آرتریت روماتوئید (RA) یک بیماری خودایمنی است که در آن سیستم ایمنی بدن شما به مفاصل، محل اتصال دو استخوان، در سراسر بدن شما حمله می‌کند. این باعث آسیب و التهاب در مفاصل شما می‌شود که می‌تواند دردناک باشد و بر زندگی روزمره شما تأثیر بگذارد. گاهی اوقات علائم در جای دیگری ظاهر می‌شوند و تغییر می‌کنند. یکی از عوارض رایج RA، نوروپاتی محیطی است. در این حالت تورم و سوزش ناشی از RA می‌تواند منجر به آسیب عصبی شود. اما چگونه متوجه می‌شوید که به آن مبتلا هستید؟ و آیا مهم است که RA شما خفیف، متوسط ​​یا شدید باشد؟

نوروپاتی محیطی چیست؟

آرتریت روماتوئید می‌تواند به اعصاب محیطی شما که بخشی از سیستم عصبی محیطی هستند، آسیب برساند. این سیستم ارتباطی است که به سیستم عصبی مرکزی (مغز و نخاع) کمک می‌کند تا اطلاعات را در سراسر بدن شما ارسال و دریافت کند. اغلب این آسیب در دست‌ها و پاها اتفاق می‌افتد. معمولاً این بیماری که نوروپاتی محیطی نامیده می‌شود، ناشی از فشرده شدن اعصاب شما در آرتریت روماتوئید است. این می‌تواند به دلیل التهاب مفصل (سینووییت)، التهاب تاندون (تنوسینوییت) یا دررفتگی جزئی مفصل رخ دهد. به ندرت، این بیماری ناشی از ندول‌های روماتوئید است که توده‌ها یا برآمدگی‌هایی در زیر پوست هستند.

با این حال، همه کسانی که نوروپاتی محیطی دارند، آرتریت روماتوئید ندارند. علل بسیار شایع‌تری نیز وجود دارد. بیش از نیمی از افرادی که دیابت دارند، به آن مبتلا می‌شوند. علل دیگر شامل آسیب‌ها، عفونت‌ها و قرار گرفتن در معرض سموم است.

علائمی که باید به آنها توجه کرد چیست؟

نوروپاتی می‌تواند مانند سوزش یا گزگز احساس شود و گاهی اوقات مانند درد تیرکشنده نیز احساس می‌شود. گاهی اوقات می‌تواند باعث ضعف و بی‌حسی نیز شود. می‌تواند به تدریج شروع شود و از پاها یا دست‌ها به سمت پاها یا بازوها حرکت کند. برخی افراد آن را مانند احساسی توصیف می‌کنند که انگار دستکش یا جوراب پوشیده‌اید، حتی زمانی که دستکش یا جوراب نپوشیده‌اید. علائم می‌توانند با درمان بهبود یابند. علائم خاص به این بستگی دارند که کدام اعصاب تحت تأثیر قرار گرفته‌اند، مانند:

• اعصاب حسی در پوست که باعث می‌شوند دما، درد یا لمس را حس کنید
• اعصاب حرکتی که عضلات شما را کنترل می‌کنند
• اعصاب خودکار که عملکردهای اساسی بدن شما مانند فشار خون، ضربان قلب و هضم را کنترل می‌کنند

نوروپاتی ناشی از آرتریت روماتوئید چقدر شایع است؟

به طور کلی، از هر 10 نفر مبتلا به آرتریت روماتوئید، 4 تا 5 نفر به نوعی نوروپاتی محیطی مبتلا می‌شوند. شایع‌ترین نوع آن، نوروپاتی فشاری، به ویژه سندرم تونل کارپال است. این بیماری که در آن اعصاب مچ دست بیش از حد فشرده می‌شوند، حدود 10٪ از افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید را تحت تأثیر قرار می‌دهد. سندرم تونل تارسال که در انگشتان پا و پاها دیده می‌شود، احتمالاً نسبت مشابهی را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اگرچه علائم می‌توانند خفیف و نادیده گرفته شوند. انواع کمتر شایع نوروپاتی فشاری، عصبی در آرنج یا عصب دیگری در آرنج یا مچ دست را تحت تأثیر قرار می‌دهند.

عوامل خطر برای نوروپاتی ناشی از آرتریت روماتوئید چیست؟

احتمال ابتلا به نوروپاتی محیطی با افزایش سن و ابتلا به آرتریت روماتوئید برای مدت طولانی‌تر، بیشتر می‌شود. همچنین به شدت بیماری شما بستگی دارد. به عنوان مثال، اگر آرتریت روماتوئید خفیفی دارید، احتمال ابتلا به نوروپاتی در شما کمتر از فردی است که بیماری جدی‌تری دارد. جدا از خود آرتریت روماتوئید، عوامل دیگری که خطر ابتلا را افزایش می‌دهند عبارتند از دیابت، نوشیدن بیش از حد الکل، کمبود ویتامین، فعالیت‌هایی که نیاز به انجام مکرر حرکات بدنی یکسان دارند و سابقه خانوادگی نوروپاتی.

نوروپاتی چگونه تشخیص داده می‌شود؟

بسته به اینکه آرتریت روماتوئید شما چقدر شدید است، علائم نوروپاتی شما ممکن است در ابتدا نادیده گرفته شوند. اگر فکر می‌کنید که به این بیماری مبتلا هستید، با پزشک مراقبت‌های اولیه و روماتولوژیست خود مشورت کنید. گاهی اوقات تشخیص اینکه آیا آنچه احساس می‌کنید از خود آرتریت شما ناشی می‌شود یا از آسیب عصبی، دشوار است.

پزشک شما در مورد سابقه بیماری و علائم شما سوال خواهد کرد. آنها همچنین معاینه فیزیکی انجام خواهند داد. برای آزمایش عملکرد عصب شما، پزشک با بررسی رفلکس‌ها، هماهنگی، تعادل، قدرت و توانایی شما در احساس چیزهایی مانند لمس یا دما شروع می‌کند. ممکن است آزمایش خون انجام دهید تا ببینید آیا مسائلی فراتر از آرتریت روماتوئید باعث سوزن سوزن شدن اعصاب شما می‌شود یا خیر، مانند کمبود ویتامین‌های خاص، دیابت یا مشکلات الکترولیتی. همچنین، MRI می‌تواند به دیدن آنچه در داخل بدن شما اتفاق می‌افتد کمک کند، به عنوان مثال، آیا اعصاب تحت فشار هستند یا خیر. تصویربرداری اولتراسوند گزینه دیگری است که ممکن است ارزان‌تر از MRI ​​باشد.

