میگرن یک اختلال مغزی و سیستم عصبی است که علائم آن تقریباً همیشه شامل سردردهای شدید است. شما این سردردها را به طور مکرر و در دوره‌هایی که می‌توانند از ۴ تا ۷۲ ساعت طول بکشند، تجربه می‌کنید. این سردردها علاوه بر درد سر، علائم دیگری مانند حالت تهوع و حساسیت به نور را نیز شامل می‌شوند.

میگرن در مقابل سردرد

بسیاری از افراد از کلمه “میگرن” برای توصیف خود سردرد استفاده می‌کنند. اما درد سر تنها یکی از علائم میگرن است. و سردردها می‌توانند ناشی از بسیاری از موارد دیگر باشند. برخی از ویژگی‌های معمول سردردهای میگرنی عبارتند از:

• درد به صورت ضربان‌دار یا کوبنده است و با حرکت کردن بدتر می‌شود.
• شما آن را بیشتر در یک طرف سر خود احساس می‌کنید.
• شما همچنین حداقل یکی از این علائم را دارید: حساسیت به نور و/یا صدا، حالت تهوع و استفراغ.

علائم میگرن

برای بسیاری از افراد، میگرن به صورت مرحله‌ای اتفاق می‌افتد. علائمی که ممکن است در طول این مراحل داشته باشید عبارتند از:

علائم هشداردهنده میگرن

ساعت‌ها یا روزها قبل از سردرد، حدود ۶۰٪ از افرادی که میگرن دارند، علائمی مانند موارد زیر را مشاهده می‌کنند:

• حساسیت به نور، صدا یا بو. سطوحی از نور و صدا که معمولاً شما را آزار نمی‌دهند، ممکن است احساس ناراحتی یا حتی درد ایجاد کنند. بوهایی مانند دود سیگار، اگزوز ماشین، عطر و محصولات شوینده ممکن است به طور خاص ناخوشایند به نظر برسند.
• خستگی بدون دلیل مشخص. همچنین ممکن است زیاد خمیازه بکشید.
• هوس‌های غذایی یا بی‌اشتهایی. ممکن است هوس یک غذای خاص مانند شیرینی کنید یا به طور کلی احساس گرسنگی بیشتری داشته باشید. یا ممکن است خیلی تمایل به غذا خوردن نداشته باشید.
• تغییرات خلقی، مانند تحریک‌پذیری یا غمگینی.
• احساس تشنگی و تکرر ادرار.
• مشکلات گوارشی مانند احساس نفخ یا یبوست یا اسهال.

کارشناسان می‌گویند ممکن است علائم هشدار را با چیزهایی که باعث حمله می‌شوند اشتباه بگیرید. برای مثال، هوس شیرینی ممکن است شما را به خوردن شکلات سوق دهد، که بعداً آن را به خاطر ایجاد سردرد خود سرزنش می‌کنید.

اورای میگرن

تا ۲۵٪ از افراد مبتلا به میگرن، کمی قبل از شروع سردرد یا همزمان با سردرد، دچار علائمی به نام اورا می‌شوند. این علائم از  سیستم عصبی شما ناشی می‌شوند و اغلب  بینایی شما را درگیر می‌کنند . آنها معمولاً به تدریج، طی یک دوره ۵ تا ۲۰ دقیقه‌ای شروع می‌شوند و کمتر از یک ساعت طول می‌کشند. ممکن است موارد زیر را داشته باشید:

• مشکلات بینایی مانند نقاط سیاه، خطوط موج‌دار، جرقه‌های نور یا دید تونلی
• سوزن سوزن شدن یا بی‌حسی در صورت، دست‌ها و/یا اندام‌ها
• مشکل در واضح صحبت کردن. ممکن است کلمات را زمزمه کنید یا نامفهوم بگویید
• زنگ زدن گوش، که وزوز گوش نامیده می‌شود
• ضعف در یک طرف صورت یا بدن شما

حمله میگرن

این مرحله که فاز سردرد نیز نامیده می‌شود، معمولاً با درد سر مشخص می‌شود. این درد ممکن است:

• به صورت یک درد مبهم شروع شده و سپس ضربان‌دار می‌شود
• در طول فعالیت بدنی بدتر شود 
• یک طرف سر شما را تحت تأثیر قرار دهد یا از یک طرف به طرف دیگر حرکت کند، در جلوی سر شما باشد یا کل سر شما را تحت تأثیر قرار دهد

در طول سردرد، ممکن است موارد زیر را نیز تجربه کنید:

• حالت تهوع (حدود ۸۰٪ از افراد مبتلا به میگرن حالت تهوع دارند و حدود نیمی از آنها استفراغ می‌کنند)
• رنگ‌پریدگی
• احساس ضعف و بی‌حالی یا سرگیجه
• درد یا سفتی گردن داشته باشید
• احساس اضطراب یا افسردگی کنید
• آبریزش بینی یا احساس گرفتگی بینی دارید
• به نور حساس باشید (سر و صدا یا بوها نیز ممکن است شما را آزار دهند)
• مشکل خواب دارید و احساس خستگی می‌کنید

میگرن چقدر طول می‌کشد؟ اغلب، حدود ۴ ساعت طول می‌کشد، اما میگرن‌های شدید می‌توانند بیش از ۳ روز طول بکشند. برخی افراد تقریباً هر روز دچار آن می‌شوند، در حالی که برخی دیگر سالی یک یا دو بار دچار آن می‌شوند.

دوره پس از میگرن

این مرحله می‌تواند تا یک روز پس از سردرد ادامه داشته باشد. حدود ۸۰٪ از افراد مبتلا به میگرن، مرحله پس‌درد را تجربه می‌کنند. علائم عبارتند از:

• احساس خستگی، بی‌حالی یا بدخلقی
• احساس تازگی یا شادی غیرمعمول
• درد یا ضعف عضلانی
• هوس‌های غذایی یا بی‌اشتهایی
• مشکل در تمرکز

میگرن در مقابل سردرد تنشی

سردردهای تنشی، که اغلب در اثر گرفتگی عضلات یا استرس ایجاد می‌شوند، شایع‌ترین نوع سردرد هستند. درد سردرد تنشی معمولاً دو طرف سر را تحت تأثیر قرار می‌دهد و به جای ضربان‌دار بودن، حالت ثابتی دارد. سردردهای تنشی معمولاً باعث حالت تهوع، استفراغ یا حساسیت به نور نمی‌شوند.

میگرن در مقابل سردرد خوشه‌ای

سردردهای خوشه‌ای معمولاً بدون هیچ هشداری و به سرعت شروع می‌شوند. درد شدید، تیز یا سوزاننده است. معمولاً آن را در اطراف یا پشت یکی از چشمان خود احساس می‌کنید. سردردهای خوشه‌ای می‌توانند این علائم را در چشم آسیب‌دیده ایجاد کنند:

• قرمزی یا آبریزش
• پلکی که افتاده یا متورم به نظر می‌رسد
• مردمک کوچکتر

هر سردرد بین ۱۵ دقیقه تا ۳ ساعت طول می‌کشد و ممکن است در یک روز چندین بار دچار آن شوید. سردردها معمولاً به صورت «خوشه‌ای» بروز می‌کنند-هفته‌ها یا ماه‌هایی که اغلب دچار آنها می‌شوید. پس از این دوره‌ها، هفته‌ها یا ماه‌هایی وجود دارد که در آنها سردرد ندارید. سردردهای خوشه‌ای میگرن محسوب نمی‌شوند.

