اگر در نفس کشیدن مشکل دارید، به راحتی می‌توان فکر کرد که فقط اندام مناسبی ندارید. اما نباید مشکلات تنفسی را نادیده بگیرید. آنها گاهی اوقات نشانه یک مشکل جدی در سلامتی هستند.

برخی از علائم، به خصوص اگر بدون دلیل مشخصی رخ دهند یا از بین نروند، مواردی هستند که باید توسط پزشک معاینه شوید.

اگر علائم شدیدی مانند مشکل در تنفس داریدیا درد قفسه سینه، فوراً با پزشک خود یا 115 تماس بگیرید. 

سرفه

سرفه غلیظ و مرطوب می‌تواند به معنای سرماخوردگی یا آنفولانزا باشد. اما اگر همراه با آن احساس تنگی نفس نیز دارید، می‌تواند نشانه بیماری دیگری مانند بیماری انسدادی مزمن ریوی (COPD) باشد.

افراد مبتلا به بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD) دارای مجاری هوایی هستند که ملتهب شده، با مخاط مسدود شده یا به خوبی گذشته کار نمی‌کنند. سیگار کشیدن بزرگترین علت این بیماری است، اما تنفس  دود سیگار ، هوای آلوده یا مواد شیمیایی سمی نیز می‌تواند به مجاری هوایی شما آسیب برساند.

سرفه صبحگاهی می‌تواند نشانه اولیه COPD باشد. در موارد شدید، ممکن است متوجه کاهش وزن یا تورم در مچ پا، پاها یا ساق پا نیز شوید.

سرفه همچنین می‌تواند از علائم کووید-۱۹ باشد. سرفه معمولاً خشک است اما گاهی اوقات با خلط همراه است. این بیماری که توسط ویروس کرونا ایجاد می‌شود، می‌تواند باعث تنگی نفس نیز شود. اگر به کووید-۱۹ مبتلا شده‌اید و بیماری‌تان شدید است، ممکن است به مراقبت‌های بیمارستانی نیاز داشته باشید که می‌تواند شامل دارو و اکسیژن اضافی باشد. برخی از افرادی که در دریافت هوا مشکل دارند، به کمک لوله تنفسی متصل به دستگاهی به نام ونتیلاتور نیاز دارند.

سرفه مزمن: سایر علل، مراقبت از خود

برخی از شرایطی که می‌توانند باعث سرفه‌های آزاردهنده شوند عبارتند از:

آبریزش بینی. این زمانی است که مخاط بینی شما به پشت گلو می‌ریزد. این می‌تواند به دلیل چیزهایی مانند آلرژی، ویروس، عفونت ویروسی و گرد و غبار یا دود موجود در هوا اتفاق بیفتد.
بسته به سن، سلامت کلی و علت آبریزش بینی، پزشک ممکن است یک یا چند مورد از این داروها را بدون نسخه توصیه کند:

• قرص‌های آنتی‌هیستامین مانند ستیریزین (زیرتک)، دیفن هیدرامین (بنادریل) یا لوراتادین (کلاریتین)
• قرص‌های ضد احتقان مانند فنیل‌افرین (سودافد پی‌ای) یا سودوافدرین (سودافد)
• اسپری‌های بینی دارویی مانند آزلاستین (آستلین)، فلوتیکازون (فلوناز) یا ایپراتروپیوم بروماید (آتروونت)

برخی از کارهای دیگری که می‌توانید در خانه انجام دهید عبارتند از:

• از دستگاه بخور استفاده کنید یا بخار دوش آب گرم را استنشاق کنید.
• برای رقیق کردن مخاط، مایعات فراوان بنوشید.
• هنگام خواب، سر خود را با بالش بالا نگه دارید تا مخاط در ته گلویتان جمع نشود.
• از یک قوری نتی برای تمیز کردن مجاری بینی خود با محلول نمکی استفاده کنید.

آسم. تنگی مجاری هوایی در ریه‌ها می‌تواند باعث سرفه ، خس خس سینه یا تنگی نفس شود. نوعی از آسم به نام آسم نوع سرفه‌ای فقط باعث سرفه می‌شود. پزشک شما داروهایی را به عنوان بخشی از یک برنامه درمانی برای کنترل آسم شما تجویز می‌کند.

