آیا گاهی اوقات آرزو می‌کنید که مژه‌هایتان بلندتر بودند؟ بسیاری از افراد از اکستنشن مژه و سرم برای رسیدن به ظاهری که می‌خواهند استفاده می‌کنند، اما ممکن است از خود بپرسید که آیا این محصولات انتخاب بی‌خطری هستند یا خیر. این محصولات می‌توانند عوارض جانبی داشته باشند، اما راه‌هایی برای کاهش خطر وجود دارد. نکته کلیدی این است که تحقیقات خود را انجام دهید و بدانید که اگر بدن شما به خوبی پاسخ نداد، چه کاری باید انجام دهید.

سرم‌های رشد مژه

صنعت زیبایی زمانی رونق گرفت که داروی تجویزی بیماتوپروست (لومیگان)، که برای درمان گلوکوم استفاده می‌شودعوارض جانبی

، یک عارضه جانبی شگفت‌انگیز نشان داد. بسیاری از مصرف‌کنندگان گفتند که مژه‌هایشان در حال رشد است. شرکت‌های داروسازی ماده مؤثر موجود در دارویی که باعث رشد مژه‌ها می‌شد، یعنی آنالوگ پروستاگلاندین، را برداشتند و یک سرم مخصوص رشد مژه به نام لاتیس (Latisse) ساختند که فقط با نسخه پزشک قابل تهیه است. بیماتوپروست همچنین نسخه ژنریک این دارو است.

شما از یک اپلیکاتور مخصوص برای کشیدن بیماتوپروست در امتداد خط مژه بالایی خود استفاده می‌کنید. به این ترتیب، فقط مقدار کمی به چشم شما نزدیک می‌شود که احتمال واکنش بد را کاهش می‌دهد. با این حال، برخی افراد هنوز عوارض جانبی دارند، از جمله:

• قرمزی، خشکی یا خارش چشم‌ها
• تورم یا سوزش چشم و پلک
• تیره شدن پوست پلک
• رنگدانه قهوه‌ای در عنبیه چشم
• واکنش‌های آلرژیک

این مشکلات به محض قطع مصرف ژل از بین می‌روند، به جز رنگدانه قهوه‌ای در عنبیه چشم.

با سرم‌ها محتاطانه رفتار کنید

اگر به فکر امتحان کردن سرم رشد مژه هستید:

• اگر در حال حاضر تحت درمان گلوکوم هستید، با پزشک خود مشورت کنید. داروهایی که استفاده می‌کنید ممکن است عوارض جانبی بیماتوپروست را تشدید کنند.
• اگر مشکلات چشمی مانند ورم ملتحمه، ادم ماکولا یا التهاب عنبیه دارید، از آن استفاده نکنید.
• بیش از یک بار از یک اپلیکاتور استفاده نکنید. و اجازه ندهید نوک بطری با چشم یا هر سطح دیگری مانند پیشخوان یا سینک تماس پیدا کند.
• قبل از استفاده، لنزهای تماسی خود را بیرون بیاورید و قبل از قرار دادن مجدد آنها ۱۵ دقیقه صبر کنید. آنها می‌توانند محلول را جذب کنند.

اگر هرگونه تغییری در چشمانتان مشاهده کردید، فوراً به چشم پزشک مراجعه کنید.

اکستنشن مژه

می‌توانید اکستنشن مژه را در سالن زیبایی یا اسپا انجام دهید. مژه‌های مصنوعی، مینک (موی سمور) و ابریشمی سه نوع هستند و در شکل‌ها و اندازه‌های مختلف موجودند. متخصص زیبایی آنها را یکی یکی با چسب مخصوص و موچین روی مژه‌ها قرار می‌دهد. این کار می‌تواند تا ۲ ساعت طول بکشد.

