بیماری عروق کرونر قلب (CAD) و بیماری عروق محیطی (PAD) بیش از آنکه نام‌های مشابهی داشته باشند، وجوه مشترک دارند. هر دو بیماری خطرناک اما قابل درمان هستند که به رگ‌های خونی به نام شریان‌ها آسیب می‌رسانند.

بیماری عروق کرونر قلب (CAD) یا بیماری شریانی محیطی (PAD) می‌توانند زمانی اتفاق بیفتند که پلاک – ماده‌ای ساخته شده از چربی‌ها، کلسترول و سایر مواد – در دیواره شریان‌ها تجمع یابد. این رگ‌های خونی هستند که خون را بین قلب و بقیه بدن شما حمل می‌کنند. این تجمع می‌تواند شریان را باریک یا مسدود کند، جریان خون را محدود کند و خطر ابتلا به مشکلات جدی سلامتی را افزایش دهد.

بیماری عروق کرونر قلب (CAD) بر شریان‌هایی که خون را به قلب شما می‌رسانند تأثیر می‌گذارد . این نوع اصلی بیماری قلبی در ایالات متحده است. برخی از افراد تا زمانی که دچار حمله قلبی نشوند، متوجه ابتلا به آن نمی‌شوند. با گذشت زمان، بیماری عروق کرونر قلب می‌تواند منجر به نارسایی قلبی شود، یعنی زمانی که قلب شما نمی‌تواند خون کافی را برای رفع نیازهای بدن پمپاژ کند. سایر عوارض احتمالی شامل مشکلی در ریتم یا ضربان قلب شما است که آریتمی نامیده می‌شود.

بیماری شریانی محیطی (PAD) بر شریان‌هایی که خون را از قلب به سایر قسمت‌های بدن، معمولاً پاها و ساق پا، منتقل می‌کنند، تأثیر می‌گذارد. وقتی این بیماری را دارید، خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر قلب (CAD) و اختلالاتی که بر جریان خون به مغز تأثیر می‌گذارند، افزایش می‌یابد که می‌تواند احتمال حمله قلبی یا سکته مغزی را در شما افزایش دهد.

در اینجا نگاهی دقیق‌تر به شباهت‌ها و تفاوت‌های بین این دو بیماری می‌اندازیم.

علائم بیماری عروق کرونر قلب (CAD) و بیماری شریانی محیطی (PAD) چه تفاوتی دارند؟

درد یا ناراحتی قفسه سینه شایع‌ترین علامت بیماری عروق کرونر قلب (CAD) است. پزشک شما ممکن است این حالت را آنژین صدری بنامد. اما گاهی اوقات، اولین علامت قابل توجه بیماری عروق کرونر قلب، حمله قلبی است. در صورت بروز هر یک از علائم حمله قلبی زیر، با پزشک یا اورژانس تماس بگیرید :

• درد یا فشار قفسه سینه
• ضعف، سرگیجه، حالت تهوع یا عرق سرد
• درد یا ناراحتی در بازوها یا شانه شما
• تنگی نفس
• درد گردن
• احساس خستگی بیشتر از حد معمول

از سوی دیگر، بسیاری از افراد مبتلا به بیماری شریانی محیطی (PAD) متوجه علائم نمی‌شوند. اما اگر این بیماری قسمت پایین بدن شما را تحت تأثیر قرار دهد، هنگام راه رفتن، بالا رفتن یا ورزش، گرفتگی‌های دردناک در باسن، ران یا ساق پا رایج است. درد معمولاً چند دقیقه پس از توقف حرکت یا ورزش از بین می‌رود. پزشک شما ممکن است این نوع گرفتگی را لنگش متناوب بنامد.

همچنین ممکن است علائم PAD مانند موارد زیر وجود داشته باشد:

• درد پا که پس از قطع ورزش از بین نمی‌رود
• ضعف یا بی‌حسی در پای شما
• زخم‌هایی روی پا یا انگشت پا که بهبود نمی‌یابند یا به کندی بهبود می‌یابند
• بافت تیره و مرده، معمولاً روی انگشتان پا، پا، انگشتان دست یا دست‌ها، به نام قانقاریا
• سردی در ساق یا پای آسیب دیده
• تغییر رنگ، آبی یا رنگ پریدگی ساق یا پا
• ناخن‌های پا یا موهای پا که رشد ضعیفی دارند
• اختلال نعوظ، به خصوص اگر مرد مبتلا به دیابت باشد

بیشتر افرادی که بیماری شریانی محیطی (PAD) در قسمت بالای بدن خود دارند، علائمی ندارند.

آیا عوامل خطر مشابه هستند؟

بله. موارد خاصی می‌توانند احتمال ابتلا به بیماری عروق کرونر قلب (CAD) یا بیماری شریان محیطی (PAD) را در شما افزایش دهند، مانند:

• سیگار کشیدن تنباکو
• نداشتن فعالیت بدنی کافی
• کلسترول بالا
• فشار خون بالا
• دیابت نوع ۲
• سن بالاتر

سابقه سلامت خانواده شما نیز می‌تواند در هر دو بیماری نقش داشته باشد.

اگر یکی از اعضای خانواده شما موارد زیر را داشته باشد، خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر قلب (CAD) در شما افزایش می‌یابد:

• بیماری قلبی دارد
• در سن ۵۰ سالگی یا کمتر به بیماری قلبی مبتلا می‌شود

اگر یکی از اعضای خانواده موارد زیر را داشته باشد، احتمال ابتلای شما به بیماری شریان محیطی (PAD) افزایش می‌یابد:

• بیماری قلبی
• PAD
• سکته مغزی کرد.

