اگر شما هم مثل خیلی از افراد دیگر باشید، احتمالاً فکر می‌کنید میگرن یعنی سردرد شدید. اما خیلی چیزهای دیگر هم در آن دخیل است. بدن شما علاوه بر درد، علائم دیگری هم از تغییرات خلقی گرفته تا احساس تهوع در معده‌تان نشان می‌دهد. هر چه زودتر متوجه شوید چه اتفاقی دارد می‌افتد، سریع‌تر می‌توانید به تسکین مناسب برسید.

دمدمی مزاج بودن

تغییر در خلق و خو بخشی از بسته میگرن برای حدود ۶۰٪ از افراد است. وقتی این اتفاق قبل از شروع میگرن رخ می‌دهد، پزشکان آن را “پیش‌درآمد” می‌نامند. نوسان خلقی پس از تسکین میگرن “پس‌درآمد” نامیده می‌شود.

محققان هنوز به طور کامل ارتباط بین سردردهای میگرنی و بدخلقی را مشخص نکرده‌اند. اما دلیل آن هرچه که باشد، خلق و خوی شما ممکن است به طرق مختلف تغییر کند. شما ممکن است:

• احساس بیش فعالی
• فکر کردن برایش سخت است
• مشکل در تمرکز
• افسرده یا مضطرب شوید
• احساس شادی کنید

اورا

حدود ۲۵٪ از افرادی که میگرن دارند، دچار تغییرات بینایی می‌شوند که به عنوان اورا شناخته می‌شوند. ممکن است لکه‌ها، خطوط موج‌دار یا ناهموار یا نورهای چشمک‌زن را ببینید. علائم معمولاً در کمتر از یک ساعت کاهش می‌یابند.

همچنین ممکن است قبل از شروع سردرد میگرنی، هاله‌ها رخ دهند و به عنوان یک علامت هشدار دهنده عمل کنند. در برخی موارد، ممکن است بدون سردرد، هاله را تجربه کنید.

علاوه بر مشکلات بینایی، برخی از علائم اورا که ممکن است متوجه شوید عبارتند از:

• بی‌حسی یا احساس سوزن سوزن شدن در دست یا پا
• اختلالات کلامی که صحبت کردن را دشوار می‌کند
• ضعف یا پرش اندام

ممکن است متوجه شوید که این احساسات به آرامی شروع می‌شوند و طی چند دقیقه افزایش می‌یابند. آنها می‌توانند تا یک ساعت طول بکشند.

حالت تهوع

بسیاری از افراد مبتلا به میگرن دچار حالت تهوع یا استفراغ می‌شوند. 

مقصر احتمالی: تغییرات ناگهانی در شیمی مغز که بر مرکز استفراغ مغز شما تأثیر می‌گذارد .

حساسیت به نور و صدا

حدود ۸۰٪ از افرادی که دچار سردردهای میگرنی می‌شوند، به نور حساس هستند. به این حالت فتوفوبیا می‌گویند . افرادی که فقط هر از گاهی دچار حملات می‌شوند، نسبت به افرادی که میگرن مزمن دارند، کمتر به نور حساس هستند.

محققان معتقدند که فتوفوبیا از عصب بینایی شما شروع می‌شود، که پیام‌ها را از چشم شما به مغز منتقل می‌کند. این واکنش می‌تواند آنقدر شدید باشد که ممکن است برای احساس بهتر نیاز به استفاده از عینک آفتابی تیره یا دراز کشیدن در یک اتاق تاریک داشته باشید. همچنین می‌توانید پرده‌های پنجره و نور ملایم را امتحان کنید. و هنگام نگاه کردن به صفحه نمایش از تابش خیره کننده خودداری کنید.

حساسیت به صداهای بلند، که به آن فونوفوبیا می‌گویند، اغلب با حساسیت به نور همراه است. سعی کنید از این صداها دوری کنید یا از دستگاه نویز سفید استفاده کنید. اما ممکن است نخواهید از همه صداها دوری کنید. اگر خود را در سکوت احاطه کنید، می‌توانید حساس‌تر شوید و این می‌تواند منجر به سردردهایی شود که دردناک‌تر هستند.

درد در صورت

سردردهای میگرنی گاهی اوقات به اشتباه به عنوان سردرد سینوسی یا سردرد تنشی تشخیص داده می‌شوند. دلیلش این است که میگرن می‌تواند باعث درد در ناحیه سینوس، فک یا گردن شود.

وقتی دچار حمله‌ی تمام‌عیار می‌شوید، ممکن است به هر چیزی یا هر کسی که سرتان را لمس می‌کند حساس شوید. دلیلش؟ بسیاری از محققان به تغییرات غیرمعمول در سطح موادی که به طور طبیعی در مغز شما ساخته می‌شوند اشاره می‌کنند. وقتی سطح این مواد بالا می‌رود، می‌تواند باعث التهاب و تحریک اعصاب مجاور شود و در نتیجه درد ایجاد کند.

سندرم آلیس در سرزمین عجایب

سندرم آلیس در سرزمین عجایب (AIWS) اختلالی است که با تغییراتی در نحوه‌ی دیدن جهان، به ویژه بدن خود، مشخص می‌شود. این اختلال می‌تواند زمانی رخ دهد که میگرن یا بیماری دیگری دارید. پزشکان فکر می‌کنند که ممکن است نوعی هاله میگرن باشد.

