بررسی اجمالی استنشاق دود

علت اصلی مرگ و میر ناشی از آتش سوزی، استنشاق دود است.

استنشاق دود زمانی رخ می‌دهد که ذرات و گازهای گرم شده تولید شده توسط آتش را تنفس می‌کنید. آتش‌های مختلف، بسته به نوع ماده سوخته شده، دمای آتش و میزان اکسیژن موجود، ترکیب متفاوتی از این مواد مضر را تولید می‌کنند.

علل استنشاق دود

استنشاق دود با محروم کردن شما از اکسیژن (خفگی) یا ایجاد سوزش با گرما یا مواد شیمیایی به بدن آسیب می‌رساند.

علل خفگی:

• آتش‌سوزی می‌تواند اکسیژن اطراف را مصرف کند و وقتی اکسیژنی برای تنفس باقی نماند، منجر به مرگ شود.
• دود می‌تواند حاوی موادی باشد که هیچ آسیب مستقیمی به شما نمی‌رسانند، اما فضای مورد نیاز برای اکسیژن را اشغال می‌کنند. برای مثال، دی اکسید کربن به این شکل عمل می‌کند.
• برخی از مواد شیمیایی تولید شده توسط آتش می‌توانند در نحوه استفاده سلول‌های شما از اکسیژن اختلال ایجاد کنند. مونوکسید کربن، سیانید هیدروژن و سولفید هیدروژن می‌توانند این کار را انجام دهند. مونوکسید کربن علت اصلی مرگ در اثر استنشاق دود است.

علل تحریک

آتش می‌تواند مواد شیمیایی تولید کند که هنگام تماس با پوست و پوشش بینی، دهان، گلو و سایر قسمت‌های مجاری تنفسی به شما آسیب می‌رسانند. این امر می‌تواند به طور بالقوه باعث تورم، انسداد مجاری هوایی و مشکلات تنفسی شود. نمونه‌هایی از مواد شیمیایی محرک موجود در دود شامل دی اکسید گوگرد، آمونیاک، کلرید هیدروژن و کلر است.

علاوه بر این، دمای بالای دود می‌تواند مجاری تنفسی را بسوزاند.

علائم استنشاق دود

اگر دود استنشاق کنید، ممکن است علائم زیر را تجربه کنید:

• سرفه: وقتی پوشش مجاری هوایی تحریک می‌شود، مخاط بیشتری ترشح می‌کند . عضلات مجاری هوایی شما نیز ممکن است سفت شوند. این واکنش‌ها می‌توانند باعث سرفه شوند.
• تنگی نفس: ممکن است به دلیل کمبود اکسیژن، در تنفس مشکل داشته باشید.
• گرفتگی صدا یا تنفس پر سر و صدا: مایعات ممکن است در مجاری هوایی شما جمع شوند و باعث انسداد شوند. همچنین، مواد شیمیایی ممکن است تارهای صوتی شما را تحریک کرده و باعث اسپاسم، تورم و سفت شدن مجاری هوایی شما شوند.
• سوزش و سوختگی چشم: ممکن است چشمان شما در اثر دود قرمز و ملتهب شود. همچنین ممکن است قرنیه شما دچار سوختگی شود.
• تغییرات رنگ پوست: پوست شما ممکن است به طور غیرمعمول رنگ پریده به نظر برسد یا به رنگ آبی یا قرمز گیلاسی درآید.
• آثار دوده: ممکن است دوده در اطراف بینی و دهان شما جمع شود.
• سوختگی صورت و سوختگی موهای بینی: این نوع علائم ظاهری نشان می‌دهد که شما مقدار زیادی دود استنشاق کرده‌اید.
• سردرد، حالت تهوع و استفراغ : افرادی که در آتش‌سوزی‌ها گرفتار می‌شوند اغلب مونوکسید کربن استنشاق می‌کنند که می‌تواند باعث این علائم شود.
• تغییرات ذهنی: سطح پایین اکسیژن می‌تواند منجر به گیجی، غش، تشنج و کما شود.

چه زمانی به دنبال مراقبت پزشکی باشیم؟

وقتی کسی دود زیادی استنشاق می‌کند، یک فوریت پزشکی است. همیشه باید با پزشک تماس بگیرید یا او را برای بررسی علائم به اورژانس ببرید. اگر علائمی نداشته باشد، ممکن است فقط در مورد علائم مشکل‌ساز در خانه مشاوره دریافت کند.

