جدول زمانی RSV چیست؟

ویروس سین‌سیشیال تنفسی (RSV) یک ویروس تنفسی شایع است. اکثر افراد قبل از ۲ سالگی به آن مبتلا می‌شوند، اما کودکان بزرگتر و بزرگسالان نیز به آن مبتلا می‌شوند. 

احتمال زیادی وجود دارد که بدون اینکه حتی بدانید، به آن مبتلا شده باشید. دلیلش این است که علائم آن در اکثر افراد بسیار شبیه سرماخوردگی است. 

بیشتر اوقات وقتی به RSV مبتلا می‌شوید، به مدت ۳ تا ۸ روز مسری خواهید بود. می‌توانید قبل از اینکه متوجه بیماری خود شوید، آن را پخش کنید. اما نوزادان و افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند می‌توانند RSV را برای مدت طولانی‌تری حمل کنند. همچنین در برخی موارد می‌تواند باعث بیماری شدید شود.

جدول زمانی RSV در بزرگسالان در مقابل کودکان خردسال

علائم RSV در بزرگسالان معمولاً حداکثر ظرف یک یا دو هفته از بین می‌رود. اگر در نهایت به پنومونی یا عارضه دیگری  مبتلا شوید، ممکن است مدت بیشتری بیمار باشید .

ویروس RSV می‌تواند برای نوزادان و کودکان بسیار خردسال بدتر و گاهی حتی خطرناک باشد. اما اکثر بچه‌ها زود به آن مبتلا می‌شوند و معمولاً شبیه سرماخوردگی به نظر می‌رسد و بهبود می‌یابد. برخی از بچه‌ها ممکن است مدت طولانی‌تری بیمار باشند و مدتی را در بیمارستان بگذرانند. همچنین ممکن است نوزادان تا ۴ هفته، حتی پس از اینکه دیگر بیمار به نظر نمی‌رسند، ویروس RSV را پخش کنند.

دوره کمون ویروس RSV

دوره کمون هر ویروسی، مدت زمانی است که از زمان ابتلا تا بروز علائم طول می‌کشد. علائم RSV معمولاً ۴ تا ۶ روز پس از مواجهه با ویروس شروع می‌شوند. 

علائم شما، از جمله آبریزش بینی ، عطسه، تب و خس خس سینه، ممکن است به آرامی و برای چند روز ظاهر شوند. اما این امکان وجود دارد که RSV را فقط با علائم خفیف داشته باشید و آن را پخش کنید. حتی ممکن است متوجه نشوید که بیمار هستید. از آنجا که علائم بسیار شبیه سرماخوردگی است، احتمال زیادی وجود دارد که بدون اطلاع از آن، به عفونت RSV مبتلا شده باشید.

هنگام بروز علائم RSV چه باید کرد؟

مگر اینکه آزمایش RSV بدهید ، متوجه نخواهید شد که به RSV مبتلا هستید یا به ویروس تنفسی دیگری یا سرماخوردگی. اغلب اوقات، علائم RSV بد نیستند. به نظر می‌رسد که شما یک سرماخوردگی معمولی دارید. معمولاً ظرف یک یا احتمالاً دو هفته بهبود خواهید یافت. می‌توانید با رعایت موارد زیر در خانه از خود مراقبت کنید:

• مصرف دارو برای درد و تب
• نوشیدن آب فراوان
• مصرف داروهای سرماخوردگی ممکن است مفید باشد، اما قبل از دادن آنها به کودکان با پزشک مشورت کنید.

این احتمال وجود دارد که عفونت RSV افراد را واقعاً بیمار کند. اگر نوزاد یا کودک خردسال شما به آن مبتلا باشد، یا اگر خودتان به آن مبتلا باشید و سیستم ایمنی ضعیفی نیز داشته باشید، این احتمال بیشتر می‌شود. ممکن است در تنفس مشکل داشته باشید یا دچار کم‌آبی بدن شوید. اگر RSV دارید یا فکر می‌کنید که ممکن است RSV داشته باشید و در تنفس یا سایر علائم نگران‌کننده مشکل دارید، فوراً به پزشک مراجعه کنید. ممکن است لازم باشد در بیمارستان بستری شوید، اما حتی در آن صورت، اکثر افراد طی چند روز بهبود می‌یابند.

ویروس RSV چگونه پخش می‌شود؟

ویروس RSV می‌تواند به راحتی از فردی به فرد دیگر منتقل شود. وقتی فردی که به عفونت RSV مبتلاست، روی شما یا در نزدیکی شما عطسه یا سرفه کند، ممکن است به آن مبتلا شوید. اگر ویروس یا قطرات حاوی ویروس وارد بینی، دهان یا چشم‌های شما شود، می‌توانید به آن مبتلا شوید.

همچنین ممکن است از طریق تماس مستقیم، مانند بوسیدن کسی که به RSV مبتلا است، به آن مبتلا شوید. اگر سطحی را که RSV روی آن است لمس کنید و سپس بینی، چشم‌ها یا دهان خود را لمس کنید، می‌توانید از این طریق نیز به آن مبتلا شوید. گاهی اوقات، افراد می‌توانند RSV را حتی زمانی که هنوز علائمی ندارند یا پس از برطرف شدن علائم، گسترش دهند.

ویروس RSV چه مدت روی سطوح زنده می‌ماند؟

وقتی ویروس RSV روی سطوح سخت، مانند پیشخوان یا میز، قرار می‌گیرد، ممکن است ساعت‌ها طول بکشد تا توانایی خود را برای بیمار کردن دیگران از دست بدهد. معمولاً وقتی روی چیزی نرم، مانند پارچه یا دستمال کاغذی باشد، مدت زیادی مسری باقی نمی‌ماند. می‌توانید با شستن مکرر دست‌ها، تمیز کردن سطوح و وارد کردن هوای تازه از بیرون، خود را از ابتلا به آن از طریق یکی از نزدیکانتان محافظت کنید.

ویروس RSV چه زمانی شیوع پیدا می‌کند؟

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC) الگوهای شیوع ویروس RSV و سایر ویروس‌ها را ردیابی می‌کند. آن‌ها از دهه ۱۹۸۰ به بررسی نحوه شیوع آن پرداخته‌اند. آن‌ها اطلاعاتی را از نتایج آزمایش RSV از آزمایشگاه‌های سراسر کشور جمع‌آوری می‌کنند که نشان می‌دهد هر هفته چند نفر آزمایششان مثبت شده است.

الگوهای فصلی RSV چیست؟

در بیشتر مناطق ایالات متحده، فصل شیوع RSV معمولاً از پاییز شروع می‌شود. در یک سال معمولی، اکثر افراد آن را در زمستان به همراه سایر ویروس‌های تنفسی رایج دریافت می‌کنند. برخی از مناطق می‌توانند الگوهای متفاوتی را نشان دهند. به عنوان مثال، الگوی فصلی در فلوریدا و هاوایی در مقایسه با سایر مناطق ایالات متحده متفاوت بوده است.