برخی کارهای دیگر که می‌توانید برای داشتن احساس بهتر انجام دهید عبارتند از:

• یاد بگیرید چه عواملی باعث تشدید علائم شما می‌شوند، مانند کپک یا شوره حیوانات خانگی، و از آنها اجتناب کنید.
• مرتباً ورزش کنید. از پزشک خود بپرسید که چگونه این کار را با خیال راحت انجام دهید.
• در وزن سالم بمانید.

رفلاکس اسید. این زمانی است که اسید از شکم شما به مری ، لوله‌ای که معده را به دهان متصل می‌کند، منتقل می‌شود.

پزشک ممکن است یک داروی بدون نسخه به نام مهارکننده پمپ پروتون که اسید معده را کاهش می‌دهد، توصیه کند. داروهای رایج شامل اسموپرازول (نکسیوم)، لانسوپرازول (پریواسید) و امپرازول (پریلوسک) هستند.

برخی تغییرات در سبک زندگی نیز ممکن است سرفه و سایر علائم رفلاکس اسید را کاهش دهد. می‌توانید موارد زیر را انجام دهید:

• مصرف غذاهای چرب، شکلات، نوشابه، آبمیوه‌های اسیدی و الکل را کاهش دهید.
• حدود ۲ یا ۳ ساعت قبل از دراز کشیدن برای استراحت یا خواب، از خوردن غذا دست بکشید.
• سر تخت خود را حدود ۱۵ تا ۲۰ سانتی‌متر بالا بیاورید.
• اگر اضافه وزن دارید، وزن اضافی خود را کم کنید.

اگر سیگار می‌کشید، آن را ترک کنید.

سیگار کشیدن. با گذشت زمان، سیگار کشیدن می‌تواند باعث سرفه مداوم همراه با خلط شود. همچنین می‌تواند باعث خس خس سینه یا تنگی نفس شود. می‌توانید با برنامه‌ریزی برای ترک سیگار
، آسیب به ریه‌های خود را معکوس کنید :

• به یک تاریخ ترک متعهد شوید.
• به عزیزانتان بگویید که می‌خواهید این عادت را ترک کنید.
• به عادت‌های سالمی فکر کنید که وقتی هوس سیگار می‌کنید، انجام خواهید داد.
• تمام سیگارهایت را دور بریز.

همچنین می‌توانید از پزشک خود بپرسید که آیا فکر می‌کند درمان جایگزینی نیکوتین ممکن است مفید باشد یا خیر. این درمان در نسخه‌های بدون نسخه مانند برچسب، آدامس و قرص مکیدنی موجود است. البته این روش‌ها برای افراد باردار ایمن نیست.
 

خس خس سینه

صدای سوت مانند زیر هنگام دم یا بازدم به این معنی است که مجاری هوایی شما تنگ شده است. این می‌تواند به دلیل آسم باشد، اما می‌تواند به دلیل عفونت یا  واکنش آلرژیک نیز باشد.

خس خس سینه همچنین می‌تواند نشان دهد که شما چیزی را به طور تصادفی استنشاق کرده‌اید و در مجاری هوایی شما گیر کرده است.

تنفس سریع و سطحی

اگر استرس دارید یا خیلی مضطرب هستید، نفس‌های سریع‌تر و سطحی‌تری نسبت به حالت معمول خواهید کشید. این بخشی از واکنش «جنگ یا گریز» بدن شماست. اما اگر این حالت خیلی طولانی شود، می‌تواند منجر به چیزی شود که به آن هایپرونتیلاسیون یا «تنفس بیش از حد» می‌گویند. این باعث می‌شود احساس کنید نمی‌توانید هوای کافی دریافت کنید.

اگر استرس یا اضطراب اغلب بر تنفس شما تأثیر می‌گذارد، با پزشک خود صحبت کنید. می‌توانید درمان‌هایی را برای اضطراب امتحان کنید یا راه‌های سالمی را برای مدیریت استرس خود بیاموزید تا دچار تنگی نفس نشوید.

