سرفه، روش بدن شما برای محافظت از ریه‌هایتان است. گاهی اوقات هنگام سرفه، ممکن است مخاطی که به آن خلط یا خلطک نیز می‌گویند، بالا بیاورید. وقتی این اتفاق می‌افتد، به آن سرفه “مرطوب” یا “مولد” می‌گویند.

وقتی سرفه می‌کنید، ممکن است صدایی شبیه به تق‌تق چیزی در ریه‌هایتان داشته باشید و احساس کنید. این نوع سرفه ممکن است به دلیل عفونت یا سایر بیماری‌ها رخ دهد.

از پزشک خود بپرسید چه اتفاقی می‌افتد. سرفه‌های مداوم یکی از رایج‌ترین دلایلی است که افراد به پزشک مراجعه می‌کنند. سریع‌ترین راه برای بهبود، یافتن علت تولید این همه مخاط است.

راه‌هایی برای درمان عواملی که باعث سرفه‌های خلط‌دار می‌شوند، وجود دارد.

سرما

ویروس‌ها باعث سرماخوردگی می‌شوند. شما سرفه می‌کنید زیرا بدن شما سعی می‌کند از شر مخاطی که پر از میکروب است خلاص شود. احتمال ابتلا به سرماخوردگی در ماه‌های سردتر بیشتر است. اما می‌توانید در هر زمانی از سال به آن مبتلا شوید.

علاوه بر سرفه، ممکن است:

• آبریزش بینی بگیرید
• گلو درد داشته باشید
• زیاد عطسه کنید

درمان سرماخوردگی شامل استراحت و نوشیدن مایعات فراوان است. می‌توانید برخی از علائم خود را با داروهای بدون نسخه تسکین دهید. اما داروها نمی‌توانند سرماخوردگی شما را درمان کنند.

احتمالاً ظرف ۷ تا ۱۰ روز بهبود خواهید یافت. اگر بهبود نیافتید، یا علائمی مانند تب یا درد داشتید، با پزشک خود مشورت کنید.

آنفولانزا

سرفه همراه با درد بدن می‌تواند نشانه یک بیماری جدی‌تر باشد. آنفولانزا که توسط ویروس آنفولانزا ایجاد می‌شود، می‌تواند علائمی مشابه سرماخوردگی داشته باشد. اما معمولاً هنگام ابتلا به آنفولانزا، حال شما بسیار بدتر خواهد بود. ممکن است علائم زیر را داشته باشید:

• تب
• لرز
• دردهای عضلانی
• خستگی شدید

درمان آنفولانزا ممکن است شامل داروهایی باشد که روی ویروس عمل می‌کنند. داروهای بدون نسخه می‌توانند بسیاری از علائم شما را تسکین دهند. اگر سرفه یا تب شما پس از بهبود بدتر شد، با پزشک خود مشورت کنید. اگر در تنفس مشکل دارید، فوراً با آنها تماس بگیرید.

بهترین راه برای پیشگیری از آنفولانزا، واکسن سالانه است. اکثر افرادی که حداقل ۶ ماه سن دارند می‌توانند واکسن بزنند. اگر بیماری دیگری دارید یا ۶۵ سال یا بیشتر دارید، واکسن‌ها حتی حیاتی‌تر هم هستند. دلیلش این است که احتمال ابتلا به عفونت‌هایی مانند آنفولانزا در شما بیشتر است.

برونشیت حاد

این «سرماخوردگی قفسه سینه» معمولاً حدود ۳ هفته طول می‌کشد. این بیماری باعث سرفه می‌شود زیرا مجاری هوایی در ریه‌های شما متورم شده و مخاط زیادی تولید می‌کنند. این نوع التهاب معمولاً پس از یک عفونت ویروسی ظاهر می‌شود. اما باکتری‌ها نیز می‌توانند باعث برونشیت شوند.

ممکن است علائم دیگری نیز داشته باشید، از جمله:

• درد قفسه سینه
• درد خفیف سر یا بدن
• خستگی و کمبود انرژی
• تب
• صدای خس خس هنگام نفس کشیدن
• گلودرد

درمان برونشیت حاد شامل مایعات، استراحت و داروهای بدون نسخه است.

پزشک شما احتمالاً آنتی‌بیوتیک تجویز نخواهد کرد. اما اگر سرفه شما دوباره عود کرد، یا اگر در مخاط خود خون دیدید یا به سختی نفس می‌کشید، با پزشک خود تماس بگیرید.

ذات الریه

عفونت ریه – که همان ذات‌الریه است – می‌تواند باعث شود کیسه‌های هوایی شما با مایع یا چرک پر شوند. ممکن است سرفه کنید و مقدار زیادی مخاط سبز یا زرد بالا بیاورید. ممکن است در آن خون وجود داشته باشد. معمولاً باکتری‌ها باعث ذات‌الریه می‌شوند. اما عفونت‌های قارچی یا ویروسی مانند آنفولانزا و کووید-۱۹ نیز می‌توانند باعث آن شوند.

علائم شما ممکن است خفیف یا شدید باشد. در صورت مشاهده موارد زیر، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید:

• تب بسیار بالا
• نفس کشیدن سخت
• ته رنگ آبی روی لب‌ها یا انگشتان شما

آنچه پزشک برای ذات‌الریه تجویز می‌کند، به علت آن و میزان بیماری شما بستگی دارد. ممکن است داروهای بدون نسخه، آنتی‌بیوتیک‌ها یا ضدویروس‌ها را دریافت کنید. مطمئن شوید که مایعات زیادی می‌نوشید. و بدون مشورت با پزشک، داروی سرفه مصرف نکنید.

