هر کسی هر از گاهی دچار سردرد می‌شود. اما اگر علائم دیگری را همراه با سردرد خود مشاهده کردید، ممکن است میگرن باشد. پزشک مراقبت‌های اولیه شما احتمالاً اولین ملاقات شما برای کمک به تشخیص علت است.  اگر فکر کند که سردرد شما می‌تواند ناشی از چیزی جدی‌تر از یک سردرد معمولی باشد، ممکن است شما را به یک متخصص مغز و اعصاب ارجاع دهد.

هر کسی در هر سنی می‌تواند میگرن داشته باشد، حتی کودکان. اما معمولاً در سال‌های نوجوانی شروع می‌شوند.

اگر علائم دیگری مانند موارد زیر را همراه با سردرد خود دارید، به پزشک خود اطلاع دهید:

• تشنج
• تغییرات در بینایی شما
• درد با زور زدن بدتر می‌شود
• سردردهایتان ناگهان شروع می‌شوند
• درد شما بیش از یک روز طول بکشد
• سردردهای شما از اوایل روز شروع می‌شود
• حالت تهوع
• حساسیت به نور
• سبکی سر

اگر دچار تشنج جدید شدید، سردرد ناگهانی بسیار شدید یا هرگونه نشانه ای از ضعف در بازوها یا پاها داشتید، با ۱۱۵ تماس بگیرید. 

در معاینه متخصص مغز و اعصاب شما

در اولین ملاقات با متخصص مغز و اعصاب، او در مورد سابقه پزشکی، علائم و اینکه آیا کسی از بستگان شما میگرن دارد یا خیر، سوال خواهد کرد.

پس از آن، آنها ممکن است  معاینه فیزیکی یا آزمایش‌های عصبی انجام دهند تا سایر علل درد شما را رد کنند. اگرچه اکثر قریب به اتفاق سردردها به دلیل یک مشکل جدی سلامتی نیستند، تیم مراقبت‌های بهداشتی شما می‌خواهد علل احتمالی مانند موارد زیر را رد کند:

• تومور
• آبسه مغزی (عفونت مغز)
• خونریزی (خونریزی داخل مغز)
• مننژیت باکتریایی یا ویروسی (عفونت یا التهاب غشایی که مغز و نخاع را پوشانده است)
• تومور کاذب مغزی (افزایش فشار داخل جمجمه)
• هیدروسفالی (تجمع غیرطبیعی مایع در مغز)
• آنسفالیت (التهاب و تورم مغز)
• لخته‌های خون
• ترومای سر
• انسداد یا بیماری سینوس
• ناهنجاری‌های رگ‌های خونی
• آسیب‌ها
• آنوریسم (برآمدگی در دیواره رگ خونی که می‌تواند نشت یا پارگی داشته باشد)

تیم مراقبت‌های بهداشتی شما مراقب علائم و نشانه‌های آشکاری مانند موارد زیر خواهد بود:

• تب یا تنفس، نبض یا  فشار خون غیرطبیعی
• عفونت
• حالت تهوع، استفراغ
• تغییرات شخصیتی، رفتارهای نامناسب
• آشفتگی ذهنی
• تشنج
• از دست دادن هوشیاری
• خستگی مفرط، تمایل به  خواب مداوم
• ضعف عضلانی، بی‌حسی یا سوزن سوزن شدن
• مشکلات گفتاری
• مشکلات تعادل، افتادن
• سرگیجه

تغییرات بینایی (تاری دید، دوبینی، نقاط کور)

آزمایش‌هایی برای تشخیص سردرد

چند نوع آزمایش وجود دارد و آزمایشی که انجام می‌دهید به علائم شما بستگی دارد:

ام آر آی.  اگر اخیراً سرتان آسیب دیده است، متخصص مغز و اعصاب ممکن است از شما ام آر آی بخواهد تا ببیند آیا سردردهایتان ناشی از آسیب است یا خیر. آنها همچنین ممکن است از این آزمایش برای بررسی مشکلات ساختاری یا تومورها استفاده کنند.

سی‌تی‌اسکن.  این می‌تواند به پزشک شما کمک کند تا تشخیص دهد که آیا درد شما ناشی از خونریزی، مشکلات ستون فقرات یا تومورهای داخل یا نزدیک سر شما است یا خیر.

نوار مغزی (EEG).  الکتروانسفالوگرام امواج مغزی شما را اندازه‌گیری می‌کند. متخصص مغز و اعصاب شما الکترودهایی را که دیسک‌های فلزی کوچکی هستند، روی پوست سر شما قرار می‌دهد. این به پزشک شما کمک می‌کند تا فعالیت مغز شما را بررسی کند تا ببیند آیا درد شما ناشی از اختلال مغزی، آسیب مغزی، اختلال عملکرد مغز یا مشکلات خواب است یا خیر.

سلامت روان. مصاحبه با روانشناس بخش روتین ارزیابی سردرد نیست، اما ممکن است برای شناسایی استرسی که باعث سردرد شما می‌شود، انجام شود. ممکن است از شما خواسته شود که یک پرسشنامه کامپیوتری را تکمیل کنید تا اطلاعات عمیقی را در اختیار پزشک قرار دهید.

متخصص مغز و اعصاب شما همچنین ممکن است معاینات چشم، عکس‌برداری با اشعه ایکس از سینوس‌ها، نمونه‌برداری از مایع نخاعی، آزمایش خون یا  آزمایش ادرار را برای بررسی اختلالات مختلف سلامتی که می‌توانند باعث سردرد شما شوند، انجام دهد.

پس از ارزیابی نتایج شرح حال سردرد و معاینات فیزیکی، عصبی و روانی، پزشک شما باید بتواند نوع سردرد شما، جدی بودن آن و نیاز به آزمایش‌های بیشتر را تشخیص دهد.

چگونه برای قرار ملاقات خود آماده شوید

قبل از اولین قرار ملاقات با متخصص مغز و اعصاب، این کارها را برای برنامه‌ریزی انجام دهید:

اطلاعات مفید جمع‌آوری کنید. می‌توانید سوابق پزشکی خود را سازماندهی کنید یا قبل از اولین قرار ملاقات، آنها را برای متخصص مغز و اعصاب خود ارسال کنید. با پزشکان قبلی خود صحبت کنید تا بتوانند به شما در تهیه کپی از مدارکتان کمک کنند.