وقتی فعال هستید، به راحتی از نفس می‌افتید

نداشتن تناسب اندام تنها دلیل وقوع این اتفاق نیست. 

این می‌تواند نشانه‌ی کم‌خونی باشد، مشکلی که وقتی آهن کافی ندارید، اتفاق می‌افتد. شما برای کمک به خون در حمل اکسیژن در سراسر بدن به آهن نیاز دارید. اگر به اندازه کافی آهن دریافت نکنید، ممکن است هنگام ورزش احساس تنگی نفس یا درد قفسه سینه کنید. همچنین ممکن است احساس ضعف، کوفتگی یا شنیدن صدای تپش در گوش‌هایتان داشته باشید.

کمبود آهن به خصوص در زنان، گیاهخواران و وگان‌ها شایع است. با این حال، این مشکل معمولاً به راحتی قابل درمان است: می‌توانید غذاهای غنی از آهن (مانند گوشت بدون چربی، لوبیا یا سبزیجات برگ‌دار تیره) بیشتری مصرف کنید یا مکمل آهن مصرف کنید. پزشک شما می‌تواند به شما در یافتن بهترین راه حل برای شما کمک کند.

تنگی نفس ناگهانی

اگر بیش از حد معمول فعال باشید، نفس نفس زدن طبیعی است. اما اگر بدون دلیل یا ناگهان احساس تنگی نفس کردید، آن را نادیده نگیرید. این می‌تواند نشانه‌ی مشکلی در مجاری هوایی یا قلب شما باشد.

برای مثال، حمله آسم می‌تواند ورود هوای کافی به ریه‌ها را دشوار کند. تنگی نفس ناگهانی نیز می‌تواند نشانه‌ای از مشکل در ضربان قلب یا پمپاژ خون باشد. اگر این اتفاق برای شما افتاد، فوراً به پزشک مراجعه کنید.

سایر علل و مراقبت‌های شخصی برای تنگی نفس مزمن

تنگی نفسی که هفته‌ها یا ماه‌ها طول بکشد می‌تواند به دلیل شرایط پزشکی از جمله موارد زیر باشد:

چاقی . وزن اضافی در قفسه سینه و شکم باعث می‌شود عضلاتی که برای تنفس استفاده می‌شوند، سخت‌تر کار کنند. اگر تنگی نفس دارید و پزشک شما چاقی را در شما تشخیص داده است، از او بخواهید تا در برنامه‌ریزی برای رسیدن به وزن سالم به شما کمک کند.

ممکن است جراحی یا دارو برای کاهش وزن را در نظر بگیرید. اما حتی اگر شما و پزشکتان تصمیم بگیرید که یکی از این گزینه‌ها برای شما مناسب است، هنوز هم باید تغییرات سالمی در زندگی خود ایجاد کنید.
آنها ممکن است موارد زیر را به شما توصیه کنند:

• یاد بگیرید که چگونه یک رژیم غذایی متعادل و مغذی داشته باشید. (آنها ممکن است شما را برای کمک به یک متخصص تغذیه ارجاع دهند.)
• یک برنامه پیاده‌روی یا ورزش ملایم را شروع کنید تا بیشتر حرکت کنید.
• اگر خوردن احساسی برایتان مشکل‌ساز است، به سراغ گفتاردرمانی بروید .
• گروه‌های پشتیبانی آنلاین پیدا کنید، جایی که با افراد دیگری که در مسیر کاهش وزن هستند، ملاقات خواهید کرد.

بیماری مزمن انسدادی ریه (COPD) . این زمانی است که مجاری هوایی در ریه‌های شما ملتهب و تنگ می‌شوند و کیسه‌های هوایی که اکسیژن را جذب می‌کنند آسیب می‌بینند. سیگار کشیدن شایع‌ترین علت این بیماری طولانی مدت است. پزشکان COPD را با دارو درمان می‌کنند. برای بیماری پیشرفته، ممکن است مواردی مانند اکسیژن اضافی یا جراحی را توصیه کنند.

