راه‌های زیادی برای کنترل روزاسه وجود دارد. اگرچه روزاسه قابل درمان نیست، اما درمان می‌تواند به شما در کنترل علائم و جلوگیری از بدتر شدن آنها کمک کند. برخی کارها را می‌توانید خودتان انجام دهید، مانند اجتناب از عوامل محرک. روش‌های دیگر شامل کرم‌های پوستی، دارو و درمان‌های لیزری است.

اجتناب از محرک‌های روزاسه

برای کنترل روزاسه، عوامل محرک خود را بشناسید. از یک دفترچه یادداشت علائم برای پیگیری استفاده کنید.

وقتی الگویی برای عود بیماری روزاسه خود پیدا کردید، تغییر عادات و سبک زندگی می‌تواند از بروز مشکلات جلوگیری کند.

داروهای روزاسه و درمان‌های پوستی

درمان شما به نوع روزاسه شما بستگی دارد. اکثر این کرم‌ها و داروهای خوراکی بیشترین کمک را به افراد مبتلا به روزاسه پاپولوپوسچولار می‌کنند. در این نوع روزاسه علائمی مانند جوش‌های کوچک، برافروختگی صورت و خطوط قرمز ریز روی گونه‌ها بروز می‌کند.

این درمان‌ها ممکن است هنوز در افراد مبتلا به انواع دیگر روزاسه استفاده شوند، اما ممکن است به اندازه کافی کمک نکنند. و حتی اگر آنها مؤثر باشند و علائم از بین بروند، ممکن است برای جلوگیری از عود بیشتر، مصرف آن را ادامه دهید. پزشک شما همچنین ممکن است چند دارو یا کرم را با هم ترکیب کند.

آنتی‌بیوتیک‌ها یک درمان رایج برای روزاسه هستند، اما نه به این دلیل که باکتری‌ها باعث روزاسه می‌شوند. در عوض، آنتی‌بیوتیک‌ها ممکن است با کاهش تورم و التهاب و تسکین مشکلات پوستی جوش مانند که ممکن است داشته باشید، کمک کنند.

گزینه‌های درمان روزاسه

کرم‌ها و ژل‌ها

استفاده روزانه از کرم ضد آفتاب معدنی – اکسید روی ۸٪ یا بالاتر – روی صورت و تجدید آن هر ساعت پس از خروج از منزل بسیار مهم است. پزشک ممکن است درمان را با کرم یا ژل تجویزی که یک یا دو بار در روز روی صورت خود استفاده می‌کنید، شروع کند. این کرم‌ها عبارتند از:

• اسید آزلائیک ( آزلکس و فیناسه‌آ )
• بریمونیدین ( میرواسو )
• کلیندامایسین (کلئوسین و کلینداماکس )
• اریترومایسین ( اریگل )
• ایورمکتین ( سولانترا )
• مترونیدازول ( متروکرم یا متروژل )
• سدیم سولفاستامید و گوگرد ( کلنیا و پلکسیون )
• ترتینوئین ( آویتا ، رتین-آ )، یک رتینوئید، در برخی موارد صعب‌العلاج استفاده می‌شود.

این درمان‌ها عوارض جانبی مانند سوزش پوست دارند. تعدادی از آنها برای زنانی که باردار هستند یا قصد بارداری دارند، ایمن نیستند. در مورد هرگونه خطری با پزشک خود صحبت کنید.

قرص‌های آنتی‌بیوتیک

اگر روزاسه شما جدی‌تر باشد یا به پمادها پاسخ ندهد، پزشک ممکن است قرص‌های آنتی‌بیوتیک را پیشنهاد کند، اگرچه می‌توانید به استفاده از کرم‌های پوستی نیز ادامه دهید. در صورت ابتلا به روزاسه چشمی، ممکن است از قرص‌های آنتی‌بیوتیک نیز استفاده شود.

پزشک شما ممکن است داکسی سایکلین را تجویز کند ( ویبرامایسین )، اریترومایسین ( ERYC )، مترونیدازول ( فلاژیل ) یا مینوسیکلین ( دایناسین ).

مانند هر دارویی، آنتی‌بیوتیک‌ها می‌توانند عوارض جانبی ایجاد کنند. درمان معمولاً طولانی‌مدت است و اغلب حداقل ۶ ماه طول می‌کشد.

سایر داروها

اگر این درمان‌های روزاسه مؤثر نباشند، پزشک ممکن است داروهای دیگری مانند ایزوترتینوئین را امتحان کند. ( آبسوریکا ، امنستیم ، کلاراویس ، میوریسان و  زناتان ). اما به دلیل عوارض جانبی جدی، اغلب استفاده نمی‌شود.

سایر درمان‌های روزاسه

شما می‌توانید خشکی چشم ناشی از روزاسه چشمی را با اشک مایع و تمیز کردن پلک‌های خود هر روز با آب گرم درمان کنید. ممکن است برای جلوگیری از مشکلات بعدی نیاز به مراجعه به چشم پزشک داشته باشید.

درمان‌های لیزری می‌توانند به خلاص شدن از شر رگ‌های خونی قابل مشاهده و قرمزی ناشی از روزاسه کمک کنند.

جراحی یا درمان با لیزر ممکن است به افراد مبتلا به رینوفیما، نوع نادری از روزاسه که باعث تورم و تغییر شکل بینی می‌شود، کمک کند.

اثرات روانی بیماری روزاسه

افرادی که به روزاسه مبتلا هستند ممکن است از ظاهر خود خجالت بکشند. برخی از آنها از بودن در کنار دیگران اجتناب می‌کنند. و به دلیل علائمی مانند قرمزی بینی و گونه‌ها، افراد مبتلا به روزاسه گاهی اوقات به ناحق تصور می‌شود که مشروبات الکلی زیادی مصرف می‌کنند.

اگر علائم شما به طور جدی بر خلق و خو و عزت نفس شما تأثیر می‌گذارد، کاری در مورد آن انجام دهید. درمان علائم روزاسه شما کلیدی است. همچنین می‌توانید از پزشک خود در مورد استفاده از آرایش برای پنهان کردن لکه‌های پوستی آسیب‌دیده سوال کنید. اگر استرس یا افسردگی دارید، می‌توانید از مشاوره یا دارو کمک بگیرید. هرگز علائم اضطراب یا افسردگی را نادیده نگیرید. فوراً با پزشک خود صحبت کنید تا بتوانید کمک بگیرید.