اما اگر هر یک از این علائم را دارید یا مشاهده می‌کنید، باید با اورژانس تماس بگیرید:

• صدای گرفته
• دشواری در تنفس
• سرفه‌های طولانی یا حملات خفگی
• آشفتگی ذهنی
• از دست دادن هوشیاری
• سرگیجه
• درد یا گرفتگی قفسه سینه
• خس خس سینه
• خاکستر یا دود اطراف بینی یا دهان
• سوختگی داخل دهان، گلو یا بینی
• بزاق سیاه یا خاکستری
• حالت تهوع یا استفراغ
• تاری دید
• بی‌حسی یا سوزن سوزن شدن در دست‌ها یا پاها

کسی که علائم استنشاق دود دارد، می‌تواند به سرعت بدتر شود. در حالی که منتظر کمک هستید، قربانی را تنها نگذارید. اجازه ندهید رانندگی کند و خودتان او را به بیمارستان نرسانید.

آزمایشات و بررسی‌ها

در بیمارستان، پزشک مجاری هوایی شما را از نظر علائم آسیب بررسی می‌کند و میزان تنفس شما را بررسی می‌کند. همچنین ممکن است آزمایش‌هایی انجام دهید. این آزمایش‌ها بسته به شدت علائم متفاوت خواهند بود. این آزمایش‌ها می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

• عکس‌برداری از قفسه سینه: اگر زیاد سرفه می‌کنید یا در تنفس مشکل دارید، احتمالاً عکس‌برداری از قفسه سینه انجام خواهد شد. ممکن است بیش از یک عکس‌برداری انجام شود زیرا آسیب‌های ریوی ممکن است مدتی طول بکشد تا خود را نشان دهند.
• پالس اکسیمتری: یک پروب نوری که به انگشت دست، پا یا لاله گوش شما متصل می‌شود، می‌تواند میزان اکسیژن موجود در خون شما را نشان دهد.
• آزمایش خون: این آزمایش‌ها می‌توانند شامل آزمایش‌هایی باشند که به پزشک اطلاعات بیشتری در مورد سطح اکسیژن، نحوه عملکرد کلیه‌ها و اینکه آیا علائم مسمومیت با مونوکسید کربن را نشان می‌دهید یا خیر، ارائه می‌دهند .

درمان استنشاق دود

درمان خانگی استنشاق دود

در حالی که منتظر آمبولانس هستید، می‌توانید کارهایی را برای کمک به فردی که علائم استنشاق دود را دارد، انجام دهید.

• اطلاعات مربوط به سلامت را دریافت کنید. اگر فرد هوشیار است، از او بپرسید که آیا بیماری ریوی مانند بیماری انسدادی مزمن ریوی و آسم دارد یا خیر. در این صورت، ببینید که آیا اسپری تنفسی برای استفاده دارد یا خیر.
• فرد را به مکانی امن منتقل کنید. در صورت امکان، او را به هوای تازه منتقل کنید. برای کاهش خطر خفگی، او را به پهلو، نه به پشت، بنشانید یا بخوابانید.
• احیای قلبی ریوی ( CPR) انجام دهید . اگر فرد نفس نمی‌کشد، احیای قلبی ریوی (CPR) انجام دهید. (یاد بگیرید که چگونه به کودکان و بزرگسالان احیای قلبی ریوی (CPR) بدهید تا برای مواقع اضطراری آماده باشید.)
• به دنبال شوک باشید. علائم شوک شامل پوست رنگ‌پریده و سرد، تنفس سریع و سطحی، چشمان براق، تعریق، ضعف، سرگیجه و استفراغ است. تا رسیدن کمک، هر کاری از دستتان برمی‌آید برای درمان فرد دچار شوک انجام دهید. (کمک‌های اولیه برای شوک را یاد بگیرید تا بدانید چه کاری باید انجام دهید.)