معمولاً مشاهده می‌شود که تعداد آزمایش‌های مثبت RSV در حدود اواسط سپتامبر و اواسط نوامبر افزایش می‌یابد. تعداد موارد در هفته معمولاً در اواخر دسامبر تا اواسط فوریه به بالاترین نقطه یا اوج خود می‌رسد و سپس در اواسط آوریل تا اواسط مه کاهش می‌یابد.

الگوهای فصلی چگونه تغییر کرده‌اند؟

روندهای فصلی معمول در عفونت RSV به اندازه گذشته واضح نیستند. دلیل آن این است که همه‌گیری کووید-۱۹ مانع الگوهای معمول شیوع RSV و سایر ویروس‌های رایج شد. مردم اقدامات احتیاطی بیشتری انجام دادند که مانع از بیمار شدن یا شیوع عفونت‌ها، از جمله RSV، به دیگران شد. 

در حالی که این فصل از نظر تاریخی در ماه دسامبر یا ژانویه به اوج خود می‌رسید، داده‌های اخیر نشان می‌دهد که اوج‌های منطقه‌ای می‌توانند در نقاط مختلف ایالات متحده به طور قابل توجهی متفاوت باشند، به طوری که برخی مناطق تا اواخر آوریل شاهد افزایش فعالیت موارد ابتلا بوده‌اند.

ویروس RSV تا چه مدت مسری است؟

معمولاً به مدت ۳ تا ۸ روز مسری است. حتی قبل از اینکه متوجه شوید به آن مبتلا شده‌اید، می‌تواند مسری باشد. برخی از افراد با سیستم ایمنی ضعیف، از جمله نوزادان، می‌توانند آن را تا یک ماه منتقل کنند. 

آیا در صورت ابتلا به RSV نیاز به استفاده از ماسک دارم؟

الزامی نیست. اما زدن ماسک راهی است که می‌توانید از خود و دیگران در برابر عفونت RSV و سایر عفونت‌های تنفسی محافظت کنید.

قرنطینه RSV

هیچ قانونی در مورد قرنطینه کردن خود در صورت ابتلا به RSV وجود ندارد. اغلب اوقات، شما حتی آزمایش هم نمی‌دهید و با اطمینان نمی‌دانید که RSV دارید یا عفونت دیگری دارید. اما همیشه ایده خوبی است که هنگام بیماری در خانه بمانید. می‌توانید اقداماتی را برای جلوگیری از ابتلای سایر اعضای خانواده خود نیز انجام دهید، از جمله اینکه تا حد امکان در فضای شخصی خود بمانید و همه چیز را تمیز نگه دارید.

اقدامات احتیاطی در مورد قطرات RSV

شما می‌توانید با پوشاندن بینی و دهان خود هنگام سرفه یا عطسه، احتمال انتشار RSV از طریق هوا را کاهش دهید . قطرات RSV که روی سطوح سخت قرار می‌گیرند، می‌توانند ساعت‌ها طول بکشند تا توانایی خود را برای بیمار کردن دیگران از دست بدهند. برای محافظت در برابر این امر، مرتباً دست‌های خود را بشویید و سطوح را تمیز نگه دارید.

انتقال RSV در نوزادان

نوزادان و سایر کودکان اغلب در مهدکودک یا مدرسه در معرض ویروس RSV قرار می‌گیرند. نوزادان همچنین ممکن است ویروس را برای مدت طولانی‌تری به افراد دیگر منتقل کنند. اگر فرزند خردسالی در خانه دارید، احتمال زیادی وجود دارد که او به RSV مبتلا شود و آن را به سایر افراد خانواده منتقل کند. اکثر افراد قبل از ۲ سالگی به RSV مبتلا می‌شوند.

انتقال RSV در افراد دارای نقص ایمنی یا مسن

بزرگسالانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند نیز می‌توانند ویروس را برای مدت طولانی‌تری حمل و منتشر کنند. اگر سیستم ایمنی ضعیفی دارید و نگران RSV هستید، از پزشک خود در مورد چگونگی محافظت از خود سوال کنید. RSV معمولاً علائم خفیفی شبیه به سرماخوردگی ایجاد می‌کند. اما می‌تواند منجر به پنومونی شود یا سایر بیماری‌های قلبی یا ریوی را بدتر کند.

خطر ابتلا به بیماری شدید RSV در شما افزایش می‌یابد اگر:

• مسن‌تر هستند
• بیماری مزمن قلبی یا ریوی دارند
• سیستم ایمنی ضعیفی داشته باشید
• مشکلات سلامتی دیگری داشته باشید
• در خانه سالمندان یا مرکز مراقبت طولانی مدت زندگی کنید

آیا واکسنی برای RSV وجود دارد؟

بله. می‌توانید واکسن RSV را دریافت کنید. این واکسن برای موارد زیر توصیه می‌شود:

• افراد باردار
• همه افراد ۷۵ سال به بالا
• بزرگسالان ۵۰ تا ۷۴ سال به بالا که در معرض خطر بالای ابتلا به بیماری شدید RSV هستند

وقتی باردار هستید، دریافت واکسن، نوزاد شما را در اوایل زندگی محافظت می‌کند. 

بچه‌ها نمی‌توانند برای RSV واکسینه شوند. اما یک واکسن آنتی‌بادی پیشگیرانه وجود دارد که می‌تواند از برخی نوزادان و کودکان خردسال محافظت کند. از پزشک خود بپرسید که آیا باید واکسیناسیون را برای کاهش احتمال عفونت شدید RSV در نظر بگیرید یا خیر. واکسیناسیون در فصل RSV برای نوزادان زیر ۸ ماه توصیه می‌شود. نوزادان تا ۱۹ ماه نیز اگر در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به عفونت شدید باشند، ممکن است آن را دریافت کنند.

اگر در دوران بارداری برای RSV واکسینه شده‌اید، کودک شما به آن نیازی نخواهد داشت. از پزشک خود بپرسید که آیا باید در مورد واکسن یا محافظت آنتی‌بادی فکر کنید و چه زمانی مناسب است.

دوره بهبودی RSV

RSV معمولاً خفیف است، اما می‌تواند در برخی افراد به یک بیماری جدی تبدیل شود. احتمالاً ظرف یک یا دو هفته بهبود خواهید یافت، اما ممکن است بیشتر طول بکشد، به خصوص در نوزادان یا اگر سیستم ایمنی بدن شما ضعیف باشد.

علائم RSV چه مدت طول می‌کشد؟

احتمالاً به جای اینکه همه علائم را همزمان داشته باشید، آنها را به صورت مرحله‌ای تجربه خواهید کرد. احتمالاً ظرف یک یا احتمالاً دو هفته احساس بهتری خواهید داشت.

بهبودی RSV پس از بستری شدن در بیمارستان

اگر شما یا یکی از عزیزانتان به دلیل ابتلا به RSV در بیمارستان بستری شوید، معمولاً فقط چند روز طول می‌کشد. در صورت وجود موارد زیر، ممکن است اثرات RSV ماندگارتر باشد:

• آسم
• نارسایی احتقانی قلب
• بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD)

زمان بهبودی RSV در نوزادان

نوزادان معمولاً خیلی سریع بهبود می‌یابند. اما گاهی اوقات، عفونت RSV می‌تواند باعث التهاب در مجاری هوایی کوچک ( برونشیولیت ) شود. در این صورت، ممکن است صدای خس خس سینه بشنوید. ممکن است لازم باشد فرزند شما در بیمارستان بستری شود تا مطمئن شوند که می‌تواند نفس بکشد و مایعات کافی دریافت می‌کند.