نوشته درمان روزاسه و شما اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

روزاسه چیست؟

روزاسه یک بیماری پوستی است که باعث می‌شود پوست شما برافروخته یا قرمز به نظر برسد. همچنین ممکن است برآمدگی‌های کوچکی با چرک در داخل آن داشته باشید. این بیماری می‌تواند شبیه آکنه یا سایر مشکلات پوستی باشد.

علائم بر اساس رنگ پوست شما متفاوت است. گرگرفتگی و سرخ شدن اغلب در پوست‌های روشن واضح‌تر است، اما در پوست‌های قهوه‌ای یا سیاه به سختی دیده می‌شود. این ممکن است تشخیص درست را برای افرادی که پوست تیره‌تری دارند دشوارتر کند. 

حتی اگر قرمزی واضحی مشاهده نمی‌کنید، اگر پوست شما موارد زیر را داشته باشد، ممکن است مبتلا به روزاسه باشید: 

• برآمدگی‌های کوچک قرمز
• برآمدگی‌هایی که حاوی چرک هستند
• سوزش، گزش و حساسیت

پزشک شما می‌تواند دارو و سایر درمان‌ها را برای مدیریت علائم شما پیشنهاد کند. همچنین می‌توانید در خانه اقداماتی را برای بهبود خود انجام دهید.

چه کسانی بیشتر در معرض ابتلا به روزاسه هستند؟

بیماری روزاسه می‌تواند هر کسی را تحت تأثیر قرار دهد، اما برخی از گروه‌ها بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری هستند، از جمله:

• بزرگسالان میانسال و مسن
• زنان
• افراد با پوست روشن، اما پزشکان ممکن است در افرادی که پوست تیره‌تری دارند، آن را نادیده بگیرند زیرا این رنگ پوست می‌تواند پوست تغییر رنگ یافته را پنهان کند.

اصول اولیه: روزاسه

گاهی اوقات با آکنه اشتباه گرفته می‌شود، بنابراین به دنبال این علائم و درمان‌های کلیدی باشید.

انواع روزاسه

چهار نوع بیماری روزاسه وجود دارد. اما ممکن است علائم بیش از یک نوع را داشته باشید. انواع روزاسه عبارتند از:

• روزاسه اریتماتوستلانژکتاتیک. در این نوع، قرمزی طولانی مدت روی صورت خود دارید. رگ‌های خونی کوچک زیر پوست شما بزرگتر و قابل مشاهده‌تر می‌شوند. علائم شما اغلب می‌آیند و می‌روند. بدون درمان، قرمزی می‌تواند بدتر شود یا حتی دائمی شود.
• روزاسه پاپولوپوستولار. این بیماری باعث ایجاد “جوش‌های سرسفید” پر از چرک و همچنین برآمدگی‌های قرمز متورم می‌شود که بسیار شبیه آکنه هستند. اغلب، آنها روی پیشانی، گونه‌ها و چانه شما ظاهر می‌شوند، اما می‌توانند روی پوست سر، سینه یا گردن شما نیز تأثیر بگذارند. صورت شما نیز ممکن است قرمز یا برافروخته شود. اگر مورد جدی دارید، بهبود این علائم می‌تواند مدتی طول بکشد.
• روزاسه فیماتوز. در این نوع نادر، پوست شما ضخیم و زخم می‌شود. این نوع روزاسه اغلب روی بینی شما تأثیر می‌گذارد و می‌تواند باعث شود که متورم، برآمده و گاهی تغییر رنگ دهد.   
• روزاسه چشمی. این نوع روزاسه بر چشمان شما تأثیر می‌گذارد و باعث می‌شود که آنها احساس سوزش کنند و خون‌آلود یا آبکی به نظر برسند. چشمان شما خشک و حساس می‌شوند و ممکن است روی پلک‌هایتان کیست ایجاد شود. 

روزاسه روی صورت

وقتی روزاسه روی صورت شما ظاهر می‌شود، پوست شما برافروخته‌تر به نظر می‌رسد. همچنین ممکن است رگ‌های خونی پاره شده (به نام رگ‌های عنکبوتی) و برآمدگی‌های چرکی را مشاهده کنید . اریتماتوس تلانژکتاتیک، پاپولوپوسچولار و فیماتوز، انواع روزاسه هستند که روی صورت ظاهر می‌شوند. 

علائم روزاسه

برای افرادی که پوست روشن‌تری دارند، نکته اصلی که ممکن است متوجه شوید قرمزی روی گونه‌ها، بینی، چانه و پیشانی است. به ندرت، این رنگ می‌تواند روی گردن، سر، گوش‌ها یا سینه شما ظاهر شود.

بعد از مدتی، رگ‌های خونی پاره شده ممکن است از طریق پوست شما نمایان شوند که می‌تواند ضخیم و متورم شود. تا نیمی از افراد مبتلا به روزاسه همچنین دچار مشکلات چشمی مانند قرمزی، تورم و درد می‌شوند.

علائم دیگری که ممکن است بدون توجه به رنگ پوست خود داشته باشید عبارتند از:

• سوزش و خارش پوست شما
• برآمدگی‌های قرمز یا چرکی که ممکن است شبیه جوش باشند
• تکه‌های پوست خشک و زبر
• بینی متورم و پیازی شکل
• منافذ بزرگتر
• رگ‌های خونی پاره شده روی پلک‌های شما
• برآمدگی روی پلک‌هایتان
• مشکلات بینایی

آیا روزاسه خارش دارد؟

این همیشه اتفاق نمی‌افتد، اما روزاسه گاهی اوقات می‌تواند باعث احساس خارش یا سفتی شود. علائم روزاسه می‌توانند بیایند و بروند. ممکن است برای چند هفته شعله‌ور شوند، محو شوند و سپس دوباره برگردند.

