داروهای غیر تزریقی دیابت چیست؟

وقتی به داروهای دیابت فکر می‌کنید، ممکن است انسولین یا سایر داروهایی که از طریق تزریق یا پمپ دریافت می‌کنید به ذهنتان خطور کند. اما داروهای دیگری نیز وجود دارند که به صورت قرص مصرف می‌شوند یا استنشاق می‌شوند.

پزشک شما دقیقاً آنچه را که نیاز دارید در نظر خواهد گرفت، که ممکن است شامل بیش از یک نوع داروی دیابت باشد. هدف، کمک به مدیریت دیابت شما است. در اینجا برخی از داروهای دیابت غیر تزریقی آورده شده است:

آکاربوز (پریکوز)

نحوه عملکرد: آنزیم‌هایی را که به هضم نشاسته کمک می‌کنند، مسدود می‌کند و افزایش قند خون را کند می‌کند. 

این دارو به گروهی از داروها به نام «مهارکننده‌های آلفا گلوکوزیداز» تعلق دارد. عوارض جانبی این نوع داروها شامل ناراحتی معده (نفخ، اسهال، حالت تهوع و گرفتگی عضلات) است.

آلوگلیپتین (نسینا)

نحوه عملکرد: وقتی قند خون خیلی بالاست، سطح انسولین را افزایش می‌دهد و به کبد می‌گوید که تولید قند را کاهش دهد.

پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “مهارکننده DPP-IV” بنامد. این داروها باعث افزایش وزن نمی‌شوند. می‌توانید آنها را به تنهایی یا با داروی دیگری مانند متفورمین مصرف کنید.

بکساگلیفلوزین (برنزاوی)

نحوه عملکرد: به کاهش سطح گلوکز خون در مواقعی که خیلی بالا هستند کمک می‌کند و به طور خاص برای استفاده در کنار رژیم غذایی و ورزش جهت بهبود کنترل قند خون در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲ طراحی شده است.

این دارو به عنوان یک مهارکننده کوترانسپورتر سدیم-گلوکز ۲ (SGLT2) شناخته می‌شود.

بروموکریپتین مزیلات (سیکلوسِت، پارلودل)

نحوه عملکرد: سطح دوپامین، یک ماده شیمیایی مغز، را افزایش می‌دهد.

این دارو برای کمک به بهبود کنترل قند خون در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲، همراه با رژیم غذایی و ورزش، تأیید شده است. این دارو برای درمان دیابت نوع ۱ استفاده نمی‌شود.

کاناگلیفلوزین (اینووکانا)

نحوه عملکرد: میزان گلوکز دفع شده از بدن از طریق ادرار را افزایش می‌دهد و مانع از جذب مجدد گلوکز توسط کلیه‌ها می‌شود.

پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “مهارکننده SGLT2” بنامد. عوارض جانبی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• عفونت‌های قارچی واژن
• عفونت‌های دستگاه ادراری
• سرگیجه یا غش
• کتواسیدوز یا کتوز
• افزایش خطر شکستگی استخوان
• کاهش تراکم مواد معدنی استخوان

کلرپروپامید (دیابینی)

نحوه عملکرد: با تحریک لوزالمعده برای ترشح انسولین بیشتر، قند خون را کاهش می‌دهد.

پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “سولفونیل اوره” بنامد. این دارو به اندازه سولفونیل اوره‌های جدیدتر استفاده نمی‌شود. عوارض جانبی سولفونیل اوره‌ها عبارتند از:

• قند خون پایین
• ناراحتی معده
• بثورات پوستی یا خارش
• افزایش وزن

کولسولام (ولچول)

نحوه عملکرد: کلسترول بد (LDL) را کاهش می‌دهد و کنترل قند خون را در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲ بهبود می‌بخشد.

پزشک شما این نوع دارو را «مهارکننده اسید صفراوی» می‌نامد.

داپاگلیفلوزین (فارکسیگا)

نحوه عملکرد: برای استفاده در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲، این دارو میزان گلوکز دفع شده از بدن از طریق ادرار را افزایش می‌دهد و مانع از جذب مجدد گلوکز توسط کلیه‌ها می‌شود.

همچنین می‌تواند به کاهش بروز نارسایی قلبی کمک کند. پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “مهارکننده SGLT2” بنامد. عوارض جانبی شامل عفونت‌های جدی آلت تناسلی یا واژن است.

