عفونت ویروسی دستگاه تنفسی فوقانی یا URI، بیماری است که مجاری هوایی فوقانی شما را تحت تأثیر قرار می‌دهد. شناخته‌شده‌ترین نوع آن سرماخوردگی معمولی است. عفونتی که توسط ویروس ایجاد می‌شود و معمولاً از طریق بینی یا دهان وارد بدن شما می‌شود.

یک URI می‌تواند بر موارد زیر تأثیر بگذارد:

• حلق، که بخشی از گلوی شما در پشت دهان و بینی است
• مجاری بینی که به سینوس‌ها نیز معروف هستند
• حفره بینی، داخل بینی شما
• حنجره، جایی که تارهای صوتی شما قرار دارند

کودکان، به ویژه آن‌هایی که زمان زیادی را در کنار همسالان خود می‌گذرانند، بیشتر در معرض ابتلا به عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی ویروسی هستند. برخلاف بزرگسالان که معمولاً سالانه دو یا سه عفونت دستگاه تنفسی فوقانی ویروسی می‌گیرند، کودکان معمولاً سالانه بین سه تا هشت بار دچار سرماخوردگی می‌شوند.

از آنجا که سیستم ایمنی کودکان خردسال هنوز در حال تکامل است، آنها اغلب به عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی ویروسی مبتلا می‌شوند. همچنین آنها کمتر از بزرگسالان یا نوجوانان احتمال دارد که بینی خود را پاک کنند و بعد از عطسه دست‌های خود را بشویند.

چگونه بفهمم که URI ویروسی دارم؟

اگر سرما خورده‌اید، به عفونت مجاری ادراری ویروسی مبتلا شده‌اید. اما عفونت‌های مجاری ادراری ویروسی چه علائم خاصی دارند؟ در اینجا برخی از رایج‌ترین آنها آورده شده است:

• مخاط زیاد.
• گلودرد
• عطسه
• تب خفیف
• چشمان آبکی
• گرفتگی بینی
• سرفه
• آبریزش بینی
• درد

انواع مختلف URI های ویروسی

انواع مختلفی از عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی ویروسی وجود دارد، از سرماخوردگی معمولی گرفته تا برخی از انواع سینوزیت. اگرچه بسیاری از علائم با هم همپوشانی دارند، اما شرایط متمایزی هستند. 

سرماخوردگی معمولی

سرماخوردگی معمولی شناخته‌شده‌ترین و رایج‌ترین عفونت مجاری ادراری ویروسی است. علائم آن عبارتند از:

• سردرد
• دردهای عضلانی
• شما نمی‌توانید به خوبی قبل بو یا مزه را حس کنید
• آبریزش بینی
• گلودرد

برای درمان سرماخوردگی معمولی، حتماً مقدار زیادی آب بنوشید، داروهای تجویز شده و مورد نیاز را مصرف کنید و به اندازه نیاز استراحت کنید. علائم معمولاً پس از یک تا دو هفته از بین می‌روند.

لارنژیت

لارنژیت التهاب حنجره است که به عنوان جعبه صدای شما نیز شناخته می‌شود. وقتی لارنژیت دارید، معمولاً موارد زیر را خواهید داشت:

• از دست دادن صدا، از گرفتگی صدا گرفته تا ناتوانی در صحبت کردن
• گلودرد
• سرفه مداوم و خارش گلو

در حالی که بیشتر موارد لارنژیت به دلیل عفونت ویروسی است، برخی از آنها طولانی مدت هستند. اگر علائم شما پس از یک یا دو هفته از بین نرفت، به پزشک مراجعه کنید.

فارنژیت

فارنژیت شامل التهاب غشاهای مخاطی گلو یا حلق است. این نوع التهاب باعث درد گلو می‌شود، اما مانند لارنژیت، صدایتان را از دست نمی‌دهید. این بیماری می‌تواند ناشی از ویروس یا عفونت باکتریایی باشد.

اگر به فارنژیت ویروسی مبتلا هستید، احتمالاً موارد زیر را خواهید داشت:

• سرفه
• تب
• درد مفاصل یا عضلات
• مشکل در بلع
• گلودرد

اگر موارد زیر را دارید، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به فارنژیت هستید:

• عفونت‌های مکرر سینوسی داشته باشید
• آلرژی داشته باشید
• سیگار می‌کشند یا در معرض دود سیگار دیگران قرار دارند

سینوزیت

وقتی بافت پوشاننده سینوس‌های شما ملتهب می‌شود، شما سینوزیت دارید. این التهاب، تنفس صحیح را برای شما دشوار می‌کند. سینوزیت معمولاً توسط یک ویروس ایجاد می‌شود و این علائم را دارد:

• گرفتگی بینی
• فشار روی صورت، به خصوص روی بینی و اطراف آن
• تب
• مخاط زرد یا سبز

درمان عفونت‌های مجاری ادراری ویروسی

عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی خفیف، مانند سرماخوردگی معمولی، می‌توانند بدون درمان از بین بروند. اما موارد شدیدتر نیاز به تشخیص و مراقبت مناسب دارند.

اهمیت تشخیص

تشخیص صحیح مهم است زیرا علائم عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی ویروسی می‌تواند شبیه به علائم سایر بیماری‌ها باشد، مانند:

• کووید 19
• آنفولانزا
• پنومونی
• آسم
• آلرژی‌های فصلی

برخی از این بیماری‌ها می‌توانند جدی باشند. اگر علائم شما بدتر شد یا پس از دو هفته از بین نرفت، به پزشک مراجعه کنید.

همچنین اگر عفونت مجاری ادراری ویروسی دارید و موارد زیر را دارید، باید به پزشک مراجعه کنید:

• بالای ۶۵ سال
• باردار
• سرفه خونی
• سرفه بیش از سه تا چهار هفته
• داشتن یک بیماری مزمن یا طولانی مدت

داروهای مورد استفاده برای درمان عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی ویروسی

قبل از اینکه عفونت مجاری ادراری ویروسی خود را با داروهای بدون نسخه درمان کنید، بهتر است با پزشک یا داروساز خود صحبت کنید. آنها می‌توانند بر اساس علائم شما، نوع دارویی را که برای شما مناسب‌تر است، پیشنهاد دهند.

داروهای مورد استفاده برای درمان علائم عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی ویروسی عبارتند از:

• ایبوپروفن و استامینوفن برای تسکین درد
• آنتی‌هیستامین‌ها برای درمان آبریزش بینی، عطسه و آبریزش چشم
• داروهای ضد احتقان که می‌توانند به باز شدن بینی شما کمک کرده و تنفس را آسان‌تر کنند

درمان عفونت‌های مجاری ادراری ویروسی در خانه

درمان‌های خانگی ممکن است به برخی از علائم شما، به خصوص علائم خفیف‌تر، کمک کنند. همچنین ممکن است برخی از استرس‌های ناشی از مواجهه با عفونت مجاری ادراری ویروسی را کاهش دهند.