همچنین باید بررسی کنید که آیا برای کاهش احتمال ابتلا به ذات‌الریه در آینده، نیاز به دریافت واکسن دارید یا خیر.

قطره پشت بینی

اگر هر شب سرفه می‌کنید، ممکن است نشانه‌ی ترشحات پشت حلق باشد. این زمانی است که مخاط از پشت گلوی شما پایین می‌رود. علل اصلی عبارتند از:

• آلرژی‌ها
• سرماخوردگی
• سایر عفونت‌ها

گاهی اوقات، دارو یا بارداری می‌تواند باعث آن شود. کودکانی که چیزی در بینی‌شان گیر می‌کند، ممکن است دچار آبریزش بینی نیز شوند.

ممکن است علائم دیگری مانند گلودرد یا خارش گلو نیز داشته باشید. همچنین ممکن است احساس استفراغ داشته باشید.

بهترین راه برای رفع آبریزش بینی ، پیدا کردن علت آن است. اگر سرفه شما بیش از ۸ هفته طول کشید، با پزشک خود صحبت کنید. آنها ممکن است دارو یا درمان دیگری را که می‌توانید در خانه انجام دهید، به شما ارائه دهند.

بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD)

وقتی به بیماری مزمن انسدادی ریه (COPD) مبتلا هستید، مجاری هوایی و کیسه‌های هوایی در ریه‌های شما آسیب دیده یا ملتهب می‌شوند و دیگر به درستی کار نمی‌کنند. COPD باعث می‌شود ریه‌های شما مخاط اضافی تولید کنند. این اغلب منجر به سرفه‌ای می‌شود که از بین نمی‌رود. این روش بدن شما برای پاکسازی ریه‌هایتان است.

سیگار کشیدن شایع‌ترین علت است. اما می‌تواند به دلیل آلودگی هوا، آسم یا ژن‌های شما نیز اتفاق بیفتد. ممکن است COPD را با نام آمفیزم یا برونشیت مزمن شنیده باشید.

به غیر از «سرفه سیگاری»، علائم دیگری نیز وجود دارد که باید به آنها توجه کنید:

• نفس نفس زدن آسان است.
• انجام کاری فعال باعث می‌شود نفستان بند بیاید.
• ریه‌هایتان سوت می‌کشد یا جیرجیر می‌کند.
• علائم شما با گذشت زمان بدتر می‌شوند.

درمان می‌تواند به کاهش علائم شما کمک کند. اما هیچ درمانی برای COPD وجود ندارد. اگر سیگار می‌کشید، آن را ترک کنید. همچنین ممکن است برای کمک به تنفس نیاز به مصرف دارو داشته باشید. تغییرات سبک زندگی نیز ممکن است مفید باشد. اگر فکر می‌کنید ممکن است COPD داشته باشید، با پزشک خود صحبت کنید .

سرفه کنترل شده

اگر به روش صحیح سرفه نکنید، می‌تواند علائم COPD را بدتر کند. مجاری هوایی شما ممکن است باریک شده و شروع به اسپاسم یا انقباض کنند. این می‌تواند مخاط را به دام بیندازد و باعث ایجاد یک چرخه مداوم شود.

سرفه کنترل‌شده از اعماق ریه‌های شما شروع می‌شود. این کار باعث صرفه‌جویی در انرژی می‌شود و به شما کمک می‌کند تا حد امکان از شر مخاط خلاص شوید. در اینجا نحوه انجام این کار آمده است:

• روی لبه صندلی بنشینید و هر دو پا را روی زمین نگه دارید.
• کمی به جلو خم شوید.
• آرام باشید و به آرامی از طریق بینی نفس بکشید.
• دست‌هایتان را روی شکمتان تا کنید.
• به جلو خم شوید و در حالی که نفس خود را بیرون می‌دهید، بازوهای خود را به شکم خود فشار دهید.
• هنگام بازدم، دو یا سه بار سرفه کنید.
• سرفه‌ها را کوتاه و تیز کنید و همزمان با بازوهایتان شکمتان را فشار دهید.
• دوباره به آرامی و با ملایمت از طریق بینی نفس بکشید.
• استراحت کنید و در صورت نیاز دوباره این کار را انجام دهید.

فیبروز سیستیک

سرفه شما می‌تواند نشانه یک بیماری ژنتیکی باشد. اگر فیبروز کیستیک (CF) دارید، نمی‌توانید مخاط را به خوبی پاک کنید. باکتری‌ها می‌توانند در داخل آن خلط رشد کنند. این می‌تواند احتمال ابتلا به سایر عفونت‌های ریه را افزایش دهد که می‌تواند باعث سرفه شما شود.

سایر علائم CF عبارتند از:

• خس خس سینه
• انگشتان دست و پای چماقی شکل
• مشکلات معده

اگر فیبروز کیستیک دارید، به درمان مداوم نیاز خواهید داشت. پزشک می‌تواند روش‌های خاصی را برای پاکسازی مجاری هوایی به شما آموزش دهد. همچنین می‌تواند برای جلوگیری از عفونت و کمک به عملکرد بهتر ریه‌ها، دارو تجویز کند. در برخی موارد، ممکن است به جراحی نیاز داشته باشید.