علل میگرن

پزشکان دقیقاً نمی‌دانند چه چیزی باعث میگرن می‌شود، اگرچه به نظر می‌رسد که به ژن‌های شما و همچنین تغییرات در مغز شما مربوط باشد. ژن‌های شما حتی ممکن است بر آنچه باعث سردرد شما می‌شود، چه  خستگی، نورهای شدید یا تغییرات آب و هوایی، تأثیر بگذارند .

سال‌ها دانشمندان تصور می‌کردند که حملات میگرنی به دلیل تغییرات  جریان خون  در مغز رخ می‌دهد. اکنون اکثر افراد معتقدند که این امر در ایجاد درد نقش دارد، اما عامل شروع آن نیست.

برخی از متخصصان اکنون معتقدند که حمله به دلیل تغییرات شیمیایی در مغز شما شروع می‌شود. سلول‌های عصبی بیش فعال سیگنال‌هایی ارسال می‌کنند که منجر به تغییر در سطح برخی ترکیبات شیمیایی در بدن شما، مانند سروتونین و پپتید مرتبط با ژن کلسی‌تونین (CGRP) می‌شود. CGRP باعث تورم رگ‌های خونی اطراف مغز شما می‌شود، در حالی که سروتونین باعث کوچک شدن آنها می‌شود. عدم تعادل در این مواد شیمیایی باعث التهاب و درد می‌شود.

عوامل خطر میگرن

بنیاد میگرن آمریکا تخمین می‌زند که بیش از ۳۸ میلیون آمریکایی به میگرن مبتلا هستند. برخی عوامل ممکن است احتمال ابتلا به آنها را افزایش دهند:

جنسیت.  زنان (و آن‌هایی که در بدو تولد دختر بوده‌اند) سه برابر بیشتر از مردان و آن‌هایی که در بدو تولد پسر بوده‌اند، دچار میگرن می‌شوند.

سن.  اکثر افراد بین ۱۰ تا ۴۰ سالگی دچار سردردهای میگرنی می‌شوند. اگر پریود می‌شوید، ممکن است متوجه شوید که حملات شما پس از یائسگی بهتر می‌شوند یا از بین می‌روند.

سابقه خانوادگی.  از هر پنج نفر مبتلا به میگرن، چهار نفر اعضای خانواده دیگری نیز دارند که به آن مبتلا می‌شوند. اگر یکی از والدین سابقه این نوع سردردها را داشته باشد ، احتمال ابتلای شما به آنها 50٪ است. اگر هر دو والدین به آنها مبتلا باشند، این خطر به 75٪ افزایش می‌یابد.

سایر شرایط پزشکی:  افسردگی، اضطراب،  اختلال دوقطبی، اختلالات خواب و صرع می‌توانند احتمال ابتلا را افزایش دهند.

محرک‌های میگرن

برخی از مواردی که ممکن است باعث حمله شوند عبارتند از:

تغییرات هورمونی.  ممکن استمتوجه شدید که در حوالی پریود، در دوران بارداری  یا هنگام  تخمک‌گذاری دچار سردرد می‌شوید . علائم همچنین ممکن است با یائسگی، روش‌های هورمونی کنترل بارداری یا  درمان جایگزینی هورمون مرتبط باشند .

استرس.  وقتی استرس دارید، مغز شما مواد شیمیایی آزاد می‌کند که باعث تغییرات رگ‌های خونی می‌شود و ممکن است منجر به سردرد شود.

حذف وعده‌های غذایی

تغییرات آب و هوا.  جبهه‌های طوفان، تغییرات فشار هوا، بادهای شدید یا تغییرات ارتفاع، همگی می‌توانند باعث حمله شوند.

حواس شما.  صداهای بلند، نورهای شدید و بوهای تند می‌توانند باعث سردرد شوند.

داروها.  گشادکننده‌های عروق که رگ‌های خونی شما را گشاد می‌کنند، می‌توانند باعث سردرد شوند.

فعالیت بدنی.  این شامل  ورزش  و  رابطه جنسی می‌شود .

تنباکو

تغییرات در  خواب شما.  ممکن است وقتی بیش از حد یا به اندازه کافی نمی‌خوابید، دچار سردرد شوید.

غذاهای محرک میگرن

برخی غذاها و نوشیدنی‌ها، مانند  پنیرهای کهنه ،  الکل ، شکلات و لوبیا، با حملات میگرنی مرتبط بوده‌اند. همچنین افزودنی‌های غذایی  مانند نیترات‌ها (در پپرونی، هات داگ و گوشت‌های آماده)، مونوسدیم گلوتامات و شیرین‌کننده مصنوعی آسپارتام نیز با این موضوع مرتبط هستند. تحقیقات کمی در این مورد وجود دارد، بنابراین بهترین راه این است که یک دفتر خاطرات غذایی داشته باشید تا ببینید آیا غذا یا نوشیدنی خاصی باعث سردرد شما می‌شود یا خیر.

غذاها یا نوشیدنی‌هایی که حاوی کافئین هستند، مانند قهوه و چای، می‌توانند در برخی افراد باعث سردرد شوند. مصرف بیش از حد کافئین یا عدم مصرف آن به اندازه‌ای که به آن عادت دارید، می‌تواند باعث حمله شود.  خود کافئین  می‌تواند درمانی برای سردرد باشد.

انواع میگرن

انواع مختلفی از میگرن وجود دارد. شایع‌ترین آنها  میگرن با اورا (که به عنوان میگرن کلاسیک نیز شناخته می‌شود) و  میگرن بدون اورا  (یا میگرن معمولی) است.

موارد دیگر عبارتند از:

میگرن قاعدگی.  این زمانی است که سردردهای شما با پریودتان مرتبط است. آنها معمولاً ۲ روز قبل از پریود شروع می‌شوند و تا ۳ روز بعد از آن ادامه دارند. همچنین ممکن است در زمان‌های دیگر ماه انواع دیگری از سردردهای میگرنی را تجربه کنید. میگرن‌های قاعدگی معمولاً شامل اورا نمی‌شوند.

میگرن خاموش. در این نوع میگرن که به عنوان میگرن آسفالژیک نیز شناخته می‌شود، فرد دچار اورا می‌شود.علائم بدون سردرد. همچنین ممکن است حالت تهوع و سایر علائم میگرن را داشته باشید. یک حمله معمولاً فقط حدود 20 تا 30 دقیقه طول می‌کشد.

