ادم پاپی تورم عصب بینایی است که چشم و مغز را به هم متصل می‌کند. این تورم واکنشی به افزایش فشار در داخل یا اطراف مغز است  که ممکن است علل زیادی داشته باشد.

اغلب، این یک نشانه هشدار دهنده از یک بیماری جدی پزشکی است که نیاز به توجه دارد، مانند تومور مغزی یا خونریزی. اما گاهی اوقات فشار و تورم را نمی‌توان به یک مشکل خاص نسبت داد. در این صورت، راه‌های دیگری برای کاهش تورم وجود دارد.

اگر آن را درمان نکنید، ادم پاپی می‌تواند منجر به از دست دادن بینایی شود.

علل

شبکه اعصاب، خون و مایعات مغز شما همگی به طور محکم در داخل جمجمه شما قرار گرفته‌اند. از آنجا که فضای محدودی وجود دارد، وقتی بافت‌ها متورم می‌شوند، چیزی رشد می‌کند یا مایع بیشتری از حد معمول وجود دارد، فشار داخل افزایش می‌یابد و به نوبه خود می‌تواند باعث ادم پاپی شود. این ممکن است به دلایل زیر اتفاق بیفتد:

• آسیب دیدگی سر
• تومور مغزی یا نخاعی
• التهاب مغز یا هر یک از پوشش‌های آن، مانند مننژیت
• فشار خون بسیار بالا
• خونریزی در مغز
• لخته خون یا مشکلی در رگ‌های خاص
• تجمع چرک ناشی از عفونت مغزی
• مشکلات مربوط به جریان یا میزان مایعی که از مغز و نخاع عبور می‌کند

همچنین ممکن است به عنوان یک عارضه جانبی مصرف یا قطع برخی داروها ، از جمله موارد زیر، دچار پاپیل ادم شوید:

• کورتیکواستروئیدها
• ایزوترتینوئین
• لیتیوم
• تتراسایکلین

وقتی هیچ دلیل واضحی برای فشار بالای داخل جمجمه وجود نداشته باشد، به این وضعیت فشار خون داخل جمجمه‌ای ایدیوپاتیک (IIH) گفته می‌شود.

این اتفاق برای حدود ۱ نفر از هر ۱۰۰۰۰۰ نفر رخ می‌دهد، اما احتمال آن در بین زنان چاق در سال‌های باروری ۲۰ برابر بیشتر است. با افزایش میزان چاقی ، میزان IIH نیز افزایش می‌یابد. همچنین، افزایش ناگهانی ۵ تا ۱۵ درصد وزن بدن ، صرف نظر از وزن اولیه، احتمال ابتلا را افزایش می‌دهد.

ارتباط دقیق آن با اضافه وزن مشخص نیست. این احتمال وجود دارد که چربی شکم فشار داخل قفسه سینه را افزایش داده و واکنش زنجیره‌ای را به مغز آغاز کند.

علائم و عوارض

ممکن است در مراحل اولیه ادم پاپی هیچ علامتی نداشته باشید. پزشک ممکن است هنگام معاینه معمول چشم، تورم عصب بینایی را تشخیص دهد.

با پیشرفت بیماری، احتمالاً دچار مشکلات بینایی ، معمولاً در هر دو چشم ، خواهید شد. تاری دید یا دوبینی و از دست دادن بینایی برای چند ثانیه در هر بار، شایع است. سایر علائم عبارتند از سردرد ، حالت تهوع و استفراغ.

در IIH، برخی از این علائم قابل توجه‌تر هستند. ممکن است هر روز سردرد بگیرید و آن را در دو طرف سر خود احساس کنید. سردردها ممکن است همیشه شدت یکسانی نداشته باشند، اما با ادامه ابتلا بدتر می‌شوند. ممکن است در سر خود صدای ضربان قلب بشنوید.

ادم پاپی درمان نشده می‌تواند منجر به مشکلات جدی چشمی شود که با از دست دادن بینایی محیطی یا جانبی شروع می‌شود. در مراحل بعدی، بینایی می‌تواند کاملاً تار شود. برخی افراد از یک یا هر دو چشم نابینا می‌شوند.