برخی تغییرات سالم می‌توانند به کنترل علائم و کند کردن پیشرفت COPD کمک کنند. مهمترین مورد: اگر سیگار می‌کشید، آن را ترک کنید. همچنین پیوستن به یک برنامه توانبخشی ریوی را در نظر بگیرید که می‌تواند مواردی مانند ورزش، روش‌های تنفس و حمایت اجتماعی را به شما آموزش دهد. 

تمام واکسن‌هایی که پزشکتان توصیه می‌کند، از جمله واکسن‌های تقویتی را به طور منظم دریافت کنید. این واکسن‌ها به جلوگیری از عفونت‌هایی که می‌توانند علائم COPD را تشدید کنند، کمک می‌کنند.

بیماری بینابینی ریه. این گروه از اختلالات ریوی باعث التهاب و گاهی اوقات ایجاد زخم در ریه‌های شما می‌شود. این بیماری می‌تواند باعث تنگی نفس شود که هنگام فعالیت بدتر می‌شود. همچنین می‌تواند باعث سرفه خشک شود. درمان‌ها شامل داروها، توانبخشی ریوی، اکسیژن اضافی و در موارد شدید، پیوند ریه است.

همانند بسیاری از بیماری‌های دیگر، این موارد می‌توانند به شما کمک کنند تا بهترین احساس را داشته باشید:

• برای اطمینان از اینکه رژیم غذایی شما در مسیر درست است، با یک متخصص تغذیه صحبت کنید.
• تمام واکسن‌هایی را که پزشک توصیه می‌کند، دریافت کنید.
• اگر سیگار می‌کشید، آن را ترک کنید.
• در صورت نیاز از عزیزان خود کمک بخواهید و پیوستن به یک گروه پشتیبانی آنلاین را در نظر بگیرید.

نارسایی قلبی . این وضعیت طولانی مدت زمانی اتفاق می‌افتد که قلب شما نمی‌تواند خون کافی را به بقیه بدن شما پمپ کند. این بیماری همراه با تنگی نفس، می‌تواند باعث تجمع مایعات در سایر اندام‌های حیاتی مانند ریه‌های شما شود. درمان نارسایی قلبی ممکن است شامل دارو، دستگاه کاشته شده که ریتم قلب شما را منظم نگه می‌دارد یا جراحی باشد.
تغییرات سبک زندگی ممکن است علائم شما را کاهش دهد. برخی از تغییرات مهم عبارتند از:

• روزانه وزن خود را بررسی کنید تا مطمئن شوید که مایعات در بدن شما جمع نمی‌شود.
• سدیم را در رژیم غذایی خود کاهش دهید.
• اگر نیاز به نوشیدن آب کمتری دارید، از پزشک خود سوال کنید.
• مصرف الکل را محدود یا متوقف کنید. با پزشک خود در مورد اینکه کدام گزینه برای شما مناسب‌تر است صحبت کنید.
• در وزن سالم بمانید.
• از پزشک خود یک برنامه ورزشی ایمن بخواهید.
• سیگار نکشید.

فشار خون ریوی. این نوع فشار خون بالا ، شریان‌هایی را که خون را به ریه‌های شما می‌رسانند، درگیر می‌کند. این فشار خون، قلب شما را مجبور به کار سخت‌تر می‌کند و علائمی مانند مشکل در تنفس هنگام حرکت ایجاد می‌کند. همچنین ممکن است به راحتی خسته شوید. داروهای تجویزی معمولاً فشار خون ریوی را درمان می‌کنند، اما افرادی که علائم شدید دارند، نیاز به جراحی دارند.

با پزشک خود در مورد تغییرات سبک زندگی که می‌تواند مفید باشد صحبت کنید، مانند:

• یک برنامه پیاده‌روی یا ورزش
• یک رژیم غذایی متعادل با غذاهای شور محدود
• کم نوشیدن مایعات
• اجتناب یا محدود کردن مصرف الکل
• ترک دخانیات
• واکسن‌های توصیه‌شده

از بارداری خودداری کنید، زیرا فشار خون ریوی می‌تواند عوارض خطرناکی ایجاد کند. اما از قرص‌های ضدبارداری استفاده نکنید، زیرا خطر لخته شدن خون را افزایش می‌دهند. با پزشک خود در مورد نوع دیگری از روش‌های پیشگیری از بارداری صحبت کنید.
 