درمان‌های پزشکی

متخصصان پزشکی از تعدادی روش درمانی برای استنشاق دود استفاده می‌کنند. این روش‌ها می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

• اکسیژن: ممکن است اکسیژن را از طریق لوله بینی، ماسک یا لوله‌ای که از طریق گلو وارد بدن می‌شود، دریافت کنید. اگر به دلیل تورم گلو یا سایر مشکلات، در تنفس مشکل دارید، ممکن است به لوله تنفسی نیاز داشته باشید.
• برونکوسکوپی: پزشک ممکن است برای بررسی بهتر راه هوایی و مکش مخاط و سایر بقایای تنفسی، یک لوله باریک را در گلوی شما قرار دهد. معمولاً این کار پس از دریافت داروهای آرام‌بخش و تسکین درد انجام می‌شود.
• اکسیژن رسانی پرفشار: اگر دچار مسمومیت با مونوکسید کربن شده‌اید، ممکن است مدتی را در محفظه‌ای بگذرانید که فشار هوای بالا به ریه‌های شما اجازه می‌دهد اکسیژن اضافی دریافت کنند. این امر ممکن است بهبودی شما را تسریع کند.
• داروها: این داروها می‌توانند شامل داروهایی برای پاک کردن مخاط و داروهای استنشاقی به نام گشادکننده‌های برونش باشند. برای کاهش خس خس سینه و اسپاسم راه هوایی. ممکن است به مسکن نیز نیاز داشته باشید.

برخی از افراد پس از آزمایش و درمان می‌توانند به خانه بروند، اما برخی دیگر باید در بیمارستان بستری شوند.

مراحل بعدی

پس از ترخیص از بیمارستان، ممکن است به مراقبت‌های بعدی نیاز داشته باشید. اگر پس از ترخیص از اورژانس، حال شما بدتر شد یا بهبود نیافتید، باید دوباره به اورژانس مراجعه کنید.

ممکن است داروهایی برای ادامه مصرف در خانه دریافت کنید. ممکن است مدتی طول بکشد تا ریه‌ها بهبود یابند. برخی افراد تا آخر عمر با تنگی نفس دست و پنجه نرم می‌کنند . قرار گرفتن در معرض دود سیگار یا سایر آلودگی‌های هوا می‌تواند اوضاع را بدتر کند.

اگر گرفتگی صدای شما ادامه دارد، ممکن است به درمان بیشتری نیاز داشته باشید. جراحی یا جلسات درمانی که در آنها یاد می‌گیرید از صدای خود به طور متفاوتی استفاده کنید، می‌تواند کمک کند.

پیشگیری از استنشاق دود

شما می‌توانید از استنشاق دود جلوگیری کنید. در اینجا نحوه انجام این کار آمده است:

• در هر اتاق حسگر دود قرار دهید. وقتی دود زود تشخیص داده شود، افراد می‌توانند زودتر از محل خارج شوند.
• آشکارسازهای مونوکسید کربن را در مکان‌های پرخطر مانند نزدیک کوره‌ها و گاراژها قرار دهید.
• مسیرهای فرار و نقشه‌هایی برای اقدامات لازم در صورت آتش‌سوزی داشته باشید. هر از گاهی آنها را مرور کنید.
• شماره تلفن‌های پلیس، آتش‌نشانی و مرکز کنترل مسمومیت محلی را در مکان‌های قابل مشاهده قرار دهید.
• با رها نکردن آتش پخت و پز یا شمع روشن بدون مراقبت، تعویض سیم‌های فرسوده لوازم خانگی و تمیز کردن سالانه اجاق‌های چوبی و دودکش‌ها، از آتش‌سوزی در خانه جلوگیری کنید.

نوشته استنشاق دود اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

دیابت شیرین چیست؟

دیابت شیرین که به آن دیابت نیز گفته می‌شود، اصطلاحی است که برای توصیف چندین بیماری مرتبط با چگونگی تبدیل غذا به انرژی در بدن استفاده می‌شود. این اصطلاح از کلمه یونانی “diabetes” به معنای عبور یا عبور از بدن و کلمه لاتین “mellitus” به معنای شیرین گرفته شده است. در سال 2021، 529 میلیون نفر در سراسر جهان به دیابت مبتلا بودند. 

وقتی کربوهیدرات می‌خورید، بدن شما آن را به قندی به نام گلوکز تبدیل می‌کند و آن را به جریان خون شما می‌فرستد. لوزالمعده شما انسولین آزاد می‌کند، هورمونی که به انتقال گلوکز از خون به سلول‌های شما کمک می‌کند، که از آن برای انرژی استفاده می‌کنند.