سندرم آلیس در سرزمین عجایب شامل تغییراتی در بخش‌هایی از مغز شما می‌شود که با اطلاعات حسی – آنچه می‌بینید و می‌شنوید – سروکار دارند. وقتی این دوره را تجربه می‌کنید، ممکن است اتفاقات عجیبی رخ دهد، از جمله:

• اعضای بدن یا چیزهای اطرافتان بزرگتر، کوچکتر، نزدیکتر یا دورتر از آنچه واقعاً هستند به نظر می‌رسند.
• خطوط صاف، موج‌دار به نظر می‌رسند.
• چیزهایی که هنوز هستند، انگار حرکت می‌کنند.
• اشیاء سه بعدی مسطح به نظر می‌رسند.
• رنگ اشیا تغییر می‌کند یا به پهلو کج می‌شوند.
• چهره‌ها درهم‌ریخته به نظر می‌رسند.
• رنگ‌ها فوق‌العاده روشن به نظر می‌رسند.
• افراد و اشیاء کشیده به نظر می‌رسند.
• به نظر می‌رسد زمان به کندی می‌گذرد یا پرواز می‌کند.
• بعضی چیزها درست به نظر نمی‌رسند.
• اشیاء متفاوت از آنچه باید باشند، حس می‌شوند.
• چیزهایی را می‌بینید که وجود ندارند ( توهم ) یا برداشت اشتباهی از یک موقعیت یا رویداد دارید.

مجموعه‌ای از علائم دیگر

هنوز هم ممکن است هنگام ابتلا به میگرن، علائم دیگری نیز داشته باشید. نکاتی که باید به آنها توجه کنید:

• اشتهای بیشتر
• عرق کردن یا سرد شدن دست‌ها
• رنگ پریدگی صورت
• خواب‌آلودگی یا افسردگی
• بی‌قراری
• حس خوب بودن
• افزایش ناگهانی انرژی
• خمیازه کشیدن بیش از حد

مهم نیست چه احساسی دارید، ایده خوبی است که علائم خود را یادداشت کنید. هنگام مراجعه به پزشک، آن را همراه خود داشته باشید تا بتوانید اطلاعات دقیقی از آنچه اتفاق افتاده است به او بدهید. این به آنها کمک می‌کند تا تشخیص صحیح را انجام دهند و شما را در مسیر بهبودی قرار دهند.

نوشته علائم میگرن که سردرد نیستند اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

حمایت از یکی از اعضای خانواده یا دوست مبتلا به اسکیزوفرنی به معنای کمک به آنها برای دریافت درمان پزشکی و روانی مورد نیازشان است. اما این همچنین به معنای مراقبت از خودتان در همان زمان است.

از این پیشنهادات برای ایجاد یک برنامه عملی که برای هر دوی شما مفید باشد، استفاده کنید.

خودتان را آموزش دهید

اسکیزوفرنی یک بیماری روانی دشوار برای درک است. بنابراین تا جایی که می‌توانید یاد بگیرید. هرچه اطلاعات بیشتری داشته باشید، برای مقابله با آن آماده‌تر خواهید بود.

همچنین بهتر می‌توانید از دوست یا عضوی از خانواده‌تان که مبتلا به اسکیزوفرنی است حمایت کنید. و این می‌تواند احتمال اینکه آنها حتی در شرایط سخت، به درمان خود پایبند بمانند را افزایش دهد.

هدفمند باشید

پزشک با عزیز شما یک برنامه سلامتی تنظیم می‌کند که شامل اهداف خاصی خواهد بود. اگر مطمئن نیستید که برای شروع درمان با چه کسی تماس بگیرید، پزشک خانواده خود را امتحان کنید، که ممکن است شما را به یک روانپزشک ارجاع دهد.

وظیفه شما به عنوان مراقب این است که به عزیزتان یادآوری کنید که پایبندی به اهدافش چقدر مهم است و او را تشویق کنید که به مصرف داروهایش ادامه دهد. او باید برنامه درمانی خود را دنبال کند تا از بازگشت بیماری جلوگیری کند و از بدتر شدن علائمش جلوگیری کند.

جزئیات را پیگیری کنید

در تمام قرارهای ملاقات با پزشک، همراه عزیزتان باشید. این کار کمک به او در برنامه درمانی‌اش را برای شما آسان‌تر می‌کند. از پزشک او هر چقدر که لازم است سوال بپرسید و جزئیات را حفظ کنید. به یاد داشته باشید: پزشک آنجاست تا به هر دوی شما کمک کند.

همچنین، از هر قرار ملاقات یادداشت‌برداری کنید. برخی از مواردی که باید در نظر بگیرید عبارتند از:

• علائم اخیر عزیزتان (چه علائمی دارند و از چه زمانی شروع شده‌اند)
• هرگونه شرایط پزشکی دیگری که ممکن است داشته باشند
• منابع جدید استرس (این موارد می‌تواند شامل تغییرات اساسی در زندگی باشد.)
• داروها، ویتامین‌ها، گیاهان دارویی یا هر مکمل دیگری که مصرف کرده‌اند، به همراه دوز مصرفی

به گروه‌های پشتیبانی بپیوندید

اعضای خانواده یا دوست خود را تشویق کنید که به یک گروه بپیوندند و مطمئن شوید که در جلسات شرکت می‌کنند. در این گروه‌های حمایتی، آنها در میان سایر افراد مبتلا به اسکیزوفرنی خواهند بود که تجربیات خود را به اشتراک می‌گذارند. این ممکن است به آنها کمک کند تا کمتر احساس تنهایی کنند.

یاد بگیرید چگونه استرس را مدیریت کنید

فعالیت‌هایی مانند یوگا، تای چی و مدیتیشن می‌تواند به هر دوی شما احساس آرامش بیشتری بدهد. سعی کنید آنها را به طور منظم انجام دهید تا بتوانید در مواقع بحرانی از آنها استفاده کنید.

یاد بگیرید چگونه پاسخ دهید

وقتی کسی که مبتلا به اسکیزوفرنی است دچار توهم (شنیدن یا دیدن چیزهایی که وجود ندارند) یا هذیان (باور به چیزهایی که واقعیت ندارند، حتی وقتی که نادرستی آنها ثابت می‌شود) می‌شود، باور دارد که آنها واقعی هستند. به چالش کشیدن باورهایش با گفتن اینکه اینطور نیست، کمکی به او نمی‌کند.