بیشتر نوزادان و کودکان پس از چند روز بهبود می‌یابند. اما ممکن است سرفه یا خس خس سینه آنها بیش از یک هفته طول بکشد. این بیماری می‌تواند مشکلات پایدارتری را در کودکانی که:

• خیلی جوان هستند
• زودرس به دنیا آمدند
• بیماری ریوی یا قلبی داشته باشید
• سیستم ایمنی ضعیفی داشته باشید

خلاصه مطلب

عفونت RSV معمولاً خفیف و شبیه سرماخوردگی است. اما می‌تواند در افراد مسن، نوزادان و افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند یا سایر بیماری‌هایی که ریه‌ها یا قلب را تحت تأثیر قرار می‌دهند، بیماری جدی‌تری ایجاد کند. می‌توانید اقداماتی را برای محافظت از خود در برابر ابتلا به آن یا کاهش احتمال انتقال آن به دیگران انجام دهید. از پزشک خود بپرسید که آیا باید اقدامات احتیاطی خاصی را انجام دهید یا خیر، و اگر شما یا فرزندتان علائم عفونت شدیدتر RSV، از جمله مشکل در تنفس را دارید، به پزشک مراجعه کنید.

سوالات متداول جدول زمانی RSV

چقدر طول می‌کشد تا RSV دوره خود را طی کند؟

بیشتر افراد طی یک یا دو هفته بهبود می‌یابند، اما در برخی موارد می‌تواند اثرات ماندگارتری داشته باشد.

جدول زمانی عفونت RSV چیست؟

احتمالاً ۴ تا ۶ روز پس از مواجهه، علائم را مشاهده خواهید کرد و این علائم ۲ تا ۸ روز و گاهی بیشتر ادامه خواهند داشت. ویروس RSV معمولاً ۳ تا ۸ روز مسری است، اما برخی افراد ممکن است آن را برای هفته‌ها حمل و پخش کنند.

در کدام روز از عفونت، RSV در نوزادان بدتر می‌شود؟

هر کسی متفاوت است، اما علائم RSV اغلب در روزهای ۳ تا ۵ بدتر می‌شوند.

چه زمانی RSV دیگر مسری نیست؟

اطمینان از این موضوع دشوار است. برخی افراد می‌توانند آن را حتی قبل یا بعد از بروز علائم منتقل کنند. اما معمولاً پس از ۸ روز، مسری بودن آن متوقف می‌شود.

چه زمانی RSV در اوج خود است؟

ویروس RSV معمولاً مانند سرماخوردگی و آنفولانزا از یک الگوی فصلی پیروی می‌کند و اوج شیوع آن در زمستان است. اما این الگو می‌تواند بسته به سال و محل زندگی شما متفاوت باشد. از زمان همه‌گیری کووید-۱۹، ویروس RSV الگوی فصلی معمول خود را نشان نداده است. شما می‌توانید در هر زمانی از سال به RSV مبتلا شوید.

نوشته ویروس سین‌سیشیال تنفسی ( RSV ) اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

اگر شما یا یکی از عزیزانتان سرطان ریه دارید، باید بدانید که این بیماری خطر ابتلا به پنومونی را افزایش می‌دهد. تخمین زده می‌شود که بیش از نیمی از افراد مبتلا به سرطان ریه به عفونت‌های ریوی، از جمله پنومونی، مبتلا می‌شوند. این امر تا حدی به این دلیل است که سیستم ایمنی بدن آنها در اثر سرطان ضعیف شده است. این همچنین بدان معنی است که اگر به همراه سرطان ریه به پنومونی مبتلا شوید، مبارزه با عفونت دشوارتر خواهد بود.

چه چیزی باعث سرطان ریه و پنومونی می‌شود؟

سیگار کشیدن علت اصلی سرطان ریه است. همچنین می‌تواند در اثر کشیدن سیگار برگ یا پیپ یا استنشاق مواد شیمیایی سمی مانند رادون یا آزبست ایجاد شود . اگر سابقه خانوادگی سرطان ریه دارید، بیشتر در معرض خطر هستید.

پنومونی عفونتی در ریه‌های شماست که توسط ویروس، باکتری یا قارچ ایجاد می‌شود. یکی از علل شایع آن ویروس آنفولانزا است .

شباهت سرطان ریه و پنومونی

علائم سرطان ریه و پنومونی می‌توانند یکسان به نظر برسند:

• سرفه (گاهی اوقات همراه با خون)
• خس خس سینه
• درد قفسه سینه
• تنگی نفس
• خستگی یا کوفتگی
• خلط یا مخاط
• غدد لنفاوی متورم در قفسه سینه شما
• حالت تهوع یا استفراغ (در سرطان ریه کمتر شایع است)

تفاوت سرطان ریه و پنومونی

برخی از علائم سرطان ریه معمولاً علائم پنومونی نیستند:

• کاهش وزن بی‌دلیل
• درد استخوان، اگر سرطان گسترش یافته باشد
• تغییرات سیستم عصبی مانند ضعف عضلانی یا سرگیجه بدون دلیل، اگر سرطان به مغز گسترش یافته باشد یا باعث ایجاد مشکلاتی در سیستم ایمنی بدن شما شود.
• زرد شدن چشم یا پوست، اگر سرطان به کبد گسترش یافته باشد
• سطح بالای کلسیم در خون، که می‌تواند باعث تشنگی، تکرر ادرار یا یبوست شود
• سطح پایین سدیم یا پتاسیم در خون شما

و برخی از علائم پنومونی وجود دارد که عموماً ناشی از سرطان ریه نیستند:

• تب
• لرز
• تکان دادن
• تعریق شدید
• خلط زیاد، اغلب غلیظ و زرد یا سبز
• گیجی (اگرچه این حالت می‌تواند در مراحل بعدی سرطان ریه نیز رخ دهد )
• سردرد (اگرچه این حالت می‌تواند در سرطان ریه با سرفه بیش از حد یا در صورت گسترش به مغز نیز رخ دهد)

اگر پنومونی شما تنفس را برایتان دشوار کرده است، اگر درد قفسه سینه، تب بالای ۳۹ درجه سانتیگراد یا سرفه‌ای که از بین نمی‌رود، به خصوص اگر حاوی چرک باشد، دارید، به پزشک مراجعه کنید. این امر به ویژه برای افراد مبتلا به سرطان ریه که در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به بیماری شدید هستند، بسیار مهم است.