وقتی دیابت دارید و درمان نمی‌شوید، بدن شما آنطور که باید از انسولین استفاده نمی‌کند. گلوکز زیادی در خون شما باقی می‌ماند، وضعیتی که معمولاً قند خون بالا نامیده می‌شود . این می‌تواند باعث مشکلات سلامتی شود که ممکن است جدی یا حتی تهدیدکننده زندگی باشند.

هیچ درمانی برای دیابت وجود ندارد. اما با درمان و تغییر سبک زندگی، می‌توانید زندگی طولانی و سالمی داشته باشید.

دیابت بسته به علت، به اشکال مختلفی بروز می‌کند.

پیش‌دیابت

پیش‌دیابت زمانی است که قند خون شما بالاتر از حد مجاز است اما به اندازه‌ای بالا نیست که پزشک آن را دیابت تشخیص دهد. سطح قند خون طبیعی بین ۷۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر و ۹۹ میلی‌گرم در دسی‌لیتر است. سطح قند خون در افراد مبتلا به پیش‌دیابت بین ۱۱۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر و ۱۲۵ میلی‌گرم در دسی‌لیتر است.

پیش‌دیابت اغلب هیچ علامتی ندارد. بیش از یک سوم مردم در ایالات متحده به آن مبتلا هستند، اما حدود ۹۰٪ از آنها نمی‌دانند. اگر پیش‌دیابت دارید، ممکن است متوجه تیرگی پوست در مناطقی مانند گردن، زیر بغل و کشاله ران خود شوید.

به ندرت، ممکن است علائم دیگری مانند موارد زیر داشته باشید:

• کاهش یا افزایش وزن بی‌دلیل
• میل به خوردن بیشتر
• ضعف
• خستگی
• عرق کردن
• تاری دید
• بریدگی‌ها یا کبودی‌هایی که به کندی بهبود می‌یابند
• داشتن عفونت‌های پوستی یا خونریزی لثه به طور مکرر

بیش از ۷۰٪ از افراد مبتلا به پیش‌دیابت بعداً به دیابت نوع ۲ مبتلا می‌شوند . همچنین احتمال آسیب قلبی، کلیوی و عصبی در شما وجود دارد. 

شما می‌توانید این خطرات را کاهش داده و به طور بالقوه پیش‌دیابت را با اقدامات زیر معکوس کنید: 

• ورزش منظم
• خوردن یک رژیم غذایی سالم
• حفظ وزن سالم
• مدیریت سطح استرس شما
• ترک سیگار 

اگر نمی‌توانید این تغییرات سبک زندگی را دنبال کنید یا در معرض خطر بسیار بالای ابتلا به دیابت نوع ۲ هستید،  پزشک ممکن است داروهایی مانند آکاربوز و متفورمین را توصیه کند.

دیابت نوع ۱

دیابت نوع ۱ که دیابت وابسته به انسولین نیز نامیده می‌شود، قبلاً دیابت نوجوانان نامیده می‌شد، زیرا تصور می‌شد که بیشتر در دوران کودکی شروع می‌شود. با این حال، تحقیقات بیشتر نشان داده است که این بیماری به طور یکسان در کودکان و بزرگسالان اتفاق می‌افتد. 

دیابت نوع ۱ یک بیماری خودایمنی مختص یک عضو است. این بیماری زمانی اتفاق می‌افتد که بدن شما با آنتی‌بادی‌ها به پانکراس حمله می‌کند. این عضو آسیب دیده و انسولین تولید نمی‌کند. این بیماری ۲ میلیون نفر، از جمله حدود ۳۰۴۰۰۰ کودک و نوجوان در ایالات متحده را تحت تأثیر قرار داده است.

ژن‌های شما ممکن است باعث این نوع دیابت شوند. همچنین می‌تواند به دلیل مشکلاتی در سلول‌های پانکراس شما که انسولین تولید می‌کنند، رخ دهد. دیابت نوع ۱ قابل پیشگیری نیست. 

علائم دیابت نوع ۱ به سرعت، در عرض چند روز تا چند هفته، رخ می‌دهند. این علائم عبارتند از:

• احساس تشنگی و گرسنگی مکرر
• ادرار بیشتر
• تاری دید
• خستگی
• کاهش وزن بی‌دلیل

حدود 30 درصد از افراد مبتلا به دیابت نوع 1، یک بیماری تهدیدکننده زندگی دارند که باعث از دست دادن هوشیاری می‌شود و اولین علامت آن کمای دیابتی است. 