در عوض، به آنها بگویید که هر کدام از شما مسائل را به روش خودتان می‌بینید. با احترام، مهربان و حامی باشید و در صورت نیاز با پزشک آنها تماس بگیرید.

اگر آنها دچار توهمات رفتاری می‌شوند ، آرام باشید، با ۱۱۵ تماس بگیرید و به امدادگر بگویید که اسکیزوفرنی دارند. در حالی که منتظر امدادگران هستید، بحث نکنید، فریاد نزنید، انتقاد نکنید، تهدید نکنید، در را مسدود نکنید، آنها را لمس نکنید یا بالای سرشان نایستید. همچنین از تماس مستقیم چشمی خودداری کنید، که می‌تواند باعث شود آنها احساس تهدید کنند.

آماده پاسخگویی باشید

اگر فرد مبتلا به اسکیزوفرنی دچار یک دوره روان‌پریشی شود، به این معنی که توهمات یا هذیان‌های او بسیار بدتر و شدیدتر شود، باید سریعاً وضعیت را بررسی کنید و تصمیم بگیرید که با چه کسی تماس بگیرید. اگر شخص دیگری در دسترس است، از او بخواهید که در حالی که شما با پزشک تماس می‌گیرید یا با 115 تماس می‌گیرید، در کنار عزیزتان بماند.

اگر عزیزتان تهدید به خودکشی کرد، او را تنها نگذارید. اگر رفتارش خطرناک شد، فوراً با 110 تماس بگیرید و درخواست پلیس کنید. به او بگویید که اسکیزوفرنی دارد و وضعیت را برایش توضیح دهید، اما بگذارید خودش آن را مدیریت کند. پلیس باید برای ارزیابی و مدیریت افراد مبتلا به اختلالات روان‌پریشی و سایر انواع پریشانی‌های عاطفی آموزش دیده باشد. با پزشک او نیز تماس بگیرید تا او را از وضعیت مطلع کنید.

همچنین می‌توانید اپلیکیشن «بسته منابع بحران روانپزشکی» (از مرکز حمایت از درمان) را روی گوشی هوشمند خود دانلود کنید. این اپلیکیشن دارای استانداردهای خاص ایالتی در مورد بستری اورژانسی است و می‌تواند در مواقع بحرانی مفید باشد.

نشانه‌های خودکشی را بشناسید

بیشتر افراد مبتلا به اسکیزوفرنی برای دیگران بی‌ضرر هستند. آنها بیشتر از هر کس دیگری به خودشان آسیب می‌زنند. گاهی اوقات این شامل تلاش برای گرفتن جان خود نیز می‌شود. شما باید هرگونه صحبت در مورد خودکشی را جدی بگیرید و به اشعار، یادداشت‌ها یا هر چیز دیگری که عزیزتان در مورد مرگ می‌نویسد توجه کنید.

در تماس باشید

وقتی فرد مبتلا به اسکیزوفرنی احساس تنهایی می‌کند، ممکن است افکار خودکشی در او افزایش یابد. اگر در نزدیکی او زندگی نمی‌کنید، می‌توانید با برقراری ارتباط از طریق تلفن، پیامک، ایمیل و نامه به او کمک کنید. ارسال یادداشت‌های کوتاه مانند کارت پستال و کارت تبریک می‌تواند به آنها یادآوری کند که چقدر برایتان مهم هستند.

مراقب خودت باش

مراقبت از فرد مبتلا به اسکیزوفرنی می‌تواند طاقت‌فرسا باشد. شما باید هر روز مراقبت از خود را در اولویت اصلی قرار دهید. احساس غم، عصبانیت، تنهایی یا ترس از نظر دیگران برای مراقبان امری عادی است.

با دوستان و خانواده خود تماس بگیرید و به آنها بگویید که به چه چیزی نیاز دارید. آنها می‌توانند:

• بدون قضاوت کردن به حرف‌هایتان گوش دهید
• اطلاعات و پزشکان را پیدا کنید
• داستان‌های امیدبخش، حمایت اخلاقی و راهنمایی معنوی را به اشتراک بگذارید
• پیشنهاد کمک مالی
• کارهای خانه را انجام دهید و از بچه‌هایتان مراقبت کنید

 مهم‌تر از همه، خوب غذا بخورید، به اندازه کافی بخوابید ، ورزش کنید و در فعالیت‌های سرگرم‌کننده شرکت کنید. شما نمی‌توانید ۲۴ ساعته در دسترس باشید. بنابراین تعطیلات بدون احساس گناه را برنامه‌ریزی کنید و هر از گاهی به خودتان استراحت کامل بدهید.

درباره انگ بیماری روانی اطلاعات کسب کنید

انگ بیماری روانی هنوز وجود دارد، اگرچه جامعه در سال‌های اخیر پذیرش و درک بیشتری از مسائل مربوط به سلامت روان پیدا کرده است.

