سل چیست؟

سل (TB) یک عفونت مسری است که معمولاً به ریه‌های شما حمله می‌کند. همچنین می‌تواند به سایر قسمت‌های بدن شما مانند مغز و ستون فقرات شما گسترش یابد. نوعی باکتری به نام  مایکوباکتریوم توبرکلوزیس  باعث ایجاد آن می‌شود.

تصور می‌شود این باکتری بیش از ۳ میلیون سال قدمت دارد. شناخت این بیماری به یونان و روم باستان برمی‌گردد. سل، در آغاز قرن بیستم عامل اصلی مرگ و میر در برخی کشورها بوده است.

اگرچه اکنون تا حد زیادی در بسیاری از کشورها کنترل شده است، اما هنوز هم سالانه بیش از یک میلیون نفر را در سراسر جهان می‌کشد.

افراد مبتلا به HIV/AIDS و سایر افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند ، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سل هستند، زیرا بدن آنها برای مبارزه با باکتری‌ها با مشکل مواجه است.

انواع سل

عفونت سل همیشه به این معنی نیست که شما بیمار خواهید شد. این بیماری مراحل و اشکال مختلفی دارد:

• سل اولیه. این اولین مرحله از عفونت سل است. سیستم ایمنی بدن شما ممکن است بتواند با میکروب‌ها مبارزه کند. اما گاهی اوقات همه آنها را از بین نمی‌برد و آنها همچنان تکثیر می‌شوند. ممکن است در این مرحله هیچ علامتی از سل نداشته باشید، یا ممکن است چند علامت شبیه آنفولانزا داشته باشید.
• سل نهفته.  شما میکروب‌ها را در بدن خود دارید، اما سیستم ایمنی بدن شما از انتشار آنها جلوگیری می‌کند. شما هیچ علامتی ندارید و مسری نیستید. اما عفونت هنوز زنده است و می‌تواند روزی فعال شود. اگر در معرض خطر بالای فعال شدن مجدد بیماری هستید، پزشک داروهایی برای جلوگیری از سل فعال به شما می‌دهد. این معمولاً در صورتی اتفاق می‌افتد که شما HIV داشته باشید ، در ۲ سال گذشته عفونت داشته باشید، عکس‌برداری از قفسه سینه شما غیرمعمول باشد یا سیستم ایمنی بدن شما ضعیف شده باشد.
• سل فعال.  میکروب‌ها تکثیر می‌شوند و شما را بیمار می‌کنند. شما می‌توانید بیماری را به دیگران منتقل کنید. حدود ۹۰٪ موارد فعال در بزرگسالان از عفونت نهفته سل ناشی می‌شوند.
• سل فعال خارج از ریه‌ها. عفونت سلی که از ریه‌های شما به سایر قسمت‌های بدن گسترش می‌یابد، به عنوان سل خارج ریوی شناخته می‌شود. علائم شما بستگی به این دارد که عفونت کدام قسمت از بدن شما را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

عفونت سل نهفته یا فعال همچنین می‌تواند در برابر دارو مقاوم باشد، به این معنی که برخی داروها علیه باکتری‌ها مؤثر نیستند.

علائم سل

سل نهفته علائمی ندارد. آزمایش پوست یا خون می‌تواند ابتلا به آن را تشخیص دهد.

علائم سل فعال در ریه‌ها عبارتند از:

• سرفه‌ای که بیش از ۳ هفته طول بکشد
• درد قفسه سینه
• سرفه خونی
• احساس خستگی مداوم
• تعریق شبانه
• لرز
• تب
• از دست دادن اشتها
• کاهش وزن

وقتی سل خارج از ریه‌ها باشد، ممکن است همین علائم را به همراه درد در نزدیکی ناحیه آلوده داشته باشید.

علائم سل ممکن است در نوجوانان، کودکان و نوزادان متفاوت باشد. علائم نوجوانان مشابه بزرگسالان است. کودکان ۱ تا ۱۲ ساله ممکن است کاهش وزن و تبی داشته باشند که از بین نمی‌رود.