همچنین باید سابقه پزشکی خود را به‌روز کنید. مطمئن شوید که می‌توانید تمام شرایط سلامتی، داروهای مصرفی (داروهای فعلی و گذشته، از جمله آنهایی که نیاز به نسخه داشتند و آنهایی که نداشتند)، مکمل‌ها، جراحی‌ها،  آلرژی‌ها و سابقه سردرد در خانواده خود را با متخصص مغز و اعصاب خود در میان بگذارید.

آماده باشید تا در مورد سایر موضوعات مربوط به سبک زندگی، مانند سیگار کشیدن یا نوشیدن الکل، و همچنین شغل خود صحبت کنید. رک بودن می‌تواند به پزشک شما کمک کند تا درک بهتری از مشکل شما داشته باشد.

درد خود را توضیح دهید. شما باید سردرد خود را برای پزشک توصیف کنید. آماده باشید تا به او بگویید که سردرد شما چگونه است، درد در کدام قسمت سرتان است، چقدر طول می‌کشد، چه زمانی این مشکلات رخ می‌دهد و آیا محرک‌های احتمالی را می‌شناسید یا خیر. می‌توانید یک دفترچه یادداشت سردرد داشته باشید تا بتوانید این موارد را پیگیری کنید. آن را برای مراجعه به پزشک به مطب خود بیاورید.

سوالات خود را بیاورید.  به خاطر سپردن آنها می‌تواند دشوار باشد، بنابراین آنها را بنویسید. فهرستی از چیزهایی که می‌خواهید از پزشک خود بپرسید، تهیه کنید. به عنوان مثال:

• چه عواملی می‌تواند باعث میگرن من شود؟
• آیا به آزمایش خاصی نیاز خواهم داشت؟
• بهترین انواع درمان برای من چیست؟ آیا عوارض جانبی دارند؟
• آیا درمان‌های جایگزین یا مکملی وجود دارد که باید در نظر بگیرم؟
• آیا می‌توانم تغییراتی ایجاد کنم تا درد من کاهش یابد؟
• آیا درد من موقتی است یا دائمی؟
• چگونه می‌توانم با میگرن و سایر مشکلات سلامتی‌ام کنار بیایم؟
• چه وب‌سایت‌ها یا منابعی برای مطالعه پیشنهاد می‌کنید؟ 

مراحل بعدی

اگر متخصص مغز و اعصاب شما تشخیص دهد که درد شما ناشی از میگرن است، یک برنامه درمانی برای متوقف کردن علائم و جلوگیری از بازگشت آنها توصیه خواهد کرد.

پزشکان داروهای میگرن را به دو گروه اصلی تقسیم می‌کنند. شما ممکن است از دارویی برای تسکین درد یا دارویی برای پیشگیری از درد استفاده کنید.

درمان میگرن شما به این بستگی دارد که چند وقت یکبار دچار آن می‌شوید، شدت آن چقدر است، علائم شما چیست و سایر شرایط پزشکی شما چگونه است.

متخصص مغز و اعصاب شما همچنین ممکن است در مورد کارهایی که باید یا نباید در برنامه روزانه خود انجام دهید تا از  محرک‌های میگرن خود جلوگیری کنید، توصیه‌هایی داشته باشد .

نوشته اولین ویزیت متخصص مغز و اعصاب برای میگرن: چه انتظاری باید داشت؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

تحقیقات نشان نداده است که میگرن باعث ایجاد هیچ بیماری دیگری می‌شود. اما با تعدادی از بیماری‌های مختلف مرتبط است. 

برخی از بیماری‌ها بیشتر احتمال دارد افرادی را که میگرن دارند، تحت تأثیر قرار دهند. و برخی از بیماری‌ها علائمی دارند که می‌توانند علائم میگرن را تقلید کنند. 

بیماری‌های مرتبط با میگرن

وقتی میگرن دارید، ممکن است در معرض خطر ابتلا به برخی بیماری‌های دیگر نیز باشید. اگر دچار اورا (اختلالات حواس) باشید، این ارتباط قوی‌تر می‌شود. اورا اختلالی در حواس شماست که می‌تواند قبل، حین یا بعد از سردرد میگرنی رخ دهد. اورا معمولاً بصری است و ممکن است شامل جرقه‌های نور، نقاط کور یا سوزن سوزن شدن در دست‌ها یا صورت شما باشد.

این شرایط عبارتند از:

سکته مغزی.  احتمال سکته مغزی سکته مغزی در افرادی که میگرن دارند ، مانند موارد زیر، کمی افزایش می‌یابد :

• کسانی که هاله دارند
• زنان
• افراد زیر ۴۵ سال

بعد از ۵۰ سالگی، احتمال سکته مغزی ناشی از میگرن به میزان زیادی کاهش می‌یابد. 

همچنین ممکن است علائم سکته مغزی، مانند سردرد شدید و استفراغ، با علائم میگرن اشتباه گرفته شود. انواع میگرن‌هایی که سکته مغزی را تقلید می‌کنند شامل میگرن‌های همراه با اورا و میگرن‌های رعدآسا (سردردهایی که ناگهان بروز می‌کنند) هستند. 

یک راه برای تشخیص آنها از هم این است که سردردهای میگرنی معمولاً به مرور زمان ایجاد می‌شوند. اما  علائم سکته مغزی ناگهانی هستند. سه علامت اصلی سکته مغزی عبارتند از:

• صورت شما از یک طرف افتاده یا بی‌حس می‌شود.
• یکی از بازوهای شما ضعیف یا بی‌حس است.
• نمیتونی حرف بزنی یا حرفات واضح نیست.

اگر به سکته مغزی مشکوک هستید، فوراً کمک پزشکی دریافت کنید.

بیماری قلبی . مردان مبتلا به میگرن بیشتر در معرض  بیماری قلبی و  حملات قلبی هستند. زنان مبتلا به میگرن نیز احتمال بیشتری برای ابتلا به بیماری قلبی دارند، به خصوص اگر دچار هاله باشند. به نظر نمی‌رسد تعداد دفعات ابتلا به میگرن بر خطر ابتلا به این بیماری‌ها تأثیری داشته باشد.

