هیچ درمانی قطعی وجود ندارد، اما درمان دژنراسیون ماکولا وابسته به سن (AMD) ممکن است روند بیماری را کند کرده و از کاهش شدید بینایی شما جلوگیری کند. دژنراسیون ماکولا خشک شایع‌ترین نوع است. در این نوع، ماکولا – بخشی از شبکیه که به شما کمک می‌کند به وضوح جلوی خود را ببینید – با افزایش سن نازک‌تر می‌شود. این نوع می‌تواند به دژنراسیون ماکولا مرطوب تبدیل شود، یعنی زمانی که رگ‌های خونی زیر شبکیه رشد کرده و نشت می‌کنند. 

تشخیص

پزشک شما می‌تواند هنگام معاینه روتین چشم و گشاد کردن چشم‌ها، شما را از نظر دژنراسیون ماکولا مرتبط با سن بررسی کند. 

تشخیص زودهنگام به شما این امکان را می‌دهد که درمانی را شروع کنید که ممکن است برخی از علائم را به تأخیر بیندازد یا آنها را کمتر جدی کند. آنها بینایی شما را آزمایش می‌کنند و همچنین شبکیه شما را بررسی می‌کنند – لایه‌ای از بافت در پشت چشم شما که نور را پردازش می‌کند. آنها به دنبال رسوبات زرد ریز به نام دروسن در زیر شبکیه می‌گردند. این یک نشانه اولیه شایع AMD است. اگر لکه‌های دروسن بزرگتری دارید، ممکن است دید کم یا ابری یا ناحیه‌ای تار در دید مرکزی خود داشته باشید. پزشک شما همچنین ممکن است از شما بخواهد که به شبکه آمسلر نگاه کنید. اگر برخی از خطوط موج‌دار به نظر می‌رسند یا برخی از آنها از بین رفته‌اند، می‌تواند نشانه دژنراسیون ماکولا باشد.

اگر پزشک شما فکر می‌کند که شما دژنراسیون ماکولا وابسته به سن دارید، ممکن است بخواهد یک یا هر دو آزمایش زیر را انجام دهید:

• توموگرافی انسجام نوری (OCT). این یک عکس ویژه است که یک تصویر سه بعدی بزرگنمایی شده از شبکیه شما را نشان می‌دهد. این به پزشک شما کمک می‌کند تا ببیند آیا لایه‌ها دچار اعوجاج شده‌اند یا خیر. 
• آنژیوگرافی فلورسین. در این روش، پزشک شما یک رنگ را به داخل ورید بازوی شما تزریق می‌کند. آنها از رسیدن رنگ به چشم شما و جریان یافتن آن در رگ‌های خونی شبکیه عکس می‌گیرند. تصاویر، رگ‌های جدید یا رگ‌هایی را نشان می‌دهند که در ماکولا مایع یا خون نشت می‌کنند، که نشانه AMD مرطوب است.

مراحل بعدی برای دژنراسیون ماکولا

برخی از افراد مبتلا به نوع خشک AMD می‌توانند به نوع مرطوب آن مبتلا شوند. اگر اکنون به نوع خشک آن مبتلا هستید، مهم است که بینایی خود را به دقت بررسی کنید. حداقل هفته‌ای یک بار آن را بررسی کنید و هر چشم را جداگانه آزمایش کنید. دستورالعمل‌های استفاده از نمودار شبکه‌ای آمسلر را دنبال کنید. می‌توانید آن را چاپ کنید و روی یخچال خود قرار دهید، یا می‌توانید آن را روی تبلت یا کامپیوتر مشاهده کنید. در صورت مشاهده هرگونه تغییری، به پزشک خود اطلاع دهید. 

اگر به نوع مرطوب دژنراسیون ماکولا مبتلا هستید ، حتی اگر درمان شده باشد، باید بینایی خود را آزمایش کنید تا ببینید آیا نقاط کور بزرگتر می‌شوند یا نقاط کور جدیدی ظاهر می‌شوند. رگ‌های خونی جدید می‌توانند ماه‌ها یا سال‌ها پس از تزریق یا درمان با لیزر ظاهر شوند.

اگر فقط در یک چشم خود AMD دارید، پزشک به طور منظم چشم دیگر شما را معاینه می‌کند تا علائم مشکلات جدید را بررسی کند.

