در آرتریت روماتوئید (RA)، سیستم ایمنی به مفاصل حمله می‌کند و آنها را دردناک، متورم و سفت می‌کند. اما RA چیزی بیش از یک بیماری مفصلی است. این بیماری بر سایر قسمت‌های بدن، از جمله قلب، نیز تأثیر می‌گذارد.

ابتلا به آرتریت روماتوئید (RA) تقریباً خطر ابتلا به بیماری قلبی را دو برابر می‌کند. همچنین خطر سکته مغزی را افزایش می‌دهد، که زمانی اتفاق می‌افتد که رگ خونی که اکسیژن و مواد مغذی را به مغز شما منتقل می‌کند، مسدود یا پاره شود.

اگر به دلیل آرتریت روماتوئید، افزایش وزن، فشار خون بالا یا سایر عوامل در معرض خطر سکته مغزی هستید، بدانید که همین حالا می‌توانید کارهایی برای جلوگیری از سکته مغزی انجام دهید.

ارتباط چیست؟

چند دلیل احتمالی برای ارتباط بین آرتریت روماتوئید و سکته مغزی وجود دارد.

التهاب

آرتریت روماتوئید ( RA) خطر سکته مغزی را افزایش می‌دهد، اما آرتروز (OA) این‌طور نیست. تفاوت بین این دو نوع آرتریت چیست؟ التهاب. آرتریت روماتوئید باعث التهاب در سراسر بدن شما می‌شود. در آرتروز، التهاب فقط در مفصل است.

وقتی به آرتریت روماتوئید (RA) مبتلا هستید، سیستم ایمنی بدن شما به مفاصل شما حمله می‌کند. این حمله مواد شیمیایی التهابی به نام سیتوکین‌ها را آزاد می‌کند که به مفاصل شما آسیب می‌رسانند و علائمی مانند تورم و درد ایجاد می‌کنند.

با این حال، آرتریت روماتوئید (RA) به مفاصل شما محدود نمی‌شود. همین سلول‌های التهابی به رگ‌های خونی شما آسیب می‌رسانند.

التهاب باعث می‌شود سلول‌های خونی شما به هم بچسبند و لخته تشکیل دهند. همچنین باعث تسریع تشکیل پلاک‌ها در دیواره‌های شریان‌ها می‌شود که تصلب شرایین نامیده می‌شود. این پلاک‌ها رگ‌های خونی را باریک کرده و جریان خون را مسدود می‌کنند که خطر حمله قلبی یا سکته مغزی را افزایش می‌دهد.

آرتریت روماتوئید همچنین به دریچه‌های قلب آسیب می‌رساند و خطر فیبریلاسیون دهلیزی (Afib) را افزایش می‌دهد. این ریتم نامنظم قلب، احتمال سکته مغزی ناشی از لخته شدن خون را سه تا پنج برابر افزایش می‌دهد.

خطرات مشترک

افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید (RA) بیشتر احتمال دارد که این عوامل خطر را نیز داشته باشند که احتمال سکته مغزی را افزایش می‌دهد:

چاقی. درد مفاصل ورزش کردن را دشوارتر می‌کند. کمبود ورزش می‌تواند منجر به افزایش وزن شود. داروهای استروئیدی که برای درمان آرتریت روماتوئید استفاده می‌شوند نیز باعث افزایش وزن می‌شوند. وقتی اضافه وزن دارید، سلول‌های چربی اضافی موادی آزاد می‌کنند که التهاب را تشدید کرده و خطر بیماری قلبی را افزایش می‌دهند.

فشار خون بالا. افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید (RA) شریان‌های انعطاف‌پذیری کمتری دارند که نمی‌توانند به اندازه کافی گشاد شوند تا خون بیشتری از آنها عبور کند. شریان‌های باریک منجر به فشار خون بالا می‌شوند. داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) که برای تسکین درد استفاده می‌شوند و داروهای استروئیدی که برای التهاب در آرتریت روماتوئید استفاده می‌شوند نیز می‌توانند فشار خون را افزایش دهند.

سندرم متابولیک. این مجموعه از بیماری‌ها که شامل فشار خون بالا، چاقی، کلسترول و تری گلیسیرید بالا و قند خون بالا می‌شود، خطر سکته مغزی را افزایش می‌دهد. تقریباً ۴۰ درصد از افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید (RA) در مقایسه با ۲۰ درصد از افراد به طور کلی، سندرم متابولیک دارند.

