۷ بهترین راه برای جلوگیری از عفونت ادراری

اگر تا به حال عفونت مجاری ادراری (UTI) داشته‌اید، می‌دانید که چقدر می‌تواند دردناک و آزاردهنده باشد، به خصوص اگر مرتباً عود کند. از نظر فنی، عفونت ادراری می‌تواند در هر جایی از دستگاه ادراری شما، درست تا  کلیه‌های شما، رخ دهد. اما بیشتر قسمت تحتانی دستگاه ادراری، مثانه و مجرای ادرار را تحت تأثیر قرار می‌دهد. به همین دلیل است که اغلب عفونت‌های ادراری را عفونت مثانه می‌نامند.

بنابراین، چه چیزی باعث عفونت ادراری در زنان می‌شود؟ زنان به دلیل مجرای ادرار کوتاه‌تر، بیشتر از مردان به عفونت ادراری مبتلا می‌شوند. باکتری‌ها برای رسیدن به مثانه نیازی به طی کردن مسافت طولانی ندارند. زنان می‌توانند در هر سنی به عفونت ادراری مبتلا شوند، اما  زنان یائسه بیشتر در معرض ابتلا به آن هستند.

دکتر مارک الرکمن، مدیر مرکز اورولوژی زنان در مرکز پزشکی مرسی در بالتیمو، مریلند، توضیح می‌دهد: «معمولاً زنان مسن‌تر بیشتر از زنان جوان‌تر مستعد ابتلا به این بیماری هستند. وقتی زنی یائسه می‌شود، دیگر  استروژنی که بافت‌های خاصی [مانند بافت واژن] را تحریک کند، ندارد.» این باعث خشکی می‌شود و به این معنی است که باکتری‌ها می‌توانند راحت‌تر در واژن رشد کنند. از آنجایی که واژن به مجرای ادرار بسیار نزدیک است، باکتری‌ها می‌توانند به راحتی حرکت کرده و به مثانه بروند.

آنتی‌بیوتیک‌ها اغلب عفونت ادراری را در عرض چند روز برطرف می‌کنند، اما مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها اغلب می‌تواند منجر به مشکلات دیگری مانند مقاومت آنتی‌بیوتیکی شود. همیشه بهتر است از همان ابتدا سعی کنید از بروز عفونت جلوگیری کنید. نکته کلیدی، دور نگه داشتن باکتری‌ها از مجرای ادرار است. در اینجا چند اقدام ساده که می‌توانید انجام دهید و ممکن است به جلوگیری از عفونت ادراری کمک کند، آورده شده است:

مایعات فراوان، به خصوص آب، بنوشید.  ساده‌ترین راه برای کاهش خطر ابتلا به عفونت ادراری، بیرون راندن باکتری‌ها از مثانه و مجاری ادراری قبل از ورود آنهاست. اگر به خوبی آب بنوشید، به اندازه کافی ادرار خواهید کرد تا باکتری‌ها از بدن خارج شوند. بسیاری از متخصصان می‌گویند «مایعات فراوان» حدود شش تا هشت لیوان در روز است.

هر زمان که نیاز به ادرار کردن دارید، ادرار کنید. اگر نیاز به ادرار کردن دارید، سعی نکنید مثانه خود را نگه دارید. وقتی ادرار می‌کنید، به خودتان فرصت دهید تا مثانه خود را به طور کامل خالی کنید. عجله نکنید. ادرار باقی مانده در مثانه می‌تواند محل مناسبی برای رشد باکتری‌ها باشد.

بعد از ادرار کردن، از جلو به عقب خود را پاک کنید.  باکتری‌ها معمولاً در اطراف مقعد شما وجود دارند. الرکمن می‌گوید: «شایع‌ترین باکتری ، ای. کولی است . این باکتری در روده و روده بزرگ شما مفید است، اما وقتی وارد مثانه شما می‌شود، چندان مفید نیست.» تا ۹۰٪ از عفونت‌های ادراری توسط  ای. کولی ایجاد می‌شوند . اگر از جلو به عقب، به خصوص بعد از اجابت مزاج، خود را پاک کنید، احتمال کمتری دارد که به  مجرای ادرار شما برسند.

قبل و بعد از رابطه جنسی ادرار کنید. اگر باکتری‌هایی در نزدیکی مجرای ادرار شما وجود داشته باشد، ادرار کردن قبل از رابطه جنسی می‌تواند به دفع آنها کمک کند تا نتوانند به مجرای ادرار شما فشار بیاورند. ادرار کردن بعد از رابطه جنسی، باکتری‌هایی را که هنوز ممکن است وارد دستگاه ادراری شده باشند، بیرون می‌راند.

از محصولات زنانه تحریک‌کننده خودداری کنید.  از  دوش واژینال ، اسپری‌های دئودورانت، پودرهای معطر و سایر محصولات زنانه که می‌توانند باعث تحریک شوند، خودداری کنید. این محصولات می‌توانند خطر ابتلا به عفونت ادراری را بیش از دو برابر کنند.

در مورد روش‌های پیشگیری از بارداری خود تجدید نظر کنید.  دیافراگم پیشگیری از بارداری، اسپرم‌کش یا کاندوم روان‌کننده با اسپرم‌کش می‌تواند احتمال ابتلا به عفونت ادراری را افزایش دهد زیرا همه آنها می‌توانند منجر به رشد باکتری شوند. اگر اغلب به عفونت ادراری مبتلا می‌شوید و از یکی از این روش‌های پیشگیری از بارداری استفاده می‌کنید، برای  خشکی واژن به یک روان‌کننده مبتنی بر آب روی بیاورید و یک روش پیشگیری از بارداری دیگر را امتحان کنید تا ببینید آیا مفید است یا خیر.