اگر شما یا فرزندتان هر یک از این علائم را نشان دادید، فوراً کمک پزشکی دریافت کنید:

• نفسی که بوی میوه می‌دهد
• پوست خشک یا برافروخته
• حالت تهوع
• دشواری در تنفس
• ناتوانی در تمرکز
• گیجی
• استفراغ
• درد معده

بسیاری از مشکلات سلامتی که می‌توانند با دیابت نوع ۱ همراه باشند، به دلیل آسیب به رگ‌های خونی ریز در چشم‌ها (رتینوپاتی دیابتی)، اعصاب (نوروپاتی دیابتی) و کلیه‌ها (نفروپاتی دیابتی) رخ می‌دهند. افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ همچنین در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به بیماری قلبی و سکته مغزی هستند.

پزشک ممکن است هنگام تشخیص دیابت نوع ۱ از آزمایشی به نام گلوکز پلاسمای تصادفی (RPG) برای بررسی میزان قند خون شما استفاده کند. همچنین ممکن است از آزمایش خون A1c برای تخمین سطح قند خون شما در ۳ ماه گذشته استفاده کند. پزشک شما از آن برای بررسی میزان کنترل قند خون شما استفاده می‌کند. این به آنها کمک می‌کند تا خطر عوارض شما را بدانند.

درمان دیابت نوع ۱ شامل تزریق انسولین به بافت چربی درست زیر پوست شما است. می‌توانید از موارد زیر استفاده کنید:

• سرنگ
• قلم‌های انسولین که از کارتریج‌های از پیش پر شده و یک سوزن نازک استفاده می‌کنند
• تزریق‌کننده‌های جت که از هوای پرفشار برای ارسال اسپری انسولین از طریق پوست شما استفاده می‌کنند
• پمپ‌هایی که انسولین را از طریق لوله به کاتتر زیر پوست شکم شما می‌فرستند

اگر دیابت نوع ۱ دارید، باید تغییراتی ایجاد کنید، از جمله:

• آزمایش مکرر سطح قند خون شما
• برنامه‌ریزی دقیق وعده‌های غذایی
• ورزش روزانه
• مصرف انسولین و سایر داروها، از جمله پراملینتاید یا متفورمین، در صورت نیاز

دیابت نوع ۲

دیابت نوع ۲ قبلاً دیابت غیر وابسته به انسولین یا دیابت بزرگسالان نامیده می‌شد. اما در طول ۲۰ سال گذشته در کودکان و نوجوانان شایع‌تر شده است، عمدتاً به این دلیل که جوانان بیشتری اضافه وزن دارند یا چاق هستند. حدود ۹۰٪ از افراد مبتلا به دیابت، دیابت نوع ۲ دارند.

وقتی دیابت نوع ۲ دارید، لوزالمعده شما معمولاً مقداری انسولین تولید می‌کند. اما یا کافی نیست یا بدن شما آنطور که باید از آن استفاده نمی‌کند.  مقاومت به انسولین ، زمانی که سلول‌های شما به انسولین پاسخ نمی‌دهند، معمولاً در سلول‌های چربی، کبد و ماهیچه‌ها اتفاق می‌افتد.

دیابت نوع ۲ اغلب خفیف‌تر از نوع ۱ است. اما همچنان می‌تواند عوارض عمده‌ای برای سلامتی، به ویژه در رگ‌های خونی ریز در کلیه‌ها، اعصاب و چشم‌ها ایجاد کند. دیابت نوع ۲ همچنین خطر ابتلا به بیماری قلبی و سکته مغزی را افزایش می‌دهد.

افرادی که چاقی دارند – بیش از 20٪ بالاتر از وزن هدف بدنشان نسبت به قدشان – در معرض خطر بالای ابتلا به دیابت نوع 2 و مشکلات سلامتی ناشی از آن هستند. چاقی اغلب باعث مقاومت به انسولین می‌شود، بنابراین لوزالمعده شما باید برای تولید انسولین بیشتر سخت‌تر کار کند. اما هنوز هم برای حفظ سطح قند خون در حد مطلوب کافی نیست.

درمان دیابت نوع ۲ شامل حفظ وزن سالم، تغذیه مناسب و ورزش است. برخی افراد نیز به دارو نیاز دارند.