خانواده‌های افرادی که بیماری روانی دارند می‌توانند برای مقابله با آن اقدامات خاصی را انجام دهند:

• به یاد داشته باشید که شما و عزیزانتان حق انتخاب دارید. بیماری‌های روانی و جسمی، اطلاعات خصوصی و شخصی هستند. شما می‌توانید تصمیم بگیرید که در مورد بیماری روانی خود به چه کسی و چه چیزی بگویید.
• به یاد داشته باشید که شما تنها نیستید. مشکلات سلامت روان می‌توانند شایع‌تر از آن چیزی باشند که فکر می‌کنید. از هر چهار نفر در ایالات متحده، یک نفر در برهه‌ای از زندگی خود به نوعی بیماری روانی مبتلا می‌شود. بسیاری از افراد دیگر نیز با موقعیت‌های مشابهی دست و پنجه نرم می‌کنند. مردم معمولاً با افسردگی، اضطراب، سوءمصرف مواد و سایر اختلالات سلامت روان دست و پنجه نرم می‌کنند.
• امیدوار باشید و به یاد داشته باشید که درمان مؤثر است. داروها و درمان‌های روانی-اجتماعی ایمن و مؤثر در دسترس هستند و درمان‌های جدیدتری نیز در حال توسعه هستند. در نتیجه، بسیاری از افرادی که بیماری روانی دارند از زندگی پرباری برخوردارند.
• از عزیزتان به خاطر درخواست کمک قدردانی کنید. درمان سلامت روان می‌تواند دشوار باشد، زیرا افراد اغلب باید در امتحان کردن داروهای جدید، کنار آمدن با عوارض جانبی و یادگیری رفتارهای جدید صبور باشند. کمک به عزیزتان برای اینکه نسبت به خودش یا دیگران احساس خوبی داشته باشد، مهم است.
• فعال بمانید و خود را با افراد حامی احاطه کنید. انزوای اجتماعی می‌تواند یکی از عوارض جانبی منفی انگ مرتبط با بیماری روانی باشد. منزوی کردن خود و انجام ندادن کارهایی که از آنها لذت می‌برید، شما را در معرض خطر بالای افسردگی و فرسودگی شغلی قرار می‌دهد. ریسک کنید و فعالیت‌های جدیدی را در جامعه خود امتحان کنید.

نوشته وقتی کسی که دوستش دارید اسکیزوفرنی دارد اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

اگر شما یا یکی از عزیزانتان مبتلا به اسکیزوفرنی هستید، ممکن است از خود بپرسید که آیا دارو به تنهایی برای درمان یا پیشگیری از علائمی مانند توهم، هذیان و پرخاشگری کافی است یا خیر. هشتاد درصد از افراد مبتلا به این بیماری، ظرف پنج سال از اولین دوره بیماری، عود بیماری را تجربه می‌کنند.

تعدادی مکمل برای کمک به مدیریت علائم اسکیزوفرنی و برخی از عوارض جانبی داروها تبلیغ می‌شوند. تحقیقات نشان می‌دهد که برخی ممکن است کمک کنند، اما نتایج در مورد برخی دیگر متفاوت است. و در بسیاری از موارد، مطالعات طولانی‌تر و بزرگ‌تری مورد نیاز است.

دکتر رایان سلطان، استادیار روانپزشکی بالینی در مرکز پزشکی ایروینگ دانشگاه کلمبیا و مدیر پزشکی مرکز روان‌پزشکی یکپارچه در منهتن، نیویورک، می‌گوید: «واقعاً مهم است که درک کنیم این مکمل‌ها باید برای تقویت درمان با داروهای ضد روان‌پریشی استفاده شوند، نه جایگزین آنها.»

«این مکمل‌ها باید برای تقویت درمان با داروهای ضد روان‌پریشی استفاده شوند، نه جایگزین آنها.»دکتر رایان سلطان

به خاطر داشته باشید که همیشه بهتر است قبل از شروع مصرف هرگونه مکمل با پزشک خود مشورت کنید. اگرچه آنها نیازی به نسخه ندارند، اما ممکن است همه آنها ایمن نباشند. ضروری است که پزشک شما مطمئن شود که هیچ گونه تداخلی با داروی شما یا عوارض جانبی ناخواسته‌ای نخواهد داشت.

در اینجا نگاهی به آنچه تحقیقات نشان می‌دهند و آنچه روانپزشکان توصیه می‌کنند، می‌اندازیم.

اسیدهای چرب امگا ۳ 

بررسی ۲۰ مطالعه روی تقریباً ۱۵۰۰ فرد مبتلا به اسکیزوفرنی نشان داد افرادی که اسیدهای چرب امگا ۳ مصرف می‌کنند ، علائم مثبتی مانند توهم و هذیان را کاهش می‌دهند. سلطان می‌گوید: «این یک ضد التهاب است، بنابراین ممکن است به کاهش التهاب در مغز که در علائم اسکیزوفرنی نقش دارد، کمک کند.»

او می‌گوید که آنها ممکن است به عنوان یک عامل پیشگیرانه نیز عمل کنند. یک مطالعه کوچک نشان داد که افراد ۱۳ تا ۲۵ ساله که در معرض خطر بالای ابتلا به اسکیزوفرنی بودند، با مصرف روزانه مکمل امگا ۳ به مدت ۱۲ هفته، خطر ابتلا به این بیماری در آنها کاهش یافت. برای بررسی این نتایج، مطالعات بزرگتر و طولانی‌تری مورد نیاز است. 

دکتر آدریان پردا، استاد روانپزشکی بالینی و رفتار انسان در دانشکده پزشکی دانشگاه کالیفرنیا، ایروین و سردبیر بخش اخبار روانپزشکی انجمن روانپزشکی آمریکا، خاطرنشان می‌کند که افراد مبتلا به اسکیزوفرنی همچنین در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به بیماری قلبی هستند . 

مصرف روزانه مکمل امگا ۳ می‌تواند به قلب و عروق خونی نیز کمک کند. هیچ توصیه رسمی وجود ندارد، اما سلطان مکملی را توصیه می‌کند که حاوی هر دو اسید ایکوزاپنتانوئیک (EPA) و اسید دوکوزاهگزانوئیک (DHA) باشد. روزانه یک گرم امگا ۳ مصرف کنید و به دنبال مکملی باشید که حدود ۶۰٪ از کل مقدار آن از EPA باشد.

