چه زمانی برای پلورزی به پزشک مراجعه کنیم؟

پلورزی، که التهاب پوشش داخلی ریه‌ها (پلور) است و هنگام تنفس باعث درد می‌شود، همیشه نیازی به درمان ندارد. اما اگر درد قفسه سینه دارید یا فکر می‌کنید که ممکن است پلورزی داشته باشید، همیشه باید به پزشک مراجعه کنید. گاهی اوقات پلورزی نشانه یک مشکل جدی‌تر مانند پنومونی است. و درد قفسه سینه می‌تواند نشانه یک بیماری تهدیدکننده زندگی مانند حمله قلبی یا لخته شدن خون باشد.

در صورت داشتن موارد زیر با پزشک خود تماس بگیرید:

• درد شدید در قفسه سینه یا شانه هنگام نفس کشیدن، به خصوص هنگام نفس عمیق کشیدن
• تنگی نفس
• سرفه‌ای که خلط تولید نمی‌کند

درد قفسه سینه شما ممکن است هنگام سرفه، عطسه یا حرکت دادن قسمت بالای بدن بدتر شود. می‌توانید با تنفس سطحی آن را تسکین دهید.

در صورت وجود موارد زیر، فوراً به پزشک مراجعه کنید:

• درد شدید قفسه سینه بدون دلیل مشخص
• درد قفسه سینه همراه با علائمی مانند حالت تهوع، تعریق یا سرفه خونی
• مشکل در تنفس یا کبودی پوست 

پلورزی چگونه تشخیص داده می‌شود؟

پلورزی اغلب ناشی از عفونت، بیماری خودایمنی یا بیماری ریوی است. اگر پزشک شما پلورزی را تشخیص دهد، سعی خواهد کرد علت آن را نیز تشخیص دهد.

پزشک شما احتمالاً با پرسیدن در مورد علائم شما شروع می‌کند. آنها همچنین هنگام تنفس با گوشی پزشکی به صدای قفسه سینه شما گوش می‌دهند. این ممکن است صدای سایش پلور – صدای سایشی ناشی از لغزش دو لایه پلور روی یکدیگر – را تشخیص دهد. پلور یک لایه نازک از بافت‌ها است که هم قسمت بیرونی ریه‌ها و هم داخل حفره قفسه سینه شما را احاطه کرده است. سایش پلور در پایان دم و شروع بازدم، صدای خراشیده و گوشخراشی ایجاد می‌کند.

ممکن است برای بررسی شدت پلورزی و علت آن به آزمایش‌های دیگری نیاز داشته باشید. این آزمایش‌ها می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

آزمایش خون. این آزمایش‌ها می‌توانند به پزشک شما بگویند که آیا ممکن است عفونت داشته باشید یا خیر. همچنین می‌توانند نشان دهند که آیا شما یک اختلال خودایمنی مانند لوپوس یا آرتریت روماتوئید دارید یا خیر. 

عکس‌برداری با اشعه ایکس از قفسه سینه. این عکس‌ها می‌توانند نشان دهند که آیا ریه‌های شما به درستی باد می‌شوند، آیا پنومونی دارید یا خیر ، یا اینکه آیا بین دنده‌ها و ریه‌های شما هوا یا مایع وجود دارد یا خیر. مایع اطراف ریه‌ها، پلورال افیوژن نامیده می‌شود. آن‌ها ممکن است از سایر آزمایش‌های تصویربرداری مانند سی‌تی‌اسکن یا سونوگرافی استفاده کنند .

توراسنتز. اگر پزشک شما مایع پلور زیادی پیدا کند، ممکن است نمونه‌ای از آن را برای تجزیه و تحلیل بردارد. آنها محل دقیق مایع را پیدا می‌کنند، به شما بی‌حسی موضعی تزریق می‌کنند، سپس از یک سوزن برای استخراج مایع استفاده می‌کنند. آنها اغلب از سونوگرافی برای هدایت در طول این روش استفاده می‌کنند. پزشک شما آزمایش‌هایی روی نمونه انجام می‌دهد تا علت تجمع مایع را پیدا کند.