پزشک شما ممکن است سالی چند بار آزمایش A1c انجام دهد تا ببیند چقدر قند خون خود را کنترل کرده‌اید.

دیابت بارداری

بارداری معمولاً باعث نوعی مقاومت به انسولین می‌شود. اگر این حالت به دیابت تبدیل شود، به آن دیابت بارداری می‌گویند. پزشکان اغلب آن را در ۲ تا ۱۰ درصد از بارداری‌ها تشخیص می‌دهند. ممکن است در اواسط یا اواخر بارداری با موارد زیر تشخیص داده شوید: 

• آزمایش چالش گلوکز، که نحوه واکنش بدن شما به قند را بررسی می‌کند
• یا آزمایش تحمل گلوکز خوراکی، که بررسی می‌کند بدن شما چقدر خوب از قند استفاده و آن را ذخیره می‌کند.

این بیماری معمولاً علائم خفیفی مانند احساس تشنگی یا تکرر ادرار ایجاد نمی‌کند یا علائم خفیفی دارد. این بیماری پس از زایمان از بین می‌رود. اما افرادی که دیابت بارداری داشته‌اند، ۸ تا ۱۰ برابر بیشتر در معرض ابتلا به دیابت نوع ۲ هستند و در مقایسه با افرادی که دیابت بارداری نداشته‌اند، دو برابر بیشتر در معرض خطر ابتلا به بیماری قلبی قرار دارند.  

اگر دیابت بارداری داشته‌اید، باید تا آخر عمر هر ۳ سال یکبار آزمایش دیابت نوع ۲ بدهید.

دیابت بارداری برای نوزاد بیشتر از مادر خطرناک است . از آنجا که قند خون شما از طریق جفت به نوزاد منتقل می‌شود، کنترل دیابت بارداری برای محافظت از رشد و نمو نوزاد بسیار مهم است. 

ممکن است نوزاد قبل از تولد افزایش وزن غیرمعمول، مشکل تنفسی در بدو تولد یا خطر بیشتر چاقی و دیابت در مراحل بعدی زندگی داشته باشد. ممکن است به دلیل بزرگ بودن بیش از حد نوزاد به سزارین نیاز داشته باشید، یا ممکن است به قلب، کلیه، اعصاب و چشم‌های او آسیب وارد شود.

درمان دیابت بارداری شامل موارد زیر است:

• برنامه‌ریزی دقیق وعده‌های غذایی برای اطمینان از دریافت مواد مغذی کافی بدون چربی و کالری زیاد
• ورزش روزانه
• کنترل افزایش وزن
• در صورت نیاز، مصرف انسولین برای کنترل سطح قند خون

دیابت تک ژنی

به ندرت، دیابت می‌تواند به دلیل تغییرات در یک ژن واحد که می‌تواند بر میزان انسولین تولید شده توسط بدن تأثیر بگذارد، رخ دهد. در این صورت، به آن دیابت تک ژنی گفته می‌شود. 

جهش ژنی اغلب از یک یا هر دو والدین به ارث می‌رسد. با این حال، جهش‌های ژنی ممکن است به طور غیرمنتظره نیز رخ دهند. 

دو نوع اصلی دیابت تک ژنی عبارتند از

• دیابت شیرین نوزادی، که در نوزادان اتفاق می‌افتد
• دیابت دوران بلوغ جوانان، که در نوجوانان و بزرگسالان جوان رخ می‌دهد

بسیاری از اوقات، پزشکان دیابت تک ژنی را با دیابت نوع ۲ اشتباه می‌گیرند. اما پزشک ممکن است در صورت وجود موارد زیر به دیابت تک ژنی مشکوک شود: 

• دیابت قبل از ۶ ماهگی نوزاد تشخیص داده می‌شود
• کودک یا نوجوان مبتلا به دیابت، از جمله افرادی که سابقه خانوادگی دیابت دارند و هیچ یک از ویژگی‌های دیابت نوع ۱ یا نوع ۲ را نشان نمی‌دهند .
• فرد پس از مدتی نخوردن غذا، سطح قند خونش کمی بالا می‌رود. 

سپس، آنها آزمایش ژنتیک را برای تأیید آن و تعیین نوع خاص شما توصیه می‌کنند. آنها همچنین ممکن است اعضای خانواده شما را آزمایش کنند تا ببینند آیا آنها به آن مبتلا هستند یا خیر.