گزینه‌های درمانی شما

AREDS. یک مطالعه بزرگ موسسه ملی چشم به نام AREDS (مطالعه بیماری‌های چشمی مرتبط با سن)، مزایایی را در AMD مرحله متوسط ​​یا نهایی در صورت مصرف مکمل غذایی نشان می‌دهد. این مطالعه نشان داد که ترکیبی خاص از ویتامین‌ها و مواد معدنی با دوز بالا، دژنراسیون ماکولا وابسته به سن مرطوب و خشک را کند می‌کند و ممکن است به شما کمک کند تا بینایی خود را طولانی‌تر نگه دارید. محققان بعداً پس از به‌روزرسانی مطالعه، فرمول را اصلاح کردند و آن را AREDS2 نامیدند. اگرچه این ترکیب شامل آنتی‌اکسیدان‌های نسبتاً رایج، ویتامین‌های C و E، مس و روی است، اما مواد مغذی در دوزهای بسیار بالاتری نسبت به آنچه می‌توانید در مولتی‌ویتامین‌های معمولی یا رژیم غذایی خود دریافت کنید، هستند. 

داروهای ضد رگ‌زایی. اگر به نوع مرطوب AMD مبتلا هستید، پزشک این داروها را به چشم شما تزریق می‌کند. این داروها از تشکیل رگ‌های خونی جدید و نشت از رگ‌های غیرطبیعی که باعث AMD مرطوب می‌شوند، جلوگیری می‌کنند.

فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) پروتئین اصلی است که باعث تشکیل رگ‌های خونی جدید در ماکولا در AMD مرطوب می‌شود. مهارکننده‌های VEGF نشت از رگ‌های خونی را کاهش می‌دهند، از رشد آنها جلوگیری می‌کنند، تورم شبکیه را کم می‌کنند، از دست دادن بینایی را کاهش می‌دهند و بینایی را در AMD مرطوب بهبود می‌بخشند.

داروهای این دسته شامل موارد زیر است:

• افلیبرسپت (ایلیا)
• بواسیزوماب (آواستین) 
• رانیبیزوماب (لوسنتیس)

مهار آنژیوپویتین-۲ (Ang-2)، پروتئین دیگری که در تشکیل رگ‌های خونی نقش دارد، به تثبیت این رگ‌های خونی جدید شکننده کمک می‌کند تا نشت نکنند. همچنین باعث می‌شود رگ‌ها نسبت به اثرات VEGF حساسیت کمتری داشته باشند. 

مهارکننده‌های VEGF/Ang-2 عبارتند از: 

• فاریسیمب (وابسمو)

برخی از افرادی که این داروها را دریافت می‌کنند، توانسته‌اند بینایی از دست رفته خود را در اثر AMD دوباره به دست آورند. ممکن است لازم باشد در ویزیت‌های بعدی، درمان را تکرار کنید.

درمان فتودینامیک. این یک درمان دو مرحله‌ای برای AMD مرطوب است که از یک داروی حساس به نور برای آسیب رساندن به رگ‌های خونی غیرطبیعی شما استفاده می‌کند. پزشک شما دارو را به جریان خون شما تزریق می‌کند. رگ‌های خونی غیرطبیعی در چشم شما دارو را جذب می‌کنند. در مرحله بعد، پزشک برای فعال کردن دارو، لیزر را به چشم شما می‌تاباند. این روش باعث ایجاد لخته‌های خون در رگ‌های خونی غیرطبیعی می‌شود تا از نشت آنها جلوگیری شود.

لیزر درمانی. پزشک شما ممکن است درمانی با نور لیزر پرانرژی را پیشنهاد کند که می‌تواند رگ‌های خونی غیرطبیعی در حال رشد فعال ناشی از AMD مرطوب را مسدود و گاهی اوقات از بین ببرد.

وسایل کمکی برای کم‌بینایی. می‌توانید دستگاه‌هایی تهیه کنید که دارای لنزهای مخصوص یا سیستم‌های الکترونیکی هستند که تصاویر اشیاء نزدیک را بزرگ می‌کنند. 