برای کمک به تسکین ناراحتی و تقویت خلق و خو، می‌توانید:

• چای را با سیر یا زنجبیل خام بنوشید
• چای سبز داغ یا چای اسطوخودوس بنوشید
• از مکمل‌های اکیناسه برای کاهش التهاب و تقویت سیستم ایمنی استفاده کنید (همیشه قبل از امتحان کردن مکمل با پزشک خود مشورت کنید)
• آب فراوان بنوشید
• گرم بمانید
• از تغییرات شدید دما خودداری کنید، که ممکن است به معنای صرف نظر کردن از یک یا دو دوش باشد.
• تا حد امکان استراحت‌های زیادی داشته باشید
• شب‌ها، زودتر به رختخواب بروید و سعی کنید تا حد امکان بخوابید.

چگونه از یک URI جلوگیری کنیم؟

برای کاهش احتمال ابتلا یا انتشار یک URI:

• از فضاهای شلوغ با تهویه نامناسب دوری کنید
• از به اشتراک گذاشتن ظروف، بشقاب‌ها و لیوان‌ها خودداری کنید
• اگر تمام روز بیرون بوده‌اید، هنگام بازگشت به خانه دست‌هایتان را بشویید.
• هر بار که عطسه یا سرفه می‌کنید، دست‌هایتان را بشویید
• هر بار که عطسه یا سرفه می‌کنید، دهان خود را بپوشانید

نوشته URI ویروسی چیست؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

مشکلات تنفسی به اشکال مختلفی بروز می‌کنند. ممکن است موارد زیر را داشته باشید:

• تنگی نفس (دیس‌پنه)، که باعث می‌شود هنگام نفس کشیدن احساس کنید نمی‌توانید هوای کافی دریافت کنید
• خس خس سینه، که در آن هنگام نفس کشیدن صدای سوت مانندی می‌شنوید
• تنفس سریع (تاکی‌پنه)، که در آن سریع و سطحی نفس می‌کشید اما ورزش نمی‌کنید
• تنفس آهسته (برادی‌پنه)، که در آن بدن شما اکسیژن کافی دریافت نمی‌کند، مثلاً به دلیل آپنه خواب (مکث‌های موقت در تنفس در طول خواب)

توجه: اگر در تنفس مشکل دارید، به پزشک خود اطلاع دهید. اگر در تنفس همراه با علائم گیجی یا درد در قفسه سینه، فک یا بازو مشکل دارید، با اورژانس تماس بگیرید.

انواع مشکلات تنفسی متفاوت است، و علل آنها نیز همینطور.

چه عواملی باعث مشکلات تنفسی می‌شوند؟

مشکلات تنفسی می‌تواند ناشی از بیماری‌هایی باشد که سینوس‌ها، قلب، ریه‌ها و موارد دیگر را تحت تأثیر قرار می‌دهند:

آلرژی‌ها. آلرژن‌ها، مانند گرده، وارد بینی و سینوس‌های شما می‌شوند. اگر واکنش آلرژیک داشته باشید، ممکن است مجاری بینی شما ملتهب شود. این واکنش ممکن است باعث سرفه، خس خس سینه و تنگی نفس یا تنفس سطحی شود. 

آسم.  آلرژی‌ها از عوامل محرک رایج آسم هستند. اگر آلرژی‌ها مجاری بینی شما را ملتهب کنند و شما آسم داشته باشید، این التهاب ممکن است باعث  حمله آسم شود.

بیماری‌های قلبی.  مشکلات قلبی که بر تنفس شما تأثیر می‌گذارند عبارتند از:

• کاردیومیوپاتی باعث می‌شود که عضله قلب شما به سختی خون را پمپاژ کند. اندام‌ها و بافت‌های شما اکسیژن کافی دریافت نمی‌کنند که می‌تواند باعث مشکلات تنفسی، سرگیجه، سرفه در حالت دراز کشیده یا درد قفسه سینه شود.
• نارسایی قلبی می‌تواند با ضعیف شدن قلب، باعث تنگی نفس شود.
• تاکی کاردی  باعث می‌شود قلب شما خیلی سریع بتپد (بیش از ۱۰۰ ضربه در دقیقه) و باعث تنگی نفس شود.

عفونت‌ها.  سرماخوردگی معمولی، کووید-۱۹ یا عفونت‌های سینوسی (سینوزیت) می‌توانند تنفس را برای یک یا دو هفته دشوار کنند. وقتی ویروس‌ها وارد بینی شما می‌شوند، بافت‌های پوشاننده سینوس‌های شما ممکن است متورم شوند. هنگامی که التهاب کاهش می‌یابد و سینوس‌های شما شروع به تخلیه می‌کنند، تنفس به حالت عادی برمی‌گردد. انواع دیگر عفونت ریه که ممکن است باعث مشکلات تنفسی شوند شامل  پنومونی (نومونی یا ذات الریه) و سل وهمچنین عفونت‌های مرتبط با HIV یا  ایدز است.

بیماری‌های ریوی. این بیماری‌ها بر مجاری هوایی و تنفس شما تأثیر می‌گذارند. مثال‌ها عبارتند از:

• برونشیت. چه برونشیت حاد ناشی از ویروس باشد و چه برونشیت مزمن، که نوعی بیماری انسدادی مزمن ریوی (COPD) است ، ممکن است سرفه مرطوب و مشکل در تنفس داشته باشید.
• بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD). این بیماری باعث می‌شود که بازدم (بیرون دادن هوا) دشوار شود، بنابراین فضای کمتری برای ورود هوای تازه به ریه‌های شما وجود دارد.  آمفیزم ناشی از دود سیگار نیز نوعی از COPD است که در آن کیسه‌های هوایی کوچک در ریه‌های شما آسیب می‌بینند. 
• فیبروز کیستیک. این بیماری باعث می‌شود که پاک کردن مخاط از مجاری هوایی دشوار شود و در نتیجه منجر به عفونت شود.
• مایع اضافی. وقتی مایع زیادی در ریه‌های شما وجود دارد – وضعیتی که  ادم ریوی نامیده می‌شود – اکسیژن نمی‌تواند از ریه‌های شما به خون منتقل شود. بدن اکسیژن کافی دریافت نمی‌کند. اگر به طور ناگهانی بروز کند، یک وضعیت اورژانسی است. اگر مزمن باشد، هنگام دراز کشیدن در تنفس مشکل خواهید داشت و ممکن است شب‌ها شما را از خواب بیدار کند.
• آمبولی ریوی. این یک لخته خون است که از طریق جریان خون از قسمت دیگری از بدن شما حرکت می‌کند و در ریه‌ها گیر می‌کند. این باعث تنگی نفس می‌شود.
• سرطان ریه. این بیماری باعث سرفه‌های مزمن، تنگی نفس بدتر شونده، خس خس سینه و موارد دیگر می‌شود.

چه آزمایش‌هایی برای تشخیص مشکلات تنفسی استفاده می‌شوند؟

پزشکان با انجام  معاینه فیزیکی، پرسش در مورد سلامت کلی شما و استفاده از آزمایش‌های مختلف، مشکلات تنفسی را تشخیص می‌دهند. 