اگرچه می‌توانید به راحتی اکستنشن انجام دهید، اما خطراتی هم وجود دارد. اگر سالن یا اسپا به خوبی تمیز نشود، ممکن است دچار عفونت شوید. یا اگر متخصص زیبایی دقت نکند، ممکن است به چشمان شما توسط ابزارها آسیب برسد. همچنین ممکن است مژه‌های طبیعی خود را از دست بدهید. این می‌تواند موقت یا دائمی باشد.

به خاطر داشته باشید که اکستنشن مژه و چسب آن مانند لوازم آرایش و سایر لوازم آرایشی توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) تنظیم نمی‌شوند. مواد تشکیل دهنده چسب می‌توانند باعث واکنش آلرژیک شوند که علائمی از جمله درد ، خارش، قرمزی، تورم و مشکلات چشمی دارد.

اکستنشن مژه ایمن

اگر اکستنشن مژه انجام می‌دهید:

• مطمئن شوید که متخصص زیبایی شما باتجربه، دارای گواهینامه و در یک محیط بهداشتی با مواد شیمیایی بی‌خطر برای پوست شما کار می‌کند.
• سعی کنید اکستنشن‌های جدید خود را نمالید یا نکشید. این کار می‌تواند مژه‌های اصلی شما را بکند و به فولیکول‌های مژه شما آسیب برساند. در موارد نادر، الیاف اکستنشن زیر بافت چشم گیر کرده و باید با جراحی خارج شوند.
• در مورد مواد تشکیل دهنده چسب سوال کنید و مطمئن شوید که تاریخ انقضای آن نگذشته باشد. همچنین، از متخصص زیبایی بخواهید قبل از استفاده از چسب در نزدیکی چشمانتان، آن را روی قسمت داخلی مچ دستتان بمالد. این یک روش آسان برای بررسی واکنش است.
• اگر به اکستنشن‌ها واکنش آلرژیک دارید، سعی نکنید آنها را بردارید یا خودتان را درمان کنید. در اسرع وقت به چشم پزشک مراجعه کنید.

نوشته آیا اکستنشن مژه و سرم رشد مژه بی‌خطر هستند؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

مگس‌پران‌های چشمی اشکالی هستند که با افزایش سن در بینایی شما ظاهر می‌شوند. به نظر می‌رسد که آنها جلوی چشمان شما هستند، اما در واقع درون چشم شما هستند. در برخی موارد شدید، برای کمک به دید واضح، درمان مگس‌پران‌های چشمی ضروری است.

مگس پران چشم چیست؟

مگس‌پران‌های چشمی می‌توانند مانند ذرات معلق در بینایی شما ظاهر شوند. مگس‌پران‌ها می‌توانند به شکل‌های زیر باشند:

• تار عنکبوت
• خطوط
• لکه‌های گرد و غبار
• نقطه‌ها
• دایره‌ها
• اجسام ریز

ممکن است هنگام نگاه کردن به دیوار، سطح یا آسمان خالی، متوجه مگس‌پران‌های چشمی شوید. وقتی پلک می‌زنید یا چشم خود را برای پاک کردن آنها حرکت می‌دهید، مگس‌پران‌ها با بینایی شما حرکت می‌کنند یا به نظر می‌رسد که به سرعت دور می‌شوند. مانند این است که ذرات گرد و غبار یا کثیفی به لنز دوربین چسبیده باشند.

مگس‌پران‌ها توده‌هایی از سلول‌ها یا ژل درون زجاجیه یا قسمت ژله‌ای چشم شما هستند. با افزایش سن، زجاجیه کوچک‌تر و مایع‌تر می‌شود. با این اتفاق، فیبرهای ریز درون زجاجیه به هم می‌چسبند و سایه‌هایی روی شبکیه شما ایجاد می‌کنند. سایه‌هایی که می‌بینید، مگس‌پران‌های چشم هستند.

اجسام شناور در چشم به آرامی از زجاجیه چشم شما عبور می‌کنند و وقتی این کار را انجام می‌دهند، از بخشی از چشم به نام ماکولا عبور می‌کنند. این مرکز شبکیه شماست. هنگامی که ذرات ریز از ماکولا عبور می‌کنند، می‌توانید آنها را ببینید.

