بیماری شریان محیطی (PAD) زمانی اتفاق می‌افتد که شریان‌های شما به دلیل تجمع پلاک، که از چربی‌ها و سایر مواد موجود در جریان خون شما تشکیل شده است، سخت و باریک می‌شوند. شما در شریان‌هایی که خون را به بازوها و پاهای شما می‌رسانند، به PAD که بیماری شریانی محیطی نیز نامیده می‌شود، مبتلا می‌شوید.

اگر خون به این نواحی نرسد، آسیب بافتی (و در نهایت مرگ بافت) ممکن است رخ دهد. اگر بیماری شریانی محیطی (PAD) کنترل نشود، می‌تواند منجر به سکته مغزی، حمله قلبی ، بیماری کلیوی یا قطع عضو پا، ساق پا یا بازو شود.

هیچ درمانی برای این بیماری وجود ندارد. اما تغییرات سبک زندگی، ورزش و دارو می‌تواند پیشرفت PAD را کند کرده و احتمالاً علائم آن را معکوس کند.

چه تغییراتی در سبک زندگی می‌توان برای درمان PAD ایجاد کرد؟

پزشکان می‌گویند دو تغییر در سبک زندگی برای افراد مبتلا به بیماری شریانی محیطی (PAD) از همه مهم‌تر است:

ورزش. مطالعات نشان می‌دهد که فعالیت بدنی منظم می‌تواند منجر به علائم کمتر و خفیف‌تر بیماری شریان محیطی (PAD) شود. ورزش همچنین می‌تواند خطر ابتلا به سایر بیماری‌های قلبی عروقی (CVD) مانند بیماری قلبی، سکته مغزی یا حمله قلبی را کاهش دهد. تمرینات منظم همچنین می‌تواند خلق و خو، عزت نفس، انرژی و خواب شما را بهبود بخشد.

پیاده‌روی گزینه بسیار خوبی برای مبتلایان به بیماری شریانی محیطی (PAD) است. متخصصان توصیه می‌کنند تا جایی که می‌توانید و تا زمانی که دردتان غیرقابل تحمل شود، پیاده‌روی کنید. تا زمانی که دردتان از بین برود، استراحت کنید. دوباره پیاده‌روی کنید تا درد برگردد، سپس دوباره استراحت کنید. این کار را تکرار کنید تا حداقل 30 دقیقه در مجموع پیاده‌روی کرده باشید. این کار را چندین بار در هفته انجام دهید.

پزشک شما ممکن است برای کمک به مدیریت PAD شما، ورزش درمانی تحت نظارت را توصیه کند. برای این درمان، شما تحت نظارت یک پرستار یا فیزیوتراپیست یا متخصص ورزش، روی تردمیل راه می‌روید.

هر ورزشی که انجام می‌دهید، به یاد داشته باشید که مداومت کلید اصلی است. هدف خود را انجام نوعی فعالیت روزانه قرار دهید. اگر ورزش را به طور مکرر و منظم انجام ندهید، از مزایای آن بهره‌مند نخواهید شد.

ترک سیگار. وقتی سیگار را ترک می‌کنید، خطر بدتر شدن بیماری شریانی محیطی (PAD) خود را کاهش می‌دهید. همچنین احتمال ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی دیگر را نیز کاهش می‌دهد. مطالعات نشان می‌دهد افرادی که پس از اطلاع از ابتلا به بیماری شریانی محیطی (PAD) به سیگار کشیدن ادامه می‌دهند، نسبت به افرادی که پس از تشخیص بیماری خود آن را ترک می‌کنند، احتمال مرگ ناشی از عوارض بیماری قلبی بسیار بیشتری دارند.

اگر برای ترک سیگار به کمک نیاز دارید، یک برنامه اصلاح رفتار، درمان جایگزینی نیکوتین یا گروه پشتیبانی ترک سیگار را امتحان کنید.

فراتر از این دو تغییر در سبک زندگی، چندین عادت سلامتی دیگر می‌تواند به تثبیت بیماری شریانی محیطی شما کمک کند:

رژیم غذایی سالمی داشته باشید. بسیاری از افراد مبتلا به بیماری شریانی محیطی (PAD) سطح کلسترول بالایی نیز دارند . رژیم‌های غذایی کم چرب اشباع و ترانس به کاهش کلسترول شما کمک می‌کنند. روی وعده‌های غذایی که سبزیجات، میوه‌ها و غلات کامل را در اولویت قرار می‌دهند، تمرکز کنید. محصولات لبنی کم‌چرب، ماهی، مرغ، حبوبات، آجیل، دانه‌ها و روغن‌های گیاهی غیر گرمسیری مانند روغن زیتون را در رژیم غذایی خود بگنجانید. مصرف نمک، قندهای افزوده و گوشت قرمز را کاهش دهید.

از مصرف برخی داروها خودداری کنید. داروهای سرماخوردگی بدون نسخه که حاوی سودوافدرین هستند، رگ‌های خونی شما را منقبض می‌کنند و می‌توانند علائم PAD را بدتر کنند.

