ترشح نوک پستان چیست؟

هر کسی که نوک پستان دارد می‌تواند دچار ترشح نوک پستان شود – مایعی که از یک یا هر دو نوک پستان خارج می‌شود. اما این اتفاق در بین زنان شایع‌تر است.

اگر به نوزاد شیر نمی‌دهید، مشاهده ترشح از نوک پستان می‌تواند نگران‌کننده باشد. اما اگر متوجه ترشح از نوک پستان خود شدید، دلیلی برای وحشت وجود ندارد. اگرچه ترشح از نوک پستان می‌تواند جدی باشد، اما در بیشتر موارد، یا طبیعی است یا ناشی از یک بیماری جزئی است.

ترشح نوک پستان در مردان، نگران‌کننده‌تر است. در صورت مشاهده این موضوع، به پزشک مراجعه کنید.

اگر به نوزاد شیر نمی‌دهید، هر زمان که متوجه ترشح از پستان شدید، باید با پزشک خود تماس بگیرید. بر اساس علائم شما و نتایج آزمایش‌های تشخیصی، پزشک شما بهترین روش درمانی را انتخاب خواهد کرد.

انواع ترشحات نوک سینه

ترشحات نوک پستان می‌تواند رنگ‌های مختلفی داشته باشد.

به طور کلی، اگر ترشح از هر دو پستان باشد، احتمال کمتری وجود دارد که مشکل جدی باشد. اگر فقط هنگام فشردن نوک سینه‌ها ترشح مشاهده می‌کنید، احتمالاً مشکل جدی‌تری نیست. 

ترشح فقط از یک پستان، به خصوص اگر خونی باشد یا بدون فشار خارج شود، ممکن است نشانه یک بیماری جدی‌تر باشد.

ترشح سبز رنگ از نوک پستان

اگر ترشحات شما سبز رنگ است، نوعی از آن به نام فیزیولوژیکی شناخته می‌شود. معمولاً بی‌ضرر است. علل آن شامل واکنش به دارو یا مشکل تیروئید است. یکی دیگر از علل احتمالی، کیست در پستان شماست.

ترشح زرد رنگ از نوک پستان

این نوع دیگری از ترشحات فیزیولوژیکی است. اگر کدر یا چرک مانند باشد، ممکن است عفونتی در پستان خود داشته باشید.

ترشح سفید نوک پستان

این نیز نوعی ترشح فیزیولوژیکی است. معمولاً در اثر تغییرات هورمونی، از جمله تغییرات هورمونی در دوران بارداری و هنگام قطع شیردهی، ایجاد می‌شود. 

ترشح قهوه‌ای نوک پستان

این نوع ممکن است ناشی از انسداد مجرای پستان باشد. همچنین ممکن است به تغییرات فیبروکیستیک در پستان شما اشاره داشته باشد، به این معنی که شما در حال ایجاد کیست هستید.

ترشح خونی از نوک پستان

این می‌تواند به این معنی باشد که شما یک توده خوش‌خیم به نام پاپیلوما در پستان خود دارید. در موارد نادر، این نشانه سرطان پستان است.

ترشح شفاف از نوک پستان

اگر فقط از یک نوک پستان ترشح شفاف دارید، این می‌تواند نشانه‌ی وجود پاپیلوما باشد. همچنین ممکن است به معنای انسداد مجرای نوک پستان باشد. و همچنین می‌تواند نشانه‌ی سرطان پستان باشد. 

اگر مطمئن نیستید که ترشح نوک پستان شما چه رنگی است، سعی کنید آن را با یک دستمال سفید پاک کنید. این لکه ممکن است به شما در تشخیص رنگ کمک کند.

بافت ترشحات نوک پستان شما همچنین می‌تواند به پزشک در مورد وضعیت شما سرنخی بدهد. اصطلاحاتی که پزشکان برای توصیف بافت استفاده می‌کنند عبارتند از: 

• سروزی (زرد)
• موکینوس (شفاف و آبکی)
• شیری
• خونین
• چرکی (مانند چرک)
• چند رنگ و چسبنده
•  خون‌آلود (صورتی) 

ترشحات طبیعی و غیرطبیعی نوک پستان

اگر ترشح بدون هیچ گونه تماس، تحریک یا سوزش خارجی پستان رخ دهد، احتمال غیرطبیعی بودن آن بیشتر است.