الکتروکاردیوگرام (EKG). برای این آزمایش، پزشک الکترودهایی را به قفسه سینه شما متصل می‌کند که قلب شما را کنترل می‌کنند. این به آنها کمک می‌کند تا مشکلات قلبی را به عنوان علت درد قفسه سینه شما رد کنند.

توراکوسکوپی (پلوروسکوپی). پزشک شما لوله‌ای با دوربین کوچک به نام توراکوسکوپ را از طریق برشی در دیواره قفسه سینه شما وارد می‌کند. این به او اجازه می‌دهد تا داخل قفسه سینه شما را ببیند تا ببیند چه چیزی باعث پلورزی شما شده است و/یا نمونه‌ای از بافت را برای بیوپسی بردارد. 

برونکوسکوپی. این روش مشابه توراکوسکوپی است، با این تفاوت که پزشک لوله‌ای را که دوربین در آن قرار دارد از طریق بینی یا دهان شما وارد ریه‌هایتان می‌کند. این به او اجازه می‌دهد تا داخل مجاری هوایی شما را بررسی کند.

بیوپسی. پزشک شما می‌تواند برای نمونه‌برداری از بافت پلور شما در آزمایشگاه، بیوپسی تجویز کند. آن‌ها می‌توانند نمونه را با توراکوسکوپ، سوزن یا از طریق یک برش کوچک در دیواره قفسه سینه شما تهیه کنند.

پلورزی چگونه درمان می‌شود؟

درمان پلورزی به علت آن بستگی دارد. پلورزی که ناشی از عفونت ویروسی باشد ممکن است ظرف چند روز خود به خود از بین برود. 

درمان پلورزی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

آنتی‌بیوتیک‌ها . پزشک ممکن است برای پلورزی ناشی از عفونت باکتریایی،  آنتی‌بیوتیک تجویز کند.

داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs). داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن می‌توانند درد و التهاب خفیف قفسه سینه را کاهش دهند.

استروئیدها. اگر درد و التهاب شما جدی‌تر باشد، پزشک ممکن است داروهای کورتیکواستروئیدی را توصیه کند.  

شربت سرفه . گاهی اوقات، پزشکان شربت سرفه کدئین‌دار را برای کنترل سرفه‌ای که درد را بدتر می‌کند، تجویز می‌کنند.

روش تخلیه مایع. اگر مقدار زیادی مایع اضافی در قفسه سینه شما جمع شود، یا اگر مایع عفونی شود، پزشک می‌تواند یک سوزن یا لوله برای تخلیه آن وارد کند. 

اگر یک بیماری مانند سرطان یا یک بیماری خودایمنی باعث ایجاد پلورزی شما شده باشد، به درمان آن بیماری نیاز خواهید داشت. برخی از بیماری‌هایی که باعث پلورزی می‌شوند، مانند سل یا آمبولی ریوی، ممکن است نیاز به درمان در بیمارستان داشته باشند. 

پیشگیری از پلورزی

شما نمی‌توانید پیش‌بینی کنید که آیا یک بیماری یا آسیب‌دیدگی باعث ایجاد پلورزی می‌شود یا خیر. اما می‌توانید با انجام موارد زیر به محافظت از سلامت ریه‌های خود و جلوگیری از عفونت‌ها کمک کنید: 

• سیگار نکشیدن
• دریافت واکسن‌هایی که پزشک توصیه می‌کند، مانند واکسن آنفولانزا و واکسن پنومونی
• شستن دست‌ها به خوبی و مکرر
• پیروی از توصیه‌های درمانی پزشک برای هرگونه بیماری که دارید
• رسیدن به وزن بدنی سالم و حفظ آن

خلاصه مطلب

پلورزی التهاب پوشش داخلی ریه‌ها (پلور) است که هنگام نفس کشیدن یا سرفه باعث درد می‌شود. درمان پلورزی ممکن است شامل آنتی‌بیوتیک‌ها یا مسکن‌ها باشد. ممکن است برای بیماری که باعث آن شده است، به درمان نیاز داشته باشید. هر زمان که درد قفسه سینه بی‌دلیل داشتید، به پزشک مراجعه کنید، زیرا برخی از مواردی که باعث آن می‌شوند بسیار جدی هستند.  