درد قفسه سینه

اگر هنگام دم و بازدم قفسه سینه شما درد می‌گیرد، همیشه به این معنی نیست که عضله شما کشیده شده است. گاهی اوقات، این نشانه عفونتی مانند ذات‌الریه است. همچنین می‌تواند نشانه یک مشکل قلبی باشد.

درد قفسه سینه بعد از ورزش یا یک رویداد استرس‌زا می‌تواند به دلیل آنژین صدری باشد، که در آن عضلات قلب شما خون کافی دریافت نمی‌کنند. پزشک شما می‌خواهد بداند که آیا این علائم را دارید یا خیر تا بتواند شما را آزمایش کند تا ببیند آیا این مشکل احتمالاً منجر به سایر مشکلات سلامتی مانند حمله قلبی می‌شود یا خیر.

اگر درد قفسه سینه دارید که بیش از ۱۵ دقیقه طول می‌کشد یا به سایر قسمت‌های بدن شما گسترش می‌یابد، اگر حالت تهوع یا تعریق دارید، یا اگر خون سرفه می‌کنید، این‌ها می‌توانند علائم حمله قلبی یا لخته شدن خون در ریه‌ها باشند. فوراً با ۱۱۵ تماس بگیرید.

نوشته مشکلات تنفسی که نباید نادیده بگیرید اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

اگزما یک بیماری پوستی است که باعث التهاب، پوسته پوسته شدن و خارش پوست می‌شود. خارش می‌تواند به اندازه‌ای شدید باشد که شما یا فرزندتان را در شب بیدار نگه دارد. و اگر بیش از حد خارش دهید، ممکن است پوست خود را تحریک کرده و چرخه‌ای را آغاز کنید که باعث خارش بیشتر شما شود.

آنتی‌هیستامین‌ها داروهایی هستند که می‌توانند اگزما را درمان کنند. برخی از آنتی‌هیستامین‌ها به خواب شما نیز کمک می‌کنند. این داروها از عود اگزما جلوگیری نمی‌کنند، اما می‌توانند چرخه خارش و خاراندن را که باعث بدتر شدن عود می‌شود، بشکنند.

چه زمانی از آنتی‌هیستامین‌ها برای اگزما استفاده می‌شود؟

آنتی‌هیستامین‌ها درمان اصلی اگزما نیستند، اما در کنار استروئیدها، مرطوب‌کننده‌ها و سایر داروها برای کنترل علائمی مانند خارش و بی‌خوابی مفید هستند.

ممکن است برای اگزمای ناشی از آلرژی، آنتی‌هیستامین مصرف کنید. اگزما، آلرژی و آسم اغلب با هم همراه هستند. پزشکان این سه بیماری را “سه‌گانه آتوپیک” می‌نامند. اگر اگزما دارید، احتمالاً آلرژی نیز دارید.

اگر خارش اگزما شما را بیدار نگه می‌دارد، برخی از آنتی‌هیستامین‌ها به شما کمک می‌کنند تا بخوابید. پزشک ممکن است برای تسکین اگزما در شب، آنتی‌هیستامین آرام‌بخش تجویز کند.

کدام علائم اگزما را تسکین می‌دهند؟

آنتی‌هیستامین‌ها درمان اگزما نیستند، اما می‌توانند به تسکین خارش ناشی از آن کمک کنند. خارش می‌تواند آزاردهنده‌ترین علامت اگزما باشد. آنتی‌هیستامین‌های آرام‌بخش می‌توانند به بی‌خوابی ناشی از خارش شبانه کمک کنند.

آنتی‌هیستامین‌ها چگونه برای اگزما عمل می‌کنند؟

هیستامین یک ماده شیمیایی است که سیستم ایمنی بدن شما هنگام حساسیت به چیزهایی مانند موی حیوانات خانگی، گرده یا صدف آزاد می‌کند. وقتی هیستامین آزاد می‌شود، مایعات از رگ‌های خونی شما به پوست نشت می‌کنند که منجر به تورم، بثورات پوستی، خارش و سایر علائم واکنش آلرژیک می‌شود.