ویتامین دی

تحقیقات نشان داده است که نوزادانی که با سطح ویتامین D پایین متولد می‌شوند ، احتمال بیشتری دارد که در مراحل بعدی زندگی به اسکیزوفرنی مبتلا شوند. اما این ثابت نمی‌کند که سطح پایین ویتامین D دلیل ابتلای این نوزادان به اسکیزوفرنی در سنین بالاتر است – عوامل زیادی بر این خطر تأثیر می‌گذارند. و شواهد خوبی وجود ندارد که نشان دهد اگر در بزرگسالی مکمل ویتامین D مصرف کنید، احتمال ابتلا به اسکیزوفرنی کمتر می‌شود یا علائم شما کاهش می‌یابد. 

یک مطالعه که در سال ۲۰۲۱ در JAMA Network Open منتشر شد ، ۱۴۹ بزرگسال مبتلا به روان‌پریشی اولیه را بررسی کرد. نتیجه: هیچ مدرکی مبنی بر بهبود سلامت روان یا جسمی آنها با مصرف مکمل ویتامین D وجود نداشت. 

پردا می‌گوید: «ما حداقل سالی یک بار سطح ویتامین D را در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی بررسی می‌کنیم و اگر پایین باشد – یعنی چیزی کمتر از 30 نانوگرم در میلی‌لیتر (ng/mL) – از آنها می‌خواهیم که مکمل مصرف کنند.»

به طور کلی، موسسه ملی بهداشت توصیه می‌کند که اکثر بزرگسالان روزانه ۶۰۰ واحد بین‌المللی (IU) ویتامین D و در افراد بالای ۷۰ سال ۸۰۰ واحد بین‌المللی دریافت کنند.

ویتامین‌های گروه B

یک بررسی بزرگ روی بیش از ۸۰۰ بیمار نشان داد افرادی که ویتامین‌های گروه B با دوز بالا مانند B6، B8 و B12 را همراه با داروهای خود مصرف می‌کردند، در مقایسه با افرادی که فقط دارو مصرف می‌کردند، علائم اسکیزوفرنی را کاهش دادند. 

سلطان می‌گوید: «ویتامین‌های گروه B سطح هموسیستئین بدن شما را کاهش می‌دهند، ماده‌ای که می‌دانیم مقادیر زیاد آن می‌تواند برای مغز سمی باشد. آن‌ها همچنین ممکن است به تنظیم سطح هورمون‌هایی مانند دوپامین ، سروتونین و گابا کمک کنند که می‌توانند به تسکین علائم اسکیزوفرنی کمک کنند .» او خاطرنشان می‌کند که این مکمل‌ها زمانی بیشترین فایده را دارند که افراد در اوایل بیماری خود مصرف آن‌ها را شروع کنند. 

اما مشخص نیست که آیا همه افراد مبتلا به اسکیزوفرنی از مصرف مکمل ویتامین B سود می‌برند یا خیر. پردا توصیه می‌کند که برای بررسی تغییر ژنی که پردازش فولات (ویتامین B9) را برای بدن دشوارتر می‌کند، آزمایش انجام شود. به نظر می‌رسد افرادی که این تغییر را دارند، هنگام مصرف ویتامین‌های B، کاهش بیشتری در علائم خود دارند. نوع خاصی از فولات، ال-متیل فولات، ممکن است بهتر توسط بدن جذب شود و نسبت به سایر اشکال مؤثرتر باشد. سلطان می‌گوید دوز معمول ۱۵ میلی‌گرم در روز است.

ویتامین ای

افراد مبتلا به اسکیزوفرنی معمولاً با داروهای ضد روان‌پریشی درمان می‌شوند. این داروها می‌توانند عوارض جانبی مانند دیسکینزی تاردیو (TD) داشته باشند که باعث حرکات سفت و تند و تیز صورت و بدن شما می‌شود که نمی‌توانید کنترل کنید. سلطان می‌گوید مصرف همزمان ویتامین E ممکن است کمک کند. یک بررسی در سال ۲۰۱۸ نشان داد که ویتامین E ممکن است به محافظت در برابر TD کمک کند، اما نمی‌تواند این بیماری را پس از شروع درمان کند. سلطان می‌گوید: «شواهد کمی وجود دارد که نشان دهد خود علائم اسکیزوفرنی را کاهش می‌دهد.» 

همچنین مشخص نیست که چه دوزی از ویتامین D بهترین عملکرد را دارد. سلطان خاطرنشان می‌کند که مطالعات، همه چیز را از ۶۰۰ تا ۱۶۰۰ واحد بین‌المللی در روز بررسی کرده‌اند. 

به خاطر داشته باشید که مصرف زیاد ویتامین E با خطر خونریزی بیشتر مرتبط است. در مورد اینکه آیا باید ویتامین E مصرف کنید و در چه دوزی، با پزشک خود مشورت کنید.

پروبیوتیک‌ها

این میکروارگانیسم‌ها در دستگاه گوارش شما زندگی می‌کنند و آن را سالم نگه می‌دارند. سلطان می‌گوید: «آنها التهاب روده شما را کاهش می‌دهند که به نوبه خود ممکن است التهاب مغز شما را نیز کاهش دهد. آنها همچنین سطح مخمری به نام کاندیدا آلبیکنس را که در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی در سطوح بالاتری یافت می‌شود، کاهش می‌دهند.» 

یک بررسی در سال ۲۰۲۴ از هشت مطالعه ، پروبیوتیک‌ها را به کاهش علائم اسکیزوفرنی و تسکین ناراحتی روده نیز مرتبط دانست. 