این موارد می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• ذره‌بین‌های مطالعه (دستی یا الکترونیکی)
• عینک با لنزهای مخصوص
• عینک با دوربین دوچشمی
• عینک‌های الکترونیکی
• برنامه‌های تلفن
• محصولات با چاپ بزرگ (تلفن، ساعت، دستگاه‌های چاپ)

آیا قصد دارید در مورد گزینه‌های درمانی خود با پزشک خود صحبت کنید؟

از این راهنمای قرار ملاقات برای آماده شدن برای ویزیت خود استفاده کنید و یاد بگیرید که چگونه برای مراقبت شخصی‌تر با پزشک خود همکاری کنید.شروع کنید

چشم‌انداز چیست؟

افراد به ندرت به طور کامل بینایی خود را در اثر دژنراسیون ماکولا وابسته به سن از دست می‌دهند. ممکن است دید مرکزی ضعیفی داشته باشید – دیدی که مستقیماً به روبروی شما نگاه می‌کند. اما حتی با AMD پیشرفته، هنوز هم می‌توانید چیزهایی را در کنار، خارج از خط دید مستقیم خود ببینید. و همچنان می‌توانید بسیاری از فعالیت‌های منظم خود را انجام دهید.

در فرم شدید AMD چه نوع مرطوب و چه نوع خشک، دید مرکزی شما ممکن است در هر دو چشم به کمتر از 20/200 کاهش یابد. اگر این اتفاق بیفتد، حتی اگر دید محیطی داشته باشید، مشکلات بینایی شما مطابق تعریف  نابینایی قانونی خواهد بود.

نوع خشک AMD که بسیار شایع‌تر است، معمولاً کندتر بدتر می‌شود و به شما این امکان را می‌دهد که بیشتر بینایی خود را حفظ کنید.

گاهی اوقات، حتی پس از درمان AMD مرطوب، این بیماری می‌تواند دوباره عود کند. بینایی خود را مرتباً آزمایش کنید و توصیه‌های پزشک خود را دنبال کنید. درمان مناسب نه تنها روند کاهش بینایی شما را کند می‌کند، بلکه می‌تواند بینایی شما را بهبود بخشد.

نوشته تشخیص و درمان دژنراسیون ماکولا وابسته به سن اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

شایع‌ترین درمان‌های دژنراسیون ماکولا وابسته به سن نوع مرطوب (Wet AMD) به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که با پروتئین‌هایی که در ایجاد این بیماری نقش دارند مقابله کنند. این درمان‌ها به‌صورت تزریق مستقیم داخل چشم توسط پزشک انجام می‌شوند.

فواصل زمانی تزریق‌ها به شدت و نوع AMD مرطوب شما بستگی دارد؛ ممکن است هر چند هفته یک‌بار یا حتی با فاصله چند ماهه انجام شوند. در ادامه، نکات مهمی درباره این درمان‌ها ارائه شده است.

محتوای تزریق چیست؟

داروهای ضد رگ‌زایی (Anti-angiogenic Drugs)

در نوع مرطوب AMD، چشم‌پزشک داروهایی را به داخل چشم تزریق می‌کند که از تشکیل عروق خونی جدید جلوگیری کرده و نشت عروق غیرطبیعی را که عامل اصلی AMD مرطوب هستند، متوقف می‌کنند.

فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (Vascular Endothelial Growth Factor یا VEGF) پروتئین اصلی محرک رشد عروق خونی جدید در ناحیه ماکولا در AMD مرطوب است. مهارکننده‌های VEGF باعث کاهش نشت عروقی، جلوگیری از رشد عروق جدید، کاهش تورم شبکیه، کاهش افت بینایی و در بسیاری از موارد بهبود دید می‌شوند.

داروهای مورد استفاده شامل موارد زیر هستند:

• افلیبرسپت (Aflibercept – Eylea)
• بواسیزوماب (Bevacizumab – Avastin)
• فاریسیماب (Faricimab – Vabysmo)
• پگاپتانیب (Pegaptanib – Macugen)
• رانیبیزوماب (Ranibizumab – Lucentis)

امروزه داروهای بایوسیمیلار (مشابه ژنریک داروهای بیولوژیک) نیز در دسترس هستند و ممکن است طبق سیاست بیمه درمانی شما تجویز شوند. متخصص شبکیه گزینه‌های درمانی مناسب را با شما در میان خواهد گذاشت.

مهار آنژیوپوئتین-۲ (Angiopoietin-2 یا Ang-2)

مهار پروتئین Ang-2 که در تشکیل عروق نقش دارد، باعث پایدار شدن عروق خونی جدید و شکننده می‌شود و از نشت آن‌ها جلوگیری می‌کند. همچنین حساسیت عروق به اثرات VEGF را کاهش می‌دهد.