اگر نگران ترشح مایع از پستانهایتان هستید، می‌توانید آنها را فشار دهید تا ترشحات را بررسی کنید. این کار در واقع می‌تواند ترشحات را بدتر کند. رها کردن نوک سینه‌ها برای مدتی به حال خود ممکن است به بهبود وضعیت کمک کند.

علائم دیگری که ممکن است نشان دهنده غیرطبیعی بودن ترشحات شما باشند عبارتند از: 

• درد در پستان شما
• توده‌ای در پستان شما
• تغییرات در پوست پستان شما
• می‌توانید تشخیص دهید که ترشحات از یک مجرا می‌آیند.

ترشح نوک پستان در مردان

اگر مرد هستید، ترشح نوک سینه باید توسط پزشک بررسی شود. این ترشح ممکن است ناشی از عفونت یا دارو باشد، اما می‌تواند نشانه سرطان سینه نیز باشد.

چه چیزی باعث ترشح طبیعی نوک سینه می‌شود؟

علل ترشح طبیعی نوک سینه عبارتند از:

بارداری. در مراحل اولیه بارداری، ممکن است متوجه ترشح شفاف از نوک سینه‌های خود شوید. در مراحل بعدی بارداری، این ترشحات ممکن است ظاهری آبکی و شیری پیدا کنند.

قطع شیردهی. حتی پس از قطع شیردهی، ممکن است متوجه شوید که ترشحات سینه مانند شیر ادامه دارد.

تحریک. نوک سینه‌ها ممکن است هنگام تحریک یا فشرده شدن، مایع ترشح کنند. ترشح طبیعی نوک سینه همچنین ممکن است زمانی اتفاق بیفتد که نوک سینه‌های شما به طور مکرر توسط سوتین یا در حین ورزش‌های شدید بدنی مانند دویدن، ساییده شوند.

تغییرات هورمونی. این تغییرات می‌توانند باعث ترشح شیری رنگ شوند اما ربطی به شیردهی ندارند. وقتی این نوع ترشح را دارید، به آن گالاکتوره می‌گویند. این ممکن است ناشی از افزایش پرولاکتین، هورمونی که باعث تولید شیر می‌شود، باشد. 

برانگیختگی جنسی. این می‌تواند باعث ترشح از نوک پستان‌های شما شود. 

داروها. این داروها می‌توانند شامل داروهای هورمونی ضدبارداری و داروهای ضدافسردگی باشند.

استرس. برخی مطالعات نشان داده‌اند که استرس می‌تواند باعث آزاد شدن پرولاکتین در بدن شود. 

چه چیزی باعث ترشحات غیرطبیعی نوک پستان می‌شود؟

تعدادی از بیماری‌های غیرسرطانی می‌توانند باعث ترشح از نوک پستان شوند.

تغییرات فیبروکیستیک پستان. فیبروکیستیک به وجود یا ایجاد بافت فیبری و کیست اشاره دارد. تغییرات فیبروکیستیک در پستان‌های شما ممکن است باعث ایجاد توده یا ضخیم شدن در بافت پستان شما شود. اما به این معنی نیست که سرطان وجود دارد. تغییرات فیبروکیستیک پستان علاوه بر ایجاد درد و خارش، گاهی اوقات می‌تواند باعث ترشح شفاف، سفید، زرد یا سبز از نوک پستان شود.

گالاکتوره. این وضعیتی را توصیف می‌کند که در آن شیر یا ترشحات شیری از نوک سینه ترشح می‌شود، حتی اگر شیردهی نکنید. گالاکتوره یک بیماری نیست و علل احتمالی زیادی دارد. این علل عبارتند از:

• تومورهای غده هیپوفیز
• داروهای خاص
• برخی گیاهان دارویی مانند انیسون و رازیانه
• کم‌کاری تیروئید
• مواد مخدر، از جمله ماری جوانا

عفونت. ترشح نوک سینه که حاوی چرک باشد، ممکن است به معنای وجود عفونت در سینه شما باشد. این حالت همچنین به عنوان ماستیت شناخته می‌شود. ماستیت معمولاً در زنانی که شیر می‌دهند دیده می‌شود. اما می‌تواند در زنانی که شیر نمی‌دهند نیز اتفاق بیفتد. اگر در سینه خود عفونت یا آبسه دارید ، ممکن است متوجه شوید که سینه شما دردناک، قرمز یا در لمس گرم است.