درمان روزاسه ضروری است، بنابراین به پزشک مراجعه کنید. اگر به آن رسیدگی نکنید، علائم شما می‌تواند بدتر شود و ممکن است دائمی شود.

محرک‌های روزاسه

محرک‌های رایج برای روزاسه عبارتند از:

• قرارگیری در معرض نور خورشید
• هوای خیلی گرم یا خیلی سرد
• الکل
• غذاهای خیلی داغ یا تند
• ورزش شدید
• استرس 
• برخی از محصولات آرایشی، پوست یا مو

علاوه بر این، یائسگی و برخی داروها ممکن است باعث گرگرفتگی شوند. برای کمک به شناسایی عوامل محرک، یادداشتی از زمان بروز علائم، کارهایی که انجام می‌دادید، شرایط محیطی و آنچه فکر می‌کنید ممکن است باعث بروز علائم شما شده باشد، تهیه کنید. این موضوع را با پزشک خود در میان بگذارید.

علل روزاسه 

پزشکان دقیقاً نمی‌دانند چه چیزی باعث ایجاد روزاسه می‌شود. چند مورد که ممکن است در این امر نقش داشته باشند عبارتند از:

ژن‌های شما. روزاسه اغلب در خانواده‌ها ارثی است.

مشکل رگ‌های خونی. قرمزی پوست شما ممکن است به دلیل مشکلات رگ‌های خونی صورت باشد. آسیب ناشی از نور خورشید می‌تواند باعث گشاد شدن آنها شود و این باعث می‌شود افراد راحت‌تر آنها را ببینند.

مایت‌ها. آن‌ها حشرات میکروسکوپی هستند. نوعی از آن‌ها به نام دمودکس فولیکولوروم معمولاً روی پوست شما زندگی می‌کند و معمولاً مضر نیست. با این حال، برخی از افراد نسبت به مایت‌ها حساس‌تر هستند یا تعداد بیشتری از مایت‌ها نسبت به حالت معمول دارند. تعداد زیاد مایت‌ها می‌تواند پوست شما را تحریک کند.

باکتری‌ها. نوعی به نام H. pylori به طور معمول در روده شما زندگی می‌کند. برخی مطالعات نشان می‌دهد که این میکروب می‌تواند مقدار هورمون گوارشی به نام گاسترین را افزایش دهد، که ممکن است باعث شود پوست شما برافروخته به نظر برسد.

برخی از ویژگی‌ها در شما ممکن است احتمال ابتلا به روزاسه را افزایش دهد. برای مثال، اگر موارد زیر را داشته باشید، احتمال ابتلا به این بیماری پوستی افزایش می‌یابد:

• پوست روشن، موهای بور و چشمان آبی داشته باشید
• بین ۳۰ تا ۵۰ سال سن دارند
• زن هستند (یا از بدو تولد زن تعیین شده‌اند)
• داشتن اعضای خانواده مبتلا به روزاسه
• آکنه شدید داشت
• دود

درمان روزاسه

هیچ درمانی برای روزاسه وجود ندارد، اما درمان‌ها می‌توانند به شما در مدیریت قرمزی، برآمدگی‌ها و سایر علائم کمک کنند. پزشک شما می‌تواند از بین چندین نوع دارو برای درمان آن انتخاب کند.

کرم‌های روزاسه و سایر داروهای موضعی روی پوست

داروهایی که روی پوست خود می‌مالید (به نام داروهای موضعی) می‌توانند به مبارزه با آکنه و التهاب و/یا از بین بردن باکتری‌ها کمک کنند. این داروها عبارتند از:

• اسید آزلائیک، ژل یا فومی که برآمدگی‌ها، تورم و قرمزی را از بین می‌برد. همچنین رشد باکتری‌ها روی پوست شما را متوقف می‌کند.
• بریمونیدین (میرواسو)، ژلی که رگ‌های خونی پوست را تنگ می‌کند تا مقداری از قرمزی پوست شما از بین برود.
• مهارکننده‌های کلسینورین مانند پیمکرولیموس و تاکرولیموس
• کلیندامایسین (Cleocin، Clindagel، ClindaMax)، آنتی‌بیوتیکی که باکتری‌های روی پوست شما را از بین می‌برد
• اریترومایسین (اریگل)، یکی دیگر از آنتی‌بیوتیک‌ها
• ایورمکتین (سولانترا)، که التهاب را کاهش می‌دهد 
• مترونیدازول (فلاژیل) و داکسی سایکلین، که هر دو آنتی‌بیوتیک هستند
• اکسی متازولین (Rhofade)، یک کرم
• سدیم سولفاستامید و گوگرد (آوار، سولفاست، کلنیا، پلکسیون)، آنتی‌بیوتیک‌ها

داروهای خوراکی

ایزوترتینوئین (آمنستیم، کلاراویس و غیره) یک داروی آکنه است که گاهی برای روزاسه تجویز می‌شود. اگر باردار هستید از آن استفاده نکنید زیرا می‌تواند باعث نقص‌های مادرزادی جدی شود.

ممکن است چند هفته یا چند ماه طول بکشد تا با استفاده از یکی از این داروها، پوست شما بهبود یابد.

درمان روزاسه با لیزر

پزشک شما همچنین می‌تواند روزاسه را با لیزری که از نور شدید برای خلاص شدن از شر رگ‌های خونی بزرگتر شده استفاده می‌کند، درمان کند. لیزر همچنین می‌تواند قرمزی پوست را کاهش دهد، در حالی که لیزر درمانی می‌تواند پوست ضخیم شده را از بین ببرد.

پزشک شما همچنین ممکن است روش‌های دیگری را برای درمان روزاسه شما پیشنهاد کند، مانند:

• درم ابریژن، که لایه بالایی پوست را ساییده و جدا می‌کند
• الکتروکوتر، جریان الکتریکی که رگ‌های خونی آسیب‌دیده را از بین می‌برد

مراقبت از پوست روزاسه

کارهای زیادی هست که می‌توانید خودتان برای بهبود علائمتان انجام دهید. برای شروع، سعی کنید چیزهایی را که باعث شیوع بیماری می‌شوند، کشف کنید و سپس از آنها اجتناب کنید. برای کمک به انجام این کار، یک دفترچه یادداشت داشته باشید که فعالیت‌ها و دوره‌های تشدید بیماری‌تان را ثبت کند.