سلطان پیشنهاد می‌کند که انواع مختلفی از پروبیوتیک‌ها در بازار وجود دارد، بنابراین به دنبال پروبیوتیک‌هایی باشید که دو تا چهار سویه از لاکتوباسیلوس یا بیفیدوباکتریوم داشته باشند. ممکن است بخواهید پروبیوتیکی را خریداری کنید که حاوی هر یک یا هر چهار ماده‌ی زیر باشد: لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس ، بیفیدوباکتریوم بیفیدوم ، لاکتوباسیلوس روتری و لاکتوباسیلوس فرمنتوم . طبق یک مطالعه در سال ۲۰۱۹، افراد مبتلا به اسکیزوفرنی که پروبیوتیک‌هایی حاوی تمام این سویه‌ها را روزانه به مدت ۱۲ هفته به همراه دوزهای بالای ویتامین D مصرف کردند، بهبودهای زیادی در علائم خود گزارش کردند. اما هیچ توصیه رسمی در مورد مصرف پروبیوتیک‌ها برای کمک به اسکیزوفرنی وجود ندارد، بنابراین بهتر است مانند هر مکمل دیگری با پزشک خود مشورت کنید. 

ملاتونین

اختلالات خواب مانند بی‌خوابی اغلب مشکلات عمده‌ای برای افراد مبتلا به اسکیزوفرنی هستند. اما سلطان می‌گوید پزشکان معمولاً داروهای تجویزی را توصیه نمی‌کنند زیرا در موارد نادر، می‌توانند باعث روان‌پریشی نیز شوند. در این موارد، ملاتونین، هورمونی که مغز شما برای تنظیم چرخه خواب شما تولید می‌کند ، گزینه ایمن‌تری است. 

یک بررسی در سال ۲۰۲۱ از ۱۵ مطالعه نشان داد که ملاتونین اگر همزمان با داروهای اسکیزوفرنی شروع شود، ممکن است به جلوگیری از افزایش وزن کمک کند. همچنین ممکن است به کاهش سطح کلسترول کمک کند. سلطان توصیه می‌کند ۲ تا ۵ میلی‌گرم در شب، یک یا دو ساعت قبل از خواب مصرف شود. 

اما باز هم، قبل از شروع مصرف هرگونه مکمل، با پزشک خود مشورت کنید، و فقط همراه با (نه به جای) درمان‌هایی که پزشک تجویز می‌کند، از آنها استفاده کنید.

نوشته ویتامین‌ها و مکمل‌هایی که ممکن است به اسکیزوفرنی کمک کنند اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

به نظر می‌رسد که از ناکجاآباد می‌آید و اغلب جوانان را در دوران نوجوانی تحت تأثیر قرار می‌دهد. کودکی به ظاهر سالم ناگهان گوشه‌گیر و افسرده، سپس گیج و حتی پارانوئید می‌شود. با تسلط توهمات و هذیان‌ها، قربانیان در دنیای تسخیر شده توسط شیاطین اسکیزوفرنی گرفتار می‌شوند.

اختلال اسکیزوفرنی بیماری شایعی است که 1٪ مردم جهان در طول عمر به ‌آن مبتلا می‌شوند. به گفته‌ی دکتر نانسی آندریاسن، روانپزشک دانشگاه آیووا، از هر ۱۰ بیمار اسکیزوفرنی، یک نفر در نهایت خودکشی می‌کند.

داروهای ضد روان‌پریشی جدید به طور موثری برخی از بدترین علائم، مانند توهم و هذیان را کنترل می‌کنند. با این حال، تنها یک نفر از هر پنج بیمار اسکیزوفرنیک به طور کامل بهبود می‌یابد. بنابراین محققان در حال تلاش برای یک رویکرد جدید جسورانه و بحث‌برانگیز هستند: درمان افراد در معرض خطر ابتلا به این بیماری حتی قبل از تشخیص آن.

قبل از ظهور شیاطین

دکتر باربارا کورنبلات، روانپزشک و مدیر مطالعات پرخطر در بیمارستان هیل‌ساید در نیویورک، می‌گوید: «هرچه درمان زودتر شروع شود، پیش‌آگهی بهتر است.» دلیلش این است که علائم اسکیزوفرنی تمام‌عیار – مثلاً توهم و هذیان – خودشان برای مغز سمی هستند و به مدارهای آن به روش‌هایی آسیب می‌رسانند که قابل برگشت نیستند.

در یک مطالعه پیشگامانه، دکتر توماس مک‌گلاشن، روانپزشک دانشگاه ییل، بیماران در معرض خطر را حتی قبل از بروز علائم واضح، تحت درمان با داروهای ضد روان‌پریشی قرار می‌دهد. مک‌گلاشن امیدوار است آزمایش او نشان دهد که داروها می‌توانند بدترین علائم را از بین ببرند یا حتی از بیماری جلوگیری کنند.

دلیل خوبی وجود دارد که فکر کنیم این اتفاق خواهد افتاد. در سال ۱۹۹۶، روانپزشک پاتریک مک‌گوری، MD، محقق دانشگاه ملبورن در استرالیا، درمان بیماران جوانی را که در معرض خطر ابتلا به اسکیزوفرنی قرار داشتند، آغاز کرد. از ۳۱ داوطلبی که با دوزهای پایین یک داروی ضد روان‌پریشی به نام ریسپریدال درمان شدند، تنها چهار نفر در شش ماه پس از قطع دارو، علائم روان‌پریشی را نشان دادند. در مقابل، از ۲۸ بیماری که فقط روان‌درمانی دریافت کردند، ۱۰ نفر در همان دوره شش ماهه به اسکیزوفرنی مبتلا شدند.

چه کسی در معرض خطر است؟

چنین درمان زودهنگامی همچنان بحث‌برانگیز است، زیرا روانپزشکان هنوز نمی‌توانند همیشه بگویند چه کسی بیشتر در معرض خطر است. دکتر رکس کودری، مدیر پزشکی اتحاد ملی بیماران روانی، می‌گوید: «مسئله این است که بدانیم چه نوع علائم هشدار دهنده‌ای، درمان زودهنگام را ضروری می‌کند، به خصوص وقتی که در مورد تجویز دارو برای یک نوجوان صحبت می‌کنیم.»