اگر به کاتتر ادراری نیاز دارید، احتیاط ویژه‌ای داشته باشید.  کاتترها، لوله‌هایی که ادرار را از مثانه شما تخلیه می‌کنند، از علل شایع عفونت ادراری در مراکز درمانی هستند. برخی از افراد نیز در خانه به کاتتر نیاز دارند. اگر مجبور به داشتن کاتتر هستید، مطمئن شوید که دلیل آن را می‌دانید و مرتباً بررسی کنید که آیا می‌توان آن را خارج کرد یا خیر تا از ماندن طولانی‌تر از حد نیاز جلوگیری شود. همیشه قبل از دست زدن به کاتتر، دست‌های خود را با آب و صابون بشویید و از کشیدن یا چنگ زدن به لوله خودداری کنید. در نهایت، مطمئن شوید که کیسه‌ای که ادرار را جمع‌آوری می‌کند، پایین‌تر از سطح مثانه شما قرار می‌گیرد تا از برگشت ادرار جلوگیری شود.

برخی پزشکان همچنین به زنانی که زیاد به عفونت ادراری مبتلا می‌شوند توصیه می‌کنند لباس زیر نخی بپوشند، به جای وان حمام دوش بگیرند و از پوشیدن لباس‌های تنگ که می‌توانند باکتری‌ها را در نزدیکی مجرای ادرار به دام بیندازند، خودداری کنند. اگرچه انجام این کارها به اندازه کافی ساده است، اما هیچ یک از آنها توسط داده‌های علمی پشتیبانی نمی‌شوند.

پیشگیری از عفونت‌های ادراری مکرر

الرکمن می‌گوید: «عفونت‌های مکرر دستگاه ادراری به بیش از دو عفونت ادراری در شش ماه یا بیش از سه عفونت در یک سال گفته می‌شود.» دلایل زیادی وجود دارد که چرا ممکن است عفونت‌های مکرر داشته باشید، از جمله:

• یائسگی
• انجام برخی از انواع درمان سرطان
• وجود نوعی انسداد در مجرای ادرار که مانع از تخلیه کامل ادرار می‌شود
• وجود ناهنجاری در دستگاه ادراری

اگر زیاد دچار عفونت ادراری می‌شوید، پزشک ممکن است داروهای زیر را برای شما تجویز کند:

• دوز پایین آنتی‌بیوتیک، مصرف روزانه به مدت سه ماه یا بیشتر
• آنتی‌بیوتیکی که می‌توانید با مشاهده اولین علامت عفونت، مصرف آن را شروع کنید.
• اگر عفونت‌های شما مربوط به رابطه جنسی است، آنتی‌بیوتیک‌ها را درست قبل یا بعد از رابطه جنسی مصرف کنید. الرکمن می‌گوید: «یکی از چیزهایی که می‌تواند مفید باشد، مصرف یک دوز از یکی از آنتی‌بیوتیک‌های خط اول، درست قبل از رابطه جنسی است، یا اگر او نمی‌داند که از نظر جنسی فعال خواهد بود و این اتفاق می‌افتد، درست بعد از رابطه جنسی وقتی که برای ادرار کردن بیدار می‌شود. این کار مثل این است که عفونت را در نطفه خفه کنید و می‌تواند بسیار مفید باشد.»
• آزمایش‌های خانگی عفونت ادراری که باید هنگام بروز علائم انجام دهید
• اگر یائسگی را پشت سر گذاشته‌اید، از کرم استروژن استفاده کنید. این درمان می‌تواند به متعادل کردن pH شما کمک کند و به باکتری‌های “خوب” اجازه دهد دوباره رشد کنند.

سایر روش‌های پیشگیری از عفونت ادراری

در طول سال‌ها، مردم روش‌های مختلفی را برای پیشگیری از عفونت ادراری امتحان کرده‌اند. برخی از آنها امیدوارکننده بوده‌اند، در حالی که برخی دیگر جای سوال دارند. 

دی-مانوز برای عفونت ادراری 

به گفته‌ی اِلرکمن، مردم سال‌هاست که از دی-مانوز ، یک مکمل غذایی، برای جلوگیری از عفونت‌های ادراری استفاده می‌کنند. او می‌گوید: «من هم قبلاً آن را توصیه می‌کردم. فکر نمی‌کنم مضر باشد، اما به نظرم داده‌ها در مورد اثربخشی آن کمی ضعیف‌تر هستند. یک متاآنالیز [مطالعه‌ای که چندین مطالعه را بررسی کرده است] که احتمالاً در دو سال گذشته منتشر شده است، نشان می‌دهد که شواهد کمی برای حمایت از استفاده از دی-مانوز وجود دارد.»

پروبیوتیک‌ها برای عفونت ادراری

پروبیوتیک‌ها ، به ویژه پروبیوتیک لاکتوباسیلوس، ممکن است به برخی افراد در جلوگیری از عفونت ادراری کمک کند، اما تحقیقات واقعاً مشخص نیست. یک مطالعه کوچک نشان داد که مفید است، اما برخی دیگر هیچ فایده‌ای پیدا نکردند.

آب زغال اخته برای عفونت ادراری

در طول سال‌ها، مطالعات زیادی بر روی ماده‌ای که در کرنبری (زغال اخته) یافت می‌شود و تصور می‌شود از چسبیدن باکتری‌ها به دیواره مثانه جلوگیری می‌کند، متمرکز شده‌اند. اما هیچ یک از این مطالعات نشان نداده‌اند که چه مقدار از این ماده برای جلوگیری از  عفونت ادراری لازم است.

الرکمن می‌گوید: «شواهدی وجود دارد که از مصرف کرنبری، کرنبری غلیظ و عصاره کرنبری حمایت می‌کند. اما من به بیمارانم توصیه نمی‌کنم که آب کرنبری مصرف کنند زیرا در بیشتر آب‌های کرنبری قند زیادی وجود دارد.» برای رسیدن به هرگونه تأثیری، مقدار زیادی از آن لازم است و الرکمن خاطرنشان می‌کند که آب کرنبری می‌تواند مثانه را تحریک کند و مشکلات دیگری ایجاد کند. او به بیماران توصیه می‌کند که به جای آن، مکمل کرنبری غلیظ مصرف کنند.