امپاگلیفلوزین (جاردیانس)

نحوه عملکرد: میزان گلوکز دفع شده از بدن از طریق ادرار را افزایش می‌دهد و مانع از جذب مجدد گلوکز توسط کلیه می‌شود. پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “مهارکننده SGLT2” بنامد. همچنین مشخص شده است که این دارو خطر بستری شدن در بیمارستان به دلیل نارسایی قلبی و همچنین مرگ ناشی از بیماری‌های قلبی عروقی را در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی، چه مبتلا به دیابت نوع 2 و چه غیر مبتلا، کاهش می‌دهد.

گلیمپرید (آماریل)

نحوه عملکرد: با تحریک لوزالمعده برای ترشح انسولین بیشتر، قند خون را کاهش می‌دهد. پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “سولفونیل اوره” بنامد. عوارض جانبی سولفونیل اوره‌ها عبارتند از:

• قند خون پایین
• ناراحتی معده
• بثورات پوستی یا خارش
• افزایش وزن

گلیپیزید ( گلوکوترول و گلوکوترول XL )

نحوه عملکرد: با تحریک لوزالمعده برای ترشح انسولین بیشتر، قند خون را کاهش می‌دهد. پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “سولفونیل اوره” بنامد. عوارض جانبی سولفونیل اوره‌ها عبارتند از:

• قند خون پایین
• ناراحتی معده
• بثورات پوستی یا خارش
• افزایش وزن

گلیبوراید ( دیابتا، گلیناز پرس تب)

نحوه عملکرد: با تحریک لوزالمعده برای ترشح انسولین بیشتر، قند خون را کاهش می‌دهد. پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “سولفونیل اوره” بنامد. عوارض جانبی سولفونیل اوره‌ها عبارتند از:

• قند خون پایین
• ناراحتی معده
• بثورات پوستی یا خارش
• افزایش وزن

انسولین استنشاقی (Afrezza)

نحوه مصرف: یک کارتریج که حاوی یک دوز از این انسولین پودری سریع الاثر است را در دستگاه استنشاقی قرار می‌دهید و قبل از غذا یا کمی بعد از شروع غذا خوردن از آن استفاده می‌کنید.

نحوه عملکرد: انسولین به سرعت از سلول‌های ریه به جریان خون منتقل می‌شود. جایگزین انسولین طولانی‌اثر (که نمی‌توانید استنشاق کنید) نمی‌شود. اگر بیماری ریوی طولانی‌مدت مانند آسم یا COPD دارید یا سیگار می‌کشید، نباید از آن استفاده کنید. برای درمان کتواسیدوز دیابتی توصیه نمی‌شود.

لیناگلیپتین (Tradjenta)

نحوه عملکرد: وقتی قند خون خیلی بالاست، سطح انسولین را افزایش می‌دهد و به کبد می‌گوید که تولید قند را کاهش دهد. 

پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “مهارکننده DPP-IV” بنامد. این داروها باعث افزایش وزن نمی‌شوند. می‌توانید آنها را به تنهایی یا با داروی دیگری مانند متفورمین مصرف کنید.

متفورمین  (فورتامت، گلوکوفاژ، گلوکوفاژ XR، گلومتزا، ریومت)

نحوه عملکرد: توانایی انسولین در انتقال قند به سلول‌ها، به ویژه سلول‌های ماهیچه‌ای را بهبود می‌بخشد. همچنین از آزاد شدن قند ذخیره شده در کبد جلوگیری می‌کند. در صورت آسیب کلیوی یا نارسایی قلبی، نباید آن را مصرف کنید. پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “بیگوانید” بنامد. عوارض جانبی بیگوانیدها عبارتند از:

• ناراحتی معده (تهوع، اسهال)
• طعم فلزی در دهان

میگلیتول (گلیست)

نحوه عملکرد: آنزیم‌هایی را که به هضم نشاسته کمک می‌کنند، مسدود می‌کند و افزایش قند خون را کند می‌کند. 

این دارو متعلق به گروهی از داروها است که پزشک شما ممکن است آنها را “مهارکننده‌های آلفا گلوکوزیداز” بنامد. عوارض جانبی مهارکننده‌های آلفا گلوکوزیداز شامل ناراحتی معده (نفخ، اسهال، حالت تهوع، گرفتگی عضلات) است.