فشار خون بالا . مطالعات هنوز ارتباط محکمی بین  فشار خون بالا و میگرن پیدا نکرده‌اند. اما شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد فشار خون بالا ممکن است باعث شود شما بیشتر دچار این نوع سردردها شوید.

تشنج.  اگر میگرن دارید، حداقل دو برابر بیشتر احتمال دارد که تشنج داشته باشید. ممکن است قبل یا بعد از تشنج صرعی دچار سردرد شدید شوید. محققان معتقدند که  تشنج ممکن است برخی ژن‌ها را با میگرن به اشتراک بگذارد.

برخی از علائم اورای میگرن می‌توانند شبیه تشنج باشند، از جمله مشکلات بینایی، حالت تهوع و حرکات غیرقابل کنترل. اما در طول تشنج، ممکن است گیج شوید، احساس افسردگی یا ترس کنید یا حتی هوشیاری خود را از دست بدهید. تشنج‌ها معمولاً 30 ثانیه تا 2 دقیقه طول می‌کشند. با این حال، اورای میگرن می‌تواند تا یک ساعت طول بکشد. توجه داشته باشید که خود میگرن سردردهای طولانی هستند که 4 ساعت تا 24 ساعت طول می‌کشند.

مشکلات شنوایی.  میگرن احتمال ابتلا  به کم شنوایی ناگهانی را افزایش می‌دهد . این یک از دست دادن شنوایی بدون دلیل است که به سرعت در عرض چند روز اتفاق می‌افتد. این بسیار نادر است. اما افرادی که میگرن دارند، دو برابر بیشتر از افرادی که میگرن ندارند، دچار کم شنوایی ناگهانی می‌شوند.

فیبرومیالژیا. این سندرم باعث درد مزمن، خستگی و سایر علائم می‌شود. میگرن در افراد مبتلا به فیبرومیالژیا شایع است. با این حال، هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد ابتلا به میگرن احتمال ابتلا به آن را افزایش می‌دهد.

افسردگی و اضطراب . میگرن در افرادی که اضطراب دارند شایع است . اگر هم میگرن و هم اضطراب دارید، احتمال ابتلا به افسردگی نیز در شما بیشتر است . برخی تحقیقات نشان می‌دهد که اورا احتمال اضطراب و افسردگی را بیشتر می‌کند. اما در این مورد به مطالعات بیشتری نیاز داریم.

اختلال استرس پس از سانحه ( PTSD). اگر میگرن دارید، احتمال ابتلا به اختلال استرس پس از سانحه ( PTSD ) در شما بیشتر است. یک مطالعه نشان داد که احتمال ابتلا به PTSD در صورت ابتلا به میگرن پنج برابر بیشتر است.

زایمان زودرس.  برخی مطالعات کوچک نشان می‌دهند که میگرن خطر مشکلاتی مانند وزن کم هنگام تولد، زایمان زودرس و پره اکلامپسی را در دوران بارداری و زایمان کمی افزایش می‌دهد. محققان هنوز در حال مطالعه این مسائل هستند.

به طور کلی، علائم میگرن می‌تواند با بارداری بدتر شود و ممکن است به رویکرد درمانی متفاوتی نیاز داشته باشد. به همین دلیل پزشکان پیشنهاد می‌کنند که هر کسی که میگرن دارد قبل از بارداری با یک متخصص سردرد صحبت کند .

سندرم روده تحریک‌پذیر (IBS).  برخیتحقیقات نشان داده است که افراد مبتلا به میگرن بیش از چهار برابر بیشتر از دیگران احتمال دارد که به سندرم روده تحریک‌پذیر (IBS) نیز مبتلا باشند. دلیل این ارتباط مشخص نیست. اما محققان فکر می‌کنند که می‌تواند به این دلیل باشد که هر دو بیماری شامل مشکلاتی در سروتونین شیمیایی مغز هستند. 

سندرم پای بی‌قرار.  دانشمندان همچنین مطمئن نیستند که چرا افراد مبتلا به میگرن بیشتر مستعد ابتلا به سندرم پای بی‌قرار (RLS) هستند. با RLS، شما میل شدیدی به حرکت دادن پاهای خود در هنگام دراز کشیدن دارید. این می‌تواند باعث بی‌خوابی شود که محرک میگرن است. هر دو بیماری همچنین با مشکلاتی در دوپامین، یک “پیام‌رسان” شیمیایی در سیستم عصبی شما مرتبط هستند.

آسم.  طبق برخی تحقیقات، افراد مبتلا به آسم ۱.۵ برابر بیشتر از دیگران در معرض ابتلا به میگرن هستند. یکی از دلایل آن ممکن است التهاب باشد که تصور می‌شود زمینه‌ساز هر دو بیماری است. 

بی‌خوابی. افراد مبتلا به میگرن دو تا هشت برابر بیشتر از دیگران در معرض اختلالات خواب هستند. ارتباط چیست؟ خواب نامناسب می‌تواند در سردردهای میگرنی نقش داشته باشد. در عوض، میگرن ممکن است الگوهای خواب را مختل کند. درد ممکن است شما را در شب بیدار نگه دارد. یا ممکن است باعث شود در طول روز بخوابید و در برنامه خواب شما اختلال ایجاد کند. 