اگر می‌خواهید کرنبری را امتحان کنید، به یاد داشته باشید که قبل از شروع هر نوع مکمل، با پزشک خود مشورت کنید. برخی از افراد نباید این مکمل‌ها را مصرف کنند، مانند افرادی که سنگ کلیه دارند، افرادی که داروهای رقیق‌کننده خون (ضد انعقاد) مصرف می‌کنند یا افرادی که داروهایی مصرف می‌کنند که بر کبد تأثیر می‌گذارند.

جوش شیرین برای عفونت ادراری

برخی افراد ادعا می‌کنند که مصرف منظم  جوش شیرین به جلوگیری از عفونت ادراری کمک می‌کند، زیرا معتقدند که این ماده اسیدیته مثانه را کاهش می‌دهد. الرکمن می‌گوید که هیچ مدرکی دال بر مفید بودن جوش شیرین برای این منظور ندیده است. به علاوه، خطراتی نیز در ارتباط با مصرف جوش شیرین وجود دارد. این ماده سرشار از نمک است که در صورت ابتلا  به فشار خون بالا،  بیماری قلبی یا  بیماری کلیوی می‌تواند خطرناک باشد. همچنین در صورت خونریزی دستگاه گوارش یا بارداری می‌تواند مضر باشد. جوش شیرین می‌تواند با برخی داروها تداخل بدی داشته باشد، بنابراین در صورت مصرف هرگونه مکمل یا داروی تجویزی، مهم است که با داروساز خود مشورت کنید. 

سرکه سیب

ممکن است در مورد استفاده از سرکه سیب برای پیشگیری از عفونت ادراری مطالبی خوانده باشید،  زیرا ممکن است دارای برخی خواص ضد باکتریایی باشد. یک مطالعه اخیر که در آزمایشگاه (نه روی انسان) انجام شده است نشان داده است که سرکه سیب بر روی دو نوع باکتری عمل می‌کند، اما هیچ مدرکی وجود ندارد که سرکه سیب بتواند به جلوگیری از عفونت ادراری کمک کند.

خلاصه مطلب

عفونت‌های دستگاه ادراری، UTI، نوعی عفونت شایع، به ویژه در بین زنان است. اکثر نکات در مورد کمک به جلوگیری از ابتلا به UTI در وهله اول، بر تمیز نگه داشتن ناحیه تناسلی تا حد امکان و عاری از باکتری بودن آن تمرکز دارند. درمان‌های خانگی، مانند سرکه سیب و جوش شیرین، مفید بودنشان اثبات نشده است، اما مکمل‌های زغال اخته ممکن است مفید باشند.
 

سوالات متداول در مورد پیشگیری از عفونت ادراری

چگونه به عفونت ادراری مبتلا می‌شوید؟

بیشتر عفونت‌های ادراری توسط باکتری‌ها ایجاد می‌شوند، اگرچه در موارد نادر، می‌توانند توسط قارچ نیز ایجاد شوند. باکتری‌ها در اطراف مقعد یا واژن هستند و سپس به مجرای ادرار و مثانه منتقل می‌شوند.

چگونه از عفونت ادراری بعد از رابطه جنسی جلوگیری کنیم

بعد از رابطه جنسی، مهم است که بلند شوید و مثانه خود را خالی کنید. به این ترتیب، ادراری که از بدن شما خارج می‌شود، هرگونه باکتری که ممکن است در طول رابطه جنسی به مجرای ادرار رانده شده باشد را از بین می‌برد.

برای جلوگیری از عفونت ادراری چه چیزهایی را می‌توانم روزانه مصرف کنم؟

برخی افراد بر این باورند که مصرف مکمل‌های کرنبری به جلوگیری از عفونت ادراری کمک می‌کند، اما هیچ دارویی وجود ندارد که بتواند این کار را انجام دهد. اگر عفونت ادراری شما ادامه پیدا کند، پزشک ممکن است یک دوره طولانی مدت مصرف آنتی‌بیوتیک (چند ماه) را برای جلوگیری از چرخه عفونت پیشنهاد کند.

نوشته بهترین راه‌ها برای جلوگیری از عفونت ادراری اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

کاهش وزن سریع

«در عرض ۱۰ روز، ۴ کیلوگرم وزن کم کنید!»

«هر چقدر دلت می‌خواهد بخور – و همچنان وزن کم کن!»

«هر روز یک سایز از سایز لباست کم کن!»

اگر این ادعاهای تبلیغاتی را باور کنید، کاهش وزن سریع می‌تواند آسان به نظر برسد.

رژیم‌های غذایی مد روز و مکمل‌های لاغری، وعده‌ی اندامی لاغرتر را در کمترین زمان می‌دهند. تنها در ایالات متحده، مصرف‌کنندگان سالانه ۳۳ میلیارد دلار برای محصولات لاغری هزینه می‌کنند.

کاهش وزن سریع چیست؟

آنقدر بازاریاب‌ها وعده «کاهش وزن سریع» می‌دهند که بررسی همه آنها دشوار است. یک برنامه کاهش وزن سریع، رژیمی است که در آن به مدت چند هفته، بیش از حدود یک کیلوگرم در هفته وزن کم می‌کنید.