چگونه پنومونی و سرطان ریه تشخیص داده می‌شوند؟

پزشک شما گاهی اوقات می‌تواند بر اساس شرح حال اخیر و معاینه فیزیکی تشخیص دهد که شما پنومونی دارید. آنها ممکن است تشخیص خود را با استفاده از عکس‌برداری از قفسه سینه، سی‌تی‌اسکن یا آزمایش خون، مخاطی که سرفه می‌کنید یا بافت ریه تأیید کنند. نمونه‌ها به آزمایشگاه ارسال می‌شوند تا مشخص شود که آیا عفونت دارید و چه چیزی باعث آن می‌شود.

همین آزمایش‌ها برای تشخیص سرطان ریه نیز استفاده می‌شوند. اما به جای استفاده از تست‌های آزمایشگاهی برای یافتن میکروب مسئول، آنها به دنبال سلول‌های سرطانی خواهند گشت. اگر آنها را پیدا کنند، پزشک شما میزان پیشرفت سرطان شما را تشخیص خواهد داد. آنها اسکن‌های دیگری نیز انجام می‌دهند تا ببینند آیا گسترش یافته است یا خیر. این اسکن‌ها شامل MRI ، PET و اسکن استخوان است.

پنومونی چگونه درمان می‌شود؟

برای انواع پنومونی می‌توانید قطره سرفه بمکید یا داروی سرفه مصرف کنید تا ناراحتی‌تان تسکین یابد و به استراحت شما کمک کند. اما باید از کمترین دوز استفاده کنید زیرا سرفه راهی است که بدن شما برای خلاص شدن از مایعات موجود در ریه‌هایتان استفاده می‌کند. همچنین می‌توانید از مسکن‌ها و تب‌برهایی مانند استامینوفن ، آسپرین یا ایبوپروفن استفاده کنید .

اگر عفونت شما ناشی از قارچ باشد، داروهای ضد قارچ مصرف خواهید کرد. اگر ناشی از باکتری باشد – استرپتوکوک یا پنومونی پنوموکوکی، شایع‌ترین نوع آن است – آنتی‌بیوتیک مصرف خواهید کرد. در صورت ابتلا به سرطان، پیروی دقیق از دستورالعمل‌های پزشک برای مصرف آنتی‌بیوتیک بسیار مهم است. اگر این کار را نکنید، در معرض خطر بیشتری برای بازگشت عفونت هستید. همچنین ممکن است علاوه بر پنومونی، به عفونت‌های دیگری نیز مبتلا شوید. این شامل عفونت‌هایی است که در برابر آنتی‌بیوتیک‌ها مقاوم هستند (به این معنی که برخی داروها برای از بین بردن باکتری‌ها مؤثر نیستند). این می‌تواند بسیار خطرناک باشد.

اگر پنومونی شما ویروسی باشد، برخی موارد را می‌توان با داروهای ضد ویروسی درمان کرد. این شامل داروهایی برای کمک به مبارزه با ویروس آنفولانزایی است که باعث پنومونی شما شده است، مانند:

• اوسلتامیویر (تامیفلو)
• پرامیویر (راپیواب)
• زانامیویر (رلنزا)

اما اکثر ویروس‌ها درمان ضد ویروسی خاصی ندارند. بنابراین، پزشک ممکن است به شما بگوید که به سادگی استراحت کنید و علائم خود را در خانه مدیریت کنید. به همین دلیل است که با سیستم ایمنی ضعیف ، واکسیناسیون و اقدامات احتیاطی برای جلوگیری از بیمار شدن بسیار مهم است.

چگونه می‌توان از پنومونی (ذات‌الریه) جلوگیری کرد؟

اگر سرطان ریه دارید، انجام اقدامات لازم برای جلوگیری از پنومونی بسیار مهم است:

• واکسینه شوید. این شامل واکسن‌های منظم کووید-۱۹ و آنفولانزا و همچنین واکسن پنوموکوک برای جلوگیری از پنومونی باکتریایی می‌شود.
• تا حد امکان از حضور در مکان‌های شلوغ، به خصوص در فضاهای بسته، خودداری کنید و مرتباً ماسک بزنید.
• بهداشت خوب را رعایت کنید. دست‌های خود را مرتباً با آب و صابون بشویید. اگر سینک ظرفشویی در دسترس نیست، باید ضدعفونی‌کننده دست با حداقل ۶۰٪ الکل همراه داشته باشید.
• سیگار نکشید. سیگار کشیدن نه تنها خطر ابتلا به سرطان ریه را افزایش می‌دهد، بلکه به ریه‌های شما آسیب می‌رساند و آنها را مستعد عفونت می‌کند. همچنین باید از قرار گرفتن در معرض چیزهایی که ریه‌های شما را تحریک می‌کنند، مانند دود آتش‌سوزی‌های جنگلی و سایر آلودگی‌های هوا، به علاوه اسپری‌های آئروسل مانند دئودورانت، عطر یا محصولات تمیزکننده، خودداری کنید.
• سیستم ایمنی بدن خود را تا حد امکان سالم نگه دارید. این به این معنی است که باید ورزش کنید، به اندازه کافی بخوابید و رژیم غذایی سالمی داشته باشید.

نوشته سرطان ریه و پنومونی: آنچه باید بدانید اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

بخشی از مدیریت موفقیت‌آمیز آرتریت روماتوئید (RA) درک این موضوع است که چه چیزی باعث شعله‌ور شدن بیماری شما می‌شود. شعله‌ور شدن بیماری زمانی است که سطح التهاب بالا است و علائم شما بدتر از حد معمول احساس می‌شود.

همه موارد عود بیماری ناشی از عوامل محرک نیستند. و عوامل محرک از فردی به فرد دیگر بسیار متفاوت هستند. اما با گذشت زمان، ممکن است متوجه یک الگو شوید. به عنوان مثال، آرتریت روماتوئید شما ممکن است وقتی سرماخوردگی دارید یا در محل کار استرس دارید، خود را نشان دهد.

بهترین شانس شما برای معکوس کردن روند عود بیماری، تشخیص و درمان زودهنگام آن است. به بدن خود گوش دهید، با پزشک خود در ارتباط باشید و مراقب این محرک‌های اصلی آرتریت روماتوئید باشید.

محرک‌های محیطی

آب و هوا. شاید مفاصل شما هر بار که باران می‌بارد، دچار مشکل شوند. تحقیقات هنوز دلیل آن را به طور کامل مشخص نکرده‌اند. برخی مطالعات می‌گویند که این به دلیل تغییرات فشار هوا است. رطوبت و دما نیز ممکن است در این امر نقش داشته باشند. شما نمی‌توانید آب و هوا را کنترل کنید، بنابراین آنچه را که می‌توانید کنترل کنید: به بدن خود گوش دهید، داروهای خود را به طور منظم مصرف کنید و با پزشک خود برای کنترل درد خود همکاری کنید.

سیگار کشیدن. سیگار کشیدن نه تنها برای سلامت کلی شما مضر است، بلکه مولکول‌هایی را در بدن شما فعال می‌کند که باعث ایجاد آرتریت روماتوئید می‌شوند. سیگار کشیدن درد و سفتی را بدتر می‌کند و برخی از داروها را کم‌اثرتر می‌کند. اگر سیگار می‌کشید و دارای یک تغییر ژنی به نام آنتی‌ژن لکوسیت انسانی (HLA) هستید، علائم آرتریت روماتوئید شما – از جمله تخریب استخوان – احتمالاً جدی‌تر خواهد بود. اگر سیگار می‌کشید، با پزشک خود در مورد راه‌های سالم ترک آن صحبت کنید.