سایر علل ایجاد مگس پران

معمولاً مگس‌پران‌های چشم با افزایش سن ظاهر می‌شوند. با این حال، علل دیگری نیز وجود دارد.

پارگی شبکیه. اگر زجاجیه بیش از حد به شبکیه فشار وارد کند، می‌تواند باعث پارگی آن شود. اگر پارگی شبکیه درمان نشود، می‌تواند باعث جدا شدن شبکیه شود. این زمانی است که شبکیه از پشت چشم شما جدا می‌شود. برای جلوگیری از مشکلات بیشتر، مانند از دست دادن بینایی، باید این مشکل درمان شود.

خونریزی چشم. خون در چشم می‌تواند باعث ایجاد مگس‌پران شود. این معمولاً با دیابت مرتبط است.

گاهی اوقات، خونریزی می‌تواند ناشی از موارد زیر نیز باشد:

• آسیب به چشم شما
• فشار خون بالا ( هیپرتانسیون )
• رگ‌های خونی مسدود شده

اگر علت دیابت باشد، خون از شبکیه می‌تواند وارد زجاجیه شود. این وضعیتی است که رتینوپاتی دیابتی نامیده می‌شود. این می‌تواند باعث شود که شما نقاط تاریک ببینید و نه فقط اشکال یا خطوط کم‌رنگ. مهم است که اگر دیابتی هستید، آزمایش‌های بینایی منظم انجام دهید تا رتینوپاتی شما بدتر نشود.

التهاب. یکی از علل کمتر شایع مگس پران زجاجیه، التهاب است. بیماری‌های التهابی چشم، به نام یووئیت، می‌توانند باعث تورم چشم شوند. این تورم باعث می‌شود که شما مگس پران ببینید. معاینه چشم برای تشخیص علت التهاب بسیار مهم است.

درمان‌های مگس‌پران چشم

اگر مگس‌پران می‌بینید، پزشک شما را معاینه چشم می‌کند تا مطمئن شود که شبکیه شما آسیب ندیده است. همچنین ممکن است پزشک از شما بخواهد که معاینات منظم چشم را برای نظارت بر زجاجیه خود انجام دهید.

مگس‌پران‌های خفیف. اگر علت مگس‌پران‌های زجاجیه‌ای شما صرفاً پیری است و بینایی شما را مسدود نمی‌کنند، احتمالاً نیازی به درمان ندارید. با گذشت زمان، ممکن است کمتر مورد توجه قرار گیرند زیرا مگس‌پران‌ها به تدریج به ته چشم شما می‌رسند و در آنجا مستقر می‌شوند. آنها از بین نمی‌روند، اما می‌توانند در نقطه‌ای مستقر شوند که به سختی متوجه آنها شوید. در حال حاضر هیچ درمان یا داروی خانگی برای مگس‌پران‌های چشم وجود ندارد.

مگس‌پران‌های مزاحم. جراحی لیزر در خرد کردن مگس‌پران‌های بزرگ به قطعاتی که به اندازه کافی کوچک هستند و قابل مشاهده نیستند، مؤثر است. یک متخصص چشم، لیزر را به سمت مگس‌پران در زجاجیه هدایت می‌کند. 

 اگر مگس‌پران‌ها به شدت بینایی یا زندگی روزمره شما را مختل می‌کنند، پزشک ممکن است جراحی به نام ویترکتومی را توصیه کند. این یک عمل سرپایی است که در حالی که تحت بیهوشی هستید انجام می‌شود. این جراحی برای افرادی توصیه می‌شود که مگس‌پران‌های زیادی در چشم خود دارند که انجام فعالیت‌های ساده‌ای مانند خواندن یا رانندگی را دشوار می‌کند.