تشخیص

چشم پزشکان از ابزاری به نام افتالموسکوپ برای مشاهده داخل چشم و تشخیص ادم پاپی استفاده می‌کنند. یک آزمایش تصویربرداری مانند MRI می‌تواند جزئیات بیشتری ارائه دهد و احتمالاً نشان دهد چه چیزی باعث فشار در مغز شما شده است. بعداً، MRI می‌تواند میزان اثربخشی درمان را اندازه‌گیری کند.

پزشک شما ممکن است بخواهد شما یک پونکسیون کمری، که به عنوان پونکسیون نخاعی نیز شناخته می‌شود، انجام دهید. این آزمایش فشار مایع مغزی نخاعی را که از مغز و نخاع شما عبور می‌کند، اندازه‌گیری می‌کند. آزمایش‌های بیشتر روی نمونه‌ای از این مایع می‌تواند به تشخیص عفونت یا تومور کمک کند.

درمان

اگر آزمایش‌ها یک مشکل پزشکی را نشان دهند، درمان آن باید ادم پاپی را نیز درمان کند. به عنوان مثال، ممکن است برای عفونت مغزی به آنتی‌بیوتیک ، برای تخلیه آبسه یا برداشتن تومور به جراحی یا برای حل کردن لخته خون به دارو نیاز داشته باشید.

پزشک شما ممکن است بتواند داروی مشکل‌ساز را تغییر دهد.

در غیر این صورت، علائم شما احتمالاً درمان شما را هدایت خواهند کرد. در صورت وجود ادم پاپی خفیف و بدون علائم، پزشک ممکن است به سادگی شما را معاینه کند و آزمایش‌های منظمی انجام دهد تا در اسرع وقت هرگونه مشکل بینایی را تشخیص دهد.

اگر پزشکان علت تهدیدکننده زندگی را برای ادم پاپی شما رد کنند، ممکن است کاهش وزن و یک داروی ادرارآور (قرص آب) به نام استازولامید را توصیه کنند. این دارو با کاهش میزان مایعات در بدن و همچنین میزان مایعاتی که مغز شما تولید می‌کند، به کاهش فشار داخل سر شما کمک می‌کند.

می‌توانید برای سردرد خود مسکن مصرف کنید. توپیرامات ( توپاماکس ) که برای میگرن و تشنج استفاده می‌شود، همچنین به برخی افراد در کاهش وزن کمک می‌کند و فشار داخل جمجمه را کاهش می‌دهد.

برداشتن مقداری از مایع نخاعی اغلب فشار و علائم را کاهش می‌دهد. گاهی اوقات، فقط مایع مورد نیاز برای آزمایش برای ایجاد تغییر کافی است. یا ممکن است پزشک شما بخواهد به طور منظم پونکسیون نخاعی انجام دهد تا فشار را پایین نگه دارد.

اگر با وجود تمام این تلاش‌ها، بینایی شما بدتر شد، انواع مختلفی از جراحی مغز برای کاهش فشار و محافظت از عصب بینایی شما وجود دارد.

مگر اینکه پزشک علت خاصی را پیدا کند و شما آن را با موفقیت درمان کنید، پاپیل ادما می‌تواند برگردد.

نوشته پاپیل ادما (ادم پاپی) چیست؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

ممکن است به دلیل بیماری دیگری، بینایی خود را به طور موقت، به طور کامل یا جزئی، از دست بدهید. علل احتمالی و آنچه باید انجام دهید بستگی به این دارد که آیا اصلاً می‌توانید ببینید یا خیر.

اگر به طور ناگهانی دچار از دست دادن کامل، سیاهی رفتن چشم یا تقریباً کامل بینایی شدید، وضعیت اورژانسی است. باید با ۱۱۵ تماس بگیرید، زیرا زمان کوتاهی برای تشخیص و درمان آن دارید. منتظر نمانید تا ببینید آیا از بین می‌رود یا خیر.

اگر دچار از دست دادن جزئی بینایی هستید، میگرن محتمل‌ترین دلیل است. اما دلایل کمتر شایع دیگری نیز وجود دارند که برای نجات بینایی شما نیاز به درمان سریع دارند.