میگرن وستیبولار.  شما مشکلات تعادل،  سرگیجه ، حالت تهوع و استفراغ، با یا بدون سردرد دارید. این معمولاً در افرادی که سابقه  بیماری حرکت دارند، اتفاق می‌افتد .

میگرن شکمی.  متخصصان اطلاعات زیادی در مورد این نوع میگرن ندارند. این نوع میگرن باعث درد معده، حالت تهوع و استفراغ می‌شود. این نوع میگرن در کودکان شایع‌تر است و ممکن است به مرور زمان به سردردهای میگرنی کلاسیک تبدیل شود.

میگرن همی‌پلژیک.  شما یک دوره کوتاه  فلج  ( همی‌پلژی ) یا ضعف در یک طرف بدن خود دارید. همچنین ممکن است احساس بی‌حسی یا سرگیجه کنید یا متوجه تغییرات بینایی شوید. این علائم همچنین می‌توانند نشانه‌های سکته مغزی باشند ، بنابراین در صورت بروز آنها فوراً به پزشک مراجعه کنید.

میگرن چشمی.  این نوع میگرن همچنین به عنوان میگرن چشمی یا شبکیه‌ای شناخته می‌شود. باعث از دست دادن موقت بینایی جزئی یا کامل در یک چشم می‌شود. همچنین باعث درد مبهم در پشت  چشم می‌شود که ممکن است به بقیه سر شما گسترش یابد. در صورت مشاهده هرگونه تغییر در بینایی، فوراً به پزشک مراجعه کنید.

میگرن با اورای ساقه مغز.  ممکن است قبل از سردرد، سرگیجه، گیجی یا از دست دادن تعادل داشته باشید. درد ممکن است پشت سر شما را تحت تأثیر قرار دهد. این علائم معمولاً به طور ناگهانی شروع می‌شوند. همچنین ممکن است در صحبت کردن، زنگ زدن گوش و استفراغ مشکل داشته باشید. این نوع میگرن به شدت با تغییرات هورمونی مرتبط است و عمدتاً زنان جوان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. مجدداً، این علائم را فوراً توسط پزشک بررسی کنید.

میگرن وضعیتی.  این نوع میگرن بسیار شدید می‌تواند بیش از ۷۲ ساعت طول بکشد. درد و حالت تهوع آنقدر شدید است که ممکن است نیاز به مراجعه به بیمارستان داشته باشید. گاهی اوقات، داروها یا ترک دارو می‌تواند باعث آنها شود.

میگرن فلج چشمی.  این نوع میگرن باعث درد در اطراف  چشم می‌شود و ممکن است عضلات اطراف آن را فلج کند. سایر علائم شامل  افتادگی پلک،  دوبینی یا سایر تغییرات بینایی است. این علائم همچنین می‌توانند در اثر فشار بر اعصاب پشت  چشم  یا  آنوریسم ایجاد شوند، بنابراین در صورت وجود آنها فوراً به پزشک مراجعه کنید .

فراوانی میگرن

پزشکان میگرن را از نظر فراوانی به سه سطح تقسیم می‌کنند.

میگرن اپیزودیک

این به این معنی است که شما هر از گاهی دچار حمله میگرن می‌شوید، چه سالی یک بار باشد و چه هفته‌ای چند بار. اکثر افراد مبتلا به میگرن دو تا چهار بار در ماه سردرد دارند.

میگرن اپیزودیک با فرکانس بالا

شما حداقل به مدت ۳ ماه، ۹ تا ۱۴ روز در ماه سردرد دارید. افرادی که میگرن اپیزودیک با فرکانس بالا دارند، بیشتر از دیگران در معرض ابتلا به میگرن مزمن هستند .

میگرن مزمن

شما بیش از ۱۵ روز در ماه سردرد دارید. هشت مورد از این سردردها شامل موارد زیر است:

• درد متوسط تا شدید سر
• درد در یک طرف سر (یک یا هر دو)
• دردی که ضربان دارد یا ضربان دارد
• دردی که با حرکت بدتر می‌شود
• حالت تهوع یا استفراغ
• حساسیت به نور و صدا

حدود ۱۲ درصد از آمریکایی‌ها میگرن دارند و تنها حدود یک سوم از آنها میگرن مزمن دارند.

میگرن مزمن و حتی میگرن اپیزودیک با فرکانس بالا می‌تواند ناتوان‌کننده باشد. به همین دلیل همکاری نزدیک با پزشک در یک برنامه درمانی مهم است.

چه زمانی با پزشک خود تماس بگیرید

هر زمان که سردرد از بین نرفت یا دوباره عود کرد، به پزشک مراجعه کنید.

اگر سردرد شدید و موارد زیر را دارید، فوراً به پزشک مراجعه کنید:

• سفتی  گردن همراه با تب، حالت تهوع و استفراغ
• بی‌حسی یا ضعف در اندام‌هایتان
• مشکل در صحبت کردن یا لکنت زبان
• خیلی ناگهانی اتفاق افتاد
• این اولین سردرد واقعاً شدیدی است که تا به حال داشته‌اید و شما را از انجام فعالیت‌های روزانه‌تان باز می‌دارد.
• بلافاصله پس از آسیب سر، ورزش یا رابطه جنسی دچار آن شده‌اید
• گیجی یا از دست دادن حافظه
• در طول روز بدتر می‌شود
• این بدترین چیزیه که تا حالا داشتی
• فقط در یک چشم به همراه قرمزی در آن چشم دارید
• همچنین مشکلات بینایی دارید و جویدن برایتان دردناک است
• بالای ۵۰ سال سن دارید و این اولین باری است که این نوع سردرد را تجربه می‌کنید.

تشخیص میگرن

قبل از تشخیص، پزشک در مورد سابقه سلامتی و علائم شما سؤال خواهد کرد. پیگیری علائم و هرگونه محرکی که متوجه شده‌اید می‌تواند مفید باشد. موارد زیر را یادداشت کنید یا در یک برنامه ردیابی وارد کنید:

• چه علائمی دارید، از جمله محل درد
• هر چند وقت یکبار آنها را دارید
• چقدر دوام می‌آورند
• سایر اعضای خانواده که میگرن دارند
• تمام داروها و  مکمل‌هایی  که مصرف می‌کنید، حتی داروهای بدون نسخه (OTC)
• داروهای دیگری که در گذشته مصرف کرده‌اید را به خاطر دارید

پزشک شما ممکن است آزمایش‌هایی را برای رد سایر مواردی که می‌توانند باعث علائم شما شوند، تجویز کند. این آزمایش‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• آزمایش خون
• آزمایش‌های تصویربرداری مانند ام آر آی یا سی تی اسکن
• الکتروانسفالوگرام (EEG)

شدت میگرن

برخی از پزشکان از ابزاری به نام مقیاس ارزیابی ناتوانی میگرن ( MIDAS) برای اندازه‌گیری شدت حملات استفاده می‌کنند. برای به دست آوردن نمره MIDAS، شما به سؤالاتی در مورد توانایی خود در شرکت در فعالیت‌های روزانه در طول سردرد پاسخ می‌دهید. این موارد شامل وظایف کاری یا تحصیلی، تعهدات خانه و خانواده و فعالیت‌های اجتماعی یا تفریحی می‌شود:

درجه ۱. معلولیت کم یا بدون معلولیت

درجه ۲. ناتوانی خفیف

درجه ۳. ناتوانی متوسط

درجه ۴. معلولیت شدید

پرسشنامه MIDAS همچنین از شما می‌خواهد که درد سردردهای خود را در طول ۳ ماه گذشته در مقیاس ۱ تا ۱۰ ارزیابی کنید.