ویترکتومی فقط به افرادی پیشنهاد می‌شود که مگس‌پران چشم به شدت بر کیفیت زندگی آنها تأثیر می‌گذارد. این یک جراحی پرخطر است که در آن پزشک برش‌های کوچکی در چشم شما ایجاد می‌کند تا زجاجیه را خارج کند. برای جایگزینی آن، پزشک سپس چشم شما را با محلولی که شبیه زجاجیه است پر می‌کند.

برخی از خطرات ناشی از جراحی ویترکتومی عبارتند از:

• تشکیل آب مروارید
• پارگی شبکیه
• جداشدگی شبکیه
• ادم ماکولا (تورم)
• چین خوردگی ماکولا (بافت اسکار روی ماکولا)
• از دست دادن بینایی
• بیرون نیاوردن همه اجسام شناور

نوشته نکاتی که باید در مورد درمان مگس پران چشم بدانید اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

التهاب عنبیه چیست؟

التهاب عنبیه، التهاب قسمت رنگی چشم شماست که به آن یووئیت قدامی نیز گفته می‌شود.

عنبیه شما از فیبرهای عضلانی تشکیل شده است که میزان نور ورودی به مردمک چشم، یعنی روزنه‌ی مرکزی آن، را کنترل می‌کنند تا بتوانید به وضوح ببینید. این باعث می‌شود مردمک چشم شما در نور زیاد کوچک‌تر و در نور کم بزرگ‌تر شود.

التهاب عنبیه می‌تواند مشکلات جدی، از جمله از دست دادن بینایی ، ایجاد کند. در صورت بروز درد چشم، قرمزی یا تاری دید، در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید.

علائم التهاب عنبیه

التهاب عنبیه معمولاً به سرعت بروز می‌کند و اغلب فقط یک چشم را تحت تأثیر قرار می‌دهد. علائم و نشانه‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• درد در ناحیه چشم یا ابرو
• درد شدید چشم در نور شدید
• قرمزی، به خصوص در اطراف عنبیه چشم
• مردمک چشم به طور غیرمعمول کوچک یا با شکل عجیب
• تاری دید یا از دست دادن بینایی
• سردرد

چه زمانی باید مراقبت‌های پزشکی دریافت کرد؟

اگر علائم التهاب عنبیه دارید، در اسرع وقت با چشم پزشک خود تماس بگیرید. اگر نمی‌توانید با او تماس بگیرید، به اورژانس مراجعه کنید.

علل و عوامل خطر التهاب عنبیه

در بیشتر موارد، پزشکان نمی‌دانند چه چیزی باعث التهاب عنبیه می‌شود. گاهی اوقات، این بیماری با ضربه به چشم یا سایر شرایط سلامتی مرتبط است. علل التهاب عنبیه ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• آسیب ناشی از سوختگی، سوراخ شدن یا برخورد با جسم نوک‌تیز
• بیماری‌هایی مانند اسپوندیلیت آنکیلوزان، سندرم رایتر ، سارکوئیدوز، بیماری التهابی روده، بیماری بهجت، آرتریت روماتوئید نوجوانان و پسوریازیس
• عفونت‌های ناشی از باکتری‌ها و ویروس‌ها، از جمله بیماری لایم، سل، توکسوپلاسموز ، سیفلیس ، هرپس سیمپلکس و هرپس زوستر
• عفونت‌های انگلی، مانند توکسوپلاسموز
• عفونت‌های قارچی، مانند هیستوپلاسموز
• واکنش‌ها به داروها

اگر سیگار می‌کشید یا اختلالات ژنتیکی خاصی دارید، احتمال ابتلا به التهاب عنبیه در شما بیشتر است.

معاینات و تشخیص التهاب عنبیه

پزشک شما در مورد علائم و سابقه پزشکی شما، از جمله اینکه آیا بیماری دارید که می‌تواند باعث التهاب عنبیه شود، سؤال خواهد کرد. آنها همچنین معایناتی از جمله موارد زیر را انجام خواهند داد:

• آزمایش حدت بینایی. ممکن است برای بررسی بینایی خود، نمودار بینایی را بخوانید.
• اندازه‌گیری فشار. پزشک فشار داخل چشم شما را با دستگاه مخصوصی اندازه‌گیری می‌کند.
• معاینه با پن لایت و اسلیت لامپ. یک پرتو کوچک نور می‌تواند به پزشک شما دید خوبی از چشم شما بدهد. اسلیت لامپ از یک لنز بزرگنمایی برای نشان دادن جزئیات بیشتر استفاده می‌کند. ممکن است ابتدا قطره‌هایی برای گشاد کردن مردمک چشم شما تجویز شود.