ژن‌ها و رفتار هر دو سرنخ‌هایی ارائه می‌دهند. اگرچه تنها ۱٪ از جمعیت عمومی به این بیماری مبتلا می‌شوند، اما بر اساس مطالعه‌ای که در ۲۵ فوریه ۱۹۹۹ در مجله پزشکی نیوانگلند منتشر شد ، خطر ابتلا برای کودکی که یکی از والدینش اسکیزوفرنی دارد، بین ۱۰ تا ۱۵ درصد افزایش می‌یابد .

اگر هر دو والدین از این بیماری رنج ببرند، احتمال ابتلای فرزند به این بیماری به ۵۰٪ افزایش می‌یابد. خواهر یا برادر یک فرد مبتلا به اسکیزوفرنی ۱۰ تا ۱۵٪ و خطر ابتلای یک دوقلوی همسان ۵۰٪ است.

علاوه بر خطر ارثی، محققان علائم هشدار دهنده عاطفی را شناسایی کرده‌اند که برخی از آنها از سن ۹ سالگی ظاهر می‌شوند. به عنوان مثال، در مطالعات کورنبلات، مشخص شده است که بیمارانی که به اسکیزوفرنی مبتلا شده‌اند، در دوران کودکی با حافظه کوتاه مدت مشکل داشته‌اند، همانطور که توسط آزمون‌های روانشناختی اندازه‌گیری شده است. مشکلات شدید در تمرکز توجه در محیط‌های حواس‌پرتی نیز به عنوان یک علامت خطر شناخته شده است.

اما آزمایش‌های مربوط به این مشکلات به اندازه کافی قابل اعتماد نیستند که بتوان از آنها برای غربالگری همه کودکان استفاده کرد. در عوض، روانپزشکانی مانند کورنبلات و مک‌گلاشان، بیماران در معرض خطر اسکیزوفرنی را با استفاده از حدس و گمان آگاهانه پیدا می‌کنند: آنها بیماران در معرض خطر را از گروه‌های بزرگتری از جوانان که به دلیل علائمی مانند افسردگی ناگهانی و گوشه‌گیری شدید ارجاع داده می‌شوند، انتخاب می‌کنند – به عنوان مثال، یک دانش‌آموز ممتاز که ناگهان از رفتن به مدرسه یا دیدن دوستان خودداری می‌کند. مطالعات اولیه نشان می‌دهد که حدود یک چهارم تا نیمی از نوجوانانی که به این روش شناسایی می‌شوند، به اسکیزوفرنی مبتلا خواهند شد. این بدان معناست که تا سه چهارم آنها ممکن است درمان غیرضروری دریافت کنند.

امید آمیخته با احتیاط

کاودری می‌گوید هیچ‌کس از خطرات بلندمدت تجویز داروهای ضد روان‌پریشی برای چنین بیمارانی آگاه نیست. جدیدترین نسل داروها ایمن‌تر و مؤثرتر از داروهای قدیمی‌تر هستند، اما این داروها هنوز عوارض جانبی آزاردهنده‌ای مانند افزایش وزن و خواب‌آلودگی دارند. و وقتی بیماران شروع به مصرف این داروها می‌کنند، هیچ‌کس نمی‌داند چه زمانی، اگر هرگز، می‌توانند مصرف آنها را متوقف کنند.

اگر تحقیقات در مورد علائم بیوشیمیایی اسکیزوفرنی به یک آزمایش آزمایشگاهی قابل اعتماد منجر شود، این مشکل ممکن است از بین برود. برخی از دانشمندان در حال حاضر فکر می‌کنند که ژن‌های مرتبط با اسکیزوفرنی را هدف قرار داده‌اند. و در دانشگاه جان هاپکینز در بالتیمور، مریلند، دانشمندان سطح غیرطبیعی بالایی از آنزیمی به نام ترانس کریپتاز معکوس را در مایع نخاعی بیماران اسکیزوفرنی که اخیراً تشخیص داده شده‌اند، گزارش کرده‌اند.

کورنبلات می‌گوید: «حس فوق‌العاده‌ای از امید و هیجان در این زمینه وجود دارد.» پس از شش ماه در برنامه درمانی اولیه او در بیمارستان هیل‌ساید – برنامه‌ای که شامل روان‌درمانی و گاهی داروهای ضد روان‌پریشی است – 80 درصد از کودکان در معرض خطر تثبیت شده یا بهبود یافته‌اند. او می‌گوید: «برای اولین بار، دلیلی وجود دارد که فکر کنیم ممکن است در نهایت بتوانیم از این بیماری وحشتناک و ناتوان‌کننده جلوگیری کنیم.»

نوشته جلوگیری از اسکیزوفرنی اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

۱ / ۱۲

داروهای خود را به طور منظم مصرف کنید

حدود نیمی از افراد مبتلا به اسکیزوفرنی که داروهای ضد روان‌پریشی تجویز شده دارند ، یا آنها را مصرف نمی‌کنند، دوز بالاتر یا پایین‌تری مصرف می‌کنند، یا برنامه‌ی متفاوتی نسبت به آنچه پزشکشان تجویز کرده است، دنبال می‌کنند. اما همه این موارد خطر عود، بستری شدن در بیمارستان و خودکشی را افزایش می‌دهد. مهم است که قبل از هرگونه تغییر در داروهای خود، با پزشک خود مشورت کنید.