همچنین، برای محافظت از پوست و کمک به محو شدن قرمزی، این نکات مراقبت از خود را دنبال کنید:

کرم ضد آفتاب بزنید. برای جلوگیری از علائم ناشی از نور خورشید، از کرم ضد آفتابی با پوشش طیف گسترده (که اشعه‌های UVA و UVB را مسدود می‌کند) و SPF 30 یا بالاتر استفاده کنید. هر زمان که بیرون می‌روید، آن را بزنید. همچنین از کلاه لبه پهن که صورت شما را بپوشاند، استفاده کنید.

فقط از محصولات مراقبت از پوست ملایم استفاده کنید. از پاک‌کننده‌ها و کرم‌هایی که حاوی الکل، عطر، فندق و سایر مواد خشن هستند، خودداری کنید. پس از شستن صورت، پوست خود را به آرامی با یک پارچه نرم خشک کنید.

از مرطوب‌کننده استفاده کنید. این کار به خصوص در هوای سرد، زمانی که دمای پایین و باد می‌تواند پوست شما را خشک کند، مفید است. مرطوب‌کننده‌های بدون روغن بهترین گزینه هستند. 

مراقب لوازم آرایشی باشید. از لوازم آرایش باکیفیت و بدون چربی استفاده کنید.

صورت خود را ماساژ دهید. به آرامی پوست خود را با حرکات دایره‌ای مالش دهید. از وسط صورت خود شروع کنید و به سمت گوش‌هایتان حرکت کنید.

خود را بپوشانید. اگر می‌خواهید پوست خود را بپوشانید، از یک پوشش سبز رنگ روی صورت خود استفاده کنید تا قرمزی و رگ‌های خونی پاره شده را پنهان کنید.

به داخل خانه بروید. از گرما و آفتاب دور شوید و در یک اتاق دارای تهویه مطبوع، خودتان را خنک کنید.

مراقب چشمان خود باشید. اگر روزاسه باعث قرمزی و سوزش آنها شده است، هر روز از شامپو بچه رقیق شده یا پاک کننده پلک برای تمیز کردن آرام پلک های خود استفاده کنید . همچنین چند بار در روز کمپرس گرم روی چشمان خود قرار دهید.

به نظر می‌رسد داشتن یک رژیم غذایی ضد التهابی، مانند رژیم غذایی مدیترانه‌ای، به برخی از افراد مبتلا به روزاسه کمک می‌کند.

همچنین مهم است که در کنار مشکلات پوستی، به احساسات خود نیز توجه کنید . اگر از ظاهر خود خجالت می‌کشید، یا فکر می‌کنید که این موضوع بر اعتماد به نفس شما تأثیر می‌گذارد، با پزشک یا مشاور خود صحبت کنید. همچنین می‌توانید به یک گروه حمایتی بپیوندید که در آنجا می‌توانید با افرادی که دقیقاً می‌دانند شما چه شرایطی را تجربه می‌کنید، ملاقات کنید.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر علائم روزاسه را دارید، به خصوص اگر باعث ناراحتی می‌شوند، به پزشک خود مراجعه کنید. آنها ممکن است شما را برای درمان به متخصص پوست ارجاع دهند. درمان به موقع می‌تواند از جدی‌تر شدن بیماری شما جلوگیری کند. 

نوشته نحوه مدیریت و درمان روزاسه اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

هایپرپیگمانتاسیون پس از التهاب (PIH) زمانی اتفاق می‌افتد که پوست شما پس از تحریک یا آسیب، ملانین اضافی تولید کند. ملانین یک رنگدانه طبیعی است که مسئول رنگ مو، پوست و چشم‌های ماست.

PIH می‌تواند هم اپیدرم، که سطح پوست شماست، و هم درم – لایه عمیق پوست – را تحت تأثیر قرار دهد.

چه چیزی باعث هایپرپیگمانتاسیون پس از التهاب می‌شود؟

وقتی سلول‌های پوست شما با تولید ملانین اضافی به آسیب یا سوزش واکنش نشان می‌دهند، نتیجه آن هایپرپیگمانتاسیون پس از التهاب است. این وضعیت پوستی به صورت لکه‌ها و نقاط برنزه، قهوه‌ای، قهوه‌ای تیره یا حتی آبی-خاکستری روی پوست شما ظاهر می‌شود.

شایع‌ترین علل آن آکنه، اگزما و زردزخم است، اما هر نوع آسیب یا تحریک پوست می‌تواند باعث ایجاد PIH شود. سایر علل شایع هیپرپیگمانتاسیون پس از التهاب عبارتند از:

• عفونت‌ها
• گزش حشرات
• سوختگی
• برآمدگی‌های ناشی از تیغ
• بثورات پوستی
• واکنش‌های آلرژیک
• پسوریازیس

برخی از اقدامات پزشکی یا زیبایی نیز می‌توانند باعث ایجاد PIH شوند. لیزر درمانی یا نور درمانی، پرتودرمانی، کرایوتراپی و لایه برداری شیمیایی با هایپرپیگمانتاسیون پس از التهاب مرتبط هستند. 

چه کسانی در معرض خطر هایپرپیگمانتاسیون پس از التهاب هستند؟

هایپرپیگمانتاسیون پس از التهاب می‌تواند هم در مردان و هم در زنان رخ دهد. این بیماری افراد در هر سنی را تحت تأثیر قرار می‌دهد اما در افرادی که پوست تیره‌تری دارند شایع‌تر است.

درمان‌های هایپرپیگمانتاسیون پس از التهاب چیست؟

شناسایی منبع التهاب و درمان آن ممکن است به بهبود سریع‌تر و شدت کمتر PIH شما کمک کند. نواحی هایپرپیگمانتاسیون نیز ممکن است بدون درمان به خودی خود محو شوند.