بیشتر راهکارهای سریع کاهش وزن در این دسته‌ها قرار می‌گیرند:

رژیم‌های غذایی گرسنگی

این نوع رژیم غذایی دقیقاً همان چیزی است که به نظر می‌رسد – برنامه‌ای که روزه‌داری را ترویج می‌دهد و غذاهایی را که می‌توانید بخورید به شدت محدود می‌کند. بیانسه رژیم غذایی به اصطلاح ” پاکسازی اساسی ” را رواج داد: آب، آبلیمو، شربت افرا و فلفل هندی. انواع این رژیم‌ها از دهه 1950 وجود داشته‌اند. آنها اغلب “سم‌زدایی” را از طریق کولونیک یا تنقیه نیز وعده می‌دهند.

قرص‌های لاغری و مکمل‌ها

ده‌ها مکمل غذایی وعده سرعت بخشیدن به کاهش وزن را می‌دهند. عموماً، آنها ادعا می‌کنند که جذب مواد مغذی را مسدود می‌کنند، سوخت و ساز بدن را افزایش می‌دهند یا چربی می‌سوزانند.

رژیم‌های غذایی بسیار کم‌کالری (VLCD)

یکی از روش‌های اثبات‌شده برای کاهش وزن سریع، رژیم غذایی بسیار کم‌کالری (VLCD) تحت نظارت پزشک است. بیشتر اطلاعات موجود در مورد کاهش وزن سریع از مطالعات انجام‌شده روی افرادی که این رژیم‌ها را دنبال می‌کنند، به‌دست آمده است. VLCDها اغلب قبل از جراحی کاهش وزن و تحت نظر پزشک استفاده می‌شوند. معمولاً توصیه می‌شود که این رژیم‌ها به مدت ۱۲ هفته یا کمتر ادامه یابند.

کرم‌ها و سایر دستگاه‌ها

به نظر می‌رسد ایده‌های سوال‌برانگیزی که به نام کاهش وزن سریع تبلیغ می‌شوند، پایانی ندارند. اکثر آنها وعده می‌دهند که جایگزین رژیم غذایی یا ورزش می‌شوند. برخی از کرم‌ها وعده می‌دهند که در صورت استفاده روی قسمت‌های خاصی از بدن به کاهش وزن کمک می‌کنند. اگر تبلیغ‌کننده‌ای ادعا کرد که می‌توانید «با این چسب یا کرم وزن کم کنید»، محتاط باشید، زیرا کمیسیون تجارت فدرال به صراحت اعلام کرده است که چنین ادعاهایی نادرست است.

آیا کاهش وزن سریع موثر است؟

وقتی زمان کاهش وزن فرا می‌رسد، اکثر ما می‌خواهیم این اتفاق سریع رخ دهد.

پزشک شما باید تصمیم بگیرد که آیا چندین داروی تجویزی که باعث کاهش سریع وزن می‌شوند برای شما بی‌خطر هستند یا خیر.

همچنین، مراقب محصولات لاغری بدون نسخه باشید. سازمان غذا و دارو مکمل‌های غذایی را تنظیم می‌کند. اما با آنها مانند غذا رفتار می‌کند نه دارو.

سازمان غذا و دارو همچنین ادعاهای مطرح شده توسط محصولات کاهش وزن بدون نسخه را تنظیم نمی‌کند. برخلاف تولیدکنندگان دارو، سازندگان مکمل‌ها مجبور نیستند قبل از فروش محصولات خود در بازار، ایمنی یا اثربخشی آنها را نشان دهند. این بدان معناست که مکمل‌های غذایی قبل از عرضه به بازار نیازی به تأیید سازمان غذا و دارو ندارند.

در هر برنامه کاهش وزن سریع، چیزی که واقعاً چربی می‌سوزاند قرص یا نوع غذا نیست. بلکه کاهش قابل توجه کالری همراه با ورزش است.

خطرات کاهش وزن سریع چیست؟

کاهش وزن سریع باعث ایجاد فشارهای فیزیکی بر بدن می‌شود. خطرات جدی احتمالی عبارتند از:

• سنگ کیسه صفرا، که در ۱۲ تا ۲۵ درصد از افرادی که در طول چند ماه مقدار زیادی وزن کم می‌کنند، رخ می‌دهد.
• کم آبی بدن، که با نوشیدن مایعات فراوان می‌توان از آن جلوگیری کرد
• سوء تغذیه، که معمولاً ناشی از عدم مصرف پروتئین کافی برای هفته‌ها متوالی است
• عدم تعادل الکترولیت‌ها، که گاهی اوقات می‌تواند تهدید کننده زندگی باشد

عوارض جانبی کاهش وزن سریع

سایر عوارض جانبی کاهش وزن سریع عبارتند از:

• سردرد
• تحریک پذیری
• خستگی
• سرگیجه
• یبوست
• بی‌نظمی‌های قاعدگی
• ریزش مو
• از دست دادن عضلات

خطرات کاهش وزن سریع با افزایش مدت زمان رژیم غذایی افزایش می‌یابد. رژیم غذایی بدون پروتئین به ویژه خطرناک است.

آیا کاهش وزن سریع همیشه ایده خوبی است؟

قبل از شروع یک برنامه کاهش وزن سریع، با پزشک خود مشورت کنید. آنها می‌توانند، اغلب با کمک یک متخصص تغذیه، در مورد برنامه‌ای که با تمام شرایط سلامتی شما سازگار باشد، راهنمایی ارائه دهند.

یک رژیم غذایی بسیار کم کالری (VLCD) ممکن است انتخاب مناسبی برای برخی از افراد چاق باشد که از قبل با مشکلات جدی سلامتی مانند دیابت، کلسترول بالا یا فشار خون بالا روبرو هستند. اینها افرادی هستند که شاخص توده بدنی (BMI) آنها بیشتر از 30 است.

کاهش وزن برای رسیدن به وزن سالم بدن همچنین می‌تواند خطر ابتلا به برخی از انواع سرطان، از جمله سرطان سینه پس از یائسگی و همچنین سرطان تخمدان، روده بزرگ و لوزالمعده را کاهش دهد.

