تقریباً همهٔ افراد در مقطعی دچار درد یا ناراحتی چشم شده‌اند. گاهی این درد خودبه‌خود برطرف می‌شود، اما می‌تواند نشانهٔ مشکلی جدی‌تر باشد.

چشم‌پزشک شما می‌تواند علت مشکل را مشخص کرده و درمان مناسب را ارائه دهد.

درد دقیقاً کجا است؟

گاهی ناراحتی یا درد ناشی از مشکلی در خود چشم یا بخش‌های اطراف آن است، مانند:

• قرنیه: لایهٔ شفاف در جلوی چشم که نور را متمرکز می‌کند
• صلبیه (Sclera): بخش سفید چشم
• ملتحمه (Conjunctiva): پوشش فوق‌العاده نازکی که سطح صلبیه و داخل پلک‌ها را می‌پوشاند
• عنبیه (Iris): بخش رنگی چشم که مردمک در مرکز آن قرار دارد
• حدقه یا اوربیت (Orbit): حفرهٔ استخوانی جمجمه که چشم و عضلات آن در آن قرار دارند
• عضلات خارج‌چشمی (Extraocular muscles): عضلاتی که چشم را می‌چرخانند
• اعصاب: اطلاعات بینایی را از چشم به مغز منتقل می‌کنند
• پلک‌ها: پوشش خارجی که چشم را محافظت کرده و رطوبت را روی سطح آن پخش می‌کنند

مشکلات رایج چشمی

بلفاریت (Blepharitis)

التهاب یا عفونت پلک که معمولاً دردناک نیست.

التهاب ملتحمه (Conjunctivitis / Pinkeye)

التهاب ملتحمه که می‌تواند ناشی از آلرژی یا عفونت‌های ویروسی یا باکتریایی باشد. رگ‌های خونی ملتحمه متورم می‌شوند و قسمت سفید چشم قرمز به نظر می‌رسد. چشم ممکن است خارش داشته باشد یا ترشحات غلیظ ایجاد کند. معمولاً دردناک نیست.

سایش قرنیه (Corneal abrasion)

نام رسمی «خراش سطح قرنیه». ممکن است کوچک به نظر برسد اما می‌تواند دردناک باشد. حتی با مالیدن چشم هم ممکن است ایجاد شود. پزشک قطرهٔ آنتی‌بیوتیک تجویز می‌کند و معمولاً در چند روز بهبود می‌یابد.

عفونت‌های قرنیه (Keratitis)

التهاب یا عفونت قرنیه که گاهی ناشی از باکتری یا ویروس است. احتمال آن در افرادی بیشتر است که لنز تماسی را شب تا صبح در چشم می‌گذارند یا لنزهای آلوده استفاده می‌کنند.

اجسام خارجی

وجود چیزی در چشم مانند ذرهٔ خاک می‌تواند موجب تحریک شود. می‌توانید با اشک مصنوعی یا آب سعی کنید آن را بشویید. اگر خارج نشود، ممکن است باعث خراش قرنیه شود.

گلوکوم (Glaucoma)

گروهی از بیماری‌ها که باعث تجمع مایع در چشم و افزایش فشار روی عصب بینایی می‌شوند. در صورت عدم درمان، ممکن است موجب نابینایی شود. بیشتر انواع آن علائم اولیه ندارند، اما نوع «گلوکوم حاد زاویه بسته» باعث افزایش ناگهانی فشار داخل چشم می‌شود. علائم شامل:

• درد شدید چشم
• تهوع و استفراغ
• سردرد
• بدتر شدن بینایی

این اورژانس است و باید فوراً درمان شود.

ایریت یا یووئیت (Iritis / Uveitis)

التهاب داخل چشم که ممکن است ناشی از ضربه، عفونت یا مشکلات سیستم ایمنی باشد. علائم شامل:

• درد
• قرمزی چشم
• کاهش بینایی

نوریت اپتیک (Optic neuritis)

التهاب عصب بینایی که از پشت کرهٔ چشم به مغز می‌رود. اغلب ناشی از ام‌اس یا سایر بیماری‌ها یا عفونت‌هاست. علائم:

• کاهش بینایی
• درد عمیق هنگام حرکت چشم‌ها از یک سمت به سمت دیگر

سینوزیت (Sinusitis)

عفونت یکی از سینوس‌ها. افزایش فشار پشت چشم‌ها می‌تواند باعث درد یک‌طرفه یا دوطرفه شود.

