نوزادان ما چیزهای زیادی را از ما به ارث می‌برند: قد ما، رنگ مو ما — و تمایل ما به پوست حساس ، از جمله اگزما.

دکتر کریس تولچر، متخصص اطفال و استادیار بالینی طب اطفال در دانشکده پزشکی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، می‌گوید: اگر کسی در خانواده نزدیک شما گرایش‌های آلرژیک دارد، اگزما ممکن است اولین نشانه‌ی ابتلای کودک شما به این گرایش باشد.

اگزما می‌تواند از ماه دوم زندگی کودک شما شروع شود. علائم می‌تواند خفیف و به سختی قابل توجه یا همراه با خارش و شدت باشد. علائم اگزمای کودک ، نحوه درمان آن و درمان‌های اگزما که باید از آنها اجتناب کنید را بشناسید.

۹ نشانه اگزما در نوزادان

علائم اگزما در نوزادان شامل موارد زیر است:

1. خشکی پوست
2. قرمزی
3. پوست فلس‌مانند
4. پوست ترک خورده
5. پوست ضخیم یا چرمی
6. خارش‌
7. پوسته پوسته شدن یا ترشح کردن
8. لکه‌های دایره‌ای از نواحی قرمز یا نواحی روشن است

برخی از علائم فوق می‌توانند نشان‌دهنده مشکلات دیگری مانند بثورات پوشک باشند. بنابراین، فرض نکنید که کودک شما اگزما دارد. قبل از درمان مشکل پوستی با متخصص اطفال کودک خود صحبت کنید.

اگزمای نوزاد: نکات مهم برای درمان

اگزما که گاهی اگزمای نوزادی یا درماتیت آتوپیک نامیده می‌شود، التهاب مزمن لایه‌های بیرونی پوست است. این بیماری اغلب در کودکان ظاهر می‌شود، اگرچه بسیاری از آنها با افزایش سن از بین می‌روند. برای موارد شدیدتر اگزما، در اینجا هفت نکته برای درمان ارائه شده است:

۱. از عوامل محرک دوری کنید.تولچر به WebMD می‌گوید مشکل اگزما این است که پوست به راحتی تحریک می‌شود، بنابراین «درمان اصلی، اجتناب از مواد محرک است». محرک‌هایی که ممکن است اگزمای کودک شما را تحریک کنند عبارتند از:

– هوای خشک

– شوره حیوانات

– گرده ، کپک و گرد و غبار

– صابون‌ها و شوینده‌های قوی

– گرما و تعریق

۲. از محصولات معطر اجتناب کنید. تولچر می‌گوید آنچه اگزما را تحریک می‌کند در هر کودک متفاوت است، اما با اجتناب از عطر در تمام محصولاتی که با پوست کودک در تماس هستند، از جمله صابون‌ها، شامپوها و لوسیون‌ها، شروع کنید. در عوض، صابون‌های بدن ملایم یا پاک‌کننده‌های بدون صابون مانند Aquaphor Gentle Wash، Basis، Cetaphil ، Dove یا Eucerin را انتخاب کنید. همچنین از مواد شوینده لباس، نرم‌کننده‌های پارچه و ملحفه‌های خشک‌کن معطر اجتناب کنید و «مواد شوینده مناسب کودک» مانند All Free and Clear، Dreft، Ivory Snow و Purex را انتخاب کنید.

۳. مرطوب کنید. دکتر وندی ای. رابرت، متخصص پوست کالیفرنیایی، می‌گوید مرطوب کردن، اساس پوست سالم برای افراد مبتلا به اگزما است. شما می‌توانید علائم اگزمای کودک خود را با مرطوب کردن پوست حداقل دو یا سه بار در روز با استفاده از یک محصول بدون عطر و ضد حساسیت، تسکین دهید. به دنبال پمادهای روغنی باشید. این پمادها به حفظ رطوبت بهتر از لوسیون‌ها که حاوی آب بیشتری هستند، کمک می‌کنند.

۴. از کرم‌های اگزما استفاده کنید. کرم‌هایی که حاوی بلغور جو دوسر کلوئیدی یا هیدروکورتیزون ملایم هستند می‌توانند به کاهش خارش و سوزش پوست کمک کنند. تولچر می‌گوید برخی از کرم‌های استروئیدی ممکن است برای نوزادان بیش از حد قوی باشند. قبل از استفاده از استروئیدها برای اگزمای کودک، همیشه با پزشک خود مشورت کنید. و از کرم‌های هیدروکورتیزون بیش از یک هفته استفاده نکنید، مگر اینکه پزشک کودک شما توصیه کرده باشد.

۵. آنتی‌هیستامین‌های خوراکی را در نظر بگیرید . تولچر می‌گوید، آنتی‌هیستامین‌های خوراکی مانند بنادریل، کلاریتین و زیرتک، اگر خارش کودک شما شدید باشد، ممکن است کمک کنند. اما قبل از دادن این داروها به کودک خود با پزشک متخصص اطفال مشورت کنید.

۶. خنک بمانید. رابرتز به WebMD می‌گوید آب داغ چربی‌های محافظ پوست بدن را از بین می‌برد، بنابراین حتماً کودک را با آب ولرم حمام کنید — و نه خیلی زیاد — و بلافاصله بعد از آن مرطوب‌کننده بزنید.

۷. از تغییرات رژیم غذایی خودداری کنید. تولچر می‌گوید: «برخی غذاها می‌توانند محرک اگزما برای برخی نوزادان باشند، اما کنار گذاشتن این موضوع می‌تواند بسیار چالش‌برانگیز باشد. بدون نظارت پزشک، غذاها را از رژیم غذایی کودک خود حذف نکنید.»

این واقعاً پیام اصلی هنگام درمان علائم اگزمای کودک شماست: با پزشک متخصص اطفال خود صحبت کنید. پزشک شما می‌تواند تأیید کند که علائم کودک اگزما است و می‌تواند به شما در انتخاب درمان‌های اگزما که برای پوست حساس و لطیف کودک مناسب است، کمک کند.

نوشته آیا نوزاد شما اگزما دارد؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

پسوریازیس پوست سر چیست؟

پسوریازیس پوست سر یک اختلال پوستی شایع است. ممکن است در رنگ‌های مختلف پوست، ظاهر متفاوتی داشته باشد. اگر پوست روشن تا متوسطی دارید، اغلب به صورت لکه‌های برجسته، قرمز یا به رنگ ماهی سالمون با فلس‌های سفید ظاهر می‌شود. در پوست تیره‌تر، لکه‌ها ممکن است بنفش و فلس‌ها خاکستری باشند. این بیماری می‌تواند یک یا چند لکه باشد و حتی می‌تواند کل پوست سر شما را تحت تأثیر قرار دهد. همچنین می‌تواند به پیشانی، پشت گردن و پشت و داخل گوش‌های شما گسترش یابد.