آزمایش‌های عملکرد ریه، عملکرد ریه را در افراد مبتلا به آسم اندازه‌گیری می‌کنند. برخی از این آزمایش‌ها عبارتند از:

• چالش متاکولین. پزشکان از این آزمایش برای تشخیص آسم استفاده می‌کنند. برای این آزمایش، شما متاکولین را استنشاق می‌کنید که مجاری هوایی شما را تنگ می‌کند. این آزمایش نحوه واکنش ریه‌های شما را بررسی می‌کند.
• شش دقیقه پیاده‌روی. پزشکان از این آزمایش برای ارزیابی سطح تناسب اندام شما استفاده می‌کنند. این آزمایش میزان مسافتی را که می‌توانید در شش دقیقه پیاده‌روی کنید، اندازه‌گیری می‌کند.
• پلتیسموگرافی. این آزمایش ظرفیت ریه شما یا میزان هوایی که می‌توانید وارد و خارج کنید را بررسی می‌کند. شما در جعبه‌ای شبیه کیوسک تلفن ایستاده‌اید و یک دستگاه کوچک در دهان شما فشار را هنگام تنفس اندازه‌گیری می‌کند.
• اسپیرومتری. این آزمایش ظرفیت ریه و جریان هوای شما را اندازه‌گیری می‌کند. همچنین می‌تواند تشخیص دهد که آیا مجاری هوایی شما مسدود شده است یا خیر و در صورت انسداد، میزان آن چقدر است. شما در یک دهان‌گیر که به یک دستگاه متصل است، نفس می‌کشید. دستگاه میزان هوایی را که می‌توانید به ریه‌های خود وارد و خارج کنید و سرعت و سهولت انجام این کار را اندازه‌گیری می‌کند.

سایر آزمایش‌های مرتبط با ریه که ممکن است انجام دهید عبارتند از:

• آزمایش خون. پزشک یا پرستار با استفاده از یک سوزن از رگ بازوی شما خون می‌گیرد و آن را برای آزمایش به آزمایشگاه می‌فرستد. نتایج می‌تواند به آنها بگوید که آیا بیماری‌هایی مانند کم‌خونی یا نارسایی قلبی باعث تنگی نفس شما شده‌اند یا خیر.
• عکس‌برداری با اشعه ایکس از قفسه سینه. پزشک ممکن است برای مشاهده داخل قفسه سینه، از جمله قلب، ریه‌ها و استخوان‌ها، عکس‌برداری با اشعه ایکس انجام دهد. عکس‌برداری با اشعه ایکس از قفسه سینه ممکن است به تشخیص پنومونی کمک کند. اما به خودی خود نمی‌تواند اکثر مشکلات تنفسی را شناسایی کند. 
• سی تی اسکن قفسه سینه. سی تی اسکن از اشعه ایکس و کامپیوتر برای ایجاد تصاویر دقیق استفاده می‌کند. اگر سینوزیت طولانی مدت دارید، پزشک ممکن است سی تی اسکن سینوس مخصوصی را تجویز کند.
• نوار قلب (EKG). شما می‌توانید این آزمایش را در مطب پزشک یا بیمارستان انجام دهید. یک تکنسین الکترودهای کوچکی را با ژل یا نوار به سینه شما متصل می‌کند و یک دستگاه، تکانه‌های الکتریکی که باعث ضربان قلب شما می‌شوند را اندازه‌گیری می‌کند. نوار قلب به بررسی سلامت کلی قلب، از جمله وجود هرگونه نقص، بی‌نظمی یا مشکل در ریتم قلب، کمک می‌کند. این آزمایش می‌تواند به پزشک شما نشان دهد که آیا جریان خون به قلب مختل شده است یا خیر.

آیا آزمایش‌های آلرژی می‌توانند علت مشکلات تنفسی را مشخص کنند؟

اگر واکنش‌های آلرژیک باعث خس خس سینه یا مشکل در تنفس شما شوند، ممکن است آزمایش‌های آلرژی تجویز شود. آزمایش‌های آلرژی به پزشک شما کمک می‌کنند تا با تعیین اینکه چه چیزی واکنش شما را تحریک می‌کند، علت مشکلات تنفسی شما را پیدا کند. این آزمایش‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشد: 

آزمایش پوست. در طول آزمایش، که به آن آزمایش خراش پوست نیز گفته می‌شود، پزشک قطره کوچکی از ماده حساسیت‌زا را روی پوست شما قرار می‌دهد. سپس سوزنی را در قطره فرو می‌کند. اگر به آن ماده حساسیت داشته باشید، بدن شما با قرمز شدن محل واکنش نشان می‌دهد. همچنین ممکن است دچار خارش و تورم شود.نوع دیگری از آزمایش پوست شامل تزریق مستقیم عصاره آلرژن به زیر پوست توسط پزشک است. 

آزمایش چالش. در طول این آزمایش، پزشک مقادیر بسیار کمی از آلرژن مشکوک را از طریق بینی یا دهان به شما می‌دهد تا واکنش شما را آزمایش کند.

آزمایش خون. آزمایش رادیوآلرژوسوربنت (RAST) میزان آنتی‌بادی‌های ایمونوگلوبولین E (IgE) را در خون شما تشخیص داده و اندازه‌گیری می‌کند. اگر بدن شما واکنش آلرژیک داشته باشد، آنتی‌بادی‌های IgE در خون شما وجود دارند. 

راه حل های درمانی برای مشکلات تنفسی چیست؟ 

چندین راه حل برای مشکلات تنفسی وجود دارد – برخی را می‌توانید در خانه انجام دهید و برخی را پزشک ارائه می‌دهد. درمان‌ها عبارتند از:

داروهای مشکلات تنفسی

برای آلرژی. داروهای آلرژیممکن است تنفس را آسان‌تر کند. برخی از آنها با نسخه پزشک و برخی دیگر بدون نسخه پزشک در دسترس هستند. این داروها عبارتند از:

• آنتی‌هیستامین‌ها ماده شیمیایی به نام هیستامین را که در طول واکنش آلرژیک در بدن شما تولید می‌شود، مسدود می‌کنند. نمونه‌هایی از این داروها عبارتند از ستیریزین (زیرتک)، دیفن هیدرامین (بنادریل)، فکسوفنادین (آلگرا) یا لوراتیدین (کلاریتین). آن‌ها به توقف واکنشی که باعث علائمی مانند خارش، کهیر و آبریزش بینی می‌شود، کمک می‌کنند.
• داروهای ضد احتقان، تورم بافت‌ها و رگ‌های خونی بینی و سینوس‌های شما را کاهش می‌دهند. کاهش تورم، تنفس را آسان‌تر می‌کند.
• واکسن‌های آلرژی حساسیت شما را به آلرژن‌ها کاهش می‌دهند، بنابراین واکنش‌هایی که باعث ایجاد علائم می‌شوند را نخواهید داشت. این ممکن است برخی از مشکلات تنفسی را تسکین دهد.

برای آسم. داروهای استنشاقی یا خوراکی آسم به باز شدن مجاری هوایی و مبارزه با التهاب کمک می‌کنند. آنها ممکن است به کاهش یا جلوگیری از انسداد مجاری هوایی و تولید مخاط اضافی کمک کنند. استروئیدهای استنشاقی التهاب مجاری هوایی شما را کاهش می‌دهند. واکسن‌های آلرژی نیز می‌توانند برای آسم استفاده شوند.

