفونیل اوره‌ها عبارتند از:

• قند خون پایین
• ناراحتی معده
• بثورات پوستی یا خارش
• افزایش وزن

کولسولام (ولچول)

نحوه عملکرد: کلسترول بد (LDL) را کاهش می‌دهد و کنترل قند خون را در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲ بهبود می‌بخشد.

پزشک شما این نوع دارو را «مهارکننده اسید صفراوی» می‌نامد.

داپاگلیفلوزین (فارکسیگا)

نحوه عملکرد: برای استفاده در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲، این دارو میزان گلوکز دفع شده از بدن از طریق ادرار را افزایش می‌دهد و مانع از جذب مجدد گلوکز توسط کلیه‌ها می‌شود.

همچنین می‌تواند به کاهش بروز نارسایی قلبی کمک کند. پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “مهارکننده SGLT2” بنامد. عوارض جانبی شامل عفونت‌های جدی آلت تناسلی یا واژن است.

امپاگلیفلوزین (جاردیانس)

نحوه عملکرد: میزان گلوکز دفع شده از بدن از طریق ادرار را افزایش می‌دهد و مانع از جذب مجدد گلوکز توسط کلیه می‌شود. پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “مهارکننده SGLT2” بنامد. همچنین مشخص شده است که این دارو خطر بستری شدن در بیمارستان به دلیل نارسایی قلبی و همچنین مرگ ناشی از بیماری‌های قلبی عروقی را در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی، چه مبتلا به دیابت نوع 2 و چه غیر مبتلا، کاهش می‌دهد.

گلیمپرید (آماریل)

نحوه عملکرد: با تحریک لوزالمعده برای ترشح انسولین بیشتر، قند خون را کاهش می‌دهد. پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “سولفونیل اوره” بنامد. عوارض جانبی سولفونیل اوره‌ها عبارتند از:

• قند خون پایین
• ناراحتی معده
• بثورات پوستی یا خارش
• افزایش وزن

گلیپیزید ( گلوکوترول و گلوکوترول XL )

نحوه عملکرد: با تحریک لوزالمعده برای ترشح انسولین بیشتر، قند خون را کاهش می‌دهد. پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “سولفونیل اوره” بنامد. عوارض جانبی سولفونیل اوره‌ها عبارتند از:

• قند خون پایین
• ناراحتی معده
• بثورات پوستی یا خارش
• افزایش وزن

گلیبوراید ( دیابتا، گلیناز پرس تب)

نحوه عملکرد: با تحریک لوزالمعده برای ترشح انسولین بیشتر، قند خون را کاهش می‌دهد. پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “سولفونیل اوره” بنامد. عوارض جانبی سولفونیل اوره‌ها عبارتند از:

• قند خون پایین
• ناراحتی معده
• بثورات پوستی یا خارش
• افزایش وزن

انسولین استنشاقی (Afrezza)

نحوه مصرف: یک کارتریج که حاوی یک دوز از این انسولین پودری سریع الاثر است را در دستگاه استنشاقی قرار می‌دهید و قبل از غذا یا کمی بعد از شروع غذا خوردن از آن استفاده می‌کنید.

نحوه عملکرد: انسولین به سرعت از سلول‌های ریه به جریان خون منتقل می‌شود. جایگزین انسولین طولانی‌اثر (که نمی‌توانید استنشاق کنید) نمی‌شود. اگر بیماری ریوی طولانی‌مدت مانند آسم یا COPD دارید یا سیگار می‌کشید، نباید از آن استفاده کنید. برای درمان کتواسیدوز دیابتی توصیه نمی‌شود.

لیناگلیپتین (Tradjenta)

نحوه عملکرد: وقتی قند خون خیلی بالاست، سطح انسولین را افزایش می‌دهد و به کبد می‌گوید که تولید قند را کاهش دهد. 

پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “مهارکننده DPP-IV” بنامد. این داروها باعث افزایش وزن نمی‌شوند. می‌توانید آنها را به تنهایی یا با داروی دیگری مانند متفورمین مصرف کنید.

متفورمین  (فورتامت، گلوکوفاژ، گلوکوفاژ XR، گلومتزا، ریومت)

نحوه عملکرد: توانایی انسولین در انتقال قند به سلول‌ها، به ویژه سلول‌های ماهیچه‌ای را بهبود می‌بخشد. همچنین از آزاد شدن قند ذخیره شده در کبد جلوگیری می‌کند. در صورت آسیب کلیوی یا نارسایی قلبی، نباید آن را مصرف کنید. پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “بیگوانید” بنامد. عوارض جانبی بیگوانیدها عبارتند از:

• ناراحتی معده (تهوع، اسهال)
• طعم فلزی در دهان

میگلیتول (گلیست)

نحوه عملکرد: آنزیم‌هایی را که به هضم نشاسته کمک می‌کنند، مسدود می‌کند و افزایش قند خون را کند می‌کند. 