شما نمی‌توانید پسوریازیس پوست سر را از شخص دیگری بگیرید. مانند سایر انواع پسوریازیس ، ما نمی‌دانیم چه چیزی باعث آن می‌شود. پزشکان معتقدند که این بیماری از مشکلی در سیستم ایمنی بدن شما ناشی می‌شود که باعث می‌شود سلول‌های پوست خیلی سریع رشد کنند و به صورت لکه‌هایی روی پوست تجمع پیدا کنند. اگر این بیماری در خانواده شما سابقه داشته باشد، احتمال ابتلا به پسوریازیس پوست سر در شما بیشتر است.

حدود نیمی از حدود ۷.۵ میلیون آمریکایی مبتلا به پسوریازیس – که می‌تواند هر سطح پوستی را تحت تأثیر قرار دهد – آن را روی پوست سر خود دارند. گاهی اوقات، پوست سر تنها جایی است که پسوریازیس در آن وجود دارد، اما این مورد غیرمعمول است.

پسوریازیس پوست سر می‌تواند خفیف و تقریباً نامحسوس باشد. اما می‌تواند شدید نیز باشد، مدت زیادی طول بکشد و باعث زخم‌های ضخیم و پوسته‌دار شود. خارش شدید می‌تواند بر خواب و زندگی روزمره شما تأثیر بگذارد و خاراندن زیاد می‌تواند منجر به عفونت‌های پوستی و ریزش مو شود.

علل پسوریازیس پوست سر

پسوریازیس پوست سر زمانی اتفاق می‌افتد که سیستم ایمنی بدن شما به اشتباه به سلول‌های پوست شما حمله می‌کند. این حمله باعث می‌شود بدن شما سلول‌های پوستی جدید را سریع‌تر از حالت عادی تولید کند، گاهی اوقات ده برابر سریع‌تر. اکنون، به جای اینکه تشکیل سلول‌های پوستی جدید چند هفته طول بکشد، در عرض چند روز ظاهر می‌شوند. بدن از شر سلول‌های پوستی اضافی که روی پوست سر شما جمع می‌شوند نیز خلاص نمی‌شود. این سلول‌های پوستی انباشته شده باعث ایجاد لکه‌ها و پوسته پوسته شدن‌هایی می‌شوند که در پسوریازیس مشاهده می‌کنید.

پسوریازیس در خانواده‌ها ارثی است، بنابراین اگر والدین شما به آن مبتلا باشند، ممکن است بیشتر مستعد ابتلا به آن باشید. اما حتی اگر ژن‌های مرتبط با افزایش خطر ابتلا به پسوریازیس را داشته باشید، ممکن است به آن مبتلا نشوید. همچنین ممکن است بدون داشتن این ژن‌ها نیز به پسوریازیس مبتلا شوید.

پسوریازیس می‌تواند با موارد زیر تحریک یا بدتر شود:

• عفونت
• استرس
• الکل
• تنباکو
• بریدگی، آفتاب سوختگی یا سایر آسیب‌های پوستی
• هوای سرد و خشک
• داروهایی مانند پردنیزون و هیدروکسی کلروکین

علائم پسوریازیس پوست سر

علائم پسوریازیس پوست سر خفیف ممکن است فقط شامل پوسته پوسته شدن جزئی و ریز باشد. علائم پسوریازیس پوست سر متوسط ​​تا شدید عبارتند از:

• لکه‌های برآمده قرمز یا بنفش
• فلس‌های نقره‌ای-سفید یا خاکستری
• پوسته پوسته شدن شبیه شوره سر
• خشکی پوست سر
• خارش
• سوختن
• درد
• ریزش مو

اگر هر یک از این علائم را دارید، به پزشک یا متخصص پوست مراجعه کنید. آنها ممکن است به سادگی معاینه انجام دهند یا بیوپسی پوست انجام دهند تا شرایط مشابهی مانند درماتیت سبورئیک را رد کنند.

ریزش مو ناشی از پسوریازیس پوست سر

پسوریازیس پوست سر به خودی خود باعث ریزش مو نمی‌شود. اما خاراندن زیاد یا کندن لکه‌های پوسته‌دار، درمان‌های خشن و استرسی که با این بیماری همراه است می‌تواند منجر به ریزش موی موقت شود. خوشبختانه، موهای شما معمولاً پس از بهبود پوست، دوباره رشد می‌کنند.

التهاب ناشی از پسوریازیس پوست سر همچنین می‌تواند ریشه‌های مو را ضعیف و شکننده کند. موها حتی با کمی استرس، اختلال یا آسیب می‌توانند بریزند.

انواع پسوریازیس

پسوریازیس پلاکی شایع‌ترین نوع پسوریازیس است و اغلب روی پوست سر ظاهر می‌شود. این بیماری باعث ایجاد لکه‌های قرمز برجسته و فلس‌های سفید نقره‌ای روی پوست می‌شود. علاوه بر پوست سر، ممکن است آن را روی آرنج و زانو نیز پیدا کنید.

انواع دیگر پسوریازیس شامل 

• پسوریازیس خالدار، که اغلب بر تنه یا تنه و بازوها و پاها تأثیر می‌گذارد.
• پسوریازیس پوسچولار، که معمولاً روی دست‌ها و پاها یافت می‌شود. 
• پسوریازیس معکوس، که معمولاً در چین‌های پوست زیر سینه، زیر بغل یا کشاله ران دیده می‌شود. 
• پسوریازیس اریترودرمیک نوعی نادر اما جدی از پسوریازیس است که تقریباً هر قسمت از بدن را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

تشخیص پسوریازیس پوست سر

پزشک شما می‌تواند با نگاه کردن به پوست سرتان، پسوریازیس پوست سر را تشخیص دهد. آنها به اندازه، شکل و میزان آن روی پوست سر شما نگاه می‌کنند. همچنین ممکن است در مورد … سوالاتی بپرسند.

• علائم شما
• سابقه پزشکی
• سابقه خانوادگی پسوریازیس.  
• وقتی برای اولین بار متوجه علائم خود شدید
• چقدر خارش یا درد دارد
• هر چند وقت یکبار ظاهر می‌شود و آیا از بین می‌رود یا خیر
• هرگونه تشخیص قبلی پسوریازیس و نوع درمانی که دریافت کرده‌اید 
• سایر شرایطی که دارید
• داروهایی که ممکن است مصرف کنید

آنها همچنین ممکن است یک نمونه کوچک از پوست را برای بررسی زیر میکروسکوپ بردارند. این آزمایش بیوپسی نامیده می‌شود و از آن برای تأیید اینکه پسوریازیس پوست سر است و نه برخی اختلالات پوستی دیگر مانند اگزما، استفاده می‌کنند.