شرایطی که می‌توانند شبیه میگرن باشند

برخی بیماری‌های دیگر، از جمله موارد جدی مانند سکته مغزی یا تشنج، ممکن است برخی از علائم مشابه میگرن را داشته باشند. سایر موارد بالقوه تقلیدکننده میگرن عبارتند از: 

انواع دیگر سردرد.  در اینجا تفاوت علائم دو نوع سردرد رایج با میگرن آورده شده است:

• سردرد تنشی. افراد مبتلا به میگرن نیز می‌توانند به این نوع سردرد مبتلا شوند. اما درد اغلب متفاوت است. معمولاً یک درد مبهم است، در حالی که درد میگرن اغلب ضربان‌دار یا ضربان‌دار است. در سردرد تنشی، پیشانی یا طرفین و پشت سر شما ممکن است احساس گرفتگی داشته باشد. ممکن است با حرکت بدتر نشود. و معمولاً باعث مشکلات معده نمی‌شود یا مانند میگرن بر بینایی شما تأثیر نمی‌گذارد.
• سردرد سینوسی. در سردرد سینوسی، اغلب گرفتگی بینی دارید و در صورت یا پیشانی خود احساس درد یا فشار می‌کنید. میگرن نیز می‌تواند این علائم را ایجاد کند. اما معمولاً درد ضربان‌دار ایجاد می‌کند، در حالی که درد سردرد سینوسی مبهم و مداوم است. سردردهای سینوسی همچنین ممکن است باعث  تب، مشکل در بویایی یا  بوی بد دهان شوند . میگرن این علائم را ندارد.

آنوریسم مغزی.  این اتفاق زمانی می‌افتد که بخشی از یک رگ خونی در مغز شما متورم می‌شود. اگر رگ نشت کند یا پاره شود، خون می‌تواند وارد مغز شما شود. به این حالت سکته مغزی هموراژیک می‌گویند و خطرناک است.

برخی از علائم پارگی آنوریسم مغز مشابه میگرن است: سردرد، حالت تهوع، استفراغ و حساسیت به نور. تفاوت عمده بین علائم این دو بیماری در سرعت وقوع آنها و شدت درد است. سردرد میگرنی دردناک است. اما درد سر ناشی از پارگی آنوریسم مغز از ناکجاآباد می‌آید و بدترین دردی است که تا به حال احساس کرده‌اید.

اگر فکر می‌کنید خودتان یا یکی از اطرافیانتان  آنوریسم دارید، فوراً کمک پزشکی دریافت کنید .
تومور مغزی.  تومورهای مغزی می‌توانند باعث سردرد شوند. اما الگوی آنها در طول زمان بیشتر از میگرن تغییر می‌کند. در صورت وجود تومور مغزی، سردرد شما ممکن است هنگام بیدار شدن بدتر شود و در طول روز احساس ضعف کنید. علائم دیگری نیز هنگام ابتلا به تومور مغزی ظاهر می‌شوند. ممکن است خلق و خوی شما پایین بیاید، ذهن شما ضعیف‌تر شود و ممکن است تغییرات شخصیتی داشته باشید. ممکن است ضعف یا  تشنج داشته باشید .

مننژیت. این عفونت می‌تواند باعث سردرد شدید شود. ممکن است احساس تهوع و استفراغ داشته باشید. گردن شما ممکن است سفت شود و نور می‌تواند شما را آزار دهد. اما مننژیت اغلب  علائمی شبیه آنفولانزا دارد. احتمالاً تب بالایی دارید که در میگرن رایج نیست. اگر مشکوک هستید که شما یا یکی از اطرافیانتان ممکن است مننژیت داشته باشید، فوراً به پزشک مراجعه کنید.

گلوکوم.  انواع خاصی از گلوکوم باعث سردرد می‌شوند که در آن فشار داخل  چشم به سرعت افزایش می‌یابد. همانند میگرن، سر درد، حالت تهوع و  تاری دید نیز وجود دارد. اما ممکن است قرمزی چشم و  درد شدید چشم نیز داشته باشید  که از علائم میگرن نیستند. اگر فکر می‌کنید این علائم را دارید، فوراً به پزشک مراجعه کنید.

سندرم انقباض عروق مغزی برگشت‌پذیر (RCVS).   این تنگی  شریان‌های مغزی  اغلب زنان ۲۰ تا ۵۰ ساله را تحت تأثیر قرار می‌دهد. بسیاری از افرادی که به آن مبتلا می‌شوند، قبلاً سردردهای میگرنی داشته‌اند. میگرن معمولاً به آرامی شروع می‌شود، اما این بیماری باعث سردرد ناگهانی و شدید می‌شود. ممکن است تغییرات بینایی، علائم شبیه سکته مغزی و  تشنج نیز داشته باشید.

اگر به سندرم RCVS مشکوک هستید، فوراً به پزشک مراجعه کنید. درمان می‌تواند از مشکلات جدی مانند سکته مغزی جلوگیری کند.

فشار خون داخل جمجمه‌ای ایدیوپاتیک  (IIH) . این حالت زمانی رخ می‌دهد که فشار مایع اطراف مغز شما بیش از حد بالا می‌رود. این منجر به سردرد شدید یا مکرر می‌شود. همچنین ممکن است دچار از دست دادن بینایی، حالت تهوع و استفراغ شوید. این سردرد ممکن است با تغییر موقعیت بدن همراه باشد.

یکی از نشانه‌های ابتلا به IIH به جای میگرن، صدای وزوز در  گوش‌هایتان است . به جای اینکه مشکلات بینایی بعد از نیم ساعت یا بیشتر بهبود یابند، طولانی مدت هستند. همچنین، اگر IIH دارید، دارو به حالت تهوع شما کمکی نمی‌کند.

نشت مایع مغزی نخاعی.  در موارد نادر، بافتی که حاوی مایع مغز و نخاع شماست، دچار پارگی یا سوراخ می‌شود و باعث می‌شود مقداری از مایع به بیرون نشت کند. این منجر به سردردی می‌شود که ممکن است با دراز کشیدن بهتر شود.

ممکن است علائم دیگری شبیه به میگرن، مانند حالت تهوع، استفراغ و حساسیت به نور و صدا داشته باشید. اما با نشت مایع مغزی نخاعی، گاهی اوقات بین  تیغه‌های شانه خود درد دارید. همچنین ممکن است احساس عدم تعادل کنید و در گوش‌هایتان صدای زنگ بشنوید.

نوشته ۲۳ بیماری مرتبط با سردردهای میگرنی اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

سردرد مداوم روزانه جدید (NDPH) چیست؟

سردرد مداوم روزانه جدید یا NDPH،  سردردی است که به طور ناگهانی شروع می‌شود، به نظر نمی‌رسد علت خاصی داشته باشد، با درمان‌های معمول سردرد از بین نمی‌رود و بیش از سه ماه طول می‌کشد. 