سیگار کشیدن. سیگار کشیدن علاوه بر آسیبی که به ریه‌های شما وارد می‌کند، خطر ابتلا به آرتریت روماتوئید را نیز افزایش می‌دهد. و هنگامی که به آرتریت روماتوئید مبتلا می‌شوید، سیگار کشیدن آسیب به مفاصل و رگ‌های خونی را تسریع می‌کند. افراد سیگاری مبتلا به آرتریت روماتوئید 50 درصد بیشتر از افراد غیرسیگاری مبتلا به آرتریت روماتوئید در معرض حمله قلبی یا سکته مغزی هستند.

دارو

برخی از داروهایی که التهاب و درد ناشی از آرتریت روماتوئید را درمان می‌کنند، می‌توانند خطر بیماری قلبی و سکته مغزی را افزایش دهند. یکی از آنها داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) است که شامل  ایبوپروفن و ناپروکسن می‌شود. سلکوکسیب (Celebrex) ممکن است خطر سکته مغزی را به اندازه کافی افزایش ندهد، اما این موضوع هنوز باید ثابت شود.

افزایش خطرات قلبی بلافاصله پس از شروع مصرف داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID) شروع می‌شود و با طولانی‌تر شدن مصرف این داروها، افزایش می‌یابد. اگر برای تسکین درد آرتریت روماتوئید به داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی نیاز دارید، از پزشک خود بپرسید که آیا می‌توانید کمترین دوز ممکن برای کنترل علائم خود را مصرف کنید یا خیر.

کورتیکواستروئیدها همچنین خطرات قلبی را افزایش می‌دهند. این ممکن است به این دلیل باشد که باعث افزایش وزن می‌شوند و سطح کلسترول و قند خون را بالا می‌برند.

چه کسانی دچار سکته مغزی می‌شوند؟

سکته مغزی اغلب افراد بالای ۶۵ سال را تحت تأثیر قرار می‌دهد. اما در مورد آرتریت روماتوئید، خطر ابتلا قبل از ۵۰ سالگی افزایش می‌یابد.

ابتلا به یک بیماری جدی ممکن است احتمال سکته مغزی را افزایش دهد. یک مطالعه نشان داد که خطر سکته مغزی در 30 روز پس از عفونت جدی یا بستری شدن در بیمارستان بیشتر است. دراز کشیدن در رختخواب در حالی که بیمار هستید، خطر لخته شدن خون را افزایش می‌دهد که می‌تواند منجر به سکته مغزی شود.

همچنین اگر سیگار می‌کشید یا موارد زیر را دارید، احتمال سکته مغزی در شما بیشتر است:

• فشار خون بالا
• دیابت
• بیماری قلبی
• نارسایی قلبی
• فیبریلاسیون دهلیزی

غربالگری قلب انجام دهید

اکثر افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید از خطرات بیماری قلبی خود آگاه نیستند. هنگامی که از خطر ابتلا به این بیماری مطلع شدید، می‌توانید برای جلوگیری از سکته مغزی درمان دریافت کنید.

از پزشک خود بپرسید که آیا به ارزیابی خطر بیماری قلبی نیاز دارید یا خیر. این آزمایش غربالگری، احتمال ابتلا به بیماری قلبی عروقی را در 10 سال آینده بر اساس خطراتی مانند موارد زیر تخمین می‌زند:

• سن
• فشار خون
• سطح کلسترول
• سابقه سیگار کشیدن

پزشک شما می‌تواند بر اساس نتایج، یک برنامه پیشگیری برای شما تدوین کند.

کاری که می‌توانید انجام دهید

اولین کاری که باید انجام دهید این است که آرتریت روماتوئید خود را تحت کنترل درآورید. داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری (DMARDs) التهاب را در بدن شما کاهش می‌دهند. شروع مصرف یکی از این داروها در اسرع وقت، هم از مفاصل و هم از قلب شما محافظت می‌کند.

پزشک شما ممکن است یک داروی DMARD مانند متوترکسات یا یک مهارکننده فاکتور نکروز تومور (TNF)-آلفا را انتخاب کند زیرا این داروها به کاهش خطر بیماری قلبی نیز کمک می‌کنند.

اگر بیماری قلبی دارید یا در معرض خطر ابتلا به آن هستید، هنگام استفاده از استروئیدها یا داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مراقب باشید. کمترین دوز ممکن از این داروها را برای کوتاه‌ترین مدت زمان لازم برای کنترل علائم مفصلی خود مصرف کنید.