آلودگی. آلودگی هوا ترکیبی از مونوکسید کربن، ازن، سرب، دی اکسید گوگرد، نیترات، دود سیگار و سایر عناصر سمی است. تحقیقات نشان می‌دهد که اگر در نزدیکی بزرگراه زندگی می‌کنید، آلودگی هوا می‌تواند باعث التهاب و تحریک آرتریت روماتوئید شما شود. برای کسب اطلاعات روزانه در مورد کیفیت هوا، روزنامه محلی، تلویزیون یا برنامه تلفن هوشمند خود را بررسی کنید. در صورت امکان، از گذراندن وقت در فضای باز در زمانی که سطح آلودگی بالا است، خودداری کنید.

آفت‌کش‌ها. آفت‌کش‌ها برای از بین بردن همه چیز از علف‌های هرز و حشرات گرفته تا جوندگان استفاده می‌شوند، اما ممکن است روی شما نیز تأثیر بگذارند. آن‌ها وارد هوا و خاک می‌شوند و به همین دلیل بخشی از آب و غذای ما می‌شوند. اگرچه یک مطالعه ارتباطی بین کشاورزی، آفت‌کش‌ها و آرتریت روماتوئید پیدا کرده است، اما برای درک چگونگی تأثیر آن بر افراد خارج از صنعت کشاورزی به تحقیقات بیشتری نیاز داریم. روش‌های غیرشیمیایی کنترل آفات و محصولات ارگانیک را در نظر بگیرید.

محرک‌های فیزیکی

استرس. وقتی استرس دارید، بدن شما مواد شیمیایی آزاد می‌کند که می‌توانند باعث التهاب شوند. در بدن شما. این هر از گاهی اشکالی ندارد. اما استرس طولانی مدت می‌تواند بسیاری از بیماری‌ها، از جمله آرتریت روماتوئید را بدتر کند. خودِ تشدید بیماری نیز می‌تواند استرس‌زا باشد. برای جبران استرس، ورزش ملایم، مدیتیشن، تکنیک‌های تنفس و صحبت با یک درمانگر را در نظر بگیرید.

عفونت یا بیماری. سیستم ایمنی بدن شما برای محافظت از شما در برابر بیماری وجود دارد. اما وقتی به آرتریت روماتوئید مبتلا هستید، سیستم ایمنی بدن شما به جای آن به سلول‌های سالم حمله می‌کند. وقتی به عفونت مبتلا می‌شوید یا بیماری دارید، سیستم ایمنی بدن شما برای مبارزه با آن تلاش می‌کند، اما ممکن است باعث التهاب نیز شود. برای کاهش خطر ابتلا به عفونت یا بیماری، مرتباً دست‌های خود را بشویید، واکسیناسیون را ادامه دهید، از افراد بیمار دوری کنید و از لمس صورت خود خودداری کنید.

مشکلات دارویی. تغییرات در داروهای شما، مانند تغییر از یک دارو به داروی دیگر، ممکن است باعث شعله‌ور شدن آرتریت روماتوئید نیز شود. به برنامه خود پایبند باشید و قبل از قطع یا تغییر درمان با پزشک خود مشورت کنید.

مشکل خواب. ممکن است خوابیدن هنگام درد یا سفتی مفاصل دشوار باشد، اما استراحت کافی بسیار مهم است. متخصصان ۷ تا ۹ ساعت خواب را توصیه می‌کنند. خواب به بدن شما زمان می‌دهد تا بهبود یابد. کمبود خواب شما را فرسوده می‌کند و می‌تواند آنقدر استرس‌زا باشد که باعث عود بیماری شود. همچنین مدیریت درد را دشوارتر می‌کند که می‌تواند منجر به افسردگی شود. یک محیط خواب مناسب برای خود ایجاد کنید و تا حد امکان به یک برنامه خواب پایبند باشید.

فشار بیش از حد. ورزش به خودی خود باعث التهاب نمی‌شود. اما اگر خیلی زیاد و خیلی زود انجام شود، می‌تواند مفاصل شما را دردناک یا سفت کند. همچنین می‌تواند بدن شما را تحت فشار قرار دهد و باعث التهاب در جاهای دیگر شود. به آرامی شروع کنید، به تدریج شدت آن را افزایش دهید و در صورت لزوم آن را تغییر دهید.

سلامت ضعیف دندان. شاید عجیب به نظر برسد، اما واقعیت دارد: متخصصان پزشکی از اوایل دهه ۱۹۰۰ ارتباط بین آرتریت روماتوئید و بیماری‌های لثه را بررسی کرده‌اند. اگرچه این دو به نظر بی‌ربط می‌آیند، اما در سطح سلولی یکسان به نظر می‌رسند. مانند بقیه بدن، عفونت در دهان می‌تواند باعث آرتریت روماتوئید شود. به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنید و هرگونه عفونت یا بیماری را درمان کنید.

هورمون‌ها. برای زنان، تغییرات هورمونی در طول ماه، مانند کاهش سطح استروژن، می‌تواند سیگنال‌هایی به سیستم ایمنی بدن ارسال کند که باعث شعله‌ور شدن بیماری می‌شود. علائم مرتبط با هورمون، مانند گرفتگی و درد، ممکن است درد مفاصل شما را در این مدت تشدید کند.

دوره‌های طولانی بی‌حرکتی. این یک چرخه معیوب است: وقتی با درد و سفتی مفاصل دست و پنجه نرم می‌کنید، ممکن است نخواهید فعال باشید. اما عدم حرکت، حرکت مفاصل شما را کاهش داده و عضلات شما را ضعیف‌تر می‌کند. با یک فیزیوتراپیست همکاری کنید تا به بهترین شکل ممکن برای بدن خود فعال بمانید.

آیا غذاهای خاصی می‌توانند باعث ایجاد RA شوند؟

تحقیقات هیچ غذای خاصی را که می‌تواند باعث شعله‌ور شدن بیماری در افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید شود، شناسایی نکرده‌اند. اما پیروی از یک رژیم غذایی غنی از آنتی‌اکسیدان‌ها می‌تواند به طور کلی سطح التهاب را در بدن شما کاهش دهد. این به معنای انتخاب غذاهایی مانند آجیل، سبزیجات برگ‌دار، میوه‌ها و ماهی‌های چرب است.

