روزاسه و پسوریازیس هر دو بیماری‌های پوستی شایعی هستند که می‌توانند علائم مشابهی ایجاد کنند. تشخیص اینکه به کدام یک مبتلا هستید بدون مشورت با پزشک می‌تواند دشوار باشد، اما تفاوت‌های کلیدی وجود دارد که می‌تواند به شما در تشخیص یکی از دیگری کمک کند.

علائم

روزاسه و پسوریازیس هر دو بیماری‌های مادام‌العمری هستند که علائم آنها ظاهر و ناپدید می‌شود. اکثر افراد دوره‌های تشدید و دوره‌های خفیف‌تری به نام بهبودی دارند.

روزاسه معمولاً پوست مرکز صورت، به خصوص گونه‌ها، بینی و چانه را تحت تأثیر قرار می‌دهد. علائم آن عبارتند از:

• گرگرفتگی یا قرمزی، گاهی اوقات با رگ‌های خونی که می‌توانید ببینید. ممکن است شبیه آفتاب سوختگی باشد که از بین نمی‌رود.
• جوش‌ها و برآمدگی‌ها
• پوست بینی می‌تواند ضخیم‌تر شود.
• سوزش، گزگز یا سفتی پوست
• تورم
• پوست خشک، زبر یا پوسته پوسته

در برخی افراد، روزاسه می‌تواند چشم‌ها را تحت تأثیر قرار دهد و باعث علائمی مانند قرمزی، سوزش، آبریزش چشم و تورم پلک‌ها شود.

با این حال، پسوریازیس می‌تواند در هر جایی از بدن شما رخ دهد. اما وقتی روی صورت شما ظاهر می‌شود، معمولاً در ابروها، اطراف بینی و بالای پیشانی در خط رویش مو است. علائم آن می‌تواند شبیه به روزاسه باشد:

• لکه‌های قرمز و پوسته‌دار
• خشکی
• خارش یا سوزش
• جوش‌های سفید پر از چرک

اما افراد مبتلا به پسوریازیس اغلب علائم دیگری دارند که با روزاسه اتفاق نمی‌افتد، از جمله:

• تغییرات در ناخن‌های دست یا پا
• لکه‌های برجسته با فلس‌های نقره‌ای، که پلاک نامیده می‌شوند
• علائم در جاهای دیگر، مانند آرنج یا زانو
• علائم آرتروز ، مانند سفتی مفاصل یا کمردرد

محرک‌ها

برخی از عوامل محرک بیماری روزاسه و پسوریازیس یکسان هستند: استرس ، برخی داروها ، الکل ، تغییرات آب و هوا و برای برخی افراد، آلرژی یا غذاهای خاص. پسوریازیس همچنین می‌تواند در اثر عفونت‌ها و آسیب‌های پوستی ایجاد شود.

اگر علائم شما به دلایل زیر شروع یا بدتر شوند، احتمال ابتلا به روزاسه بیشتر است:

• قرار گرفتن در معرض آفتاب، حتی بدون آفتاب سوختگی
• باد
• ورزش سنگین
• یک حمام گرم
• الکل
• غذای تند
• گرمای داخلی
• نوشیدنی‌های گرم
• لوازم آرایشی

علل

پزشکان دقیقاً مطمئن نیستند که چرا افراد به روزاسه یا پسوریازیس مبتلا می‌شوند. اما هر دو بیماری معمولاً در خانواده‌ها ارثی هستند. به نظر می‌رسد مشکلات سیستم ایمنی نیز در این امر نقش دارند.

در پسوریازیس، سیستم ایمنی بیش از حد واکنش نشان می‌دهد و باعث می‌شود بدن سریع‌تر سلول‌های پوستی بیشتری تولید کند که این امر باعث ضخیم‌تر شدن پوست می‌شود.