در اینجا چند راه دیگر برای محافظت از قلب شما آورده شده است:

سیگار را ترک کنید. از پزشک خود در مورد دارو، محصولات جایگزین نیکوتین یا مشاوره برای کمک به ترک سیگار سوال کنید.

مراقب اعداد خود باشید. مرتباً فشار خون، قند خون و سطح کلسترول خود را بررسی کنید. از پزشک خود بپرسید که چند وقت یکبار باید آزمایش دهید. در صورت نیاز، این اعداد را با رژیم غذایی، ورزش و دارو در محدوده سالم نگه دارید.

رژیم غذایی سالم برای قلب داشته باشید. چربی اشباع را محدود کنید. ماهی‌های چرب بیشتری مانند ماهی سالمون و ماهی تن بخورید که حاوی اسیدهای چرب امگا ۳ هستند که التهاب را کاهش می‌دهند.

ورزش کنید. در بیشتر روزهای هفته تمرینات هوازی و تقویتی انجام دهید. ورزش به شما در کاهش وزن کمک می‌کند، التهاب بدن را کاهش می‌دهد و از رگ‌های خونی شما محافظت می‌کند.

انواع دیگر تسکین درد را بررسی کنید. سعی کنید مصرف داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی را به کمترین دوز مورد نیاز برای کنترل درد خود محدود کنید. در عوض، گرما، سرما یا فیزیوتراپی را امتحان کنید.

تشخیص علائم هشدار دهنده

اگر علائم سکته مغزی مانند موارد زیر را دارید، با پزشک خود، 115، تماس بگیرید یا فوراً به اورژانس مراجعه کنید :

• بی‌حسی یا ضعف در صورت، بازو یا پا
• گیجی، مشکل در صحبت کردن یا درک گفتار
• مشکل بینایی در یک یا هر دو چشم
• سرگیجه، از دست دادن تعادل، مشکل در راه رفتن
• سردرد ناگهانی و شدید بدون علت مشخص

نوشته آرتریت روماتوئید و سکته مغزی: چه ارتباطی وجود دارد؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

علل سردرد گیجگاهی

وقتی در ناحیه گیجگاه خود سردرد دارید، تشخیص نوع سردرد، گام خوبی برای تسکین آن است. چند نوع مختلف سردرد می‌تواند باعث درد در گیجگاه شما شود:

سردرد تنشی

این رایج‌ترین نوع سردرد است. سردردهای تنشی معمولاً باعث درد مبهم و غیر ضربان‌دار  می‌شوند . برخی افراد هر از گاهی وقتی تحت  استرس  یا  خستگی هستند، دچار سردردهای تنشی می‌شوند . به این نوع سردردها، سردردهای تنشی اپیزودیک می‌گویند. برخی دیگر دچار سردردهای تنشی مزمن می‌شوند، به این معنی که چندین بار در هفته یا حتی همیشه اتفاق می‌افتند.

میگرن

اگرچه علائم میگرن از فردی به فرد دیگر متفاوت است، اما یک مکان مشترک برای شروع درد میگرن در شقیقه‌های شماست. 

آرتریت گیجگاهی

آرتریت گیجگاهی زمانی اتفاق می‌افتد که شریان‌های گیجگاهی  در طرفین سر شما متورم شده و جریان خون را کاهش می‌دهند . (گاهی اوقات به آن آرتریت سلول غول‌پیکر گفته می‌شود.) این شریان‌ها خون را به چشم‌ها ، مغز و سایر نقاط بدن شما می‌رسانند. در موارد شدید، شریان می‌تواند به طور کامل مسدود شود. اگر این اتفاق بیفتد، ممکن است در معرض خطر مشکلات بینایی یا حتی سکته مغزی قرار بگیرید.

آرتریت گیجگاهی در ابتدا ممکن است مانند میگرن احساس شود، زیرا با ضربان در شقیقه در یک طرف سر شروع می‌شود. اما برخلاف میگرن، آرتریت گیجگاهی باعث می‌شود شقیقه‌های شما به لمس حساس شوند و ضربان ممکن است مداوم باشد. این وضعیت نیاز به کمک فوری پزشکی دارد.

برای تشخیص این بیماری، پزشکان خون شما را از نظر سرعت رسوب‌گذاری آزمایش می‌کنند. این بدان معناست که گلبول‌های قرمز خون شما با چه سرعتی به ته لوله آزمایش فرو می‌روند. سرعت بیشتر به این معنی است که ممکن است در شریان‌های شما التهاب وجود داشته باشد .

پزشک ممکن است برای تأیید تشخیص، بیوپسی از شریان را پیشنهاد کند.