گل‌مژه (Stye)

برجستگی حساس روی لبهٔ پلک که ناشی از عفونت یا التهاب غدهٔ چربی، مژه، یا فولیکول مو است. ممکن است پزشک آن را «شالازیون» یا «هوردئولوم» بنامد.

علائم همراه

درد چشم ممکن است همراه با علائم زیر باشد:

• کاهش بینایی
• ترشح: شفاف یا ضخیم و رنگی
• احساس جسم خارجی (واقعی یا خیالی)
• سردرد
• حساسیت به نور
• تهوع یا استفراغ
• قرمزی چشم یا صورتی شدن آن
• اشک‌ریزش
• چسبیدن پلک‌ها در صبح به دلیل ترشح

وجود علائم همراه می‌تواند سرنخ مهمی برای علت درد باشد.

آزمایش‌ها برای تشخیص درد چشم

اگر دچار درد چشم هستید—به‌ویژه همراه با کاهش بینایی، سردرد یا تهوع و استفراغ—به چشم‌پزشک مراجعه کنید.

چشم‌پزشک از ابزارهای مختلفی برای تشخیص استفاده می‌کند:

• لامپ شکاف (Slit-lamp exam): با نور شدید ساختارهای چشم را بررسی می‌کند.
• قطره‌های گشادکنندهٔ مردمک: برای مشاهدهٔ عمقی بخش‌های داخلی چشم
• تونومتر: ابزار اندازه‌گیری فشار چشم برای تشخیص گلوکوم

درمان‌ها

همان‌طور که علت‌ها متفاوت‌اند، درمان‌ها نیز متنوع‌اند و بر اساس علت اصلی درد انتخاب می‌شوند:

• التهاب ملتحمه: قطره‌های آنتی‌بیوتیک برای نوع باکتریایی؛ آنتی‌هیستامین‌ها (قطره، قرص یا شربت) برای نوع آلرژیک
• سایش قرنیه: معمولاً خودبه‌خود خوب می‌شود؛ ممکن است پماد یا قطرهٔ آنتی‌بیوتیک تجویز شود
• گلوکوم: قطره و گاهی قرص برای کاهش فشار؛ در صورت عدم پاسخ، جراحی
• عفونت قرنیه: قطره‌های ضدویروس یا آنتی‌بیوتیک
• ایریت: درمان با قطره‌های استروئیدی، آنتی‌بیوتیک یا ضدویروس
• نوریت اپتیک: درمان با کورتیکواستروئید
• گل‌مژه: کمپرس گرم در خانه برای چند روز

تنها راه تشخیص علت واقعی درد چشم و دریافت درمان صحیح، مراجعه به پزشک است.
بینایی ارزشمند است—با جدی گرفتن درد چشم از آن محافظت کنید.

نوشته درد چشم: علت‌ها چه هستند؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

لنزهای تماسی می‌توانند زندگی شما را بسیار آسان‌تر کنند – دیگر نیازی به خراشیدن، پا گذاشتن یا گم کردن عینک نیست. اما استفاده ایمن از لنزها نیاز به تلاش دارد. کمی آسان است که از تمیز کردن آنها صرف نظر کنید، با آنها به استخر بپرید یا قبل از برداشتن آنها بخوابید، و هر یک از این موارد می‌تواند مشکلاتی ایجاد کند.
اگر متوجه هرگونه مشکلی شدید، لنزهای تماسی خود را خارج کرده و فوراً به پزشک مراجعه کنید. هر چه زودتر به پزشک مراجعه کنید، مشکلات لنز راحت‌تر حل می‌شوند.