اگر دچار حمله قلبی یا سکته مغزی شده‌اید، این امر احتمال ابتلا به بیماری شریان محیطی (PAD) را نیز افزایش می‌دهد.

آیا پزشکان بیماری عروق کرونر قلب (CAD) و بیماری شریانی محیطی (PAD) را به یک روش تشخیص می‌دهند؟

خیر. پزشکان از آزمایش‌های مختلفی برای تشخیص بیماری عروق کرونر قلب و بیماری عروق محیطی استفاده می‌کنند.

برخی از آزمایش‌های تشخیص بیماری عروق کرونر قلب (CAD) عبارتند از:

آزمایش خون. این آزمایش‌ها مواردی مانند سطح کلسترول، قند خون و چربی‌های خون به نام تری گلیسیرید را بررسی می‌کنند.

الکتروکاردیوگرام. این آزمایش با استفاده از الکترودهای بدون درد روی بدن شما، ریتم قلب شما را بررسی می‌کند.

اسکن کلسیم کرونری. در این روش از مجموعه‌ای از اشعه ایکس برای بررسی علائم تجمع رسوب در عروق کرونری استفاده می‌شود.

تست‌های استرس. پزشک قلب شما را تحت نظر می‌گیرد تا ببیند چگونه به فعالیت‌های بدنی مانند پیاده‌روی یا دویدن روی تردمیل یا دوچرخه‌سواری روی دوچرخه ثابت واکنش نشان می‌دهد.

اسکن تصویربرداری رزونانس مغناطیسی قلب (MRI). این آزمایش تصویربرداری از یک میدان مغناطیسی و امواج رادیویی برای بررسی آسیب بافتی یا مشکلات جریان خون در قلب یا عروق کرونر شما استفاده می‌کند.

اسکن PET قلبی. این آزمایش تصویربرداری از دوربین‌های کوچک و یک ماده رادیواکتیو برای تشخیص مشکلات مربوط به نحوه جریان خون از طریق رگ‌های خونی کوچک کرونری و ورود آن به قلب شما استفاده می‌کند.

آنژیوگرافی کرونری. در این روش از اشعه ایکس و رنگ کنتراست برای کمک به پزشک در مشاهده داخل شریان‌های کرونری استفاده می‌شود. پزشک از یک لوله بلند، نازک و انعطاف‌پذیر به نام کاتتر برای تزریق رنگ استفاده می‌کند.

آنژیوگرافی توموگرافی کامپیوتری کرونری (سی تی آنژیوگرافی). این نوع آنژیوگرافی کرونری کمتر تهاجمی است. در آن از کاتتر استفاده نمی‌شود.

برخی از آزمایش‌هایی که می‌توانند به پزشک شما در تشخیص PAD کمک کنند عبارتند از:

آزمایش شاخص مچ پا-بازویی (ABI). پزشک شما از یک دستگاه فشار خون و سونوگرافی برای مقایسه فشار خون مچ پا با فشار خون بازو استفاده می‌کند.

آزمایش خون. این آزمایش‌ها کلسترول، تری‌گلیسیرید و قند خون شما را بررسی می‌کنند.

تست ورزش ABI. این تست شامل راه رفتن روی تردمیل است تا پزشک بتواند شدت علائم پای شما و تأثیر فعالیت بدنی بر علائم شما را بررسی کند.

تست پیاده‌روی شش دقیقه‌ای. پزشک شما اندازه‌گیری می‌کند که در عرض ۶ دقیقه چقدر می‌توانید در یک راهرو راه بروید.

سونوگرافی داپلر. این آزمایش تصویربرداری از امواج صوتی برای تشخیص نواحی با جریان خون کاهش یافته یا مسدود شده و اندازه‌گیری سرعت حرکت خون در شریان‌های شما استفاده می‌کند.

آزمایش فشار داپلر قطعه‌ای. در این آزمایش از امواج فراصوت و کاف‌های فشار خون در قسمت‌های مختلف پا برای بررسی شریان‌های تنگ یا مسدود شده استفاده می‌شود.

سی تی آنژیوگرافی. این آزمایش از رنگ تزریقی و اشعه ایکس برای بررسی انسداد شریان‌های شما استفاده می‌کند. برخی از نسخه‌های این روش از یک لوله بلند، نازک و انعطاف‌پذیر به نام کاتتر برای تزریق رنگ استفاده می‌کنند.

آنژیوگرافی MRI. این روش از امواج رادیویی، آهنربا و گاهی اوقات رنگ تزریقی برای تهیه تصاویری از شریان‌های شما استفاده می‌کند.

داروهای بیماری عروق کرونر قلب (CAD) چیست؟

نوع درمانی که برای بیماری عروق کرونر قلب نیاز دارید به مواردی مانند شدت بیماری و شدت علائم بستگی دارد.

برخی از داروهای CAD عبارتند از:

مهارکننده‌های ACE و مسدودکننده‌های بتا. این داروها به کاهش فشار خون کمک می‌کنند.

مسدودکننده‌های کانال کلسیم. این داروها نیز فشار خون را کاهش می‌دهند.

داروهای قند خون. این داروها به کنترل گلوکز (قند خون) شما کمک می‌کنند.

متفورمین. این دارو در صورت ابتلا به دیابت، تجمع پلاک در شریان‌های شما را کنترل می‌کند.

نیترات‌ها. این مواد شریان‌های شما را گشاد می‌کنند و درد قفسه سینه را تسکین می‌دهند یا از آن جلوگیری می‌کنند.

رانولازین . این دارو آسیب به دیواره‌های داخلی عروق کرونر و درد ناشی از آن را درمان می‌کند.