جوی آر. گی، متخصص  مغز و اعصاب در گروه پزشکی میشن هریتیج در میشن ویجو، کالیفرنیا، می‌گوید: «این یک تشخیص واقعی است که توسط انجمن بین‌المللی سردرد به رسمیت شناخته شده است. فکر نمی‌کنم افراد زیادی آن را درک کنند. این سردرد می‌تواند سه ماه یا بیشتر طول بکشد و وقتی از فرد در مورد علائمش سوال می‌کنید، اغلب می‌توانند دقیقاً روز شروع سردرد را مشخص کنند.»

NDPH باعث دردی می‌شود که ممکن است در هر روز مشخص قوی‌تر یا ضعیف‌تر شود، اما همیشه وجود دارد.

علل سردرد مداوم روزانه جدید

پزشکان دقیقاً مطمئن نیستند که چه چیزی باعث NDPH می‌شود. برخی مطالعات کوچک نشان می‌دهد که NDPH ممکن است با عفونت‌های ویروسی و سایر  عفونت‌ها مرتبط باشد، اما تحقیقات بیشتری لازم است.

جی می‌گوید: «گاهی اوقات ما دلیلی برای [سردرد] پیدا می‌کنیم.» برای مثال، می‌تواند ناشی از یک ناهنجاری ساختاری در مغز به نام  ناهنجاری کیاری یا بیماری مانند سندرم فشار مایع مغزی نخاعی باشد. البته این موارد سردردهای ثانویه نامیده می‌شوند. «اما تعریف واضح سردرد مداوم روزانه جدید این است که به عنوان یک بیماری سردرد اولیه طبقه‌بندی می‌شود، به این معنی که هیچ علت خاص شناخته شده‌ای برای آن وجود ندارد.»

اگرچه محققان هنوز علت خاصی را پیدا نکرده‌اند، اما برخی نظریه‌ها وجود دارد. به عنوان مثال، برخی از افراد مبتلا به سردرد مداوم روزانه جدید دریافتند که پس از ابتلا به عفونت، چه ناشی از ویروس و چه باکتری، مانند موارد زیر، سردردشان شروع شده است:

• کووید 19
• تب دنگی
• ای. کولی
• آنسفالیت
• اپستین-بار، که باعث  مونونوکلئوز و سایر بیماری‌ها می‌شود
• مننژیت
• سالمونلا (مسمومیت غذایی)

همانطور که جی اشاره کرد، گاهی اوقات این سردردها می‌توانند سردردهای ثانویه باشند. سایر علل احتمالی عبارتند از:

• نشت مایع مغزی نخاعی
• آسیب به سر، مانند ضربه مغزی یا آسیب تروماتیک مغزی
• مصرف بیش از حد دارو، که اغلب از داروهایی ناشی می‌شود که در وهله اول برای درمان سردرد و میگرن در نظر گرفته شده‌اند
• خونریزی زیر عنکبوتیه، که زمانی اتفاق می‌افتد که خون به فضای بین مغز و غشای خارجی وارد شود.

چه کسانی به NDPH مبتلا می‌شوند؟

جی می‌گوید: «هر کسی می‌تواند به این سردردها مبتلا شود. ممکن است تعداد زنان در مقایسه با مردان بیشتر باشد. متأسفانه، زنان به جز سردردهای خوشه‌ای، سردردهای بیشتری نسبت به مردان دارند.» گروه دیگری که بیشتر تحت تأثیر NDPH قرار می‌گیرند، افراد ۱۰ تا ۱۸ ساله هستند. تحقیقات نشان می‌دهد که کودکان و نوجوانان بیشتری نسبت به بزرگسالان به این نوع سردرد مبتلا می‌شوند.

سردرد مداوم روزانه جدید چقدر شایع است؟

تشخیص اینکه سردرد مداوم روزانه جدید واقعاً چقدر رایج است، دشوار است. مطالعات نشان می‌دهد که NDPH ممکن است از هر ۱۰۰۰۰۰ نفر تا ۱۰۰ نفر را تحت تأثیر قرار دهد. اما به گفته‌ی جی، «از آنجا که این بیماری به اندازه‌ی احتمال وجودش در جامعه دیده نمی‌شود، ممکن است کمتر از حد معمول تشخیص داده شود.»

علائم جدید سردرد مداوم روزانه

علائم NDPH می‌تواند متفاوت باشد. اما در اینجا علائمی وجود دارد که به پزشک شما در تشخیص کمک می‌کند:

• شما می‌توانید تقریباً دقیقاً زمان شروع سردرد را تشخیص دهید – حتی ممکن است به یاد بیاورید که در آن زمان کجا بودید و چه کاری انجام می‌دادید.
• درد در عرض ۲۴ ساعت مداوم و بدون توقف می‌شود.
• سردرد حداقل سه ماه از زمان شروع آن ادامه داشته است.
• از درد رهایی نیست.
• درد متوسط ​​تا شدید است.
• درد می‌تواند به صورت‌های زیر احساس شود:
  • در دو طرف سرت
  • فشار دادن یا سفت کردن اطراف سر.
  • ضربان‌دار 
• چشمان شما به نور حساس هستند و حتی ممکن است دردناک باشند ( فتوفوبیا ).
• گوش‌های شما به سر و صدا حساس هستند و حتی ممکن است دردناک باشند (فونوفوبیا).
• ممکن است  در ابتدا مانند میگرن یا  سردرد تنشی احساس شود.
• درد با فعالیت بدنی مانند راه رفتن یا بالا رفتن از پله‌ها بدتر نمی‌شود.
• شما نمی‌توانید دلیل دیگری برای سردرد پیدا کنید.

اما برخلاف میگرن، سردرد مداوم روزانه باعث حالت تهوع و استفراغ نمی‌شود.

تشخیص NDPH

علل جدی وجود دارد که می‌تواند منجر به سردرد ناگهانی شود. بنابراین، در صورت بروز سردرد شدید، به خصوص اگر از بین نمی‌رود، مراجعه به پزشک ضروری است. 

