سانوسی (سولریامفتول) نوعی دارو به نام مهارکننده بازجذب دوپامین و نوراپی نفرین (DNRI) است. این دارو در سال ۲۰۱۹ توسط سازمان غذا و دارو (FDA) برای درمان خواب‌آلودگی روزانه ناشی از نارکولپسی (اختلالی که باعث می‌شود در زمان‌های غیرمنتظره به خواب بروید) یا  آپنه انسدادی خواب (وضعیتی که بر تنفس شما در شب تأثیر می‌گذارد) تأیید شد. این دارو به صورت قرص خوراکی موجود است. 

سانوسی چگونه خواب‌آلودگی را درمان می‌کند؟

افراد مبتلا به آپنه انسدادی خواب (OSA) یا نارکولپسی می‌توانند در طول روز احساس خواب‌آلودگی زیادی داشته باشند. این دارو به شما کمک می‌کند تا بیشتر بیدار بمانید. این دارو سطح دو ماده در مغز به نام‌های نوراپی نفرین و دوپامین را افزایش می‌دهد، اما نحوه دقیق عملکرد آن مشخص نیست. 

این دارو مشکلات تنفسی شبانه ناشی از OSA را درمان نمی‌کند؛ فقط به شما کمک می‌کند تا در طول روز احساس بیداری بیشتری داشته باشید. اگر OSA دارید، باید درمان‌های خود را برای تنفس شبانه مانند فشار مثبت مداوم راه هوایی (CPAP) ادامه دهید.

این دارو چگونه مورد مطالعه قرار گرفت و چه فوایدی از آن مشاهده شد؟

خواب‌آلودگی ناشی از نارکولپسی

سانوسی در آزمایشی که شامل بیش از ۲۰۰ بزرگسال مبتلا به نارکولپسی بود، مورد مطالعه قرار گرفت. به آنها گفته شد که به مدت ۱۲ هفته، روزی یک بار، قرص‌های سانوسی یا دارونما (حاوی هیچ دارویی) مصرف کنند. دوز مورد استفاده در این آزمایش ۷۵ میلی‌گرم، ۱۵۰ میلی‌گرم یا ۳۰۰ میلی‌گرم بود. از آنجایی که دوز ۳۰۰ میلی‌گرمی بالاتر از حداکثر دوز توصیه‌شده است، این مقاله بر روی این نتایج تمرکز نخواهد کرد. میانگین سنی افراد در این آزمایش حدود ۳۶ سال بود، بیش از نیمی از آنها زن (۵۹.۳٪) و حدود ۸۰٪ سفیدپوست بودند. پس از مصرف دارو به مدت ۱۲ هفته، افراد در نظرسنجی‌هایی (به نام  مقیاس خواب‌آلودگی اپورث) شرکت کردند. در این نظرسنجی از آنها هشت سؤال پرسیده شد تا میزان خواب‌آلودگی آنها مشخص شود و بر اساس پاسخ آنها نمره‌ای به آنها داده شد. بالاترین نمره ۲۴ بود، به این معنی که آنها احساس خواب‌آلودگی زیادی داشتند. آنها همچنین یک مطالعه خواب (به نام آزمون حفظ بیداری یا آزمون MWT) انجام دادند که مدت زمانی را که می‌توانند در طول روز در یک اتاق تاریک و ساکت بیدار بمانند، اندازه‌گیری می‌کرد. پس از ۱۲ هفته درمان، این مطالعه نتایج زیر را گزارش کرد:

• افرادی که Sunosi مصرف کردند، کمتر احساس خواب‌آلودگی کردند. آنها در مقایسه با افرادی که قرص‌های دارونما مصرف کردند، نمرات پایین‌تری در نظرسنجی‌های خود کسب کردند.
• برای کسانی که 75 میلی‌گرم Sunosi مصرف کردند، نمرات آنها حدود ۲ امتیاز کمتر بود (از ۲۴ امتیاز کل)
• برای کسانی که سونوسی ۱۵۰ میلی‌گرم مصرف کردند، نمرات آنها حدود ۴ امتیاز کمتر بود (از ۲۴ امتیاز کل)

افرادی که Sunosi مصرف کردند، در طول مطالعه خواب خود توانستند مدت بیشتری نسبت به افرادی که قرص‌های دارونما مصرف کردند، بیدار بمانند.

• کسانی که ۷۵ میلی‌گرم سانوسی مصرف کردند، حدود ۳ دقیقه بیشتر بیدار ماندند (این تفاوت کوچک ممکن است به دلیل شانس بوده باشد نه دارو).
• کسانی که روزانه ۱۵۰ میلی‌گرم سانوسی مصرف کردند، حدود ۸ دقیقه بیشتر بیدار ماندند. 