پسوریازیس پوست سر در مقابل شوره سر

شوره سر یک بیماری شایع است که پوست سر را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. وقتی به آن مبتلا می‌شوید، تکه‌های کوچکی از پوسته‌های خشک پوست روی پوست سرتان خواهید داشت. پوست سرتان ممکن است خارش هم داشته باشد.

شوره سر ممکن است زمانی رخ دهد که پوست چرب، تحریک‌شده یا خشک داشته باشید. همچنین ممکن است زمانی رخ دهد که از محصولات مراقبت از مویی استفاده می‌کنید که پوست سرتان به آنها حساس است. سایر بیماری‌های پوستی، از جمله پسوریازیس و اگزما، نیز ممکن است باعث ایجاد آن شوند. 

پسوریازیس همچنین باعث پوسته پوسته شدن و خارش می‌شود که با شوره سر همراه است، اما علائم دیگری مانند لکه‌های قرمز یا بنفش، درد و سوزش نیز خواهید داشت. پسوریازیس فقط زمانی اتفاق می‌افتد که سیستم ایمنی بدن شما به سلول‌های پوست شما حمله می‌کند. برخلاف شوره سر، محرک مشخصی ندارد.

پسوریازیس پوست سر در مقابل درماتیت سبورئیک

مانند پسوریازیس پوست سر، درماتیت سبورئیک یکی دیگر از بیماری‌های شایع پوستی است که پوست سر را درگیر می‌کند. این بیماری همچنین باعث ایجاد لکه‌های پوسته پوسته، زبر، فلس مانند و خارش روی پوست سر می‌شود. با این حال، برخلاف پسوریازیس پوست سر، علائمی خارج از خط رویش مو مشاهده نخواهید کرد. همچنین درمان آن آسان‌تر است. 

از سوی دیگر، پسوریازیس تمایل به ایجاد لکه‌های ضخیم‌تر و خشک‌تر روی پوست دارد. ممکن است این لکه‌ها را نه تنها روی پوست سر، بلکه در مناطقی مانند آرنج، زانو یا کمر نیز مشاهده کنید.

هیچ کس نمی‌داند چه چیزی باعث درماتیت سبورئیک می‌شود، اما متخصصان پوست فکر می‌کنند که این بیماری با نوعی مخمر که روی پوست زندگی می‌کند و چربی‌ای که پوست شما تولید می‌کند، مرتبط است. پسوریازیس با عملکرد غیرمعمول سیستم ایمنی بدن مرتبط است.

پزشک شما می‌تواند با نگاه کردن به پوست سرتان تشخیص دهد که آیا به پسوریازیس پوست سر یا درماتیت سبورئیک مبتلا هستید یا خیر.

درمان پسوریازیس خفیف پوست سر

اولین خط دفاعی، درمانی است که مستقیماً روی پوست خود استفاده می‌کنید (درمان‌های موضعی). این داروها شامل شامپوهای دارویی، کرم‌ها، ژل‌ها، لوسیون‌ها، فوم‌ها، روغن‌ها، پمادها و صابون‌ها می‌شوند. می‌توانید برخی از این محصولات را بدون نسخه (OTC) تهیه کنید، اما انواع قوی‌تر آنها نیاز به نسخه دارند.

داروهای تجویزی برای پسوریازیس پوست سر ممکن است غلظت بالاتری از داروهای مورد تایید FDA داشته باشند، مانند:

• آنترالین ، یک داروی تجویزی قدیمی‌تر
• داروهای ضد میکروبی، که عفونت‌های باکتریایی یا قارچی را که می‌توانند با پسوریازیس پوست سر همراه باشند، درمان می‌کنند.
• کلسیپوتریئن و بتامتازون دی پروپیونات (یک مشتق ویتامین D همراه با یک استروئید قوی)
• کلسیپوتریئن، یک مشتق قوی (شکل متفاوت) از ویتامین D
• سایر استروئیدهای موضعی
• روفلومیلاست (زوریف)
• تاپیناروف (وتاما)
• تازاروتن ، مشتقی از ویتامین A

درمان پسوریازیس پوست سر در مطب پزشک

اگر در چند ناحیه از پوست سر خود پسوریازیس خفیف دارید، پزشک یا متخصص پوست شما ممکن است تزریق استروئید داخل ضایعه را در نظر بگیرد. آنها از یک سوزن کوچک برای تزریق دارو به پلاک‌های پوست سر برای کاهش التهاب استفاده می‌کنند. می‌توانید این روش را در مطب پزشک انجام دهید.

اگر علائم شما به درمان‌های موضعی پاسخ نمی‌دهد، فتوتراپی با منبع نور لیزر یا غیرلیزری ممکن است کمک کند. به عنوان مثال، لیزر اگزایمر نور با شدت بالا را روی نواحی آسیب‌دیده متمرکز می‌کند و از برخورد با پوست سالم اطراف خودداری می‌کند.

نور فرابنفش (UV) – که گاهی اوقات با یک وسیله دستی به نام شانه UV تابانده می‌شود – می‌تواند برای درمان کل پوست سر استفاده شود. مو می‌تواند مانع رسیدن نور به پوست سر شما شود، بنابراین اگر موهای ضخیمی دارید، ممکن است تقسیم کردن آنها به صورت ردیفی مفید باشد. اگر موهای بسیار نازکی دارید یا سرتان تراشیده شده است، پزشک ممکن است توصیه کند که برای مدت کوتاهی در معرض نور طبیعی خورشید قرار بگیرید.

درمان‌های سیستمیک و UV برای پسوریازیس پوست سر

اگر پسوریازیس پوست سر متوسط ​​تا شدید دارید، پزشک ممکن است دارویی را که از طریق دهان مصرف می‌کنید یا دارویی که از طریق سوزن به داخل رگ تزریق می‌شود، تجویز کند. داروهای خوراکی عبارتند از:

• آسیترتین ( سوریاتان )، مشتق قوی ویتامین A
• آپرمیلاست ( اُتزلا )، یک مهارکننده مولکول کوچک که دو بار در روز مصرف می‌شود
• کورتیکواستروئیدها
• سیکلوسپورین (سندیمون)، که عملکرد سیستم ایمنی را کاهش می‌دهد و به کاهش التهاب پسوریازیس کمک می‌کند.
• دئوکراواسیتینیب ( سوتیکتو )، یک مهارکننده تیروزین کیناز که روزی یک بار مصرف می‌شود
• متوترکسات ( روماتکس )، که آنزیمی را که در رشد سریع سلول‌های پوست نقش دارد، کند می‌کند.
• توفاسیتینیب خوراکی، یک مهارکننده جانوس کیناز (JAK) که بر سیستم ایمنی بدن تأثیر می‌گذارد
• اوپاداسیتینیب (رینوک)، یک مهارکننده JAK که روزانه یک بار مصرف می‌شود و برای درماتیت آتوپیک مورد تأیید FDA است.