نوزادان ممکن است:

• غیرفعال باشید یا به آرامی حرکت کنید
• برآمدگی در قسمت نرم سرشان دارند
• خیلی وسواسی بودن.
• استفراغ یا مشکل در تغذیه

اگر شما یا فرزندتان هر یک از این علائم را دارید، برای آزمایش به پزشک مراجعه کنید. در صورت درد قفسه سینه ، فوراً کمک پزشکی دریافت کنید .

علل سل

باکتری سل درست مانند سرماخوردگی یا آنفولانزا از طریق هوا پخش می‌شود. شما فقط در صورت تماس با افراد مبتلا به سل، به این بیماری مبتلا می‌شوید.

وقتی کسی که مبتلا به سل است سرفه می‌کند، عطسه می‌کند، صحبت می‌کند، می‌خندد یا آواز می‌خواند، قطرات ریزی را آزاد می‌کند که حاوی میکروب هستند. اگر این میکروب‌ها را تنفس کنید، می‌توانید به این بیماری مبتلا شوید. به همین دلیل است که افرادی که سل فعال در ریه‌ها یا گلوی خود دارند، بیشتر احتمال دارد دیگران را آلوده کنند. اگر سل در سایر نواحی بدن شما وجود داشته باشد، معمولاً نمی‌توانید آن را منتقل کنید. 

ابتلا به سل آسان نیست. به احتمال زیاد آن را از همکاران، دوستان یا اعضای خانواده که زمان زیادی را در داخل خانه با آنها می‌گذرانید، دریافت خواهید کرد.

میکروب‌های سل روی سطوح رشد نمی‌کنند. شما از طریق موارد زیر به این بیماری مبتلا نمی‌شوید:

• دست دادن 
• بوسیدن
• اشتراک‌گذاری غذا یا نوشیدنی
• استفاده مشترک از ملحفه، حوله یا مسواک
• صندلی‌های توالت 

عوامل خطر سل

اگر موارد زیر را داشته باشید، احتمال ابتلا به سل در شما بیشتر است:

• یک دوست، همکار یا یکی از اعضای خانواده مبتلا به سل فعال است.
• شما در منطقه‌ای زندگی می‌کنید که سل در آن شایع است، مانند روسیه، آفریقا، اروپای شرقی، آسیا، آمریکای لاتین و کارائیب.
• شما عضوی از گروهی هستید که احتمال شیوع سل در آن بیشتر است، یا با کسی که سل دارد کار یا زندگی می‌کنید. این شامل افرادی می‌شود که بی‌خانمان هستند، افراد مبتلا به HIV، افراد در زندان یا بازداشتگاه و کسانی که مواد مخدر تزریق می‌کنند.
• شما در بیمارستان یا خانه سالمندان کار یا زندگی می‌کنید.
• شما یک کارمند مراقبت‌های بهداشتی برای بیماران در معرض خطر بالای ابتلا به سل هستید.
• تو سیگاری هستی.

اگر موارد زیر را دارید، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سل فعال هستید: 

• اچ آی وی یا ایدز
• دیابت
• بیماری جدی کلیه
• سرطان سر یا گردن
• وزن کم بدن و تغذیه نامناسب

یا استفاده کنید:

• درمان‌های سرطان مانند شیمی‌درمانی
• داروهای پیوند عضو
• داروهای خاصی برای درمان آرتریت روماتوئید، بیماری کرون و پسوریازیس

نوزادان و کودکان خردسال در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سل فعال هستند زیرا سیستم ایمنی بدن آنها به طور کامل شکل نگرفته است. کودکان زیر 5 سال، نوجوانان و جوانان 15 تا 25 سال و بزرگسالان 65 سال به بالا بیشترین احتمال ابتلا به سل فعال را دارند.