درمان میگرن

هیچ درمانی برای میگرن وجود ندارد، اما راه‌های زیادی برای درمان آن وجود دارد. برخی از درمان‌ها حملات را پس از شروع متوقف می‌کنند، برخی از آنها پیشگیری می‌کنند و برخی می‌توانند هر دو را انجام دهند.

داروهای میگرن

درمان‌های رایج میگرن عبارتند از:

مسکن‌های بدون نسخه. این داروها اغلب برای سردرد به خوبی عمل می‌کنند. ترکیبات اصلی آنها اغلب استامینوفن، آسپرین، کافئین و ایبوپروفن است. به دلیل خطر ابتلا به سندرم ری، هرگز به افراد زیر ۱۹ سال آسپرین ندهید.

اگر بیش از حد از داروهای مسکن بدون نسخه استفاده کنید، ممکن است دچار سردردهای برگشتی شوید یا به آنها وابسته شوید. اگر بیش از ۲ روز در هفته از آنها استفاده می‌کنید، با پزشک خود در مورد داروهای تجویزی که ممکن است بهتر عمل کنند صحبت کنید.

سلکوکسیب (سلبرکس، الیکسیب). این یک داروی ضدالتهاب غیراستروئیدی تجویزی است که مانع از تولید هورمون‌های خاصی در بدن می‌شود که می‌توانند هنگام رسیدن به سطح بالا در جریان خون باعث درد شوند. شما آن را برای متوقف کردن میگرن مصرف می‌کنید. سلبرکس به صورت قرص عرضه می‌شود که یک یا دو بار در روز مصرف می‌شود. الیکسیب مایعی است که روزی یک بار از طریق دهان مصرف می‌شود.

تریپتان‌ها.  این داروها مواد شیمیایی موجود در مغز شما را متعادل می‌کنند تا درد را متوقف کنند. ممکن است قرص بلعیده شود، قرص‌هایی که روی زبان حل می‌شوند، اسپری بینی یا تزریقی تجویز شود. مثال‌ها عبارتند از:

• آلموتریپتان (آکسرت)
• التریپتان (Relpax)
• ریزاتریپتان (ماکسالت)
• سوماتریپتان (ایمیترکس)
• زولمیتریپتان (زومیگ)

دیتانز. لاسمیدیتان (ریوو) قرصی است که درد، حالت تهوع و حساسیت به نور یا صدا را تسکین می‌دهد. این دارو به شکل قرص موجود است. این دارو در آزادسازی CGRP اختلال ایجاد می‌کند.

Gepants.  اگر سایر درمان‌ها کمکی نکنند، پزشک ممکن است rimegepant (Nurtec) یا ubrogepant (Ubrelvy) را تجویز کند. شما آنها را به شکل قرص مصرف خواهید کرد. نوع دیگری از آن، zavegepant (Zavzpret) است که به صورت اسپری بینی عرضه می‌شود. این داروها به روش متفاوتی برای سرکوب CGRP عمل می‌کنند.

ارگوتامین (کافرگات، ارگومار، میگرگات). این دارو نیز بر روی مواد شیمیایی موجود در مغز شما تأثیر می‌گذارد .

داروی تهوع. اگر همراه با میگرن حالت تهوع دارید، پزشک می‌تواند دارو تجویز کند.

داروهای پیشگیرانه. اگر سایر درمان‌ها مؤثر نباشند، سردردهای شما جدی باشند، یا چهار یا چند روز در ماه سردرد داشته باشید، پزشک ممکن است این داروها را پیشنهاد کند. شما باید آنها را به طور منظم مصرف کنید تا سردردهایتان کمتر دردناک یا مکرر شوند. این داروها عبارتند از:

• داروهای تشنج
• داروهای فشار خون مانند بتا بلاکرها و مسدود کننده‌های کانال کلسیم
• برخی از داروهای ضد افسردگی

 داروهایی که به توقف عملکرد CGRP کمک می‌کنند، می‌توانند در پیشگیری از میگرن نیز مؤثر باشند. این داروها عبارتند از:

• آتوگاپانت (قولیپتا)
• اپتینزوماب (ویپتی)
• ارنوماب (ایموویگ)
• فریمنزوماب (Ajovy)
• گالکانزوماب (امگالیتی)

دستگاه‌های میگرن

سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) چندین دستگاه را برای درمان یا پیشگیری از علائم میگرن تأیید کرده است. این دستگاه‌ها از انرژی مغناطیسی یا الکتریکی برای هدف قرار دادن اعصاب یا فعالیت عصبی دخیل در سردرد استفاده می‌کنند، رویکردی که به آن نورومدولاسیون می‌گویند. اگر داروها برای شما خوب عمل نمی‌کنند، می‌توانید آنها را امتحان کنید یا از آنها همراه با دارو استفاده کنید.

دستگاه‌ها عبارتند از:

تحریک مغناطیسی فراجمجمه‌ای تک پالسی (eNeura). نحوه استفادهاین دستگاه تجویزی، شما آن را پشت سر خود قرار می‌دهید. این دستگاه یک پالس انرژی مغناطیسی ارسال می‌کند که بر سیگنال‌های الکتریکی در مغز شما تأثیر می‌گذارد، که ممکن است درد را متوقف یا کاهش دهد. این دستگاه هم برای درمان و هم برای پیشگیری از حملات استفاده می‌شود.

تحریک خارجی عصب سه قلو (سفالی). این دستگاه بدون نسخه، عصب سه قلو را هدف قرار می‌دهد که حس را به قسمت‌هایی از سر و صورت شما منتقل می‌کند. این دستگاه از طریق الکترودهایی که روی پیشانی خود قرار می‌دهید، تحریک را انجام می‌دهد. می‌توانید از آن برای درمان یا پیشگیری از سردرد استفاده کنید. همچنین ممکن است این نوع دستگاه را با نام واحد تحریک الکتریکی عصب از راه پوست نیز شنیده باشید.

محرک غیرتهاجمی عصب واگ (گاماکور). این نوع بر روی عصب واگ شما، عصبی بلند که نقش کلیدی در سیستم عصبی شما دارد، کار می‌کند. برای استفاده از آن، آن را در دست خود نگه دارید و روی گردن خود قرار دهید. این دستگاه برای توقف و پیشگیری از سردرد تأیید شده است و نیاز به نسخه دارد.