استاتین‌ها یا سایر داروهای کلسترول. این داروها به کاهش کلسترول بالا کمک می‌کنند.

آیا جراحی یا روش‌های دیگری برای بیماری عروق کرونر قلب (CAD) وجود دارد؟

اگر بیماری عروق کرونر قلب (CAD) پیشرفته دارید و داروها کمکی نمی‌کنند، پزشک ممکن است یکی از این روش‌ها را توصیه کند:

مداخله کرونری از راه پوست. این روش غیرجراحی، شریان‌های تنگ یا مسدود شده را باز می‌کند و جریان خون به قلب شما را بهبود می‌بخشد.

بای‌پس عروق کرونر. در این جراحی از یکی از شریان‌های سالم قفسه سینه و وریدهای پا برای تغییر مسیر خون در اطراف شریان‌های کرونری مسدود شده استفاده می‌شود.

لیزر ترانس میوکارد برای بازسازی عروق یا اندآرترکتومی کرونری. این جراحی‌ها می‌توانند آنژین (درد قفسه سینه) شدید را زمانی که سایر درمان‌ها بسیار خطرناک هستند یا کمکی نمی‌کنند، درمان کنند.

داروهای PAD چیست؟

برخی از داروهای مورد استفاده برای بیماری شریان محیطی عبارتند از:

داروهای ضد پلاکت. این داروها از تشکیل لخته‌های خون که می‌توانند شریان‌های آسیب‌دیده را حتی بیشتر تنگ کنند، جلوگیری می‌کنند. داروهای ضد پلاکت همچنین احتمال حمله قلبی یا سکته مغزی را کاهش می‌دهند.

استاتین‌ها. این داروها روند تشکیل پلاک را کند می‌کنند تا از بدتر شدن آن جلوگیری شود. همچنین احتمال بروز مشکلات جدی‌تر ناشی از بیماری شریان محیطی (PAD) را کاهش می‌دهند.

مهارکننده‌های ACE و مسدودکننده‌های گیرنده آنژیوتانسین II. این داروها یا داروهای دیگر می‌توانند به کاهش فشار خون و جلوگیری از تنگ شدن رگ‌های خونی کمک کنند.

آیا جراحی یا روش‌های دیگری برای PAD وجود دارد؟

اگر داروها و تغییرات سبک زندگی کمکی نکنند، پزشک ممکن است روش‌هایی را برای PAD توصیه کند، مانند:

آنژیوپلاستی. این روش شریان‌های تنگ یا مسدود شده را بدون جراحی باز می‌کند.

جراحی بای‌پس. در این روش از یکی از رگ‌های خونی سالم شما (یا یک رگ مصنوعی) برای ایجاد مسیری در اطراف شریان مسدود شده استفاده می‌شود.

آیا تغییرات سبک زندگی می‌تواند به CAD و PAD کمک کند؟

بله. چه بیماری عروق کرونر قلب (CAD) داشته باشید و چه بیماری عروق محیطی (PAD)، رعایت عادات سالم بسیار مهم است.

برخی از تغییرات کلیدی در سبک زندگی برای هر دو بیماری عبارتند از:

• برای رسیدن به وزن سالم، وزن اضافی خود را کاهش دهید .
• ورزش منظم داشته باشید . از پزشک خود بپرسید که انجام چه کاری برای شما بی‌خطر است.
• یک رژیم غذایی متعادل داشته باشید . مصرف سدیم و چربی‌های ناسالم را کاهش دهید.
• استرس را به عهده بگیرید.
• به اندازه کافی بخوابید.
• اگر سیگار می‌کشید، آن را ترک کنید.

نوشته بیماری عروق کرونر در مقابل بیماری عروق محیطی اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

بیماری شریان محیطی که گاهی اوقات PAD نامیده می‌شود، وضعیتی است که در آن شریان‌های شما تنگ می‌شوند و نمی‌توانند خون زیادی را به قسمت‌های بیرونی بدن مانند بازوها و پاها منتقل کنند. این نوعی بیماری عروق محیطی است.

گرفتگی‌هایی که هنگام حرکت شروع می‌شوند و با استراحت از بین می‌روند، یکی از علائم هشدار دهنده PAD هستند. معمولاً آن را در پاهای خود احساس خواهید کرد، اما می‌تواند در سایر قسمت‌های بدن نیز باشد. ممکن است PAD در بازوها، سر، معده و کلیه‌ها نیز ایجاد شود.

• همچنین ممکن است نام‌های زیر را برای PAD بشنوید:
• سخت شدن شریان‌ها
• بیماری شریانی محیطی
• بیماری عروق محیطی
• گردش خون ضعیف

اگر تحت درمان قرار نگیرید، احتمال حمله قلبی یا سکته مغزی در شما افزایش می‌یابد . همچنین می‌تواند منجر به قطع عضو شود.

چه چیزی باعث بیماری شریان محیطی (PAD) می‌شود؟

شایع‌ترین علت بیماری شریان محیطی (PAD) انسداد در شریان‌ها، رگ‌هایی که خون را از قلب دور می‌کنند، است. این بیماری تصلب شرایین نامیده می‌شود. این بیماری زمانی اتفاق می‌افتد که موادی مانند چربی و کلسترول در جریان خون شما پلاک‌هایی تشکیل می‌دهند که در شریان‌های شما تجمع می‌یابند.