بیماری سل چقدر جدی است؟

اگر سل درمان نشود، می‌تواند کشنده باشد. بیش از ۱.۲۵ میلیون نفر در سراسر جهان در سال ۲۰۲۳ بر اثر سل جان خود را از دست دادند. این بیماری دومین بیماری عفونی کشنده (پس از کووید-۱۹) و سیزدهمین علت اصلی مرگ و میر در جهان است .

اما سل قابل درمان است. سازمان بهداشت جهانی تخمین می‌زند که درمان سل بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۴ جان ۷۹ میلیون نفر را نجات داده است. 

تشخیص سل

برای تشخیص سل، پزشک ممکن است با معاینه فیزیکی شروع کند که شامل گوش دادن به ریه‌ها و جستجوی غدد لنفاوی متورم است.

اگر آنها فکر کنند که شما ممکن است به آن مبتلا باشید، می‌توانند آزمایش سل را تجویز کنند.

آزمایش سل

دو آزمایش رایج برای تشخیص سل وجود دارد:

• آزمایش پوستی سل.  این آزمایش همچنین به عنوان آزمایش پوستی توبرکولین مانتو شناخته می‌شود. یک تکنسین مقدار کمی مایع را به پوست بازوی شما تزریق می‌کند. پس از ۲-۳ روز، آنها تورم بازوی شما را بررسی می‌کنند. ممکن است این آزمایش را بیش از یک بار انجام دهید.
• آزمایش خون سل.  این آزمایش‌ها که سنجش آزادسازی اینترفرون گاما (IGRA) نیز نامیده می‌شوند، پاسخ را هنگامی که پروتئین‌های سل با مقدار کمی از خون شما مخلوط می‌شوند، اندازه‌گیری می‌کنند.

نتایج آزمایش سل

اگر نتایج آزمایش پوست شما مثبت باشد، به احتمال زیاد باکتری سل دارید. اما ممکن است نتیجه آزمایش مثبت کاذب نیز باشد. اگر واکسن سل به نام باسیلوس کالمت-گرین (BCG) دریافت کرده باشید، آزمایش می‌تواند نشان دهد که شما سل دارید در حالی که واقعاً ندارید. همچنین اگر عفونت شما بسیار جدید باشد، ممکن است نتیجه آزمایش منفی کاذب باشد و بگوید که سل ندارید در حالی که واقعاً دارید.

آزمایش‌های پوست و خون نمی‌توانند نشان دهند که عفونت شما نهفته است یا فعال. برای تشخیص این موضوع، پزشک می‌تواند اقدامات زیر را انجام دهد:

• عکس‌برداری با اشعه ایکس یا سی‌تی‌اسکن قفسه سینه برای بررسی تغییرات در ریه‌ها
• آزمایش باسیل اسید-فاست (AFB) برای بررسی باکتری سل در خلط، مخاطی که هنگام سرفه بالا می‌آید، انجام می‌شود.

درمان سل

آیا درمانی برای سل وجود دارد؟

بیشتر موارد با آنتی‌بیوتیک درمان می‌شوند. اما مدت زیادی طول می‌کشد. شما باید حداقل ۶ تا ۹ ماه دارو مصرف کنید.

سل چگونه درمان می‌شود؟

درمان شما بستگی به عفونت شما دارد.

• اگر سل نهفته دارید ، پزشک برای از بین بردن باکتری‌ها به شما دارو می‌دهد تا عفونت فعال نشود. ممکن است ایزونیازید ، ریفامپین یا ریفاپنتین را به تنهایی یا ترکیبی از آنها دریافت کنید. باید این داروها را به مدت ۳ ماه یا بیشتر مصرف کنید. اگر علائم سل فعال را مشاهده کردید، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید.
• ترکیبی از داروها نیز سل فعال را درمان می‌کند . رایج‌ترین آنها اتامبوتول، ایزونیازید، پیرازینامید و ریفامپین هستند. شما آنها را به مدت ۶ تا ۱۲ ماه مصرف خواهید کرد.
• اگر سل مقاوم به دارو دارید ، پزشک ممکن است یک یا چند داروی مختلف به شما تجویز کند. ممکن است مجبور شوید آنها را برای مدت طولانی‌تری، تا 30 ماه، مصرف کنید و این داروها می‌توانند عوارض جانبی بیشتری ایجاد کنند.