تصور می‌شود برخی دیگر از غذاها، نوشیدنی‌ها و مواد تشکیل‌دهنده، باکتری‌های روده شما را تغییر می‌دهند و احتمالاً التهاب را تشدید می‌کنند. این غذاها عبارتند از:

• گوشت پخته شده در حرارت بسیار بالا (مانند کباب کردن، گریل کردن یا سرخ کردن)
• غذاهای سرخ‌شده
• غذاهای حاوی چربی‌های اشباع یا ترانس
• غذاها و نوشیدنی‌های پر از شکر مانند نوشابه، کلوچه و کیک، و همچنین منابع نامحسوس‌تر مانند غلات و شیرهای گیاهی شیرین‌شده
• گوشت قرمز و فرآوری شده مانند هات داگ و سوسیس
• لبنیات مانند پنیر و بستنی، اگر به آنها حساسیت دارید
• الکل
• MSG یا مونوسدیم گلوتامات
• گلوتن، اگر حساسیت به گلوتن یا بیماری سلیاک دارید

نوشته ۱۲ عامل محرک آرتریت روماتوئید (RA) که باید بدانید اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

چند سال پیش، درست قبل از کریسمس، دکتر ریچارد دی‌کارلو، نیمه‌شب با سوزش و درد در سمت چپ بدنش از خواب بیدار شد. با روشن کردن چراغ، ردیفی از برآمدگی‌های قرمز را دید و فوراً فهمید که به زونا مبتلا شده است. زونا که با نام زونا نیز شناخته می‌شود، در اثر فعال شدن مجدد ویروس آبله مرغان که از زمان عفونت در دوران کودکی خفته بود، ایجاد می‌شود.

دی‌کارلو، متخصص بیماری‌های عفونی در دانشگاه ایالتی لوئیزیانا در نیواورلئان، پس از زونا و یک سال نورالژی پس از هرپس، یک بیماری دردناک که خوابیدن را دشوار می‌کرد، خود را از جمله حامیان واکسن زونا می‌داند. واکسن زونا با نام زوستاواکس در سال ۲۰۰۶ در ایالات متحده مجوز گرفت. داده‌های حاصل از آزمایش پیشگیری از زونا، که ۳۸۰۰۰ بزرگسال ۶۰ سال به بالا را ثبت‌نام کرد، نشان داد که مردان و زنانی که واکسن زونا دریافت کردند، در مقایسه با افرادی که دارونما دریافت کردند، پس از یک دوره پیگیری متوسط ​​سه ساله، نصف احتمال ابتلا به این بیماری را داشتند . شرکت‌کنندگان واکسینه شده در مطالعه که به زونا مبتلا شدند، در مقایسه با شرکت‌کنندگانی که دارونما دریافت کردند، درد کمتری داشتند. این واکسن در افراد ۶۰ تا ۶۹ ساله بیشترین تأثیر را داشت و با افزایش سن، کاهش اثربخشی آن بیشتر می‌شد.

آبله مرغان دوباره فعال شد

تحقیقاتی که در دهه ۱۹۵۰ آغاز شد نشان داده است که وقتی از عفونت آبله مرغان در دوران کودکی بهبود می‌یابیم، ویروس عامل عفونت، یعنی ویروس واریسلا زوستر، در سلول‌های عصبی به صورت نهفته باقی می‌ماند.

علت فعال شدن مجدد ویروس مشخص نیست، اما با افزایش سن، کارشناسان معتقدند که پاسخ‌های ایمنی که ویروس واریسلا زوستر را در اعصاب غیرفعال نگه می‌دارند، با افزایش سن ضعیف می‌شوند. از هر سه نفر، یک نفر در طول زندگی خود به زونا مبتلا می‌شود و حداقل نیمی از افراد ۸۵ سال به بالا به این بیماری مبتلا شده‌اند.

وقتی دچار بثورات زونا می‌شوید، معمولاً یک «درماتوم» خاص را درگیر می‌کند، یعنی ناحیه‌ای از پوست که توسط عصب درگیر، معمولاً در یک طرف بدن یا صورت، عصب‌رسانی می‌شود. با این حال، در برخی موارد، بثورات زونا می‌تواند گسترده شود. قبل از ظاهر شدن بثورات ، افراد ممکن است علائم عصبی مانند درد، خارش ، سوزش یا گزگز داشته باشند. بثورات دارای تاول‌هایی هستند که در حدود یک هفته دلمه می‌بندند. اگرچه زونا مسری نیست، اما ویروس می‌تواند به دیگران سرایت کند و باعث آبله مرغان شود.

در مورد دی‌کارلو، زونا سمت چپ تنه او را به صورت نواری از ستون فقرات تا ناف درگیر کرده بود.

داروهای ضد ویروسی می‌توانند برای کاهش شدت و مدت زمان زونا استفاده شوند، اما اثربخشی آنها به استفاده در اسرع وقت بستگی دارد. داروهای مسکن و سایر داروها ممکن است برای کمک به درمان علائم استفاده شوند.

کنترل درد زونا

از هر پنج نفری که به زونا مبتلا می‌شوند، حداکثر یک نفر از نورالژی پس از زونا رنج می‌برد، که معمولاً به عنوان درد مرتبط با زونا تعریف می‌شود که در ناحیه بثورات زونا حتی پس از از بین رفتن بثورات رخ می‌دهد. این درد می‌تواند چند هفته، ماه یا بیشتر طول بکشد. هر چه سن شما در زمان ابتلا به زونا بیشتر باشد، بیشتر در معرض خطر ابتلا به نورالژی پس از زونا هستید.

دی‌کارلو گفت : «بسیاری از افراد به زونا مبتلا می‌شوند و درد آن نسبتاً جزئی یا متوسط ​​است و در عرض یک هفته بهبود می‌یابند. اگر این تنها خطر بود، در مورد مفید بودن کلی واکسن شک می‌کردم . » «اما باید بگویم، اگر بتوانید ابتلا به نورالژی پس از هرپس را ۶۵ تا ۷۰ درصد کاهش دهید، ارزشش را دارد. شما نمی‌خواهید چنین چیزی را تجربه کنید.»

چه زمانی باید واکسینه شد؟

سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) این واکسن را به عنوان یک دوز واحد برای افراد ۵۰ سال به بالا تأیید کرده است. همانطور که اشاره شد، میزان ابتلا به زونا با افزایش سن افزایش می‌یابد. بخش D بیمه درمانی، واکسن زونا را پوشش می‌دهد، اما سهم شما در هزینه ممکن است متفاوت باشد. طرح‌های بیمه خصوصی یا مدیکید ممکن است هزینه واکسن را پوشش ندهند. شما باید در مورد پوشش آن با شرکت بیمه خود مشورت کنید.

اگر تا به حال آبله مرغان نگرفته‌اید یا قبلاً به زونا مبتلا شده‌اید، چه؟ شما همچنان باید واکسینه شوید زیرا مطالعات نشان می‌دهد که تقریباً همه بزرگسالان ۴۰ سال به بالا، چه به یاد داشته باشند و چه نه، آبله مرغان گرفته‌اند. همچنین، اگر قبلاً زونا گرفته‌اید، واکسن می‌تواند به محافظت در برابر عود مجدد کمک کند.

این واکسن برای همه افراد بی‌خطر نیست. افرادی که نباید این واکسن را دریافت کنند عبارتند از:

• افرادی که تا به حال واکنش تهدیدکننده زندگی به ژلاتین، نئومایسین یا هر یک از اجزای واکسن زونا داشته‌اند یا به شدت به آن حساسیت دارند.
• افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی در اثر برخی بیماری‌ها یا درمان‌های خاص دارند.
• زنان باردار یا کسانی که ممکن است باردار باشند

شایع‌ترین عوارض جانبی گزارش‌شده پس از دریافت واکسن شامل قرمزی، درد، تورم یا خارش در محل تزریق و سردرد است. برخی افراد ممکن است در محل تزریق دچار بثوراتی شوند که شبیه آبله مرغان است.