این دارو متعلق به گروهی از داروها است که پزشک شما ممکن است آنها را “مهارکننده‌های آلفا گلوکوزیداز” بنامد. عوارض جانبی مهارکننده‌های آلفا گلوکوزیداز شامل ناراحتی معده (نفخ، اسهال، حالت تهوع، گرفتگی عضلات) است.

ناتگلینید (استارلیکس)

نحوه عملکرد: باعث می‌شود لوزالمعده انسولین بیشتری آزاد کند، اما تنها در صورتی که سطح قند خون شما خیلی بالا باشد.

پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “مگلیتینید” بنامد. عوارض جانبی مگلیتینیدها عبارتند از:

• قند خون پایین
• ناراحتی معده

پیوگلیتازون (آکتوز)

نحوه عملکرد: به انسولین کمک می‌کند تا در بافت ماهیچه و چربی بهتر عمل کند. این دارو میزان قندی را که کبد آزاد می‌کند کاهش می‌دهد و سلول‌های چربی را نسبت به اثرات انسولین حساس‌تر می‌کند. ممکن است چند هفته طول بکشد تا این داروها قند خون را کاهش دهند. 

پزشک شما باید در مورد خطرات قلبی ناشی از این نوع دارو که ممکن است آن را “تیازولیدین دیون‌ها” بنامد، با شما صحبت کند. عوارض جانبی این نوع دارو نادر است اما ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• سطح بالاتر از حد نرمال آنزیم‌های کبدی
• نارسایی کبد
• عفونت تنفسی
• سردرد
• احتباس مایع

رپاگلینید (پراندین)

نحوه عملکرد: باعث می‌شود لوزالمعده انسولین بیشتری آزاد کند، اما تنها در صورتی که سطح قند خون شما خیلی بالا باشد. پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “مگلیتینید” بنامد. عوارض جانبی این نوع دارو عبارتند از:

• قند خون پایین
• ناراحتی معده

روزیگلیتازون (آواندیا)

نحوه عملکرد: به انسولین کمک می‌کند تا در بافت ماهیچه و چربی بهتر عمل کند. این دارو میزان قندی را که کبد آزاد می‌کند کاهش می‌دهد و سلول‌های چربی را نسبت به اثرات انسولین حساس‌تر می‌کند. ممکن است چند هفته طول بکشد تا این نوع دارو قند خون را کاهش دهد. 

پزشک شما باید در مورد خطرات قلبی ناشی از این نوع دارو که ممکن است آن را “تیازولیدین دیون” بنامند، با شما صحبت کند. عوارض جانبی تیازولیدین دیون‌ها نادر است اما ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• سطح بالاتر از حد نرمال آنزیم‌های کبدی
• نارسایی کبد
• عفونت تنفسی
• سردرد
• احتباس مایع

ساکساگلیپتین (آنگلیزا)

نحوه عملکرد: وقتی قند خون خیلی بالاست، سطح انسولین را افزایش می‌دهد و به کبد می‌گوید که تولید قند را کاهش دهد. 

پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “مهارکننده DPP-IV” بنامد. این داروها باعث افزایش وزن نمی‌شوند. می‌توانید آنها را به تنهایی یا با داروی دیگری مانند متفورمین مصرف کنید.

سیتاگلیپتین (جانوویا)

نحوه عملکرد: وقتی قند خون خیلی بالاست، سطح انسولین را افزایش می‌دهد و به کبد می‌گوید که تولید قند را کاهش دهد.

پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “مهارکننده DPP-IV” بنامد. این داروها باعث افزایش وزن نمی‌شوند. می‌توانید آنها را به تنهایی یا با داروی دیگری مانند متفورمین مصرف کنید.

تولازامید (تولیناز)

نحوه عملکرد: با تحریک لوزالمعده برای ترشح انسولین بیشتر، قند خون را کاهش می‌دهد. 

پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “سولفونیل اوره” بنامد. این دارو به اندازه سولفونیل اوره‌های جدیدتر استفاده نمی‌شود. عوارض جانبی این نوع دارو عبارتند از:

• قند خون پایین
• ناراحتی معده
• بثورات پوستی یا خارش
• افزایش وزن

تولبوتامید (اوریناز)

نحوه عملکرد: با تحریک لوزالمعده برای ترشح انسولین بیشتر، قند خون را کاهش می‌دهد.

پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “سولفونیل اوره” بنامد. این دارو به اندازه سولفونیل اوره‌های جدیدتر استفاده نمی‌شود. عوارض جانبی این نوع دارو عبارتند از:

• قند خون پایین
• ناراحتی معده
• بثورات پوستی یا خارش
• افزایش وزن

داروهای ترکیبی

چندین قرص دیابت، دو دارو را در یک قرص ترکیب می‌کنند. آنها عبارتند از:

• آلوگیپتین و متفورمین (کازانو)
• آلوگلیپتین به همراه پیوگلیتازون ( اوسنی )
• داپاگلیفلوزین و متفورمین ( Xigduo XR )
• امپاگلیفلوزین و لیناگلیپتین ( گلیکسامبی )
• امپاگلیفلوزین و متفورمین ( Synjardy )
• گلیپیزید متفورمین  ( متاگلیپ )
• گلیبورید-متفورمین ( گلوکووانس )
• لیناگلیپتین-متفورمین ( جنتادوئتو )
• پیوگلیتازون-گلیمپرید ( Duetact )
• رپاگلینید متفورمین (PrandiMet)
• روزیگلیتازون و گلیمپیرید (آوانداریل)
• روزیگلیتازون-متفورمین (آواندامت)
• ساکساگلیپتین-متفورمین ( Kombiglyze XR )
• سیتاگلیپتین-متفورمین ( Janumet ، Janumet XR )

چگونه داروی دیابت مناسب خود را انتخاب کنید

با وجود گزینه‌های بسیار زیاد، تصمیم‌گیری در مورد اینکه کدام داروی دیابت را مصرف کنید ممکن است بسیار دشوار باشد. اهداف، نیازها و ترجیحات خود را در نظر بگیرید. پرسیدن چند سوال از خودتان مفید است، مانند:

آیا قند خون من پایدار است؟ برای برخی افراد یک دارو کافی است، اما برخی دیگر ممکن است برای مدیریت این بیماری به چندین دارو نیاز داشته باشند.

آیا می‌توانم از پس هزینه این دارو بربیایم؟ اگر بیمه درمانی دارید، با شرکت بیمه خود مشورت کنید تا ببینید کدام داروها را پوشش می‌دهند و سهم بیمه شده شما چقدر خواهد بود. اگر بیمه درمانی ندارید، با سازنده دارو مشورت کنید تا ببینید آیا برنامه‌های کمک مالی ارائه می‌دهند یا خیر. به خاطر داشته باشید که داروهای جدیدتر دیابت معمولاً گران‌تر از گزینه‌های قدیمی‌تر هستند.

آیا من بیماری قلبی یا کلیوی دارم؟ برخی از داروهای دیابت برای افراد مبتلا به این بیماری‌ها بهتر از بقیه هستند.

آیا می‌توانم عوارض جانبی احتمالی را تحمل کنم؟ داروها روی هر کسی تأثیر متفاوتی دارند. افزایش وزن، اسهال و حالت تهوع برخی از مشکلات احتمالی هستند.

پاسخ‌ها را با پزشک خود در میان بگذارید. با هم تصمیم می‌گیرید که کدام دارو را انتخاب کنید.

سوالات متداول در مورد داروهای خوراکی دیابت

داروهای خوراکی دیابت چگونه عمل می‌کنند؟

داروهای خوراکی دیابت قند خون شما را به روش‌های مختلفی تنظیم می‌کنند. به عنوان مثال، مهارکننده‌های آلفا گلوکوزیداز از تجزیه نشاسته و برخی از انواع قند جلوگیری می‌کنند. سولفونیل اوره‌ها باعث می‌شوند لوزالمعده شما انسولین بیشتری آزاد کند.

داروی خوراکی جدید برای دیابت چیست؟

سماگلوتاید (ریبلسوس) جدیدترین داروی خوراکی برای دیابت است.

کدام داروی دیابت برای کلیه‌ها بی‌خطر است؟

• مهارکننده‌های آنزیم تبدیل‌کننده آنژیوتانسین (ACE)
• مسدودکننده‌های گیرنده آنژیوتانسین II (ARBs)
• مهارکننده‌های کوترانسپورتر سدیم-گلوکز-۲ (SGLT2)
• آگونیست‌های گیرنده پپتید-۱ شبه گلوکاگون (GLP-1)
• آنتاگونیست‌های گیرنده مینرالوکورتیکوئید غیراستروئیدی (nsMRA)
• استاتین‌ها (مهارکننده‌های HMG-CoA ردوکتاز)

نوشته داروهای دیابت که تزریق نمی‌کنید اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

افراد مبتلا به دیابت زمانی که بدنشان قند کافی برای سوخت ندارد، دچار هیپوگلیسمی (افت قند خون) می‌شوند.