برونشکتازی

مجاری هوایی شما می‌توانند شل و زخمی شوند. وقتی این اتفاق می‌افتد، مخاط می‌تواند گیر کند. بدن شما برای خارج کردن آن از ریه‌هایتان سرفه می‌کند. فیبروز کیستیک تنها یکی از بیماری‌هایی است که منجر به برونشکتازی می‌شود. همچنین می‌تواند پس از عفونت ریه مانند ذات‌الریه یا سل اتفاق بیفتد . انسدادهایی مانند تومورها نیز می‌توانند باعث آن شوند. گاهی اوقات، شما با آن متولد می‌شوید.

سایر علائم برونشکتازی عبارتند از:

• تنگی نفس
• خس خس سینه
• انگشتان دست و پای چماقی شکل
• خستگی شدید

درمان برونشکتازی شامل دارو، مایعات فراوان و فیزیوتراپی قفسه سینه (CPT) است. اگر آسیب فقط در یک قسمت از ریه شما باشد، جراحی ممکن است کمک کند.

نوشته چه چیزی باعث سرفه خلط‌دار می‌شود؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

آرتریت روماتوئید (RA) می‌تواند با افزایش سن، چالش‌هایی را برای شما ایجاد کند. احتمال زمین خوردن، همراه با سایر مشکلات سلامتی، مانند بیماری‌های قلبی و دیابت، بیشتر می‌شود. و اگر نتوانید از خانه خارج شوید یا دور از دوستان و خانواده زندگی کنید، ممکن است احساس انزوا و تنهایی کنید. این مشکلات برای بسیاری از سالمندان رایج است – حتی بیشتر برای مبتلایان به آرتریت روماتوئید. اما کارهایی وجود دارد که می‌توانید برای جلوگیری از آنها و حفظ سلامت خود در مراحل بعدی زندگی انجام دهید.

چگونه آرتریت روماتوئید (RA) بر پیری تأثیر می‌گذارد؟

در آرتریت روماتوئید، التهاب سیستمیک است. این بدان معناست که می‌تواند در سراسر بدن شما مشکلاتی ایجاد کند. حدود ۴۰٪ از افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید این مشکلات را دارند. اگر علائم شما شدید باشد یا مدت زیادی به آرتریت روماتوئید مبتلا بوده باشید، احتمال بروز این مشکلات بیشتر است. شما باید به طور منظم برای بیماری‌های قلبی، پوکی استخوان و سایر مشکلات سلامتی که در خارج از مفاصل شما رخ می‌دهد، معاینه شوید.

آرتریت روماتوئید می‌تواند منجر به مشکلاتی در موارد زیر شود:

قلب. افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید دو برابر بیشتر از افراد بدون آرتریت روماتوئید در معرض حمله قلبی و ۵۰٪ بیشتر در معرض مرگ ناشی از بیماری قلبی هستند. با گذشت زمان، التهاب می‌تواند منجر به آریتمی، ضربان قلب نامنظم یا نارسایی قلبی شود. این زمانی است که قلب آنطور که باید پمپاژ نمی‌کند.

ریه‌ها. تا ۸۰٪ از افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید (RA) مشکلات ریوی دارند. این مشکلات دومین علت اصلی مرگ و میر در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید هستند. التهاب می‌تواند هر بخشی از ریه‌های شما، از جمله آلوئول‌های کوچک که ریه‌ها و خون در آنجا اکسیژن و دی اکسید کربن را تبادل می‌کنند، را درگیر کند. داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری (DMARDs) و دوزهای بالای مسدودکننده‌های فاکتور نکروز تومور (TNF) می‌توانند منجر به عفونت‌های ریه شوند.

مغز. برخی مطالعات ارتباطی بین التهاب در آرتریت روماتوئید و بیماری آلزایمر و زوال عقل عروقی پیدا کرده‌اند.

استخوان‌ها. پوکی استخوان – استخوان‌های شکننده که احتمال شکستگی بیشتری دارند – یک عارضه جانبی جدی پردنیزون و سایر داروهای استروئیدی است که ممکن است برای آرتریت روماتوئید خود مصرف کنید. این امر به ویژه در مورد افراد مسن که استخوان‌هایشان اغلب از ابتدا شکننده است، صادق است. اگر پزشک شما استروئید تجویز کرد، بپرسید که آیا می‌توانید داروی دیگری را امتحان کنید یا خیر. یا از کمترین دوز استروئیدها برای کوتاه‌ترین زمان ممکن استفاده کنید. مکمل‌های کلسیم و ویتامین D را برای کمک به محافظت از استخوان‌های خود اضافه کنید.

آرتریت روماتوئید و زمین خوردن

با افزایش سن، توده عضلانی و قدرت شما شروع به از دست دادن می‌کند. این فرآیندی به نام سارکوپنی است. این امر ممکن است حفظ تعادل و صاف ایستادن را برای شما دشوار کند. و التهابی که آرتریت روماتوئید ایجاد می‌کند کمکی نمی‌کند. می‌تواند روند را سرعت بخشد و احتمال زمین خوردن شما را بیشتر کند. همه زمین خوردن‌ها جدی نیستند، اما برخی از آنها می‌توانند باعث ضربه به سر یا شکستگی استخوان شوند.

