انسولین تنها نوع داروی تزریقی دیابت نیست که پزشک ممکن است برای شما تجویز کند. داروهای دیگر عبارتند از:

دولاگلوتاید (ترولیسیتی)

چیست؟ این یکی دیگر از داروهای GLP-1 است. شما فقط هفته‌ای یک بار آن را تزریق می‌کنید. این دارو به بدن شما کمک می‌کند تا انسولین بیشتری آزاد کند و گلوکز را از جریان خون به سلول‌های شما منتقل کند.

چه کسانی می‌توانند آن را مصرف کنند: بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲ که با سایر درمان‌های دیابت موفقیتی نداشته‌اند. شما باید رژیم غذایی و ورزش را ادامه دهید، اما می‌توانید آن را به تنهایی یا در ترکیب با متفورمین، پیوگلیتازون یا یک داروی سولفونیل اوره مصرف کنید. اگر قصد بارداری دارید، به پزشک خود اطلاع دهید، زیرا محققان این دارو را در زنان باردار مطالعه نکرده‌اند.

عملکرد آن: مانند سایر داروهای GLP-1، دولاگلوتاید لوزالمعده شما را وادار به ترشح انسولین می‌کند که گلوکز را از جریان خون شما خارج کرده و به سلول‌های شما منتقل می‌کند. همچنین میزان هورمون گلوکاگون تولید شده در بدن شما را محدود می‌کند، زیرا گلوکاگون به طور معمول کبد شما را به آزادسازی قند ذخیره شده تحریک می‌کند. این دارو هضم را نیز کند می‌کند.

عوارض جانبی: شایع‌ترین آنها شامل حالت تهوع، استفراغ، اسهال ، درد شکم و کاهش اشتها است. تمام داروهای GLP-1، از جمله دولاگلوتاید، دارای یک هشدار روی جعبه هستند که اشاره می‌کند در مطالعات حیوانی، این نوع دارو با سرطان تیروئید در برخی از موش‌ها و موش‌های صحرایی مرتبط بوده است. کارشناسان نمی‌دانند که آیا این دارو در انسان نیز همین اثر را دارد یا خیر.

اکسناتید (بایتا)

چیست؟ اکسناتید اولین داروی GLP-1 بود که توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) تأیید شد. بایِتا (Byetta) اولین داروی تایید شده بود. شما آن را به صورت تزریقی، دو بار در روز مصرف می‌کنید. بایدورئون بی سیز (Bydureon B Cise) نسخه جدیدتر و با رهش طولانی‌تر است که شما آن را هفته‌ای یک بار تزریق می‌کنید. شما نمی‌توانید هر دو دارو را مصرف کنید.

چه کسانی می‌توانند آن را مصرف کنند: بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲ که سایر درمان‌ها برای آنها مؤثر نبوده است. اگر فکر می‌کنید ممکن است باردار شوید، با پزشک خود صحبت کنید. محققان این دارو را در زنان باردار مطالعه نکرده‌اند.

عملکرد آن: مانند سایر داروهای GLP-1، اگزناتید به لوزالمعده شما دستور می‌دهد انسولین آزاد کند که گلوکز را از جریان خون خارج کرده و به سلول‌های شما منتقل می‌کند. همچنین میزان گلوکاگون تولید شده در بدن شما را محدود می‌کند. این هورمون کبد شما را وادار به آزاد کردن قند ذخیره شده می‌کند. این دارو هضم غذا را نیز کند می‌کند.

عوارض جانبی: شایع‌ترین آنها شامل حالت تهوع، استفراغ، اسهال، احساس عصبی بودن، سرگیجه، سردرد، ترش کردن معده، یبوست و ضعف است. این موارد معمولاً پس از ماه اول درمان از بین می‌روند. التهاب لوزالمعده (پانکراتیت) که ممکن است شدید باشد، یکی دیگر از عوارض جانبی است.

سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) همچنین گزارش‌هایی از نارسایی کلیه در افرادی که این دارو را مصرف می‌کنند، دریافت کرده است. تمام داروهای GLP-1، از جمله هر دو نوع اگزناتید، دارای یک هشدار روی جعبه هستند که اشاره می‌کند در مطالعات حیوانی، این نوع دارو در برخی از موش‌ها و موش‌های صحرایی با سرطان تیروئید مرتبط بوده است. کارشناسان نمی‌دانند که آیا این دارو در انسان نیز همین تأثیر را دارد یا خیر. این احتمال وجود دارد که شما دچار افت قند خون شوید یا به دارو واکنش آلرژیک نشان دهید.

لیراگلوتاید (ویکتوزا)

چیست؟ این یکی دیگر از داروهای GLP-1 است. شما آن را یک بار در روز تزریق می‌کنید. به بدن شما کمک می‌کند تا انسولین بیشتری آزاد کند. این به انتقال گلوکز از جریان خون به سلول‌های شما کمک می‌کند.

چه کسانی می‌توانند آن را مصرف کنند: بزرگسالانی که دیابت نوع ۲ دارند اما با سایر درمان‌ها نتیجه‌ای نگرفته‌اند. شما می‌توانید آن را همراه با متفورمین یا یک داروی سولفونیل اوره مصرف کنید. اگر قصد بارداری دارید، با پزشک خود مشورت کنید. لیراگلوتاید در زنان باردار مورد مطالعه قرار نگرفته است.

عملکرد آن: مانند سایر داروهای GLP-1، لیراگلوتاید به لوزالمعده شما دستور می‌دهد تا انسولین آزاد کند. این کار گلوکز را از جریان خون شما خارج کرده و به سلول‌های شما منتقل می‌کند. همچنین میزان هورمون گلوکاگون تولید شده در بدن شما را محدود می‌کند. این ماده کبد شما را وادار به آزاد کردن قند ذخیره شده می‌کند. این دارو همچنین هضم را کند می‌کند.

عوارض جانبی: شایع‌ترین آنها شامل حالت تهوع، اسهال و سردرد است. التهاب لوزالمعده (پانکراتیت) که ممکن است شدید باشد، یکی دیگر از عوارض جانبی است.

تمام داروهای GLP-1، از جمله لیراگلوتاید، دارای یک هشدار روی جعبه هستند که اشاره می‌کند در مطالعات حیوانی، این نوع دارو در برخی از موش‌ها و موش‌های صحرایی با سرطان تیروئید مرتبط بوده است. کارشناسان نمی‌دانند که آیا این دارو در انسان نیز همین تأثیر را دارد یا خیر.

ممکن است به لیراگلوتاید واکنش آلرژیک داشته باشید یا در حین مصرف آن دچار افت قند خون شوید. اگر در اثر حالت تهوع، استفراغ یا اسهال دچار کم آبی بدن شوید، می‌تواند منجر به نارسایی کلیه شود.

پراملینتاید (سیملین)

چیست؟ این یک نسخه مصنوعی از هورمونی به نام آمیلین است که پانکراس شما هنگام افزایش سطح قند خون، آن را همراه با انسولین تولید می‌کند.

چه کسانی می‌توانند آن را مصرف کنند: این دارو برای افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ که انسولین قبل از غذا مصرف می‌کنند، تأیید شده است. همچنین برای افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ که انسولین قبل از غذا مصرف می‌کنند، بلامانع است. اگر فکر می‌کنید که ممکن است باردار شوید، به پزشک خود اطلاع دهید، زیرا محققان این دارو را در زنان باردار مطالعه نکرده‌اند.

عملکرد: شما پراملینتید را قبل از غذا به همراه انسولین مصرف می‌کنید. این دو دارو با هم قند خون شما را کاهش می‌دهند. پراملینتید همچنین به شما کمک می‌کند غذا را آهسته‌تر هضم کنید. این کار قند کمتری را وارد جریان خون شما می‌کند. پراملینتید علاوه بر کنترل سطح A1C، به کاهش اشتهای شما نیز کمک می‌کند، بنابراین کمتر غذا می‌خورید.