این می‌تواند به دلایل مختلفی از جمله رژیم غذایی، برخی داروها و شرایط و ورزش اتفاق بیفتد.

اگر دچار افت قند خون شدید، تاریخ و زمان وقوع آن و اقدامات انجام شده را یادداشت کنید. سوابق خود را با پزشک خود به اشتراک بگذارید تا بتوانند الگویی را پیدا کرده و داروهای شما را تنظیم کنند.

اگر در طول یک هفته بیش از یک واکنش افت قند خون بدون دلیل مشخص داشتید، با پزشک خود تماس بگیرید.

علائم

بیشتر افراد علائم هیپوگلیسمی را زمانی احساس می‌کنند که قند خونشان 70 میلی‌گرم در دسی‌لیتر (mg/dL) یا کمتر باشد.

هر فرد مبتلا به دیابت ممکن است علائم متفاوتی از هیپوگلیسمی داشته باشد. شما یاد خواهید گرفت که علائم خود را تشخیص دهید.

علائم اولیه شامل موارد زیر است:

• گیجی
• سرگیجه
• احساس لرز
• گرسنگی
• سردرد
• تحریک پذیری
• تپش قلب؛ نبض تند
• پوست رنگ‌پریده
• عرق کردن
• لرزیدن
• ضعف
• اضطراب

بدون درمان، ممکن است علائم شدیدتری از جمله موارد زیر را تجربه کنید:

• هماهنگی ضعیف
• تمرکز ضعیف
• بی‌حسی در دهان و زبان
• بیهوش شدن
• تشنج
• کابوس‌ها یا خواب‌های بد
• کما

داروهای دیابت مرتبط با هیپوگلیسمی

از پزشک خود بپرسید که آیا هر یک از داروهای شما می‌تواند باعث افت قند خون شود یا خیر.

درمان با انسولین می‌تواند باعث افت قند خون شود، و همچنین نوعی از داروهای دیابت به نام «سولفونیل اوره‌ها».

سولفونیل اوره‌های رایج مورد استفاده عبارتند از:

• گلیمپرید (آماریل)
• گلیپیزید (گلوکوترول)
• گلی‌بن‌کلامید (گلی‌بوراید، میکروناز)

سولفونیل اوره‌های قدیمی‌تر و کمتر رایج، بیشتر از برخی از داروهای جدیدتر باعث افت قند خون می‌شوند. نمونه‌هایی از داروهای قدیمی‌تر عبارتند از:

• کلرپروپامید (دیابینی)
• تولازامید (تولیناز)
• تولبوتامید (اوریناز)

همچنین اگر الکل بنوشید یا آلوپورینول (زیلوپریم)، ​​آسپرین، پروبنسید (بنمید، پروبالان) یا وارفارین (کومادین) را همراه با داروهای دیابت مصرف کنید، ممکن است دچار افت قند خون شوید.

اگر مهارکننده‌های آلفا گلوکوزیداز، بیگوانیدها (مانند متفورمین) و تیازولیدین‌دیون‌ها را به تنهایی مصرف کنید، نباید دچار افت قند خون شوید، اما اگر آنها را همراه با سولفونیل‌اوره‌ها یا انسولین مصرف کنید، ممکن است دچار افت قند خون شوید.

رژیم غذایی و هیپوگلیسمی

اگر انسولین بیشتری نسبت به مقدار کربوهیدراتی که می‌خورید یا می‌نوشید مصرف کنید، ممکن است دچار افت قند خون شوید.

برای مثال، می‌تواند اتفاق بیفتد:

• بعد از خوردن غذایی که قندهای ساده زیادی دارد
• اگر یک میان وعده را از دست بدهید یا یک وعده غذایی کامل نخورید
• اگر دیرتر از حد معمول غذا بخورید
• اگر بدون خوردن غذا الکل بنوشید

اگر دیابت دارید، به خصوص اگر داروهای دیابت مصرف می‌کنید، وعده‌های غذایی را حذف نکنید.

درمان

اگر دیابت دارید و فکر می‌کنید دچار افت قند خون شده‌اید، سطح قند خون خود را بررسی کنید.

آیا سطح قند خون شما اغلب بعد از وعده‌های غذایی که حاوی مقدار زیادی قند هستند، کاهش می‌یابد؟ رژیم غذایی خود را تغییر دهید. از غذاهای شیرین پرهیز کنید و در طول روز وعده‌های غذایی کوچک و مکرر بخورید.