آنتی‌هیستامین‌ها هیستامین را مسدود می‌کنند تا خارش را تسکین داده و تورم پوست شما را کاهش دهند.

آرام‌بخش موجود در برخی از آنتی‌هیستامین‌ها شما را آرام می‌کند و باعث خواب‌آلودگی شما می‌شود. این داروها با کمک به خواب شما، مانع از خاراندن پوست در طول شب و تحریک بیشتر آن می‌شوند.

اگزمای دیس‌هیدروتیک نوعی اگزما است که باعث ایجاد تاول‌های کوچک و پر از مایع در کف دست‌ها، کناره‌های انگشتان دست، کف پاها و کناره‌های انگشتان پا می‌شود. خارش ناشی از این تاول‌ها می‌تواند شدید باشد. مصرف آنتی‌هیستامین برای اگزمای دیس‌هیدروتیک ممکن است به تسکین خارش کمک کند.

کدام نوع آنتی‌هیستامین‌ها برای اگزما مفید هستند؟

آنتی‌هیستامین‌ها در دو گروه اصلی قرار می‌گیرند: آرام‌بخش و غیرآرام‌بخش. بهترین آنتی‌هیستامین برای اگزما، آنتی‌هیستامینی است که علائم شما را تسکین می‌دهد.

آنتی‌هیستامین‌های آرام‌بخش، آنتی‌هیستامین‌های نسل اول نیز نامیده می‌شوند، زیرا اولین آنتی‌هیستامین‌های آزاد شده بودند. این داروها حاوی یک آرام‌بخش برای کمک به خواب شما هستند.

نمونه‌هایی از آنتی‌هیستامین‌های آرام‌بخش عبارتند از:

• کلرفنیرامین (کلر-تری‌متون)
• دیفن هیدرامین ( بنادریل ، آلرژی کودکان پدیاکر، ZzzQuil)
• دوکسیلامین (یونیسوم)

آنتی‌هیستامین‌های آرام‌بخش در بهبود خواب مفید هستند، اما در متوقف کردن خارش به خوبی سایر داروهای اگزما عمل نمی‌کنند.

آنتی‌هیستامین‌های نسل دوم داروهای جدیدتری هستند. این آنتی‌هیستامین‌های غیر خواب‌آور برای اگزما باعث خستگی شما نمی‌شوند، بنابراین می‌توانید آنها را در طول روز مصرف کنید. مثال‌ها عبارتند از:

• ستیریزین ( زیرتک )
• فکسوفنادین ( آلگرا )
• لوراتادین ( آلاورت ، کلاریتین )

شما می‌توانید هر دو نوع آنتی‌هیستامین را بدون نسخه پزشک از داروخانه تهیه کنید. آن‌ها به صورت قرص و کپسول موجود هستند.

آیا آنتی‌هیستامین‌ها می‌توانند به خواب نوزادان مبتلا به اگزما کمک کنند؟

اگرچه آنتی‌هیستامین‌ها نوزادان را خواب‌آلود می‌کنند، اما این داروها برای کودکان زیر ۴ سال توصیه نمی‌شوند زیرا کودکان خردسال نسبت به اثرات آنتی‌هیستامین‌ها حساس‌تر هستند. کودکان زیر ۴ سال در معرض خطر بیشتری برای تشنج و سایر عوارض جانبی جدی این داروها هستند.

قبل از دادن هرگونه درمان اگزما به کودک خود، با پزشک متخصص اطفال مشورت کنید . پزشک می‌تواند راه‌های ایمن‌تری برای تسکین خارش و کمک به خواب کودک شما پیشنهاد کند.