از آنجا که این داروها می‌توانند عوارض جانبی جدی، از جمله آسیب کبدی، ایجاد کنند، نیاز به نظارت دقیق پزشک دارند. همچنین مهم است بدانید که مشتقات ویتامین خوراکی با مکمل‌های ویتامینی که می‌توانید بدون نسخه خریداری کنید متفاوت هستند – و از آنها قوی‌ترند. مکمل‌های معمولی ویتامین A و D کمکی نمی‌کنند.

جدیدترین دسته از داروهای مورد تایید FDA، داروهای بیولوژیک نام دارند. این داروها که به صورت تزریقی یا وریدی دریافت می‌شوند، ممکن است مانع از تولید بیش از حد سلول در پوست شما شوند. طبق گفته آکادمی پوست آمریکا، این داروهای بیولوژیک ممکن است در موارد زیر موثر باشند:

مسدودکننده‌های فاکتور نکروز تومور

• آدالیموماب ( هومیرا )
• سرتولیزوماب پگول ( سیمزیا )
• اتانرسپت ( انبرل )
• اینفلیکسیماب ( رمیکید )

مهارکننده TYK2

• دئوکراواسیتینیب ( سوتیکتو )

مهارکننده‌های اینترلوکین (IL)-23

• گوسلکوماب (ترمفیا)
• ریسانکیزوماب-رزا ( اسکایریزی )
• تیلدراکیزوماب-آسمن ( ایلومیا )

مهارکننده‌های IL-17

• برودالوماب ( سیلیک )
• ایکسکیزوماب (تالتز)
• سکوکینوماب ( کوزنتیکس )

مهارکننده IL-12 و IL-23

• اوستکینوماب ( استلارا )

درمان‌های خانگی پسوریازیس پوست سر

اولین خط دفاعی، درمان‌هایی است که مستقیماً روی پوست خود استفاده می‌کنید (درمان‌های موضعی). این درمان‌ها شامل شامپوهای دارویی، کرم‌ها، ژل‌ها، لوسیون‌ها، فوم‌ها، روغن‌ها، پمادها و صابون‌ها می‌شوند. می‌توانید برخی از این محصولات را بدون نسخه تهیه کنید، اما انواع قوی‌تر آنها نیاز به نسخه دارند.

محصولات بدون نسخه اغلب حاوی یکی از دو داروی تأیید شده توسط FDA برای پسوریازیس هستند:

اسید سالیسیلیک یک عامل لایه بردار است که در شامپوها و صابون‌های بدون نسخه (OTC) و تجویزی موجود است. این ماده می‌تواند پوسته‌ها را نرم کند و برداشتن آنها را آسان‌تر کند.

محصولات قطران زغال سنگ به صورت بدون نسخه (OTC) به صورت شامپو، کرم، ژل، پماد، کف و صابون در دسترس هستند. آنها می‌توانند به کند شدن رشد پوست و کاهش التهاب، خارش و پوسته پوسته شدن کمک کنند. برای استفاده از شامپوی قطران زغال سنگ، آن را روی پوست سر ماساژ دهید و 5 تا 10 دقیقه قبل از آبکشی بگذارید بماند. می‌توانید سایر محصولات قطران را یک شب روی سر بگذارید. ایجاد لکه و بو از معایب اصلی آن هستند. یک نرم‌کننده غیر دارویی پس از شامپو زدن می‌تواند به رفع بوی شامپوی قطران کمک کند.

برای اینکه این درمان‌ها مؤثر باشند، باید روی پوست سر شما اعمال شوند، نه فقط روی موهایتان. دستورالعمل‌ها را دقیقاً دنبال کنید تا پوست شما بهبود یابد، که می‌تواند ۸ هفته یا بیشتر طول بکشد. پس از بهبود پسوریازیس، می‌توانید با شامپو زدن منظم یا دو بار در هفته با محصولی که حاوی قطران زغال سنگ یا سایر داروها است، از بازگشت آن جلوگیری کنید.

برای تسکین خارش:

• بعد از شامپو زدن از نرم‌کننده استفاده کنید.
• استفاده از ابزارهای حرارتی برای حالت دادن به مو را محدود کنید.
• از حوله‌های مرطوب، کمپرس سرد یا آب سرد روی نقاط خارش‌دار استفاده کنید.

شامپو پسوریازیس پوست سر

یک شامپوی دارویی حاوی مواد فعال مانند اسید سالیسیلیک، کورتیکواستروئیدها، قطران زغال سنگ، منتول یا کرم‌های فنل می‌تواند به تسکین علائم پسوریازیس کمک کند. می‌توانید روزانه از این شامپوها برای پلاک‌های پوست سر استفاده کنید، اما دستورالعمل‌ها را دنبال کنید.

اگر پسوریازیس پوست سر شما با سایر درمان‌ها از بین نرفت، متخصص پوست شما ممکن است استفاده از شامپویی با ماده‌ی فعالی به نام کلوبتازول پروپیونات را توصیه کند. کلوبتازول پروپیونات در صورت استفاده در شامپو برای پسوریازیس پوست سر به خوبی عمل می‌کند. می‌توانید برای شروع، یک یا دو بار در روز به مدت چهار هفته از آن استفاده کنید، سپس آن را یک یا دو بار در هفته ادامه دهید. اما دستورالعمل‌های متخصص پوست خود را در مورد نحوه‌ی استفاده از آن دنبال کنید.

عوارض پسوریازیس پوست سر

اگر پسوریازیس پوست سر شما عفونی شود، ممکن است پوسته پوسته شدن، تغییر رنگ، گرما، حساسیت به لمس و گاهی تورم غدد لنفاوی خود را تجربه کنید. پزشک ممکن است برای درمان عفونت، آنتی بیوتیک تجویز کند.

جلوگیری از شعله‌ور شدن پسوریازیس پوست سر

هیچ درمانی وجود ندارد، اما بسیاری از درمان‌ها می‌توانند به کاهش تعداد دفعات عود بیماری و تسکین علائم در صورت بروز کمک کنند. افرادی که برنامه درمانی خود را دنبال می‌کنند، به ندرت مجبور می‌شوند پسوریازیس شدید پوست سر را برای مدت طولانی تحمل کنند.

گروه‌های حمایتی پسوریازیس همچنین می‌توانند نکات ارزشمندی را برای کمک به بهبود درمان‌های پزشکی و کاهش استرس و غمی که این بیماری شایع می‌تواند ایجاد کند، ارائه دهند.