اکسیژن درمانی

پزشک شما ممکن است برای کمک به مشکل تنفسی شما، اکسیژن درمانی تجویز کند. برای استفاده در منزل، اکسیژن در کپسول‌ها عرضه می‌شود. میزان مورد نیاز شما در هر دقیقه تجویز می‌شود. ممکن است همیشه به آن نیاز نداشته باشید. ممکن است فقط در مواقع خاصی، مانند هنگام خواب یا ورزش، از آن استفاده کنید.

درمان خانگی مشکلات تنفسی

چیزهایی که باعث مشکلات تنفسی می‌شوند، به عنوان محرک شناخته می‌شوند. اجتناب از محرک‌ها بهترین راه برای کنترل مشکلات تنفسی ناشی از آلرژی و آسم است. این کار با کاهش حساسیت و کنترل التهاب، به باز نگه داشتن مجاری هوایی کمک می‌کند. محرک‌ها عبارتند از:

• عفونت‌های ویروسی  (کووید، سرماخوردگی یا آنفولانزا)
• گرده
• شوره حیوانات خانگی
• هاگ‌های کپک
• کنه‌های گرد و غبار
• سوسک‌ها
• آلاینده‌های آزاردهنده در هوا
• عطرها و بخارها
• سیگار
• آلرژی غذایی
• ورزش
• هوای سرد

اجتناب از عوامل محرک، راه اصلی کنترل مشکلات تنفسی ناشی از آلرژی و آسم است. برای اجتناب از عوامل محرک:

• هنگام انجام کارهای خانه یا حیاط، ماسک بزنید.
• تماس با حیوانات خانگی پشمالو را محدود کنید.
• حداقل هفته‌ای یک بار ملحفه‌ها را بشویید.
• در زمان اوج گرده افشانی در خانه بمانید.
• فیلتر کولر گازی خود را مرتباً عوض کنید.

کارهای دیگری که می‌توانید در خانه برای بهبود تنفس خود انجام دهید:

• تکنیک‌های آرامش‌بخشی مانند آرامش پیشرونده عضلانی یا تصویرسازی هدایت‌شده را تمرین کنید.
• تمرینات تنفسی مانند تنفس با لب‌های جمع شده را انجام دهید.
• برای تقویت قلب و ریه‌هایتان، از نظر جسمی فعال باشید.
• سیگار را ترک کنید یا از دود سیگار دیگران دوری کنید.

آیا مداخله پزشکی می‌تواند به من در مدیریت مشکلات تنفسی کمک کند؟

بله، درمان‌های پزشکی می‌توانند به شما در مدیریت مشکلات تنفسی کمک کنند.

اگر در تنفس مشکل دارید، فوراً با پزشک خود صحبت کنید. انتظار برای هفته‌ها یا ماه‌ها تا زمان درمان مشکل تنفسی ممکن است منجر به آسیبی شود که بهبود آن زمان بیشتری طول می‌کشد.

تشخیص صحیح منجر به دریافت درمان مناسب برای شما می‌شود. مشکلات تنفسی را می‌توان با درمان مناسب مدیریت یا پیشگیری کرد.

خلاصه مطلب

مشکلات تنفسی می‌تواند به صورت تنگی نفس، خس خس سینه یا تنفس خیلی سریع یا خیلی آهسته ظاهر شود. علل مشکلات تنفسی شامل عفونت‌ها، آسم، آلرژی‌ها و بیماری‌های مزمن است. در صورت بروز هرگونه مشکل تنفسی، مراجعه به پزشک بسیار مهم است. تشخیص علت مشکل تنفسی به این معنی است که می‌توانید درمان مناسب را دریافت کنید. گزینه‌های درمانی شامل داروهای تجویزی و بدون نسخه و اکسیژن است. همچنین اقداماتی در خانه برای کاهش قرار گرفتن در معرض محرک‌ها وجود دارد که به کنترل علائم کمک می‌کند.

سوالات متداول مشکلات تنفسی

اگر نتوانم نفس عمیق بکشم، آیا جدی است؟

بله. ناتوانی در نفس عمیق کشیدن جدی است. وقتی هوای کافی به ریه‌هایتان نمی‌رسد، ممکن است سطح اکسیژن شما خیلی پایین بیاید. اگر در تنفس مشکل دارید، به مراقبت پزشکی نیاز دارید. در صورت وجود موارد زیر با ۱۱۵ تماس بگیرید یا از کسی بخواهید شما را به اورژانس برساند:

•  مشکل تنفسی شما ناگهان ایجاد شده است.
•  آنقدر نفست بند آمده که نمی‌توانی حرف بزنی.

چگونه می‌توانم از مشکلات تنفسی جلوگیری کنم؟

مشکلات تنفسی را می‌توان با درمان مناسب، که می‌تواند شامل داروهای تجویزی، داروهای بدون نسخه و داروهای خانگی باشد، پیشگیری یا مدیریت کرد. دریافت برنامه درمانی مناسب برای شما به تشخیص بستگی دارد. بنابراین، در صورت بروز علائم مشکلات تنفسی، مهم است که فوراً با پزشک خود تماس بگیرید.

نوشته انواع مختلف مشکلات تنفسی چیست؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

اگر از بی‌خوابی رنج می‌برید، گام‌های زیادی وجود دارد که می‌توانید برای تغییر رفتارها و سبک زندگی خود بردارید تا به شما در خوابیدن کمک کند. در اینجا چند نکته برای غلبه بر بی‌خوابی آورده شده است.