اگر پزشک شما مشکوک باشد که مشکل سلامتی دیگری باعث ایجاد التهاب عنبیه شما شده است، ممکن است آزمایش خون، تصویربرداری یا آزمایش مایع داخل چشم شما را تجویز کند.

درمان التهاب عنبیه

شروع فوری درمان التهاب عنبیه بسیار مهم است. احتمالاً دارو دریافت خواهید کرد و ویزیت‌های بعدی با پزشک خود خواهید داشت.

درمان پزشکی التهاب عنبیه

پزشک شما داروهایی را برای کمک به بهبودی چشم و بهبود حال شما تجویز می‌کند. در صورت شدید بودن بیماری یا بروز عوارض، ممکن است نیاز به جراحی داشته باشید.

داروهایی برای درمان التهاب عنبیه

پزشک ممکن است یک یا چند مورد از این داروها را تجویز کند:

• قطره‌های چشمی برای گشاد کردن مردمک چشم و جلوگیری از اسپاسم عضلات
• استروئیدها برای کاهش التهاب. احتمالاً ابتدا از قطره چشم استفاده خواهید کرد. اگر چشم شما بعد از یک هفته بهتر نشد، پزشک ممکن است قرص یا آمپول در اطراف چشم شما تجویز کند.
• آنتی‌بیوتیک‌ها یا داروهای ضدویروس برای مبارزه با عفونت
• داروهای آنتی کولینرژیک برای مسدود کردن سیگنال‌های عصبی برای درد و حساسیت به نور
• داروهایی برای کند کردن سیستم ایمنی بدن ، اگر علت التهاب عنبیه شما خودایمنی باشد.

درمان التهاب عنبیه در خانه

در دوران نقاهت این اقدامات را انجام دهید:

• دستورالعمل‌های روی داروهای تجویزی خود را دنبال کنید.
• اگر نور درد چشم شما را بدتر می‌کند، از عینک تیره استفاده کنید.
• در صورت لزوم، از مسکن‌های بدون نسخه مانند استامینوفن یا ایبوپروفن استفاده کنید.

مراقبت‌های بعدی برای التهاب عنبیه

پزشک شما ممکن است بخواهد چند روز پس از شروع درمان، چشم شما را معاینه کند و سپس طی چند هفته آینده شما را ویزیت کند تا مطمئن شود که روند بهبودی آن به درستی پیش می‌رود.

عوارض التهاب عنبیه

بدون درمان، التهاب عنبیه ممکن است عوارضی ایجاد کند که می‌تواند منجر به از دست دادن دائمی بینایی یا نابینایی شود. این عوارض عبارتند از:

• عدسی کدر (آب مروارید)
• فشار بالای چشم (گلوکوم)
• بافت اسکار که باعث چسبیدن عنبیه به عدسی یا قرنیه می‌شود
• التهاب ژل زجاجیه داخل چشم یا شبکیه (رتینیت)
• تورم در پشت چشم (ادم ماکولا)
• آسیب عصب بینایی
• تجمع کلسیم روی قرنیه (کراتوپاتی باند)

چشم انداز التهاب عنبیه

التهاب عنبیه که ناشی از آسیب باشد معمولاً ظرف ۱ یا ۲ هفته از بین می‌رود. در موارد دیگر ممکن است هفته‌ها یا ماه‌ها طول بکشد تا بهبود یابد. اگر باکتری یا ویروس باعث التهاب عنبیه شما شود، پس از درمان عفونت، از بین می‌رود.