وزن سالم خود را حفظ کنید. این کار خطر ابتلا به نوع دیگری از بیماری‌های قلبی عروقی را کاهش می‌دهد. در مورد وزن سالم برای خود و بهترین راه‌های کاهش وزن در صورت نیاز، با پزشک خود صحبت کنید.

مصرف الکل را کاهش دهید. نوشیدن زیاد و طولانی مدت الکل می‌تواند باعث بزرگ شدن قلب شما شود، یک بیماری جدی که قابل برگشت نیست. اما اگر نوشیدن را متوقف کنید، می‌توانید از بدتر شدن آن جلوگیری کنید.

مراقب پاهای خود باشید. افراد مبتلا به بیماری شریانی محیطی (PAD) ممکن است در آسیب دیدگی پاها و ساق پا مشکل داشته باشند، به خصوص اگر دیابت داشته باشند. زخم‌های این ناحیه ممکن است به دلیل جریان خون ضعیف به درستی بهبود نیابند. این امر شما را در معرض خطر بیشتری برای عفونت قرار می‌دهد. برای مراقبت از پاهایتان:

• هر روز پاهای خود را بشویید و کاملاً خشک کنید.
• برای جلوگیری از ترک‌هایی که ممکن است منجر به عفونت شوند، مرتباً مرطوب کنید. اما بین انگشتان پا لوسیون نزنید. این کار می‌تواند رشد قارچ را افزایش دهد.
• مطمئن شوید که کفش‌هایتان مناسب هستند. جوراب‌های ضخیم و خشک بپوشید.
• هرگونه عفونت قارچی (مانند پای ورزشکار ) را فوراً درمان کنید.
• هنگام کوتاه کردن ناخن‌ها مراقب باشید که خودتان را نبرید.
• هر روز پاهایتان را بررسی کنید تا ببینید آیا آسیبی دیده‌اید یا خیر.
• برای درمان پینه، میخچه یا پینه پا به پزشک متخصص پا مراجعه کنید.
• اگر دچار آسیب پا شدید، فوراً به پزشک مراجعه کنید.

چه درمان‌های پزشکی می‌توانند به PAD کمک کنند؟

وقتی بیماری شریانی محیطی (PAD) دارید، پزشک شما می‌خواهد علائم شما را کنترل کند و از تجمع بیشتر پلاک در شریان‌های شما جلوگیری کند. گاهی اوقات، تغییر سبک زندگی برای رسیدن به این اهداف کافی است. در غیر این صورت، پزشک ممکن است دارو یا جراحی را پیشنهاد کند.

آنها ممکن است داروهایی را برای جلوگیری از لخته شدن خون که PAD می‌تواند ایجاد کند، کاهش فشار خون و کلسترول و کنترل درد و سایر علائم شما تجویز کنند. این داروها می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

داروهای کاهش دهنده کلسترول. پزشک ممکن است داروهایی به نام استاتین تجویز کند تا خطر حمله قلبی و سکته مغزی را کاهش دهد.

داروهای فشار خون بالا. کنترل فشار خون به شما در محافظت از بیماری قلبی و سکته مغزی کمک می‌کند.

داروهایی برای جلوگیری از لخته شدن خون. داروهایی مانند کلوپیدوگرل (پلاویکس) یا آسپرین با بهبود جریان خون به اندام‌ها، در برابر لخته شدن خون عمل می‌کنند. همچنین می‌توانید یک رقیق‌کننده خون به نام ریواروکسابان ( زارلتو ) را همراه با آسپرین با دوز پایین مصرف کنید تا از تشکیل لخته جلوگیری شود.

دارو برای کنترل قند خون. دیابت می‌تواند بیماری شریانی محیطی (PAD) را بدتر کند. بنابراین کنترل سطح قند خون در صورت ابتلا به هر دو بیماری بسیار مهم است.

داروهای تسکین‌دهنده علائم. پزشک ممکن است داروهایی مانند سیلوستازول (پلتال) یا پنتوکسیفیلین (پنتوکسیل) را برای درمان درد پا با بهبود جریان خون در پاها تجویز کند.

جراحی. اگر بیماری شریان محیطی شما باعث درد در پاهایتان هنگام راه رفتن می‌شود، که به آن لنگیدن می‌گویند، ممکن است به جراحی نیاز داشته باشید. می‌توانید آنژیوپلاستی انجام دهید ، که در آن پزشک شما یک لوله نازک به نام کاتتر را از طریق رگ خونی وارد شریان شما می‌کند. آنها یک بادکنک کوچک را در نوک کاتتر باد می‌کنند تا شریان را باز کرده و رسوب پلاک داخل آن را صاف کنند. این کار جریان خون را بهبود می‌بخشد. پزشک شما همچنین ممکن است یک لوله توری به نام استنت را در شریان شما قرار دهد تا آن را باز نگه دارد.