اختلالات مفصل گیجگاهی فکی (TMJ)

یکی دیگر از علل درد شقیقه، اختلالات مفصل گیجگاهی فکی (TMJ) است که باعث درد در عضلات و مفاصل فک شما می‌شود. پزشک یا دندانپزشک شما می‌تواند اختلالات مفصل گیجگاهی فکی (TMJ) را تشخیص دهد.

علائم سردرد گیجگاهی

علائم سردرد گیجگاهی به علت آن بستگی دارد و می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

تنش

• درد در پیشانی شما
• درد در گردن یا پشت سر (سردردهای تنشی ریشه در عضلات گردن در پایه جمجمه دارند)
• احساس فشرده شدن یا فشردگی سر

میگرن

درد ضربان‌دار ممکن است به هر دو شقیقه گسترش یابد اما اغلب فقط در یک طرف سر شما باقی می‌ماند. سایر علائم میگرن می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• خستگی ، افسردگی یا تحریک‌پذیری قبل از شروع درد
• حالت تهوع یا استفراغ
• حساسیت به نور یا صدا
• دیدن هاله‌هایی مانند هاله یا نورهای چشمک‌زن
• آبریزش چشم ، آبریزش بینی یا احتقان

آرتریت گیجگاهی

علاوه بر درد شقیقه در یک طرف سر، این نوع سردرد می‌تواند باعث موارد زیر شود:

• تب پایین
• خستگی
• از دست دادن اشتها
• کاهش وزن
• درد در فک هنگام جویدن

اختلالات مفصل گیجگاهی فکی

علائم دیگر عبارتند از:

• درد در هر قسمتی از سر که شامل جویدن می‌شود، مانند فک یا گردن
• صدای کلیک یا تق تق در فک
• دندان‌هایتان به طور متفاوتی روی هم قرار می‌گیرند

درمان سردرد گیجگاهی

درمان‌های سردرد شقیقه‌ای از قهوه گرفته تا داروهای بدون نسخه یا تجویزی یا حتی فیزیوتراپی متغیر است. این درمان‌ها عبارتند از:

سردرد تنشی

احتمالاً می‌توانید خودتان سردرد تنشی خود را درمان کنید. سعی کنید از مسکن‌های بدون نسخه مانند  استامینوفن  (پانادول، تایلنول)، آسپرین (بایر، بوفرین) یا ایبوپروفن (ادویل، موترین، نوپرین) استفاده کنید. گاهی اوقات، چرت زدن نیز مؤثر است. سلکوکسیب (سلبرکس) یک داروی ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID) تجویزی است که برای درمان سردرد مؤثر است.

اگر دو تا سه بار در هفته دارو مصرف می‌کنید و سردردهایتان برطرف نمی‌شود، به پزشک خود اطلاع دهید. آنها ممکن است بتوانند برای شما نسخه‌ای تجویز کنند یا شما را به یک متخصص سردرد ارجاع دهند.

میگرن

بدون درمان، میگرن می‌تواند از ۴ تا ۷۲ ساعت طول بکشد. درمان میگرن بسته به علائم و میزان درد متفاوت است.

اگر احساس می‌کنید که میگرن گاه به گاه به سراغتان می‌آید، پزشک ممکن است مسکن‌های بدون نسخه مانند استامینوفن، آسپرین یا ایبوپروفن را توصیه کند. کافئین نیز می‌تواند کمک کند، بنابراین سعی کنید یک فنجان قهوه یا چای بنوشید. برخی افراد از کیسه یخ استفاده می‌کنند.

اگر این کمکی نکرد، ممکن است لازم باشد برای یک برنامه درمانی قوی‌تر به پزشک مراجعه کنید. آنها ممکن است داروهای تهوع یا یک داروی تریپتان مانند .. تجویز کنند.

• آلموتریپتان ( آکسرت )
• التریپتان ( رلپکس )
• فروواتریپتان (فرووا)
• Imigran ( Imitrex ، Onzetra، Xsail، Sumavel ، Zembrace ، Sumatripan )
• ناراتریپتان ( امرگ ، نارامیگ )
• ریزاتریپتان (ماکسالت)
• زولمیتریپتان ( زومیگ )

تریپتان‌ها سروتونین را در مغز شما تحریک می‌کنند و معمولاً میگرن را در عرض ۲ ساعت متوقف می‌کنند. آن‌ها را می‌توان به صورت قرص، اسپری بینی یا تزریقی مصرف کرد. 