زندگی با پسوریازیس پوست سر

ابتلا به پسوریازیس پوست سر می‌تواند مانند یک بار سنگین بر دوش شما باشد، به خصوص وقتی که همیشه مجبورید آن را با داروهای بدون نسخه یا تجویزی درمان کنید. اگر علائم شما برای دیگران قابل مشاهده باشد، می‌تواند شرم‌آور باشد و بر نحوه‌ی نگاه شما به خودتان و اعتماد به نفس و عزت نفس شما تأثیر بگذارد.

با این حال، می‌توانید یاد بگیرید که علائم خود را بهتر مدیریت کنید و در زندگی روزمره خود احساس اعتماد به نفس بیشتری داشته باشید. در اینجا چند نکته مفید ارائه شده است.

• در مورد بیماری پسوریازیس پوست سر خود اطلاعات کسب کنید. می‌توانید از پزشک خود بپرسید که علائم شما چقدر جدی است، چه خفیف، متوسط ​​یا شدید. همچنین، از آنها در مورد تمام گزینه‌های درمانی موجود، بهترین برنامه درمانی برای مورد شما و نحوه جلوگیری از عود بیماری سوال کنید. همچنین می‌توانید با مطالعه در مورد شرایط موجود در وب‌سایت‌هایی مانند  بنیاد ملی پسوریازیس و  انجمن آکادمی پوست آمریکا، تحقیقات خود را انجام دهید.
• در فعالیت‌هایی شرکت کنید که به شما در آرامش و کاهش سطح استرس کمک می‌کنند، مانند نوشتن خاطرات، مدیتیشن و پیاده‌روی. استرس می‌تواند باعث تشدید علائم شود. 
• سعی کنید یک رژیم غذایی سالم و متعادل داشته باشید، از نظر جسمی فعال باشید و سلامت خواب خود را در اولویت قرار دهید.
• به گروه‌های حمایتی بپیوندید تا با افراد دیگری که شرایط شما را دارند آشنا شوید و بتوانید از آنها یاد بگیرید و با آنها صحبت کنید. می‌توانید گروه‌های حمایتی را در  بنیاد ملی پسوریازیس و  انجمن پسوریازیس پیدا کنید .   
• همچنین می‌توانید موهای خود را با لباس‌هایی مانند کلاه یا روسری بپوشانید، اگر این کار باعث می‌شود احساس اعتماد به نفس یا راحتی بیشتری داشته باشید.
• توصیه‌های پزشک خود را برای مدیریت علائم خود تا حد امکان دقیق دنبال کنید.
• قرار گرفتن در معرض نور خورشید را کاهش دهید و در طول روز از لباس‌های محافظ در برابر آفتاب و کرم‌های ضد آفتاب استفاده کنید.
• پوست سر خود را مرتباً مرطوب کنید و از استفاده از محصولات مراقبت از موی خشن روی آن خودداری کنید.

خلاصه مطلب

پسوریازیس پوست سر یک اختلال پوستی شایع است که می‌تواند علائم آزاردهنده‌ای مانند خارش و درد ایجاد کند. همچنین می‌تواند ظاهر مو و پوست سر شما را تغییر دهد. پزشک معمولاً می‌تواند با معاینه پوست سر و پرسیدن در مورد سابقه سلامت شخصی و خانوادگی شما، آن را تشخیص دهد. پزشک شما احتمالاً ابتدا گزینه‌های درمانی بدون نسخه را که روی پوست خود استفاده می‌کنید، توصیه می‌کند. اما اگر علائم شما ثابت بماند یا بدتر شود، ممکن است شما را به سمت گزینه‌های تجویزی که روی پوست خود نیز استفاده می‌کنید یا به صورت خوراکی مصرف می‌کنید، سوق دهد. هیچ راهی برای پیشگیری از این بیماری وجود ندارد، اما مراجعه به پزشک به محض مشاهده علائم می‌تواند به کنترل سریع آن کمک کند.

سوالات متداول در مورد پسوریازیس پوست سر

آیا من شوره سر یا پسوریازیس دارم؟

اگر فقط باعث خارش و پوسته پوسته شدن پوست سر شما می‌شود و علائم دیگری ندارد، می‌تواند شوره سر باشد. اگر علائم دیگری مانند لکه‌های برآمده، خشکی پوست سر، سوزش، درد و ریزش مو مشاهده کردید، ممکن است پسوریازیس باشد. به پزشک مراجعه کنید، او می‌تواند با اطمینان به شما بگوید که به چه نوع پسوریازیسی مبتلا هستید.

کمبود چه چیزی باعث پسوریازیس پوست سر می‌شود؟

کمبود ویتامین D با پسوریازیس پوست سر مرتبط است، زیرا افراد مبتلا به پسوریازیس اغلب این کمبود را دارند.

چه چیزی باعث ایجاد پسوریازیس در پوست سر می‌شود؟

پسوریازیس روی پوست سر و سایر قسمت‌های بدن ممکن است در اثر عفونت، استرس، مصرف بیش از حد الکل، آسیب به پوست سر و آفتاب سوختگی ایجاد شود.

علت اصلی پسوریازیس پوست سر چیست؟

علت اصلی پسوریازیس پوست سر با حمله سیستم ایمنی بدن به سلول‌های پوست شما مرتبط است. 

چگونه پسوریازیس پوست سر خود را از بین ببرم؟

هیچ راهی برای درمان دائمی پسوریازیس پوست سر وجود ندارد، اما می‌توانید آن را با داروهای بدون نسخه و تجویزی مدیریت کنید.

چند وقت یکبار باید موهای خود را با پسوریازیس پوست سر بشویید؟

می‌توانید روزانه موهای خود را به آرامی بشویید. اما در مورد اینکه در مورد شما چند وقت یکبار باید موهایتان را بشویید، می‌توانید با پزشک خود مشورت کنید.

آیا می‌توان ریزش موی ناشی از پسوریازیس پوست سر را معکوس کرد؟

بله، شما می‌توانید با درمان علائم پسوریازیس و اجتناب از محصولاتی که پوست سر شما را خشک یا تحریک می‌کنند، مانند رنگ مو و اسپری‌ها، ریزش موی ناشی از پسوریازیس پوست سر را معکوس کنید. 

نوشته پسوریازیس پوست سر اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

ترک پاشنه پا چیست؟

پاشنه‌های ترک‌خورده معمولاً خطرناک نیستند، اما گاهی اوقات می‌توانند عفونی شوند و منجر به عفونت پوستی به نام سلولیت شوند. ترک پاشنه یا پاشنه‌های ترک‌خورده زمانی اتفاق می‌افتند که پوست کف پاشنه شما سفت و خشک شود. مهم نیست که علت ترک خوردن پاشنه‌های شما چیست، مراحلی وجود دارد که می‌توانید برای درمان آنها انجام دهید. همچنین راه‌هایی برای جلوگیری از ترک خوردن پاشنه‌های شما در وهله اول وجود دارد.