اگر به آرتریت روماتوئید مشکوک باشید، پزشک شما ممکن است شما را به یک متخصص اعصاب ارجاع دهد، که می‌تواند محل و شدت آسیب اعصاب شما را مشخص کند. در این ویزیت، آزمایش‌ها شامل مطالعه هدایت عصبی (NCS) و الکترومیوگرافی (EMG) است. هر دو آزمایش می‌کنند که سیگنال‌های الکتریکی چقدر خوب در اعصاب شما حرکت می‌کنند. به خاطر داشته باشید که ممکن است این آزمایش‌ها تشخیص را از دست بدهند. به خودتان اعتماد کنید و در مورد علائم خود با پزشک خود به طور واضح صحبت کنید. این امر به ویژه در مورد سندرم تونل تارسال صادق است.

آزمایش‌های کمتر رایج شامل بیوپسی بافت برای تأیید تشخیص و همچنین آزمایش کمی رفلکس سودوموتور آکسون (QSART) است که توانایی بدن شما در تعریق را بررسی می‌کند.

درمان‌های نوروپاتی ناشی از آرتریت روماتوئید چیست؟

درمان‌های زیادی برای تسکین علائم شما و جلوگیری از آسیب عصبی بیشتر در دسترس هستند. این درمان‌ها عبارتند از:

• داروهایی که نحوه ارسال سیگنال‌ها توسط اعصاب شما را تنظیم می‌کنند و می‌توانند درد شما را تسکین دهند. از جمله آنها می‌توان به داروهای ضد افسردگی، داروهای ضد تشنج و پچ‌ها و کرم‌های موضعی اشاره کرد.
• فیزیوتراپی برای بهبود قدرت، تعادل و حرکت شما
• کاردرمانی که به شما مهارت‌هایی برای مقابله با خواسته‌های روزمره می‌دهد
• جراحی برای تسکین اعصاب تحت فشار
• تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست (TENS) برای مختل کردن سیگنال‌های درد
• درمان‌هایی که بیماری خودایمنی شما را هدف قرار می‌دهند
• درمان‌های مکمل مانند طب سوزنی، ماساژ و مکمل‌ها (مانند روغن ماهی برای کاهش التهاب)

برای سندرم تونل کارپال، سعی کنید علائم خود را به محض بروز درمان کنید. برای کمک به خودتان، می‌توانید استراحت کنید و به دست‌هایتان استراحت دهید و از کمپرس سرد برای کاهش تورم استفاده کنید. اگر علائم شما خفیف تا متوسط ​​​​است و کمتر از 10 ماه طول کشیده است، آتل‌بندی مچ دست و مراقبت از خود ممکن است برای از بین بردن آنها کافی باشد. می‌توانید از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) برای کاهش درد خود استفاده کنید، اما هیچ مدرکی وجود ندارد که آنها واقعاً سندرم تونل کارپال شما را درمان کنند. برای علائم بسیار بد، پزشک شما می‌تواند به عصب شما کورتیکواستروئید تزریق کند. این کار هم التهاب و هم تورم را کاهش می‌دهد. به طور مشابه، درمان خود آرتریت روماتوئید می‌تواند به طور بالقوه تسکین دهنده باشد. و در نهایت، اگر علائم به طور خاص بد باشند، می‌توان جراحی را برای آزاد کردن عصب تحت فشار انجام داد.

اگر نوروپاتی ناشی از آرتریت روماتوئید دارید، چه انتظاری می‌توانید داشته باشید؟

علائم شما ممکن است فقط یک سوزش خفیف با شروع نوروپاتی محیطی باشد. اما اگر درمان نشوید، علائم شما احتمالاً بدتر می‌شوند و با درد و ضعف همراه می‌شوند. هر چه زودتر از تشخیص خود مطلع شوید، زودتر می‌توانید درمانی را دریافت کنید که ممکن است روند آسیب عصبی شما را کند یا ترمیم کند. بهبودی ممکن است ماه‌ها یا حتی سال‌ها طول بکشد. اینکه آیا به طور کامل بهبود خواهید یافت یا خیر، به نوع نوروپاتی شما و علت آن بستگی دارد. اگر آرتریت روماتوئید شما جدی‌تر باشد، ممکن است اعصاب شما نوعی آسیب دائمی داشته باشند. در این صورت، بهترین گزینه‌های شما یافتن راه‌هایی برای کنترل علائم و بهبود کیفیت زندگی شما است. با این حال، حتی در این موارد نیز امیدی وجود دارد: مطالعات در حال بررسی درمان‌هایی هستند که ممکن است روزی بتوانند سلامت اعصاب شما را بازیابی کنند.

نوشته آرتریت روماتوئید و نوروپاتی اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

داروهای بدون نسخه و تجویزی می‌توانند میگرن و سایر انواع سردرد را تسکین دهند، اما درمان‌های مکمل و جایگزین نیز ممکن است مفید باشند.

استرس می‌تواند منجر به برخی از رایج‌ترین انواع سردرد، از جمله میگرن و سردردهای تنشی شود. بنابراین دانشمندان درمان‌های جایگزینی را که هدفشان کاهش استرس است – مانند بیوفیدبک و ریلکسیشن-بررسی کرده‌اند و دریافته‌اند که اغلب به خوبی عمل می‌کنند. برخی از افراد از درمان‌های غیرسنتی سردرد از جمله طب سوزنی، ماساژ ، گیاهان دارویی و رژیم‌های غذایی تسکین می‌یابند. در اینجا چیزی است که باید بدانید.

بیوفیدبک الکترومیوگرافی (EMG) برای میگرن

بیوفیدبک به شما کمک می‌کند تا از اطلاعات (بازخورد) مربوط به تنش عضلانی، دمای پوست، امواج مغزی و سایر سیگنال‌های بدن برای کاهش استرس خود استفاده کنید. یک تکنسین حسگرهای فلزی کوچکی به نام الکترود را روی پوست شما قرار می‌دهد تا این علائم را اندازه‌گیری کند. یک دستگاه، این داده‌ها را به صورت اعداد، امواج الکتریکی یا صداها روی صفحه نمایش نشان می‌دهد.

مطالعات نشان می‌دهد که با بیوفیدبک، می‌توانید یاد بگیرید که عضلات خاصی را شل کنید و استرسی را که باعث سردرد می‌شود یا آن را بدتر می‌کند، کاهش دهید.