۲ / ۱۲

مدیریت عوارض جانبی داروها

داروهای ضد روان‌پریشی گاهی اوقات می‌توانند توهم را تنها در عرض چند روز و هذیان را در عرض چند هفته متوقف کنند. اما عوارض جانبی از جمله افزایش وزن، مشکلات جنسی، خواب‌آلودگی، حرکات عضلانی، بیماری قلبی، یبوست و تشنج دارند. اگر این عوارض را دارید، با پزشک خود صحبت کنید. مهم است که احساس راحتی کنید تا بتوانید داروهای خود را طبق تجویز ادامه دهید.

۳ / ۱۲

تنها به دارو تکیه نکنید

داروهای ضد روان‌پریشی نقش مهمی در درمان اسکیزوفرنی دارند. اما متخصصان معتقدند که آنها نباید تنها کاری باشند که برای مدیریت آن انجام می‌دهید. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد درمان شناختی رفتاری، نوعی گفتاردرمانی که افکار و تجربیات شما را بررسی می‌کند، می‌تواند کمک کند. این روش ممکن است روابط شما را بهبود بخشد، موفقیت شما را در محل کار افزایش دهد، اضطراب را کاهش دهد و حتی توهمات و هذیان‌ها را از بین ببرد.

۴ / ۱۲

از مواد مخدر یا الکل سوء استفاده نکنید

حدود نیمی از افراد مبتلا به اسکیزوفرنی مشکل سوءمصرف مواد دارند. اما نوشیدن زیاد الکل می‌تواند توهم و هذیان‌های پارانوئید را بدتر کند. حشیش می‌تواند احتمال بازگشت علائم روان‌پریشی را افزایش دهد. و مطالعات، مصرف کوکائین را با بستری شدن بیشتر در بیمارستان و خطر بالاتر خودکشی مرتبط دانسته‌اند.

۵ / ۱۲

ترک سیگار

۶ / ۱۲

مدیریت استرس

اگر اسکیزوفرنی دارید، به استرس مانند دیگران واکنش نشان نمی‌دهید. بدن شما به اندازه کافی هورمون استرس کورتیزول یا ماده شیمیایی مغز دوپامین آزاد نمی‌کند ، که هر دو به بدن شما کمک می‌کنند تا در مواقع فشار واکنش نشان دهد. استرس می‌تواند علائم اسکیزوفرنی را بدتر کند. بنابراین اگر شغل پرزحمتی دارید یا در رابطه‌ای مشکل دارید، برای کمک و حمایت تلاش کنید.

۷ / ۱۲

یک رژیم غذایی سالم داشته باشید

اسکیزوفرنی شما را در معرض خطر بیشتری برای چاقی، دیابت، بیماری قلبی و سایر مشکلات سلامتی قرار می‌دهد. تحقیقات نشان می‌دهد که اگر به آن مبتلا باشید، احتمالاً چربی بیشتر و فیبر کمتری مصرف می‌کنید و میوه و سبزیجات کمتری می‌خورید. برخی از داروها ممکن است اشتها و خطر چاقی و دیابت را افزایش دهند. با پزشک خود در مورد غذاهایی که می‌خورید صحبت کنید تا ببینید آیا تغییرات سالمی باید ایجاد کنید یا خیر.

۸ / ۱۲

خواب کافی داشته باشید

بی‌خوابی، خواب منقطع و کیفیت پایین خواب به طور کلی مشکلات بزرگی برای افراد مبتلا به اسکیزوفرنی هستند. این یک چرخه معیوب است، زیرا خواب بد می‌تواند علائمی مانند پارانویا و توهم را بدتر کند. اما درمان‌هایی مانند درمان شناختی رفتاری و دارو می‌توانند کمک کنند. اگر برای خوابیدن مشکل دارید، با پزشک خود مشورت کنید.

۹ / ۱۲

درمان آپنه خواب

یکی دیگر از مشکلات رایج افراد مبتلا به اسکیزوفرنی، آپنه انسدادی خواب است. این انسداد موقت و مکرر راه هوایی شما در طول شب می‌تواند باعث خروپف بلند شود. این بیماری با بیماری قلبی مرتبط است. افراد مبتلا به اسکیزوفرنی بیشتر در معرض خطر مرگ ناشی از حمله قلبی هستند ، بنابراین درمان آن دو چندان اهمیت دارد.

۱۰ / ۱۲

فعالیت بدنی داشته باشید

ورزش برای بدن و ذهن شما مفید است. می‌تواند علائم شما را بهبود بخشد و حتی به مغز شما کمک کند تا بهتر کار کند. اگر فعال نیستید، به آرامی شروع کنید. کاری را انتخاب کنید که دوست دارید انجام دهید تا به آن پایبند باشید.

۱۱ / ۱۲

عقب‌نشینی نکنید

احساس تنهایی و انزوای اجتماعی در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی امری عادی است. اما این احساسات می‌توانند وضعیت شما را بسیار بدتر کنند. با دوستان و عزیزان مورد اعتماد خود تماس بگیرید. همچنین ممکن است بخواهید به یک گروه حمایتی بپیوندید. اگر برقراری ارتباط با افراد یا حفظ روابط برای شما دشوار است، از پزشک خود در مورد آموزش مهارت‌های اجتماعی سوال کنید.

۱۲ / ۱۲

خودتان را با افراد مثبت احاطه کنید

اگر عزیزان شما بیش از حد انتقادگر، فضول یا پرتوقع هستند، می‌تواند علائم شما را بدتر کند. زیرا این نوع رفتار می‌تواند محیطی استرس‌زا ایجاد کند. اگر این موارد برایتان آشنا به نظر می‌رسد، می‌توانید از یک برنامه خانواده درمانی که به شما در مورد اسکیزوفرنی آموزش می‌دهد و همچنین به شما نشان می‌دهد که چگونه در مورد آن با یکدیگر صحبت کنید و مشکل را حل کنید، بهره‌مند شوید.

نوشته چگونه علائم اسکیزوفرنی را کنترل کنیم اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.