1. هر روز سر یک ساعت مشخص از خواب بیدار شوید. خوابیدن تا دیروقت در آخر هفته وسوسه‌انگیز است، به خصوص اگر در طول هفته خواب ضعیفی داشته باشید. با این حال، اگر از بی‌خوابی رنج می‌برید، باید هر روز سر یک ساعت مشخص از خواب بیدار شوید تا بدنتان را برای بیدار شدن در یک ساعت مشخص آموزش دهید.
2. الکل و محرک‌هایی مانند نیکوتین و کافئین را از رژیم غذایی خود حذف کنید. اثرات کافئین می‌تواند تا چند ساعت، شاید تا ۲۴ ساعت، ادامه داشته باشد، بنابراین احتمال تأثیر آن بر خواب قابل توجه است. کافئین نه تنها ممکن است باعث مشکل در شروع خواب شود، بلکه ممکن است باعث بیدار شدن مکرر نیز شود. الکل ممکن است برای چند ساعت اول پس از مصرف، اثر آرام‌بخش داشته باشد، اما سپس می‌تواند منجر به بیدار شدن‌های مکرر و خواب شبانه‌ی ناآرام شود. اگر داروهایی مصرف می‌کنید که به عنوان محرک عمل می‌کنند، مانند داروهای ضد احتقان یا اسپری‌های استنشاقی آسم، از پزشک خود بپرسید که بهترین زمان مصرف آنها چه زمانی است تا به حداقل رساندن هرگونه تأثیر بر خواب کمک کند.
3. چرت زدن را محدود کنید. اگرچه به نظر می‌رسد چرت زدن راه مناسبی برای جبران خواب از دست رفته باشد، اما همیشه اینطور نیست. ایجاد و حفظ یک الگوی خواب منظم و آموزش خود برای مرتبط کردن خواب با نشانه‌هایی مانند تاریکی و زمان خواب ثابت، مهم است. چرت زدن می‌تواند بر کیفیت خواب شبانه تأثیر بگذارد.
4. مرتباً ورزش کنید. ورزش منظم می‌تواند کیفیت و مدت خواب را بهبود بخشد. با این حال، ورزش بلافاصله قبل از خواب می‌تواند اثر محرک بر بدن داشته باشد و باید از آن اجتناب شود. سعی کنید حداقل سه ساعت قبل از اینکه قصد دارید شب را به رختخواب بروید، ورزش را تمام کنید.
5. فعالیت‌های خود را در رختخواب محدود کنید. رختخواب برای خوابیدن و رابطه جنسی است و بس. اگر از بی‌خوابی رنج می‌برید، مثلاً در رختخواب یا حتی در اتاق خواب، دفترچه چک را بررسی نکنید، مطالعه نکنید یا تماس تلفنی برقرار نکنید و از تماشای تلویزیون یا گوش دادن به رادیو خودداری کنید. همه این فعالیت‌ها می‌توانند هوشیاری را افزایش داده و خوابیدن را دشوار کنند.
6. درست قبل از خواب غذا نخورید و ننوشید. خوردن شام دیرهنگام یا میان وعده قبل از خواب می‌تواند سیستم گوارش را فعال کرده و شما را بیدار نگه دارد. اگر از رفلاکس معده به مری (GERD) یا سوزش سر دل رنج می‌برید، اجتناب از خوردن و آشامیدن درست قبل از خواب بسیار مهم است زیرا این امر می‌تواند علائم شما را بدتر کند. علاوه بر این، نوشیدن مایعات زیاد قبل از خواب می‌تواند مثانه را تحت فشار قرار دهد و نیاز به مراجعه مکرر به دستشویی را ایجاد کند که خواب شما را مختل می‌کند.
7. محیط خواب خود را راحت کنید. دما، نور و سر و صدا باید کنترل شوند تا اتاق خواب برای به خواب رفتن (و ماندن) مناسب باشد. تخت شما باید راحت باشد و اگر حیوان خانگی دارید که در اتاق با شما می‌خوابد، اگر حیوان خانگی شما شب‌ها سر و صدا می‌کند، در نظر بگیرید که آن را در جای دیگری بخوابانید.
8. قبل از خواب، تمام نگرانی‌هایتان را کنار بگذارید. اگر متوجه شدید که در رختخواب دراز کشیده‌اید و به فردا فکر می‌کنید، زمانی را – مثلاً بعد از شام – برای مرور روز و برنامه‌ریزی برای روز بعد در نظر بگیرید. هدف این است که از انجام این کارها هنگام تلاش برای خوابیدن خودداری کنید. همچنین مفید است که قبل از ترک محل کار، فهرستی از مثلاً وظایف مربوط به کار برای روز بعد تهیه کنید. این کار حداقل یک سری از نگرانی‌ها را از بین می‌برد.
9. استرس را کاهش دهید. تعدادی روش درمانی آرامش‌بخش و کاهش استرس وجود دارد که ممکن است بخواهید برای آرام کردن ذهن و بدن قبل از خواب امتحان کنید. نمونه‌هایی از آن شامل آرامش پیشرونده عضلات (شاید با نوارهای صوتی)، تکنیک‌های تنفس عمیق، تصویرسازی ذهنی، مدیتیشن و بیوفیدبک است.
10. شرکت در درمان شناختی رفتاری (CBT) را در نظر بگیرید. CBT به برخی از افراد مبتلا به بی‌خوابی کمک می‌کند تا افکار و باورهای نامناسبی را که ممکن است در بی‌خوابی نقش داشته باشند، شناسایی و اصلاح کنند. علاوه بر این، درمان شناختی می‌تواند اطلاعات مناسبی در مورد هنجارهای خواب، تغییرات خواب مرتبط با سن به شما بدهد و در تعیین اهداف معقول خواب، از جمله موارد دیگر، به شما کمک کند.

نوشته ۱۰ نکته برای غلبه بر بی‌خوابی اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

سردرد سینوسی چیست؟

سردرد سینوسی، درد و فشار آزاردهنده‌ای در سینوس‌ها، فضاهای پشت چشم‌ها، گونه‌ها و پیشانی است. این نوع سردرد می‌تواند نشانه عفونت سینوسی باشد. این سردرد باید پس از رفع عفونت از بین برود. در عین حال، می‌توانید سردرد سینوسی را با مسکن‌ها و داروهایی برای رفع احتقان درمان کنید.

علائم سردرد سینوسی

ممکن است علائمی مانند این موارد را همراه با سردرد سینوسی داشته باشید:

• درد و فشار در اطراف سینوس‌ها- در پیشانی، گونه‌ها، پشت و بین چشم‌ها و بالای بینی
• حساسیت هنگام لمس صورت
• دردی که با خم شدن یا دراز کشیدن یا تغییر ناگهانی دما بدتر می‌شود
• درد بدتر در صبح به دلیل تجمع مخاط در طول شب
• درد در دندان‌های بالایی

اگر درد تنها علامت شماست، احتمالاً سردرد سینوسی ندارید. سردرد سینوسی معمولاً علائم دیگری نیز دارد، از جمله:

• گرفتگی بینی
• ترشحات بینی
• سرفه
• گلودرد
• خستگی

درمان سردرد سینوسی بدون نسخه

پزشک شما ممکن است درمان همزمان درد و علت سردرد سینوسی را پیشنهاد کند. آنها ممکن است این داروها را که می‌توانید بدون نسخه تهیه کنید، توصیه کنند:

مسکن‌ها. داروهایی مانند استامینوفن، ایبوپروفن یا ناپروکسن ممکن است کمک کنند. همیشه برچسب را بخوانید و از آنها پیروی کنید و بدون مشورت با پزشک، بیش از 10 روز متوالی از آنها استفاده نکنید.

داروهای ضد احتقان. این داروها به باز شدن حفره‌های سینوسی مسدود شده شما کمک می‌کنند. آنها این کار را با کاهش تورم و مخاط در مجاری بینی شما انجام می‌دهند.

دستورالعمل‌ها را با دقت دنبال کنید. نباید بیش از ۳ روز متوالی از اسپری ضد احتقان بینی استفاده کنید، در غیر این صورت ممکن است گرفتگی بینی شما بدتر شود. و بیش از ۷ روز از ضد احتقان‌های خوراکی استفاده نکنید. اگر داروی مسکن نیز مصرف می‌کنید، مطمئن شوید که ضد احتقان حاوی همان مسکن نباشد تا به طور تصادفی بیش از حد مصرف نکنید.

اسپری‌های استروئیدی بینی. در برخی موارد، پزشک ممکن است اسپری بدون نسخه و داروهای دیگری را برای کاهش احتقان و درد پیشنهاد کند. استفاده طولانی مدت از این داروها بی‌خطر است، اما ابتدا با پزشک خود مشورت کنید. 

آنتی‌هیستامین‌ها. اگر آلرژی باعث مشکلات سینوسی شما شده باشد، این داروها ممکن است کمک کنند. برخی از آنها می‌توانند باعث خواب‌آلودگی شوند، بنابراین قبل از رانندگی یا انجام هر کار دیگری که نیاز به هوشیاری دارد، حتماً برچسب را بررسی کنید. 