چه چیزی باعث ترک خوردن پاشنه پا می‌شود؟

وقتی پوست اطراف پاشنه‌های شما خشک و ضخیم می‌شود، می‌تواند شروع ترک خوردن پاشنه‌ها باشد. فشار اضافی روی لایه چربی پاشنه‌های شما می‌تواند باعث شود پوست خشک و ضخیم، ترک یا ترک پاشنه ایجاد کند. در حالی که هر کسی می‌تواند به ترک پاشنه پا مبتلا شود، برخی عوامل احتمال بروز آن را افزایش می‌دهند، از جمله:

• پوشیدن کفش‌های پاشنه‌بلند مانند صندل
• حمام یا دوش آب گرم گرفتن
• استفاده از صابون‌های قوی
• داشتن پوست سرد و خشک
• هوای خشک و سرد
• ایستادن برای مدت طولانی

جاستین سینگ، متخصص پا در کلینیک‌های HealthyU در آریزونا، می‌گوید که یک بیماری نیز می‌تواند باعث خشکی و ترک خوردگی پاشنه پا شود. او توضیح می‌دهد: «ممکن است دلیل دیگری وجود داشته باشد که به خوبی مدیریت نشده و می‌تواند بر سلامت پوست تأثیر بگذارد. بنابراین، مهم است که یک گام عمیق‌تر برداریم و سعی کنیم بفهمیم چه چیزی واقعاً باعث آن می‌شود.» 

شرایط پزشکی که می‌توانند منجر به ترک خوردن پاشنه پا شوند عبارتند از:

• کم‌کاری تیروئید، که در آن تیروئید شما به اندازه کافی هورمون‌های خاصی تولید نمی‌کند
• درماتوز کف پای نوجوانان، یک بیماری پوستی در کودکان خردسال
• سندرم شوگرن، یک بیماری مزمن که مانع از تولید رطوبت کافی در بدن شما می‌شود.
• پای ورزشکار، نوعی عفونت قارچی
• خار پاشنه، زائده استخوانی در کف پاشنه پا

چگونه ترک پاشنه پا را در خانه درمان کنیم؟

بیشتر موارد خشکی و ترک پاشنه پا را می‌توان در خانه درمان کرد. درمان‌های خانگی شامل خیساندن پاها و سپس مرطوب کردن آنها حداقل دو بار در روز است. کرم‌های غلیظی را انتخاب کنید که حاوی نرم‌کننده‌های پوست باشند. درمان ترک پاشنه پا شامل این مراحل است:

• پاهای خود را به مدت 20 دقیقه در آب صابون قرار دهید.
• به آرامی با لیف یا سنگ پا، پوست ضخیم و سفت پاشنه‌هایتان را بسابید.
• پاهای خود را کاملاً خشک کنید.
• یک مرطوب‌کننده‌ی قوی، مانند وازلین، روی پاهای خشک خود بمالید.
• برای اینکه مرطوب‌کننده روی پوست بماند، یک جفت جوراب ضخیم بپوشید .

هنگام جستجوی راه‌حل‌های بدون نسخه برای خشکی پا، به دنبال برچسب‌هایی باشید که مواردی مانند موارد زیر را بیان می‌کنند:

• اوره
• اسید سالیسیلیک
• آلفا هیدروکسی اسید
• ایزومرات ساکارید
• اسید لاکتیک 

این مواد به نرم شدن پوست و از بین بردن پوست مرده کمک می‌کنند، اما ممکن است باعث سوزش یا تحریک شوند.

درمان ترک پاشنه پا

اگر پاشنه‌هایتان به شدت ترک خورده‌اند یا پس از یک هفته درمان، بهبود نیافته‌اند، با پزشک خود صحبت کنید. سینگ توضیح می‌دهد: «پوست آن ناحیه از پا تقریباً مثل یک بیابان است. اگر خیلی خشک و ترک خورده باشد، هرگز پوست خوبی برای رشد در آن نواحی نخواهید داشت.» 

ممکن است به درمان توسط یک متخصص پا یا پزشکی که در زمینه بیماری‌های پا، مچ پا و ساق پا تخصص دارد، نیاز داشته باشید. گزینه‌های درمانی ممکن عبارتند از :

بستن با پانسمان.  این روش شامل استفاده از بانداژ یا پانسمان در اطراف پاشنه برای جلوگیری از حرکت پوست است.

دبریدمان. در این روش، یک متخصص، پوست ضخیم و سخت پاشنه‌های شما را برمی‌دارد. سعی نکنید خودتان این کار را انجام دهید. ممکن است پوست زیادی بریده شود و باعث عفونت شود.

کرم دارویی برای ترک پاشنه پا.  پزشک ممکن است کرم قوی‌تری نسبت به کرم‌های بدون نسخه تجویز کند. کرم‌های قوی تجویزی معمولاً حاوی درصد بیشتری از مواد فعال مانند اوره یا اسید سالیسیلیک هستند.

چسب پوست.  پزشک ممکن است از چسبی که برای استفاده روی پوست طراحی شده است، برای نگه داشتن لبه‌های ترک پاشنه پا در کنار هم استفاده کند. این کار می‌تواند به آنها اجازه دهد تا بهبود یابند.

کفی کفش.  کفی‌های کفش شما ممکن است با توزیع مجدد وزن روی پاشنه، پشتیبانی بهتری ارائه دهند. این می‌تواند از گسترش پد چربی به طرفین و ترک خوردن پاشنه‌های شما جلوگیری کند .

سینگ همچنین پیشنهاد می‌کند در صورت مشاهده قرمزی یا سایر علائم عفونت، مانند بو یا ترک‌های نشتی، به پزشک مراجعه کنید. «اگر ترک‌هایی دارید که پاهایتان را در معرض دنیای بیرون و میکروب‌ها قرار می‌دهد، دیگر سدی سالم در برابر عفونت ندارید.»

چگونه از ترک خوردن پاشنه پا جلوگیری کنیم

روزانه پاهای خود را بررسی کنید.  این امر به ویژه در صورت ابتلا به دیابت بسیار مهم است. بررسی روزانه پاهایتان به شما کمک می‌کند تا مشکلات را قبل از جدی شدن پیدا کنید. به دنبال موارد زیر باشید:

• تورم
• برش‌ها
• پای ورزشکار
• نقاط گرم

هر روز پاهای خود را بشویید.  از آب گرم برای شستن پاها استفاده کنید. آنها را خوب خشک کنید و مطمئن شوید که بین انگشتان پا را نیز تمیز می‌کنید زیرا پوست این قسمت تمایل به مرطوب ماندن دارد. سپس نشاسته ذرت یا پودر تالک را بین انگشتان پا بمالید. این کار پوست را خشک نگه می‌دارد و به جلوگیری از عفونت کمک می‌کند.