سایر داروهای تجویزی قوی که برای درمان میگرن در دسترس هستند عبارتند از دیتان‌ها، مانند لاسمیدیتان ( ریوو )، که مشابه تریپتان‌ها هستند، و ژپانت‌ها، مانند ریمگپانت ( نورتک ) و اوبروگپانت  ( اوبرلوی )، که پپتید مرتبط با ژن کلسی‌تونین (CGRP) را مسدود می‌کنند.

آرتریت گیجگاهی

برای آرتریت تمپورال، پزشک ممکن است استروئید تجویز کند تا التهاب در شریان‌های شما کاهش یابد.

اختلالات مفصل گیجگاهی فکی

گاهی اوقات، اختلالات مفصل گیجگاهی فکی (TMJ) بدون درمان برطرف می‌شوند. گاهی اوقات، ترک یک عادت بد، مانند دندان قروچه یا جویدن ناخن، می‌تواند کمک کند.

اما اگر درد ادامه پیدا کند، پزشک ممکن است موارد زیر را توصیه کند:

• داروهای مسکن بدون نسخه
• شل کننده‌های عضلانی
• فیزیوتراپی
• تزریق کورتیکواستروئید
• جراحی آرتروسکوپی

نقاط فشار برای تسکین سردرد

اگر به دنبال راهی برای درمان سردرد تنشی بدون دارو هستید، طب فشاری می‌تواند یک گزینه باشد. این یک روش طب سنتی چینی است که در آن برای تسکین، روی قسمت‌های خاصی از بدن خود (به نام نقاط طب سوزنی) فشار وارد می‌کنید. در اینجا چند نقطه فشار وجود دارد که می‌توانید امتحان کنید:

• فنگ چی (GB-20). این نقطه پشت گوش‌های شماست، جایی که عضلات گردن به جمجمه متصل می‌شوند. از هر دو شست خود برای فشار دادن نقطه زیرین، جایی که جمجمه کمی به سمت داخل انحنا پیدا می‌کند، استفاده کنید.
• هه گو (L1-4). روی دستتان، ناحیه بین انگشت شست و اشاره را محکم فشار دهید.
• تای یانگ (EX-HN5). انگشتان خود را به هم بچسبانید و با استفاده از شست‌هایتان، گوشه بیرونی چشم خود را جایی که پلک‌های بالا و پایین به هم می‌رسند، نزدیک‌ترین نقطه به شقیقه‌هایتان، فشار دهید.
• جیان جینگ (GB-21): با استفاده از انگشت اشاره یا شست خود در انتهای شانه، به سمت پایین فشار وارد کنید.

چه زمانی باید نگران سردرد گیجگاهی باشیم؟

اگر سردرد گیجگاهی شما با موارد زیر همراه است، با پزشک خود مشورت کنید:

• سفتی گردن
• فک دردناک یا حساس هنگام جویدن
• تب مداوم بالاتر از 103 درجه فارنهایت
• سرطان یا یک بیماری خودایمنی
• بی‌حسی یا ضعف

همچنین اگر سردردهایتان فقط هنگام دراز کشیدن یا ایستادن اتفاق می‌افتد، یا بیشتر اوقات اتفاق می‌افتد یا احساس متفاوتی نسبت به حالت معمول دارید، به خصوص اگر ۵۰ سال یا بیشتر دارید، باید نگران باشید.

اگر سردرد شما ناگهان شروع شد و به سرعت بدتر شد، فوراً به اورژانس مراجعه کنید. سایر علائم اضطراری عبارتند از:

• گیجی
• ضعف
• از دست دادن تعادل
• تغییرات در بینایی یا گفتار شما
• تنگی نفس

پیشگیری از سردرد گیجگاهی

مدیریت استرس بهترین راه برای جلوگیری از سردرد شقیقه قبل از وقوع آن است. می‌توانید ماساژ درمانی، ورزش و خواب کافی را امتحان کنید. همچنین، با پزشک خود در مورد درمان هرگونه بیماری زمینه‌ای که ممکن است باعث سردرد شقیقه شود، صحبت کنید.

خلاصه مطلب

وقتی در ناحیه گیجگاهی خود سردرد دارید، می‌تواند به دلیل سردردهای تنشی، میگرن، آرتریت گیجگاهی یا اختلالات مفصل گیجگاهی فکی (TMJ) باشد. سردرد تنشی باعث درد مبهم و غیر ضربان‌دار می‌شود که اغلب با مسکن‌های بدون نسخه قابل درمان است، اما گاهی اوقات به داروهای تجویزی نیاز است. برای تشخیص و برنامه درمانی مناسب با پزشک خود صحبت کنید.