گشاد شدن مجرای پستان. این دومین علت شایع ترشحات غیرطبیعی نوک پستان است. این حالت معمولاً در افرادی که به یائسگی نزدیک می‌شوند، دیده می‌شود. این وضعیت منجر به التهاب و احتمالاً انسداد مجاری زیر نوک پستان می‌شود. وقتی این اتفاق می‌افتد، می‌تواند عفونتی وجود داشته باشد که منجر به ترشحات غلیظ و سبزرنگ نوک پستان می‌شود.

پاپیلوم‌های داخل مجاری. اینها توده‌های غیرسرطانی در مجاری سینه هستند. آنها شایع‌ترین دلیل ترشحات غیرطبیعی نوک پستان در زنان هستند. وقتی ملتهب می‌شوند، پاپیلوم‌های داخل مجاری ممکن است باعث ترشح نوک پستان شود که حاوی خون یا بافت چسبنده است.

ارتباط بین ترشحات نوک سینه و سرطان

بیشتر ترشحات نوک پستان یا طبیعی هستند یا ناشی از یک بیماری خوش‌خیم پزشکی. با این حال، مواردی وجود دارد که ترشح از پستان ممکن است نشانه برخی از انواع سرطان پستان باشد. این احتمال بیشتر است اگر ترشحات نوک پستان شما با یک توده یا جرم در سینه همراه باشد یا اگر ماموگرافی غیرطبیعی داشته باشید.

یکی از انواع سرطان پستان که ممکن است باعث ترشح سینه شود، کارسینوم داخل مجاری است. این سرطان در مجاری پستان، زیر نوک پستان، ایجاد می‌شود.

یکی دیگر از انواع نادر سرطان پستان که ممکن است منجر به ترشح از نوک پستان شود، بیماری پاژه است. این بیماری در مجاری سینه ایجاد می‌شود و سپس به نوک پستان منتقل می‌شود. این بیماری ممکن است باعث خونریزی یا ترشح نوک سینه و هاله اطراف آن شود. بیماری پاژه معمولاً با نوع دیگری از سرطان پستان همراه است.

ترشحات نوک پستان ناشی از سرطان پرستان چه رنگی است؟

ترشح شفاف یا خونی می‌تواند نشانه سرطان پستان باشد. اما می‌تواند نشانه بیماری‌های دیگری نیز باشد. مهم است به یاد داشته باشید که سرطان پستان به ندرت باعث ترشح از نوک پستان‌ها می‌شود.

ترشح نوک پستان چگونه تشخیص داده می‌شود؟

پزشک شما با معاینه فیزیکی و سوالاتی در مورد سابقه پزشکی شما شروع خواهد کرد. 

اگر معاینه شما نشان دهد که ترشحات شما غیرطبیعی است، پزشک ممکن است آزمایش‌های بیشتری درخواست کند. این آزمایش‌ها به یافتن بیماری که باعث مشکل شده است کمک می‌کنند و ممکن است شامل موارد زیر باشند:

• تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی ترشحات
• آزمایش خون
• ماموگرافی و/یا سونوگرافی یک یا هر دو پستان
• اسکن مغز
• برداشتن و بررسی یک یا چند مجرا در نوک سینه با جراحی

نحوه درمان ترشح نوک پستان

نحوه درمان ترشحات نوک پستان شما بستگی به علت آن دارد. ممکن است اصلاً به هیچ درمانی نیاز نداشته باشید. درمان‌ها عبارتند از:

بررسی دارو. اگر دارویی مصرف می‌کنید که باعث ترشح نوک سینه می‌شود، پزشک ممکن است داروی شما را تغییر دهد یا دوز آن را کاهش دهد. 

رفع مشکل. اگر کیست، توده یا مجرای شیری مشکل‌دار دارید، ممکن است لازم باشد آن را بردارید. 

آنتی‌بیوتیک‌ها. اگر عفونت در سینه شما باعث ترشح می‌شود، ممکن است برای رفع آن به آنتی‌بیوتیک نیاز داشته باشید. 

مقابله با سایر بیماری‌ها. ممکن است به درمان بیماری که باعث ترشحات سینه شما می‌شود، مانند مشکل تیروئید، نیاز داشته باشید.

اگر سینه‌هایتان را برای بررسی ترشح فشار می‌دهید، پزشک ممکن است به شما بگوید که این کار را متوقف کنید. رها کردن این کار ممکن است مشکل را حل کند. 