عوارض جانبی: حالت تهوع شایع‌ترین عارضه است. شروع مصرف این دارو با دوز پایین و افزایش تدریجی آن می‌تواند به مقابله با حالت تهوع کمک کند. سایر عوارض جانبی شامل کاهش اشتها، استفراغ، درد معده، خستگی، سرگیجه یا سوء هاضمه است. در صورت عدم تنظیم مقدار انسولین مصرفی، این دارو همچنین می‌تواند باعث افت قند خون شود.

سماگلوتاید (اوزمپیک)

چیست؟ این دارو نیز یک داروی GLP-1 طولانی اثر است که هفته‌ای یک بار مصرف می‌شود. به بدن شما کمک می‌کند انسولین بیشتری آزاد کند و گلوکز را از جریان خون به سلول‌های شما منتقل کند.

چه کسانی می‌توانند آن را مصرف کنند: بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲ که با سایر درمان‌های دیابت موفقیتی نداشته‌اند و در بزرگسالانی که در معرض خطر بالای بیماری‌های قلبی عروقی و کلیوی هستند، استفاده شده است. محققان این دارو را در زنان باردار یا نوجوانان زیر ۱۸ سال مطالعه نکرده‌اند.

عملکرد: سماگلوتید به پانکراس شما دستور ترشح انسولین می‌دهد که گلوکز را از جریان خون خارج کرده و به سلول‌های شما منتقل می‌کند. همچنین میزان هورمون گلوکاگون تولید شده در بدن شما را محدود می‌کند، زیرا گلوکاگون به طور معمول کبد شما را به آزادسازی قند ذخیره شده تحریک می‌کند. سماگلوتید در کنار ورزش، به دلیل توانایی‌اش در کاهش گرسنگی، هوس غذا و چربی بدن، در درمان چاقی موفقیت‌آمیز بوده است.

عوارض جانبی: شایع‌ترین آنها شامل حالت تهوع خفیف تا متوسط، از دست دادن اشتها و مشکلات مربوط به چشم است.

تیرزپاتید (مونجارو)

چیست؟ این یک داروی درجه یک است که هر دو گیرنده GLP-1 و GIP را فعال می‌کند، که منجر به بهبود کنترل قند خون می‌شود. مونجارو به صورت تزریق زیر پوستی یک بار در هفته تجویز می‌شود و دوز آن بر اساس تحمل بیمار تنظیم می‌شود تا به اهداف قند خون برسد. 

چه کسانی می‌توانند آن را مصرف کنند: بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲. محققان این دارو را در زنان باردار یا نوجوانان زیر ۱۸ سال مطالعه نکرده‌اند.

عملکرد: این دارو هر دو گیرنده GLP-1 و GIP را فعال می‌کند و تولید انسولین را افزایش می‌دهد، اما تنها زمانی که قند خون شما در حال افزایش است. همچنین سرعت تخلیه غذا از معده به روده را کاهش می‌دهد. این امر به مدیریت قند خون شما پس از غذا خوردن کمک می‌کند و در عین حال باعث می‌شود مدت طولانی‌تری احساس سیری داشته باشید.

عوارض جانبی: شایع‌ترین آنها شامل حالت تهوع، اسهال، از دست دادن اشتها، درد معده، یبوست است.

نوشته داروهای دیابت که تزریق می‌کنید و انسولین نیستند اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

افرادی که دیابت نوع ۲ دارند ، مقدار قند خونشان که گلوکز خون نیز نامیده می‌شود، افزایش می‌یابد. افزایش  قند خون زمانی اتفاق می‌افتد که انسولین بدن شما آنطور که باید عمل نمی‌کند. دیابت نوع ۲ یک بیماری شایع مزمن است. برخی از افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ می‌توانند قند خون خود را با رژیم غذایی و ورزش کنترل کنند. برخی دیگر از افراد برای کنترل قند خون خود به حداقل یک دارو نیاز دارند. 