اگر وقتی چیزی نخورده‌اید قند خونتان پایین می‌آید، قبل از خواب یک میان وعده، مانند یک پروتئین یا یک کربوهیدرات پیچیده‌تر، میل کنید.

در موارد هیپوگلیسمی شدید، ممکن است به تزریق باکسیمی ،  داسیگلوکاگون ( زگالوگ ) یا تزریق گلوکاگون ( گووک ) نیاز داشته باشید.

پزشک شما ممکن است متوجه شود که شما انسولین زیادی مصرف می‌کنید که اوج آن در ساعات عصر تا صبح است. در این صورت، ممکن است دوز انسولین شما را کاهش دهد یا زمان دریافت آخرین دوز آن را تغییر دهد.

وقتی قند خونتان پایین است

ابتدا، ۱۵ گرم کربوهیدرات سریع‌الاثر مانند موارد زیر بخورید یا بنوشید:

• سه تا چهار قرص گلوکز
• یک تیوب ژل گلوکز
• چهار تا شش عدد آبنبات سفت (بدون قند نباشد)
• ۱/۲ پیمانه آب میوه
• ۱ فنجان شیر بدون چربی
• نصف فنجان نوشابه (بدون قند نباشد)
• ۱ قاشق غذاخوری عسل (آن را زیر زبان خود قرار دهید تا سریعتر جذب جریان خون شود)

پانزده دقیقه پس از خوردن غذای حاوی قند، دوباره قند خون خود را بررسی کنید . اگر قند خون شما هنوز کمتر از ۷۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر است، یک وعده دیگر از یکی از غذاهای ذکر شده در بالا بخورید. این مراحل را تا زمانی که قند خون شما به حالت عادی برگردد، تکرار کنید.

اگر از حال رفتید

افت قند خون ممکن است باعث غش کردن شما شود. در این صورت، به کسی نیاز دارید که به شما گلوکاگون تزریق کند.

گلوکاگون یک داروی تجویزی است که قند خون را افزایش می‌دهد و اگر دچار افت شدید قند خون شوید، ممکن است به آن نیاز داشته باشید. مهم است که اعضای خانواده و دوستانتان بدانند که چگونه در صورت بروز واکنش افت قند خون، این دارو را تزریق کنند.

اگر فردی را مشاهده کردید که دچار واکنش شدید هیپوگلیسمی شده است، با 115 تماس بگیرید یا او را برای درمان به نزدیکترین بیمارستان ببرید. سعی نکنید به فرد بیهوش غذا، مایعات یا انسولین بدهید، زیرا ممکن است خفه شود.

وقتی قند خونتان پایین است رانندگی نکنید

خیلی خطرناک است. اگر در حال رانندگی هستید و علائم افت قند خون دارید، از جاده کنار بروید، قند خون خود را بررسی کنید و یک غذای شیرین بخورید. حداقل ۱۵ دقیقه صبر کنید، قند خون خود را بررسی کنید و در صورت لزوم این مراحل را تکرار کنید. قبل از رانندگی، یک منبع پروتئین و کربوهیدرات (مانند کراکر کره بادام زمینی یا پنیر و کراکر) بخورید.

آماده باشید. همیشه یک منبع قند در ماشین خود برای مواقع اضطراری داشته باشید.

جلوگیری از افت قند خون

اگر دیابت دارید، راه‌هایی که می‌توانید از افت قند خون جلوگیری کنید عبارتند از:

• برنامه غذایی خود را دنبال کنید.
• هر روز حداقل سه وعده غذایی با فاصله مساوی میل کنید و بین وعده‌های غذایی، طبق دستور پزشک، میان وعده میل کنید.
• وعده‌های غذایی خود را طوری برنامه‌ریزی کنید که فاصله بین آنها بیشتر از ۴ تا ۵ ساعت نشود.
• ۳۰ دقیقه تا ۱ ساعت بعد از غذا ورزش کنید. قبل و بعد از ورزش قند خون خود را بررسی کنید و با پزشک خود در مورد انواع تغییراتی که می‌توانید ایجاد کنید، مشورت کنید.
• قبل از مصرف، دوز انسولین و داروی دیابت خود را دوباره بررسی کنید.
• اگر الکل مصرف می‌کنید، در مصرف آن اعتدال را رعایت کنید و سطح قند خون خود را کنترل کنید.
• بدانید چه زمانی سطح داروی شما در اوج خود قرار دارد.
• قند خون خود را طبق دستور پزشک، هر چند وقت یکبار آزمایش کنید.
• یک دستبند شناسایی که روی آن نوشته شده دیابت دارید، همراه داشته باشید.

نوشته هیپوگلیسمی: وقتی قند خون شما خیلی پایین می‌آید اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.