دو مرحله برای تشخیص سردردهای مداوم روزانه وجود دارد: جمع‌آوری اطلاعات و سپس رد سایر علل احتمالی. جی می‌گوید: «علائم، سابقه علائم، زمان شروع و ویژگی‌های سردرد، کلیدی هستند. هیچ عامل محرکی مانند آسیب به سر یا ضربه وجود ندارد. آنها سابقه کمی سردرد در گذشته دارند، اما هیچ سردرد مزمن یا طولانی مدتی ندارند.» او توضیح می‌دهد که اغلب معاینه فیزیکی طبیعی است، اما آزمایش‌هایی برای رد سایر بیماری‌های پنهان انجام می‌شود. بنابراین، پزشک شما ممکن است آزمایش‌های تصویربرداری مانند  MRI یا  سی‌تی‌اسکن را برای بررسی بیماری‌هایی که ممکن است نیاز به درمان فوری داشته باشند، تجویز کند. این موارد عبارتند از:

• تغییر در فشار یا حجم مایع در ستون فقرات. این تغییر گاهی اوقات می‌تواند به دلیل انجام اقداماتی مانند پونکسیون کمری (که به آن نمونه‌برداری از نخاع نیز گفته می‌شود ) باشد.
• مننژیت. عفونتی که باعث تورم غشایی می‌شود که مغز و نخاع را پوشانده است.
• آسیب به سر. ضربه به سر می‌تواند باعث سردرد ناگهانی، شدید و مداوم شود. همچنین می‌تواند باعث خونریزی در مغز مانند  هماتوم ساب دورال و اپی دورال شود که می‌تواند باعث سردرد شود.
• لخته‌های خون. ترومبوز سینوس وریدی مغزی وضعیتی است که در آن لخته‌های خون در نزدیکی مغز تشکیل می‌شوند و باعث سردرد مزمن و سایر عوارض خطرناک می‌شوند.

وقتی سایر علل احتمالی سردرد رد شدند، پزشک ممکن است به NDPH مشکوک شود.

درمان سردردهای مداوم روزانه جدید

جی می‌گوید همکاری با یک متخصص مغز و اعصاب یا متخصص سردرد مهم است زیرا NDPH یک تشخیص رایج نیست و چیزی نیست که یک پزشک معمولی معمولاً آن را ببیند. او توضیح می‌دهد: «ما هنوز هم معمولاً از داروهایی استفاده می‌کنیم که به طور معمول برای کسانی که میگرن مزمن یا مکرر و سردردهای تنشی دارند، استفاده می‌شود. طیف گسترده‌ای از داروها، از داروهای ضد تشنج خاص گرفته تا داروهای ضد افسردگی، امتحان شده‌اند. اما جالب است. به نظر می‌رسد بسیاری از بیماران نیز به درمان‌های خاصی مانند آنتی‌بیوتیک‌ها یا استروئیدها پاسخ می‌دهند.»

درمان‌های احتمالی برای NDPH عبارتند از:

• داروهای ضد تشنج یا ضد تشنج. گاباپنتین ( Gralise ،  Horizant ،  Neurontin )،  توپیرامات ( Eprontia ،  Qudexy XR ، Topamax،  Trokendi XR ) و والپروئیک اسید ( Depakene ، Depakote) معمولاً تجویز می‌شوند.
• داروهای شل‌کننده عضلات. این داروها عضلات منقبض شده را شل می‌کنند و شامل باکلوفن (لیورسال، اوزوباکس) و تیزانیدین ( زانافلکس ) می‌شوند.
• داروهای ضد افسردگی که مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRI) نامیده می‌شوند. این داروها شامل  فلوکستین (پروزاک)،  پاروکستین ( بریسدل ،  پاکسیل ،  پکسوا )،  سرترالین (زولوفت) و  ونلافاکسین (افکسور) هستند.
• داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای. این‌ها داروهای ضد افسردگی قدیمی‌تری هستند که شامل آمیتریپتیلین، دوکسپین ( سیلنور )، نورتریپتیلین ( آونتیل ، پاملور) و  پروتریپتیلین (ویواکتیل) می‌شوند.
• داروهای میگرنی به نام تریپتان. برخی از نمونه‌ها عبارتند از: آلموتریپتان (آکسرت)،  التریپتان ( رلپکس )، فرواتریپتان (فرووا)،  ناراتریپتان ( آمرج )،  ریزاتریپتان (ماکسالت)،  سوماتریپتان (ایمیترکس) و  زولمیتریپتان (زومیگ).
• داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی ( NSAIDs ). این مسکن‌ها شامل آسپرین،  سلکوکسیب (Celebrex)،  دیکلوفناک (Voltaren)، ایبوپروفن و ناپروکسن هستند.
• تزریق سم بوتولینوم ( بوتاکس ). این تزریق‌ها برای مسدود کردن سیگنال‌های عصبی انجام می‌شوند.
• داروهای بیهوشی، مانند کتامین.

گاهی اوقات مصرف بیش از حد داروهای مسکن (مسکن) باعث ایجاد وضعیتی به نام سردرد ناشی از مصرف بیش از حد دارو یا  سردرد برگشتی می‌شود. اگر NDPH دارید، پزشک ممکن است توصیه کند میزان مصرف مسکن‌ها را محدود کنید، زیرا مصرف بیش از حد ممکن است باعث بدتر شدن سردرد شما شود.

فیزیوتراپی همچنین ممکن است به کاهش درد NDPH کمک کند. برای برخی افراد، NDPH ممکن است چندین سال یا بیشتر ادامه یابد. برای برخی دیگر، ممکن است خیلی زودتر از بین برود. محققان همچنان به دنبال راه‌های جدید و بهتری برای درمان آن هستند.

از آنجا که درد مزمن، مانند سردرد روزانه، می‌تواند بر سلامت روان شما تأثیر بگذارد، ممکن است بخواهید به یک درمانگر یا مشاور که در کار با افرادی که با درد مزمن زندگی می‌کنند، تجربه دارد، مراجعه کنید.

زندگی با NDPH

زندگی با سردرد در تمام طول روز و هر روز می‌تواند چالش برانگیز باشد. این می‌تواند بر کار، روابط و تقریباً هر جنبه‌ای از زندگی شما تأثیر بگذارد. اما تشخیص اولیه نیز می‌تواند گیج کننده باشد؛ NDPH چیزی نیست که بسیاری از مردم در مورد آن شنیده باشند.