چندین نظریه در مورد علل روزاسه وجود دارد. یکی این است که سیستم ایمنی بدن ممکن است به نوع خاصی از باکتری، باسیلوس اولرونیوس، بیش از حد واکنش نشان دهد. ایده دیگر این است که ممکن است از مشکلی در رگ‌های خونی زیر پوست ناشی شود. همچنین ممکن است به نحوه پردازش کاتلیسیدین، پروتئینی که پوست را از عفونت محافظت می‌کند، مربوط باشد. یا افراد مبتلا به روزاسه ممکن است بیشتر یک کنه کوچک به نام دمودکس داشته باشند که روی پوست همه زندگی می‌کند.

درمان‌ها

بیش از سه چهارم افراد مبتلا به روزاسه یا پسوریازیس تحت درمان قرار نمی‌گیرند. اما هر دو بیماری می‌توانند بر زندگی روزمره شما تأثیر بگذارند و احتمالاً با گذشت زمان بدتر می‌شوند. درمان‌های زیادی برای هر دو وجود دارد. اگر مشکوک به روزاسه یا پسوریازیس هستید، در مورد علائم خود با پزشک خود صحبت کنید.

برای هر دو حالت، پزشکان معمولاً داروهایی را که باید روی پوست خود بمالید، مانند لوسیون، کرم، فوم، ژل، مایعات یا شامپو، توصیه می‌کنند. همچنین ممکن است قرص‌هایی مصرف کنید که التهاب را کاهش داده و به آرام کردن سیستم ایمنی بدن شما کمک می‌کنند.

نور همچنین می‌تواند درمانی برای هر دو بیماری باشد. اگرچه نور خورشید یک محرک رایج برای روزاسه است، دو نوع نور درمانی – لیزر درمانی و نور درمانی با پالس شدید – می‌توانند با از بین بردن رگ‌های خونی قابل مشاهده، قرمزی را کاهش دهند.

نور درمانی یک درمان رایج برای پلاک‌های پسوریازیس است. نور فرابنفش B (UVB) می‌تواند رشد سلول‌های پوستی آسیب‌دیده را کند کند. این نوع نور بخشی از نور خورشید است، اما دریافت این نوع نور از طریق لیزر یا دستگاهی که در داخل خانه استفاده می‌کنید، ایمن‌تر و مؤثرتر است. پزشک شما می‌تواند به شما بگوید که از کجا می‌توانید آن را تهیه کنید.

تغییرات سبک زندگی

علاوه بر درمان‌های پزشکی، بسیاری از تغییرات سبک زندگی می‌توانند علائم روزاسه و پسوریازیس را کاهش دهند:

• سیگار کشیدن را ترک کنید.
• راه‌هایی برای کاهش استرس پیدا کنید.
• الکل کمتری بنوشید.
• رژیم غذایی سالمی داشته باشید.
• ورزش. اگر ورزش علائم روزاسه شما را تحریک می‌کند، آن را قبل از طلوع آفتاب یا بعد از غروب آفتاب و با شدت کم تا متوسط ​​انجام دهید.
• مراقبت ملایم از پوست را تمرین کنید.
• از لوازم آرایشی ملایم و مرطوب کننده های خوب استفاده کنید.
• برای جلوگیری از آفتاب سوختگی، اقداماتی مانند استفاده از کرم ضد آفتاب با مسدودکننده فیزیکی مانند اکسید روی و SPF 30 یا بالاتر انجام دهید.

نوشته روزاسه در مقابل پسوریازیس اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

چیست؟

این بیماری با قرمزی گونه‌ها، بینی یا پیشانی شروع می‌شود. با گذشت زمان، این قرمزی ممکن است به گوش‌ها، سینه و پشت گسترش یابد و به برآمدگی، جوش و رگ‌های خونی پاره تبدیل شود. همچنین می‌تواند چشم‌های شما را ملتهب و تحریک کند و پوست شما را ضخیم کند. چهار نوع بیماری وجود دارد، اگرچه اگر به یکی از آنها مبتلا باشید، ممکن است به انواع دیگری نیز مبتلا باشید و علائم می‌توانند با هم همپوشانی داشته باشند.