چه زمانی باید نگران ترشح نوک سینه باشیم؟

ترشح نوک سینه اغلب به دلیل بیماری‌های خوش‌خیم ایجاد می‌شود. همچنین ممکن است بیماری شما نیاز به درمان داشته باشد اما غیرسرطانی باشد. در اینجا نشانه‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد ترشحات نوک سینه شما باید به زودی بررسی شود:

• شما مرد هستید.
• ترشح فقط از یک سینه می‌آید.
• ترشحات خونی است.
• وقتی سینه‌هایتان را فشار نمی‌دهید، مایعی از آنها خارج می‌شود.
• سینه شما دردناک است.
• احساس توده می‌کنید.
• تغییراتی در پوست سینه خود مشاهده می‌کنید.
• ترشح چرک مانند است یا علائم دیگری از عفونت مشاهده می‌کنید.

برای هرگونه ترشحی که برای شما جدید است یا بیش از چند هفته طول می‌کشد، باید به پزشک مراجعه کنید. 

خلاصه مطلب

ترشح نوک پستان می‌تواند به دلایل زیادی اتفاق بیفتد که برخی از آنها بی‌ضرر هستند. رنگ و غلظت ترشحات شما می‌تواند سرنخ‌هایی در مورد علت به پزشک بدهد. از جمله دلایل احتمالی ترشح نوک پستان می‌توان به تغییرات هورمونی، عفونت، تحریک بیش از حد و استرس اشاره کرد. اگر مرد هستید، اگر ترشح خونی است، اگر توده‌ای احساس می‌کنید یا اگر در سینه خود درد دارید، باید فوراً به پزشک مراجعه کنید. هر ترشحی که برای شما جدید است یا پس از چند هفته خود به خود برطرف نمی‌شود، باید توسط پزشک بررسی شود. 

سوالات متداول در مورد ترشحات نوک سینه

ترشح نوک سینه چند روز طول می کشد؟

اگر به نوزاد شیر داده‌اید، نشت مایع پس از قطع شیردهی غیرمعمول نیست. اگر به نوزاد شیر نداده‌اید و ترشحی دارید که بیش از چند هفته ادامه دارد، به پزشک مراجعه کنید. 

ترشحات نوک سینه از چه چیزی تشکیل شده است؟

ترشح نوک سینه شما ممکن است شیر ​​باشد. همچنین می‌تواند چرک ناشی از عفونت یا مایعات ناشی از سایر مشکلات سینه شما باشد. 

ترشحات ناسالم نوک سینه چه شکلی هستند؟

ترشحی که خونی، صورتی یا شفاف باشد می‌تواند نشانه سرطان سینه باشد، اگرچه شرایط غیرسرطانی نیز می‌توانند باعث آن شوند. 

چگونه می‌توانم ترشح پستان را متوقف کنم؟

اگر برای بررسی ترشح، پستان‌های خود را فشار می‌دهید، این کار را متوقف کنید. این نوع تحریک ممکن است وضعیت را بدتر کند. لباس‌هایی که سینه‌های شما را می‌سایند نیز می‌توانند به مشکل بیفزایند. هنگامی که پزشک علت ترشح نوک سینه شما را تشخیص داد، می‌توانید درمانی را شروع کنید که به مشکل پایان دهد. 

نوشته ترشحات پستان و نوک پستان: چه معنایی می‌تواند داشته باشد؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

افراد مبتلا به بیماری آلزایمر ممکن است به‌راحتی مضطرب یا ناراحت شوند. آن‌ها ممکن است بی‌قرار باشند، نتوانند بخوابند یا مدام به جلو و عقب راه بروند. این مشکلات که «بی‌قراری» نامیده می‌شوند، می‌توانند آن‌ها را از داشتن یک برنامه طبیعی روز و شب بازدارند و ممکن است برای عزیز شما یا مراقبان او خطرناک شوند.

اغلب، تغییر بزرگ‌ترین عامل تحریک‌کننده بی‌قراری است. این تغییر می‌تواند در برنامه روزانه، محیط اطراف یا افرادی باشد که از آن‌ها مراقبت می‌کنند. گاهی اوقات، این حالت ناشی از ترس یا خستگی است که در آلزایمر شایع هستند. در برخی موارد نیز بی‌قراری ممکن است به دلیل عفونت یا یک مشکل پزشکی دیگر رخ دهد.

اگر عزیز شما دچار بی‌قراری شده و نمی‌توانید علت آن را تشخیص دهید، او را نزد پزشک ببرید تا علت احتمالی بررسی شود.