سل مقاوم به دارو

برخی از گونه‌های سل در برابر آنتی‌بیوتیک‌ها مقاوم هستند. باکتری‌ها به دلیل تغییرات در ساختار ژنتیکی خود در برابر دارو مقاوم می‌شوند. این اتفاق می‌تواند به طور تصادفی رخ دهد. اما وقتی آنتی‌بیوتیک‌ها بیش از حد تجویز شوند یا به طور نادرست استفاده شوند، این روند را تسریع می‌کند.

صرف نظر از نوع عفونتی که دارید، مهم است که مصرف تمام داروهای خود را تمام کنید، حتی زمانی که احساس بهتری دارید. اگر خیلی زود مصرف دارو را قطع کنید، ممکن است دارو تمام باکتری‌های سل را در بدن شما از بین نبرد. اتمام درمان همچنین به جلوگیری از ایجاد گونه‌های جدید باکتری‌های مقاوم به دارو کمک می‌کند .

عوارض جانبی داروهای سل

مانند هر دارویی، داروهای سل می‌توانند عوارض جانبی داشته باشند. عوارض جانبی رایج ایزونیازید عبارتند از:

• بی‌حسی و سوزن سوزن شدن در دست‌ها و پاهایتان
• ناراحتی معده، حالت تهوع و استفراغ
• از دست دادن اشتها
• ضعف

عوارض جانبی اتامبوتول عبارتند از:

• لرز
• مفاصل دردناک یا متورم
• درد شکم، حالت تهوع و استفراغ
• از دست دادن اشتها
• سردرد
• گیجی
• مشکلات چشمی مانند درد و مشکلات بینایی

برخی از عوارض جانبی پیرازینامید عبارتند از:

• کمبود انرژی
• تهوع و استفراغ
• از دست دادن اشتها
• درد عضلانی یا مفصلی

عوارض جانبی رایج ریفامپین عبارتند از:

• بثورات پوستی
• ناراحتی معده، حالت تهوع و استفراغ
• ادرار قهوه‌ای
• پوست یا چشم‌های زرد (یرقان)
• اسهال
• از دست دادن اشتها
• پانکراس ملتهب

عوارض سل

عفونت سل می‌تواند عوارضی مانند موارد زیر را ایجاد کند:

• آسیب مفاصل
• آسیب ریه
• عفونت یا آسیب به استخوان‌ها، نخاع، مغز یا غدد لنفاوی شما
• مشکلات کبدی یا کلیوی
• التهاب بافت‌های اطراف قلب شما

پیشگیری از سل

برای کمک به جلوگیری از شیوع سل:

• اگر به مکانی سفر می‌کنید که سل در آن شایع است، از گذراندن زمان زیاد در مکان‌های شلوغ با افراد بیمار خودداری کنید. 
• اگر عفونت نهفته دارید، تمام داروهای خود را مصرف کنید تا فعال و مسری نشود.

اگر سل فعال دارید، باید در طول چند هفته اول درمان، مراقب باشید تا دیگران را از عفونت محافظت کنید:

• تماس با افراد دیگر را محدود کنید. اگر با دیگران زندگی می‌کنید، در یک اتاق جداگانه بخوابید و تا حد امکان خود را ایزوله کنید. 
• هنگام خندیدن، عطسه یا سرفه، دهان خود را بپوشانید. 
• وقتی در کنار افراد دیگر هستید، ماسک جراحی بزنید.
• فضای خود را تهویه کنید. در صورت امکان پنجره‌ها را باز کنید و از پنکه استفاده کنید. میکروب‌ها در مکان‌های با تهویه ضعیف راحت‌تر پخش می‌شوند. 