سوالات متداول در مورد درمان پلورزی

چه چیزی به از بین رفتن پلورزی کمک می‌کند؟

پلورزی ناشی از عفونت ویروسی ممکن است خود به خود از بین برود. برای پلورزی ناشی از عفونت باکتریایی، آنتی‌بیوتیک‌ها می‌توانند کمک کنند. اگر مایع اضافی در اطراف ریه‌های شما وجود داشته باشد (افیوژن پلور)، ممکن است پزشک شما نیاز به تخلیه آن داشته باشد. هنگامی که به دلیل یک بیماری مانند سرطان یا بیماری خودایمنی به پلورزی مبتلا هستید، درمان آن بیماری می‌تواند به تسکین پلورزی کمک کند. 

آیا آنتی‌بیوتیک‌ها می‌توانند به پلورزی کمک کنند؟

آنتی‌بیوتیک‌ها می‌توانند به رفع پلورزی ناشی از عفونت باکتریایی کمک کنند. اما به پلورزی ناشی از عفونت ویروسی یا سایر مشکلات سلامتی کمکی نمی‌کنند.

آیا پلورزی یک وضعیت اورژانسی است؟

پلورزی معمولاً یک وضعیت اورژانسی نیست. اما در صورت مشاهده موارد زیر، فوراً به پزشک مراجعه کنید:

• درد شدید قفسه سینه 
• درد قفسه سینه همراه با حالت تهوع، تعریق یا سرفه خونی
• مشکل در تنفس 

 پلورزی چقدر طول می‌کشد؟

بسته به علت ایجاد آن، پلورزی می‌تواند از چند روز تا چند هفته طول بکشد.

آیا حمام آب گرم به تسکین پلورزی کمک می‌کند؟

در طول بهبودی از پنومونی، استفاده از کیسه آب گرم می‌تواند به کاهش درد قفسه سینه کمک کند. حمام آب گرم نیز می‌تواند همین اثر را داشته باشد. همچنین می‌توانید روی سمتی از قفسه سینه که درد دارید دراز بکشید.  

آیا پلورزی در عکس رادیولوژی مشخص می‌شود؟

پزشک شما نمی‌تواند پنومونی را در عکس‌برداری با اشعه ایکس از قفسه سینه مشاهده کند، اما می‌تواند مواردی مانند عفونت یا مایع اضافی را ببیند که به او کمک می‌کند تا علت درد قفسه سینه شما را تشخیص دهد.

اگر دچار پلورزی هستم، چه کارهایی را نباید انجام دهم؟

اگر علائم پلورزی دارید، موارد زیر را انجام ندهید:

• آنها را نادیده بگیرید. اگر درد قفسه سینه بدون دلیل دارید، مراجعه به پزشک مهم است.
• سیگار کشیدن. سیگار کشیدن به ریه‌های شما آسیب می‌رساند و می‌تواند سرفه را افزایش دهد، که درد پلورزی را بدتر می‌کند.  
• ورزش‌های سنگین انجام دهید. حرکت دادن بالاتنه می‌تواند درد شما را افزایش دهد. 

نوشته درمان پلورزی اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

سرماخوردگی و آنفولانزا اصلاً خوشایند نیستند و اگر دیابت نوع ۱ یا نوع ۲ داشته باشید، می‌توانند بدتر هم باشند. عفونت‌ها، کم‌آبی بدن و قند موجود در برخی داروها می‌تواند مدیریت قند خون شما را دشوارتر کند.

شما می‌توانید اقداماتی را برای جلوگیری از این مشکلات و حفظ سلامتی خود انجام دهید.

چرا قند خونم بالا می‌رود؟

وقتی سرما می‌خورید، بدن شما هورمون‌هایی را برای مبارزه با عفونت ترشح می‌کند. نکته منفی: این امر استفاده صحیح از انسولین را برای شما دشوار می‌کند و ممکن است سطح قند خون شما افزایش یابد.