التهاب عنبیه ممکن است مدت زیادی طول بکشد یا اگر به بیماری مانند سارکوئیدوز یا اسپوندیلیت انکیلوزان مرتبط باشد، دوباره عود کند. چشم پزشک ممکن است به شما بگوید که قطره‌های چشمی استروئیدی را در دسترس داشته باشید تا بتوانید در اولین نشانه التهاب از آنها استفاده کنید.

نوشته التهاب عنبیه اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

آنژیوگرافی فلورسئین (Fluorescein Angiography) نوعی آزمایش تشخیصی چشمی است که برای بررسی و تشخیص بیماری‌های شبکیه به‌کار می‌رود. همچنین می‌توان از آن به‌عنوان روشی زودهنگام برای ارزیابی احتمال بروز عوارض درمانی در آینده در بیماران مبتلا به بیماری‌های چشمی استفاده کرد.

این آزمایش سریع و ایمن است و توسط چشم‌پزشک (Ophthalmologist) انجام می‌شود. در این روش از ماده حاجب رنگی فلورسئین و تصویربرداری تخصصی برای بررسی سلامت عروق خونی چشم استفاده می‌شود و هیچ‌گونه اشعه ایکس یا پرتو یونیزان در آن به‌کار نمی‌رود.

در طول آنژیوگرافی فلورسین چه انتظاری باید داشت؟

پزشک، ماده حاجب فلورسئین را به داخل یکی از وریدهای بازو تزریق می‌کند. این رنگ به‌سرعت در جریان خون پخش شده و طی چند ثانیه در عروق خونی چشم ظاهر می‌شود.

در زمانی که رنگ در شبکیه (Retina) – لایه پوشاننده بخش خلفی چشم – جریان دارد، تصاویر اختصاصی از چشم‌ها تهیه می‌شود. فلورسئین باعث می‌شود عروق خونی در تصاویر به‌وضوح دیده شوند و هرگونه ناهنجاری عروقی یا شبکیه‌ای مشخص گردد.

پزشک دستورالعمل‌هایی برای آمادگی قبل از انجام آنژیوگرافی فلورسئین ارائه خواهد داد. مراحل انجام این آزمون معمولاً به شکل زیر است:

• قطره‌های چشمی برای گشاد کردن مردمک‌ها (Mydriasis) استفاده می‌شود تا نمای وسیع‌تری از داخل چشم به‌دست آید.
• بیمار مقابل یک دوربین مخصوص می‌نشیند، چانه خود را روی تکیه‌گاه قرار داده و به دوربین نگاه می‌کند.
• تکنسین از هر دو چشم تصویربرداری می‌کند.
• ماده حاجب فلورسئین به ورید بازو تزریق می‌شود. ممکن است فرد احساس گرما در بازو یا نیم‌تنه فوقانی و تهوع خفیف داشته باشد. در صورت بروز خارش پوست یا تنگی نفس، احتمال واکنش آلرژیک وجود دارد و باید فوراً به پزشک اطلاع داده شود.
• طی حدود ۱۵ دقیقه دیگر، در حالی که رنگ در عروق جریان دارد، تصاویر بیشتری تهیه می‌شود. پس از ثبت تصاویر کافی، آزمایش پایان می‌یابد.

کل فرآیند آنژیوگرافی فلورسئین، همراه با زمان آماده‌سازی، حدود ۲۰ دقیقه طول می‌کشد. ممکن است اثرات آزمایش تا چند ساعت باقی بماند و تیم درمانی از شما بخواهد برای بررسی نتایج، مدت کوتاهی در محل بمانید.

پس از انجام آزمایش، به همراه برای بازگشت به منزل نیاز خواهید داشت. دید شما ممکن است تا ۱۲ ساعت تار باشد و چشم‌ها به نور حساس شوند. استفاده از عینک آفتابی و پرهیز از نگاه طولانی به صفحه‌نمایش‌ها برای کاهش خستگی چشم توصیه می‌شود.لیه برای رفتن به خانه نیاز خواهید داشت. بینایی شما تار خواهد بود و چشمان شما تا ۱۲ ساعت به نور حساس خواهد بود. ممکن است لازم باشد برای جلوگیری از خستگی چشم، از عینک آفتابی استفاده کنید و از صفحه نمایش خودداری کنید.