واکسن سل

کودکان در کشورهایی که سل شایع است، اغلب واکسن BCG دریافت می‌کنند. این واکسن در ایالات متحده به طور گسترده استفاده نمی‌شود و همیشه در برابر عفونت محافظت ایجاد نمی‌کند. پزشکان این واکسن را فقط برای کودکانی که با کسی زندگی می‌کنند که عفونت فعال سل با سویه بسیار مقاوم به دارو دارد یا نمی‌تواند آنتی‌بیوتیک مصرف کند، توصیه می‌کنند.

چشم انداز سل

دورنمای شما به چندین چیز بستگی دارد، از جمله سلامت کلی شما، شدت عفونت و اینکه چقدر دستورالعمل‌های پزشک خود را در مورد درمان دنبال می‌کنید. در ایالات متحده، متخصصان تخمین می‌زنند که درمان در بیش از ۹۵٪ موارد مؤثر است.

خلاصه مطلب

سل (TB) یک بیماری قدیمی است که هنوز هم سالانه میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان می‌کشد. اما این بیماری قابل درمان و پیشگیری است. اگر فکر می‌کنید ممکن است سل داشته باشید، فوراً به پزشک مراجعه کنید. اگر به سل مبتلا شده‌اید، برای محافظت از دیگران اقداماتی انجام دهید و مطمئن شوید که درمان خود را کامل می‌کنید.

سوالات متداول در مورد سل

بیماری سل چقدر جدی است؟

بیشتر افراد مبتلا به باکتری سل بیمار نمی‌شوند. اما سل فعال در صورت عدم درمان می‌تواند بسیار جدی و حتی کشنده باشد. این بیماری می‌تواند به طور دائمی به ریه‌های شما آسیب برساند. اگر به سایر قسمت‌های بدن شما گسترش یابد، می‌تواند عوارض کوتاه مدت یا بلند مدتی را در آنجا ایجاد کند.  

آیا بیماری سل هرگز از بین می‌رود؟

در سراسر جهان، تقریباً از هر 10 مورد سل، 9 مورد و تقریباً نیمی از موارد سل مقاوم به دارو در نهایت درمان می‌شوند. در حالی که درمان می‌تواند چندین ماه طول بکشد، ممکن است در عرض چند هفته احساس بهبودی کنید. 

بیماری سل چقدر مسری است؟

سل در مرحله فعال خود مسری است. اما معمولاً برای ابتلا به آن باید تماس زیادی با فرد آلوده داشته باشید. این بیماری فقط از طریق قطرات موجود در هوا که استنشاق می‌کنید، پخش می‌شود. اکثر افرادی که در معرض سل قرار می‌گیرند، قادر به مبارزه با باکتری و جلوگیری از فعال شدن آن هستند.  

آیا هنوز کسی به سل مبتلا می‌شود؟

در سال ۲۰۲۱، اعتقاد بر این بود که یک چهارم جمعیت جهان به این بیماری مبتلا هستند. بخش‌هایی از جهان که بیشترین موارد سل را دارند شامل آسیای جنوب شرقی ، آفریقا و غرب اقیانوس آرام است.

نوشته سل (TB): علل، علائم، درمان اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

شایع‌ترین بیماری‌های پوستی مانند اگزما

اگزما گروهی از بیماری‌ها است که می‌تواند پوست شما را تحریک، ملتهب و خارش‌دار کند. پزشک شما ممکن است آن را درماتیت آتوپیک بنامد که شایع‌ترین نوع اگزما نیز هست. احتمال ابتلا به اگزما در دوران کودکی بیشتر است، اما بزرگسالان نیز می‌توانند به آن مبتلا شوند.