درمان‌های خانگی میگرن: چه چیزی مؤثر است، چه چیزی مؤثر نیست

آیا با وجود اینکه درمانی برای میگرن وجود ندارد، درمان‌های جایگزینی وجود دارد؟ و آیا آنها مؤثر هستند؟

بیشتر مطالعات روی بیوفیدبک نشان می‌دهد که این روش سردردها را کوتاه‌تر می‌کند و باعث می‌شود که در کودکان و بزرگسالان کمتر اتفاق بیفتند. به طور کلی، اثرات آن شبیه به بسیاری از داروهایی است که سردرد را درمان می‌کنند و می‌تواند بخشی از درمان اولیه میگرن باشد.

شما می‌توانید با یک متخصص در بخش‌های روانشناسی، روانپزشکی و پزشکی یکپارچه بسیاری از مراکز پزشکی همکاری کنید تا نحوه استفاده از بیوفیدبک را بیاموزید.

بوتاکس برای میگرن

اگرچه بیشتر به خاطر نقشی که در رفع خطوط اخم دارد شناخته شده است، اما اونابوتولینوم توکسین A ( بوتاکس ) همچنین می‌تواند به درمان میگرن مزمن کمک کند. این بدان معناست که شما هر دو مورد زیر را دارید:

• سابقه سردردهای میگرنی
• سردرد (از جمله سردرد تنشی) در بیشتر روزهای ماه (۱۵ روز یا بیشتر) به مدت حداقل ۳ ماه، که هشت مورد از آنها میگرن است

پزشکان معتقدند بوتاکس برای سردردهای میگرنی مؤثر است زیرا مواد شیمیایی به نام انتقال‌دهنده‌های عصبی را که سیگنال‌های درد را از مغز شما حمل می‌کنند، مسدود می‌کند. بوتاکس مانند یک مانع در آن مسیر عمل می‌کند. این ماده شیمیایی را قبل از رسیدن به انتهای اعصاب اطراف سر و گردن شما متوقف می‌کند. اما اگر موارد زیر برای شما صدق می‌کند، بوتاکس توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) تأیید نشده است:

• ۱۴ روز یا کمتر در هر ماه سردرد داشته باشید
• انواع دیگری از سردرد، مانند سردردهای خوشه‌ای، را تجربه می‌کنید

شما هر ۳ ماه یکبار به مدت یک سال یا بیشتر این درمان را دریافت خواهید کرد. این درمان شامل تزریق در این نواحی است:

• پل بینی شما
• پیشانی
• معابد
• پشت سرت.
• گردن
• قسمت بالای کمر

ممکن است چند هفته پس از اولین تزریق، نتایج ظاهر شوند.

مدیریت استرس برای میگرن

رویدادهای زندگی که استرس، اضطراب و افسردگی را افزایش می‌دهند ، با میگرن مزمن و سایر سردردها مرتبط بوده‌اند. مطالعات نشان می‌دهد که ترکیبی از مدیریت استرس و برخی داروهای ضد افسردگی ممکن است به کاهش سردردها و کاهش استفاده از داروهای مسکن کمک کند. در کنار تمرین منظم آرامش، خواب کافی و داشتن رژیم غذایی سالم نیز می‌تواند مفید باشد.

یک متخصص روانشناسی، روانپزشکی یا پزشکی تلفیقی می‌تواند نحوه استفاده از آموزش آرامش را به شما آموزش دهد.

یوگا برای میگرن

برخی مطالعات نشان می‌دهد افرادی که یوگا را همراه با مصرف دارو برای میگرن انجام می‌دهند، سردردهای کمتر و با شدت کمتری نسبت به افرادی که فقط دارو مصرف می‌کنند، دارند. حدود ۱۰٪ از افرادی که میگرن یا سردردهای شدید دارند، یوگا تمرین می‌کنند.

یوگا که در هند باستان آغاز شد، شامل تنفس عمیق و مدیتیشن است. شما به آرامی حرکت می‌کنید و حالت‌های بدنی را حفظ می‌کنید. این ورزش به شما آموزش می‌دهد که روی بدن خود تمرکز کنید و از نحوه حرکت و احساس خود آگاه باشید.

یوگا می‌تواند در مقایسه با برخی از ورزش‌های شدیدتر، استرس را کاهش داده و خلق و خو را بهبود بخشد . یوگای ملایم می‌تواند راه خوبی برای شروع باشد. یک نمونه از چگونگی عملکرد این روش، سبکی به نام هاتا یوگا است. این سبک با تمرینات تنفسی شروع می‌شود، به حرکات می‌پردازد و با یک دوره استراحت به پایان می‌رسد.

ممکن است وسوسه شوید که یوگا را با تماشای یک ویدیو شروع کنید. اما معمولاً بهتر است با یک معلم به کلاس بروید. در مورد میگرن خود به او بگویید. آنها شما را در مورد حالت‌های مختلف راهنمایی می‌کنند و در صورت نیاز آنها را تغییر می‌دهند. به عنوان مثال، احتمالاً نباید حالت‌هایی را انجام دهید که به گردن شما فشار وارد می‌کند یا تنشی به آن وارد می‌کند.

احتمالاً بهتر است از کلاس‌های شدید که شامل گرما، فعالیت زیاد یا حالت‌های پیشرفته‌تر هستند، دوری کنید. این موارد می‌توانند میگرن را تحریک کنند. حتماً در طول و بعد از کلاس آب زیادی بنوشید .

قبل از اینکه یوگا را امتحان کنید، با پزشک خود در مورد آن صحبت کنید. و به یاد داشته باشید که صبور باشید. ممکن است لازم باشد چندین ماه یوگا تمرین کنید تا میگرن شما شروع به بهبود کند.

طب سوزنی برای میگرن

این شکل از طب سنتی چینی هزاران سال قدمت دارد. این طب بر اساس این ایده است که بدن شما دارای یک جریان طبیعی انرژی به نام چی است که در امتداد مسیرهایی به نام مریدین حرکت می‌کند. اگر یکی از این مسیرها مسدود شود، چی شما نامتعادل است و طب سوزنی می‌تواند آن را برطرف کند.

در طول طب سوزنی، پزشک سوزن‌های نازکی را در نقاط خاصی از بدن شما فرو می‌کند.