اگر دیابت نوع ۱ دارید و کنترل قند خونتان دشوار می‌شود، می‌تواند منجر به مشکلاتی مانند کتواسیدوز شود. این حالت به معنای تجمع بیش از حد اسید در خون است و می‌تواند تهدید کننده زندگی باشد.

اگر دیابت نوع ۲ دارید، به خصوص اگر مسن‌تر هستید، قند خون بسیار بالا می‌تواند باعث یک بیماری جدی به نام کمای دیابتی شود.

پیشگیری از سرماخوردگی و آنفولانزا

مطمئن شوید که شما و اعضای خانواده‌تان مرتباً دست‌هایتان را می‌شویید. هیچ واکسنی برای سرماخوردگی وجود ندارد، اما بهترین اقدام شما این است که هر سال واکسن آنفولانزا بزنید. CDC توصیه می‌کند که همه افراد ۶ ماه به بالا این واکسن را بزنند، بنابراین اگر فرزندی مبتلا به دیابت دارید، حتماً او را نیز واکسینه کنید.

واکسن آنفولانزا می‌تواند از ابتلا به بسیاری از انواع آنفولانزا جلوگیری کند یا مانع از بیماری شدید شما توسط ویروس‌های آنفولانزا شود. سپتامبر ممکن است بهترین ماه برای دریافت این واکسن باشد زیرا حدود ۶ ماه از شما محافظت می‌کند. اما می‌توانید در هر زمانی از فصل آنفولانزا واکسن آنفولانزا بزنید.

از اعضای خانواده، همکاران و دوستان نزدیک خود نیز بخواهید که واکسن بزنند. اگر اطرافیانتان به آنفولانزا مبتلا نشده باشند، احتمال ابتلای شما کمتر است.

چه کار دیگری می‌توانم انجام دهم تا حالم خوب بماند؟

از پزشک خود بپرسید که آیا به واکسن ذات‌الریه نیاز دارید یا خیر. این واکسن همچنین می‌تواند به شما در محافظت از عفونت‌های خونی و مننژیت کمک کند .

طبق گزارش انجمن دیابت آمریکا، از هر ۳ فرد مبتلا به دیابت، تنها ۱ نفر این واکسن را دریافت می‌کند. با این حال، افراد مبتلا به دیابت حدود سه برابر بیشتر در معرض خطر مرگ ناشی از آنفولانزا و ذات‌الریه هستند.

آنچه باید در مورد داروهای سرماخوردگی و آنفولانزا بدانید

مشکل اصلی افراد مبتلا به دیابت این است که برخی از داروهای سرماخوردگی و آنفولانزا، مانند شربت سرفه یا داروهای مایع، حاوی قند هستند. برچسب مواد تشکیل دهنده را با دقت بخوانید. از پزشک یا داروساز خود بخواهید داروهای بدون نسخه ای را که برای شما بی خطر هستند، توصیه کند. نام این محصولات را برای مراجعات بعدی در دسترس داشته باشید.

اگر فشار خون بالا دارید، از مصرف هرگونه داروی سرماخوردگی حاوی ضد احتقان خودداری کنید، زیرا می‌تواند فشار خون را حتی بیشتر افزایش دهد.

به دلیل خطر عوارض جانبی جدی، به کودکان زیر ۲ سال، چه دیابت داشته باشند و چه نداشته باشند، داروهای سرماخوردگی و آنفولانزا ندهید.

برای روزهای بیماری برنامه ریزی کنید

هر کسی گاهی اوقات دچار سرماخوردگی یا آنفولانزا می‌شود. پزشک، پرستار یا مربی دیابت شما می‌توانند به شما در آماده‌سازی کمک کنند. آنها احتمالاً توصیه می‌کنند علاوه بر کارهای معمول مانند ماندن در خانه و نرفتن به محل کار، مدرسه یا مهدکودک، در صورت بیماری شدید، موارد زیر را نیز انجام دهید.