اما رژیم‌های غذایی فوق‌العاده محدودکننده نیز با احتیاط‌های زیادی همراه هستند. پایبندی به آنها دشوار است و می‌تواند منجر به سایر مشکلات سلامتی شود. کاهش چشمگیر کالری می‌تواند باعث از دست دادن توده عضلانی و همچنین چربی شود. و متابولیسم شما – فرآیند کالری‌سوزی بدن شما – را کند می‌کند.

برخی از برنامه‌های کاهش وزن سریع، کل گروه‌های غذایی را حذف می‌کنند. این می‌تواند منجر به موارد زیر شود:

• یبوست
• خستگی
• از دست دادن تراکم استخوان
• ایمنی پایین
• ریزش مو

رژیم‌های غذایی سریع کاهش وزن می‌توانند عوارض جانبی داشته باشند، اما چاقی نیز همینطور است. به همین دلیل، VLCD ها یک گزینه معقول برای کاهش وزن برای افراد چاق هستند که به کاهش وزن سریع برای هدف خاصی مانند جراحی کاهش وزن نیاز دارند.

رژیم‌های غذایی بسیار کم کالری (VLCD) رژیم‌های غذایی تحت نظارت پزشک هستند که چندین هفته طول می‌کشند. وعده‌های غذایی از نظر تغذیه‌ای متعادل هستند اما گران هستند — افراد می‌توانند در طول زمان هزاران دلار هزینه کنند. رژیم‌های غذایی بسیار کم کالری می‌توانند به طور ایمن منجر به کاهش ۱۵ تا ۲۵ درصد از وزن بدن در ۱۲ هفته شوند. این برای کسانی است که برنامه را به پایان می‌رسانند: ۲۵ تا ۵۰ درصد از افراد برنامه را کامل نمی‌کنند. وزن پس از قطع رژیم غذایی به سرعت برمی‌گردد. اکثر متخصصان می‌گویند بهتر است رویکردی پایدارتر برای کاهش وزن، مشابه رژیم‌های غذایی معمولی، در پیش بگیرید.

بیشتر افرادی که به دنبال کاهش وزن سریع هستند، معمولاً این کار را به تنهایی انجام می‌دهند. اغلب، آنها این کار را برای رسیدن به یک هدف کوتاه مدت، مانند اندازه شدن لباس یا خوب به نظر رسیدن در ساحل، انجام می‌دهند.

گرسنگی دادن به خودتان قطعاً ایده خوبی نیست. اما اگر از نظر سلامتی مشکلی ندارید، یک دوره کوتاه مدت کاهش شدید کالری احتمالاً به شما آسیبی نمی‌رساند. باید به پزشک خود بگویید که چه کاری انجام می‌دهید و حتماً پروتئین را در رژیم غذایی خود بگنجانید (۷۰ تا ۱۰۰ گرم در روز). یک مولتی ویتامین مصرف کنید و غذاهای غنی از پتاسیم (گوجه فرنگی، پرتقال و موز) بخورید.

همچنین، به یاد داشته باشید که رژیم‌های غذایی سریع به ندرت به شما در رسیدن به وزن پایدار و سالم کمک می‌کنند. اکثر افراد بلافاصله پس از کاهش وزن، دوباره وزن از دست رفته را به دست می‌آورند.

کاهش وزن سریع بعد از بارداری

کاهش سریع وزن پس از زایمان ممکن است ناشی از فشارهای ناشی از پدر یا مادر شدن باشد، از جمله کمبود خواب و خستگی بیش از حد برای غذا خوردن. 

بدن شما در دوران شیردهی کالری بیشتری می‌سوزاند. اگر خیلی سریع وزن کم کنید، ممکن است شیر ​​کمتری تولید کنید. بنابراین، توصیه می‌شود قبل از اینکه کالری دریافتی خود را به شدت کاهش دهید تا به وزن قبل از بارداری خود برگردید، حداقل تا ۲ ماهگی نوزادتان صبر کنید.

حدود ۳٪ از افرادی که زایمان می‌کنند، دچار تیروئیدیت پس از زایمان می‌شوند. این زمانی است که غده تیروئید شما، که نحوه استفاده از انرژی بدن شما را کنترل می‌کند، ملتهب می‌شود. گاهی اوقات این امر منجر به پرکاری تیروئید (هیپرتیروئیدیسم) می‌شود. این می‌تواند با کاهش وزن همراه باشد. درمان ممکن است شامل مسدودکننده‌های بتا، پردنیزون یا هر دو باشد.

کاهش وزن سریع پس از مصرف داروهای ضد افسردگی

چندین داروی ضد افسردگی رایج با افزایش وزن مرتبط هستند. به همین دلیل است که بسیاری از افراد داروهای سلامت روان خود را کنار می‌گذارند. پزشکان ممکن است دارویی مانند توپیرامات را تجویز کنند که با کاهش وزن قابل توجه همراه باشد.

کاهش وزن سریع و سطح استروژن

اضافه وزن یا چاقی می‌تواند خطر ابتلا به انواع خاصی از سرطان سینه را افزایش دهد. چربی اضافی بدن ممکن است سطح استروژن و سایر هورمون‌ها را افزایش دهد که می‌تواند خطر ابتلا به سرطان سینه را افزایش دهد. کاهش وزن می‌تواند سطح هورمون‌ها و همچنین خطر ابتلا به سرطان سینه با گیرنده هورمونی مثبت را کاهش دهد.

خلاصه مطلب

مراقب رژیم‌های غذایی زودگذر، طرح‌های سم‌زدایی و معجون‌های جادویی باشید که بدون هیچ تلاشی به شما وعده لاغرتر شدن می‌دهند. اگر چاقی بر سلامت شما تأثیر می‌گذارد، کاهش وزن سریع می‌تواند انتخاب مناسبی باشد. برای یک برنامه کاهش وزن که ممکن است شامل داروها، غذاهای سالم و ورزش باشد، با پزشک و متخصص تغذیه خود همکاری نزدیکی داشته باشید.