مدولاتور عصبی الکتریکی از راه دور (Nerivio). همچنین برای تهیه این دستگاه که روی بازوی خود قرار می‌دهید و با یک برنامه تلفن همراه کنترل می‌کنید، به نسخه پزشک نیاز دارید. این دستگاه اعصاب بازوی شما را که بخشی از مسیر سیگنال‌های درد هستند، تحریک می‌کند. از این دستگاه برای تسکین درد میگرن پس از شروع آن استفاده می‌شود.

تحریک عصبی ترکیبی اکسیپوتال و تری‌ژمینال (Relivion). این دستگاه شبیه هدبند، عصب سه‌گانه و همچنین عصب اکسی‌پیتال را که در امتداد پشت سر شما قرار دارد، تحریک می‌کند. این می‌تواند به توقف حمله کمک کند. این دستگاه که با نسخه پزشک در دسترس است، از طریق یک برنامه تلفن همراه کنترل می‌شود.

بوتاکس برای میگرن

اگر میگرن مزمن دارید، تزریق سم بوتولینوم نوع A (بوتاکس) می‌تواند به کاهش دفعات سردرد شما کمک کند. تصور می‌شود که این سم سیگنال‌های درد را در سر شما مختل می‌کند. چندین تزریق در سر و گردن شما انجام می‌شود. هر جلسه درمان تا ۱۲ هفته طول می‌کشد.

جراحی میگرن

برخی افراد وقتی سایر درمان‌ها مؤثر واقع نمی‌شوند، برای میگرن خود جراحی انجام می‌دهند. اما این رویکرد به خوبی مورد مطالعه قرار نگرفته و بحث‌برانگیز است. انجمن سردرد آمریکا جراحی را توصیه نمی‌کند، مگر اینکه به عنوان بخشی از یک مطالعه تحقیقاتی انجام شود.

دو نوع اصلی جراحی میگرن عبارتند از:

جراحی رفع فشار عصبی. در این عمل، جراح بافتی را که به اعصابی که گمان می‌رود نقاط محرک میگرن هستند، فشار وارد می‌کند و آنها را تحریک می‌کند، برمی‌دارد.

نورکتومی: این شامل بریدن انتهای عصب در ناحیه‌ای است که درد شما شروع می‌شود.

درمان شناختی رفتاری برای میگرن

یک درمانگر می‌تواند به شما آموزش دهد که چگونه اعمال و افکارتان بر احساس درد تأثیر می‌گذارند. او همچنین می‌تواند راه‌هایی برای کاهش استرس، که یک عامل شناخته شده برای حملات میگرن است، به شما آموزش دهد .

درمان‌های خانگی میگرن

شما می‌توانید علائم را با انجام موارد زیر کاهش دهید:

• استراحت با چشمان بسته در یک اتاق تاریک و ساکت
• قرار دادن کمپرس سرد یا کیسه یخ روی پیشانی
• نوشیدن مایعات فراوان
• قرار دادن کمپرس گرم یا حوله گرم روی سر یا پشت گردن
• ماساژ آرام گردن، پوست سر یا شقیقه‌ها
• مدیتیشن

درمان‌های مکمل و جایگزین برای میگرن

برخی افراد با درمان‌هایی که علاوه بر درمان پزشکی سنتی یا به جای آن استفاده می‌کنند، تسکین می‌یابند. این درمان‌ها، درمان‌های مکمل یا جایگزین نامیده می‌شوند. برای میگرن، این درمان‌ها عبارتند از:

بیوفیدبک . این به شما کمک می‌کند تا موقعیت‌های استرس‌زایی را که می‌توانند علائم را تحریک کنند، یادداشت کنید. اگر سردرد به آرامی شروع شود، بیوفیدبک می‌تواند حمله را قبل از اینکه به طور کامل پیشرفت کند، متوقف کند.

مکمل‌ها. تحقیقات نشان داده است که برخی ویتامین‌ها، مواد معدنی و گیاهان می‌توانند از میگرن جلوگیری یا آن را درمان کنند. این موارد شامل ریبوفلاوین، کوآنزیم Q10، گل مینا، منیزیم و ملاتونین است. گیاه بابا آدم ممکن است حملات میگرن را متوقف کند، اما می‌تواند بر آنزیم‌های کبدی شما نیز تأثیر بگذارد.

کار بدنی. درمان‌های فیزیکی مانند کایروپراکتیک، ماساژ، طب فشاری ، طب سوزنی و درمان‌های جمجمه‌ای-صورتی ممکن است علائم سردرد را کاهش دهند. تمرینات ذهن-بدن مانند یوگا یا تای چی نیز ممکن است کمک کننده باشند.

قبل از امتحان کردن هرگونه درمان مکمل یا جایگزین، با پزشک خود مشورت کنید.

نابرابری‌های سلامت میگرن

نه تنها زنان حدود سه برابر بیشتر از مردان به میگرن مبتلا می‌شوند، بلکه سردردهای آنها نیز بدتر و طولانی‌تر می‌شود. کارشناسان معتقدند که این امر عمدتاً به این دلیل است که تغییرات هورمونی می‌تواند باعث میگرن شود، اگرچه استرس نیز ممکن است در این امر نقش داشته باشد.

محققان می‌گویند میزان میگرن در بین گروه‌های نژادی مختلف در ایالات متحده مشابه است، اما احتمال تشخیص میگرن در افراد اسپانیایی‌تبار ۵۰٪ کمتر از سفیدپوستان و در افراد سیاه‌پوست ۲۵٪ کمتر است. و در حالی که ۳۷٪ از سفیدپوستان مبتلا به میگرن برای متوقف کردن سردرد خود دارو دریافت می‌کنند، تنها ۱۴٪ از سیاه‌پوستان این کار را انجام می‌دهند.

کارشناسان می‌گویند دلایل این تفاوت‌ها شامل نژادپرستی، بی‌اعتمادی به سیستم پزشکی و کمبود پزشکان اقلیت است. وضعیت اقتصادی-اجتماعی نیز نقش عمده‌ای دارد. افرادی که سطح درآمد پایین‌تری دارند، ۶۰ درصد بیشتر احتمال دارد که به میگرن مبتلا شوند. اما احتمال دسترسی آنها به مراقبت‌های بهداشتی با کیفیت بالا بسیار کمتر است.

زندگی با میگرن

برای جلوگیری از علائم، این مراحل را امتحان کنید:

• محرک‌های خود را شناسایی و از آنها اجتناب کنید. الگوهای علائم خود را در یک دفتر خاطرات یا در یک برنامه پیگیری کنید تا بتوانید بفهمید چه چیزی ممکن است باعث حملات شما شود.
• استرس را مدیریت کنید. تکنیک‌های آرامش‌بخش مانند مدیتیشن، یوگا و تنفس آگاهانه می‌توانند کمک کنند.
• طبق یک برنامه منظم غذا بخورید و بخوابید.
• مایعات زیاد بنوشید.
• استراحت کافی داشته باشید.
• ورزش منظم و متوسط داشته باشید.