ناخن‌های پای خود را کوتاه کنید.  اگر ناخن‌های پای شما نیاز به کوتاه شدن دارند، آنها را به صورت صاف کوتاه کنید. سپس، آنها را به آرامی با سوهان ناخن سوهان بزنید. این کار به جلوگیری از فرو رفتن ناخن در گوشت پا کمک می‌کند .

کفش‌های مناسب بپوشید.  با جوراب‌های تمیز و با پد سبک که به خوبی اندازه پای شما هستند شروع کنید. کفش‌هایی بپوشید که اندازه پای شما باشند و از آن پشتیبانی کنند. در پایان روز برای خرید کفش اقدام کنید، زیرا پاها در طول روز متورم می‌شوند.

از پاهای خود در برابر دماهای شدید محافظت کنید.  حتماً در ساحل و روی آسفالت داغ کفش بپوشید. از کرم ضد آفتاب برای محافظت از قسمت‌های در معرض دید پاهای خود استفاده کنید. اگر پاهایتان شب‌ها سردشان می‌شود، هنگام خواب جوراب بپوشید. در زمستان، چکمه‌های ضد آب آستردار بپوشید تا پاهایتان گرم و خشک بمانند.

خلاصه مطلب

• خشکی پوست اغلب باعث ترک خوردن پاشنه پا می‌شود. کمبود رطوبت، ایستادن برای ساعت‌های طولانی و پوشیدن کفش‌هایی با پشت باز می‌تواند پاشنه‌های شما را خشک کرده و آنها را مستعد ترک خوردن کند.
• ترک‌های عمیق می‌توانند منجر به عفونت شوند. در صورت عدم درمان، ترک‌های شدید می‌توانند دردناک و خونریزی کننده شوند و به باکتری‌ها اجازه ورود داده و احتمال عفونت را افزایش دهند.
• مراقبت منظم از پا می‌تواند به جلوگیری و بهبود ترک‌ها کمک کند. مرطوب کردن روزانه، از بین بردن پوست مرده و پوشیدن کفش‌های مناسب می‌تواند پاشنه‌ها را نرم و سالم نگه دارد.

سوالات متداول در مورد ترک پاشنه پا

چطور می‌توانم جلوی ترک خوردن پاشنه‌هایم را بگیرم؟

برای جلوگیری از خشکی و ترک خوردگی پاشنه پا، این مراحل را دنبال کنید:

• مرتباً مرطوب کنید. از یک کرم غلیظ با ترکیبات خاص مانند اوره، آلفا هیدروکسی اسید یا سالیسیلیک اسید استفاده کنید تا به نرم شدن و التیام پوست شما کمک کند.
• پاهایتان را خیلی طولانی در آب خیس نکنید. مدت زمان حمام و دوش گرفتن را کوتاه نگه دارید (۵ تا ۱۰ دقیقه) تا پوستتان خیلی خشک نشود.
• از صابون ملایم استفاده کنید. صابون‌های قوی می‌توانند ترک پاشنه پا را بدتر کنند.
• کفش مناسب بپوشید. کفش‌هایی با پاشنه‌های بسته و اندازه مناسب به جلوگیری از ترک خوردگی پاشنه پا کمک می‌کنند.

کدام کمبود باعث ترک خوردن پاشنه پا می‌شود؟

کمبود ویتامین‌های C، E یا B3 ( نیاسین ) می‌تواند منجر به ترک خوردن پاشنه پا شود. این ویتامین‌ها به حفظ رطوبت، نرم‌تر شدن پوست و ترمیم آن کمک می‌کنند.

آیا ترک پاشنه پا برای سلامتی مضر است؟

پاشنه‌های ترک‌خورده معمولاً مشکل جدی‌ای نیستند، اما ترک‌های عمیق گاهی اوقات می‌توانند عفونی شوند (به نام سلولیت).

آیا پوشیدن کفش پاشنه بلند روزانه اشکالی ندارد؟

پوشیدن روزانه کفش‌های پاشنه بلند می‌تواند باعث درد پا و سایر مشکلات شود. همچنین می‌توانند انگشتان پا را فشرده کرده و فشار زیادی به پاشنه پا وارد کنند.

نوشته نکاتی که باید در مورد ترک پاشنه پا بدانید اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

بسیاری از افراد مبتلا به خشکی چشم، اشک کافی برای مرطوب نگه داشتن چشمان خود تولید نمی‌کنند. این مشکل اغلب با قطره‌های چشمی بدون نسخه (OTC) به نام اشک مصنوعی قابل درمان است که به مرطوب شدن چشم‌ها کمک می‌کنند. سایر قطره‌های چشمی که با نسخه پزشک در دسترس هستند، با کمک به چشم‌ها برای تولید بیشتر اشک خود عمل می‌کنند. 

یکی از این قطره‌های چشمی تجویزی،  Cequa، از سال ۲۰۱۸ برای استفاده در افراد مبتلا به خشکی چشم تأیید شده است. 

سیکوا چگونه برای خشکی چشم موثر است؟

وقتی چشمان فرد به اندازه کافی اشک برای مرطوب ماندن تولید نمی‌کند، یا وقتی اشک‌ها آنطور که باید عمل نمی‌کنند، ممکن است به  خشکی چشم مبتلا شود. افرادی که خشکی چشم دارند اغلب احساس خراشیدگی در چشم دارند، انگار چیزی در آن وجود دارد. همچنین ممکن است چشم دچار سوزش، گزگز یا قرمزی شود. خشکی چشم می‌تواند باعث تاری دید یا حساسیت بیشتر چشم به نور شود.

بهترین درمان برای خشکی چشم به عامل ایجاد کننده علائم شما بستگی دارد. به عنوان مثال، در برخی موارد، خشکی چشم توسط محیط اطراف شما ایجاد یا بدتر می‌شود. در این صورت، تغییرات خاصی در سبک زندگی می‌تواند علائم شما را بهبود بخشد، مانند اجتناب از هوای خشک، محدود کردن زمان قرار گرفتن در معرض صفحه نمایش و نوشیدن آب بیشتر. برخی از افراد همچنین می‌توانند با استفاده از قطره‌های چشمی بدون نسخه که به مرطوب نگه داشتن چشم‌ها کمک می‌کنند، علائم خود را مدیریت کنند. این قطره‌ها اغلب اشک مصنوعی نامیده می‌شوند.

در افرادی که خشکی چشم شدید دارند، بدن ممکن است برای مرطوب نگه داشتن چشم‌ها به کمک برای تولید اشک بیشتر نیاز داشته باشد. ماده‌ی مؤثر در Cequa دارویی به نام سیکلوسپورین است که به کاهش تورم (التهاب) چشم کمک می‌کند. این ممکن است به شما کمک کند تا اشک بیشتری تولید کنید و علائم خشکی را کاهش دهید.