نوشته سردرد گیجگاهی چیست؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

فیزیوتراپی چگونه بر میگرن تأثیر می‌گذارد؟

اختلال میگرن بر سیستم عصبی مرکزی شما، که شامل مغز و نخاع شما می‌شود، تأثیر می‌گذارد. همچنین بر اعصاب محیطی و رگ‌های خونی شما نیز تأثیر می‌گذارد. همه اینها باعث ایجاد علائم عصبی و درد رایج در میگرن می‌شود. متخصصان به شرایطی مانند این، اختلالات درد با واسطه مرکزی می‌گویند.

داروهای میگرن برای درمان درد به سیستم عصبی مرکزی شما می‌روند. اما برخلاف این داروها، فیزیوتراپی بر درمان عضلات و مفاصل خارج از مغز و نخاع شما تمرکز دارد.

تکنیک‌های فیزیوتراپی می‌توانند به طور موقت درد شما را در طول حمله میگرن کاهش دهند. این تکنیک‌ها به ویژه در صورتی که در ابتدای میگرن از آنها استفاده کنید، مفید هستند. این تکنیک‌ها عبارتند از:

ماساژ. فیزیوتراپیست شما می‌تواند به اعضای خانواده یا سایر عزیزان شما نحوه انجام ماساژهای خاص برای تسکین علائم میگرن را آموزش دهد .

کشش دستی گردن. این روش غیرتهاجمی می‌تواند درد گردن ناشی از میگرن شما را تسکین دهد. این روش می‌تواند به جدا شدن استخوان‌ها، مفاصل و دیسک‌های گردن شما کمک کند. کشش گردن می‌تواند به کاهش تنش از اعصاب شما و کشش عضلات گردن شما کمک کند.

روش‌های خودیاری. فیزیوتراپیست شما می‌تواند به شما آموزش دهد که چگونه از یخ و گرما برای تسکین علائم خود استفاده کنید. آنها همچنین می‌توانند نکاتی برای آرامش خود به شما ارائه دهند تا درد در هنگام میگرن را کاهش دهید.

حرکات کششی. برخی از حرکات کششی می‌توانند به شما کمک کنند در طول میگرن احساس بهتری داشته باشید. فیزیوتراپیست شما حرکاتی را به شما نشان می‌دهد که به تسکین نواحی خاص درد در بدن شما کمک می‌کند.

علاوه بر این، فیزیوتراپیست شما باید دستورالعمل‌هایی برای انجام تمرینات در خانه به شما بدهد. آنها ممکن است بروشورهایی در مورد نحوه انجام صحیح حرکات به شما بدهند یا لینک‌های ویدیویی برای شما ارسال کنند. اگر در مورد یک تمرین خاص مطمئن نیستید، از فیزیوتراپیست خود راهنمایی بیشتری بخواهید.

مزایای فیزیوتراپی برای میگرن

متخصصان هنوز اطلاعات کافی برای پیشنهاد اینکه فیزیوتراپی باید بخشی از تمام برنامه‌های درمانی میگرن باشد، ندارند. اما برخی از مزایای بالقوه فیزیوتراپی وجود دارد که ممکن است درد شما را کاهش دهد. تکنیک‌های فیزیوتراپی ممکن است:

• درمان مشکلات اسکلتی-عضلانی مرتبط با میگرن
• کمک به کاهش علائم وستیبولار (مانند سرگیجه، منگی، از دست دادن تعادل و حساسیت به حرکت)
• بهبود اختلال کنترل وضعیتی (مشکلات مربوط به ثبات شما)

خطرات فیزیوتراپی برای میگرن

همیشه مهم است که قبل از شروع هرگونه درمان جدید برای میگرن، با پزشک خود صحبت کنید. تیم مراقبت شما می‌تواند به شما کمک کند تا تصمیم بگیرید که آیا فیزیوتراپی می‌تواند به علائم شما کمک کند یا خیر.

برخی از افراد مبتلا به این بیماری ، حملات میگرنی ناشی از ورزش را تجربه می‌کنند. به همین دلیل، فیزیوتراپی ممکن است علائم برخی افراد را بدتر کند.

مهم است بدانید که آیا فیزیوتراپی می‌تواند به جای درمان، یک عامل محرک برای درد میگرن شما باشد یا خیر. یک مطالعه نشان داد که ۳۸٪ از افراد مبتلا به میگرن، علائمشان با فعالیت بدنی بدتر شده است. در همان مطالعه، متخصصان دریافتند که افراد مبتلا به میگرن ناشی از ورزش، درد گردن را به عنوان یک علامت اولیه در طول حملات منظم تجربه می‌کنند.