جی می‌گوید: «اولین کاری که همیشه می‌خواهم انجام دهم این است که تأیید کنم که آنها این بیماری را دارند. دومین کار این است که به آنها بگویم این بیماری تهدیدکننده زندگی نیست؛ فقط ناتوان‌کننده‌تر است. من به آنها آموزش می‌دهم که مدیریت درمان می‌تواند دشوار باشد.»

او توضیح می‌دهد که هدف از درمان NDPH، تسکین درد تا حدی است، اما نه از بین بردن کامل آن. «ما همیشه امیدواریم که بتوانیم مقداری کاهش درد به دست آوریم. هدف اول همیشه کاهش حدود ۵۰ درصدی شدت و حدت درد است، تلاش برای اصلاح سبک زندگی و رژیم غذایی آنها تا بتوانند کنترل بهتری داشته باشند. و سپس، می‌دانید، ما از آنجا شروع می‌کنیم. اما این یک فرآیند است.»

برخی از افراد مبتلا به سردرد مداوم روزانه جدید هرگز از شر آن خلاص نمی‌شوند. این سردرد برای حدود ۱۵٪ از بزرگسالان مبتلا به این بیماری از بین می‌رود، در حالی که برای حدود ۸٪، به طور کامل از بین نمی‌رود بلکه می‌آید و می‌رود. به این حالت، عودکننده-بهبودیابنده می‌گویند. اگر از بین برود، معمولاً ظرف سه سال است. 

ممکن است در حالی که این درد را احساس می‌کنید، مجبور کردن خودتان به انجام کارها سخت باشد، اما مهم است که سعی کنید:

• حرکت کنید و فعالیت بدنی داشته باشید. چه به باشگاه بروید، چه روزانه پیاده‌روی کنید یا در باغ خود کار کنید، حرکت و ورزش می‌تواند حواس شما را پرت کند و شاید کمی درد را تسکین دهد.
• یک رژیم غذایی سالم داشته باشید. یک رژیم غذایی سالم برای کل بدن شما مفید است.
• سعی کنید به اندازه کافی و با کیفیت بخوابید. اگرچه گفتن این حرف آسان‌تر از انجام دادن آن است، اما وقتی خسته هستیم، درد را شدیدتر احساس می‌کنیم. استراحت خوب می‌تواند کمک کند.

اکثر افراد مبتلا به NDPH می‌توانند زندگی عادی داشته باشند، زیرا یاد می‌گیرند که چگونه سردردهای خود را مدیریت کنند.

خلاصه مطلب

سردرد مداوم روزانه جدید یا NDPH، یک تشخیص واقعی برای سردردی است که بیش از سه ماه بدون وقفه و بدون علت مشخص ادامه می‌یابد. برای تشخیص NDPH، پزشکان باید سایر احتمالات مانند آسیب به سر یا میگرن را رد کنند. درمان NDPH متفاوت است. داروهای زیادی وجود دارد که پزشکان می‌توانند امتحان کنند و به برخی از افراد مبتلا به این نوع سردرد کمک می‌کنند. متأسفانه، یافتن تسکین می‌تواند به آزمون و خطای زیادی نیاز داشته باشد و همه این کار را نمی‌کنند.

سوالات متداول در مورد سردرد مداوم روزانه

آیا سردرد مداوم روزانه جدید یک بیماری نادر است؟

پزشکان واقعاً نمی‌دانند که چند نفر دچار سردرد مداوم روزانه می‌شوند، اما ممکن است از هر ۱۰۰۰۰۰ نفر، ۱۰۰ نفر را تحت تأثیر قرار دهد.

آیا سردرد مداوم روزانه جدید یک ناتوانی است؟

اگر سردرد آنقدر شدید باشد که بر کار و نحوه زندگی شما تأثیر بگذارد، ممکن است به عنوان یک ناتوانی در نظر گرفته شود. اما اکثر افراد مبتلا به NDPH قادر به مدیریت علائم خود هستند.

آیا سردرد مداوم روزانه جدید، بالاخره از بین می‌رود؟

برخی از افراد مبتلا به NDPH تسکین می‌یابند و سردرد آنها به طور کامل از بین می‌رود. برای برخی، سردردها شدیدتر می‌شوند و هر از گاهی ظاهر می‌شوند. برای برخی دیگر، هرگز از بین نمی‌رود.

چگونه از شر سردرد مداوم روزانه خلاص شوم؟

شما باید با پزشک خود، ترجیحاً یک متخصص مغز و اعصاب یا متخصص سردرد، برای ارائه یک برنامه درمانی همکاری کنید. تلاش برای مراقبت از این وضعیت به تنهایی با مصرف مسکن‌های بدون نسخه می‌تواند نتیجه معکوس داشته باشد. مصرف بیش از حد این داروها می‌تواند منجر به سردردهای برگشتی شود.

نوشته سردرد مداوم روزانه جدید (NDPH) اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

ادم پاپی تورم عصب بینایی است که چشم و مغز را به هم متصل می‌کند. این تورم واکنشی به افزایش فشار در داخل یا اطراف مغز است  که ممکن است علل زیادی داشته باشد.

اغلب، این یک نشانه هشدار دهنده از یک بیماری جدی پزشکی است که نیاز به توجه دارد، مانند تومور مغزی یا خونریزی. اما گاهی اوقات فشار و تورم را نمی‌توان به یک مشکل خاص نسبت داد. در این صورت، راه‌های دیگری برای کاهش تورم وجود دارد.

اگر آن را درمان نکنید، ادم پاپی می‌تواند منجر به از دست دادن بینایی شود.