داروهای زیادی برای درمان دیابت نوع ۲ در دسترس است.  مونجارو در سال ۲۰۲۲ توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) تأیید شد. مونجارو به همراه رژیم غذایی و ورزش برای کاهش قند خون در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ تأیید شده است. ماده مؤثر مونجارو، تیرزپاتید، در داروی دیگری به نام زپباند (برای کاهش وزن/مدیریت وزن) نیز یافت می‌شود. 

مونجارو چگونه برای دیابت نوع ۲ عمل می‌کند؟

مونجارو به جلوگیری از افزایش بیش از حد قند خون کمک می‌کند. مونجارو مانند دو هورمون در بدن شما عمل می‌کند. این هورمون‌ها عبارتند از پلی‌پپتید انسولینوتروپیک وابسته به گلوکز (GIP) و پپتید-۱ شبه گلوکاگون (GLP-1). مونجارو با عملکردی مشابه این هورمون‌ها،:

• وقتی قند خون شما بالا می‌رود، سطح انسولین شما را افزایش می‌دهد
• مانع از آزاد شدن قند ذخیره شده در کبد شما می‌شود
• حرکت غذا را در بدن شما کند می‌کند 

این موارد در کنار هم به کاهش قند خون شما برای مدیریت دیابت نوع ۲ کمک می‌کنند.

چگونه از مونجارو استفاده کنم؟

مونجارو مایعی است که هفته‌ای یک بار زیر پوست (زیرجلدی) تزریق می‌شود. اما مقداری انعطاف‌پذیری وجود دارد. اگر حداقل ۳ روز (۷۲ ساعت) بین دوزها فاصله باشد، لازم نیست مونجارو هر هفته در یک روز مشخص استفاده شود. همچنین لازم نیست آن را هفته به هفته در یک ساعت مشخص از روز استفاده کنید.

شما مونجارو را در معده، بازو یا ران خود تزریق خواهید کرد. محل تزریق مونجارو را هفته به هفته تغییر دهید تا از استفاده مکرر از یک نقطه جلوگیری شود. این کار به کاهش درد و سوزش در محل تزریق کمک می‌کند. همچنین به بدن شما کمک می‌کند تا مونجارو را به طور کامل جذب کند تا بتواند قند خون شما را کاهش دهد. 

مونجارو به صورت یک دستگاه تزریق از پیش پر شده یکبار مصرف (قلم) یا یک ویال یکبار مصرف عرضه می‌شود. ویال باید با سرنگ و سوزن استفاده شود. «یکبار مصرف» به این معنی است که حتی اگر به نظر می‌رسد مقداری مایع پس از دادن یک دوز در قلم یا ویال باقی مانده است، باید قلم یا ویال را دور بیندازید. می‌توانید قبل از اولین استفاده از مونجارو، از پزشک خود بخواهید که نحوه استفاده از آن را به شما نشان دهد.

چگونه مونجارو برای دیابت نوع 2 مورد مطالعه قرار گرفت؟

مطالعاتی انجام شد تا اطمینان حاصل شود که مونجارو قند خون را کاهش می‌دهد و استفاده از آن برای افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ بی‌خطر است. این مطالعات از ۴۰ تا ۵۲ هفته طول کشید. افراد شرکت‌کننده در این مطالعات دیابت نوع ۲ کنترل نشده داشتند و اکثر آنها چاق نیز بودند. آنها با بررسی موارد زیر، میزان کنترل قند خون توسط مونجارو را بررسی کردند:

• هموگلوبین A1c یا HbA1c (آزمایش خونی که به شما ایده‌ای از میزان قند خونتان در ۲ تا ۳ ماه گذشته می‌دهد)
• قند خون ناشتا (آزمایشی که میزان قند خون شما را پس از حدود ۸ ساعت ناشتا بودن اندازه‌گیری می‌کند)
• چند نفر به HbA1c زیر 7٪ رسیده‌اند (یک هدف مشترک برای بسیاری از افراد مبتلا به دیابت نوع 2) 

اطلاعات مربوط به تغییرات وزن بدن نیز جمع‌آوری شد. 