نکاتی برای مراقبت

ممکن است بتوانید با ساده‌تر کردن برنامه روزانه یا منحرف کردن حواس آن‌ها از عامل استرس‌زا، میزان بی‌قراری را کاهش دهید. چند مورد که می‌توانید امتحان کنید:

یک محیط آرام برای آن‌ها ایجاد کنید. صدای پس‌زمینه تلویزیون یا رادیو را حذف کنید، وسایل اضافی را جمع کنید و وظایف روزانه آن‌ها را تا حد امکان ساده کنید.

دلایل فیزیکی بی‌قراری را بررسی کنید، مانند گرسنگی، تشنگی، نیاز به استفاده از سرویس بهداشتی یا احساس گرما یا سرمای بیش از حد.

ورزش می‌تواند اضطراب و استرس را کاهش دهد. آن‌ها را برای پیاده‌روی ببرید، به باغبانی بپردازید یا موسیقی مورد علاقه‌شان را پخش کنید و با هم برقصید.

از نور کم یا چراغ خواب استفاده کنید تا در شب احساس سردرگمی و ترس کمتری داشته باشند.

احساسات خود را کنترل کنید. ممکن است احساس ناامیدی کنید، اما سعی کنید صدای خود را آرام و یکنواخت نگه دارید و از بحث یا انتقاد پرهیز کنید.

داروها

اگر نتوانید به‌تنهایی بی‌قراری آن‌ها را کنترل کنید یا مشکل بسیار شدید باشد، پزشک ممکن است داروهایی را توصیه کند که کمک‌کننده باشند.

داروهایی که تجویز می‌شوند به علائم عزیز شما بستگی دارند، اما داروهای رایجی که می‌توانند بی‌قراری را کاهش دهند عبارتند از:

داروهایی برای درمان بدبینی و سردرگمی که نورولپتیک‌ها یا داروهای ضدروان‌پریشی نامیده می‌شوند. نمونه‌هایی از این داروها عبارتند از آریپیپرازول (Abilify)، هالوپریدول (Haldol)، اولانزاپین (Zyprexa)، کوئتیاپین (Seroquel)، ریسپریدون (Risperdal) و زیپراسیدون (Geodon). این داروها می‌توانند عوارض جانبی مانند خواب‌آلودگی، سفتی عضلات و حرکات غیرعادی ایجاد کنند. مطالعات برخی از این داروها را با افزایش خطر مرگ در افراد مبتلا به زوال عقل مرتبط دانسته‌اند. سازمان غذا و دارو هشدار در مورد خطرات این داروها صادر کرده است. از پزشک بپرسید که آیا این داروها برای عزیز شما مناسب هستند یا خیر.

داروهای ضدافسردگی می‌توانند در صورتی که عزیز شما دچار افسردگی و تحریک‌پذیری باشد کمک‌کننده باشند. گزینه‌ها شامل سیتالوپرام (Celexa)، فلوکستین (Prozac)، نورتریپتیلین (Pamelor)، پاروکستین (Paxil) و سرترالین (Zoloft) هستند. عوارض جانبی این داروها می‌تواند شامل خواب‌آلودگی، خشکی دهان، یبوست و اضطراب باشد.

داروهای ضداضطراب که شامل آلپرازولام (Xanax)، بوسپیرون (BuSpar)، لورازپام (Ativan) و اگزازپام (Serax) هستند، اغلب باعث خواب‌آلودگی می‌شوند. (به‌طور متناقض، ممکن است باعث تشدید سردرگمی و بی‌قراری نیز شوند.)

بهترین راه برای کمک به عزیز شما در مقابله با بی‌قراری، همکاری با پزشک است. آن‌ها می‌توانند ترکیب مناسبی از داروها و نکات مراقبتی را توصیه کنند تا به آرام ماندن بیمار کمک کرده و شرایط را برای شما نیز آسان‌تر کنند.

نوشته آلزایمر و بی‌قراری: درمان‌هایی که کمک می‌کنند اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

حملات پانیک – یک تجربه وحشتناک – نشانه ای از اختلال پانیک است که خوشبختانه یکی از قابل درمان ترین اختلالات اضطرابی است.

مردی حدوداً چهل و چند ساله به اورژانس منتقل می‌شود. او عرق کرده ، قلبش تند تند می‌زند و نمی‌تواند نفس بکشد. او و همسرش متقاعد شده‌اند که او دچار حمله قلبی شده است . او فقط می‌تواند… این بار، پزشکان اورژانس به او می‌گویند که قلبش مشکلی ندارد. چیزی که او دچارش شده یک حمله پانیک است.