پلاک‌ها عمدتاً از چربی تشکیل شده‌اند و در ابتدا مومی شکل هستند. آن‌ها به آرامی جمع می‌شوند، بنابراین شما حتی متوجه وجود آن‌ها نمی‌شوید. با گذشت زمان، تجمع پلاک باعث سخت‌تر و باریک‌تر شدن شریان‌های شما می‌شود. این بسیار شبیه لوله‌کشی قدیمی خانه است. وقتی در لوله‌ها رسوب وجود دارد، آب به آرامی تخلیه می‌شود و لوله‌ها شروع به گرفتگی می‌کنند. با وجود پلاک در شریان‌ها، جریان خون شما کند می‌شود و بدن شما اکسیژن مورد نیاز خود را دریافت نمی‌کند.

پزشکان دقیقاً نمی‌دانند که چرا پلاک در وهله اول تشکیل می‌شود. آنها فکر می‌کنند که این یک بیماری با رشد آهسته است که می‌تواند از دوران کودکی شروع شده باشد.

برخی از علل کمتر شایع PAD چیست؟

اگر تصلب شرایین نداشته باشید، پزشک ممکن است موارد زیر را بررسی کند:

• عفونت یا التهاب رگ خونی
• آسیب به بازوها یا پاهای شما
• شکل نامنظم عضلات یا رباط‌های شما (بافتی که استخوان‌ها یا مفاصل شما را به هم متصل می‌کند)
• قرار گرفتن در معرض تابش

عوامل خطر برای بیماری شریانی محیطی (PAD) چیست؟

اگر بیماری قلبی دارید، احتمال ابتلا به بیماری شریانی محیطی (PAD) در شما ۱ به ۳ است. موارد دیگری که احتمال ابتلا به بیماری شریانی محیطی (PAD) را افزایش می‌دهند عبارتند از:

• سن (بالای ۵۰ سال)
• دیابت
• کلسترول بالا
• فشار خون بالا
• چاقی
• فعال نبودن
• سیگار کشیدن

سیگار کشیدن چگونه بر PAD تأثیر می‌گذارد؟

سیگار کشیدن بزرگترین عامل خطر بیماری شریانی محیطی (PAD) است که تحت کنترل شماست. سیگار کشیدن خطر ابتلا به بیماری شریانی محیطی (PAD) را در مقایسه با افراد غیرسیگاری ۴۰۰٪ افزایش می‌دهد. و در افرادی که به بیماری شریانی محیطی (PAD) مبتلا می‌شوند، افراد سیگاری ۱۰ سال زودتر از افراد غیرسیگاری علائم را نشان می‌دهند. 

علاوه بر این، افراد سیگاری مبتلا به بیماری شریانی محیطی (PAD) پس از انواع خاصی از جراحی بای پس قلب، عملکرد ضعیف‌تری دارند، دو برابر بیشتر احتمال دارد که نیاز به قطع عضو داشته باشند و بیشتر در اثر سکته مغزی یا حمله قلبی جان خود را از دست می‌دهند.  

با پزشک خود در مورد داروها و روش‌های درمانی که می‌توانند به شما در ترک سیگار کمک کنند، صحبت کنید.

علائم بیماری شریان محیطی (PAD) چیست؟

ممکن است به دلیل کاهش جریان خون در پاهایتان، درد یا گرفتگی عضلانی داشته باشید . این نوع درد، لنگیدن نامیده می‌شود. معمولاً هنگام راه رفتن یا بالا رفتن از پله‌ها آن را احساس می‌کنید، اما هنگام استراحت متوقف می‌شود.

این بیماری می‌تواند گروه‌های عضلانی مختلفی را تحت تأثیر قرار دهد، از جمله:

• باسن و ران
• گوساله (رایج‌ترین)
• پا (کمتر رایج)
• ران

علائم در بیماری شریانی محیطی پیشرفته چگونه است؟

برخی افراد احساس سوزش یا بی‌حسی دارند. اگر به نوع پیشرفته‌ای از بیماری شریانی محیطی (PAD) مبتلا باشید، ممکن است انگشتان پا یا خود پا حتی در حالت استراحت نیز درد داشته باشند.

علائم و نشانه‌های دیگر ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• تغییر رنگ پاها
• اختلال نعوظ، اغلب در مردان مبتلا به دیابت
• ضعف پا
• خستگی هنگام راه رفتن، به خصوص در پاها
• پاهایی که از بازوهایتان خنک‌ترند
• یک پا که سردتر از پای دیگر احساس می‌شود
• ریزش مو روی پاها
• نبض ضعیف در پاها
• پوست براق روی پاها
• پوستی که رنگ‌پریده یا آبی به نظر می‌رسد
• رشد آهسته ناخن پا
• زخم‌ها یا جراحت‌هایی روی انگشتان پا یا خود پا که به خوبی بهبود نمی‌یابند

اگر بیماری شریانی محیطی (PAD) در بازوهایتان دارید، علائمی مشابه علائم پاهایتان خواهید داشت. ممکن است در طول فعالیت‌ها احساس درد، گرفتگی یا سنگینی کنید، اما با استراحت از بین می‌رود.

ممکن است متوجه شوید که دستانتان سرد یا بی‌حس هستند و انگشتانتان آبی یا رنگ‌پریده به نظر می‌رسند. و همچنین ممکن است زخم‌هایی روی بازوها و دست‌هایتان داشته باشید که به نظر نمی‌رسد بهبود یابند.

همچنین ممکن است انسدادهای شدید بدون هیچ دردی داشته باشید. این معمولاً به این دلیل است که بدن شما رگ‌های خونی را در اطراف انسدادها رشد می‌دهد.