نشانه‌های یک مشکل

بسیاری از مشکلات چشمی – از خشکی جزئی چشم گرفته تا عفونت‌های جدی‌تر – می‌توانند علائم مشابهی داشته باشند. بنابراین در صورت مشاهده موارد زیر احتیاط کنید و به پزشک مراجعه کنید:

• تاری دید
• سوزش، خارش، سوزش یا درد در چشم شما
• ترشحات چشم
• احساس وجود شن یا ماسه در چشم
• حساسیت به نور
• اشک بیشتر از حد معمول یا مایع دیگری که از چشمان شما جاری می‌شود
• قرمزی چشم

انواع مشکلات تماسی

عفونت‌ها: بیشتر عفونت‌های چشمی مرتبط با لنزهای تماسی توسط باکتری‌ها ایجاد می‌شوند، اما می‌توانند توسط انواع دیگر میکروب‌ها نیز ایجاد شوند. عفونت‌ها می‌توانند منجر به تورم قرنیه – سطح جلویی چشم – شوند. اگر درمان نشوند، می‌توانند باعث زخم‌های عمیق و از دست دادن بینایی شوند. معمولاً پزشک قطره‌های چشمی آنتی‌بیوتیک را برای از بین بردن میکروب‌ها تجویز می‌کند و این کار مشکل را حل می‌کند. عفونت ناشی از قارچ یا آمیب می‌تواند شدید و درمان آن دشوار باشد و ممکن است منجر به ماه‌ها درمان و احتمالاً جراحی شود. 

هیپوکسی: قرنیه شما بیشتر اکسیژن خود را مستقیماً از هوا دریافت می‌کند. اما لنز تماسی شما روی قرنیه قرار می‌گیرد و ممکن است مانع از دریافت اکسیژن مورد نیاز آن شود، وضعیتی که هیپوکسی نامیده می‌شود. وقتی این اتفاق می‌افتد، قرنیه شما ممکن است متورم شود و این می‌تواند منجر به مشکلات جدی‌تری مانند تاری دید شود. هیپوکسی بیشتر در افرادی که از لنزهای تماسی با عمر طولانی استفاده می‌کنند یا افرادی که با لنزهای تماسی خود می‌خوابند، رایج است.

پزشک شما احتمالاً توصیه می‌کند که از لنزهایی استفاده کنید که اکسیژن بیشتری وارد می‌کنند. همچنین ممکن است یک استروئید به شما بدهد که برای کاهش تورم و جلوگیری از بدتر شدن وضعیت، در چشمانتان قرار می‌دهید.

ورم ملتحمه: که به آن چشم صورتی نیز گفته می‌شود، باعث تورم و قرمزی پلک شما می‌شود. انواع مختلفی دارد، اما در مورد لنزهای تماسی، به احتمال زیاد به ورم ملتحمه پاپیلاری غول‌پیکر مبتلا می‌شوید. در واقع نوعی واکنش آلرژیک است – بدن شما تماس را به عنوان چیزی که نباید وجود داشته باشد می‌بیند و سعی می‌کند با آن مبارزه کند.

اگر علائم شما خفیف باشد، ممکن است نیازی به درمان نداشته باشید — احتمالاً خود به خود از بین می‌رود. اما اگر مورد شما شدیدتر باشد، پزشک ممکن است برای کمک به علائم شما یک استروئید موضعی یا ضد التهاب تجویز کند و ممکن است لازم باشد مدتی استفاده از لنزهای خود را متوقف کنید. پزشک همچنین ممکن است پیشنهاد کند که نوع دیگری از لنز، ساخته شده از مواد مختلف، یا لنزهای یکبار مصرف روزانه که هر روز تعویض می‌کنید، یا نوع جدیدی از محلول را تهیه کنید.

خشکی چشم: هر بار که پلک می‌زنید، اشک در سراسر قرنیه شما پخش می‌شود. این عمل ساده چشمان شما را مرطوب نگه می‌دارد، احتمال عفونت را کاهش می‌دهد و آلودگی را پاک می‌کند. اگر به اندازه کافی اشک تولید نکنید – یا اشک‌ها آنطور که باید عمل نکنند – چشمان شما می‌توانند خشک و تحریک شوند. استفاده از لنزهای تماسی برای سال‌های طولانی می‌تواند در این امر نقش داشته باشد.

اشک‌های مصنوعی بدون نسخه می‌توانند کمک کنند — به دنبال قطره‌هایی باشید که مواد نگهدارنده نداشته باشند زیرا برخی از آنها می‌توانند چشمان شما را بیشتر اذیت کنند. و اگر در حالی که لنزهای تماسی دارید از این قطره‌ها استفاده می‌کنید، مطمئن شوید که برای لنزهای تماسی ایمن هستند یا هیچ ماده نگهدارنده‌ای ندارند. اگر این قطره‌ها به اندازه کافی برای شما خوب عمل نمی‌کنند، با چشم پزشک خود صحبت کنید. آنها می‌توانند قطره‌های چشمی خاصی تجویز کنند و توصیه‌های دیگری ارائه دهند.