چه کسانی نباید برای اگزما آنتی‌هیستامین مصرف کنند؟

آنتی‌هیستامین‌ها برای اکثر بزرگسالان سالم بی‌خطر هستند، اما می‌توانند در افرادی که مشکلات سلامتی دارند، عوارض جانبی ایجاد کنند، از جمله:

• بیماری قلبی
• فشار خون بالا
• ریتم غیرطبیعی قلب
• بیماری کلیوی یا کبدی
• گلوکوم (آب سیاه)
• احتباس ادرار

آنتی‌هیستامین‌ها ممکن است برای زنان باردار یا شیرده بی‌خطر نباشند.

آنتی‌هیستامین‌های آرام‌بخش باعث خواب‌آلودگی شما می‌شوند، که اگر مجبور به رانندگی یا کار با تجهیزات سنگین باشید، می‌تواند مشکل‌ساز باشد.

عوارض جانبی احتمالی چیست؟

آنتی‌هیستامین‌ها برای اگزما ممکن است عوارض جانبی مانند موارد زیر ایجاد کنند:

• خواب‌آلودگی — حتی موارد غیر خواب‌آور
• خشکی دهان و چشم
• تاری دید
• یبوست
• درد شکم
• سردرد

برای اطمینان از مصرف ایمن این داروها، دستورالعمل‌های دوز مصرفی روی بسته‌بندی را دنبال کنید. اگر در مورد میزان مصرف یا نحوه‌ی دادن دارو به فرزندتان سؤالی دارید، از پزشک بپرسید.

آنتی‌هیستامین‌ها همچنین یکی از ترکیبات برخی از داروهای بدون نسخه سرفه و سرماخوردگی هستند. لیست ترکیبات هر دارویی را که خریداری می‌کنید، بررسی کنید. مصرف بیش از یک دارو با آنتی‌هیستامین‌ها به طور همزمان می‌تواند منجر به عوارض جانبی بیشتری شود.

این داروها همچنین می‌توانند با داروهای دیگری که باعث خواب‌آلودگی شما می‌شوند، تداخل داشته باشند. قبل از مصرف آنتی‌هیستامین، در صورت مصرف قرص‌های خواب‌آور، آرام‌بخش‌ها یا شل‌کننده‌های عضلانی، به پزشک خود اطلاع دهید.

آیا رژیم غذایی آنتی هیستامین برای اگزما وجود دارد؟

هیستامین نوعی آمین است، ماده شیمیایی که وقتی باکتری‌ها پروتئین‌ها را تجزیه می‌کنند تشکیل می‌شود. ممکن است متوجه شوید که علائم شما پس از خوردن غذاها یا نوشیدنی‌هایی که به طور طبیعی سرشار از آمین هستند، مانند موارد زیر، تشدید می‌شود:

• پنیر
• گوشت‌های دودی مانند سالامی، ژامبون و سوسیس
• غذاهای ترشی یا کنسرو شده مانند کلم ترش
• صدف‌داران مانند میگو و خرچنگ
• شکلات
• تنقلات و شیرینی‌هایی که حاوی مواد نگهدارنده یا رنگ‌های مصنوعی هستند
• شراب قرمز

ممکن است بخواهید مصرف این غذاها را محدود یا از آنها اجتناب کنید.

چند غذای آنتی‌هیستامین طبیعی برای اگزما که احتمال شعله‌ور شدن علائم را کمتر می‌کنند:

• گوشت تازه، ماهی، مرغ و تخم مرغ
• میوه‌ها و سبزیجات تازه
• غلاتی مانند جو دوسر، چاودار و ارزن
• شیر تازه پاستوریزه گاو، بز و گوسفند
• پنیر خامه‌ای و کره

یک دفتر خاطرات غذایی می‌تواند به شما کمک کند تا مشخص کنید کدام غذاها علائم اگزما را تشدید می‌کنند و کدام یک از شعله‌ور شدن آن جلوگیری می‌کنند. همچنین می‌توانید از یک متخصص تغذیه برای تنظیم دقیق رژیم غذایی خود کمک بگیرید.