ممکن است برای درمان آن داروهای دیابت خوراکی یا تزریق انسولین دریافت کنید.

دیابت ثانویه

دیابت ثانویه نوعی دیابت است که به دلیل یک بیماری اولیه دیگر رخ می‌دهد، که ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• اختلالات غدد درون ریز یا مشکلات مرتبط با هورمون مانند داشتن هورمون کورتیزول بیش از حد (سندرم کوشینگ) و داشتن هورمون رشد بیش از حد (آکرومگالی)
• اختلالات مربوط به پانکراس
• داشتن آهن اضافی
• فیبروز کیستیک (CF)
• سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)

داروهایی مانند استروئیدها نیز ممکن است باعث دیابت ثانویه شوند. 

درمان ممکن است شامل مدیریت علت اصلی، ایجاد تغییرات در سبک زندگی و مصرف انسولین و سایر داروها برای کنترل سطح قند خون باشد .

تفاوت بین دیابت نوع ۱ و نوع ۲

دیابت نوع ۱ و نوع ۲ شایع‌ترین انواع دیابت هستند.

دیابت نوع ۱ زمانی اتفاق می‌افتد که سیستم ایمنی بدن به اشتباه به لوزالمعده شما حمله می‌کند و باعث می‌شود تولید انسولین متوقف شود. عوامل ژنتیکی و محیطی هر دو در ایجاد این پاسخ ایمنی نقش دارند. 

دیابت نوع ۲ یک بیماری هورمونی است که زمانی اتفاق می‌افتد که بدن شما به خوبی به انسولین پاسخ نمی‌دهد و این منجر به سطح بالای قند خون می‌شود. با گذشت زمان، لوزالمعده در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ ممکن است آنطور که باید کار نکند تا زمانی که دیگر قادر به تولید انسولین نباشد.

علائم دیابت نوع ۱ معمولاً به طور ناگهانی در عرض چند روز تا یک هفته بروز می‌کنند. علائم دیابت نوع ۲ مدتی، حدود یک سال، طول می‌کشد تا بروز کنند.

افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ به داروی انسولین نیاز دارند زیرا بدن دیگر نمی‌تواند آن را تولید کند. افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ فقط زمانی به انسولین نیاز دارند که لوزالمعده آنها تولید آن را متوقف کند. 

خلاصه مطلب

دیابت گروهی از بیماری‌ها است که بر چگونگی تبدیل غذا به انرژی در بدن تأثیر می‌گذارد. این بیماری باعث افزایش سطح قند خون می‌شود که می‌تواند منجر به مشکلات جدی برای سلامتی مانند بیماری‌های قلبی، آسیب چشمی، زوال عقل ، سکته مغزی و آسیب کلیوی شود. پزشک شما بسته به نوع دیابت، آن را مدیریت خواهد کرد. ممکن است به تزریق انسولین و داروهای ضد دیابت نیاز داشته باشید. آنها همچنین توصیه می‌کنند که تغییراتی در سبک زندگی مانند داشتن یک رژیم غذایی سالم و ورزش ایجاد کنید.  

انواع دیابت شیرین – سوالات متداول

آیا دیابت نوع ۲ قابل کنترل است؟

بله، دیابت نوع ۲ با داروها و تغییرات سبک زندگی سالم قابل کنترل است.

چه چیزی باعث دیابت شیرین می‌شود؟

علت دیابت به نوع آن بستگی دارد. ممکن است به ژن‌ها، سبک زندگی و سابقه خانوادگی شما مربوط باشد. اما همه انواع دیابت باعث افزایش سطح قند خون می‌شوند.

دیابت نوع ۱ و ۲ چیست؟

دیابت نوع ۱ و ۲ شایع‌ترین نوع دیابت هستند. دیابت نوع ۱ زمانی اتفاق می‌افتد که سیستم ایمنی بدن شما به لوزالمعده شما حمله کرده و به آن آسیب می‌رساند و باعث می‌شود که تولید انسولین کافی متوقف شود. دیابت نوع ۲ زمانی اتفاق می‌افتد که بدن شما دیگر به خوبی از انسولین استفاده نمی‌کند.

نوشته انواع دیابت شیرین اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.