شکستگی لگن یکی از جدی‌ترین آسیب‌های ناشی از زمین خوردن در افراد مسن است. این آسیب می‌تواند منجر به بستری طولانی مدت در بیمارستان شود و عملکرد یا زندگی مستقل را دشوارتر کند. همچنین ممکن است تصمیم بگیرید که به دلیل ترس از زمین خوردن دوباره، کمتر فعالیت کنید. این امر می‌تواند عضلات را بیشتر تضعیف کند و منجر به زمین خوردن دیگری شود. موارد دیگری که می‌توانند با افزایش سن منجر به زمین خوردن شوند عبارتند از:

• سطح پایین ویتامین D
• خستگی
• مفاصل متورم و حساس در پاها
• داروهایی که باعث خواب‌آلودگی یا سرگیجه می‌شوند، مانند داروهای ضد افسردگی، آنتی‌هیستامین‌ها یا داروهای مسکن افیونی
• مشکلات بینایی
• خطرات خانگی، مانند پله‌های شکسته یا بی‌نظمی

برای جلوگیری از سقوط:

• برای بهبود قدرت و تعادل پا، ورزشی مانند تای چی را امتحان کنید.
• از پزشک خود در مورد مکمل‌های ویتامین D برای تقویت استخوان‌ها و کاهش التهاب آرتریت روماتوئید در افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید سوال کنید.
• برای کنترل درد و تورم مفاصل با پزشک خود همکاری کنید.
• عوارض جانبی داروهایتان را با پزشک یا داروساز خود بررسی کنید و بپرسید که آیا می‌توان مصرف برخی از آنها را متوقف کرد یا تغییر داد.
• حداقل سالی یک بار چشمان خود را معاینه کنید و شماره عینک و لنز تماسی خود را به‌روز نگه دارید.

اطراف خانه شما:

• از شر شلوغی خلاص شوید.
• در دوش خود دستگیره و در پله‌ها نرده قرار دهید.
• از فرش‌های ضد لغزش استفاده کنید.

همچنین می‌توانید در بیمارستان محلی یا مراکز اجتماعی به دنبال برنامه‌های پیشگیری از سقوط باشید.

چگونه با وجود آرتریت روماتوئید، سالم بمانیم و سلامت بمانیم؟

التهابی که آرتریت روماتوئید (RA) ایجاد می‌کند، تقریباً احتمال ابتلا به بیماری قلبی و دیابت را دو برابر می‌کند. این بیماری می‌تواند به شریان‌های کرونری که خون را به قلب می‌رسانند آسیب برساند و یک عامل کلیدی در دیابت نوع ۲ است.

اگر موارد زیر را رعایت کنید، احتمال ابتلا به این بیماری‌ها حتی بیشتر هم می‌شود:

• دود
• فشار خون بالا داشته باشید
• چاق هستند
• خوردن مقدار زیادی غذاهای سرخ‌شده و پرقند
• ورزش نکنید

شما می‌توانید با این تغییرات در سبک زندگی، این خطرات را مدیریت کنید:

سیگار نکشید. این ممکن است بهترین کاری باشد که می‌توانید برای سلامتی خود انجام دهید. دود تنباکو به قلب شما آسیب می‌رساند و با ایجاد التهاب و سیترولیناسیون، آرتریت روماتوئید را بدتر می‌کند. این فرآیندی است که در آن اتوآنتی‌بادی‌ها بافت‌های سالم را هدف قرار داده و به آنها حمله می‌کنند. ترک سیگار می‌تواند برخی از آسیب‌ها را معکوس کند.

فشار خون بالا را کنترل کنید. با پزشک خود همکاری کنید تا فشار خون بالا را با تغییر در عادات غذایی، ورزش و دارو مدیریت کنید.

در صورت نیاز وزن کم کنید. چاقی علاوه بر فشار اضافی بر قلب و مفاصل، فشار خون را افزایش داده و احتمال ابتلا به دیابت را افزایش می‌دهد.

مراقب آنچه می‌خورید باشید. بیشتر میوه‌ها، سبزیجات و ماهی‌های چرب را انتخاب کنید. غلات کامل و چربی‌های سالم مانند روغن زیتون را اضافه کنید. چیزهایی مانند کافئین، نوشابه و گوشت قرمز برای قلب مفید نیستند و می‌توانند علائم آرتریت روماتوئید را بدتر کنند.

فعال بمانید. تقریباً هیچ مشکلی وجود ندارد که ورزش نتواند آن را حل یا از آن پیشگیری کند. ورزش فشار خون و قند خون را کاهش می‌دهد و به کاهش وزن کمک می‌کند. همچنین درد و التهاب مفاصل را تسکین می‌دهد و عضلات را تقویت می‌کند، بنابراین احتمال زمین خوردن شما کمتر می‌شود. مطالعات نشان می‌دهد که بزرگسالان مسن مبتلا به آرتریت روماتوئید می‌توانند از اکثر انواع ورزش، به ویژه ترکیبی از تمرینات قدرتی و کاردیو – نوعی که ضربان قلب شما را بالا می‌برد – بهره‌مند شوند. اگر در حال حاضر فعال نیستید، به آرامی شروع کنید و در بیشتر روزها حداقل 30 دقیقه ورزش کنید.

فعال و متعهد ماندن از نظر اجتماعی

سالمندان می‌توانند به دلایل زیادی احساس تنهایی و انزوا کنند. آنها ممکن است دوستان و خانواده خود را از دست بدهند، در رفت و آمد مشکل داشته باشند یا بینایی یا شنوایی ضعیفی داشته باشند. درد و خستگی مداوم ناشی از آرتریت روماتوئید می‌تواند اوضاع را بدتر کند. اما لازم نیست در این چرخه گیر کنید. حتی اگر نمی‌توانید مانند گذشته از نظر اجتماعی فعال باشید، هنوز می‌توانید روابط خود را حفظ کنید. در اینجا چند نکته آورده شده است:

داوطلب شوید. ممکن است حس تازه‌ای از معنا و هدف پیدا کنید. به عنوان یک امتیاز، با افراد جدید زیادی آشنا خواهید شد.