سه دوز از مونجارو مورد مطالعه قرار گرفت: ۵ میلی‌گرم، ۱۰ میلی‌گرم و ۱۵ میلی‌گرم. این دوزها با دارونما (بدون دارو) یا سایر داروهای دیابت نوع ۲ مقایسه شدند. 

برخی از افراد در این مطالعات هیچ دارویی برای دیابت نوع ۲ مصرف نمی‌کردند و برخی دیگر تا سه دارو برای کاهش قند خون خود مصرف می‌کردند. 

چه مزایایی با مونجارو مشاهده شد؟

کنترل بهتر قند خون. پس از 40 تا 52 هفته، افرادی که از مونجارو (در هر یک از دوزهای مورد مطالعه) استفاده کردند، قند خون خود را بیشتر از افرادی که دارونما مصرف کردند یا از سایر داروهای دیابت نوع 2 استفاده کردند، کاهش دادند. حداقل 75٪ از افرادی که از هر یک از دوزهای مونجارو استفاده کردند، به HbA1c کمتر از 7٪ دست یافتند.

به طور متوسط، سطح قند خون ناشتا برای افرادی که مونجارو مصرف می‌کردند، به طور متوسط ​​به میزان زیر کاهش یافت:

• ۴۰ تا ۵۸ میلی‌گرم در دسی‌لیتر (mg/dL) برای دوز ۵ میلی‌گرمی
• ۴۰ تا ۶۴ میلی‌گرم در دسی‌لیتر برای دوز ۱۰ میلی‌گرمی
• ۳۹ تا ۶۳ میلی‌گرم در دسی‌لیتر برای دوز ۱۵ میلی‌گرمی

به طور متوسط، HbA1c برای افرادی که مونجارو مصرف می‌کردند، تقریباً به میزان زیر کاهش یافت:

• ۱.۸٪ تا ۲.۱٪ برای دوز ۵ میلی‌گرمی
• ۱.۷٪ تا ۲.۴٪ برای دوز ۱۰ میلی‌گرمی
• ۱.۷٪ تا ۲.۴٪ برای دوز ۱۵ میلی‌گرمی

کاهش وزن. پس از 40 تا 52 هفته، افرادی که از مونجارو (با هر یک از دوزهای مورد مطالعه) استفاده کردند، نسبت به افرادی که دارونما مصرف کردند یا از داروی دیگر برای دیابت نوع 2 استفاده کردند، وزن بیشتری از دست دادند. (توجه: مونجارو برای کاهش وزن تأیید نشده است، اما کاهش وزن اغلب در مدیریت دیابت نوع 2 مفید است.)

در این مطالعات، میانگین کاهش وزن با مونجارو از حدود … متغیر بود. 

• ۱۲ تا ۱۷ پوند برای دوز ۵ میلی‌گرمی
• ۱۵ تا ۲۱ پوند برای دوز ۱۰ میلی‌گرمی
• ۱۷ تا ۲۵ پوند برای دوز ۱۵ میلی‌گرمی

چگونه می‌توانم بفهمم که مونجارو کار می‌کند؟

اگر مونجارو موثر باشد، باید متوجه شوید که قند خون شما کمتر از قبل شده است. اما صبور باشید، زیرا ممکن است مدتی طول بکشد. پزشک شما احتمالاً مصرف مونجارو را با دوز پایین شروع می‌کند. اکثر افراد با دوز ۲.۵ میلی‌گرم یک بار در هفته شروع می‌کنند و پس از ۴ هفته، دوز به ۵ میلی‌گرم یک بار در هفته افزایش می‌یابد (اگر به خوبی تحمل کنید). پس از ۴ هفته دیگر، اگر به خوبی تحمل کنید اما قند خون شما در حد لازم نباشد، ممکن است دوز شما دوباره افزایش یابد. اگر سطح قند خون شما پس از حدود یک ماه مصرف دوز کاهش نیافت، به پزشک خود اطلاع دهید. اگر هنوز به حداکثر دوز نرسیده‌اید، پزشک ممکن است دوز شما را افزایش دهد. یا می‌توانید در مورد گزینه‌های دیگر برای مدیریت دیابت نوع ۲ خود صحبت کنید.