علائمی که دارید و محل بروز آنها در بدن شما از فردی به فرد دیگر متفاوت است. ممکن است یک یا چند مورد از این علائم را داشته باشید:

• خارش
• پوست خشک، حساس
• نواحی زبر یا پوسته پوسته
• لکه‌های قرمز روی پوست سفید
• لکه‌های خاکستری یا بنفش-قهوه‌ای روی پوست تیره
• ترشح یا پوسته پوسته شدن پوست در اثر خاراندن
• تورم

چندین بیماری پوستی رایج می‌توانند شبیه اگزما باشند، بنابراین مهم است که با پزشک مراقبت‌های اولیه، متخصص پوست یا متخصص آلرژی صحبت کنید تا بفهمید چه اتفاقی برای پوست شما می‌افتد. آنها ممکن است نیاز به انجام آزمایش‌هایی مانند موارد زیر داشته باشند:

• بیوپسی‌ها
• کشت‌ها
• خراش‌ها
• تست‌های پچ

آنها ممکن است به شما بگویند که شما یکی از این شرایط را دارید که شبیه اگزما به نظر می‌رسد اما اگزما نیست:

پسوریازیس

این وضعیت طولانی مدت تا حدودی به دلیل حمله اشتباه سیستم ایمنی بدن به پوست شما است. هم پسوریازیس و هم اگزما می‌توانند علائمی مانند موارد زیر را ایجاد کنند:

• لکه‌های قرمز و پوسته‌دار
• پوست خشک و ترک خورده
• خارش

لکه‌های اگزما معمولاً نازک‌تر از لکه‌های پسوریازیس هستند. تفاوت دیگر این است که در اگزما ممکن است مایع از پوست شما تراوش کند.

گال

این بیماری مسری زمانی اتفاق می‌افتد که حشرات کوچکی به نام مایت به لایه بالایی پوست شما نفوذ کرده و تخم‌گذاری می‌کنند. ممکن است علائمی مانند خارش شدید و بثوراتی که شبیه جوش هستند، داشته باشید. مانند اگزما، ممکن است لکه‌های پوسته پوسته نیز ایجاد شود.

برخلاف اگزما، خارش ناشی از گال معمولاً شب‌ها بدتر می‌شود. همچنین ممکن است چند خط کوچک برجسته و کج که به رنگ خاکستری-سفید یا به رنگ گوشت در قسمت‌هایی از پوست که مایت‌ها لانه می‌کنند، دیده شود.

کهیر

این تاول‌های قرمز یا صورتی می‌توانند بزرگ یا کوچک باشند. ممکن است به تنهایی یا در یک گروه بزرگ ظاهر شوند. مانند اگزما، معمولاً خارش دارند. برخلاف اگزما، آنها معمولاً ظرف 24 ساعت از بین می‌روند – اگرچه کهیرهای جدید می‌توانند به سرعت ظاهر شوند و ممکن است این روند برای هفته‌ها یا بیشتر ادامه یابد. تفاوت دیگر این است که کهیر می‌تواند منجر به تورم لب‌ها، پلک‌ها و گلو شود.

آلرژی‌ها

اگزمای برخی افراد به دلیل آلرژن‌هایی مانند شوره حیوانات خانگی و مایت‌های گرد و غبار تشدید می‌شود. اما بسیاری از چیزها می‌توانند اگزما را تحریک کنند، از جمله برخی پارچه‌ها، صابون‌ها و مواد شوینده. این بدان معناست که آلرژی ممکن است دلیل بدتر شدن علائم شما نباشد.

هم اگزما و هم آلرژی می‌توانند باعث خشکی، ترک خوردگی، قرمزی پوست و خارش شوند. اما آلرژی‌ها همچنین می‌توانند علائمی مانند موارد زیر را ایجاد کنند:

• عطسه و آبریزش یا گرفتگی بینی
• خارش یا آبریزش چشم
• سرفه یا خس خس سینه
• تورم زبان، لب‌ها یا صورت

درماتوفیتوز

این عفونت مسری که توسط یک قارچ ایجاد می‌شود، می‌تواند باعث شود که لکه‌های حلقه‌ای شکل به آرامی در هر قسمتی از پوست شما به سمت بیرون رشد کنند. روی پوست روشن، این لکه‌های خارش‌دار می‌توانند صورتی یا قرمز به نظر برسند. روی پوست تیره، ممکن است قهوه‌ای یا خاکستری به نظر برسند. اما لکه‌های کرم حلقه‌ای معمولاً گرد با حاشیه‌ای موج‌دار و برجسته هستند و با درمان، ابتدا مرکز آنها از بین می‌رود.