سطح قند خون خود را هر ۴ ساعت یا هر چند وقت یکبار که پزشک توصیه می‌کند، بررسی کنید. اگر سطح قند خون شما نزدیک به هدف نیست، می‌توانید برنامه مدیریت دیابت خود را تغییر دهید. اگر سطح قند خون شما خیلی بالا باشد، پزشک ممکن است به شما بگوید که از انسولین بیشتری استفاده کنید.

اگر سطح قند خون شما بیش از ۲۴۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر (mg/dL) است، آزمایش کتون انجام دهید. در صورت وجود کتون با پزشک خود تماس بگیرید.

دمای بدنتان را مرتباً اندازه بگیرید .

چه باید بخورم و بنوشم؟

ممکن است در ابتدا احساس گرسنگی نکنید، اما مهم است که به هر حال سعی کنید چیزی بخورید. اگر چیزی نخورید، ممکن است قند خون شما خیلی پایین بیاید.

می‌توانید از برنامه غذایی معمول خود غذا بخورید. اگر تب، استفراغ یا اسهال دارید، هر ساعت که بیدار هستید، یک فنجان مایع بنوشید. آب و آبگوشت گزینه‌های خوبی هستند. در صورت تمایل می‌توانید مایع را جرعه جرعه بنوشید – نیازی به قورت دادن یکباره آن نیست. نکته مهم این است که از کم آبی بدن جلوگیری کنید.

اگر قند خون شما خیلی بالاست، مایعاتی مانند آب، چای یا نوشیدنی زنجبیل بدون قند بنوشید. اگر خیلی پایین است، چیزی را امتحان کنید که حدود ۱۵ گرم کربوهیدرات داشته باشد. نصف فنجان آب سیب، یک چهارم فنجان آب انگور، ۱ فنجان نوشیدنی ورزشی یا نصف فنجان نوشیدنی زنجبیل بنوشید. همیشه آنچه را که می‌خورید یا می‌نوشید با رژیم غذایی معمول دیابت خود مقایسه کنید تا مطمئن شوید که این غذاها و نوشیدنی‌ها در شرایط شما مجاز هستند.

سعی کنید هر ۳ تا ۴ ساعت ۳۵ تا ۵۰ گرم کربوهیدرات مصرف کنید. اگر نمی‌توانید غذای جامد بخورید، سوپ رقیق، نوشابه‌های معمولی، بستنی یخی، سس سیب بدون شکر، آب سیب یا نوشیدنی‌های ورزشی را امتحان کنید.

مصرف انسولین یا سایر داروهای دیابت را ادامه دهید، مگر اینکه پزشک شما را منع کرده باشد.

چه زمانی با پزشک خود تماس بگیرید

اگر شما یا فرزندتان علاوه بر دیابت، علائمی دارید که فکر می‌کنید ممکن است آنفولانزا باشد، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید تا بتوانید درمان را برای جلوگیری از عوارض جدی شروع کنید.

در بزرگسالان، اگر علائم شما واقعاً بد است، چند روز طول کشیده است، یا اگر تبی دارید که قطع نمی‌شود، با پزشک خود تماس بگیرید. همچنین اگر موارد زیر را دارید، باید با پزشک خود تماس بگیرید:

• نفس کشیدن سخت شده است.
• سطح قند خون شما بالاتر از ۱۸۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر (mg/dL) باقی بماند.
• سطح قند خون شما کمتر از ۷۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر باقی بماند.
• شما نمی‌توانید جامدات یا مایعات را در معده خود نگه دارید.
• دمای بدن شما بالای ۳۸ درجه سانتی‌گراد است.
• استفراغ یا اسهال دارید.

در مورد کودکان، در صورت مشاهده موارد زیر با پزشک تماس بگیرید:

• مشکل در تنفس
• لب‌های آبی
• نمی‌خورد و نمی‌نوشد
• درد گوش
• تب ۱۰۲ درجه فارنهایت یا بالاتر (یا هر دمایی اگر نوزاد ۲ ماهه یا کوچکتر باشد)
• بدخلقی یا خواب‌آلودگی بسیار بیشتر از حد معمول
• بدتر شدن علائم

نوشته سرماخوردگی یا آنفولانزا دارید، به علاوه دیابت؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.