بدن خود را حرکت دهید. ورزش هنوز هم یکی از بهترین نسخه‌های جامع برای آرتریت روماتوئید است. مهم نیست سن یا سطح آمادگی جسمانی شما چقدر است، ورزشی برای شما وجود دارد. اگر نمی‌دانید از کجا شروع کنید، از پزشک خود بخواهید که شما را برای فیزیوتراپی ارجاع دهد. همچنین، به Silver Sneakers، یک برنامه تناسب اندام سراسری مخصوص بزرگسالان مسن‌تر، که بسیاری از آنها دارای بیماری‌های مزمن یا معلولیت هستند، نگاهی بیندازید. می‌توانید به صورت رایگان در خانه یا در بسیاری از باشگاه‌های ورزشی و مراکز اجتماعی در کلاس‌ها شرکت کنید.

به رسانه‌های اجتماعی فکر کنید. این یکی از راه‌های ارتباط با دیگران است، زمانی که بیرون رفتن از خانه سخت است.

نوشته پیری سالم با آرتریت روماتوئید اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

زونا چیست؟

زونا یک عفونت ناشی از ویروس است. علامت اصلی آن بثورات دردناک است.

ویروسی که باعث زونا می‌شود، واریسلا زوستر نام دارد. این همان ویروسی است که باعث آبله مرغان می‌شود. می‌توانید زونا را به عنوان ابتلای دوبار به یک ویروس در نظر بگیرید. هر کسی که به زونا مبتلا می‌شود، ابتدا، اغلب دهه‌ها قبل، به آبله مرغان مبتلا شده است.

آبله مرغان باعث ایجاد تاول‌های خارش‌دار می‌شود که ممکن است از پشت، سینه و صورت شما شروع شوند و به بقیه بدن شما گسترش یابند.

زونا در یک طرف بدن، معمولاً در یک ناحیه خاص، ظاهر می‌شود.

بثورات پوستی به صورت خوشه‌ای از برآمدگی‌های کوچک شروع می‌شوند. این برآمدگی‌ها با پوست اطراف خود متفاوت به نظر می‌رسند و در رنگ‌های مختلف پوست، به طور متفاوتی ظاهر می‌شوند. در پوست‌های تیره‌تر، ممکن است صورتی، خاکستری، بنفش یا قهوه‌ای باشند. در پوست‌های روشن‌تر، برآمدگی‌ها قرمز رنگ به نظر می‌رسند.

این برآمدگی‌ها به تاول‌های پر از مایع تبدیل می‌شوند که ظاهر متفاوتی نیز دارند. بسته به رنگ پوست شما، می‌توانند قرمز، بنفش، قهوه‌ای یا خاکستری باشند. تاول‌ها معمولاً ظرف ۷ تا ۱۰ روز خشک شده و پوسته پوسته می‌شوند. زونا می‌تواند یک بیماری بسیار دردناک باشد و گاهی اوقات درد حتی پس از بهبود بثورات پوستی نیز ادامه می‌یابد.

زونا چقدر شایع است؟

هر ساله حدود ۱ میلیون نفر در ایالات متحده به زونا مبتلا می‌شوند. این خطر با افزایش سن افزایش می‌یابد. حدود ۱۰٪ از افرادی که قبلاً آبله مرغان داشته‌اند، بعداً به زونا مبتلا می‌شوند.

علائم زونا

علائم اولیه زونا عبارتند از:

• غدد لنفاوی بزرگ شده
• خوشه ای از تاول های کوچک که خود به خود باز می شوند
• درد تیرکشنده یا سوزشی (این درد می‌تواند بدون بثورات پوستی نیز رخ دهد)
• احساس سوزن سوزن شدن یا سوزش در زیر یا روی پوست شما
• تب
• لرز
• سردرد
• احساس خستگی
• حساسیت به نور
• ناراحتی معده

اگر هر یک از این علائم را دارید، سریعاً با پزشک خود تماس بگیرید. هیچ درمانی برای زونا وجود ندارد. اما درمان می‌تواند احتمال عوارض، از جمله دردی که پس از از بین رفتن بثورات پوستی ادامه دارد و نورالژی پس از هرپس نامیده می‌شود را کاهش دهد.

زونا روی صورت

اگر بثورات زونا روی صورت شما ظاهر شد، نیاز به اقدام فوری دارد و باید همان روز به پزشک مراجعه کنید. این ویروس می‌تواند به بینایی یا اعصاب گوش داخلی شما آسیب برساند.

زونا چشم

ویروس زونا می‌تواند روی چشمان شما تأثیر بگذارد. وقتی این اتفاق می‌افتد، علائم شما می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• بثورات روی یک یا هر دو پلک
• قرمزی و ترشح که سفیدی چشم را تحت تأثیر قرار می‌دهد (التهاب ملتحمه)
• تاری دید
• درد و تورم داخل چشم (التهاب عنبیه)
• حساسیت به نور
• تورم عصب بینایی (نوریت اپتیک)
• آسیب به سطح قرنیه (کراتیت)

عفونت زونا در چشم شما می‌تواند بعداً منجر به عوارضی شود. این عوارض می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

• گلوکوم (آب سیاه)
• آب مروارید
• دوبینی
• خشکی چشم
• عفونت باکتریایی
• زخم قرنیه شما
• آسیب دائمی بینایی

زونا روی باسن

شایع‌ترین محل ابتلا به زونا، تنه است. اما می‌تواند در باسن نیز ظاهر شود و به سمت پایین پا گسترش یابد.