آیا میگرن یک ناتوانی است؟

طبق قانون فدرال آمریکایی‌های دارای معلولیت، همه افراد مبتلا به میگرن، دارای معلولیت محسوب نمی‌شوند. اگر میگرن «به طور قابل توجهی» توانایی شما را در انجام فعالیت‌های مهم زندگی مانند کار کردن، برقراری ارتباط یا مراقبت از خود محدود کند، ممکن است معلولیت محسوب شود.

خلاصه مطلب

میگرن یک اختلال عصبی (مغز و سیستم عصبی) است که علامت اصلی آن سردردهای شدید است. هیچ درمانی برای آن وجود ندارد، اما درمان پزشکی و تغییرات سالم در سبک زندگی می‌تواند به کنترل آن کمک کند. اگر سردردهایی دارید که در زندگی روزمره شما اختلال ایجاد می‌کنند، با پزشک یا متخصص سردرد قرار ملاقات بگذارید .

سوالات متداول در مورد میگرن

آیا میگرن قابل درمان است؟

هنوز درمانی برای میگرن وجود ندارد. اما داروها می‌توانند به پیشگیری یا توقف آنها یا جلوگیری از بدتر شدن علائم شما کمک کنند. همچنین می‌توانید از چیزهایی که میگرن شما را تحریک می‌کنند اجتناب کنید. تغییرات سبک زندگی مانند کاهش  استرس  و داشتن عادات خواب خوب نیز می‌تواند کمک کند.

آیا میگرن کشنده است؟

بیشتر میگرن‌ها آسیب پایداری ایجاد نمی‌کنند. به ندرت، ممکن است دچار عارضه‌ای به نام انفارکتوس میگرنی شوید. این زمانی است که  در حین میگرن، سکته مغزی رخ می‌دهد. اما هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد میگرن می‌تواند باعث سکته مغزی شود.

این بسیار نادر است، اما میگرن همی‌پلژیک گاهی اوقات می‌تواند منجر به  کما  یا سایر عوارض جدی شود.

سردرد بسیار شدیدی که ناگهان شروع می‌شود می‌تواند نشانه‌ی یک بیماری جدی‌تر مانند سکته مغزی یا آنوریسم باشد. در صورت بروز این اتفاق، فوراً به پزشک مراجعه کنید.

نوشته میگرن چیست؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

میگرن همی‌پلژیک چیست؟

میگرن همی‌پلژیک نوعی سردرد میگرنی نادر و شدید است. بسیاری از علائم آن مشابه علائم سکته مغزی است. به عنوان مثال، ضعف عضلانی می‌تواند آنقدر شدید باشد که باعث فلج موقت در یک طرف بدن شود که پزشکان آن را همی‌پلژی می‌نامند.

علائم میگرن همی‌پلژیک

ممکن است قبل از سردرد واقعی، علائم اولیه‌ای داشته باشید. علائم اولیه به نام اورا (پیش درآمد)ممکن است باعث شود:

• مشکلات کوتاه مدت در کنترل عضلات و حس لامسه
• درد شدید و ضربان‌دار، اغلب در یک طرف سر
• احساس سوزن سوزن شدن، که اغلب از دست به سمت بازو حرکت می‌کند
• بی‌حسی در یک طرف بدن، که می‌تواند شامل بازو، پا و نیمی از صورت شما باشد
• ضعف یا فلج در یک طرف بدن شما
• از دست دادن تعادل و هماهنگی
• سرگیجه یا دوران سر
• تهوع و استفراغ

اورای میگرن نوعی سردرد است که زمانی رخ می‌دهد که فرد دچار اختلال حسی می‌شود. این سردردها به طور مکرر یا هر زمان که فرد با اختلالی مواجه می‌شود، رخ می‌دهند. برخی از این اختلالات یا اورا ممکن است شامل تغییر در بینایی، نورهای چشمک‌زن یا احساس ارتعاش در صورت یا دست‌های شما باشد. 

انواع مختلفی از میگرن همراه با اورا وجود دارد و میگرن همی‌پلژیک نوع نادری از این نوع سردرد است. این نوع میگرن اغلب با تغییراتی در عملکرد حرکتی همراه است.

سایر علائم اورا ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• دیدن خطوط زیگزاگ، دوبینی یا نقاط کور
• حساسیت شدید به نور، صدا و بو
• مشکلات زبانی، مانند ترکیب کلمات یا مشکل در به خاطر سپردن یک کلمه
• لکنت زبان
• گیجی
• خواب‌آلودگی یا از دست دادن هوشیاری

اورا معمولاً به تدریج و طی نیم ساعت ظاهر می‌شود و سپس می‌تواند ساعت‌ها ادامه داشته باشد و سپس به آرامی برطرف شود. این علائم می‌توانند شدیدتر و طولانی‌تر از سایر انواع میگرن باشند.

میگرن همی پلژیک در مقابل سکته مغزی

شما سردرد وحشتناکی دارید. چطور علت آن را می‌دانید؟ پاسخ کوتاه این است: شما نمی‌دانید. برخی از علائم میگرن می‌توانند بسیار شبیه به علائم سکته مغزی باشند.

اگر فکر می‌کنید حتی کوچکترین احتمال سکته مغزی وجود دارد ، فوراً با اورژانس تماس بگیرید. درمان زودهنگام می‌تواند آسیب به مغز شما را محدود کند و احتمالاً جان شما را نجات دهد.

اگر بالای ۴۰ سال سن دارید و هرگز میگرن نداشته‌اید، فرض کنید که درد شما جدی‌تر است، به خصوص اگر علائم سکته مغزی مانند فلج یا لکنت زبان را مشاهده می‌کنید. افرادی که میگرن دارند معمولاً بیشتر عمر خود را با آن سپری می‌کنند. بروز اولین علائم در سنین بالاتر نادر است.

علائم سکته مغزی مانند میگرن همی پلژیک می‌تواند از نگران کننده تا ناتوان کننده متغیر باشد. برخلاف علائم سکته مغزی، این علائم به آرامی ظاهر می‌شوند و افزایش می‌یابند و سپس ممکن است به طور کامل از بین بروند. مشکلات عضلانی معمولاً ظرف 24 ساعت از بین می‌روند، اما ممکن است چند روز طول بکشند.

این نوع میگرن الگوی قابل پیش‌بینی ندارد. معمولاً درد پس از فلج شدن بروز می‌کند، اما ممکن است قبل از آن نیز رخ دهد، یا ممکن است اصلاً سردرد نداشته باشید. ممکن است درد زیادی داشته باشید و فقط کمی احساس ضعف کنید؛ سپس حمله بعدی ممکن است فلج شدید بدون درد زیادی را به همراه داشته باشد.

این مورد غیرمعمول است، اما با گذشت زمان، برخی افراد می‌توانند مشکلات طولانی‌مدتی در حرکت و هماهنگی داشته باشند.