افزایش موارد زونا: علت چیست؟

با افزایش سن، بیشتر مستعد ابتلا به زونا می‌شویم و افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، مانند افراد مبتلا به سرطان یا HIV، نیز در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به این بیماری هستند. اما دکتر استفانی آر. بیالک، MD، MPH و رئیس واحد ویروس تبخال در بخش بیماری‌های ویروسی CDC می‌گوید: «سایر عوامل محرک فرضی، مانند استرس یا آفتاب سوختگی، هنوز اثبات نشده‌اند.»

یک مطالعه توسط CDC و دیگر دانشمندان تأیید کرد که از سال ۱۹۹۳، میزان ابتلا به زونا در جمعیت بزرگسال ایالات متحده تقریباً دو برابر شده است. یکی از توضیحات این افزایش، واکسیناسیون جهانی کودکان علیه آبله مرغان است. طبق این نظریه، از آنجا که اکثر کودکان دیگر به بیماری آبله مرغان مبتلا نمی‌شوند (که قبلاً یک رسم دوران کودکی بود)، والدین آنها دیگر «تقویت» ایمنی ناشی از قرار گرفتن در معرض ویروس در حین مراقبت از کودکان بیمار را دریافت نمی‌کنند.

دکتر ویلیام شافنر، متخصص اطفال و متخصص واکسن در دانشگاه وندربیلت، گفت: «بهترین توضیح برای این افزایش این است که ما قبلاً وقتی در بزرگسالی در معرض ویروس آبله مرغان قرار می‌گرفتیم، یک افزایش تحت بالینی داشتیم. اما به دلیل ایمن‌سازی گسترده، این اتفاق نمی‌افتد.»

اما دلایلی وجود دارد که تردید داریم که واکسن آبله مرغان دوران کودکی مسئول افزایش موارد ابتلا به زونا باشد. بیالک و همکارانش در مطالعه خود دریافتند که زونا حتی قبل از اینکه واکسن آبله مرغان برای کودکان در سال ۱۹۹۵ مجوز بگیرد، رو به افزایش بوده است. همچنین، بزرگسالان در ایالت‌هایی که واکسیناسیون اجباری آبله مرغان در آنها اجباری است، نسبت به ایالت‌هایی که کودکان به خوبی واکسینه نشده‌اند، میزان ابتلا به زونا بالاتری نداشتند و بنابراین احتمال بیشتری داشت که بیمار شوند و تقویت‌کننده‌های سیستم ایمنی را برای والدین و پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها فراهم کنند.

نوشته زونا و آبله مرغان: ارتباط چیست؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

۱ / ۱۵

آبله مرغان

همه در مورد این بثورات ویروسی می‌دانند. یا قبلاً می‌دانستند. واکسن جدید به این معنی است که دیگر تعداد کمی از بچه‌ها به آبله مرغان مبتلا می‌شوند. ممکن است قبل از اینکه لکه‌های خارش‌دار آشکار در سراسر بدن شما ظاهر شوند، تب یا گلودرد داشته باشید . این بیماری بسیار مسری است، بنابراین بهتر است تا زمانی که تمام زخم‌ها پوسته پوسته شوند، در خانه بمانید. هرگز به کودکی که آبله مرغان دارد آسپرین ندهید . این بیماری می‌تواند باعث سندرم ری شود که نادر اما جدی است.  

۲ / ۱۵

زونا

وقتی آبله مرغان گرفتید، ویروس در بدن شما زنده می‌ماند. بعداً ممکن است به صورت زونا، یک بثورات دردناک و تاول‌مانند، برگردد. احتمال آن با افزایش سن بیشتر می‌شود. ویروس در تاول‌ها جاسازی شده است. تماس با ویروس نمی‌تواند مستقیماً به زونا منجر شود، اما اگر هرگز به آبله مرغان مبتلا نشده باشید، می‌تواند به شما آبله مرغان بدهد. واکسن زونا ممکن است به جلوگیری از شیوع آن کمک کند.

۳ / ۱۵

مولوسکوم کانتوژیوزوم

به دنبال حدود ۱۵ برآمدگی صورتی-قرمز با یک گودی در وسط و یک توده سفید رنگ در داخل آن باشید. اگر آنها را بخارانید، ممکن است ویروس به سایر نقاط بدن شما منتقل شود. همچنین ممکن است از طریق پوست کسی به شما منتقل شود. کشتی‌گیران و ژیمناست‌ها آن را از طریق حوله‌های ورزشی استفاده شده و تشک‌های عرق کرده به دست می‌آورند. ممکن است خود به خود از بین برود، یا پزشک شما ممکن است کانتاریدین موضعی یا “فریز کردن” برآمدگی‌ها با نیتروژن مایع را برای خلاص شدن از شر آنها پیشنهاد کند.

۴ / ۱۵

اریتما اینفکتیوزوم یا بیماری پنجم

بیماری اریتما اینفکتیوزوم که بیماری پنجم نیز نامیده می‌شود، در کودکان شایع‌تر است. در این بیماری، بثورات قرمز لکه‌دار روی صورت ایجاد می‌شود که شبیه گونه سیلی خورده است. همچنین ممکن است تب و درد بدن داشته باشید. بثورات شبکه‌ای شکل می‌تواند روی بازوها، پاها و قسمت‌های بدن شما ظاهر شود که در آفتاب بدتر می‌شود. می‌توانید آن را از قطرات موجود در نفس فرد آلوده دریافت کنید. معمولاً ظرف ۵ تا ۱۰ روز خود به خود از بین می‌رود، اما بثورات ممکن است چند هفته بعد دوباره ظاهر شوند.

۵ / ۱۵

زخم‌های سرد

ممکن است ظاهر این زخم‌های خارش‌دار و دردناک روی دهان و لب‌هایتان را دوست نداشته باشید. این زخم‌ها از ویروسی (HSV-1) ناشی می‌شوند که اکثر افراد در کودکی از طریق بزاق فرد آلوده به آن مبتلا می‌شوند. این زخم‌ها معمولاً خود به خود بهبود می‌یابند، اما پزشک ممکن است قرص‌ها یا کرم‌های ضد ویروسی را برای کمک به تسریع بهبود پیشنهاد کند. ویروس در بدن شما باقی می‌ماند و می‌تواند در هنگام بیماری، اضطراب یا خستگی بیش از حد باعث شیوع بیماری شود.