برای کمک به سرعت بخشیدن به این روند، انواع مختلفی از داروهای موضعی وجود دارد که می‌توانند لکه‌های پوستی PIH را کاهش دهند: 

• روشن‌کننده‌های پوست مانند هیدروکینون و اسید آزلائیک برای کمک به کاهش تولید ملانین
• رتینوئیدها و استروئیدها برای افزایش گردش سلول‌های پوستی
• لایه برداری شیمیایی مانند اسید سالیسیلیک یا گلیکولیک برای از بین بردن سلول‌های پوستی با ملانین اضافی 

برداشتن PIH عمیق‌تر درموئید دشوارتر است و می‌توان آن را با لایه‌برداری شیمیایی قوی‌تر یا انواع خاصی از لیزر درمانی درمان کرد. برخی از روش‌های درمان PIH می‌توانند باعث تحریک و حتی بدتر شدن مشکل شوند، بنابراین توجه به وضعیت پوست شما بسیار مهم است.

هیچ راه حل سریعی برای PIH وجود ندارد. حتی با درمان، ممکن است مدت زیادی طول بکشد تا پوست شما به حالت عادی برگردد. PIH اپیدرمی می‌تواند ۶ تا ۱۲ ماه یا بیشتر طول بکشد. PIH پوستی می‌تواند سال‌ها طول بکشد تا محو شود و لکه‌ها ممکن است دائمی باشند. همچنین این احتمال وجود دارد که لکه‌های جدیدی ظاهر شوند یا PIH شما پس از محو شدن دوباره برگردد.

درمان هایپرپیگمانتاسیون پس از التهاب اغلب شامل بیش از یک روش است. پزشک شما ممکن است یک درمان ترکیبی را پیشنهاد کند که شامل یک استروئید موضعی، یک رتینوئید و هیدروکینون باشد. 

زندگی با هایپرپیگمانتاسیون پس از التهاب

زندگی با PIH به خودی خود هیچ مشکل جدی برای سلامت جسمی ایجاد نمی‌کند، اما می‌تواند بر سلامت روان شما تأثیر بگذارد . اگر پوست شما باعث استرس شما می‌شود یا به اعتماد به نفس شما آسیب می‌رساند، پوشاندن هایپرپیگمنتاسیون ناشی از آکنه با آرایش می‌تواند به شما کمک کند تا اعتماد به نفس بیشتری داشته باشید. برندهای آرایشی عالی زیادی در بازار وجود دارند که متناسب با نوع و رنگ پوست شما هستند. برخی از نکات برای انتخاب محصولاتی که به طور موثر جای جوش و سایر انواع PIH را می‌پوشانند عبارتند از:

• آرایشی را انتخاب کنید که طبیعی به نظر برسد و با رنگ پوست شما مطابقت داشته باشد.
• بدانید که پوست شما خشک، معمولی یا چرب است و محصولاتی را متناسب با نوع پوست خود انتخاب کنید.
• محصولی پیدا کنید که چرب نباشد و غیر کومدون‌زا باشد – به این معنی که منافذ پوست شما را مسدود نکند. 
• به دنبال لوازم آرایشی باشید که ضد آب باشند یا پوشش طولانی مدت را تبلیغ کنند. 
• محصولی را انتخاب کنید که استفاده از آن هر روز آسان باشد. 
• برای پوشش بهتر، از اصلاح‌کننده‌های رنگ زیر کرم پودر یا کانسیلر استفاده کنید.

اشعه ماوراء بنفش خورشید می‌تواند تأثیر زیادی بر PIH داشته باشد. محافظت مناسب در برابر اشعه ماوراء بنفش برای جلوگیری از تیره شدن لکه‌های پوستی PIH و ایجاد لکه‌های جدید مهم است. در صورت امکان از آفتاب دوری کنید، لباس محافظ بپوشید و هر روز از کرم ضد آفتاب با طیف گسترده با حداقل SPF 30 و 8٪ اکسید روی استفاده کنید و هر 80 دقیقه یکبار آن را تجدید کنید. اگر نگران میزان ویتامین D ناشی از کمبود نور خورشید هستید، غذاهایی مانند ماهی سالمون و مکمل‌ها می‌توانند به شما کمک کنند تا مقدار مورد نیاز خود را بدون آسیب رساندن به پوست خود دریافت کنید.

نوشته هایپرپیگمانتاسیون پس از التهاب چیست؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

ملاسما چیست؟ 

ملاسما یک بیماری پوستی با لکه‌های قهوه‌ای، آبی یا کک و مک است که اغلب به آن «ماسک بارداری» می‌گویند. این یک علامت تیره و ماسک مانند است که رایج و بدون درد است و معمولاً پس از چند ماه از بین می‌رود. این بدان معنا نیست که در طول بارداری آزاردهنده نیست. 

ملاسما در مقابل هایپرپیگمانتاسیون 

سلول‌های پوست شما ماده‌ای به نام ملانین تولید می‌کنند که به آن رنگ می‌دهد. هرچه پوست شما تیره‌تر باشد (یا راحت‌تر برنزه شود)، ملانین بیشتری خواهید داشت. اگر این سلول‌ها ناسالم باشند، می‌توانند ملانین زیادی تولید کنند. این می‌تواند منجر به تیره‌تر شدن نواحی روی پوست شما نسبت به بقیه شود. وقتی این اتفاق می‌افتد، به آن هایپرپیگمنتاسیون می‌گویند. 

لکه‌های تیره‌تر روی صورت یا گردن شما می‌تواند نشانه ملاسما باشد. 

برای تشخیص ملاسما یا چیز دیگری به پزشک نیاز دارید. هایپرپیگمنتاسیون روی پوست شما ممکن است به دلیل موارد دیگری مانند موارد زیر باشد:

• قرارگیری در معرض نور خورشید 
• شرایط پزشکی مانند بیماری کوشینگ
• بثورات پوستی
• تغییرات هورمونی  
• نور آبی ساطع شده از صفحه نمایش و دستگاه‌های الکترونیکی 
• اختلالات آدرنال (زمانی که بدن شما به اندازه کافی هورمون کورتیزول تولید نمی‌کند)
• ژنتیک – خانواده‌ای با کک و مک 
• کمبود ویتامین D 
• اختلالات تیروئید 

علل ملاسما 

زنان باردار به دلیل افزایش هورمون‌ها بیشتر در معرض خطر ابتلا به ملاسما هستند. این لکه‌های تیره اغلب به دلیل ظاهر شدن روی صورت یا گردن، “ماسک بارداری” نامیده می‌شوند. ملاسما می‌تواند افراد دیگری غیر از زنان باردار را نیز تحت تأثیر قرار دهد، اما زنان ۹۰٪ بیشتر از مردان در معرض ابتلا به آن هستند.