علائم میگرن همی‌پلژیک اغلب در کودکی یا نوجوانی شروع می‌شوند. گاهی اوقات، این علائم در بزرگسالی از بین می‌روند.

چه زمانی به دنبال مراقبت‌های اورژانسی باشیم؟

در حالی که سکته مغزی یک اورژانس پزشکی محسوب می‌شود، میگرن همی‌پلژیک اینگونه نیست. اگر در هر مقطعی علائم سکته مغزی مانند لکنت زبان، مشکل در کنترل دست‌ها و بازوها، از دست دادن ناگهانی و غیرمنتظره بینایی یا مشکل در راه رفتن را نشان دادید، باید فوراً به اورژانس مراجعه کنید زیرا این علائم نیاز به مراجعه به اورژانس را ایجاب می‌کنند. 

چه چیزی باعث میگرن همی پلژیک می‌شود؟

تاکنون، محققان چهار ژن مرتبط با میگرن همی‌پلژیک را یافته‌اند:

• CACNA1A
• ATP1A2
• SCN1A
• PRRT2

نقص یا جهش در هر یک از این موارد می‌تواند باعث شود بدن شما توانایی کمتری در ساخت یک پروتئین خاص داشته باشد. بدون آن، سلول‌های عصبی در ارسال یا دریافت سیگنال‌هایی که بین آنها رد و بدل می‌شود، مشکل دارند. یکی از این پیام‌رسان‌های شیمیایی یا انتقال‌دهنده‌های عصبی ، سروتونین است.

فرزند والدینی که میگرن همی‌پلژیک دارند، 50 درصد احتمال ابتلا به آن را خواهد داشت.

تشخیص میگرن همی‌پلژیک

تصویربرداری برای میگرن

سی‌تی‌اسکن یا ام‌آر‌آی از سر شما می‌تواند علائم سکته مغزی را نشان دهد و بنابراین آن را به عنوان علت علائم شما رد کند. آزمایش‌های  قلب و رگ‌های خونی گردن شما می‌تواند لخته شدن خون را به عنوان علت علائم شما رد کند.

آزمایش ژنتیک برای میگرن

اگر یکی از اعضای خانواده شما علائم مشابهی دارد، پزشک ممکن است بخواهد آزمایش ژنتیک انجام دهد. میگرن همی‌پلژیک خانوادگی (FHM) به این معنی است که در خانواده شما ارثی است و می‌توانید آن را به فرزندان خود منتقل کنید. FHM به اشکال مختلفی بروز می‌کند و هر شکل با یک ژن خاص مرتبط است. نوع ۱ با ژن CACNA1A، نوع ۲ با ژن ATP1A2، نوع ۳ با ژن SCN1A مرتبط است و نوع ۴ در مواردی رخ می‌دهد که یکی از این ژن‌ها شناسایی نشده باشد. افرادی که با آن چهار ژن مشکلی ندارند، میگرن همی‌پلژیک پراکنده (SHM) دارند.

درمان میگرن همی‌پلژیک

پزشکان همیشه در مورد بهترین روش درمان میگرن همی‌پلژیک اتفاق نظر ندارند.

پزشک شما ممکن است داروهایی را برای جلوگیری از میگرن همی‌پلژیک، متوقف کردن آنها پس از شروع یا تسکین علائم شما تجویز کند. ایده خوبی است که این گزینه‌ها را با پزشک خود در میان بگذارید.

در مورد اینکه آیا برخی از داروهایی که برای درمان انواع دیگر میگرن استفاده می‌شوند ، باید برای میگرن همی‌پلژیک نیز استفاده شوند، اختلاف نظر وجود دارد. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد تریپتان‌ها، بتابلوکرها و مشتقات ارگوتامین ممکن است منجر به ایسکمی (زمانی که بخشی از بدن شما خون کافی دریافت نمی‌کند) در بیماران مبتلا به میگرن همی‌پلژیک شوند. اما برای اطمینان بیشتر، تحقیقات بیشتری لازم است.

مهارکننده‌های CGRP دسته جدیدی از داروهای پیشگیرانه برای درمان شایع‌ترین میگرن‌ها هستند، اما مطالعات اولیه نشان می‌دهد که این داروها برای میگرن‌های همی‌پلژیک مؤثر نیستند.

خلاصه مطلب

سردردهای میگرنی همی‌پلژیک قابل درمان نیستند، اما مطمئناً قابل درمان هستند. روش‌های مختلفی برای مدیریت و کاهش علائم شما وجود دارد، مانند داروها، ورزش و ایجاد یک برنامه‌ی روتین سلامتی که برای شما مناسب باشد. شناسایی درمان مناسب برای شما ممکن است زمان‌بر باشد. با پزشک خود در مورد داروهای مختلف، عوارض جانبی آنها و علائمی که اغلب تجربه می‌کنید صحبت کنید تا برنامه‌ای تدوین شود که به بهترین شکل نیازهای شما را برطرف کند.

سوالات متداول در مورد سردرد میگرنی همی‌پلژیک

• در طول سردردهای میگرنی همی پلژیک چه اتفاقی می‌افتد؟در طول سردرد میگرنی همی‌پلژیک، بیمار ممکن است علائمی مشابه سکته مغزی داشته باشد. بیماران ممکن است ضعف شدید عضلانی را تجربه کنند یا حتی در یک طرف بدن خود فلج شوند. نکته قابل توجه این است که این فلج معمولاً کوتاه مدت است.
• چگونه از سردردهای میگرنی همی پلژیک جلوگیری کنیم؟اگرچه نمی‌توانید از سردردهای میگرنی همی‌پلژیک به طور کامل اجتناب کنید، اما می‌توانید گام‌های خاصی را برای تنظیم چگونگی و دفعات بروز این سردردها بردارید. داروهای خود را طبق دستور پزشک مصرف کنید، رژیم غذایی سالمی داشته باشید، مرتباً ورزش کنید و تا حد امکان از محرک‌های احتمالی مانند غذاها، بوها و نورها دوری کنید.
• چه کسانی بیشتر مستعد ابتلا به سردردهای میگرنی همی پلژیک هستند؟ زنان، بیمارانی که سابقه آشنایی با این نوع میگرن‌ها دارند و کسانی که در سنین پایین دچار میگرن می‌شوند.
• آیا استرس باعث تشدید سردردهای میگرنی همی پلژی می‌شود؟بله، استرس باعث تشدید سردردهای میگرنی همی‌پلژیک می‌شود. حتماً یک برنامه منظم برای سلامتی و مراقبت از خود داشته باشید تا این خطر را جبران کنید. 

نوشته سردردهای میگرنی همی پلژیک اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

بیشتر افراد مبتلا به میگرن – حدود ۷۰ تا ۷۵ درصد – میگرن بدون اورا دارند. این حالت معمولاً با مواردی که بیشتر با این اختلال مرتبط هستند، همراه است: سردرد، حالت تهوع و حساسیت به نور و صدا.