تحقیقات نشان می‌دهد که طب سوزنی ممکن است بدن شما را به ترشح مواد شیمیایی مسدودکننده درد، مانند اندورفین، تحریک کند. همچنین ممکن است به مغز شما دستور دهد مواد شیمیایی و هورمون‌های دیگری را آزاد کند که سیگنال‌هایی را بین انواع مختلف سلول‌ها، از جمله سلول‌های سیستم ایمنی، ارسال می‌کنند .

به نظر می‌رسد طب سوزنی به انواع مشکلات سلامتی کمک می‌کند. چیزی که طب سوزنی را به یک درمان درد منحصر به فرد تبدیل می‌کند این است که اثرات آن ممکن است طولانی مدت باشد. در یک مطالعه، طب سوزنی درد طولانی مدت در نواحی گردن و شانه و سردردهای ناشی از آن را کاهش داد و اثرات آن ماه‌ها ادامه داشت. اما تحقیقات برای بررسی اینکه آیا اثرات آن بیش از یک سال دوام می‌آورد، ادامه دارد.

اگر این رویکرد را امتحان می‌کنید، حتماً به دنبال یک متخصص طب سوزنی باتجربه و آموزش‌دیده باشید که از سوزن‌های استریل استفاده می‌کند. بسیاری از ایالت‌ها برای انجام آن نیاز به مجوز، گواهینامه یا ثبت نام دارند، بنابراین قوانین منطقه خود را بررسی کنید.

طب فشاری برای میگرن

این روش درمانی شامل ماساژ نقاط خاصی از بدن برای شل کردن عضلات، متعادل کردن جریان طبیعی انرژی و تسکین استرس و درد است. همچنین بیش از ۲۰۰۰ سال است که بخشی از طب چینی بوده است.

یک مطالعه در سال ۲۰۱۹ نشان داد که طب فشاری در درمان میگرن بهتر از شل کننده‌های عضلانی عمل می‌کند . این نقاط فشار را پیدا کنید و خودتان ماساژ دهید، یا از کسی بخواهید این کار را برای شما انجام دهد. حتی ۴ یا ۵ ثانیه ماساژ در هر بار می‌تواند به کاهش درد شما کمک کند. می‌توانید این کار را چندین بار در روز انجام دهید:

فنگ چی یا GB20 – مخفف کیسه صفرا 20 – به ناحیه‌ای در پشت گردن شما اشاره دارد. کنار سر خود را لمس کنید تا استخوان گوش، به نام ماستوئید، را پیدا کنید. آن را تا جایی که گردن به جمجمه می‌رسد، دنبال کنید. از شست خود برای اعمال فشار محکم و مالش آن ناحیه برای چند ثانیه استفاده کنید.

جیان جینگ یا GB21 معمولاً برای درمان استرس، درد گردن و سردرد استفاده می‌شود. این عضله در عضله شانه شما قرار دارد و شما با گرفتن عضله بین انگشت شست و انگشت میانی خود، آن را ماساژ می‌دهید.

هه گو یا LI4 – مخفف روده بزرگ ۴ – نقطه‌ای روی دست شماست که مانند GB21 می‌تواند برای تسکین سردرد، استرس، درد گردن و موارد دیگر مورد هدف قرار گیرد. می‌توانید آن را در قسمت ضخیم عضله بین انگشت شست و اشاره خود پیدا کنید. اگر باردار هستید، این نقطه را ماساژ ندهید – این کار می‌تواند باعث زایمان شود.

ژونگ ژو یا TE3 – مخفف انرژی‌زای سه‌گانه – یکی دیگر از نقاط دست است. این نقطه بین بند انگشتان کوچک و حلقه قرار دارد. ماساژ دادن این نقطه می‌تواند به تسکین سردردهای گیجگاهی و گرفتگی گردن و شانه کمک کند.

کایروپراکتیک برای میگرن

متخصصان کایروپراکتیک از دست‌ها یا ابزارهای خود برای دستکاری ستون فقرات و سایر مفاصل شما استفاده می‌کنند. مطالعات نشان می‌دهد که تنظیم ستون فقرات ممکن است به کاهش تعداد حملات میگرن، شدت و مدت زمان آنها کمک کند. یک متخصص کایروپراکتیک همچنین ممکن است ماساژ و درمان‌های عضلانی را به همراه توصیه‌هایی در مورد غذاهای مناسب، تمرینات ورزشی و راه‌های آرامش ارائه دهد. مطالعات نشان نداده است که یک تکنیک کایروپراکتیک بیشتر از دیگری به میگرن کمک می‌کند. ممکن است تکنیکی را پیدا کنید که برای شما بهتر باشد.

پیرسینگ دیث برای میگرن

یک رویکرد غیرمعمول برای درمان درد میگرن، سوراخ کردن چین غضروفی روی گوش درست بالای کانال گوش است. به آن پیرسینگ دیث می‌گویند. ایده این است که مانند طب سوزنی یا طب فشاری، یک نقطه فشار خاص را هدف قرار می‌دهد، اما به روشی دائمی‌تر.

این سوراخ به ناحیه‌ای نزدیک عصب واگ برخورد می‌کند که از مغز به اندام‌های مختلف می‌رود. این عصب برخی از هورمون‌های بدن شما را کنترل می‌کند. تحریک این عصب در گذشته راهی برای درمان سردرد بوده است.

اگرچه برخی از افراد مبتلا به میگرن مکرر می‌گویند که پیرسینگ به آنها کمک کرده است، اما هیچ مطالعه یا تحقیقی وجود ندارد که ثابت کند این یک درمان مؤثر است.

ماساژ برای میگرن

آزمایش‌های بالینی شواهد قانع‌کننده‌ای مبنی بر اینکه ماساژ سردرد را درمان می‌کند، نشان نداده‌اند. اما این یک راه عالی برای کاهش استرس و تسکین تنش است. به ویژه به سفتی عضلات حساس، مانند عضلات پشت سر، گردن و شانه‌ها کمک می‌کند و جریان خون را در آن نواحی افزایش می‌دهد. برای برخی افراد، ماساژ ممکن است سردردهای ناشی از تنش عضلانی را تسکین دهد.

تکنیک‌های ذهن-بدن برای میگرن

اگر ضرب‌المثل «خنده بر هر درد بی درمان دواست» را می‌دانید، پس ایده پشت تکنیک‌های ذهن و بدن را هم می‌دانید. وقتی احساس خوبی دارید، سلامتی‌تان بهبود می‌یابد. این همان ارتباط ذهن و بدن است.