تحقیقات بیشتری مورد نیاز است، اما به نظر می‌رسد سایر محرک‌ها شامل قرار گرفتن زیاد در معرض نور خورشید، سولاریوم، استرس، داروهای تشنج، قرص‌های ضدبارداری و بیماری تیروئید باشند. 

اگر موارد زیر را داشته باشید، احتمال ابتلا به ملاسما در شما بیشتر است: 

• شما یک زن ۲۰ تا ۴۰ ساله هستید. 
• شما رنگ پوست تیره‌تری دارید.
• یکی از بستگان ملاسما داشته است. 

ملاسما در بارداری 

ملاسما یک اختلال پوستی شایع در زنان باردار با پوست تیره‌تر است. حدود ۱۵ تا ۵۰ درصد از زنان باردار به آن مبتلا می‌شوند. کارشناسان معتقدند افزایش هورمون‌های استروژن و پروژسترون می‌تواند باعث ایجاد ملاسما شود. به نظر می‌رسد که این بیماری در سه ماهه دوم یا سوم بارداری شایع‌تر است. 

تا ۳۳ درصد از عموم مردم می‌توانند به ملاسما مبتلا شوند، اما اغلب در دوران باروری زنان رخ می‌دهد. 

علائم ملاسما

علائم ملاسما بسیار قابل توجه است. این بیماری باعث ایجاد لکه‌های قهوه‌ای روشن، قهوه‌ای تیره و/یا مایل به آبی یا لکه‌های کک و مک مانند روی پوست شما می‌شود. این لکه‌ها ممکن است قرمز یا ملتهب نیز باشند. ملاسما معمولاً در شش نقطه یا ترکیبی از نقاط روی پوست شما ظاهر می‌شود:

• بازویی: روی شانه‌ها و بازوها 
• مرکز صورت: پیشانی، گونه‌ها، بینی و لب بالایی 
• الگوی گونه‌های جانبی: هر دو گونه 
• مالار: گونه‌ها و بینی 
• فک پایین: روی خط فک شما 
• گردن: در افراد بالای ۵۰ سال، ملاسما در تمام اطراف گردن 

کجا دیگر خود را نشان می‌دهد؟ 

ممکن است آن را روی گونه‌ها، بینی، چانه، بالای لب بالایی یا پیشانی خود ببینید. گاهی اوقات می‌توانید آن را در جاهای دیگر مانند بازوها، گردن یا پشت خود ببینید. اگرچه در این نواحی شایع‌تر است، اما ملاسما می‌تواند در هر جایی از بدن که در معرض آفتاب قرار دارد، ظاهر شود. به همین دلیل است که علائم در طول تابستان می‌توانند افزایش یابند. 

انواع ملاسما

ملاسما به یکی از سه شکل زیر بروز می‌کند. نوع آن به تیرگی رنگ، شکل حاشیه و میزان پاسخ آن به درمان بستگی دارد. برای آزمایش این موضوع از نور سیاه استفاده می‌شود. 

ملاسما اپیدرمال:  این نوع ملاسما لایه بالایی پوست شما، که به عنوان اپیدرم شناخته می‌شود، را تحت تأثیر قرار می‌دهد. معمولاً این لکه‌ها روی صورت شما ظاهر می‌شوند و به رنگ قهوه‌ای تیره هستند و شکل نسبتاً یکنواختی دارند.

ملاسما پوستی:  این نوع ملاسما لایه عمیق‌تر پوست شما به نام درم را تحت تأثیر قرار می‌دهد. معمولاً به رنگ آبی مایل به خاکستری یا قهوه‌ای مایل به خاکستری است و حاشیه‌ای تار دارد. از آنجا که این ملاسما در قسمت‌های عمیق‌تر پوست قرار دارد، متخصص پوست شما ممکن است از درمان‌هایی مانند لیزر درمانی یا میکرونیدلینگ استفاده کند. 

ملاسما مختلط:  این رایج‌ترین نوع ملاسما است. ترکیبی از ملاسما اپیدرمی و پوستی است. لکه‌ها می‌توانند به صورت ترکیبی از رنگ‌های قهوه‌ای، خاکستری و خاکستری مایل به آبی ظاهر شوند. متخصص پوست شما ممکن است از ترکیبی از درمان‌ها، از جمله کرم‌های موضعی، لایه‌برداری شیمیایی، لیزر درمانی و میکرونیدلینگ استفاده کند.

تشخیص ملاسما

پزشک عمومی شما ممکن است برای تأیید تشخیص، مراجعه به یک متخصص پوست (پزشکی که در زمینه بیماری‌های پوست، مو و ناخن آموزش دیده است) را پیشنهاد کند.  

پزشک شما با استفاده از لامپ وود (نور سیاه) پوست شما را معاینه می‌کند تا هرگونه تغییر رنگ در پوست شما را بررسی کند. برای رد سایر بیماری‌ها و تعیین اینکه آیا شما ملاسما دارید یا خیر، ممکن است بیوپسی (نمونه‌برداری) تجویز کند. برای بیوپسی، یک قطعه کوچک از پوست شما برداشته و بررسی می‌شود. این یک روش ایمن و سریع است که معمولاً برای تشخیص بیماری‌های پوستی استفاده می‌شود.

اگر ملاسما (در مقایسه با سایر بیماری‌های پوستی) داشته باشید، نتایج بیوپسی شما اشکال خاصی را نشان خواهد داد. 

پزشکان ممکن است از چیزی به نام شاخص شدت ناحیه ملاسما (MASI) استفاده کنند تا ببینند وضعیت شما چقدر شدید است و چگونه می‌توان درمان را انجام داد. 