ناتگلینید (استارلیکس)

نحوه عملکرد: باعث می‌شود لوزالمعده انسولین بیشتری آزاد کند، اما تنها در صورتی که سطح قند خون شما خیلی بالا باشد.

پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “مگلیتینید” بنامد. عوارض جانبی مگلیتینیدها عبارتند از:

• قند خون پایین
• ناراحتی معده

پیوگلیتازون (آکتوز)

نحوه عملکرد: به انسولین کمک می‌کند تا در بافت ماهیچه و چربی بهتر عمل کند. این دارو میزان قندی را که کبد آزاد می‌کند کاهش می‌دهد و سلول‌های چربی را نسبت به اثرات انسولین حساس‌تر می‌کند. ممکن است چند هفته طول بکشد تا این داروها قند خون را کاهش دهند. 

پزشک شما باید در مورد خطرات قلبی ناشی از این نوع دارو که ممکن است آن را “تیازولیدین دیون‌ها” بنامد، با شما صحبت کند. عوارض جانبی این نوع دارو نادر است اما ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• سطح بالاتر از حد نرمال آنزیم‌های کبدی
• نارسایی کبد
• عفونت تنفسی
• سردرد
• احتباس مایع

رپاگلینید (پراندین)

نحوه عملکرد: باعث می‌شود لوزالمعده انسولین بیشتری آزاد کند، اما تنها در صورتی که سطح قند خون شما خیلی بالا باشد. پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “مگلیتینید” بنامد. عوارض جانبی این نوع دارو عبارتند از:

• قند خون پایین
• ناراحتی معده

روزیگلیتازون (آواندیا)

نحوه عملکرد: به انسولین کمک می‌کند تا در بافت ماهیچه و چربی بهتر عمل کند. این دارو میزان قندی را که کبد آزاد می‌کند کاهش می‌دهد و سلول‌های چربی را نسبت به اثرات انسولین حساس‌تر می‌کند. ممکن است چند هفته طول بکشد تا این نوع دارو قند خون را کاهش دهد. 

پزشک شما باید در مورد خطرات قلبی ناشی از این نوع دارو که ممکن است آن را “تیازولیدین دیون” بنامند، با شما صحبت کند. عوارض جانبی تیازولیدین دیون‌ها نادر است اما ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• سطح بالاتر از حد نرمال آنزیم‌های کبدی
• نارسایی کبد
• عفونت تنفسی
• سردرد
• احتباس مایع

ساکساگلیپتین (آنگلیزا)

نحوه عملکرد: وقتی قند خون خیلی بالاست، سطح انسولین را افزایش می‌دهد و به کبد می‌گوید که تولید قند را کاهش دهد. 

پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “مهارکننده DPP-IV” بنامد. این داروها باعث افزایش وزن نمی‌شوند. می‌توانید آنها را به تنهایی یا با داروی دیگری مانند متفورمین مصرف کنید.

سیتاگلیپتین (جانوویا)

نحوه عملکرد: وقتی قند خون خیلی بالاست، سطح انسولین را افزایش می‌دهد و به کبد می‌گوید که تولید قند را کاهش دهد.

پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “مهارکننده DPP-IV” بنامد. این داروها باعث افزایش وزن نمی‌شوند. می‌توانید آنها را به تنهایی یا با داروی دیگری مانند متفورمین مصرف کنید.

تولازامید (تولیناز)

نحوه عملکرد: با تحریک لوزالمعده برای ترشح انسولین بیشتر، قند خون را کاهش می‌دهد. 

پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “سولفونیل اوره” بنامد. این دارو به اندازه سولفونیل اوره‌های جدیدتر استفاده نمی‌شود. عوارض جانبی این نوع دارو عبارتند از:

• قند خون پایین
• ناراحتی معده
• بثورات پوستی یا خارش
• افزایش وزن

تولبوتامید (اوریناز)

نحوه عملکرد: با تحریک لوزالمعده برای ترشح انسولین بیشتر، قند خون را کاهش می‌دهد.