آیا فیزیوتراپی به همه افراد مبتلا به میگرن کمک می‌کند؟

از آنجایی که فیزیوتراپی برای میگرن عضلات و مفاصل شما را هدف قرار می‌دهد، پاسخ هر فرد به درمان ممکن است متفاوت باشد. موفقیت شما در فیزیوتراپی ارتباط زیادی با میزان درگیری عضلات و مفاصل شما در درد میگرن دارد.

فیزیوتراپی به عنوان درمان میگرن ممکن است در موارد زیر مؤثر نباشد:

• به ندرت میگرن دارند (ماهی یک بار اتفاق می‌افتد، گاهی اوقات)
• علائم کلاسیک (مانند علائم عصبی مانند اورا) با محرک‌های واضح داشته باشید

از کجا می‌توان یک فیزیوتراپیست پیدا کرد؟

همه مراکز فیزیوتراپی مراقبت‌های لازم برای علائم میگرن شما را ارائه نمی‌دهند. مهم است که ابتدا نیازهای خود را با پزشک عمومی خود در میان بگذارید. آنها می‌توانند به شما در جهت درست راهنمایی کنند.

شما همچنین باید تحقیقات خود را در مورد فیزیوتراپیست‌ها انجام دهید. هنگام جستجوی یک متخصص:

• خواسته‌ها و نیازهای خود را در نظر بگیرید تا مطمئن شوید ارائه‌دهنده‌ای را پیدا می‌کنید که مناسب شما باشد.
• اگر در مورد تخصص آنها مطمئن نیستید، سؤال بپرسید.
• در مورد میزان تجربه ارائه دهنده خدمات خود سوال کنید.
• مطمئن شوید که فیزیوتراپیست شما دارای مجوز است.
• به دنبال مکانی باشید که برای شما مناسب باشد.
• قبل از مراجعه، از محل بازدید کنید و مطمئن شوید که از فضای آن خوشتان می‌آید.
• اگر می‌خواهید از بیمه درمانی استفاده کنید، مطمئن شوید که آن مرکز، بیمه شما را قبول می‌کند.

وقتی یک فیزیوتراپیست پیدا کردید، مهم است که نیازهای خود را با او در میان بگذارید. به یاد داشته باشید که شما و درمانگرتان در مراقبت‌های فیزیکی شریک هستید. برای رسیدن به بهترین نتیجه، بسیار مهم است که در مورد آنچه مؤثر است و آنچه مؤثر نیست، صحبت کنید.

اگر احساس نمی‌کنید که فیزیوتراپیست شما نیازهای شما را برآورده می‌کند، اشکالی ندارد که با او مشورت کنید یا ارائه‌دهنده خدمات خود را تغییر دهید. رفاه شما مهم‌ترین چیز هنگام بررسی گزینه‌های مراقبت از میگرن است.

نوشته فیزیوتراپی برای میگرن اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

در حالی که مطالعات متعدد نشان می‌دهد دیابت شما را در معرض خطر بیماری‌هایی مانند بیماری قلبی، سکته مغزی و نارسایی کلیه قرار می‌دهد، یک سبک زندگی سالم و درمان با انسولین می‌تواند به پایین نگه داشتن این خطر کمک کند.

سکته مغزی چیست؟

در سکته مغزی، یکی از رگ‌های خونی متعددی که به مغز شما اکسیژن می‌رسانند، آسیب دیده یا مسدود می‌شود. اگر جریان خون بیش از ۳ تا ۴ دقیقه قطع شود، آن بخش از مغز شما شروع به مردن می‌کند.

دو نوع سکته مغزی وجود دارد:

• سکته‌های مغزی هموراژیک ناشی از پارگی شریان هستند.
• سکته‌های ایسکمیک ناشی از انسداد شریان هستند.

دیابت همچنین می‌تواند واکنش بدن شما به سکته مغزی را دشوارتر کند. هنگامی که اکسیژن‌رسانی به شما قطع می‌شود، شریان‌های دیگر معمولاً می‌توانند به عنوان یک بای‌پس عمل کنند. اما اگر دیابت دارید، ممکن است آن رگ‌ها سفت یا با پلاک مسدود شوند، وضعیتی که به عنوان تصلب شرایین شناخته می‌شود. این امر رسیدن خون به مغز شما را دشوارتر می‌کند.