چه زمانی باید با پزشک خود صحبت کنید؟

اگر هنگام راه رفتن درد پا یا هرگونه علائم دیگری از بیماری شریانی محیطی (PAD) دارید، با پزشک خود در مورد آن صحبت کنید. سیگار کشیدن علت اصلی این بیماری است، اما سن و دیابت نیز نقش دارند. حتی اگر علائمی ندارید، اگر 70 سال یا بیشتر دارید، در مورد بیماری شریانی محیطی از پزشک خود سوال کنید. اگر 50 سال یا بیشتر دارید و دیابت دارید یا تا به حال سیگاری بوده‌اید، باید در مورد آن سوال کنید.

اگر قبل از ۵۰ سالگی دیابت دارید، در صورت وجود هر یک از موارد زیر، با پزشک خود در مورد PAD صحبت کنید:

• سابقه خانوادگی ابتلا به بیماری شریانی محیطی (PAD)، حمله قلبی یا سکته مغزی دارید
• فشار خون بالا دارید
• کلسترول بالایی دارید
• الان سیگار می‌کشید یا قبلاً سیگار می‌کشید
• تو آمریکایی آفریقایی‌تبار هستی
• خیلی اضافه وزن داری

پزشکان چگونه PAD را تشخیص می‌دهند؟

پزشک شما با معاینه فیزیکی شروع می‌کند تا علائم PAD را جستجو کند. آنها ممکن است جریان خون در پاها و کف پا را بررسی کنند و به صدای ویز ویز در شریان‌های پای شما گوش دهند.

ممکن است آزمایش‌های دیگری از جمله موارد زیر نیز انجام دهید:

• آنژیوگرافی ، که در آن پزشک قبل از گرفتن عکس‌برداری با اشعه ایکس برای یافتن شریان‌های مسدود شده، از سوزنی برای تزریق رنگ به جریان خون شما استفاده می‌کند.
• شاخص مچ پا-بازویی ، که فشار خون در ساق پا و بازوی شما را مقایسه می‌کند
• آزمایش خون برای بررسی عوامل خطر مانند دیابت یا کلسترول بالا
• سونوگرافی برای بررسی جریان خون و یافتن شریان‌های مسدود شده

اگر بیماری شریانی محیطی (PAD) دارید، پزشک می‌تواند بهترین درمان را برای شما تجویز کند. این درمان می‌تواند شامل تغییر در سبک زندگی، داروهای جدید یا در موارد پیشرفته‌تر، جراحی باشد.

پزشکان چگونه PAD را درمان می‌کنند؟

پزشک ممکن است برای کمک به مدیریت علائم و جلوگیری از بدتر شدن بیماری شریان محیطی (PAD) شما، موارد ساده‌ای را توصیه کند. این موارد عبارتند از:

• کلسترول و فشار خون خود را کنترل کنید
• کنترل سطح قند خون، به ویژه در دیابت
• رژیم غذایی سالمی داشته باشید
• ورزش
• سیگار نکشید

همچنین ممکن است به درمان‌های پزشکی از جمله موارد زیر نیاز داشته باشید:

• آنژیوپلاستی. در این روش از یک کاتتر، یک لوله نازک، برای قرار دادن یک بالون کوچک در شریان شما استفاده می‌شود. وقتی بالون باد می‌شود، پلاک را به بیرون هل می‌دهد تا شریان گشادتر شود و جریان خون دوباره برقرار شود. پزشک شما همچنین ممکن است یک لوله توری به نام استنت را در شریان شما قرار دهد تا آن را باز نگه دارد.
• داروها. داروی سیلوستازول علائم را در بسیاری از افراد کاهش می‌دهد. پنتوکسی فیلین داروی دیگری است که می‌تواند به گردش خون ضعیف کمک کند. پزشکان همچنین ممکن است آسپرین یا سایر داروهای ضد لخته شدن خون را تجویز کنند. همچنین ممکن است داروهایی برای کاهش کلسترول، فشار خون یا قند خون مصرف کنید.
• جراحی. در صورت نیاز، پزشک می‌تواند جریان خون شما را با روشی به نام پیوند بای‌پس، دور شریان مسدود شده هدایت کند.

آیا PAD می‌تواند منجر به مشکلات دیگری شود؟

بیماری شریانی محیطی (PAD) می‌تواند یک علامت هشدار دهنده باشد، زیرا اگر در پاهای خود پلاک دارید، احتمالاً در جاهای دیگر نیز آن را دارید.

ممکن است در شریان‌های قلب خود دچار گرفتگی شده باشید. به این بیماری، بیماری عروق کرونر می‌گویند. همچنین ممکن است در شریان‌هایی که به کلیه‌ها می‌روند، دچار گرفتگی شده باشید. این بیماری به عنوان بیماری عروق کلیوی شناخته می‌شود. این بیماری همچنین می‌تواند در شریان‌های کاروتید که خون را به مغز می‌رسانند، رخ دهد و منجر به سکته مغزی شود.

اگر بیماری شریانی محیطی (PAD) و دیابت دارید، احتمال ابتلا به ایسکمی بحرانی اندام تحتانی در شما بیشتر است. این بیماری با یک زخم یا عفونت، معمولاً در پا یا ساق پا، شروع می‌شود. اما بهبود نمی‌یابد یا از بین نمی‌رود. در برخی موارد، ممکن است لازم باشد پا یا بخشی از پای شما برداشته شود.         