چه چیزی باعث زونا می‌شود؟

وقتی ویروس واریسلا زوستر وارد بدن شما می‌شود، اولین مشکلی که ایجاد می‌کند آبله مرغان است. ممکن است آن را به عنوان یک بیماری دوران کودکی در نظر بگیرید، اما بزرگسالان نیز می‌توانند به آن مبتلا شوند.

پس از اینکه آبله مرغان دوره خود را طی کرد، ویروس به بافت‌های عصبی نزدیک نخاع و مغز شما منتقل می‌شود و در آنجا می‌ماند.

ما نمی‌دانیم چرا، اما گاهی اوقات، سال‌ها بعد، ویروس «بیدار می‌شود» و در امتداد رشته‌های عصبی به پوست شما می‌رسد. این زمانی است که ضربه دوم خود را وارد می‌کند: زونا، که به آن هرپس زوستر نیز می‌گویند.

مراحل زونا

اگر زونا دارید، احتمالاً ۲ تا ۶ هفته طول می‌کشد تا بیماری شما دوره خود را طی کند.

زونا سه مرحله دارد:

پیش از بثورات پوستی. این مرحله اول “پیش از بثورات پوستی” نیز نامیده می‌شود. ممکن است پوست شما حساس یا مورمور شود. قسمت‌هایی از بدن شما ممکن است دردناک باشد. ممکن است علائم عمومی ویروس – سردرد، خستگی و احساس عمومی ناخوشی – را داشته باشید. این مرحله حدود ۴۸ ساعت قبل از ظاهر شدن بثورات پوستی شروع می‌شود.

مرحله فورانی. در این مرحله، تاول‌های دردناکی روی بدن شما ظاهر می‌شوند. ممکن است بترکند و پوسته پوسته شوند. در این مرحله تا زمانی که تاول‌های شما خشک شوند، بیشترین میزان سرایت بیماری را دارید. این مرحله معمولاً دردناک‌ترین مرحله شیوع بیماری است و مسکن‌های بدون نسخه ممکن است کمکی نکنند. ممکن است همچنان سردرد داشته باشید و خسته باشید. این مرحله ۲ تا ۴ هفته طول می‌کشد.

مزمن. اگر عفونت زونا مزمن شود، درد شما بیش از ۴ هفته طول خواهد کشید. از آنجا که زونا بر اعصاب تأثیر می‌گذارد، ممکن است احساسات عجیبی مانند ” سوزن سوزن شدن ” یا شوک داشته باشید که به هیچ چیز دیگری که پوست شما را لمس می‌کند، مربوط نیست.

عوامل خطر زونا

سیستم ایمنی ضعیف ممکن است ویروس را بیدار کند. پس از ابتلا به آبله مرغان ، اگر موارد زیر را داشته باشید، احتمال ابتلا به زونا بیشتر است:

• ۵۰ سال یا بیشتر دارند
• تحت استرس زیادی هستند
• سرطان، اچ‌آی‌وی یا بیماری دیگری دارید که سیستم دفاعی بدن شما را کاهش می‌دهد
• آسیب جسمی جدی دیده‌اید
• مصرف طولانی مدت استروئیدها یا سایر داروهایی که می‌توانند سیستم ایمنی بدن شما را تضعیف کنند
• در کودکی یا بزرگسالی علیه آبله مرغان واکسینه نشده‌اید
• واجد شرایط هستند اما واکسن زونا دریافت نمی‌کنند
• در حال گذراندن دوران پیش از یائسگی یا یائسگی هستید، که ممکن است پاسخ ایمنی شما را تغییر دهد

اما بسیاری از افرادی که به زونا مبتلا می‌شوند، در هیچ یک از این دسته‌ها قرار نمی‌گیرند.

زونا و بارداری

زونا در دوران بارداری نادر است.

اگر باردار هستید و فکر می‌کنید زونا دارید، فوراً با پزشک خود صحبت کنید. می‌توانید در دوران بارداری داروهای ضد ویروسی مصرف کنید و این داروها دوره بیماری را کوتاه می‌کنند. هر چه زودتر مصرف داروی ضد ویروسی را شروع کنید، دارو بهتر عمل می‌کند.

تحقیقات زیادی در مورد زونا و بارداری انجام نشده است، بنابراین هیچ داده‌ای در مورد اینکه آیا زونا خطر سقط جنین یا عوارضی مانند زایمان زودرس را افزایش می‌دهد یا خیر، وجود ندارد.

مطالعات در مورد زونا و نقص‌های مادرزادی محدود است، اما هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد شیوع زونا احتمال ابتلای نوزاد به نقص‌های مادرزادی را افزایش می‌دهد. هیچ تحقیقی در مورد اینکه آیا زونا در دوران بارداری ممکن است باعث مشکلات یادگیری یا رفتاری برای فرزند شما در آینده شود، وجود ندارد.

همچنین، هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد زونا بر توانایی شما در بارداری تأثیر می‌گذارد.

اگر در دوران شیردهی به زونا مبتلا شدید، باید کودک خود را از بثورات دور نگه دارید. هیچ مدرکی مبنی بر وجود ویروس زونا در شیر مادر وجود ندارد. اما نوزادان می‌توانند از طریق تماس با تاول‌ها به آبله مرغان مبتلا شوند، زیرا آبله مرغان و زونا توسط یک ویروس ایجاد می‌شوند. اگر روی نوک سینه‌های خود بثورات پوستی دارید، باید شیر مادر را بدوشید و دور بریزید. شیردهی پس از پوسته پوسته شدن تاول‌ها بی‌خطر است. اگر برای زونا داروهای ضد ویروسی مصرف می‌کنید، در مورد شیردهی با پزشک خود مشورت کنید.