از دست دادن ناگهانی بینایی کامل یا تقریباً کامل

اگر لخته خون باعث انسداد شریان شبکیه شما شود، می‌تواند اتفاق بیفتد. پزشک شما ممکن است آن را “انسداد شریان مرکزی شبکیه” یا “انسداد شریان شاخه‌ای شبکیه” بنامد. همچنین به این معنی است که شما در معرض خطر سکته مغزی یا حمله قلبی هستید. اگر لخته خونی ایجاد شود که رگ خونی را در چشم مسدود کند، می‌تواند اتفاق بیفتد. این مشابه نحوه ایجاد حمله قلبی توسط لخته خون است، اگر پلاک در شریان‌های کرونری شما جدا شود و لخته تشکیل دهد. اگر همین اتفاق در مغز شما رخ دهد، سکته مغزی “ایسکمیک” (ناشی از لخته خون) خواهد بود.

لخته‌ها می‌توانند باعث کوری موقت در یک چشم شوند که معمولاً 20 تا 30 دقیقه طول می‌کشد. اغلب به نظر می‌رسد که پرده‌ای از تاریکی فرو می‌افتد (پزشکان به آن “آماروسیس فوگاکس” می‌گویند). بدون درمان سریع، این انسداد ممکن است باعث کوری دائمی شود.

پزشک شما ممکن است دارویی برای حل کردن لخته تجویز کند. در برخی موارد، آنژیوپلاستی، روشی برای باز کردن مجدد انسداد رگ خونی، لازم است. و همچنین این یک زنگ خطر برای کاهش خطر حمله قلبی یا سکته مغزی است.

از دست دادن موقت و جزئی بینایی

همانند از دست دادن کامل بینایی، هرگونه از دست دادن موقت یا جزئی بینایی باید فوراً در اورژانس بررسی شود. اگر دچار از دست دادن جزئی بینایی هستید، علل آن می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

میگرن : میگرن، تاکنون شایع‌ترین علت از دست دادن بینایی کوتاه مدت و جزئی بوده است. وقتی میگرن دارید، ممکن است دچار “هاله” شوید که بر بینایی هر دو چشم شما تأثیر می‌گذارد. ممکن است نورهای چشمک زن، نقاط سوسو زننده یا نقاط کور ببینید.

میگرن شبکیه فقط یک چشم را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این بیماری نادر باعث نابینایی جزئی یا کامل برای مدت کوتاهی، معمولاً 10 تا 30 دقیقه، می‌شود. این حالت معمولاً قبل یا در حین سردرد رخ می‌دهد. معمولاً برای شما و بینایی‌تان بی‌ضرر است. 

اسپاسم عروق شبکیه: مانند میگرن، این بیماری می‌تواند باعث از دست دادن موقت بینایی شود. درمان می‌تواند بینایی شما را به طور کامل بازگرداند.

وقتی یک رگ خونی در شبکیه شما سفت می‌شود، باعث وازواسپاسم می‌شود. این امر جریان خون را کاهش می‌دهد که می‌تواند باعث از دست دادن موقت بینایی در یک چشم شود. شرایط مختلفی می‌توانند منجر به وازواسپاسم شوند. این موارد شامل میگرن شبکیه، تصلب شرایین و فشار خون بالا می‌شود.

اگر دچار وازواسپاسم شبکیه هستید، پزشک ممکن است آسپرین یا نوعی دارو به نام مسدودکننده کانال کلسیم را برای تسکین آن توصیه کند. همچنین با پزشک خود همکاری خواهید کرد تا هر عاملی که در وهله اول باعث وازواسپاسم شبکیه شده است را مدیریت کنید.

گلوکوم زاویه بسته: وقتی عنبیه چشم شما برآمده می‌شود، می‌تواند از تخلیه صحیح مایع جلوگیری کند. این امر باعث ایجاد فشار در چشم شما می‌شود. در این صورت دچار ناراحتی زیاد، حالت تهوع ، تاری دید کوتاه مدت، دیدن هاله یا نابینایی در یک چشم خواهید شد. پزشک شما به دنبال مردمک کمی بزرگ شده‌ای خواهد بود که به نور واکنش نشان نمی‌دهد. بدون درمان سریع، این بیماری می‌تواند باعث نابینایی دائمی شود.

داروهایی که به صورت قطره چشم یا قرص مصرف می‌کنید، مانند پروستاگلاندین‌ها یا بتابلاکرها، می‌توانند به کاهش فشار چشم شما کمک کنند. اگر این روش مؤثر واقع نشد، ممکن است به عملی به نام ایریدوتومی نیاز داشته باشید. جراح سوراخ کوچکی در عنبیه شما ایجاد می‌کند که به مایع اجازه تخلیه می‌دهد و فشار را کاهش می‌دهد.