علل

فشار خون بالا عامل خطر اصلی سکته مغزی است. سایر عوامل شامل سیگار کشیدن و سطح بالای کلسترول بد یا همان LDL است.

علائم

سکته مغزی چه دیابت داشته باشید و چه نداشته باشید، یک وضعیت اورژانسی است. اگر شما یا یکی از نزدیکانتان هر یک از این علائم را دارید، فوراً با اورژانس تماس بگیرید.

• بی‌حسی یا ضعف ناگهانی در صورت، بازو یا پا (به خصوص در یک طرف بدن)
• مشکل در صحبت کردن یا درک کلمات یا جملات ساده
• تاری دید ناگهانی یا بدتر شدن بینایی در یک یا هر دو چشم
• مشکل ناگهانی در بلع
• سرگیجه، از دست دادن تعادل یا عدم هماهنگی
• از دست دادن مختصر هوشیاری
• ناتوانی ناگهانی در حرکت دادن قسمتی از بدن (فلج)
• سردرد ناگهانی، غیرقابل توضیح و شدید

درمان‌ها

یکی از درمان‌های سکته مغزی ایسکمیک، داروی حل‌کننده لخته خون به نام tPA است که باید ظرف ۳ ساعت اول پس از شروع علائم سکته مغزی مصرف شود. این دارو لخته‌ای را که شریان را مسدود کرده است، حل می‌کند و می‌تواند جریان خون را به بافت مغز بازگرداند. اما این دارو برای همه افرادی که سکته مغزی ایسکمیک دارند، مناسب نیست، به خصوص اگر در ۲ هفته گذشته جراحی بزرگی داشته‌اید یا اخیراً دچار ضربه به سر شده‌اید.

همچنین، چندین داروی جدید و آزمایشی ممکن است در صورت مصرف بلافاصله پس از سکته مغزی، آسیب مغزی را متوقف و حتی معکوس کنند.

سایر گزینه‌های درمانی شامل جراحی به نام اندآرترکتومی کاروتید برای برداشتن پلاک از داخل شریان کاروتید شما است که بخش زیادی از خون مغز شما را تأمین می‌کند. درمان دیگر به عنوان آنژیوپلاستی کاروتید و استنت‌گذاری شناخته می‌شود. پزشکان یک بالون خالی را وارد شریان می‌کنند تا دیواره‌های آن را گشاد کنند. آنها پس از آن یک ساختار توری، استنت، قرار می‌دهند که شریان را باز نگه می‌دارد. این روش ممکن است به اندازه کافی مؤثر نباشد، به خصوص اگر دیابت داشته باشید.

راه‌های دیگری برای از بین بردن لخته خون در مغز وجود دارد . سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) سیستم بازیابی مرسی (Merci Retrieval System) و سیستم پنومبرا (Penumbra System) را برای افراد خاص تأیید کرده است. این دستگاه‌ها می‌توانند لخته خون را پس از سکته مغزی از بین ببرند.

چگونه از سکته مغزی جلوگیری کنیم؟

اگر دیابت دارید و پزشک شما مشکوک به سفت شدن شریان‌های شما باشد، ممکن است تغییرات رژیم غذایی و سبک زندگی – همراه با داروها – را برای جلوگیری از انسدادهایی که منجر به سکته مغزی می‌شوند، پیشنهاد کند. راه‌های دیگر برای کاهش احتمال سکته مغزی عبارتند از:

• سیگار نکشید.
• سطح قند خون خود را کنترل کنید.
• در وزن سالم بمانید.
• به طور منظم ورزش کنید.
• کلسترول خود را بررسی کنید (به خصوص LDL یا کلسترول “بد”). سطح LDL هدف باید کمتر از 70 میلی‌گرم در دسی‌لیتر باشد. پزشک شما ممکن است تغییراتی در رژیم غذایی شما پیشنهاد کند تا به کاهش این اعداد کمک کند.
• فشار خون خود را بررسی کنید. اگر فشار خون بالا باشد، پزشک به شما خواهد گفت که چگونه آن را کنترل کنید.
• در صورت تجویز پزشک، داروهای پیشگیرانه مصرف کنید.
• در صورت تجویز پزشک، روزانه آسپرین مصرف کنید. برخی از افراد مبتلا به دیابت می‌توانند از دوزهای پایین آسپرین (۸۱ میلی‌گرم – ۳۲۵ میلی‌گرم در روز) برای جلوگیری از بیماری قلبی بهره‌مند شوند.

نوشته ارتباط بین سکته مغزی و دیابت اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.