پزشک شما ممکن است این نوع دارو را “سولفونیل اوره” بنامد. این دارو به اندازه سولفونیل اوره‌های جدیدتر استفاده نمی‌شود. عوارض جانبی این نوع دارو عبارتند از:

• قند خون پایین
• ناراحتی معده
• بثورات پوستی یا خارش
• افزایش وزن

داروهای ترکیبی

چندین قرص دیابت، دو دارو را در یک قرص ترکیب می‌کنند. آنها عبارتند از:

• آلوگیپتین و متفورمین (کازانو)
• آلوگلیپتین به همراه پیوگلیتازون ( اوسنی )
• داپاگلیفلوزین و متفورمین ( Xigduo XR )
• امپاگلیفلوزین و لیناگلیپتین ( گلیکسامبی )
• امپاگلیفلوزین و متفورمین ( Synjardy )
• گلیپیزید متفورمین  ( متاگلیپ )
• گلیبورید-متفورمین ( گلوکووانس )
• لیناگلیپتین-متفورمین ( جنتادوئتو )
• پیوگلیتازون-گلیمپرید ( Duetact )
• رپاگلینید متفورمین (PrandiMet)
• روزیگلیتازون و گلیمپیرید (آوانداریل)
• روزیگلیتازون-متفورمین (آواندامت)
• ساکساگلیپتین-متفورمین ( Kombiglyze XR )
• سیتاگلیپتین-متفورمین ( Janumet ، Janumet XR )

چگونه داروی دیابت مناسب خود را انتخاب کنید

با وجود گزینه‌های بسیار زیاد، تصمیم‌گیری در مورد اینکه کدام داروی دیابت را مصرف کنید ممکن است بسیار دشوار باشد. اهداف، نیازها و ترجیحات خود را در نظر بگیرید. پرسیدن چند سوال از خودتان مفید است، مانند:

آیا قند خون من پایدار است؟ برای برخی افراد یک دارو کافی است، اما برخی دیگر ممکن است برای مدیریت این بیماری به چندین دارو نیاز داشته باشند.

آیا می‌توانم از پس هزینه این دارو بربیایم؟ اگر بیمه درمانی دارید، با شرکت بیمه خود مشورت کنید تا ببینید کدام داروها را پوشش می‌دهند و سهم بیمه شده شما چقدر خواهد بود. اگر بیمه درمانی ندارید، با سازنده دارو مشورت کنید تا ببینید آیا برنامه‌های کمک مالی ارائه می‌دهند یا خیر. به خاطر داشته باشید که داروهای جدیدتر دیابت معمولاً گران‌تر از گزینه‌های قدیمی‌تر هستند.

آیا من بیماری قلبی یا کلیوی دارم؟ برخی از داروهای دیابت برای افراد مبتلا به این بیماری‌ها بهتر از بقیه هستند.

آیا می‌توانم عوارض جانبی احتمالی را تحمل کنم؟ داروها روی هر کسی تأثیر متفاوتی دارند. افزایش وزن، اسهال و حالت تهوع برخی از مشکلات احتمالی هستند.

پاسخ‌ها را با پزشک خود در میان بگذارید. با هم تصمیم می‌گیرید که کدام دارو را انتخاب کنید.

سوالات متداول در مورد داروهای خوراکی دیابت

داروهای خوراکی دیابت چگونه عمل می‌کنند؟

داروهای خوراکی دیابت قند خون شما را به روش‌های مختلفی تنظیم می‌کنند. به عنوان مثال، مهارکننده‌های آلفا گلوکوزیداز از تجزیه نشاسته و برخی از انواع قند جلوگیری می‌کنند. سولفونیل اوره‌ها باعث می‌شوند لوزالمعده شما انسولین بیشتری آزاد کند.

داروی خوراکی جدید برای دیابت چیست؟

سماگلوتاید (ریبلسوس) جدیدترین داروی خوراکی برای دیابت است.

کدام داروی دیابت برای کلیه‌ها بی‌خطر است؟

• مهارکننده‌های آنزیم تبدیل‌کننده آنژیوتانسین (ACE)
• مسدودکننده‌های گیرنده آنژیوتانسین II (ARBs)
• مهارکننده‌های کوترانسپورتر سدیم-گلوکز-۲ (SGLT2)
• آگونیست‌های گیرنده پپتید-۱ شبه گلوکاگون (GLP-1)
• آنتاگونیست‌های گیرنده مینرالوکورتیکوئید غیراستروئیدی (nsMRA)
• استاتین‌ها (مهارکننده‌های HMG-CoA ردوکتاز)

نوشته داروهای دیابت که تزریق نمی‌کنید اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

جاردیانس (امپاگلیفلوزین) دارویی برای  دیابت نوع ۲ است که در سال ۲۰۱۴ توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) تأیید شد. این دارو برای کمک به کاهش سطح قند خون در بزرگسالان و کودکان مبتلا به دیابت نوع ۲ و کاهش خطر ابتلا به حوادث عمده مانند حملات قلبی و سکته مغزی در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲ و بیماری قلبی تأیید شده است. استفاده از این دارو در دیابت نوع ۱ تأیید نشده است. جاردیانس همچنین برای استفاده در افراد بدون دیابت که نارسایی قلبی یا بیماری کلیوی دارند، تأیید شده است. 