طیف گسترده‌ای از روش‌های درمانی در این گروه قرار می‌گیرند، از جمله یوگا و مدیتیشن. سایر روش‌ها عبارتند از:

بیوفیدبک. این روش از حسگرهای الکتریکی استفاده می‌کند که اطلاعاتی در مورد بدن شما ارائه می‌دهند. با استفاده از آن، می‌توانید یاد بگیرید که چگونه قسمت‌های مختلف بدن خود مانند ضربان قلب و عضلات خود را آرام کنید و کنترل کنید. درمانگر شما ممکن است تنفس، امواج مغزی، دما یا انقباض عضلات شما را بررسی کند. 

هیپنوتیزم. این روش شما را در حالتی شبیه خلسه قرار می‌دهد که در آن تمرکز و توجه زیادی دارید. می‌توانید آنقدر آرام شوید که پذیرای پیشنهاداتی مانند میزان درد باشید.

درمان شناختی رفتاری. یک درمانگر به شما کمک می‌کند تا افکار و احساسات استرس‌زای خود را شناسایی کنید. شما راه‌های جدیدی برای دیدن آنها پیدا خواهید کرد تا بتوانید نحوه‌ی احساس آنها را تغییر دهید.

آموزش آرامش. این شامل تمرینات تنفس عمیق از طریق دیافراگم است. شما گروه‌های مختلف عضلانی را منقبض و شل می‌کنید. همچنین شامل تصویرسازی هدایت‌شده و ذهن‌آگاهی است.

گیاهان دارویی برای میگرن

مردم از گیاهان دارویی متنوعی برای درمان و پیشگیری از میگرن و سردرد استفاده می‌کنند. اکثر مطالعات در مورد اثربخشی و ایمنی، دو مورد را بررسی کرده‌اند:

بابونه گاوی محبوب‌ترین روش گیاهی برای پیشگیری از میگرن است و مطالعات نشان داده‌اند که ممکن است مفید باشد و فقط عوارض جانبی خفیفی دارد. اما هیچ داده قانع‌کننده‌ای وجود ندارد که نشان دهد از دارونما (قرص تقلبی) مؤثرتر است. دانشمندان باید تحقیقات بیشتری در مورد این درمان‌ها انجام دهند.

باتربور در سال ۲۰۱۲ از آکادمی مغز و اعصاب آمریکا به عنوان گیاهی که میگرن را کمتر می‌کند، تایید گرفت. اما آنها در سال ۲۰۱۵ پس از مطرح شدن نگرانی‌هایی در مورد سمیت کبدی، این توصیه را لغو کردند. فقط از محصولاتی استفاده کنید که برای حذف مواد شیمیایی گیاهی به نام آلکالوئیدهای پیرولیزیدین (PA) فرآوری شده‌اند. آنها می‌توانند باعث آسیب کبدی و سایر بیماری‌های جدی شوند. به خاطر داشته باشید که اطلاعات زیادی در مورد اثرات طولانی مدت باتربور وجود ندارد. برخی مطالعات کوچک نشان می‌دهد که کوآنزیم Q10، منیزیم و ویتامین B ریبوفلاوین ممکن است به کاهش تعداد میگرن کمک کنند. غذاهای غنی از اسیدهای چرب امگا ۳ نیز با کاهش تعداد میگرن مرتبط بوده‌اند.

قبل از اینکه هرگونه گیاه یا مکملی را امتحان کنید، با پزشک خود مشورت کنید تا مطمئن شوید که برای شما بی‌خطر هستند و با سایر داروهای مصرفی شما تداخلی نخواهند داشت.

رایحه درمانی و روغن‌های ضروری برای میگرن

در این نوع درمان، شما روغن‌های ضروری-مایعات غلیظ ساخته شده از گل‌ها، ریشه‌ها، برگ‌ها و سایر قسمت‌های گیاهان-را استنشاق می‌کنید یا آنها را روی پوست خود می‌مالید تا به شما در آرامش و تغییر نحوه درک درد کمک کند. اما هنگام استفاده از روغن‌ها روی پوست خود مراقب باشید. برخی از آنها می‌توانند پوست را تحریک کنند. از روغن‌های ضروری رقیق نشده روی پوست استفاده نکنید، زیرا می‌توانند باعث سوزش یا تحریک شوند. برخی افراد ممکن است به روغن‌ها واکنش آلرژیک نیز نشان دهند. و هرگز روغن‌های ضروری را مصرف نکنید و آنها را در جایی که کودکان یا حیوانات خانگی می‌توانند به آنها دسترسی داشته باشند، قرار ندهید.

نعناع. نعناع هزاران سال است که برای درمان مشکلات سلامتی مورد استفاده قرار می‌گیرد. چند مطالعه نشان داده‌اند که اگر آن را روی شقیقه‌ها و پیشانی خود قرار دهید، ممکن است درد ناشی از سردردهای تنشی را کاهش دهد.

اسطوخودوس. اسطوخودوس یکی از محبوب‌ترین روغن‌های اساسی در آروماتراپی است که برای اضطراب، درد و کمک به خواب افراد استفاده می‌شود . تحقیقات زیادی به بررسی فواید سلامتی اسطوخودوس پرداخته‌اند. اما بیشتر مطالعات بسیار محدود بوده‌اند. یک مطالعه نشان داد که استنشاق روغن اساسی اسطوخودوس ممکن است راهی ایمن برای کاهش علائم میگرن باشد .

رزماری. این گیاه معمولاً برای درمان طیف وسیعی از مشکلات مانند سوء هاضمه، درد، گرفتگی عضلات و ریزش مو استفاده می‌شود . یک مطالعه کوچک نشان می‌دهد که مالیدن روغن رزماری روی پوست، درد را در افرادی که تحت همودیالیز بودند، تسکین می‌دهد. در همودیالیز، دستگاهی خون شما را وقتی کلیه‌های شما قادر به انجام این کار نیستند، تمیز می‌کند. برخی افراد از آن برای تسکین سردرد استفاده می‌کنند، اگرچه تحقیقات کمی وجود دارد که نشان دهد به میگرن کمک می‌کند.

بابونه. این یک انتخاب محبوب برای اضطراب، مشکلات معده و مشکلات خواب است. از آنجا که اضطراب و استرس ممکن است باعث میگرن و سایر سردردها شود، کاهش این نگرانی‌ها می‌تواند به کاهش درد کمک کند. اگرچه بابونه اغلب برای درمان میگرن استفاده شده است، اما تحقیقات کمی برای نشان دادن اثربخشی آن وجود دارد.