داروهای مهارکننده هم‌زمان VEGF و Ang-2 شامل:

• فاریسیماب-اس‌وی‌اوآ (Faricimab-svoa – Vabysmo)
  (تنها داروی تزریقی موجود که هر دو مسیر VEGF و Ang-2 را هدف قرار می‌دهد)

برخی بیماران پس از دریافت این داروها می‌توانند بخشی از بینایی ازدست‌رفته خود را بازیابند. این درمان‌ها معمولاً نیازمند تزریق‌های تکرارشونده در مراجعات بعدی هستند.

تمام این داروها با مکانیسم‌های کمی متفاوت، رشد عروق خونی را مهار می‌کنند، اما از نظر اثربخشی و خطرات جانبی تا حد زیادی مشابه‌اند. پزشک به شما کمک می‌کند مناسب‌ترین گزینه را انتخاب کنید.

عوارض اصلی احتمالی شامل عفونت یا التهاب داخل چشم، خونریزی داخل زجاجیه (Vitreous Gel) و جداشدگی شبکیه است.

قبل از تزریق

پیش از شروع درمان، چشم‌پزشک با معاینه چشم با مردمک گشادشده و روش‌های تصویربرداری، تشخیص AMD مرطوب را تأیید می‌کند. تزریق‌ها معمولاً در مطب پزشک انجام می‌شوند و کل ویزیت کمتر از یک ساعت طول می‌کشد؛ خود تزریق حدود ۱۵ دقیقه زمان می‌برد.

ابتدا چشم با قطره بی‌حسی بی‌حس می‌شود و سپس با محلول ید زردرنگ ضدعفونی می‌گردد. برای جلوگیری از پلک زدن، وسیله کوچکی به نام اسپکولوم (Speculum) روی پلک‌ها قرار داده می‌شود تا پلک بالا و پایین باز بمانند.

نحوه انجام تزریق

سوزنی که برای تزریق استفاده می‌شود بسیار نازک و ظریف است و تزریق در کمتر از یک ثانیه انجام می‌شود.

پزشک از شما می‌خواهد به بالا یا جهت مخالف نگاه کنید، سپس سوزن را از طریق صلبیه (Sclera – بخش سفید چشم) وارد کرده و دارو را به داخل زجاجیه – ماده ژله‌ای داخل چشم – تزریق می‌کند.

تزریق معمولاً بدون درد است، اما برخی افراد احساس فشار یا ناراحتی خفیف دارند. هنگام پخش شدن دارو در مایع داخل چشم، ممکن است خطوط موج‌دار در میدان دید دیده شود.

پس از خارج کردن سوزن، پزشک به مدت حدود ۱۰ ثانیه با پنبه استریل روی محل تزریق فشار وارد می‌کند تا از خروج مایع جلوگیری شود. سپس چشم با محلول شستشو داده می‌شود تا مرطوب بماند و تحریک نشود. استفاده از اشک مصنوعی پس از تزریق به افزایش راحتی چشم کمک می‌کند.

مراقبت‌های بعدی

ممکن است ظرف یک هفته پس از تزریق، بهبود علائم AMD مرطوب خود را مشاهده کنید. ممکن است چند روز پس از ممکن است طی یک هفته پس از تزریق، بهبود علائم AMD مرطوب را احساس کنید. تا چند روز، احساس درد خفیف یا حساسیت طبیعی است و ممکن است دید کمی مه‌آلود باشد. برای کاهش ناراحتی می‌توان از مسکن‌های بدون نسخه مانند استامینوفن یا ایبوپروفن استفاده کرد. گذاشتن کمپرس خنک روی چشم‌ها به مدت حدود ۱۰ دقیقه هر نیم ساعت نیز می‌تواند مفید باشد.

در صورتی که هنگام تزریق، سوزن به یک رگ خونی برخورد کند، ممکن است تا دو هفته قرمزی در سفیدی چشم مشاهده شود. در صورت نبود درد یا کاهش دید، این وضعیت بی‌خطر است.

چه زمانی باید به پزشک اطلاع داد؟

در صورت بروز هر یک از علائم زیر پس از تزریق، پزشک خود را مطلع کنید تا معاینه انجام شود:

• درد چشم
• حساسیت به نور
• تغییرات بینایی
• افزایش فشار داخل چشم
• افزایش تعداد مگس‌پران‌ها (Floaters)

درد، حساسیت به نور و تغییرات بینایی می‌توانند نشانه‌های عفونت داخل چشمی باشند. اگرچه این عوارض نادر هستند، اما در صورت مشاهده هر یک از این علائم یا نشانه‌های فوق، باید فوراً با چشم‌پزشک تماس بگیرید.

نوشته تزریق AMD مرطوب: چه انتظاری باید داشت اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.