پزشک شما همچنین ممکن است برای تشخیص ملاسما از شما سوالاتی بپرسد. قبل از قرار ملاقات یادداشت برداری کنید تا آماده شوید. 

• چه زمانی رنگ تیره‌تری روی پوست خود مشاهده کردید؟ 
• لکه‌های تیره کجای بدنت هستن؟ 
• آیا سابقه خانوادگی ملاسما دارید؟ 
• آیا باردار هستید؟ 
• از چه صابون‌هایی استفاده می‌کنید؟ 
• از چه نوع آرایشی استفاده می‌کنید؟ از چه محصولات دیگری روی پوستتان استفاده می‌کنید؟ 
• آیا بیماری پوستی دیگری در شما تشخیص داده شده است؟ 
• چه نوع درمانی را می‌پذیرید؟ داروها؟ روش‌های درمانی؟ هر دو؟

برای اطمینان از تشخیص صحیح، مشورت با پزشک بسیار مهم است. لکه‌های تیره (مانند ملاسما) می‌توانند خال‌های مادرزادی (خال اوتا، خال هوری)، نتیجه حساسیت به نور، استفاده بیش از حد از کرم‌های روشن‌کننده پوست، واکنش به داروها یا غذاها یا حتی بیماری‌های پوستی بدون علت شناخته شده باشند. 

درمان ملاسما 

داروها، کرم‌ها و تزریق‌ها 

بسته به نوع ملاسما، ممکن است با کرم‌های موضعی درمان شود تا از تشکیل لکه‌های تیره جدید جلوگیری شود. این نوع درمان‌های موضعی، مهارکننده‌های تیروزیناز نامیده می‌شوند. درمان‌های ملاسما ممکن است به صورت کرم، تزریق یا داروی خوراکی باشد. 

• اسید آزلائیک: کرم، لوسیون یا ژل که دو بار در روز استفاده می‌شود؛ برای زنان باردار بی‌خطر است.  
• سیستامین: برخی مطالعات نشان می‌دهد که می‌تواند یک درمان مؤثر باشد.  
• هیدروکورتیزون: این دارو به محو شدن رنگ تیره ناشی از ملاسما کمک می‌کند و ممکن است به از بین بردن خطر درماتیت ناشی از سایر داروها نیز کمک کند. 
• هیدروکینون: کرم یا لوسیونی که به مدت ۲ تا ۴ ماه، شب‌ها مستقیماً روی لکه‌های ملاسما مالیده می‌شود. 
• متی مازول: کرم یا قرص ضد تیروئید که در صورت عدم موفقیت هیدروکینون ممکن است مفید باشد.  
• عصاره سویا: مطالعات نشان می‌دهد که این عصاره ممکن است رنگ ناشی از سلول‌های آسیب‌دیده پوست را کاهش دهد.
• آلفا هیدروکسی اسید موضعی: اسیدهای محلول در آب که سلول‌های مرده پوست را از بین می‌برند؛ همچنین به عنوان لایه بردار شیمیایی شناخته می‌شوند که اولین لایه پوست را برمی‌دارند؛ در اکثر مراکز درمانی موجود است. 
• اسید ترانگزامیک: کرم، تزریق یا داروی خوراکی که معمولاً برای خونریزی شدید قاعدگی استفاده می‌شود، اما برخی مطالعات نشان می‌دهد که می‌تواند به بیماران ملاسما نیز کمک کند. 
• ترتینوئین: یک رتینول موضعی (ویتامین A) است که اغلب برای درمان آکنه استفاده می‌شود. این دارو با جایگزینی سلول‌های قدیمی پوست با سلول‌های جدید عمل می‌کند، اما می‌تواند باعث درماتیت شود و در دوران بارداری بی‌خطر نیست. 

درماتیت (یک بیماری پوستی که ممکن است باعث سوزش یا تورم شود) از عوارض جانبی برخی از داروهای ملاسما است. برخی از کرم‌ها و لوسیون‌های پوست شما ممکن است باعث سوزش یا واکنش آلرژیک شوند، بنابراین حتماً در مورد گزینه‌های موجود با پزشک خود مشورت کنید. 

برخی از داروها ممکن است عوارض جانبی دیگری مانند سردرد، ریزش مو، درد شکم، نفخ، حالت تهوع یا استفراغ ایجاد کنند. اگر پس از مصرف دارو متوجه علائم غیرمعمول شدید، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید. 

رویه‌ها 

اگر دارو یا درمان‌های موضعی برای شما مؤثر نبودند، آنها تنها گزینه شما نیستند. متخصص پوست شما می‌تواند اقداماتی را انجام دهد که ممکن است به ملاسما شما کمک کند. 

• نور درمانی: این روش شامل نور شدید یا انواع لیزر درمانی است. در حالی که نور زیاد خورشید یا نور وسایل الکترونیکی می‌تواند باعث ملاسما شود، نور همچنین می‌تواند راهی مؤثر برای کاهش یا از بین بردن تغییر رنگ پوست شما باشد. 
• لایه برداری شیمیایی: ممکن است در یک اسپای روزانه لایه برداری انجام داده باشید. پزشک شما همچنین می‌تواند برای کمک به لایه برداری (برداشتن) پوست آسیب دیده و ایجاد پوستی جدید، نرم‌تر و یکدست‌تر، این کار را انجام دهد. 
• میکرونیدلینگ: این روش شامل ایجاد پارگی‌های بسیار کوچک در پوست شما می‌شود. با بهبود پوست، رنگ پوست یکنواخت می‌شود. 
• پلاسمای غنی از پلاکت: این روش شامل گرفتن مقدار کمی از خون خودتان، قرار دادن آن در دستگاهی است که آن را پردازش می‌کند و سپس دوباره به بدن شما تزریق می‌شود و می‌تواند به یکنواخت شدن رنگ پوست کمک کند. این نوع درمان در شرایط دیگری مانند آسیب‌های ورزشی و ریزش مو نیز استفاده می‌شود. 