داروهای تجویزی سردرد سینوسی

داروهای بدون نسخه ممکن است برای تسکین سردرد سینوسی کافی باشند. اگر سردرد شما پس از یک هفته بهبود نیافت یا بدتر شد، پزشک ممکن است یکی از این داروهای تجویزی سردرد سینوسی را برای شما تجویز کند.

آنتی‌بیوتیک‌ها

اگر عفونت سینوس شما ناشی از باکتری باشد، آنتی‌بیوتیک‌هایی مانند آموکسی‌سیلین داروی مناسبی هستند. این داروها می‌توانند عفونت را از بین ببرند و تورم سینوس‌ها را با مصرف ۵ تا ۱۰ روز کاهش دهند. اگر عفونت سینوس شما ناشی از ویروس باشد، آنتی‌بیوتیک‌ها کمکی نخواهند کرد.

کورتیکواستروئیدها

این داروها التهاب سینوس‌های شما را کاهش می‌دهند و ممکن است به علائم سردرد سینوسی کمک کنند. استروئیدها به صورت قرص یا اسپری بینی موجود هستند. به دلیل عوارض جانبی احتمالی مانند ضعف استخوان‌ها و عفونت‌ها، پزشکان معمولاً استروئیدها را برای مدت طولانی تجویز نمی‌کنند.

مهارکننده‌های لکوترین

این داروها لوکوترین‌ها، مواد شیمیایی که بدن شما در طول واکنش آلرژیک تولید می‌کند را مسدود می‌کنند. مهارکننده‌های لوکوترین التهاب را کاهش می‌دهند و علائم سینوسی مانند گرفتگی بینی و آبریزش بینی را تسکین می‌دهند. نمونه‌هایی از این داروها عبارتند از:

• مونته‌لوکاست (سینگولایر)
• زفیرلوکاست (آکولات)
• زیلتون (زایفلو) 

درمان‌های خانگی سردرد سینوسی

برای خلاص شدن از شر سردرد سینوسی، باید عفونتی که باعث آن شده است را درمان کنید. در حالی که عفونت را مدیریت می‌کنید، در اینجا چند درمان خانگی برای کمک به شما در بهبود حال‌تان آورده شده است.

استنشاق بخار

تنفس در هوای گرم و مرطوب ممکن است مقداری از مخاطی را که باعث سردرد سینوسی شما می‌شود، از بین ببرد. یک مطالعه نشان داد که استنشاق بخار، سردردهای سینوسی را کاهش می‌دهد، اگرچه به سایر علائم سینوسی مانند گرفتگی بینی کمکی نمی‌کند. 

اگر می‌خواهید استنشاق بخار را امتحان کنید، یک حوله روی سر خود بیندازید، بالای یک کاسه یا قابلمه آب جوش بایستید و بخار را استنشاق کنید. بعد از جوش آمدن آب یک دقیقه صبر کنید تا خودتان را نسوزانید. این کار را یک یا دو بار در روز و هر بار به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه انجام دهید. همچنین می‌توانید در حمام بایستید و در حالی که دوش آب گرم در حال جریان است، بخار را استنشاق کنید.

کمپرس گرم

یک لیف حمام را با آب گرم مرطوب کنید و آن را روی قسمت دردناک صورت خود قرار دهید تا مجاری بینی شما باز شود. سپس یک لیف حمام خنک و مرطوب را برای تسکین درد روی آن قرار دهید.

استفاده از دستگاه‌های مرطوب‌کننده

اگر خشکی هوا باعث مشکلات سینوسی شما شده باشد، دستگاه‌های بخور می‌توانند به کاهش احتقان کمک کنند. این دستگاه‌ها رطوبت هوا را افزایش می‌دهند. مهم است که هر ۳ روز یکبار یا بیشتر دستگاه بخور خود را بشویید. وقتی گرد و غبار وارد بخار می‌شود، می‌تواند آلرژی و آسم را بدتر کند.

مایعات گرم بنوشید

مایعات، مخاط موجود در مجاری بینی شما را رقیق کرده و تخلیه آن را آسان‌تر می‌کنند. مایعات گرم مانند آب مرغ و چای گیاهی هنگام بیماری، احساس آرامش ایجاد می‌کنند و بخاری تولید می‌کنند که می‌توانید آن را استنشاق کنید.

دستگاه بیوالکتریک سینوس برای سردردهای سینوسی

کلییرآپ یک محرک الکتریکی عصب است که درد و گرفتگی سینوس‌ها را تا ۶ ساعت تسکین می‌دهد. وقتی نوک گرد دستگاه را روی صورت خود می‌چرخانید، جریان الکتریکی خفیفی به سینوس‌های شما اعمال می‌شود.

طبق گفته سازنده، ClearUp به دو روش کار می‌کند. جریان الکتریکی اعصاب سینوس‌های شما را تحریک می‌کند. این امر باعث آزاد شدن نوراپی نفرین می‌شود، هورمونی که رگ‌های خونی را تنگ می‌کند و تورم و فشار را در سینوس‌های شما کاهش می‌دهد. این دستگاه همچنین با تحریک عصب سه قلو و جلوگیری از ارسال حس درد از صورت به مغز، درد و فشار را تسکین می‌دهد. می‌توانید از ClearUp به مدت ۵ دقیقه در هر بار، تا چهار بار در روز استفاده کنید. 

عوارض جانبی این دستگاه خفیف است، از جمله:

• قرمزی در صورت
• پرش عضلانی در پلک
• سردرد

اگر موارد زیر را دارید، از این دستگاه استفاده نکنید:

• داشتن ضربان‌ساز، کاشت حلزون، تحریک عمقی مغز یا سایر دستگاه‌های کاشته‌شده
• هرگونه وسیله فلزی در گونه، بینی یا پیشانی خود داشته باشید
• مشکلی در اعصاب جمجمه‌ای مغز خود دارید

اگر بیماری قلبی دارید، قبل از استفاده از ClearUp با پزشک خود مشورت کنید. این دستگاه برای کودکان زیر ۱۸ سال مناسب نیست.

سینوپلاستی با بالون برای تسکین سردرد سینوسی

این روش کم‌تهاجمی می‌تواند گزینه‌ای باشد اگر سینوزیت مزمن دارید و سایر درمان‌ها درد سینوس شما را تسکین نداده‌اند. می‌توانید سینوپلاستی بالون را در اتاق عمل در حالی که تحت بیهوشی عمومی هستید یا در مطب پزشک در حالی که بیدار هستید اما آرام‌بخش دریافت می‌کنید، انجام دهید. 

در طول سینوپلاستی با بالون، جراح یک بالون کوچک را از بینی شما به سینوس‌هایتان وارد می‌کند و آن را باد می‌کند تا دهانه سینوس شما گشادتر شود. این کار باعث می‌شود مخاط راحت‌تر از سینوس‌های شما تخلیه شود. شما باید بتوانید در همان روز عمل به خانه بروید.

بعد از جراحی، ممکن است کمی درد و ترشحات خونی از بینی داشته باشید. اگر علائم سینوس شما دوباره عود کند، ممکن است به عمل دیگری نیاز داشته باشید.