علل

شبکه اعصاب، خون و مایعات مغز شما همگی به طور محکم در داخل جمجمه شما قرار گرفته‌اند. از آنجا که فضای محدودی وجود دارد، وقتی بافت‌ها متورم می‌شوند، چیزی رشد می‌کند یا مایع بیشتری از حد معمول وجود دارد، فشار داخل افزایش می‌یابد و به نوبه خود می‌تواند باعث ادم پاپی شود. این ممکن است به دلایل زیر اتفاق بیفتد:

• آسیب دیدگی سر
• تومور مغزی یا نخاعی
• التهاب مغز یا هر یک از پوشش‌های آن، مانند مننژیت
• فشار خون بسیار بالا
• خونریزی در مغز
• لخته خون یا مشکلی در رگ‌های خاص
• تجمع چرک ناشی از عفونت مغزی
• مشکلات مربوط به جریان یا میزان مایعی که از مغز و نخاع عبور می‌کند

همچنین ممکن است به عنوان یک عارضه جانبی مصرف یا قطع برخی داروها ، از جمله موارد زیر، دچار پاپیل ادم شوید:

• کورتیکواستروئیدها
• ایزوترتینوئین
• لیتیوم
• تتراسایکلین

وقتی هیچ دلیل واضحی برای فشار بالای داخل جمجمه وجود نداشته باشد، به این وضعیت فشار خون داخل جمجمه‌ای ایدیوپاتیک (IIH) گفته می‌شود.

این اتفاق برای حدود ۱ نفر از هر ۱۰۰۰۰۰ نفر رخ می‌دهد، اما احتمال آن در بین زنان چاق در سال‌های باروری ۲۰ برابر بیشتر است. با افزایش میزان چاقی ، میزان IIH نیز افزایش می‌یابد. همچنین، افزایش ناگهانی ۵ تا ۱۵ درصد وزن بدن ، صرف نظر از وزن اولیه، احتمال ابتلا را افزایش می‌دهد.

ارتباط دقیق آن با اضافه وزن مشخص نیست. این احتمال وجود دارد که چربی شکم فشار داخل قفسه سینه را افزایش داده و واکنش زنجیره‌ای را به مغز آغاز کند.

علائم و عوارض

ممکن است در مراحل اولیه ادم پاپی هیچ علامتی نداشته باشید. پزشک ممکن است هنگام معاینه معمول چشم، تورم عصب بینایی را تشخیص دهد.

با پیشرفت بیماری، احتمالاً دچار مشکلات بینایی ، معمولاً در هر دو چشم ، خواهید شد. تاری دید یا دوبینی و از دست دادن بینایی برای چند ثانیه در هر بار، شایع است. سایر علائم عبارتند از سردرد ، حالت تهوع و استفراغ.

در IIH، برخی از این علائم قابل توجه‌تر هستند. ممکن است هر روز سردرد بگیرید و آن را در دو طرف سر خود احساس کنید. سردردها ممکن است همیشه شدت یکسانی نداشته باشند، اما با ادامه ابتلا بدتر می‌شوند. ممکن است در سر خود صدای ضربان قلب بشنوید.

ادم پاپی درمان نشده می‌تواند منجر به مشکلات جدی چشمی شود که با از دست دادن بینایی محیطی یا جانبی شروع می‌شود. در مراحل بعدی، بینایی می‌تواند کاملاً تار شود. برخی افراد از یک یا هر دو چشم نابینا می‌شوند.

تشخیص

چشم پزشکان از ابزاری به نام افتالموسکوپ برای مشاهده داخل چشم و تشخیص ادم پاپی استفاده می‌کنند. یک آزمایش تصویربرداری مانند MRI می‌تواند جزئیات بیشتری ارائه دهد و احتمالاً نشان دهد چه چیزی باعث فشار در مغز شما شده است. بعداً، MRI می‌تواند میزان اثربخشی درمان را اندازه‌گیری کند.

پزشک شما ممکن است بخواهد شما یک پونکسیون کمری، که به عنوان پونکسیون نخاعی نیز شناخته می‌شود، انجام دهید. این آزمایش فشار مایع مغزی نخاعی را که از مغز و نخاع شما عبور می‌کند، اندازه‌گیری می‌کند. آزمایش‌های بیشتر روی نمونه‌ای از این مایع می‌تواند به تشخیص عفونت یا تومور کمک کند.

درمان

اگر آزمایش‌ها یک مشکل پزشکی را نشان دهند، درمان آن باید ادم پاپی را نیز درمان کند. به عنوان مثال، ممکن است برای عفونت مغزی به آنتی‌بیوتیک ، برای تخلیه آبسه یا برداشتن تومور به جراحی یا برای حل کردن لخته خون به دارو نیاز داشته باشید.

پزشک شما ممکن است بتواند داروی مشکل‌ساز را تغییر دهد.

در غیر این صورت، علائم شما احتمالاً درمان شما را هدایت خواهند کرد. در صورت وجود ادم پاپی خفیف و بدون علائم، پزشک ممکن است به سادگی شما را معاینه کند و آزمایش‌های منظمی انجام دهد تا در اسرع وقت هرگونه مشکل بینایی را تشخیص دهد.

اگر پزشکان علت تهدیدکننده زندگی را برای ادم پاپی شما رد کنند، ممکن است کاهش وزن و یک داروی ادرارآور (قرص آب) به نام استازولامید را توصیه کنند. این دارو با کاهش میزان مایعات در بدن و همچنین میزان مایعاتی که مغز شما تولید می‌کند، به کاهش فشار داخل سر شما کمک می‌کند.

می‌توانید برای سردرد خود مسکن مصرف کنید. توپیرامات ( توپاماکس ) که برای میگرن و تشنج استفاده می‌شود، همچنین به برخی افراد در کاهش وزن کمک می‌کند و فشار داخل جمجمه را کاهش می‌دهد.

برداشتن مقداری از مایع نخاعی اغلب فشار و علائم را کاهش می‌دهد. گاهی اوقات، فقط مایع مورد نیاز برای آزمایش برای ایجاد تغییر کافی است. یا ممکن است پزشک شما بخواهد به طور منظم پونکسیون نخاعی انجام دهد تا فشار را پایین نگه دارد.

اگر با وجود تمام این تلاش‌ها، بینایی شما بدتر شد، انواع مختلفی از جراحی مغز برای کاهش فشار و محافظت از عصب بینایی شما وجود دارد.

مگر اینکه پزشک علت خاصی را پیدا کند و شما آن را با موفقیت درمان کنید، پاپیل ادما می‌تواند برگردد.

نوشته پاپیل ادما (ادم پاپی) چیست؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.