چگونه برای دیابت نوع ۲ موثر است؟

جاردیانس قند خون را کاهش می‌دهد. به طور معمول، کلیه‌ها قند را به گونه‌ای فیلتر می‌کنند که در جریان خون باقی بماند و از طریق ادرار از بدن خارج نشود. پروتئین کلیوی مسئول این فرآیند، کوترانسپورتر سدیم-گلوکز-۲ (SGLT2) است. جاردیانس با متوقف کردن موقت عملکرد پروتئین‌های SGLT2، اجازه می‌دهد قند (گلوکز) بیشتری از طریق ادرار از بدن خارج شود. از طریق این فرآیند، می‌تواند باعث کاهش وزن و کاهش فشار خون نیز شود.

چگونه برای دیابت نوع ۲ مورد مطالعه قرار گرفت؟

مطالعات بالینی برای بررسی ایمنی و اثربخشی جاردیانس در کاهش HbA1c (آزمایش خونی که میانگین کنترل قند خون ۳ ماهه شما را نشان می‌دهد) و قند خون در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ انجام شد. اکثر مطالعات، HbA1c بالا را ۷٪ یا بالاتر تعریف کردند. مطالعات بر روی بزرگسالان و کودکان (۱۰ تا ۱۷ ساله) مبتلا به دیابت نوع ۲ متمرکز بودند. در یک مطالعه، اثرات جاردیانس بر دیابت نوع ۲ در بین افراد مبتلا به بیماری کلیوی بررسی شد. در مطالعه دیگری، اثرات جاردیانس بر رویدادهای مهم مانند مرگ ناشی از بیماری قلبی، حمله قلبی یا سکته مغزی در بین افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ و بیماری قلبی بررسی شد. برخی مطالعات همچنین به بررسی تأثیر جاردیانس بر وزن بدن و فشار خون پرداختند. جاردیانس با دارونمایی که حاوی هیچ دارویی نبود و با سایر داروهای دیابت از جمله انسولین، لیناگلیپتین، متفورمین، پیوگلیتازون و سولفونیل اوره‌ها (مانند گلیمپرید) مقایسه شد. 

این مطالعات شامل افرادی با نژاد سفید، سیاه‌پوست یا آسیایی، از جمله افرادی که خود را اسپانیایی یا لاتین تبار می‌دانستند، بود. اکثر مطالعات شامل افرادی با قند خون بسیار بالا (به عنوان مثال، افرادی با قند خون ناشتا بالای ۲۴۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر)، افرادی که اخیراً حمله قلبی یا سکته مغزی داشته‌اند، افرادی که داروهای کاهش وزن یا برنامه کاهش وزن دیگری مصرف می‌کنند، یا افرادی که مشکلات کبدی دارند، نمی‌شد. فقط یک مطالعه شامل افرادی با مشکلات کلیوی بود.

مزایا چه بود؟

نتایج مطالعات بالینی در زیر ارائه شده است. نتایج شما ممکن است با نتایج مطالعات بالینی متفاوت باشد. قومیت، نژاد، موقعیت جغرافیایی، جنسیت، وزن بدن و مدت زمان ابتلا به دیابت بر میزان اثربخشی Jardiance تأثیری نداشت.

جاردیانس در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 2 

اثرات جاردیانس در بزرگسالانی که دیابت نوع 2 داشتند و HbA1c بالایی داشتند، مورد مطالعه قرار گرفت. برخی از شرکت‌کنندگان هیچ داروی دیابت دیگری مصرف نمی‌کردند و برخی دیگر ترکیبی از داروهایی مانند انسولین، متفورمین، پیوگلیتازون یا سولفونیل اوره مصرف می‌کردند. این مطالعات 18 تا 78 هفته طول کشید. در مقایسه با دارونما، میانگین کاهش HbA1c با هر دو دوز مورد مطالعه جاردیانس بیشتر بود. کاهش بیشتر فشار خون و کاهش وزن نیز در هر دو دوز جاردیانس در مقایسه با دارونما مشاهده شد.