عوارض زونا 

زونا می‌تواند عوارضی ایجاد کند که مدت‌ها پس از برطرف شدن بثورات پوستی ادامه دارند، از جمله:

• التهاب مغز یا فلج صورت در صورتی که اعصاب خاصی را تحت تأثیر قرار دهد
• مشکلات چشمی و از دست دادن بینایی اگر بثورات در داخل یا اطراف چشم شما باشد
• دردی که مدت‌ها پس از شیوع بیماری ادامه می‌یابد، نورالژی پس از هرپس نامیده می‌شود. این بیماری از هر 5 نفر مبتلا به زونا، 1 نفر را تحت تأثیر قرار می‌دهد و در افراد مسن شایع‌تر است.
• باکتری‌هایی که بثورات شما را آلوده می‌کنند

عوارض نادر زونا عبارتند از:

• عفونت ریه
• کاهش شنوایی
• مرگ

آیا زونا مسری است؟

بله. شما می‌توانید ویروس واریسلا-زوستر را به افرادی که هرگز آبله مرغان نگرفته‌اند و واکسینه نشده‌اند، منتقل کنید.

تا زمانی که تمام زخم‌ها پوسته پوسته نشوند، بیماری مسری است. تا آن زمان، از تماس با زنان بارداری که ممکن است آبله مرغان نگرفته باشند یا واکسن آن را نزده باشند، افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند و نوزادان تازه متولد شده خودداری کنید.

واکسن زونا

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC) دو دوز از واکسن شینگریکس (Shingrix) یا همان واکسن زونا را برای پیشگیری از زونا و عوارض آن در بزرگسالان سالم ۵۰ سال به بالا توصیه می‌کند. همچنین برای افراد ۱۹ سال به بالا که سیستم ایمنی بدنشان، چه به دلیل بیماری و چه به دلیل درمان بیماری، ضعیف شده است، توصیه می‌شود.

می‌توانید واکسن شینگریکس را از داروخانه یا مطب پزشک خود دریافت کنید. واکسن در قسمت بالای بازوی شما تزریق می‌شود. اگر شما یک فرد بالغ سالم ۵۰ ساله یا بالاتر هستید، باید ۲ تا ۶ ماه پس از اولین واکسیناسیون خود، واکسن دوم را دریافت کنید. اگر جوان‌تر هستید و به دلیل ضعف سیستم ایمنی بدن خود به شینگریکس مبتلا می‌شوید، می‌توانید ۱ تا ۲ ماه پس از اولین واکسن، واکسن دوم را دریافت کنید.

شما باید شینگریکس را دریافت کنید، حتی اگر:

• قبلاً زونا داشته‌اید
• واکسن قبلی – به نام زوستاواکس – را دریافت کرده بود که دیگر در بازار موجود نیست
• واکسن آبله مرغان زده بود
• به یاد نمی‌آورم که آیا تا به حال آبله مرغان گرفته‌اید یا نه. اکثر افرادی که قبل از سال ۱۹۸۰ در ایالات متحده متولد شده‌اند، به آن مبتلا شده‌اند.

اگر شرایط زیر را دارید، نباید به شینگریکس مبتلا شوید:

• به هر یک از مواد موجود در واکسن یا به اولین دوز شینگریکس خود واکنش آلرژیک داشته‌اید
• زونا دارید – باید صبر کنید تا ویروس از بین برود
• باردار هستید

اگر به بیماری خفیفی مانند سرماخوردگی مبتلا هستید، می‌توانید واکسن شینگریکس را دریافت کنید. اما اگر بیماری جدی‌تری دارید، حتی اگر تب ندارید، باید صبر کنید.

آیا ممکن است بعد از دریافت واکسن به زونا مبتلا شوید؟

شما هنوز هم می‌توانید پس از دریافت Shingrix به زونا مبتلا شوید، اما احتمال آن بسیار کاهش می‌یابد. این واکسن در پیشگیری از زونا در بزرگسالان سالم ۵۰ تا ۶۹ ساله ۹۷٪ مؤثر است. برای بزرگسالان مسن‌تر، ۹۱٪ مؤثر است. اگر به زونا مبتلا شوید، این واکسن می‌تواند به جلوگیری از نورالژی پس از هرپس، درد طولانی‌مدتی که شایع‌ترین عارضه زونا است، کمک کند.

در میان افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، میزان اثربخشی ۶۱٪ تا ۹۱٪ است. میزان محافظت به مشکلات اساسی سلامتی شما بستگی دارد.

آیا شینگریکس عوارض جانبی دارد؟

این واکسن به سیستم ایمنی بدن شما کمک می‌کند تا در برابر ویروس زونا محافظت ایجاد کند. این واکسن بی‌خطر است، اما ممکن است به مدت ۲ تا ۳ روز عوارض جانبی داشته باشید که شما را از فعالیت‌های عادی‌تان باز دارد. این عوارض می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

• خستگی
• سردرد
• درد عضلانی
• لرز
• تب
• ناراحتی معده و حالت تهوع

ممکن است بازوی شما به مدت یک یا دو روز درد داشته باشد. برخی افراد در محل ورود سوزن قرمزی و تورم دارند.

ممکن است بعد از دوز اول، دوز دوم یا هر دو عوارض جانبی داشته باشید. یک مسکن بدون نسخه مانند استامینوفن یا ایبوپروفن می‌تواند کمک کند.