نوع ۱: صورت

ممکن است صورت شما در مرکز سرخ شود و رگ‌های خونی کوچک و پاره شده‌ای را ببینید که با الگوی مشخصی به نام رگ‌های عنکبوتی ظاهر می‌شوند. پوست شما می‌تواند راحت‌تر از دیگران متورم، ملتهب، سوزان و برافروخته شود. در نهایت ممکن است خشک، زبر و پوسته پوسته شود. 

نوع ۲: شبیه آکنه

ممکن است برآمدگی‌هایی شبیه آکنه ظاهر شوند که ممکن است پر از چرک باشند. پوست شما ممکن است چرب و حساس باشد یا دچار سوزش و خارش شود. همچنین ممکن است لکه‌های برجسته و اغلب سفت شده به نام پلاک، همراه با رگ‌های عنکبوتی ظاهر شوند. 

نوع ۳: ضخیم شدن پوست

این مورد نادر است. معمولاً ابتدا به نوع دیگری از روزاسه مبتلا می‌شوید. ممکن است رگ‌های خونی پاره شده را ببینید و پوست شما چرب و دارای منافذ بزرگ به نظر برسد. پوست ناهموار می‌شود و در اطراف پیشانی، گونه‌ها، چانه، گوش‌ها و به خصوص بینی، که شایع‌ترین ناحیه است، شروع به ضخیم شدن می‌کند و به آن رینوفیما می‌گویند.

نوع ۴: چشم‌ها

ممکن است آبکی و خون‌آلود باشند و احساس کنید که داخل آنها شن ریخته است. می‌توانند خارش، سوزش، گزش و خشکی شدید ایجاد کنند. و ممکن است دیگر مانند قبل خوب نبینید. بینایی شما می‌تواند تار و بیش از حد به نور حساس شود. به دنبال رگ‌های خونی پاره یا کیسه‌های پر از مایع به نام کیست روی پلک‌های خود باشید. 

تشخیص

هیچ آزمایش پزشکی برای روزاسه وجود ندارد، اما پزشک شما می‌تواند از آنها برای رد سایر بیماری‌ها مانند لوپوس یا آلرژی استفاده کند. آنها پوست و چشم‌های شما را معاینه می‌کنند و در مورد علائم و سابقه پزشکی شما سؤالاتی می‌پرسند تا ببینند آیا به آن مبتلا هستید یا خیر.

آیا درمانی وجود دارد؟

نه، اما درمان‌ها ممکن است کمک کنند. داروها و سایر روش‌های درمانی می‌توانند ظاهر و احساس پوست شما را بهتر کنند. آنها همچنین ممکن است از بدتر شدن روزاسه شما جلوگیری کنند. 

داروهایی که روی پوست خود می‌زنید

بریمونیدین (میرواسو) و اکسی متازولین (روفاد) با کوچک کردن رگ‌های خونی، قرمزی را حدود ۱۲ ساعت کاهش می‌دهند. آزلائیک اسید و مترونیدازول می‌توانند به قرمزی و برآمدگی‌ها کمک کنند، اما ۳ تا ۶ هفته طول می‌کشد تا اثر کنند. با پزشک خود در مورد کرم‌ها و لوسیون‌هایی که ممکن است برای شما مناسب‌تر باشند صحبت کنید.

دارویی که از طریق دهان مصرف می‌کنید

آنتی‌بیوتیک‌ها عمدتاً تورم مرتبط با روزاسه را کاهش می‌دهند. اگر برآمدگی و چرک دارید، می‌توانید به طور خاص داکسی سایکلین مصرف کنید. همچنین می‌توانید از تتراسایکلین یا مینوسیکلین استفاده کنید، اما مشخص نیست که آیا آنها نیز به خوبی عمل می‌کنند یا خیر. اگر سایر درمان‌ها مؤثر نباشند، پزشک ممکن است یک داروی قوی آکنه به نام ایزوترتینوئین (معروف به کلاراویس یا آمنستیم) را پیشنهاد کند، اما اگر باردار هستید، این کار را نکنید زیرا می‌تواند باعث نقص مادرزادی شود. 