چه چیزی می‌تواند به پیشگیری از PAD کمک کند؟

انتخاب سبک زندگی سالم اولین قدم برای کمک به پیشگیری از بیماری شریانی محیطی (PAD) است. بزرگترین تأثیری که می‌توانید داشته باشید، ترک سیگار است. یا اصلاً شروع به سیگار کشیدن نکنید. این یعنی:

• ورزش منظم: برای شروع، در بیشتر روزهای هفته به مدت ۳۰ دقیقه ورزش کنید. اگر مدتی است که ورزش نکرده‌اید، ابتدا با پزشک خود مشورت کنید.
• تغذیه سالم: رویکردهای اثبات‌شده‌ای مانند رژیم غذایی DASH را امتحان کنید یا از پزشک خود در مورد بهترین رژیم غذایی برای خود سوال کنید.
• کنترل استرس: برنامه‌ریزی دقیق برای روزتان می‌تواند به کاهش استرس کمک کند. مدیتیشن، یوگا و استراحت منظم می‌تواند به شما در آرامش کمک کند.
• مدیریت شرایط: شرایطی را که خطر ابتلا به بیماری شریان محیطی (PAD) را افزایش می‌دهند، مانند فشار خون بالا، دیابت و کلسترول بالا، درمان یا به پیشگیری از آنها کمک کنید.  

به یاد داشته باشید که تشخیص علائم بیماری شریانی محیطی (PAD) اغلب دشوار است، به خصوص در مراحل اولیه. معاینات منظم می‌تواند به تشخیص و درمان زودهنگام کمک کند که می‌تواند بدترین علائم و عوارض بیماری شریانی محیطی (PAD) را از بین ببرد.      

نوشته بیماری شریان محیطی (PAD) چیست؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

بیماری عروق کرونر قلب (CAD) و سکته مغزی دو مورد از کشنده‌ترین مشکلات سلامتی در ایران هستند. CAD به قلب آسیب می‌رساند، در حالی که سکته مغزی به مغز آسیب می‌رساند. وقتی به یکی از این بیماری‌ها مبتلا باشید، احتمال ابتلا به دیگری بیشتر است.

بیماری عروق کرونر قلب (CAD) شایع‌ترین نوع بیماری قلبی است. این بیماری زمانی رخ می‌دهد که ماده‌ای مومی شکل به نام پلاک در شریان‌های کرونری تجمع می‌یابد. این رگ‌های خونی، خون غنی از اکسیژن را به قلب شما منتقل می‌کنند. این تجمع می‌تواند به مرور زمان این شریان‌ها را تنگ کرده و جریان خون را محدود یا قطع کند. این امر می‌تواند منجر به حمله قلبی، نارسایی قلبی یا سایر مشکلات جدی شود.

سکته مغزی می‌تواند زمانی اتفاق بیفتد که یک لخته خون، تجمع پلاک یا ذرات دیگر، شریان‌های منتهی به مغز شما را مسدود کنند. همچنین می‌تواند در صورت پارگی رگ خونی در مغز شما نیز رخ دهد. در هر صورت، سلول‌های مغزی آسیب می‌بینند و علائم در قسمت‌هایی از بدن که آن سلول‌های مغزی کنترل می‌کنند، ظاهر می‌شوند. به عنوان مثال، پس از سکته مغزی، ممکن است در یک قسمت از صورت خود دچار ضعف یا فلج شوید. سکته مغزی می‌تواند منجر به آسیب مغزی طولانی مدت، ناتوانی یا مرگ شود.

بیماری عروق کرونر قلب (CAD) و سکته مغزی علائم متفاوتی دارند، بنابراین بهتر است از علائم هشدار دهنده هر دو آگاه باشید. به این ترتیب می‌توانید در اسرع وقت مراقبت‌های پزشکی بالقوه نجات‌بخش را دریافت کنید و احتمال بروز مشکلات شدید یا طولانی مدت سلامتی را کاهش دهید.

علائم بیماری عروق کرونر قلب (CAD) چیست؟

درد یا ناراحتی قفسه سینه شایع‌ترین علامت بیماری عروق کرونر قلب (CAD) است. ممکن است پزشک شما آن را آنژین صدری بنامد. ممکن است آن را در پشت استخوان سینه خود احساس کنید، اما می‌توانید آن را در موارد زیر نیز احساس کنید:

• اسلحه
• شانه‌ها
• برگشت
• فک
• گلو

اگر زن هستید، احتمال کمتری دارد که نسبت به مردان درد قفسه سینه ناشی از مشکلات قلبی داشته باشید. زنان بیشتر متوجه موارد زیر می‌شوند:

• سرگیجه
• خستگی
• حالت تهوع
• فشار یا گرفتگی در قفسه سینه
• درد معده

بیماری عروق کرونر قلب در دراز مدت در مردان و زنان می‌تواند علائمی مانند موارد زیر را ایجاد کند:

• آنژین
• تنگی نفس با فعالیت
• خستگی
• درد گردن

علائمی از این دست ممکن است با تنگ‌تر شدن شریان‌های کرونری شما در اثر تجمع پلاک، بدتر شوند.

در حالی که بیماری عروق کرونر قلب (CAD) برای بسیاری از افراد با درد قفسه سینه یا این علائم دیگر شروع می‌شود ، برخی افراد تا زمانی که دچار حمله قلبی نشوند، متوجه بیماری خود نمی‌شوند. برخی از علائم یک مشکل قلبی ناگهانی و شدید عبارتند از:

• درد یا فشار قفسه سینه
• حالت تهوع یا احساس سوء هاضمه
• ضعف
• سرگیجه
• عرق سرد
• تنگی نفس، به خصوص هنگام فعالیت
• درد گردن
• خواب آشفته
• احساس خستگی بیشتر از حد معمول

اگر متوجه درد یا ناراحتی در قفسه سینه شدید که از بین نمی‌رود، اغلب اتفاق می‌افتد یا هنگام استراحت تشدید می‌شود، ممکن است دچار حمله قلبی شده باشید. اگر فکر می‌کنید که ممکن است دچار حمله قلبی شده باشید، حتی اگر مطمئن نیستید، با اورژانس تماس بگیرید.