چگونه فوراً از شر سردرد سینوسی خلاص شویم

هیچ راه حل سریعی برای سردردهای سینوسی وجود ندارد. اما درمان علت مشکلات سینوسی با دارو و تغییر سبک زندگی باید به شما کمک کند. می‌توانید مسکن‌ها و کمپرس گرم را برای تسکین سردرد خود امتحان کنید. نوشیدن آب و استراحت نیز می‌تواند کمک کند.

چگونه از سردرد سینوسی جلوگیری کنیم

با جلوگیری از عفونت‌های سینوسی و آلرژی‌هایی که باعث سردرد سینوسی می‌شوند، می‌توانید از آن جلوگیری کنید. این نکات را برای جلوگیری از سردرد سینوسی امتحان کنید:

دست‌هایتان را بشویید.  شستن دست‌ها میکروب‌هایی را که باعث عفونت سینوس می‌شوند از بین می‌برد. همچنین سعی کنید از هر کسی که بیمار است دوری کنید.

محرک‌های خود را بشناسید.  از چیزهایی که در گذشته باعث سردرد سینوسی می‌شدند، مانند غذاهای خاص یا بوها، دوری کنید. همچنین از آلرژن‌هایی مانند گرد و غبار و گرده اجتناب کنید، یا اگر مجبورید در نزدیکی این محرک‌های آلرژی باشید، ماسک بزنید.

سرماخوردگی و عفونت‌های سینوسی را به سرعت درمان کنید.  درمان سریع می‌تواند از ایجاد سردرد توسط این عفونت‌ها جلوگیری کند.

اگر آلرژی فصلی دارید، به متخصص آلرژی مراجعه کنید. آنها می‌توانند برای جلوگیری از تبدیل گرفتگی بینی به عفونت سینوس، دارو تجویز کنند.

درمان پولیپ بینی.  این توده‌ها می‌توانند سینوس‌های شما را مسدود کرده و باعث سردردهای سینوسی شوند. اسپری‌ها، قرص‌ها و جراحی، پولیپ‌ها را درمان می‌کنند.

رفع انحراف تیغه بینی.  این زمانی است که دیواره غضروف و استخوان که حفره بینی شما را از هم جدا می‌کند، خارج از مرکز قرار دارد. در برخی افراد، انحراف تیغه بینی می‌تواند باعث مشکلات تنفسی و سردرد شود. جراحی به نام سپتوپلاستی راهی برای رفع انحراف تیغه بینی است.

چه زمانی برای سردرد سینوسی به پزشک مراجعه کنیم؟

می‌توانید با داروهای بدون نسخه و درمان‌های خانگی شروع کنید. اگر سردرد شما با این درمان‌ها برطرف نشد، یا اگر بیش از ۱۰ روز طول کشید، به پزشک مراجعه کنید. 

در صورت وجود موارد زیر، فوراً کمک پزشکی دریافت کنید:

• تب بالایی هم داری
• سردرد شما ناگهانی و شدید است 
• همراه با سردرد، دچار از دست دادن حافظه، گیجی، مشکل در حفظ تعادل یا صحبت کردن، بی‌حسی یا سوزن سوزن شدن می‌شوید.
• سردرد همراه با تب، سفتی گردن، حالت تهوع و استفراغ دارید
• سردرد در یک چشم است و آن چشم قرمز است

خلاصه مطلب

سردرد سینوسی باعث درد و فشار در پشت پیشانی، چشم‌ها و گونه‌ها می‌شود. این می‌تواند نشانه عفونت سینوسی باشد. مسکن‌های بدون نسخه و درمان‌های خانگی ممکن است سردرد را تسکین دهند. اگر با این درمان‌ها از بین نرفت، برای داروهای تجویزی یا سایر درمان‌ها به پزشک مراجعه کنید.

سوالات متداول در مورد سردرد سینوسی

چگونه از شر سردرد سینوسی خلاص شوم؟

می‌توانید با داروهای بدون نسخه مانند آنتی‌هیستامین‌ها، ضد احتقان‌ها یا مسکن‌ها شروع کنید. اگر این داروها کمکی نکردند، ممکن است عفونتی داشته باشید که نیاز به درمان با آنتی‌بیوتیک دارد.

سردرد سینوسی چه حسی دارد؟

در سردرد سینوسی، درد و فشار شدیدی در گونه‌ها، پیشانی و بینی خود احساس خواهید کرد. این درد ممکن است با خم شدن یا دراز کشیدن بدتر شود.

چگونه فشار سینوس‌ها را آزاد می‌کنید؟

برای کاهش فشار سینوس‌ها، از اسپری بینی ضد احتقان، آنتی‌هیستامین یا استروئید بدون نسخه استفاده کنید. پیشانی، بینی و کناره‌های صورت خود را با انگشتان خود ماساژ دهید. یا بخار دوش یا کتری آب جوش را استنشاق کنید.

آیا ممکن است سردرد سینوسی بدون گرفتگی داشته باشم؟

اگر بدون گرفتگی بینی، فشار و درد دارید، ممکن است میگرن یا سردرد تنشی داشته باشید. یک پزشک گوش، حلق و بینی یا متخصص مغز و اعصاب می‌تواند آزمایش‌هایی انجام دهد تا نوع سردرد شما را تشخیص دهد.

نوشته چگونه سردرد سینوسی را درمان کنیم اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

مردمک‌های گشاد شده چیستند؟

به آینه نگاه می‌کنید و متوجه می‌شوید که حلقه‌های تیره وسط چشمانتان بزرگتر از حد معمول شده‌اند. چه اتفاقی دارد می‌افتد؟ آن حلقه‌های تیره، مردمک‌های شما هستند، روزنه‌هایی که نور را وارد چشم شما می‌کنند تا بتوانید ببینید.

ماهیچه‌های قسمت رنگی چشم شما که عنبیه نامیده می‌شود، اندازه مردمک چشم شما را کنترل می‌کنند. مردمک‌های شما بسته به میزان نور اطرافتان، بزرگتر یا کوچکتر می‌شوند. در نور کم، مردمک‌های شما باز یا گشاد می‌شوند تا نور بیشتری را وارد کنند. در نور زیاد، آنها کوچک‌تر یا تنگ‌تر می‌شوند تا نور کمتری را وارد کنند.

گاهی اوقات، مردمک چشم می‌تواند بدون هیچ تغییری در نور گشاد شود. اصطلاح پزشکی برای این حالت میدریازیس است. داروها، آسیب‌ها و بیماری‌ها همگی می‌توانند باعث این وضعیت چشمی شوند. در اینجا نگاهی دقیق‌تر به برخی از علل آن می‌اندازیم.