این مورد نادر است، اما برخی افراد پس از دریافت واکسن زونا، به یک بیماری سیستم عصبی به نام سندرم گیلن باره مبتلا می‌شوند.

تشخیص زونا

پزشک شما می‌تواند با پرسیدن سابقه پزشکی و علائم شما و با انجام معاینه فیزیکی، زونا را تشخیص دهد. آنها همچنین می‌توانند نمونه کوچکی از مایع تاول‌های شما را آزمایش کنند.

درمان زونا

داروهای ضد ویروسی برای زونا

داروهای ضد ویروسی می‌توانند به شما در بهبودی سریع‌تر و کاهش خطر عوارض کمک کنند. اگر آنها را ظرف ۳ روز از شروع بثورات مصرف کنید ، بیشترین تأثیر را دارند ، بنابراین در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید. احتمالاً یکی از این سه دارو را برای مبارزه با ویروس دریافت خواهید کرد:

• آسیکلوویر (زوویراکس)
• فامسیکلوویر (فامویر)
• والاسیکلوویر (والترکس)

داروی زونا

درمان‌های درد زونا می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• داروهای ضد تشنج مانند گاباپنتین (نورونتین)
• لوسیون‌های دارویی
• داروهای بی‌حس‌کننده مانند لیدوکائین
• داروهای بدون نسخه مانند استامینوفن یا ایبوپروفن
• مسکن‌های تجویزی مانند کدئین
• داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای مانند آمیتریپتیلین
• چسب‌های موضعی حاوی کپسایسین، ماده شیمیایی موجود در فلفل کاین
• تزریق استروئید و بی‌حس‌کننده‌های موضعی

درمان‌های خانگی و بدون نسخه مانند کمپرس سرد، لوسیون کالامین و حمام بلغور جو دوسر می‌توانند به تسکین خارش ناشی از بثورات کمک کنند.

بیشتر افرادی که به زونا مبتلا می‌شوند، فقط یک بار به آن مبتلا می‌شوند. اما این بیماری می‌تواند دوباره عود کند، معمولاً در افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند.

چه مدت طول می‌کشد تا زونا از بین برود؟

بیشتر موارد زونا ۲ تا ۶ هفته طول می‌کشد.

پیشگیری از زونا

واکسن شینگریکس بهترین راه برای پیشگیری از زونا است.

اگر تا به حال آبله مرغان نگرفته‌اید یا واکسن آبله مرغان نزده‌اید، باید از افرادی که آبله مرغان یا زونا دارند، دوری کنید. قرار گرفتن در معرض این ویروس‌ها می‌تواند شما را به ویروس واریسلا-زوستر آلوده کند، چه از طریق تماس با مایع تاول‌ها و چه از طریق ذراتی که از تاول‌ها خارج می‌شوند. اگر به این ویروس مبتلا شوید، به زونا مبتلا نخواهید شد – به آبله مرغان مبتلا خواهید شد. اما این شما را در معرض خطر ابتلا به زونا در آینده قرار می‌دهد.

اگر به زونا یا آبله مرغان مبتلا شده‌اید، می‌توانید اقدامات زیر را برای جلوگیری از شیوع ویروس انجام دهید:

• بثورات را بپوشانید.
• از لمس کردن بثورات، به خصوص خاراندن آن، خودداری کنید.
• دست‌های خود را مرتباً حداقل به مدت ۲۰ ثانیه بشویید.
• از تماس با افرادی که ممکن است به ویژه آسیب‌پذیر باشند، از جمله زنان باردار، نوزادان و افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، خودداری کنید.

خلاصه مطلب

زونا و آبله مرغان توسط یک ویروس ایجاد می‌شوند. پس از ابتلا به آبله مرغان، ویروس می‌تواند در بدن شما زندگی کند و بعداً به صورت بثورات دردناک ظاهر شود. اگر بالای ۵۰ سال سن دارید، با بیماری‌ای که سیستم ایمنی بدن شما را تضعیف می‌کند، یا تحت استرس زیاد هستید، احتمال ابتلا به زونا بیشتر است. دوران قبل از یائسگی و یائسگی نیز خطر ابتلا را افزایش می‌دهد. اگر زونا دارید، داروهای ضد ویروسی می‌توانند دوره بیماری را کوتاه کنند. می‌توانید با دریافت دو دوز شینگریکس، واکسنی که در پیشگیری از زونا بسیار مؤثر است، از آن جلوگیری کنید. همچنین در صورت ابتلا به زونا، احتمال عوارض را کاهش می‌دهد.

سوالات متداول در مورد زونا

آیا زونا ناشی از استرس است؟

زونا توسط ویروسی ایجاد می‌شود، همان ویروسی که باعث آبله مرغان می‌شود. اما استرس یکی از عواملی است که می‌تواند باعث شیوع آن شود.

آیا اگر قبلاً زونا گرفته باشم، به واکسن زونا نیاز دارم؟

ابتلای قبلی به زونا مانع از ابتلای مجدد شما به آن نمی‌شود. واکسن بهترین راه برای پیشگیری از زونا است.

آیا درمان نکردن زونا اشکالی ندارد؟

بیشتر موارد زونا در عرض ۲ تا ۶ هفته بهبود می‌یابند. اما زونا می‌تواند عوارضی از جمله از دست دادن بینایی، التهاب مغز و حتی مرگ ایجاد کند. اگر زونا دارید، باید به پزشک مراجعه کنید. داروهای ضد ویروسی می‌توانند دوره شیوع بیماری را کوتاه کرده و به شما تسکین دهند.

نوشته زونا: هر آنچه که باید بدانید اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.