بدون مشورت با پزشک، مصرف مونجارو را قطع نکنید، حتی اگر قند خون شما بهتر به نظر می‌رسد. قند خون شما می‌تواند پس از قطع مصرف، دوباره بالا برود. 

چگونه می‌توانم از عوارض جانبی جلوگیری کنم یا اگر عارضه جانبی در حال رخ دادن است، آن را تشخیص دهم؟

عوارض جانبی مانند حالت تهوع، استفراغ و اسهال با مصرف مونجارو محتمل است. این عوارض جانبی با دوزهای بالاتر و افزایش دوز مصرفی شایع‌تر هستند. این عوارض جانبی معمولاً با گذشت زمان و عادت کردن بدن به دارو کاهش می‌یابند. در اینجا چند نکته وجود دارد که می‌توانید برای کمک به حالت تهوع، استفراغ و اسهال در صورت بروز آنها انجام دهید: 

• خوردن وعده‌های غذایی کوچک‌تر و مکرر
• اجتناب از غذاهای سرخ‌شده یا تند 
• خوردن غذاهای ملایم و کم‌چرب مانند کراکر، نان تست و برنج 
• همچنین، هیدراته ماندن بدن با نوشیدن مایعات فراوان می‌تواند مفید باشد.

اگر درد شدید معده دارید که از بین نمی‌رود، مصرف مونجارو را متوقف کرده و فوراً با پزشک خود تماس بگیرید. این درد ممکن است به پشت شما سرایت کند و ممکن است استفراغ کنید. این موارد ممکن است علائم التهاب لوزالمعده به نام پانکراتیت باشد. در صورت ابتلا به پانکراتیت، پزشک خود را مطلع کنید. مونجارو در افرادی که پانکراتیت داشته‌اند مورد مطالعه قرار نگرفته است و ادامه مصرف این دارو برای افرادی که به آن مبتلا می‌شوند توصیه نمی‌شود.

چه نوع تداخلات دارویی ممکن است با مونجارو رخ دهد؟

از آنجا که مونجارو حرکت غذا را در بدن شما کند می‌کند، ممکن است نحوه جذب داروهای خوراکی را نیز تغییر دهد. ممکن است لازم باشد در آن داروها تغییراتی ایجاد کنید. به عنوان مثال، اگر قرص ضدبارداری مصرف می‌کنید و می‌خواهید از بارداری جلوگیری کنید، باید به مدت ۴ هفته پس از شروع مونجارو یا پس از افزایش دوز مونجارو، از روش پیشگیری از بارداری پشتیبان (یک روش پیشگیری از بارداری غیرخوراکی مانند کاندوم) استفاده کنید. اگر احساس می‌کنید سایر داروهای شما به خوبی گذشته عمل نمی‌کنند، به پزشک خود اطلاع دهید.

اگر همراه با مونجارو داروهای دیگری برای دیابت نوع ۲ (مانند انسولین یا سولفونیل اوره) مصرف کنید ، ممکن است قند خون شما خیلی پایین بیاید (هیپوگلیسمی). این به این دلیل است که بدن شما پس از خوردن یا آشامیدن انسولین بیشتری تولید می‌کند و کبد شما هنگام استفاده از مونجارو قند ذخیره شده کمتری را آزاد می‌کند. در یک مطالعه، برای کاهش خطر افت قند خون، افرادی که HbA1c آنها ۸٪ یا کمتر بود، قبل از شروع مونجارو، دوز انسولین خود را ۲۰٪ کاهش دادند. قند خون خود را بررسی کنید (به خصوص اگر احساس می‌کنید قند خون شما پایین است) و اگر سطح قند خون شما خیلی پایین رفت، به پزشک خود اطلاع دهید.

نوشته مدیریت دیابت نوع ۲ با مونجارو اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.