سوالات متداول در مورد کاهش وزن سریع

چه چیزی می تواند باعث کاهش سریع وزن شود؟

کاهش وزن سریع و بی‌دلیل ممکن است ناشی از سرطان، دیابت، بیماری تیروئید، کرون، پارکینسون، اچ‌آی‌وی، سوءمصرف مواد مخدر یا زوال عقل باشد. همچنین ممکن است نتیجه‌ی بیماری‌های روانی مانند افسردگی، اضطراب یا اختلال وسواس فکری-عملی (OCD) باشد.

چه زمانی کاهش وزن نگران کننده است؟

اگر در کمتر از یک سال بدون ایجاد هیچ تغییری در رژیم غذایی یا فعالیت بدنی خود، بیش از 10 پوند یا 5٪ از وزن بدن خود را از دست دادید، با پزشک خود مشورت کنید.

چه چیزی کاهش وزن سریع و ناسالم محسوب می‌شود؟

کاهش وزن بیش از ۲ پوند در هفته می‌تواند سلامت شما را به خطر بیندازد.

نوشته چگونه سریع وزن کم کنیم اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

ممکن است در مورد تحقیقات اخیر شنیده باشید که نشان می‌دهد برخی مواد مغذی می‌توانند به تأخیر یا پیشگیری از مشکلات و بیماری‌های چشمی کمک کنند. همچنین ممکن است ادعاهای زیادی در مورد داروهای بدون نسخه (OTC) برای بهبود بینایی شنیده باشید. مکمل‌های حاوی این مواد مغذی — و ادعاهایی برای سایر مواردی که در مطالعات بالینی آزمایش نشده‌اند.

بنابراین، چه چیزی را باید باور کنید؟ برای محافظت از سلامت چشم و بینایی خود با استفاده از مکمل‌های بینایی چه کاری می‌توانید انجام دهید؟ در اینجا اطلاعاتی برای کمک به تصمیم‌گیری شما ارائه شده است.

نکته مهم: پزشک شما اولین منبع برای کسب اطلاعات در مورد سلامتی شماست. صرف نظر از دوز مصرفی، مکمل‌ها درمانی برای مشکلات سلامتی یا جایگزینی برای داروهایی که پزشک توصیه کرده است، نیستند. همیشه قبل از شروع مصرف هرگونه مکمل غذایی ، از جمله مکمل‌های بینایی، با پزشک خود مشورت کنید.

مکمل‌های بینایی در قالب مولتی‌ویتامین‌ها

قبل از اینکه از پزشک خود در مورد مصرف دوزهای بالای مکمل‌های بینایی سوال کنید، اگر از مولتی‌ویتامین استفاده می‌کنید، نگاهی به آن بیندازید. احتمالاً متوجه خواهید شد که در حال حاضر چندین مورد از مواد مغذی زیر را برای سلامت چشم مصرف می‌کنید. در غیر این صورت، به دنبال این مواد مغذی باشید. در کنار آنها میزان توصیه‌شده روزانه (RDA) برای هر یک ذکر شده است.

• ویتامین C: مردان – ۹۰ میلی‌گرم، زنان – ۷۰ میلی‌گرم (۸۵ میلی‌گرم در دوران بارداری و ۱۲۰ میلی‌گرم در دوران شیردهی)
• ویتامین E: پانزده میلی‌گرم برای نوجوانان و بزرگسالان (۱۵ میلی‌گرم برای زنان در دوران بارداری و ۱۹ میلی‌گرم در دوران شیردهی).
• بتاکاروتن: مقدار توصیه‌شدهٔ روزانه (RDA) به‌طور رسمی تعیین نشده است.
• روی: مردان – ۱۱ میلی‌گرم؛ زنان – ۸ میلی‌گرم (۱۱ میلی‌گرم در دوران بارداری و ۱۲ میلی‌گرم در دوران شیردهی).
• زاکسانتین: مقدار توصیه‌شدهٔ روزانه (RDA) به‌طور رسمی تعیین نشده است.
• سلنیوم: ۵۵ میکروگرم برای نوجوانان و بزرگسالان (۶۰ ​​میکروگرم برای زنان در دوران بارداری و ۷۰ میکروگرم در دوران شیردهی).
• لوتئین: مقدار توصیه‌شدهٔ روزانه (RDA) به‌طور رسمی تعیین نشده است.
• کلسیم: ۱۰۰۰ میلی‌گرم – مردان و زنان: ۱۲۰۰ میلی‌گرم – زنان بالای ۵۱ سال و مردان بالای ۷۱ سال
• تیامین: مردان – ۱.۲ میلی‌گرم، زنان – ۱.۱ میلی‌گرم (در صورت بارداری یا شیردهی ۱.۴ میلی‌گرم)
• اسید فولیک: بزرگسالان: ۴۰۰ میکروگرم معادل فولات غذایی (۶۰۰ میکروگرم DFE در دوران بارداری، ۵۰۰ میکروگرم DFE در دوران شیردهی)
• اسیدهای چرب ضروری امگا ۳ (از جمله روغن بذر کتان): مقدار توصیه‌شدهٔ روزانه (RDA) به‌طور رسمی تعیین نشده است.؛ اما برای فواید قلبی عروقی، انجمن قلب آمریکا تقریباً ۱۰۰۰ میلی‌گرم در روز را توصیه می‌کند.

اگر نمی‌توانید محصولی پیدا کنید که حاوی همه یا بیشتر این مواد مغذی باشد، می‌توانید آنها را به صورت جداگانه تهیه کنید.