اکالیپتوس. از آن برای رفع گرفتگی بینی استفاده می‌شود و در کنار دارو برای کمک به تسکین مواردی مانند برونشیت و آسم تجویز می‌شود. مطالعات نشان داده‌اند که استفاده از ترکیبی از روغن اکالیپتوس، روغن نعناع و اتانول روی سر می‌تواند به شما در آرامش و تفکر واضح‌تر در صورت سردرد کمک کند. روغن اکالیپتوس را مستقیماً روی پوست خود نمالید. می‌تواند باعث تحریک یا سوزش شود. ابتدا مطمئن شوید که رقیق شده است.

مریم گلی. این ادویه محبوب همچنین به طور گسترده برای تسکین تنش، استرس، گرفتگی عضلات و تغییرات قاعدگی استفاده می‌شود. برخی افراد ممکن است برای تسکین سردردهایی که همراه با این شرایط هستند به مریم گلی روی آورند. اما تحقیقات کمی در مورد این موضوع وجود دارد.

طب سنتی چینی برای میگرن

طب سنتی چینی (TCM) قرن‌هاست که مورد استفاده قرار می‌گیرد. چوانشیونگ رایج‌ترین گیاهی است که در طب سنتی چینی برای تسکین سردرد استفاده می‌شود. برخی تحقیقات نشان می‌دهد که این گیاه مؤثر است.

رفلکسولوژی برای میگرن

رفلکسولوژی نوعی ماساژ است که در آن درمانگر به پاهای شما فشار وارد می‌کند. ایده پشت آن این است که فشار به نقاط خاصی از پای شما، درد را در سایر نواحی بدن شما تسکین می‌دهد. رفلکسولوژی ممکن است استرس را کاهش دهد، به شما در آرامش یا خواب بهتر کمک کند و درد را تسکین دهد. یک مطالعه کوچک نشان داد که زنان مبتلا به میگرن که دو بار در هفته به مدت ۵ هفته تحت درمان رفلکسولوژی قرار گرفتند، سردردهای کمتر، کوتاه‌تر و با شدت کمتری داشتند.

حمام پا برای میگرن

قرار دادن پاها در وان آب گرم آرامش‌بخش به نظر می‌رسد. اما آیا این کار میگرن را تسکین می‌دهد یا از آن جلوگیری می‌کند؟ یک مطالعه نشان داد افرادی که میگرن مزمن دارند و دست‌ها و پاهای خود را در آب گرم قرار می‌دهند و به دنبال آن ماساژ یخ روی سرشان انجام می‌دهند و هر روز به مدت ۴۵ روز داروهای سردرد مصرف می‌کنند، در مقایسه با افرادی که فقط دارو برای درمان سردرد خود مصرف می‌کنند، سردردهای مکرر و شدیدتری دارند.

کافئین برای میگرن

آیا نگران هستید که فنجان قهوه صبحگاهی یا کوکاکولا عصرگاهی‌تان باعث میگرن شود؟ در واقع، کمی کافئین می‌تواند درد را برای برخی افراد تسکین دهد. کافئین در بسیاری از داروهای بدون نسخه سردرد و میگرن استفاده می‌شود. با این حال، برای جلوگیری از سردرد، قهوه را سر نکشید. بدن شما می‌تواند از طریق ترک کافئین، بعداً منجر به سردرد شود.

حدود ۲۰٪ از افراد مبتلا به میگرن می‌گویند که غذاها و نوشیدنی‌ها محرک سردرد هستند. اگر فکر می‌کنید کافئین باعث میگرن شما می‌شود، سعی کنید مدتی آن را قطع کنید تا ببینید آیا اوضاع بهتر می‌شود یا خیر.

هدبند برای میگرن

در یک مطالعه کوچک و قدیمی، افراد مبتلا به میگرن یک هدبند محکم پوشیدند که به نواحی از پوست سرشان فشار وارد می‌کرد. این هدبند در ۸۷٪ موارد درد میگرن را تسکین داد. اما وقتی افراد هدبند را برمی‌داشتند، درد میگرن آنها به طور پیوسته برمی‌گشت.

کلاه‌های سرد برای میگرن

این کلاه پر از ژل به خوبی روی سر شما قرار می‌گیرد و پوست سر شما را خنک می‌کند. در یک مطالعه کوچک اخیر، نیمی از افرادی که از آن استفاده کردند، تنها در عرض ۲۵ دقیقه از علائم میگرن رهایی یافتند. نیمی دیگر هیچ احساسی نداشتند و مجبور شدند برای درمان سردرد خود مسکن مصرف کنند.

تغییرات رژیم غذایی برای میگرن

برخی غذاها، مانند شکلات، پنیر کهنه ، مرکبات و شراب قرمز، ممکن است در برخی افراد باعث سردرد شوند. اگر این مورد در مورد شما صادق است، سعی کنید محرک‌های سردرد مرتبط با غذا را شناسایی و از آنها اجتناب کنید. (همین امر در مورد سایر مواردی که باعث سردرد می‌شوند، از جمله استرس، کمبود خواب و خستگی نیز صدق می‌کند .) می‌توانید با یادداشت‌برداری دقیق از علائم سردرد و عادات غذایی خود شروع کنید.

محققان تنها چند مطالعه انجام داده‌اند تا بررسی کنند که آیا تغییرات رژیم غذایی می‌تواند درد سردرد را کاهش دهد یا خیر. برخی دریافتند افرادی که چربی کمتری مصرف می‌کنند ، میگرن کمتری دارند. برخی دیگر پیشنهاد می‌کنند اسیدهای چرب امگا ۳ را به رژیم غذایی خود اضافه کنید. مکمل‌هایی که ممکن است کمک کنند شامل منیزیم، ریبوفلاوین، کوآنزیم Q10 و ملاتونین هستند. باز هم، تحقیقات بیشتری لازم است تا بدانیم که آیا آنها ایمن و مؤثر هستند یا خیر.

بهترین راه حل این است که یک رژیم غذایی متعادل داشته باشید. وعده‌های غذایی را حذف نکنید یا روزه نگیرید. هر کدام می‌توانند باعث میگرن شوند. قبل از شروع یک رژیم غذایی جدید یا مصرف هرگونه داروی جدید، از جمله ویتامین‌ها، گیاهان دارویی و مکمل‌ها، با پزشک خود مشورت کنید.