اما انواع کمتر شایع میگرن وجود دارد که به روش‌های دیگری ظاهر می‌شوند. اگر علائم جدیدی مانند مواردی که در اینجا مورد بحث قرار گرفت، دارید، به پزشک خود مراجعه کنید.

میگرن همی‌پلژیک

یکی از شایع‌ترین علائم این نوع میگرن بسیار نادر اما جدی، ضعف در یک طرف بدن است. این ضعف یک طرفه بسیار شبیه به اتفاقی است که در هنگام سکته مغزی برای بدن شما می‌افتد . این شباهت می‌تواند تشخیص آن را دشوار کند.

اگر این نوع میگرن در خانواده شما سابقه داشته باشد، به آن میگرن همی‌پلژیک خانوادگی می‌گویند و ناشی از یک ژن جهش‌یافته است که از والدین خود دریافت می‌کنید. اگر در خانواده شما سابقه نداشته باشد، به آن میگرن همی‌پلژیک پراکنده می‌گویند. این نوع میگرن نیز در اثر جهش ژنی ایجاد می‌شود.

اغلب اوقات، میگرن همی‌پلژیک از کودکی شروع می‌شود. علائم دیگر عبارتند از:

• درد سر
• تغییرات بینایی، مانند دیدن ستاره یا زیگزاگ، یا داشتن نقاط کور
• مشکل در صحبت کردن
• گیجی
• مشکل در هماهنگی عضلات، به نام آتاکسی
• حالت تهوع یا استفراغ
• حساسیت به نور و صدا

اگر میگرن شما شدید باشد، ممکن است دچار تشنج، تب یا کما شوید. این علائم ممکن است ساعت‌ها، روزها یا هفته‌ها ادامه داشته باشند. در صورت بروز هر یک از این علائم (به جز سردرد، حالت تهوع، استفراغ یا حساسیت به نور یا صدا) در صورت جدید بودن یا تشخیص داده نشدن، با اورژانس تماس بگیرید.

میگرن با اورای ساقه مغز

پزشکان قبلاً این میگرن‌ها را میگرن‌های نوع بازیلار می‌نامیدند، زیرا تصور می‌کردند تنگ شدن یا اسپاسم شریان بازیلار در مغز باعث ایجاد آنها می‌شود. اما دانشمندان اکنون می‌دانند که این اعصاب هستند که آنها را ایجاد می‌کنند، نه رگ‌ها.

علائم میگرن با اورای ساقه مغز بسیار شبیه به میگرن‌های همی‌پلژیک بدون ضعف عضلانی است. آنها معمولاً به آرامی شروع می‌شوند و به دنبال آن سردرد ایجاد می‌شود.

آنها عبارتند از:

• نورهای درخشان در یک طرف دید شما
• بی‌حسی یا مورمور شدن که از بازو به سمت صورت حرکت می‌کند
• مشکل در درک صحبت‌های دیگران
• مشکلات شنوایی
• لکنت زبان
• سرگیجه (احساس چرخش سر)
• زنگ زدن گوش
• دوبینی
• آتاکسی

این نوع نادر میگرن می‌تواند علائم بیماری‌های دیگری مانند حملات ایسکمیک گذرا (TIA)، سکته مغزی، تشنج و سرگیجه را تقلید کند ، بنابراین در صورت بروز هرگونه علامت جدید یا نگران‌کننده با اورژانس تماس بگیرید.

میگرن شکمی

اگرچه هر کسی می‌تواند به میگرن شکمی مبتلا شود، اما این بیماری بیشتر کودکان ۵ تا ۹ ساله را تحت تأثیر قرار می‌دهد. اکثر بچه‌ها تا ۱۶ سالگی از این بیماری رهایی می‌یابند. معمولاً درد ناشی از این میگرن‌ها را درست پشت ناف احساس می‌کنید. ممکن است مانند یک درد خفیف یا شدید باشد. همراه با درد شکم، معمولاً احساس حالت تهوع و استفراغ خواهید داشت.

ممکن است اشتهای غذا خوردن نداشته باشید. پوست شما نیز ممکن است رنگ‌پریده‌تر از حد معمول به نظر برسد.

میگرن شکمی می‌تواند از ۲ تا ۷۲ ساعت طول بکشد. کودکانی که به آن مبتلا می‌شوند، معمولاً در بزرگسالی نیز به سردردهای میگرنی مبتلا می‌شوند. پزشک شما احتمالاً قبل از تصمیم‌گیری در مورد میگرن شکمی، سایر بیماری‌های دستگاه گوارش و کلیه را رد می‌کند.

میگرن چشمی

شما اغلب با این میگرن‌های مرتبط با بینایی دچار سردرد نمی‌شوید. کارشناسان معتقدند میگرن چشمی از فعالیت الکتریکی غیرمعمول در مغز ناشی می‌شود. اگر این اتفاق در سطح بیرونی مغز شما رخ دهد، میگرن همراه با هاله نامیده می‌شود. اگر در پشت چشم شما در شبکیه رخ دهد، میگرن چشمی نامیده می‌شود. میگرن چشمی همچنین می‌تواند از کمبود جریان خون به شبکیه شما ناشی شود.

نوری که از صفحه نمایش‌های الکترونیکی ساطع می‌شود می‌تواند محرک این موارد باشد. میگرن چشمی معمولاً فقط در یکی از چشم‌ها اتفاق می‌افتد و می‌تواند علائم شدیدی مانند از دست دادن موقت بینایی داشته باشد.

میگرن همراه با اورا ممکن است باعث مشکلات بینایی مانند موارد زیر شود:

• جرقه‌های نور
• نقاط کور
• دیدن ستاره‌ها

همچنین ممکن است در گفتار و مهارت‌های حرکتی خود مشکل داشته باشید. همه این علائم معمولاً کوتاه‌مدت هستند، اما هرگونه اختلال بینایی یا گفتاری یا مشکل در مهارت‌های حرکتی باید فوراً در اورژانس بررسی شود.

میگرن دهلیزی

این نوع میگرن باعث سرگیجه می‌شود. وستیبولار به گوش داخلی اشاره دارد، جایی که حس تعادل شما در آن قرار دارد. ممکن است سردرد داشته باشید یا نداشته باشید.

بین یک سوم تا نیمی از افراد مبتلا به میگرن ممکن است در برهه‌ای از زندگی خود به میگرن وستیبولار مبتلا شوند. به احتمال زیاد، شما پس از سال‌ها ابتلا به میگرن، به این نوع میگرن مبتلا خواهید شد.

سرگیجه می‌تواند باعث شود احساس کنید اتاق دور سرتان می‌چرخد یا انگار در حال حرکت هستید، در حالی که اینطور نیست. ممکن است احساس سرگیجه کنید یا تعادل خود را زیاد از دست بدهید. میگرن دهلیزی همچنین ممکن است باعث زنگ زدن گوش‌ها شود یا شما را به صدا حساس‌تر کند. اگر سرگیجه جدیدی دارید، با اورژانس تماس بگیرید تا مطمئن شوید که سکته مغزی نیست.

نوشته انواع نادر میگرن اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.