داروهایی که باعث گشاد شدن مردمک چشم می‌شوند

برخی داروها می‌توانند بر عضلاتی که مردمک چشم شما را کنترل می‌کنند تأثیر بگذارند و از کوچک شدن آنها هنگام تابش نور جلوگیری کنند. این داروها عبارتند از:

• آتروپین ( آتروپن )، که مشکلات ریتم قلب، مشکلات معده و برخی از انواع مسمومیت را درمان می‌کند
• آنتی‌هیستامین‌ها ، مانند دیفن هیدرامین  ( بنادریل ، جناهیست ، نارامین ، سومینکس، یونیسوم )
• داروهای ضد احتقان، مانند سودوافدرین ( آفرینول ، سودافد )
• داروهای ضد تهوع و تهوع ناشی از حرکت ، مانند دیمن هیدرینات ( درامامین ) یا چسب اسکوپولامین
• داروهای پارکینسون، مانند آمانتادین (سیمترل) و کاربیدوپا-لوودوپا (سینمت)
• داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای ، مانند آمیتریپتیلین (الاویل) و دزیپرامین (نورپرامین)
• سم بوتولینوم ( بوتاکس ، میوبلوک )
• داروهای ضد تشنج، مانند فنوباربیتال (لومینال) و توپیرامات (توپاماکس)

سوء مصرف مواد مخدر و گشاد شدن مردمک چشم

گشاد شدن مردمک چشم یکی از نشانه‌های مصرف مواد مخدر غیرقانونی توسط فرد است ، مانند:

• آمفتامین‌ها
• کوکائین
• اکستازی
• ال اس دی

این داروها بر عضله‌ای که مردمک چشم را گشاد می‌کند تأثیر می‌گذارند و واکنش آن را به نور کند می‌کنند. بنابراین، حتی در یک اتاق روشن، چشم‌ها گشاد می‌مانند. ترک این داروها نیز می‌تواند باعث شود مردمک‌ها کاملاً باز بمانند.

الکل و دانش‌آموزان

سوءمصرف طولانی‌مدت الکل همچنین می‌تواند بر گشاد شدن و تنگ شدن چشم تأثیر بگذارد. در صورت مشاهده این تغییرات با چشم پزشک مشورت کنید.

آسیب یا بیماری مغزی

فشاری که پس از آسیب سر، سکته مغزی یا تومور در داخل مغز شما ایجاد می‌شود ، می‌تواند به عضلات عنبیه آسیب برساند، که به طور معمول باعث باز و بسته شدن مردمک چشم شما می‌شوند. یک یا هر دو مردمک شما می‌توانند در حالت گشاد شده ثابت شوند و نتوانند به نور واکنش نشان دهند. در این صورت، باید فوراً به پزشک مراجعه کنید.

اگر دچار آسیب سر شده‌اید ، پزشک یا پرستار ممکن است در طول معاینه نوری به چشم شما بتاباند تا ببیند آیا مردمک چشم شما کوچک‌تر می‌شود یا خیر.

گشاد شدن مردمک چشم و میگرن

اگر میگرن دارید و متوجه شدید که مردمک چشمتان خیلی گشاد شده است، فوراً به پزشک مراجعه کنید. این نشانه یک بیماری جدی یا تهدیدکننده زندگی است.

آسیب چشم

آسیب دیدگی چشم می‌تواند به اعصاب یا عضلات عنبیه که اندازه مردمک چشم را کنترل می‌کنند، آسیب برساند. این اتفاق همچنین می‌تواند بعد از جراحی چشم، مانند برداشتن آب مروارید یا پیوند قرنیه ، رخ دهد.

میدریازیس یک طرفه خوش خیم اپیزودیک

این وضعیت به این معنی است که فقط یکی از مردمک‌ها گشاد شده است. پزشکان گاهی اوقات آن را “خوش‌خیم” می‌نامند، در حالی که به هیچ بیماری جدی مربوط نیست، اما گاهی اوقات می‌تواند زنان جوانی را که میگرن دارند، تحت تأثیر قرار دهد. مردمک چشم معمولاً ظرف چند ساعت به اندازه طبیعی خود برمی‌گردد، اما می‌تواند چندین روز طول بکشد. شما هنوز هم باید برای رد هرگونه مشکل جدی به پزشک مراجعه کنید.

تفاوت بین مردمک‌های بادکرده و مردمک‌های نوک‌تیز

مردمک‌های متورم یا گشاد به این معنی است که مردمک‌های شما بزرگتر از حد معمول هستند. مردمک‌های نقطه‌ای، که میوز یا میوز مردمک نامیده می‌شوند، زمانی هستند که حتی با تغییر نور، کوچک یا منقبض می‌شوند. این وضعیت می‌تواند در هر دو چشم یا فقط در یکی از آنها رخ دهد. علل شایع مردمک‌های نقطه‌ای شامل سکته مغزی و استفاده از مواد افیونی، باربیتورات‌ها و سایر داروها است.

چه زمانی برای گشاد شدن مردمک چشم به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر مردمک‌های چشم شما بزرگ شده‌اند و در نور شدید کوچک نمی‌شوند، برای معاینه به پزشک یا متخصص چشم مراجعه کنید. اگر دچار آسیب سر شده‌اید و مردمک‌های چشم شما بزرگتر به نظر می‌رسند – به خصوص اگر یک مردمک از دیگری بزرگتر است – از اورژانس کمک بگیرید.

پزشک چشمان شما را معاینه خواهد کرد. همچنین ممکن است آزمایش‌های تصویربرداری مانند سی‌تی‌اسکن یا ام‌آر‌آی برای بررسی آسیب یا سایر مشکلات مغزی شما انجام شود.

چگونه مردمک‌های گشاد شده را مدیریت کنیم؟

اگر دارویی باعث گشاد شدن مردمک چشم شما شود، پس از از بین رفتن اثر دارو، مردمک‌ها باید به حالت عادی برگردند. در صورت امکان، سعی کنید در آینده از مصرف آن دارو خودداری کنید. اگر برای یک مشکل سلامتی به این دارو نیاز دارید ، از پزشک خود بپرسید که آیا داروی دیگری وجود دارد که بتوانید امتحان کنید و روی چشمان شما تأثیر نگذارد.

چگونه از چشمان خود در هنگام گشاد شدن مردمک محافظت کنیم؟

در حالی که چشمان شما گشاد شده است، نسبت به حالت معمول به نور حساس‌تر خواهند بود. سعی کنید از مکان‌های پرنور دوری کنید. هنگام بیرون رفتن از عینک آفتابی استفاده کنید. گاهی اوقات، گشاد شدن مردمک چشم می‌تواند بر چشم شما تأثیر بگذارد. از چشم پزشک خود بپرسید که آیا لازم است تا زمانی که مردمک چشم شما به اندازه طبیعی خود برنگردد، از رانندگی خودداری کنید یا خیر.

نکات کلیدی در مورد گشاد شدن مردمک چشم

وقتی متوجه شدید که مردمک چشمتان به طور غیرمعمولی بزرگ است، می‌تواند به دلیل میدریازیس باشد، وضعیتی که در آن مردمک چشم بدون تغییر در نور گشاد می‌شود. عوامل مختلفی می‌توانند باعث گشاد شدن چشم شوند، از جمله برخی داروها و مواد مخدر غیرقانونی، شرایطی مانند آسیب‌های مغزی، سکته مغزی یا تومورها، و آسیب‌ها و جراحی‌های چشمی. اگر مردمک چشم گشاد شده شما در نتیجه دارو باشد، معمولاً پس از از بین رفتن اثرات دارو به حالت عادی برمی‌گردد. بهتر است از نور شدید اجتناب کنید و در این مدت از عینک محافظ مانند عینک آفتابی استفاده کنید. اگر مردمک چشم شما در شرایط پرنور یا پس از آسیب به سر گشاد می‌ماند، همیشه با پزشک صحبت کنید.

نوشته چرا مردمک چشم‌هایم بزرگ به نظر می‌رسند؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.