زندگی با ملاسما 

زندگی با یک بیماری پوستی قابل توجه ممکن است آسان نباشد. کارشناسان خاطرنشان می‌کنند که ممکن است فشاری بر سلامت روان شما وارد شود. روانشناسان اکنون به ارتباط بین اختلالات پوستی و پریشانی عاطفی اشاره می‌کنند. نوع جدیدی از روانشناسی به نام روان‌پوست‌شناسی به شما کمک می‌کند تا استرس ناشی از داشتن یک بیماری پزشکی قابل مشاهده را مدیریت کنید. 

در برخی موارد، کارشناسان می‌گویند مدیریت سلامت روانی و عاطفی ممکن است برای پوست نیز مفید باشد.

اگر زندگی موفق با ملاسما برایتان دشوار است، با پزشک یا درمانگر خود تماس بگیرید تا به شما در یافتن ابزارهایی برای مقابله کمک کند. 

رژیم غذایی ملاسما یا رژیم غذایی سالم برای پوست 

تحقیقات بیشتری برای فهمیدن اینکه غذاها چگونه ممکن است بر ملاسما تأثیر بگذارند، مورد نیاز است. در حال حاضر، پزشکان نمی‌دانند که آیا غذاهای خاص باعث ایجاد آن می‌شوند، آن را بدتر یا بهتر می‌کنند یا هیچ تأثیری ندارند. 

بعضی از غذاها به سلامت پوست شما کمک می‌کنند. در بیشتر موارد، غذاهای سرشار از ویتامین D این کار را انجام می‌دهند. لازم نیست فقط به شیر بسنده کنید، به خصوص اگر به لاکتوز حساسیت دارید. این گزینه‌های دیگر برای ویتامین D را امتحان کنید: 

• شیر بادام
• تخم مرغ
• گوشت
• قارچ 
• ماهی تن 
• ماهی‌های چرب مانند ماهی سالمون 
• آب پرتقال 
• ماست 

اگر سطح ویتامین D شما هنوز پایین است، با پزشک خود در مورد مکمل‌های ویتامین D تجویزی یا بدون نسخه صحبت کنید. 

خلاصه مطلب

ملاسما یک بیماری پوستی شایع در زنان باردار است، اما دیگران نیز می‌توانند به آن مبتلا شوند.

این شامل لکه‌های قهوه‌ای تیره یا مایل به خاکستری است که بیشتر روی گردن یا صورت شما قرار دارد. 

ملاسما می‌تواند از سایر بیماری‌های پوستی تقلید کند، بنابراین برای اطمینان با پزشک خود مشورت کنید. پزشکان از سابقه پزشکی شما، نور سیاه و احتمالاً بیوپسی برای تشخیص ملاسما استفاده می‌کنند. 

درمان‌هایی مانند کرم‌ها و پمادهای موضعی، نوردرمانی یا لایه‌برداری شیمیایی ممکن است کمک‌کننده باشند. 

شما می‌توانید با داشتن یک رژیم غذایی سالم برای پوست، مدیریت استرس و ایجاد یک همکاری قوی با تیم مراقبت‌های بهداشتی خود، کنترل اوضاع را به دست بگیرید. 

سوالات متداول در مورد ملاسما

علل اصلی ملاسما چیست؟ 

دو عامل اصلی ایجاد ملاسما، تغییرات هورمونی، مانند آنچه در دوران بارداری رخ می‌دهد، و قرار گرفتن بیش از حد در معرض نور خورشید یا نور دستگاه‌های الکترونیکی است.

چگونه از شر ملاسما خلاص شویم؟ 

هیچ درمانی برای ملاسما وجود ندارد، اما می‌توان آن را با طیف وسیعی از گزینه‌های درمانی از کرم‌ها و پمادها گرفته تا لیزر درمانی یا لایه‌برداری شیمیایی کنترل کرد. در برخی از انواع ملاسما، ممکن است به خودی خود یا با افزایش سن از بین برود.

آیا ملاسما بالاخره از بین می‌رود؟ 

ملاسما می‌تواند با افزایش سن خود به خود از بین برود. یا با درمان یا تغییر سبک زندگی، برخی از انواع ملاسما ممکن است از بین بروند. 

چه کمبودی باعث ملاسما می‌شود؟ 

برخی مطالعات نشان می‌دهند که کم‌خونی (کمبود آهن) ممکن است در ایجاد ملاسما نقش داشته باشد. 

چه عدم تعادل هورمونی باعث ملاسما می‌شود؟ 

افزایش هورمون‌های استروژن و پروژسترون می‌تواند باعث ایجاد ملاسما شود. به همین دلیل است که زنان باردار که هر دو هورمون را به میزان بیشتری دارند، بیشتر در معرض خطر هستند. 

چگونه ملاسما را به طور طبیعی از بین ببریم؟ 

مطمئن شوید که چند نکته مراقبت از پوست را رعایت می‌کنید تا به پوستتان کمک کنید بهترین ظاهر و احساس را داشته باشد.

• از پوست خود در برابر آفتاب محافظت کنید. از کرم ضد آفتاب با SPF حداقل 30 استفاده کنید، از کلاه و عینک آفتابی لبه پهن استفاده کنید و در سایه باشید. فراموش نکنید که هر 15 دقیقه یکبار یا بیشتر در فضای باز، کرم ضد آفتاب را تجدید کنید. اگر پوست تیره‌تری دارید، از کرم ضد آفتاب رنگی استفاده کنید زیرا هر نور مرئی ممکن است بر ملاسما تأثیر بگذارد. 
• محصولات مراقبت از پوست را با دقت انتخاب کنید. هر چیزی که باعث خارش یا تحریک شما شود، دوست پوست شما نیست. تحریک حتی می‌تواند لکه‌های روی پوست شما را تیره‌تر کند. 
• اگر مایلید آرایش کنید. اگر نگاه‌های خیره به شما دوخته شود یا دیگران از شما ناراحت شوند، کنار آمدن با ملاسما می‌تواند دشوار باشد. همانطور که با پزشک خود برای یافتن برنامه درمانی مناسب و انجام اقداماتی برای بهبود رژیم غذایی خود همکاری می‌کنید، انواع خاصی از آرایش وجود دارد که می‌تواند لکه‌های تیره ناشی از ملاسما را پنهان یا پنهان کند. 

نوشته هر آنچه که باید در مورد ملاسما بدانید اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.