آرتریت سلول غول‌پیکر: این بیماری شایع نیست، اما یکی از علل مهم از دست دادن بینایی در افراد بالای ۵۰ سال است.

این بیماری باعث التهاب در دیواره شریان‌های شما، به ویژه شریان‌های سر شما می‌شود. علائم آن شامل درد سر، حساسیت پوست سر، درد فک، تب و خستگی است. آرتریت سلول غول‌آسا همچنین باعث از دست دادن بینایی، معمولاً در یک چشم، می‌شود. بدون درمان، می‌تواند در عرض یک یا دو هفته منجر به نابینایی دائمی شود.

پزشک شما احتمالاً ابتدا یک کورتیکواستروئید مانند پردنیزون به شما تجویز می‌کند. احتمالاً ظرف چند روز احساس بهتری خواهید داشت، اما ممکن است لازم باشد مصرف دارو را به مدت ۱ یا ۲ سال ادامه دهید. دارویی به نام توسیلیزومب (آکتمرا) نیز برای کمک به درمان آرتریت سلول غول‌پیکر تأیید شده است.

علل نادر

بعید است که اینها علت از دست دادن موقت بینایی باشند.

انسداد ورید شبکیه زمانی است که یک رگ در شبکیه مسدود می‌شود، که اغلب به دلیل لخته شدن خون است. این می‌تواند منجر به تجمع یا نشت مایع در چشم و همچنین تورم شود. برخی از افراد قبل از این بیماری دچار کاهش موقت بینایی می‌شوند. این احتمال بیشتر در افرادی که دیابت و مشکلات سلامتی دارند که بر جریان خون تأثیر می‌گذارند، مانند فشار خون بالا، رخ می‌دهد.

پزشک شما ممکن است برای کنترل التهاب، کورتیکواستروئید تزریق کند. همچنین ممکن است برای کاهش تجمع مایع به نوع دیگری از دارو به نام فاکتور رشد اندوتلیال عروقی یا درمان با لیزر نیاز داشته باشید.

تشنج‌های صرعی: حدود ۵ تا ۱۰ درصد از افراد مبتلا به صرع ، تشنج‌هایشان لوب پس‌سری، بخشی از مغز که بینایی را کنترل می‌کند، را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در نتیجه، این بیماری می‌تواند باعث از دست دادن بینایی در حین و پس از تشنج شود. اگر صرع دارید، پزشک شما درمانی را برای جلوگیری از این عارضه و سایر عوارض توصیه خواهد کرد.

ادم پاپی: این وضعیتی است که در آن فشار در مغز باعث تورم عصب بینایی شما می‌شود. این می‌تواند منجر به تغییرات بینایی مانند دوبینی، تاری دید و نابینایی کوتاه مدت شود. این حالت معمولاً چند ثانیه طول می‌کشد. علائم دیگر شامل سردرد و استفراغ است. ادم پاپی ممکن است در نتیجه تومور، آبسه یا لخته خون باشد. فشار خون بالا، عفونت و برخی داروها نیز می‌توانند به مغز فشار وارد کنند.

پدیده اوتهوف: این بیماری فقط افراد مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس (MS) را تحت تأثیر قرار می‌دهد — و حتی در بین آنها نیز نادر است. ام‌اس به اعصاب آسیب می‌رساند و می‌تواند آنها را نسبت به گرما حساس‌تر کند. در پدیده اوتهوف، افزایش دمای بدن علائم شما را بدتر می‌کند. این حالت کمتر از یک روز طول می‌کشد. ممکن است بینایی خود را در یک یا هر دو چشم از دست بدهید. همچنین ممکن است احساس ضعف، بی‌حسی یا سرگیجه بیشتری نسبت به حالت معمول داشته باشید. عوامل محرک این بیماری شامل ورزش، تب، حمام آب گرم، قرار گرفتن در معرض آفتاب و استرس است. درمان ام‌اس شما باید به جلوگیری از این و سایر عوارض کمک کند.

نوشته نابینایی موقت و از دست دادن بینایی کوتاه مدت اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.