جاردیانس در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 2 با بیماری کلیوی

اثرات جاردیانس در بزرگسالانی که دیابت نوع 2، بیماری کلیوی خفیف تا شدید و HbA1c بالایی داشتند، مورد بررسی قرار گرفت. در مقایسه با داروهای دیابت موجود که این افراد مصرف می‌کردند، میانگین کاهش HbA1c از ابتدای مطالعه تا هفته 24 با افزودن جاردیانس بیشتر بود. با این حال، افراد شرکت‌کننده در این مطالعه هیچ تغییری در قند خون ناشتا نداشتند.

جاردیانس در کودکان مبتلا به دیابت نوع 2

اثرات جاردیانس در کودکان 10 تا 17 ساله مبتلا به دیابت نوع 2 و دارای HbA1c بالا مورد بررسی قرار گرفت. در مقایسه با دارونما، میانگین کاهش HbA1c و قند خون ناشتا از ابتدای مطالعه تا هفته 26 با Jardiance بیشتر بود.

جاردیانس در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 2 و بیماری قلبی

اثرات جاردیانس در بزرگسالانی که دیابت نوع 2، بیماری قلبی و HbA1c بالایی داشتند، مورد بررسی قرار گرفت. بیماران در این مطالعه به طور متوسط ​​​​3.1 سال پیگیری شدند. در مقایسه با دارونما، جاردیانس مرگ و میر مرتبط با قلب، حملات قلبی و سکته مغزی را کاهش داد.

چه نوع تداخلات دارویی ممکن است رخ دهد؟

مصرف جاردیانس با سایر داروهای دیابت مانند انسولین و سولفونیل اوره می‌تواند باعث افت قند خون شود. پزشک شما ممکن است هنگام شروع مصرف جاردیانس، دوز سایر داروهای دیابت شما را کاهش دهد تا از افت قند خون جلوگیری شود.

جاردیانس با افزایش دفع قند از طریق ادرار، قند خون را کاهش می‌دهد. اگر در حال حاضر دارویی مصرف می‌کنید که باعث افزایش ادرار می‌شود، مانند داروهای ادرارآور مانند کلرتالیدون و هیدروکلروتیازید، اضافه کردن جاردیانس ممکن است باعث کم آبی بدن شود. حتماً به اندازه کافی آب بنوشید.

جاردیانس می‌تواند با یک داروی سلامت روان به نام لیتیوم تداخل داشته باشد و سطح خونی آن را کاهش دهد. اگر لیتیوم مصرف می‌کنید و شروع به مصرف جاردیانس کرده‌اید، پزشک ممکن است از شما بخواهد که آزمایش خون انجام دهید تا سطح لیتیوم شما بیشتر کنترل شود.

چگونه آن را مصرف کنم؟

جاردیانس یک قرص خوراکی است که روزی یک بار مصرف می‌شود. پزشک شما یا دوز روزانه یک قرص کامل یا نصف قرص را تجویز می‌کند. دستورالعمل مصرف را که می‌توانید از داروساز خود دریافت کنید، مطالعه کنید. پزشک شما ممکن است توصیه کند که آن را صبح‌ها مصرف کنید تا افزایش ادرار بیشتر در طول روز اتفاق بیفتد و کمتر خواب شما را مختل کند. جاردیانس ۳ تا ۱۴ روز پس از قطع دارو همچنان به کار خود ادامه می‌دهد.

چطور می‌توانم بفهمم که آیا کار می‌کند یا نه؟

شما می‌توانید متوجه شوید که آیا جاردیانس مؤثر است یا خیر، زیرا قند خون و HbA1c شما کاهش می‌یابد. در مطالعات، کاهش قند خون و HbA1c در 4 هفته اول پس از شروع درمان مشاهده شده است، اما کاهش بیشتر ممکن است در ماه‌های بعدی رخ دهد. به خاطر داشته باشید که HbA1c معیاری از میانگین قند خون 3 ماهه شماست، بنابراین تغییر آن زمان می‌برد. اگر در طول مصرف جاردیانس آزمایش قند ادرار انجام دهید، مشاهده سطوح بالاتر گلوکز در ادرار طبیعی است.