اگرچه هیچ‌کس نباید علائم حمله قلبی را نادیده بگیرد یا فرض کند که دچار حمله پانیک شده است، اما سالانه هزاران نفر تجربه مشترکی با این مرد دارند.

حملات پانیک واقعاً وحشتناک هستند و می‌توانند بدون هشدار یا دلیل خاصی رخ دهند و باعث ترس ناگهانی و عصبی شدن شدید به مدت 10 دقیقه یا بیشتر شوند. علائم جسمی این حمله را تشدید می‌کنند: تعریق، تپش قلب، نبض سریع ، احساس ضعف یا احساس خفگی، و شاید بدتر از همه، احساس “دیوانه شدن”.

این حملات نشانه اختلال پانیک هستند، نوعی اختلال اضطرابی که حدود ۲.۴ میلیون بزرگسال آمریکایی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این اختلال اغلب در اواخر نوجوانی و اوایل بزرگسالی شروع می‌شود و زنان آمریکایی را دو برابر مردان تحت تأثیر قرار می‌دهد. هیچ کس نمی‌داند چه چیزی باعث اختلال پانیک می‌شود، اگرچه محققان ترکیبی از عوامل بیولوژیکی و محیطی، از جمله سابقه خانوادگی (به نظر می‌رسد اختلال پانیک در خانواده‌ها ارثی است)، وقایع استرس‌زای زندگی، سوء مصرف مواد مخدر و الکل و الگوهای فکری که واکنش‌های فیزیکی طبیعی را تشدید می‌کنند، را در این امر دخیل می‌دانند.

دقیقاً چه اتفاقی می‌افتد؟ باربارا او. راثبام، دکترا، استاد روانپزشکی و مدیر برنامه بهبود تروما و اضطراب در دانشکده پزشکی دانشگاه اموری آتلانتا می‌گوید: «همه ما از نظر فیزیکی به استرس واکنش نشان می‌دهیم. ممکن است در مورد مشکلات مربوط به کار، شرکت در یک امتحان بزرگ یا گرفتن یک تصمیم مهم مضطرب باشید. اما کسی که از اختلال هراس رنج می‌برد، ممکن است به همان فشارهای متوسط ​​با یک واکنش فیزیکی اغراق‌آمیز واکنش نشان دهد – انگار که قرار است مورد حمله یک ببر وحشی قرار بگیرد یا از ارتفاع زیادی سقوط کند. این یک واکنش کامل، آدرنالین‌زا و جنگ یا گریز است.»

به همین دلیل، راثبام می‌گوید، حملات پانیک دو برابر ترسناک هستند. «از آنجا که هیچ خطر واقعی آنها را تحریک نمی‌کند، این حملات می‌توانند در هر زمان و هر مکانی رخ دهند» – از جمله هنگام قدم زدن در خیابان، صرف غذا با گروهی از دوستان، خرید مواد غذایی – حتی طبق گفته موسسه ملی سلامت روان.

با گذشت زمان، بسیاری از افرادی که از حملات پانیک رنج می‌برند، ترس مداومی از حمله‌ی مجدد پیدا می‌کنند. این ترس می‌تواند فعالیت‌های روزانه و کیفیت کلی زندگی را به شدت مختل کند. برخی افراد از ترک خانه یا قرار گرفتن در موقعیت‌هایی که حملات قبلی را به آنها یادآوری می‌کند، خودداری می‌کنند. ممکن است به دنبال آن ، آگورافوبیا (ترس از خارج شدن از محیط‌های امن و شناخته شده) یا سایر مشکلات روانی ایجاد شود.

خوشبختانه، اختلال هراس یکی از قابل درمان‌ترین اختلالات اضطرابی است. روان‌درمانی (که گاهی اوقات گفتاردرمانی نامیده می‌شود)، درمان شناختی یا بیوفیدبک همگی می‌توانند به تغییر پاسخ فرد به محرک‌ها کمک کنند. داروهایی مانند داروهای ضد افسردگی و مسدودکننده‌های بتا نیز گزینه دیگری هستند. و برخی تغییرات در سبک زندگی، مانند محدود کردن کافئین و پایبندی به یک برنامه ورزشی روزانه، می‌توانند علائم را نیز کاهش دهند.

نوشته تحت فشار: حمله پانیک چیست؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.