نوشته درمان‌های جایگزین و مکمل برای سردرد و میگرن اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

مرالژیا پارستتیکا چیست؟

مرالژیا پارستتیکا (Meralgia paresthetica) بیماری است که باعث بی‌حسی، درد یا احساس سوزش در قسمت بیرونی ران می‌شود. همچنین ممکن است آن را با نام سندرم برنهارت-راث (Bernhardt-Roth syndrome) شنیده باشید. این بیماری زمانی اتفاق می‌افتد که فشار بیش از حد یا آسیب به یکی از اعصاب پا، به ویژه عصب پوستی ران خارجی (LFCN)، وارد شود. این عصب، عصبی است که به جلو و کنار ران شما حس می‌دهد.

در بیشتر موارد، روش‌های ساده‌ای برای درمان این بیماری وجود دارد، مانند پوشیدن لباس‌های گشادتر. برخی از افراد مبتلا به مرالژیا پارستتیکا شدیدتر ممکن است به دارو یا جراحی نیاز داشته باشند.

با درمان مناسب و زمان کافی برای بهبودی، می‌توانید علائم خود را تسکین داده و احساس بهتری داشته باشید.

علائم مرالژیا پارستتیکا

معمولاً علائم هشدار دهنده مرالژیا پارستتیکا را فقط در یک طرف بدن خود مشاهده خواهید کرد. ممکن است موارد زیر را احساس کنید:

• درد، گزگز، بی‌حسی یا سوزش در قسمت بیرونی ران
• حساسیت به لمس سبک به جای فشار محکم
• حساسیت بالا به گرما
• درد بدتر پس از مدتی راه رفتن یا ایستادن

علائم شما ممکن است در ابتدا خفیف باشد، اما با بدتر شدن وضعیت، ممکن است درد تیزتر و تیر کشنده‌ای را احساس کنید. این درد ممکن است بدون هیچ دلیل مشخصی از بین برود و دوباره برگردد.

علل و عوامل خطر مرالژیا پارستتیکا

اعصاب در سراسر بدن شما حرکت می‌کنند و پیام‌هایی را به مغز شما منتقل و از آن دریافت می‌کنند. مجموعه‌ای خاص از اعصاب، به نام اعصاب حسی، سیگنال‌هایی را در مورد پوست، عضلات و سایر بافت‌های شما جمع‌آوری و به مغز شما ارسال می‌کنند.

در مرالژیا پارستتیکا، عصب LFCN فضای کافی برای عبور از استخوان لگن یا مفاصل شما را ندارد. این ممکن است به دلیل تورم، ضربه یا افزایش فشار در این ناحیه باشد.

عوامل زیادی می‌توانند به عصب فشار وارد کنند یا به آن آسیب برسانند، از جمله:

• افزایش وزن و چاقی
• لباس‌های تنگ، مانند شلوار، لگ، جوراب ساق بلند، کمربند یا گن
• بارداری
• آسیب دیدگی، مانند ضربه ناشی از کمربند ایمنی در هنگام تصادف رانندگی
• چیزی سنگین که دور کمرتان بسته می‌شود، مانند کمربند ابزار یا کمربند اسلحه
• بیماری که می‌تواند به اعصاب آسیب برساند، مانند دیابت
• حرکات تکراری که می‌توانند عصب را تحریک کنند، مانند حرکات خاص پا
• ایستادن یا راه رفتن به مدت طولانی

اگر موارد زیر را داشته باشید، خطر ابتلا به این بیماری در شما بیشتر است:

• اضافه وزن دارند
• باردار هستید
• داشتن برخی بیماری‌ها، از جمله دیابت، کم‌کاری تیروئید و اعتیاد به الکل
• بین ۳۰ تا ۶۰ سال سن دارند
• در معرض رنگ‌های حاوی سرب قرار گرفته‌اید
• پاهایی با طول متفاوت داشته باشید

مرالژیا پارستتیکا در دوران بارداری

مرالژیا پارستتیکا در دوران بارداری شایع است. این به این دلیل است که کودک در حال رشد به ناحیه کشاله ران شما فشار می‌آورد و LFCN را در ران شما فشرده می‌کند. علائم می‌توانند در هر زمانی در دوران بارداری یا درست پس از زایمان شروع شوند. این علائم می‌توانند برای برخی آزاردهنده باشند، اما معمولاً خود به خود از بین می‌روند. پزشکان می‌توانند این بیماری را با یک معاینه ساده تشخیص دهند و معمولاً نیازی به آزمایش‌های گران‌قیمت ندارند. 

درمان معمولاً شامل پوشیدن لباس‌های گشاد، مصرف مسکن‌ها و اجتناب از ایستادن برای مدت طولانی است.

تشخیص مرالژیا پارستتیکا

پزشک شما را معاینه فیزیکی می‌کند و در مورد علائم و سابقه پزشکی شما – به خصوص در مورد هرگونه آسیب یا جراحی اخیر – سؤال می‌کند. پزشک پای شما را لمس می‌کند تا ناحیه آسیب دیده را پیدا کند. آنها هرگونه ناهنجاری عصبی در ساق پا را بررسی می‌کنند.

آزمایش‌های مرالژیا پارستتیکا

آزمایش‌هایی که برای تشخیص این بیماری انجام می‌شوند عبارتند از:

• آزمایش‌های تصویربرداری. پزشک ممکن است برای بررسی سایر مشکلاتی که می‌توانند باعث علائم شما شوند، از داخل لگن و ران شما عکس‌برداری کند. ممکن است از شما عکس‌برداری با اشعه ایکس، سی‌تی‌اسکن یا ام‌آر‌آی گرفته شود.
• الکترومیوگرافی. این روش فعالیت الکتریکی عضلات شما را از طریق یک الکترود سوزنی نازک اندازه‌گیری می‌کند. اگر مرالژیا پارستتیکا داشته باشید، نتایج طبیعی خواهند بود. اما می‌تواند علت دیگری از درد شما را نشان دهد.
• آزمایش هدایت عصبی. الکترودهایی که روی پوست شما قرار می‌گیرند، یک پالس الکتریکی کوچک ایجاد می‌کنند تا ببینند عصب شما چقدر خوب پیام‌ها را به عضلات ارسال می‌کند.
• انسداد عصب. داروی بی‌حسی در ران شما، در نقطه‌ای که احتمال فشرده شدن عصب LFCN شما وجود دارد، تزریق می‌شود. اگر مرالژیا پارستتیکا داشته باشید، درد به طور موقت از بین می‌رود.
• آزمایش خون. پزشک ممکن است علائم دیابت ، عدم تعادل هورمونی یا ویتامینی، کم‌خونی یا قرار گرفتن در معرض سرب را بررسی کند.