درمان‌های غیردارویی

پزشک شما ممکن است از لیزر برای کاهش قرمزی رگ‌های خونی بزرگ شده استفاده کند. همچنین می‌تواند از روش‌های درمانی دیگری مانند نور درمانی با پالس شدید ، الکتروسرجری و تکنیکی به نام درم ابریژن استفاده کند که لایه‌های بیرونی پوست را ساییده و اجازه می‌دهد پوست سالم‌تر دوباره رشد کند. 

چه چیزی باعث آن می‌شود؟

دانشمندان دقیقاً نمی‌دانند، اما سرنخ‌هایی وجود دارد:

• این بیماری تمایل دارد در خانواده‌ها ارثی باشد.
• برای جوش‌های شبیه آکنه (نوع ۲)، به نظر می‌رسد سیستم ایمنی بدن شما نسبت به باکتری‌ای به نام باسیلوس اولرونیوس بیش از حد واکنش نشان می‌دهد.
• نوعی باکتری به نام H. pylori و یک کنه رایج به نام demodex با روزاسه مرتبط هستند.
• پروتئین کاتلیسیدین، که به طور معمول به جلوگیری از عفونت پوست کمک می‌کند، ممکن است در برخی افراد علت باشد.  

چه کسی به آن مبتلا می‌شود؟

هر کسی می‌تواند به آن مبتلا شود، اما بیشتر افراد مبتلا پوست روشن، موهای بلوند و چشمان آبی دارند. زنان بیشتر از مردان به آن مبتلا می‌شوند، اما اغلب در مردان شدیدتر است. اگر خانواده گسترده شما ریشه اسکاندیناویایی یا سلتی داشته باشند یا سابقه روزاسه یا آکنه شدید داشته باشند، احتمال ابتلای شما نیز افزایش می‌یابد.

مراقب محرک‌ها باشید

اینها مواردی هستند که باعث تشدید روزاسه شما می‌شوند. یادداشت کردن کارهایی که قبل از شیوع بیماری انجام می‌دهید می‌تواند مفید باشد تا بتوانید عوامل احتمالی را پیدا کنید. هر کسی متفاوت است، اما برخی از محرک‌های رایج عبارتند از باد سردی که به صورت شما می‌خورد یا خوردن غذاهای تند. برخی دیگر ممکن است شامل نور خورشید، استرس، شراب قرمز، داروها و ورزش باشند.

از خود در برابر آفتاب محافظت کنید

وقتی به روزاسه مبتلا هستید، پوست شما اغلب به آفتاب حساس است. در گرمای روز از بیرون رفتن خودداری کنید و اگر در معرض آفتاب هستید، از کرم ضد آفتاب “طیف گسترده” استفاده کنید. درجه SPF که میزان محافظت را به شما نشان می‌دهد، باید 30 یا بالاتر باشد. هر روز از آن به همراه کلاه لبه پهن، عینک آفتابی و سایر لباس‌هایی که پوست شما را می‌پوشاند و محافظت می‌کند، استفاده کنید. 

مراقبت از پوست

برخی صابون‌ها، کرم‌ها، لوسیون‌ها و لوازم آرایش می‌توانند باعث تشدید روزاسه شوند. از پزشک یا داروساز خود در مورد محصولات ملایم‌تری که احتمال تحریک کمتری دارند، سوال کنید. همچنین، اگر خیلی محکم پوست خود را بمالید، ممکن است دچار مشکل شوید. مراقب باشید، ملایم باشید و از نزدیک ببینید چه چیزی مفید است و چه چیزی مضر. 

نوشته راهنمای تصویری بیماری روزاسه اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.