مانند هر غذای آماده‌ای که می‌خرید، برچسب‌های روی مکمل‌ها را بخوانید تا مطمئن شوید آنچه را که می‌خواهید دریافت می‌کنید. در اینجا چند نکته وجود دارد:

• مطمئن شوید محصولی که می‌خرید تازه است: تاریخ انقضا را بررسی کنید.
• بطری باید برای محافظت شما پلمپ شده باشد. اگر پلمپ آن پاره شده است، آن را نخرید.
• به دنبال یک تولیدکننده معتبر باشید زیرا کیفیت می‌تواند بسیار متفاوت باشد.
• اگر مستعد ناراحتی معده هستید، کپسول‌ها ممکن است انتخاب بهتری نسبت به قرص‌ها باشند، زیرا جذب آنها برای سیستم بدن شما دشوارتر است. مصرف آنها همراه با غذا می‌تواند احتمال ناراحتی معده را کاهش دهد.
• مکمل‌های بینایی ارگانیک را در نظر بگیرید. ممکن است هزینه بیشتری بپردازید، اما کیفیت اغلب بهتر است.
• از مکمل‌های حاوی پرکننده‌ها، موادی که برای حجیم کردن محصولات استفاده می‌شوند تا “بیشتر به نظر برسند” خودداری کنید. این مواد شامل گندم، ذرت و لبنیات هستند که می‌توانند برای برخی افراد مشکلات گوارشی یا آلرژیک ایجاد کنند.
• اگر روغن ماهی به عنوان منبع اسیدهای چرب ضروری امگا ۳ ذکر شده باشد، برچسب باید بیان کند که به روشی تولید شده است که آلاینده‌ها، به ویژه جیوه را از بین می‌برد.
• سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) مکمل‌های غذایی را تنظیم می‌کند ، اما با آنها مانند غذا رفتار می‌کند نه دارو؛ برخلاف تولیدکنندگان دارو، تولیدکنندگان مکمل‌ها مجبور نیستند قبل از فروش محصولات خود، ایمنی یا اثربخشی آنها را نشان دهند. با این حال، FDA می‌تواند یک مکمل را از بازار جمع‌آوری کند. و تولیدکنندگان مکمل باید استانداردهای خاصی (به نام GMP) را رعایت کنند که مشابه استانداردهای تولیدکنندگان دارو است.

آیا باید دوزهای بالایی از مکمل‌های بینایی مصرف کنید؟

برای افرادی که مبتلا به برخی از بیماری‌های چشمی هستند یا در معرض خطر ابتلا به آنها قرار دارند ، مکمل‌های بینایی با دوز بالا ممکن است به کند شدن یا پیشگیری از این بیماری‌ها کمک کنند.

برای مثال، موسسه ملی چشم یافته‌های مطالعه بیماری‌های چشمی مرتبط با سن (AREDS) خود را منتشر کرد. نتایج نشان داد که دوزهای بالای آنتی‌اکسیدان‌های ویتامین C (500 میلی‌گرم)، ویتامین E (400 واحد بین‌المللی) و بتاکاروتن (15 میلی‌گرم/25000 واحد بین‌المللی) به همراه روی (8 میلی‌گرم)، خطر از دست دادن بینایی ناشی از دژنراسیون ماکولا (AMD) پیشرفته مرتبط با سن را در برخی، اما نه همه، افراد مبتلا به این بیماری کاهش می‌دهد. تنها بیمارانی که از این مزایا بهره‌مند شدند، کسانی بودند که:

• AMD متوسط ​​یا
• دژنراسیون ماکولا پیشرفته فقط در یک چشم

اگر در یکی از این دسته‌ها هستید، از پزشک خود بپرسید.

با این حال، ترکیبات مکمل‌های بینایی ممکن است با تکمیل مطالعه AREDS2 تغییر کند. این مطالعه به دنبال بررسی این بود که آیا افزودن سایر ویتامین‌ها و مواد معدنی به مکمل، نتایج AREDS را بهبود می‌بخشد یا خیر. اولین افزودنی، اسیدهای چرب امگا ۳ ( روغن ماهی ) و دومی ترکیبی از دو کاروتنوئید، لوتئین و زآگزانتین بود که در سبزیجات برگ سبز و میوه‌ها و سبزیجات بسیار رنگی یافت می‌شوند. این تحقیق نشان داد:

• بتاکاروتن خطر پیشرفت AMD را کاهش نداد.
• افزودن امگا ۳ به فرمول AREDS خطر پیشرفت AMD را کاهش نداد.
• فرمول AREDS با افزودن روی کمتر، همچنان محافظت‌کننده بود.
• افرادی که فرمولی حاوی لوتئین و زآگزانتین مصرف کردند (و ممکن است به اندازه کافی در رژیم غذایی خود دریافت نکرده باشند) با فرمول جدید AREDS بهبود بیشتری نشان دادند.
• به طور کلی، افرادی که به جای بتاکاروتن، لوتئین و زآگزانتین مصرف کردند، از مزایای بیشتری بهره‌مند شدند.

با این حال، نشان داده نشده است که این رژیم مکمل از شروع AMD جلوگیری می‌کند، پیشرفت آن را در مراحل اولیه کند می‌کند یا بینایی از دست رفته را بهبود می‌بخشد. اگر شما یا کسی که برایتان مهم است، AMD در یکی از دو دسته ذکر شده دارد، پزشک چشم ممکن است مصرف مکمل بینایی را توصیه کند. توجه: این مطالعه همچنین شامل ۲ میلی‌گرم مس برای جایگزینی مس از دست رفته هنگام مصرف روی بود.

در مثالی دیگر، مطالعات نشان داده‌اند که کمبود آنتی‌اکسیدان‌ها در ایجاد سندرم خشکی چشم مزمن نقش دارد. مکمل‌های غذایی حاوی اسیدهای چرب ضروری امگا ۳ و امگا ۶ برای کمک به بازیابی و حفظ تشکیل اشک و روانکاری چشم در دسترس هستند. باز هم، ابتدا با پزشک خود مشورت کنید.