نوشته آنتی‌هیستامین‌ها برای اگزما اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

اگر شما یا یکی از اعضای خانواده‌تان به گال مبتلا هستید، پزشک توصیه می‌کند که همه افراد زیر سقف خانه‌تان همزمان تحت درمان قرار گیرند. این کار به از بین بردن حشرات موجود و جلوگیری از شیوع آنها کمک می‌کند. این به معنای استفاده از محصولی روی بدن برای از بین بردن کنه‌ها و تخم‌های آنها و همچنین تمیز کردن خانه برای خلاص شدن از شر آنهاست.

داروها

اگر گال دارید ، پزشک دارویی به نام «اسکابیسید» تجویز می‌کند. این دارو حاوی پرمترین است و به شکل لوسیون یا کرم موجود است.

بزرگسالان و کودکان باید دارو را روی تمام بدن خود – از گردن تا پاها و انگشتان پا – بمالید. اگر نوزاد یا کودک خردسال شما گال دارد، محصول را به همین روش بمالید. دارو را به مدت زمان توصیه شده (معمولاً ۸ تا ۱۴ ساعت) روی پوست بگذارید، سپس آن را بشویید. لباس‌های تمیز بپوشید. نوزادان ۲ ماهه و کوچکتر و زنان باردار به جای پرمترین از پماد موضعی گوگرد استفاده می‌کنند. 

پزشک شما ممکن است ۱ تا ۲ هفته بعد، درمان دوم با داروی ضد گال را توصیه کند تا مطمئن شود که کنه‌ها از بین رفته‌اند.

اگر به نوع شدیدتری از گال به نام «کبره‌دار» یا «گال نروژی» مبتلا هستید، نوعی نادر از این بیماری که ممکن است افراد دارای سیستم ایمنی ضعیف‌تر را تحت تأثیر قرار دهد، درمان با پرمترین به مدت ۷ روز خواهد بود. شما باید دو بار در هفته تا زمان از بین رفتن گال، از آن استفاده کنید. این کار را علاوه بر مصرف قرص ضد کنه انجام خواهید داد.

حتی اگر هیچ کس دیگری در خانه شما علائم گال را نشان ندهد، پزشک احتمالاً درمان آنها را توصیه خواهد کرد. از پزشک خود بپرسید که آیا داروهای ضد گال گزینه مناسبی برای بقیه اعضای خانواده شما هستند یا خیر.

پس از از بین رفتن کنه‌ها، ممکن است حتی تا چند هفته بعد، هنوز خارش شدید داشته باشید. آنتی‌هیستامین‌هایی مانند لوراتادین (کلاریتین) یا ستیریزین (زیرتک) می‌توانند به شما کمک کنند تا احساس راحتی بیشتری داشته باشید. اگر خارش شما شدید باشد، پزشک ممکن است کرم استروئیدی یا گلوکوکورتیکوئیدهای خوراکی تجویز کند. همچنین ممکن است نیاز به درمان مجدد با اسکابسید داشته باشید.

پوست شما باید پس از درمان مایت‌ها بهبود یابد. اما اگر علائم عفونت (قرمزی، چرک، تورم) را مشاهده کردید، به پزشک مراجعه کنید. آنها احتمالاً آنتی‌بیوتیک تجویز می‌کنند.

خانه خود را درمان کنید

در موارد نادر، ممکن است با لمس لباس یا ملحفه فرد آلوده به گال مبتلا شوید. گال پوسته پوسته شده به احتمال زیاد از این طریق منتقل می‌شود. با این حال، ایده خوبی است که وسایلی را که فرد آلوده در روزهای منتهی به درمان لمس کرده است، بشویید. این شامل لباس، ملافه، حوله، لباس زیر و عروسک‌های پولیشی می‌شود. آنها را با آب بسیار داغ بشویید و در خشک‌کن با حرارت بالا خشک کنید.

همچنین می‌توانید این وسایل را به مدت ۳ روز در یک کیسه پلاستیکی قرار دهید، سپس آنها را داخل ماشین لباسشویی بیندازید یا به خشکشویی ببرید.

بچه‌ها معمولاً می‌توانند پس از تنها یک جلسه درمان گال به مدرسه برگردند. بعید است که این کنه‌ها از طریق تماس‌های معمولی منتقل شوند.

نوشته درمان گال چیست؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.