چگونه می‌توانم از عوارض جانبی جلوگیری کنم یا اگر عارضه جانبی در حال رخ دادن است، آن را تشخیص دهم؟

جاردیانس می‌تواند باعث افت قند خون (هیپوگلیسمی) شود که می‌تواند جدی باشد و منجر به مرگ شود. در صورت تغییر در رژیم غذایی، برنامه ورزشی یا داروهای دیابت، ممکن است لازم باشد قند خون خود را بیشتر بررسی کنید. همچنین می‌تواند باعث از دست دادن آب بدن شود که می‌تواند منجر به کم‌آبی بدن شود. در صورت مصرف جاردیانس، حتماً به خوبی آب بنوشید. پزشک شما ممکن است بخواهد آزمایش‌های کامل کلیه را برای شما انجام دهد تا مطمئن شود که کلیه‌های شما تحت تأثیر کم‌آبی قرار نمی‌گیرند.

یک وضعیت خطرناک به نام کتواسیدوز دیابتی می‌تواند رخ دهد. وقتی بدن شما به دلیل عدم تولید یا مصرف کافی انسولین نمی‌تواند از قندی که مصرف می‌کنید استفاده کند، بدن شما از فرآیندی به نام کتوز برای دریافت انرژی استفاده می‌کند. کتوز منجر به تولید مواد شیمیایی به نام کتون می‌شود که pH خون شما را تغییر می‌دهند و می‌توانند خطرناک و حتی کشنده باشند. اگر مانند حالت معمول غذا نخورید یا دوز انسولین را فراموش کنید، احتمال بروز این وضعیت بیشتر است. علائم کتواسیدوز شامل حالت تهوع، استفراغ، درد شکم، خستگی یا تنگی نفس است. پزشک ممکن است از شما بخواهد سطح کتون خود را در خانه (از طریق آزمایش ادرار خانگی) کنترل کنید. در صورت بروز علائم کتواسیدوز، مصرف Jardiance را متوقف کرده و فوراً به پزشک مراجعه کنید.

خطر عفونت‌ها ممکن است افزایش یابد، که برخی از آنها ممکن است جدی باشند. از آنجا که جاردیانس قند بیشتری را وارد ادرار می‌کند و باکتری‌ها و مخمرها در محیطی با قند بالا رشد می‌کنند، جاردیانس می‌تواند باعث عفونت‌های قارچی کلیه، مثانه و دستگاه تناسلی شود که احتمالاً منجر به عفونت‌های جدی‌تر می‌شود. هنگام مصرف جاردیانس، حتماً به خوبی آب بنوشید و بهداشت معمول (مانند دوش گرفتن روزانه) را رعایت کنید. عفونت جدی ناحیه تناسلی یا پرینه به نام فاشئیت نکروزان پرینه (قانقاریای فورنیه) می‌تواند رخ دهد و منجر به بستری شدن در بیمارستان، جراحی و مرگ شود. در صورت بروز تب یا خستگی همراه با درد، قرمزی یا تورم ناحیه تناسلی یا پرینه، فوراً به پزشک خود اطلاع دهید. 

افزایش قطع عضو انگشت پا، پا و ساق پا در افرادی که جاردیانس مصرف می‌کنند، به ویژه در افرادی که سابقه بیماری وریدی به نام بیماری شریان محیطی دارند یا قبلاً مشکلات پای دیابتی یا قطع عضو داشته‌اند، مشاهده شده است. روزانه پاهای خود را بررسی کنید و در صورت وجود هرگونه زخم، جراحت یا هرگونه عفونت مشکوک، فوراً به پزشک خود اطلاع دهید.

واکنش‌های آلرژیک ممکن است رخ دهد که می‌تواند جدی باشد. در صورت بروز تورم لب‌ها، صورت، زبان یا گلو (آنژیوادم) یا کهیر، مصرف جاردیانس را متوقف کرده و فوراً به پزشک مراجعه کنید. جاردیانس ممکن است در دوران بارداری بی‌خطر نباشد و استفاده از آن در دوران شیردهی نیز بی‌خطر نیست. در صورت بارداری یا شیردهی، فوراً به پزشک خود اطلاع دهید.

نوشته مدیریت دیابت نوع ۲ با جاردیانس اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.