خراش قرنیه: لنزهای تماسی می‌توانند به چند روش مختلف باعث خراش قرنیه شوند. به عنوان مثال، ممکن است هنگام خارج کردن لنز، قرنیه خود را با انگشت خراش دهید. خود لنز نیز می‌تواند قرنیه را خراش دهد. و اگر لنزهای خود را به خوبی تمیز نکنید، آلودگی می‌تواند روی آنها جمع شود و آن را نیز خراش دهد.

اگر چشم شما درد می‌کند یا احساس می‌کنید شن ریزه در آن وجود دارد و قرمز و اشک‌ریزش دارید، مهم است که لنز تماسی را بیرون بیاورید و فوراً به پزشک مراجعه کنید. اغلب اوقات، قرنیه خراشیده در عرض یک روز یا بیشتر بهبود می‌یابد، اما اگر درمان نشود، می‌تواند منجر به عفونت شود.

واکنش‌های آلرژیک: ممکن است به محلول تمیزکننده لنز یا به ندرت به مواد موجود در خود لنز واکنش آلرژیک نشان دهید. در این صورت، باید محلول یا لنز دیگری را امتحان کنید.

چگونه از مشکلات جلوگیری کنیم

لنزهای مناسب را تهیه کنید. لنز تماسی شما باید با شکل و اندازه چشم شما متناسب باشد. و انواع مختلف لنزها دارای ویژگی‌هایی هستند که ممکن است برای چشمان شما بهتر یا بدتر باشند. به عنوان مثال، اگر دچار هیپوکسی (کمبود اکسیژن) می‌شوید، لنز تماسی که هوای بیشتری را وارد می‌کند ممکن است برای شما بهترین باشد. گاهی اوقات، ممکن است مجبور شوید چند لنز را امتحان کنید تا لنزهای مناسب را پیدا کنید. همچنین، از پزشک خود بپرسید که آیا تغییر به لنزهای یکبار مصرف روزانه ممکن است در مورد شما مفید باشد یا خیر.

از آنها به خوبی مراقبت کنید. هنگام تمیز کردن لنزهای خود، حتماً توصیه‌های پزشک خود را دنبال کنید. برای مراقبت معمول، به یاد داشته باشید:

• قبل از تماس با لنز، دست‌های خود را با آب و صابون بشویید و خوب خشک کنید.
• برای تمیز کردن و ضدعفونی کردن لنزهایتان، دستورالعمل‌ها را به دقت دنبال کنید.
• لنزهای تماسی خود را هر چند وقت یکبار که پزشک به شما توصیه می‌کند، تعویض کنید.
• طبق دستورالعمل، یک جعبه نگهداری جدید برای لنزهایتان تهیه کنید — معمولاً بهتر است هر ۳ ماه یکبار آن را تعویض کنید.

ممکن است وسوسه شوید که هنگام تمیز کردن لنزهایتان کمی پول پس‌انداز کنید، اما این کار در درازمدت می‌تواند برای شما هزینه داشته باشد. بی‌توجهی به سلامت چشم‌ها فایده‌ای ندارد. هنگام استفاده از محلول لنز:

• هر چه در جعبه لنزتان است را بیرون بریزید و آن را با محلول تازه پر کنید.
• فقط از محلولی استفاده کنید که برای نوع لنز شما ساخته شده است. از آب شیر ، آب مقطر یا هر چیز دیگری روی لنزها یا داخل جعبه استفاده نکنید.
• وقتی در حال حرکت هستید، محلول را در ظرف مسافرتی نریزید — این کار می‌تواند منجر به عفونت شود. به جای آن، یک بطری مسافرتی از محلول بخرید.

و با لنزهای تماسی خود نخوابید ، دوش نگیرید یا شنا نکنید. وقتی با آنها می‌خوابید، چشمان شما اکسیژن مورد نیاز خود را دریافت نمی‌کنند که می‌تواند منجر به هیپوکسی شود. و استخرها، جکوزی‌ها، دریاچه‌ها، اقیانوس‌ها و آب لوله‌کشی همگی دارای باکتری‌هایی هستند که می‌توانند باعث عفونت شوند.

نوشته لنزهای تماسی چه مشکلاتی می‌توانند ایجاد کنند؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.