علائم سکته مغزی چیست؟

سکته مغزی یک وضعیت اورژانسی است که می‌تواند به طور ناگهانی باعث موارد زیر شود:

• بی‌حسی یا ضعف در صورت، بازو یا پا، به خصوص در یک طرف بدن
• گیجی، مشکل در صحبت کردن یا مشکل در درک گفتار
• مشکلات بینایی با یک یا هر دو چشم
• مشکلات حرکتی، مانند مشکل در راه رفتن، سرگیجه یا از دست دادن تعادل یا هماهنگی
• سردرد شدید بدون علت مشخص

زنان و مردان اغلب علائم سکته مغزی مشابهی دارند ، مانند افتادگی صورت، ضعف در بازو و مشکل در صحبت کردن واضح. سایر علائم مشترک شامل مشکل در دیدن یا حفظ تعادل یا مشکلات هماهنگی است.

اما زنان همچنین می‌توانند علائمی مانند موارد زیر داشته باشند:

• ضعف عمومی
• احساس گیجی و سردرگمی یا مشکلات حافظه
• خستگی
• حالت تهوع یا استفراغ

برخی از علائم سکته مغزی در زنان می‌تواند آنقدر نامحسوس باشد که به راحتی نادیده گرفته می‌شوند. این علائم را نادیده نگیرید. اگر شما یا یکی از اطرافیانتان به درمان سکته مغزی نیاز دارید، زمان بسیار مهم است.

موثرترین درمان‌ها تنها زمانی در دسترس هستند که پزشک بتواند سکته مغزی را در عرض ۳ ساعت اول بروز علائم تشخیص دهد. بنابراین تشخیص علائم هشدار دهنده سکته مغزی در اسرع وقت بسیار مهم است. می‌توانید این کار را با به خاطر سپردن حروف اول کلمات کلیدی انجام دهید.

افتادگی صورت. یک طرف صورت افتاده یا بی‌حس می‌شود. از فرد بخواهید لبخند بزند و بررسی کنید که آیا لبخند ناهموار است یا خیر.

ضعف دست. یک دست ضعیف یا بی‌حس می‌شود. از فرد بخواهید هر دو دست خود را بالا ببرد و بررسی کنید که آیا یک دست به سمت پایین می‌لغزد یا خیر.

مشکل در تکلم. عضلاتی که صحبت کردن را کنترل می‌کنند ضعیف شده و باعث لکنت زبان می‌شوند.

وقت آن است که با ۱۱۵ تماس بگیرید. اگر شما یا کسی که می‌شناسید به نظر می‌رسد دچار سکته مغزی شده است، فوراً درخواست کمک کنید. هر چه زودتر تحت درمان قرار بگیرید، آسیب مغزی ناشی از سکته مغزی کمتر خواهد بود.

در صورت امکان، زمان بروز علائم را یادداشت کنید. این می‌تواند به پزشکان در انتخاب بهترین درمان کمک کند. با ماشین به بیمارستان نروید یا از کسی کمک نگیرید. با آمبولانس تماس بگیرید تا امدادگران بتوانند قبل از رسیدن شما به اورژانس، درمان را شروع کنند.

همچنین ممکن است دچار «سکته مغزی هشدار دهنده» یا «سکته مغزی خفیف» شوید. پزشکان این حالت را حمله ایسکمیک گذرا (TIA) می‌نامند. TIA یک وضعیت اورژانسی است که علائمی مشابه سکته مغزی معمولی دارد، اما علائم معمولاً از چند دقیقه تا 24 ساعت طول می‌کشد. برخی افراد این علائم هشدار دهنده را نادیده می‌گیرند که می‌تواند یک اشتباه خطرناک باشد. حتی اگر علائم از بین بروند، باید با 911 تماس بگیرید.

حملات گذرای مغزی (TIA) قبل از حدود ۱۵٪ از سکته‌های مغزی رخ می‌دهند و خطر حملات گذرای مغزی بیشتر، سکته مغزی کامل یا سایر مشکلات مرتبط با رگ‌های خونی را در آینده افزایش می‌دهند. ممکن است این مشکلات بعدی را ظرف چند روز یا چند هفته پس از حمله گذرای مغزی (TIA) تجربه کنید. مراقبت‌های پزشکی زودهنگام می‌تواند به پیشگیری از آنها کمک کند.

چگونه می‌توان از بیماری عروق کرونر قلب (CAD) و سکته مغزی جلوگیری کرد؟

دانستن علائم بیماری عروق کرونر قلب (CAD) و سکته مغزی بسیار مهم است، تا بتوانید سریع اقدام کنید و در اسرع وقت درمان را دریافت کنید. اما همچنین می‌توانید با ایجاد برخی تغییرات ساده و سالم، احتمال ابتلا به هر دو مشکل را در وهله اول کاهش دهید. حدود ۸۰٪ از بیماری‌های قلبی عروقی -از جمله سکته مغزی و بیماری قلبی- قابل پیشگیری هستند.

گام‌های سالمی مانند این‌ها بردارید:

• یک رژیم غذایی متعادل داشته باشید. مصرف سدیم، شکر و چربی اشباع را کاهش دهید.
• به تدریج، حداقل ۱۵۰ دقیقه ورزش متوسط در هفته را افزایش دهید.
• وزن سالم خود را حفظ کنید. می‌توانید از پزشک خود کمک بگیرید.
• اگر بیماری قلبی یا سکته مغزی در خانواده شما سابقه دارد، به پزشک خود اطلاع دهید.
• اگر سیگار می‌کشید، آن را ترک کنید.
• هرگونه بیماری که دارید، به خصوص فشار خون بالا، کلسترول بالا، قند خون بالا و دیابت را مدیریت کنید .
• هر دارویی که پزشک تجویز کرده است را مصرف کنید.
• مسئولیت استرس و سلامت روان خود را بر عهده بگیرید.
• به اندازه کافی بخوابید.