کاربرد آنژیوگرافی فلورسین چیست؟

آنژیوگرافی فلورسئین، جریان خون شبکیه و سایر بخش‌های چشم را ارزیابی می‌کند. چشم‌پزشک ممکن است این آزمایش را برای اهداف زیر توصیه کند:

• تشخیص، تأیید یا رد بیماری‌های شبکیه، از جمله ملانوم چشمی (سرطان چشم)
• بررسی اثربخشی درمان‌های چشمی
• تعیین احتمال بروز عوارض ناشی از درمان‌های چشمی

این روش در تشخیص بیماری‌های زیر کاربرد دارد:

ادم ماکولا (Macular Edema)

تجمع مایع در ناحیه ماکولا که موجب تورم آن و اختلال در بینایی می‌شود.

رتینوپاتی دیابتی (Diabetic Retinopathy)

بیماری‌ای که در اثر دیابت ایجاد شده و می‌تواند منجر به کاهش شدید بینایی یا نابینایی شود. کنترل مناسب دیابت معمولاً از بروز آن پیشگیری می‌کند.

دژنراسیون ماکولا وابسته به سن (Age-related Macular Degeneration)

با افزایش سن، ماکولا نازک و ضعیف می‌شود و کاهش بینایی ایجاد می‌کند. این بیماری یکی از علل شایع کاهش دید در سالمندان است.

ماکولا پوکر (Macular Pucker)

تشکیل بافت اسکار روی ماکولا که باعث تاری و اعوجاج دید می‌شود. این بیماری با نام‌های زیر نیز شناخته می‌شود:

• غشای اپی‌رتینال (Epiretinal Membrane)
• غشای پیش‌رتینال (Preretinal Membrane)
• ماکولوپاتی سلفوفانی (Cellophane Maculopathy)
• چروک شبکیه (Retina Wrinkle)
• رتینوپاتی با چین‌خوردگی سطحی (Surface Wrinkling Retinopathy)
• فیبروز پیش‌ماکولار (Premacular Fibrosis)
• بیماری غشای محدودکننده داخلی (Internal Limiting Membrane Disease)

آمادگی برای آنژیوگرافی فلورسین

یش از انجام این آزمایش، پزشک را در صورت وجود هر یک از موارد زیر مطلع کنید:

• بارداری یا احتمال باردار بودن
• شیردهی
• مصرف داروهای تجویزی یا بدون نسخه
• مصرف مواد مخدر
• استفاده از گیاهان دارویی، ویتامین‌ها یا مکمل‌ها
• سابقه واکنش‌های آلرژیک، به‌ویژه به مواد حاجب یا داروها
• مشکلات کلیوی

خطرات آنژیوگرافی فلورسین

خطر عفونت بسیار اندک است. همچنین ممکن است در محل تزریق کبودی یا خونریزی خفیف ایجاد شود.

سایر عوارض احتمالی شامل موارد زیر است:

• تیره یا رنگی دیده شدن دید برای چند دقیقه پس از آزمایش
• زرد شدن موقت پوست که به‌تدریج برطرف می‌شود
• تیره‌تر شدن رنگ ادرار تا ۲۴ ساعت پس از آزمایش، به دلیل دفع رنگ فلورسئین از طریق کلیه‌ها

احتمال بروز واکنش آلرژیک به فلورسئین کم است، اما علائم آن می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

عطسه

سرگیجه یا غش

خشکی دهان یا افزایش ترشح بزاق

بثورات پوستی یا کهیر

افزایش ضربان قلب

طعم فلزی در دهان

تهوع یا استفراغ

نوشته آنژیوگرافی فلورسین چیست؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.