همچنین می‌توانید جراحی بای‌پس انجام دهید. در این عمل، پزشک از رگ خونی از جای دیگری از بدن شما برای ایجاد مسیری در اطراف شریان مسدود شده استفاده می‌کند. همچنین می‌تواند از یک رگ خونی مصنوعی برای بای‌پس استفاده کند.

درمان ترومبولیتیک. این روش زمانی انجام می‌شود که لخته خون در شریان شما وجود داشته باشد. پزشک شما از یک کاتتر برای تزریق مستقیم داروی حل کننده لخته به داخل ورید استفاده می‌کند. آنها از تکنیک‌های تصویربرداری برای هدایت کاتتر به محل مناسب استفاده می‌کنند.

نوشته آیا بیماری شریان محیطی (PAD) قابل درمان است؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

داروهای حل‌کننده لخته خون که با نام درمان ترومبولیتیک نیز شناخته می‌شوند، نوعی داروی قلبی هستند که در بیمارستان از طریق تزریق داخل وریدی برای از بین بردن لخته‌های خون تجویز می‌شوند. حمله قلبی و سکته مغزی ایسکمیک دو بیماری اصلی هستند که از داروهای حل‌کننده لخته خون برای آنها استفاده می‌شود.

این داروهای قوی بیماری قلبی به افراد زیر داده می‌شود:

• از آسیب‌های مداوم حملات قلبی جلوگیری کنید.
• آسیب‌های مداوم ناشی از سکته مغزی ایسکمیک را متوقف کنید.
• لخته‌های خون را در سایر رگ‌های خونی بدن از بین می‌برند.

دانستن علائم و نشانه‌های سکته مغزی و حمله قلبی بسیار مهم است. اگر شما یا یکی از آشنایانتان دچار این علائم شدید، فوراً با اورژانس (115) تماس بگیرید. هر چه درمان سریع‌تر انجام شود، جریان خون سریع‌تر به ناحیه آسیب‌دیده بازگردانده می‌شود و احتمال جلوگیری از آسیب طولانی‌مدت یا حتی مرگ بیشتر می‌شود.

داروهای مختلفی برای از بین بردن لخته‌ها وجود دارد، از جمله:

• فعال‌کننده پلاسمینوژن بافتی (tPA)
• تنکتپلاز
• آلتپلاز
• اوروکیناز
• رتپلاز
• استرپتوکیناز

چه کسی نباید آنها را مصرف کند؟

برخی افراد قادر به مصرف داروهای ضد انعقاد خون نیستند. لطفاً در صورت داشتن هر یک از شرایط زیر به پزشک خود اطلاع دهید:

• سکته مغزی هموراژیک قبلی یا خونریزی در مغز
• ضایعه یا تومور عروقی مغزی شناخته شده
• واکنش آلرژیک قبلی به داروهای حل کننده لخته خون یا سایر آلرژی‌ها
• خونریزی فعال (به استثنای دوره قاعدگی)
• بارداری
• فشار خون بالای کنترل نشده
• اختلال خونریزی یا سابقه خونریزی اخیر در هر قسمتی از بدن
• بیماری شدید کبدی
• جراحی اخیر (کمتر از ۲ هفته پیش)
• تروما، سقوط یا ضربه به سر در ۳ ماه گذشته
• احیای قلبی ریوی اخیر
• زخم معده فعال

آیا باید نگران تداخلات غذایی و دارویی با داروهای ضد لخته خون باشم؟

در صورت تجویز داروهای ضد انعقاد، برخی داروها ممکن است خطر خونریزی را افزایش دهند. نام تمام داروها، داروهای بدون نسخه، داروهای گیاهی، مکمل‌ها یا ویتامین‌هایی که مصرف می‌کنید را به پزشک خود اطلاع دهید. نمونه‌هایی از این موارد عبارتند از:

• رقیق‌کننده‌های خون ( وارفارین یا کومادین )
• داروهای ضدالتهاب یا مسکن‌هایی مانند استامینوفن و ایبوپروفن

همچنین اگر در ۶ ماه گذشته داروهای ضد انعقاد خون مصرف کرده‌اید، به پزشک خود اطلاع دهید. برخی از داروهای ترومبولیتیک را نمی‌توان برای بار دوم در این مدت تجویز کرد.

عوارض جانبی چیست؟

مانند هر دارویی، داروهای حل کننده لخته خون نیز می‌توانند عوارض جانبی داشته باشند. در صورت مشاهده موارد زیر به پزشک خود اطلاع دهید:

• خونریزی یا ترشح از بریدگی‌ها یا اطراف محل تزریق واکسن
• واکنش آلرژیک
• تب
• فشار خون پایین
• علائم خونریزی از سایر نقاط بدن، مانند خون در ادرار، مدفوع سیاه و قیری، خونریزی بینی و خونریزی از لثه
• هرگونه علائم غیرمعمول دیگر

اگر در مورد داروهای ترومبولیتیک سوالی دارید، از پزشک خود بپرسید.

نوشته داروهای ضد بیماری قلبی و لخته خون اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.