نوشته آیا بیماری عروق کرونر قلب (CAD) است یا سکته مغزی؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

بیماری خودایمنی . اختلال در سیستم ایمنی بدن که از شما در برابر عفونت‌ها دفاع می‌کند. سیستم ایمنی به اشتباه به سلول‌های خودی حمله می‌کند. این می‌تواند باعث بیماری خودایمنی مانند پسوریازیس شود.

داروها/درمان‌های بیولوژیکی . داروهایی که از موجودات زنده ساخته شده‌اند و برای درمان پسوریازیس متوسط ​​تا شدید استفاده می‌شوند. آن‌ها حملات سیستم ایمنی بدن شما را مسدود می‌کنند.

پسوریازیس اریترودرمیک. نوعی جدی که بیشتر بدن را تحت تأثیر قرار می‌دهد. علائم شامل پوست قرمز یا بنفش، ریزش زیاد، خارش، درد و دمای بدن است که بالا و پایین می‌رود. شیوع آن معمولاً نیاز به مراجعه به بیمارستان دارد. این نوع، کمترین شیوع را دارد، اما شدیدترین نوع نیز هست.

پسوریازیس خالدار . دومین نوع شایع، که بیشتر در کودکان و بزرگسالان جوان یافت می‌شود. لکه‌ها بسیار کوچکتر هستند و به اندازه پسوریازیس پلاکی ضخیم نیستند. آنها معمولاً روی تنه، بازوها و پاها ظاهر می‌شوند. آنها اغلب به طور ناگهانی با سرماخوردگی یا سایر عفونت‌های تنفسی یا پس از التهاب لوزه یا گلودرد استرپتوکوکی رخ می‌دهند.

سیستم ایمنی . سیستم دفاعی طبیعی بدن شما که به مبارزه با عفونت‌ها کمک می‌کند. هنگامی که سیستم ایمنی به اشتباه به سلول‌های بدن شما حمله می‌کند، به آن پاسخ خودایمنی گفته می‌شود — که می‌تواند باعث ایجاد یک بیماری خودایمنی مانند پسوریازیس شود.

پسوریازیس معکوس. نوعی که در چین‌های پوستی مانند زیر بغل، کشاله ران، زیر سینه‌ها و باسن یافت می‌شود. به صورت زخم‌های براق، صاف و قرمز ظاهر می‌شود.

داروهای موضعی غیر استروئیدی. اینها درمان‌هایی مانند کرم‌ها هستند که ماده اصلی آنها چیزی غیر از استروئید مانند آنترالین، مهارکننده‌های کلسینورین، قطران زغال سنگ، روفلومیلاست (Zoryve)، اسید سالیسیلیک، تاپیناروف (Vtama)، مشتقات ویتامین A یا ویتامین D3 است.

فتوتراپی . درمانی که شامل قرار گرفتن کوتاه مدت در معرض نور ماوراء بنفش – ماوراء بنفش A (UVA) یا B (UVB) – است.

پلاک. تکه‌های پوسته پوسته شده پوست که زخم‌ها را می‌پوشانند. آنها معمولاً روی آرنج، زانو و تنه ظاهر می‌شوند.

پسوریازیس پلاکی . شایع‌ترین نوع. هشتاد درصد از افراد مبتلا به پسوریازیس به این نوع مبتلا هستند. این بیماری به صورت لکه‌های برجسته، ملتهب، قرمز یا بنفش با پوست نقره‌ای، سفید یا قرمز پوسته‌دار ظاهر می‌شود. اغلب در آرنج، زانو، کمر و پوست سر.

نوردرمانی پسورالن و UVA (PUVA). درمانی که شامل مصرف دارویی به نام پسورالن است که پوست شما را نسبت به نور حساس‌تر می‌کند، قبل از اینکه مدت کوتاهی در معرض اشعه ماوراء بنفش A (UVA) قرار بگیرید.

آرتریت پسوریاتیک . نوعی آرتریت که ممکن است در فرد مبتلا به پسوریازیس رخ دهد . انگشتان دست و پا اغلب تحت تأثیر قرار می‌گیرند. افرادی که پسوریازیس پوسچولار یا پسوریازیس ناخن دارند ، بیشتر احتمال دارد به این نوع آرتریت مبتلا شوند. ده تا 30 درصد از افراد مبتلا به پسوریازیس به آن مبتلا می‌شوند.

پسوریازیس پوسچولار . نوعی از پسوریازیس که جوش‌های غیرعفونی و چرکی روی پوست قرمز ایجاد می‌کند. این بیماری می‌تواند بسیار دردناک باشد و ممکن است نیاز به بستری شدن در بیمارستان داشته باشید.

داروهای موضعی . پمادها، کرم‌ها و محلول‌هایی که روی پوست شما مالیده می‌شوند. داروهای موضعی مورد استفاده برای پسوریازیس شامل آنترالین، مهارکننده‌های کلسینورین، قطران زغال سنگ،  کورتیکواستروئیدها، رتینوئیدها، روفلومیلاست (Zoryve)، تاپیناروف (Vtama)،  ویتامین D3،و مشتقات ویتامین A.

نوشته واژه‌نامه پسوریازیس اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.