آکنه

این بیماری پوستی می‌تواند به اشکال مختلفی بروز کند، از جمله:

• جوش‌های سرسفید: لکه‌های سفید یا به رنگ گوشت
• جوش‌های سرسیاه: نقاط سیاه کوچکی که شبیه لکه‌های کثیفی هستند
• جوش‌ها: برآمدگی‌های کوچک و متورمی که می‌توانند پر از چرک باشند
• ندول یا کیست: جوش‌های عمیق پوستی که ممکن است حساس یا دردناک باشند. کیست‌ها چرک دارند؛ ندول‌ها چرک ندارند.

درماتیت تماسی و درماتیت سبورئیک

اینها انواع دیگری از اگزما هستند. مانند رایج‌ترین نوع، درماتیت آتوپیک، آنها همچنین می‌توانند پوست شما را تحریک و ملتهب کنند و باعث خارش شوند. درماتیت تماسی همچنین می‌تواند باعث سوزش، درد و تاول شود. این احتمال وجود دارد که شما همزمان درماتیت آتوپیک و درماتیت تماسی داشته باشید.

درماتیت سبورئیک اغلب منجر به قرمزی، تورم و پوسته پوسته شدن چرب می‌شود.

بثورات نوری چند شکلی (PMLE)

در این شرایط، نور خورشید باعث ایجاد بثورات خارش‌دار می‌شود. این بثورات اغلب روی صورت، پشت دست‌ها، ساعد یا گردن شما ایجاد می‌شوند. معمولاً ظرف چند ساعت پس از گذراندن وقت در فضای باز و زیر نور خورشید ظاهر می‌شوند و چند روز طول می‌کشند. اگر به بیرون رفتن در زیر نور خورشید ادامه دهید، ممکن است مدت بیشتری باقی بمانند.

عفونت‌های پوستی

عفونت‌های باکتریایی روی پوست شما، مانند عفونت استافیلوکوکی، نیز می‌توانند شبیه اگزما به نظر برسند. پزشک شما ممکن است آزمایش‌هایی انجام دهد تا ببیند آیا عفونت باکتریایی دارید یا خیر. ممکن است برای خلاص شدن از شر آن به آنتی‌بیوتیک نیاز داشته باشید.

سایر بیماری‌های پوستی مانند اگزما

برخی از بیماری‌های نادر که پوست شما را تحت تأثیر قرار می‌دهند نیز ممکن است شبیه اگزما به نظر برسند، حتی اگر اگزما نباشند. این موارد عبارتند از:

لنفوم سلول T پوستی

شایع‌ترین نوع این سرطان خون نادر، در مراحل اولیه می‌تواند باعث ایجاد بثورات خارش‌دار شود که ممکن است شبیه اگزما باشد. نوع تهاجمی‌تر آن می‌تواند باعث قرمزی و تورم پوست شود که به شدت می‌خارد. اگر بثوراتی مانند این دارید که ادامه دارد یا شبیه یک مورد “سرسخت” اگزما به نظر می‌رسد، برای اطمینان به متخصص پوست مراجعه کنید.

بیماری نترتون

این یک اختلال نادر است که شما با آن متولد می‌شوید. مانند اگزما، می‌تواند باعث شود پوست قرمز و پوسته پوسته به نظر برسد و همچنین مایع از آن نشت کند. این بیماری می‌تواند بر سیستم ایمنی بدن شما تأثیر بگذارد و احتمال ابتلا به اگزما را افزایش دهد. همچنین ممکن است بر موهای شما تأثیر بگذارد و آنها را نازک و شکننده کند.