چگونه مورد مطالعه قرار گرفت؟

دو مطالعه بالینی برای ارزیابی ایمنی و اثربخشی Cequa برای درمان خشکی چشم انجام شد. همه افراد در این مطالعات حداقل 18 سال سن داشتند و حداقل 6 ماه قبل از شروع مطالعه به بیماری خشکی چشم مبتلا بودند. میانگین سنی حدود 59 سال بود و بیشتر (82٪) افراد مورد مطالعه زن بودند. بیشتر (83٪) افراد سفید پوست، حدود 11٪ سیاه پوست و حدود 3٪ آسیایی بودند. نژاد سایر افراد در این مطالعات ارائه نشده است. حدود 16٪ از افراد به عنوان اسپانیایی یا لاتین تبار شناخته شدند.

سیکوا با یک قطره چشم دارونما مقایسه شد. از همه خواسته شد که به مدت ۱۲ هفته، دو بار در روز از قطره چشم خود استفاده کنند و هیچ کس نمی‌دانست که آیا دارو دریافت می‌کنند یا دارونما. آنها مجاز به استفاده از هیچ قطره چشمی دیگری، از جمله اشک مصنوعی، در طول مطالعه نبودند.

اثربخشی با اندازه‌گیری علائم خشکی چشم با آزمایش‌های مختلف قبل از شروع مطالعه و دوباره پس از ۱۲ هفته در مطالعه ارزیابی شد. هر دو مطالعه از آزمایش شیرمر استفاده کردند که میزان اشک تولید شده توسط چشم‌ها را اندازه‌گیری می‌کند. یک مطالعه همچنین از آزمایش‌هایی استفاده کرد که وضعیت قسمت‌های مختلف چشم، از جمله قرنیه و ملتحمه، که غشایی است که جلوی چشم را می‌پوشاند، ارزیابی می‌کند. این قسمت‌های چشم می‌توانند هنگام خشک شدن سریع چشم آسیب ببینند.

چه مزایایی در این مطالعات بالینی مشاهده شد؟

اشک تولید شده توسط چشم.  پس از ۱۲ هفته درمان، افرادی که از Cequa استفاده کردند، افزایش بیشتری در تعداد اشک تولید شده توسط چشم نسبت به افرادی که از دارونما استفاده کردند، داشتند. این مطالعات همچنین تعداد افرادی را که افزایش اشک به اندازه‌ای زیاد داشتند که چشمانشان تقریباً به میزان طبیعی یا نرمال اشک تولید می‌کرد، شمارش کردند. حدود ۱۷ تا ۱۸ درصد از افرادی که از Cequa استفاده کردند، این مقدار اشک تولید کردند، در مقایسه با حدود ۷ تا ۹ درصد از افرادی که از دارونما استفاده کردند.

سایر معیارهای خشکی چشم.  پس از ۱۲ هفته درمان، تعدادی آزمایش روی قسمت‌های مختلف چشم، از جمله قرنیه و ملتحمه انجام شد. در مقایسه با آزمایش‌هایی که قبل از شروع مطالعه انجام شده بود، بهبودهای بیشتری در افرادی که از Cequa استفاده می‌کردند نسبت به افرادی که از دارونما استفاده می‌کردند، رخ داد. این بدان معناست که چشم‌های افرادی که از Cequa استفاده می‌کردند، مدت طولانی‌تری مرطوب می‌ماندند.

سیکوا چقدر سریع برای خشکی چشم اثر می‌کند؟

اگر Cequa مؤثر باشد، ممکن است متوجه شوید که علائم شما در عرض ۲ هفته اول شروع به بهبود می‌کنند. اکثر افراد پس از ۲ تا ۳ ماه استفاده از قطره‌ها، بیشترین بهبود را مشاهده می‌کنند. علائم ممکن است در ۶ ماه اول همچنان بهبود یابند. 

اگر به نظر نمی‌رسد Cequa علائم خشکی چشم شما را پس از حدود ۲ ماه بهبود بخشد، به پزشک خود اطلاع دهید. پزشک شما ممکن است گزینه‌های دیگری را برای درمان این بیماری در نظر بگیرد. 

چگونه از آن استفاده کنم؟

سیکوا قطره‌ای است که مستقیماً در چشم ریخته می‌شود. باید دو بار در روز، تقریباً هر ۱۲ ساعت، یک قطره در هر چشم ریخته شود. این دارو در ویال‌های یکبار مصرف عرضه می‌شود که تا زمان مصرف در یک بسته فویل نگهداری می‌شوند. قبل از آماده شدن برای استفاده، ویال‌ها را باز نکنید. پس از باز شدن، باید فوراً استفاده شود.

هنگام ریختن قطره در چشم، مراقب باشید که ویال با چشم تماس پیدا نکند. همچنین مهم است که بیش از یک بار از یک ویال استفاده نکنید. این کار به کاهش خطر آسیب یا عفونت در چشم کمک می‌کند. پس از استفاده از یک دوز Cequa، ویال و هر داروی باقی مانده در داخل آن را دور بیندازید.

مهم است که هنگام استفاده از لنزهای تماسی از Cequa استفاده نکنید. حداقل ۱۵ دقیقه پس از استفاده از Cequa صبر کنید تا لنزهای تماسی خود را دوباره در چشم خود قرار دهید. اگر از اشک مصنوعی استفاده می‌کنید، ۱۵ دقیقه قبل یا بعد از استفاده از قطره چشم Cequa از این قطره‌ها استفاده نکنید.

نسخه شما باید با «دستورالعمل استفاده» همراه باشد که تمام مراحل مورد نیاز برای استفاده از یک دوز را توضیح می‌دهد. اگر در مورد نحوه استفاده از Cequa مطمئن نیستید، از داروساز یا ارائه دهنده خدمات درمانی دیگری سوال کنید. 

چگونه می‌توانم از عوارض جانبی جلوگیری یا آنها را مدیریت کنم؟

شایع‌ترین عارضه جانبی مشاهده شده با Cequa درد چشم است. برای کمک به کاهش خطر هرگونه درد یا قرمزی، هنگام استفاده از قطره‌ها، مطمئن شوید که ویال با چشم تماس پیدا نمی‌کند. برای اکثر افراد، درد خفیف است و به زودی پس از مصرف دوز از بین می‌رود.

آیا تداخلی با سایر داروها وجود دارد؟

هیچ تداخل شناخته‌شده‌ای بین سیکوا و سایر داروها وجود ندارد. اما همچنان مهم است که پزشک شما از تمام داروهای تجویزی یا بدون نسخه (OTC)، ویتامین‌ها/مواد معدنی، محصولات گیاهی یا سایر مکمل‌هایی که مصرف می‌کنید یا اخیراً مصرف کرده‌اید، آگاه باشد. 

نوشته چگونه Cequa برای خشکی چشم موثر است اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.