تشخیص تفاوت بین مرالژیا پارستتیکا و سایر بیماری‌های کمر، لگن یا کشاله ران می‌تواند دشوار باشد. در همکاری با پزشک خود برای یافتن تشخیص صحیح صبور باشید.

درمان مرالژیا پارستتیکا

هدف از درمان، کاهش فشار روی عصب شماست. نوع درمانی که دریافت می‌کنید به علت بیماری شما بستگی دارد.

فیزیوتراپی

شما می‌توانید با یک فیزیوتراپیست روی تمرینات کششی و تقویتی عضلات پا یا شکم خود کار کنید. آنها همچنین ممکن است فونوفورز را امتحان کنند، که از اولتراسوند برای کمک به بدن شما در جذب دارو از طریق پوست استفاده می‌کند، یا تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست ( TENS )، که تکانه‌های الکتریکی را از طریق پدهای اعمال شده روی پوست شما برای جلوگیری از درد ارسال می‌کند.

داروها

اگر وضعیت شما شدیدتر باشد، ممکن است به موارد زیر نیاز داشته باشید:

• تزریق کورتیکواستروئید برای کاهش تورم
• داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای، که می‌توانند به تسکین درد عصبی کمک کنند
• داروهای ضد تشنج از جمله گاباپنتین، فنی‌توئین یا پره‌گابالین، که در برابر درد عصبی نیز مؤثر هستند

ممکن است مدتی طول بکشد تا درد ران شما از بین برود. برخی افراد حتی پس از درمان همچنان احساس بی‌حسی خواهند داشت. با این حال، در بیشتر موارد، باید بتوانید ظرف ۴ تا ۶ هفته بهبود یابید.

اگر هیچ درمان دیگری مفید نباشد و درد زیادی داشته باشید، پزشک ممکن است جراحی را برای کاهش فشار روی عصب توصیه کند.

مدیریت مرالژیا پارستتیکا

تغییر سبک زندگی و مراقبت در منزل

برای موارد خفیف، پزشک ممکن است موارد زیر را توصیه کند:

• گرما، یخ یا مصرف مسکن‌های بدون نسخه مانند استامینوفن، آسپرین، ایبوپروفن یا ناپروکسن برای چند روز
• کاهش وزن
• پوشیدن لباس‌های گشاد، به خصوص در ناحیه بالای ران

تمرینات مرالژیا پارستتیکا

این تمرینات و حرکات کششی به شما کمک می‌کند تا درد مرالژیا پارستتیکا را کاهش دهید.

گربه-گاو (گربه-شتر). روی دست‌ها و زانوهایتان قرار بگیرید، دست‌ها به اندازه عرض شانه‌ها باز باشند و زانوها روی باسن قرار گیرند. نفس عمیق بکشید و کمرتان را قوس دهید و سرتان را بالا بیاورید، لگنتان را کمی به سمت بالا متمایل کنید (وضعیت گاو/شتر). نفس را بیرون دهید، شکمتان را به داخل بکشید و ستون فقراتتان را قوس دهید، در حالی که سر و لگنتان به سمت پایین است (وضعیت گربه). این حرکت را 10 بار انجام دهید.

حرکت صدفی (Clamshell). به پهلوی چپ دراز بکشید، باسن و پاهایتان را روی هم قرار دهید و سرتان را روی بازوی چپتان بگذارید. شکمتان را به داخل بکشید. به آرامی زانوی بالایی (راست) خود را تا جایی که می‌توانید بالا بیاورید، بدون اینکه پای چپ یا زانوی چپتان را از زمین بلند کنید. چند ثانیه نگه دارید و زانوی راست خود را به سمت زانوی چپ پایین بیاورید. هنگام انجام این کار، حتماً عضلات باسن خود را درگیر کنید. 10 تکرار را در یک طرف انجام دهید و سپس به سمت دیگر بچرخید. 

لانژ. این حرکت تمام عضلات پا را درگیر می‌کند. با ایستادن در حالی که پاها کنار هم و دست‌ها روی کمر هستند، شروع کنید. با پای راست خود یک قدم بزرگ به جلو بردارید و بدن خود را پایین بیاورید تا زانوی راست شما به زاویه ۹۰ درجه برسد و زانوی چپ شما موازی با زمین باشد. سپس به حالت اولیه خود برگردید. کمر خود را صاف نگه دارید و شکم خود را به داخل بکشید، مطمئن شوید که زانوی شما از انگشتان پا جلوتر نرود.

اگر نمی‌توانید زانوی خود را تا زاویه ۹۰ درجه پایین بیاورید، تا جایی که می‌توانید پایین بروید. ۱۰ تکرار انجام دهید و پهلو را عوض کنید. همچنین می‌توانید بین هر لانژ، پاها را عوض کنید که به آن «لانژ متحرک» می‌گویند.

حالت‌های خواب مرالژیا پارستتیکا

• به پهلویی که در آن احساس ناراحتی می‌کنید، نخوابید.
• به پهلوی مخالف بخوابید و یک بالش بین پاهایتان قرار دهید. لگن و زانوها باید کمی خم باشند تا لگن شما در یک راستا قرار گیرد تا فشار کاهش یابد.
• اگر به پشت می‌خوابید، یک یا دو بالش زیر پاهایتان قرار دهید.

خلاصه مطلب

مرالژیا پارستتیکا می‌تواند باعث بی‌حسی، درد یا احساس سوزش در قسمت بیرونی ران شود. افرادی که اضافه وزن دارند، باردار هستند یا بیماری‌هایی مانند دیابت دارند ، بیشتر در معرض ابتلا به آن هستند. درمان معمولاً شامل انجام حرکات کششی لگن و پا، مصرف مسکن‌های بدون نسخه و پوشیدن لباس‌های گشاد است. به ندرت به جراحی نیاز می‌شود. 

سوالات متداول مرالژیا پارستتیکا

چه چیزی مرالژیا پارستتیکا را تشدید می‌کند؟

ایستادن یا خوابیدن با لگن کشیده می‌تواند علائم را بدتر کند. برخی افراد همچنین نشستن را دردناک می‌دانند. 

آیا باید مرالژیا پارستتیکا را ماساژ داد؟

برخی افراد ماساژ را در تسکین درد مفید دانسته‌اند. یک فیزیوتراپیست یا متخصص کایروپراکتیک می‌تواند روش صحیح ماساژ را به شما نشان دهد.

نوشته مرالژیا پارستتیکا اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.