لوپوس پوستی و بیماری بافت همبند مختلط (MCTD)

این بیماری همچنین می‌تواند به اشتباه با اگزما یا درماتیت آتوپیک تشخیص داده شود. این یک اختلال نادر است که زمانی اتفاق می‌افتد که سیستم ایمنی بدن شما به بافت‌های خودتان حمله می‌کند. ممکن است لکه‌های قرمز یا قهوه‌ای روی بند انگشتان خود داشته باشید. همچنین ممکن است علائم دیگری مانند احساس ناخوشی عمومی یا تورم، سردی یا بی‌حسی انگشتان دست یا پا داشته باشید. همچنین ممکن است در عضلات یا مفاصل خود درد داشته باشید.

تشخیص اگزما یا بیماری دیگر

اگر بیماری پوستی دارید و مطمئن نیستید که اگزما است یا چیز دیگری، به پزشک مراجعه کنید. بهتر است موارد زیر را آماده داشته باشید:

• فهرستی از محل بروز علائم پوستی، شدت آنها و زمان مشاهده آنها
• هرگونه آزمایش کشت که قبلاً انجام داده‌اید و نتایج آنها
• هرگونه بیوپسی که قبلاً انجام داده‌اید و نتایج آنها
• هرگونه آلرژی یا آزمایش پچ که انجام داده‌اید
• هرگونه داروی موضعی یا داروهای دیگری که امتحان کرده‌اید

خلاصه مطلب

اگزما یا درماتیت آتوپیک از بیماری‌های شایع پوستی هستند. اما می‌توانند بسیار شبیه بسیاری از بیماری‌های پوستی دیگر نیز باشند. اگر روی پوست خود لکه‌های قرمز خارش‌دار دارید که فکر می‌کنید ممکن است اگزما باشد، به پزشک مراقبت‌های اولیه یا متخصص پوست خود مراجعه کنید. آنها می‌توانند آزمایش‌هایی انجام دهند تا بفهمند که آیا اگزما است یا بیماری پوستی دیگری که شبیه اگزما است.

سوالات متداول در مورد بیماری‌های پوستی مانند اگزما

آیا اگزما یک بیماری پوستی است؟

بله. اگزما گروهی از بیماری‌ها است که با لکه‌های قرمز و خارش‌دار روی پوست شما همراه است.

اگزما را چگونه درمان می‌کنید؟

شما می‌توانید از داروهای موضعی یا خوراکی برای درمان اگزما استفاده کنید. مراجعه به پزشک برای اطمینان از اینکه لکه‌های قرمز شما اگزما هستند و نه بیماری دیگری که شبیه اگزما باشد، مهم است. دریافت بهترین درمان برای بیماری پوستی شما به تشخیص درست بستگی دارد.

چه چیزی معمولاً با اگزما اشتباه گرفته می‌شود؟

بسیاری از بیماری‌هایی که باعث می‌شوند پوست شما قرمز یا لکه‌دار به نظر برسد، می‌توانند با اگزما اشتباه گرفته شوند. اگر لکه‌های قرمز روی پوست خود دارید، برای مشاوره به پزشک مراجعه کنید. آنها ممکن است آزمایش‌هایی را برای تشخیص علت و اینکه آیا اگزما است یا بیماری پوستی دیگری که شبیه اگزما است، تجویز کنند.

عفونت پوستی مشابه اگزما چیست؟

عفونت‌های پوستی مختلفی می‌توانند شبیه اگزما به نظر برسند. این شامل عفونت‌های ناشی از باکتری استافیلوکوک، قارچ‌ها، گال و موارد دیگر می‌شود.

7 نوع مختلف اگزما کدامند؟

اگرچه بسیاری از بیماری‌ها می‌توانند شبیه اگزما به نظر برسند، اما اگزما بسته به نوع آن می‌تواند به شکل‌های مختلفی ظاهر شود. انواع اگزما شامل درماتیت آتوپیک، درماتیت تماسی، اگزمای دیس‌هیدروتیک، اگزمای دست، نورودرماتیت، اگزمای نومولار و درماتیت استاز است.

نوشته شرایطی که می‌توانند شبیه اگزما باشند اما اگزما نیستند اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.