۶ / ۱۵

تبخال تناسلی

شما می‌توانید آن را از طریق رابطه جنسی یا رابطه جنسی دهانی دریافت کنید. اندام تناسلی شما ممکن است قبل از ایجاد زخم‌های دردناک و تاول‌مانند، دچار سوزش، خارش یا سوزش شود. این زخم‌ها ۷ تا ۱۰ روز طول می‌کشد تا پوسته پوسته شوند. ویروس حتی زمانی که هیچ علامتی ندارید، در بدن شما باقی می‌ماند. پزشک شما می‌تواند داروهایی را برای محدود کردن یا کنترل شیوع بیماری تجویز کند. برای کاهش احتمال ابتلا یا انتقال ویروس، از کاندوم استفاده کنید.

۷ / ۱۵

بیماری دست، پا و دهان

همانطور که از نامش پیداست، در کف دست‌ها و پاها و باسن، بثورات دردناک اما بدون خارش ایجاد می‌شود که ممکن است تاول بزنند. ممکن است زخم‌هایی در داخل دهان خود داشته باشید. کودکان زیر 10 سال بیشتر از همه به آن مبتلا می‌شوند، اغلب از طریق ادرار، مدفوع ، آب بینی یا بزاق فرد آلوده . پس از آن، اکثر افراد در برابر آن مقاوم می‌شوند. معمولاً ظرف 7 تا 10 روز خود به خود برطرف می‌شود.

۸ / ۱۵

سرخجه

اگر واکسیناسیون خود را به‌روز نکرده‌اید، این ویروس می‌تواند باعث ایجاد بثورات ریز و صورتی رنگی شود که از صورت شما شروع می‌شود و به بدن، بازوها و پاها گسترش می‌یابد. این بثورات به همان ترتیب از بین می‌روند. همچنین ممکن است کمی احساس بیماری کنید و سردرد داشته باشید. می‌توانید آن را از فرد آلوده‌ای که در نزدیکی شما سرفه یا عطسه می‌کند، دریافت کنید.

۹ / ۱۵

سرخک

واکسن‌ها این بیماری را در ایالات متحده به یک بیماری نادر تبدیل می‌کنند، اما سرخک هنوز هم بیش از ۱۰۰۰۰۰ نفر را در سراسر جهان می‌کشد که بیشتر آنها زیر ۵ سال سن دارند. ممکن است سرفه خشک، گلودرد، آبریزش بینی و تب داشته باشید. لکه‌هایی از بثورات مسطح به یکدیگر متصل می‌شوند. یکی از علائم بارز، لکه‌های سفید ریز با مراکز سفید مایل به آبی در داخل دهان یا گونه شما به نام لکه‌های کوپلیک است. اگر فکر می‌کنید کسی سرخک دارد، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید.

۱۰ / ۱۵

رزولا (بیماری ششم)

این بیماری معمولاً کودکان بین ۶ ماه تا ۲ سال را مبتلا می‌کند. اغلب با چند روز گلودرد، آبریزش بینی یا سرفه و تب بالا شروع می‌شود. اغلب پس از آن، بثوراتی از لکه‌های مسطح یا برآمده مایل به قرمز ایجاد می‌شود. این بیماری از تنه شروع می‌شود و به سراسر بدن گسترش می‌یابد. این لکه‌ها هنگام لمس سفید می‌شوند و می‌توانند دایره‌های کوچک یا “هاله” داشته باشند. اگر تب بالای ۱۰۳ درجه فارنهایت است یا بثورات در عرض ۳ روز بهبود نیافت، با پزشک خود تماس بگیرید.

۱۱ / ۱۵

تب کنه کلرادو

شما می‌توانید این بیماری نادر را از گزش کنه جنگلی کوه‌های راکی ​​دریافت کنید. این موجود هشت پا در غرب ایالات متحده در ارتفاعات بالاتر زندگی می‌کند و ویروس را هنگام تغذیه از سنجاب‌ها، سنجاب‌های زمینی و موش‌ها دریافت می‌کند. احتمالاً احساس خستگی و درد همراه با تب و لرز خواهید داشت. همچنین ممکن است سردرد، درد شکم، استفراغ و بثورات پوستی داشته باشید. هیچ دارویی برای آن وجود ندارد، اما در موارد جدی ممکن است برای بهبود به مراقبت‌های بیمارستانی نیاز داشته باشید.

۱۲ / ۱۵

بثورات پوستی ناشی از HIV

اچ‌آی‌وی یک عفونت ویروسی است که از طریق رابطه جنسی یا مصرف مواد مخدر تزریقی منتقل می‌شود. این بیماری می‌تواند باعث ایجاد بثورات پوستی صاف و قرمز با برآمدگی‌های کوچک شود. در برخی موارد، پوست ممکن است به نور خورشید یا مواد شیمیایی مانند مواد شوینده بسیار حساس باشد. اگر اچ‌آی‌وی دارید، احتمال ابتلا به سایر بیماری‌هایی که باعث ایجاد بثورات پوستی می‌شوند، مانند تبخال تناسلی، زخم‌های سرد، ضایعات سارکوم کاپوسی و مولوسکوم نیز بیشتر است .

۱۳ / ۱۵

آکرودرماتیت (سندرم Gianotti-Crosti)

کودکان بین ۹ ماه تا ۹ سال اغلب دچار این بثورات پوستی برجسته می‌شوند. این بثورات روی بازوها، پاها و باسن بروز می‌کنند و گاهی اوقات تاول نیز می‌زنند. عفونت‌های ویروسی مانند هپاتیت B، اپشتین بار یا سیتومگالوویروس می‌توانند باعث ایجاد آن شوند. علائم دیگر شامل آبریزش بینی، گلودرد و تب است. این بثورات از ۱۰ روز تا چند هفته طول می‌کشد. معمولاً خود به خود از بین می‌رود، اما پزشک ممکن است استفاده از کرم استروئیدی را پیشنهاد کند.

۱۴ / ۱۵

مونونوکلئوز

مونونوکلئوز عفونی، که به “بیماری بوسیدن” نیز معروف است، از طریق بزاق دهان منتقل می‌شود. همچنین می‌توانید ویروس را از طریق عطسه یا سرفه یا غذای مشترک دریافت کنید. نوجوانان بیشتر به آن مبتلا می‌شوند. اگر بثورات پوستی شما با تب، گلودرد یا تورم غدد لنفاوی در گردن یا زیر بغل همراه باشد، می‌تواند نشانه ” مونو ” یا برخی عفونت‌های ویروسی دیگر باشد. می‌توانید آن را با استراحت فراوان، مایعات و داروهای مسکن بدون نسخه درمان کنید. در مورد علائم غیرمعمول با پزشک خود صحبت کنید.

۱۵ / ۱۵

زیکا

بیشتر افرادی که به آن مبتلا می‌شوند، هیچ علامتی ندارند. اما ممکن است تب، سردرد، درد مفاصل و عضلات و بثورات پوستی روی بدن و اطراف چشم‌ها داشته باشید. این بیماری از طریق نیش پشه آئدس که در سراسر جهان یافت می‌شود، یا از طریق خون یا مایع منی یا سایر مایعات جنسی فرد آلوده به آن منتقل می‌شود. درمان خاصی برای آن وجود ندارد، اما استراحت، مصرف مایعات و داروهای بدون نسخه می‌توانند به کاهش علائم شما کمک کنند.

نوشته راهنمای تصویری برای بثورات ویروسی اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.