چند نکته در مورد مصرف مکمل‌ها

اگر باردار، شیرده یا در حال مصرف هر داروی دیگری هستید یا هرگونه مشکل سلامتی دارید، قبل از مصرف هرگونه مکمل غذایی با پزشک خود مشورت کنید. مطمئن شوید که دوز توصیه شده توسط پزشک را مصرف می‌کنید.

و این را در نظر داشته باشید: مکمل‌ها به این دلیل این نام را دارند که تغذیه کلی شما را تکمیل می‌کنند؛ آنها جای آن را نمی‌گیرند. بنابراین برای بهره‌مندی کامل از مزایای مکمل‌های بینایی، حتماً یک رژیم غذایی متعادل از غذاهای سالم داشته باشید.

نوشته مکمل‌هایی برای بینایی و سلامت چشم‌ها اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

روزهای شرجی و گرم تابستان معمولاً برای خشکی چشم عالی هستند. اما در شرایط خاص، ممکن است هنوز سوزش، حساسیت به نور و مشکلات چشمی ناشی از خشکی چشم را احساس کنید.

اگر این کار را انجام دهید، گام‌هایی وجود دارد که می‌توانید برای احساس بهتر بردارید.

چرا ممکن است نتوانید تعطیلات تابستانی داشته باشید

چند چیز وجود دارد که می‌تواند در ماه‌های گرم سال باعث خشکی چشم شما شود. این موارد عبارتند از:

آب و هوای خشک. مکان‌هایی با رطوبت کم، نقاط داغ برای خشکی چشم هستند. بدن شما در آب و هوای خشک اشک کمتری تولید می‌کند و اشک‌هایی که تولید می‌کند سریع‌تر تبخیر می‌شوند.

تهویه مطبوع. هوای فشرده در ماشین و خانه یا محل کار شما باعث می‌شود اشک‌های شما سریع‌تر تبخیر شوند.

دود و گرد و غبار. هیچ چیز به اندازه بوی کباب‌پز، حال و هوای تابستان را تداعی نمی‌کند. اما دود می‌تواند چشمان شما را تحریک و خشک کند. ذرات گرد و غبار موجود در خانه، ماشین یا محل کار شما نیز می‌توانند چنین باشند.

استخرهای شنا. کلر موجود در استخرها می‌تواند لایه اشک شما را بشوید و چشمان شما را تحریک کند. لایه اشک ترکیبی از روغن، آب و مخاط است که چشمان شما را مرطوب نگه می‌دارد. نگران اقیانوس نباشید. آب شور برای چشم‌ها بسیار ملایم‌تر از استخرهای شنا است. با این حال، اگر آب شور وارد چشمان شما شود، باعث سوزش می‌شود.

نور خورشید. نور زیاد خورشید باعث می‌شود اشک‌های شما سریع‌تر تبخیر شوند.

کاری که می‌توانید انجام دهید

راه‌های زیادی برای مدیریت خشکی چشم در ماه‌های تابستان وجود دارد. می‌توانید:

عینک آفتابی بزنید. عینک‌های آفتابی دور چشم بهترین گزینه برای محافظت از چشمان شما در برابر آفتاب، باد و هوای خشک هستند.

از قطره‌های چشم استفاده کنید. قطره‌های بدون نسخه می‌توانند به موارد خفیف خشکی چشم کمک کنند. اگر علائم شما شدیدتر است، ممکن است به پزشک نیاز داشته باشید تا قطره‌های قوی‌تری تجویز کند. پزشک شما ممکن است لیفیتگراست (Xiidra) را پیشنهاد کند که علائم خشکی چشم مانند التهاب را درمان می‌کند. یا ممکن است از شما بخواهد سیکلوسپورین (Cequa ، Restasis) مصرف کنید که به بدن شما کمک می‌کند اشک بیشتری تولید کند.

اسپری بینی را امتحان کنید. وارنیکلین (تیروای) یک اسپری بینی است که به تازگی تأیید شده است و می‌توان آن را دو بار در روز در هر سوراخ بینی مصرف کرد تا تولید اشک را افزایش دهد. 

از لنزهای تماسی مخصوص استفاده کنید. اگر خشکی چشم شما استفاده از لنز را برایتان دشوار کرده است، با چشم پزشک خود مشورت کنید. آنها ممکن است بتوانند نوعی از لنزها را که از مواد مختلفی (مانند سیلیکون) ساخته شده و راحت‌تر است، تجویز کنند. اما آنها را در استخر یا اقیانوس استفاده نکنید.

در استخر از عینک محافظ استفاده کنید. عینک می‌تواند از چشمان شما در برابر کلر محافظت کند. اگر از عینک یا لنز تماسی استفاده می‌کنید، از چشم پزشک خود در مورد عینک‌های محافظ تجویزی سوال کنید.

آب فراوان بنوشید. اشک‌های شما برای انجام وظیفه خود به آب نیاز دارند. سعی کنید روزانه حداقل ۱۲ فنجان (۹۶ اونس) آب بنوشید.

مکمل غذایی مصرف کنید. اسیدهای چرب امگا ۳ بخش مهمی از تولید اشک هستند. روغن ماهی منبع خوبی از امگا ۳ است. قبل از شروع مصرف مکمل، از چشم پزشک خود بپرسید که آیا این مکمل برای شما مفید است یا خیر.

از کمپرس گرم استفاده کنید. یک دستمال تمیز را با آب گرم مرطوب کنید و چند دقیقه روی چشمان خود قرار دهید. این کار می‌تواند به آزاد شدن چربی از غدد چربی کمک کند و خشکی و سوزش چشم را تسکین دهد.

نوشته مدیریت خشکی چشم در ماه‌های تابستان اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.