خواب‌آلودگی ناشی از آپنه انسدادی خواب

سانوسی در آزمایشی که شامل بیش از ۴۰۰ نفر مبتلا به آپنه انسدادی خواب بود، مورد مطالعه قرار گرفت. به آنها گفته شد که به مدت ۱۲ هفته، روزی یک بار، سانوسی یا قرص‌های دارونما (حاوی هیچ دارویی) مصرف کنند. دوز سانوسی مورد استفاده در این آزمایش ۳۷.۵ میلی‌گرم، ۷۵ میلی‌گرم، ۱۵۰ میلی‌گرم یا ۳۰۰ میلی‌گرم بود. از آنجایی که دوز ۳۰۰ میلی‌گرمی بالاتر از حداکثر دوز توصیه‌شده است، این مقاله بر روی این نتایج تمرکز نخواهد کرد. میانگین سنی افراد در این آزمایش ۵۵ سال بود، ۳۷٪ زن و اکثریت (۷۶٪) سفیدپوست بودند. پس از مصرف سانوسی به مدت ۱۲ هفته، از افراد در مورد میزان خواب‌آلودگی‌شان نظرسنجی شد (به نام  مقیاس خواب‌آلودگی اپورث که در بالا توضیح داده شد) و یک مطالعه خواب انجام شد که مدت زمانی را که می‌توانند در طول روز در یک اتاق تاریک و ساکت بیدار بمانند، اندازه‌گیری می‌کرد (به نام آزمون حفظ بیداری یا آزمون MWT). پس از ۱۲ هفته درمان، این مطالعه نتایج زیر را گزارش کرد:

• کسانی که Sunosi مصرف کردند (صرف نظر از دوز) در مقایسه با کسانی که قرص‌های دارونما مصرف کردند، احساس خواب‌آلودگی کمتری داشتند. نمرات نظرسنجی آنها حدود ۲ تا ۴ امتیاز کمتر از کسانی بود که دارونما مصرف کردند، به این معنی که خواب‌آلودگی کمتری داشتند. 
• کسانی که Sunosi مصرف کردند (صرف نظر از دوز)، در مقایسه با کسانی که قرص‌های دارونما مصرف کردند، در طول مطالعه خواب خود ۵ تا ۱۱ دقیقه بیشتر بیدار ماندند. افرادی که دوزهای بالاتر مصرف کردند، نسبت به کسانی که دوزهای پایین‌تری مصرف کردند، مدت بیشتری بیدار ماندند. 

پس از آن، یک کارآزمایی طولانی‌تر دیگر انجام شد که شامل افرادی بود که نارکولپسی و آپنه انسدادی خواب داشتند. در این کارآزمایی، افراد تا ۵۲ هفته Sunosi مصرف کردند و Sunosi در طول مدت کارآزمایی به کار خود در این بیماران ادامه داد. 

عوارض جانبی چیست و چگونه می‌توانم از آنها پیشگیری یا آنها را مدیریت کنم؟

افزایش فشار خون و ضربان قلب

سانوسی می‌تواند باعث افزایش فشار خون و ضربان قلب شما شود. این می‌تواند خطر ابتلا به سایر مشکلات جدی سلامتی از جمله سکته مغزی، حمله قلبی یا مرگ را افزایش دهد. پزشک شما قبل از شروع مصرف این دارو و در طول درمان، فشار خون و ضربان قلب شما را بررسی خواهد کرد. اگر فشار خون بالا دارید، به مصرف داروی فشار خون خود ادامه دهید، مگر اینکه پزشک دستور دیگری داده باشد. 

در اینجا به مواردی اشاره می‌کنیم که می‌توانید برای حفظ فشار خون سالم انجام دهید.

• رژیم غذایی سالمی داشته باشید و مصرف نمک را محدود کنید.
• طبق دستور پزشک، مرتباً ورزش کنید. 
• وزن سالم خود را حفظ کنید.
• سیگار را ترک کنید.
• از نوشیدن زیاد الکل خودداری کنید.

اگر فشار خون یا ضربان قلب شما بیش از حد افزایش یابد، ممکن است پزشک شما نیاز به کاهش دوز دارو داشته باشد یا ممکن است لازم باشد مصرف این دارو را به طور کامل متوقف کنید. 

عوارض جانبی روانی (ذهنی)

سانوسی می‌تواند عوارض جانبی روانی (روانی) ایجاد کند. این دارو می‌تواند باعث اضطراب، تحریک‌پذیری و آشفتگی شما شود یا باعث شود در خواب مشکل داشته باشید. اگر سابقه بیماری روانی مانند اختلال دوقطبی یا روان‌پریشی (از دست دادن ارتباط با واقعیت) دارید، می‌تواند علائم این بیماری‌ها را بدتر کند. 

قبل از شروع مصرف سانوسی، سابقه سلامت روان خود را به پزشک اطلاع دهید، به خصوص اگر سابقه اختلال دوقطبی یا روان‌پریشی (از دست دادن ارتباط با واقعیت) دارید. حتماً درمان بیماری‌های روانی خود را طبق دستور پزشک ادامه دهید. 

در صورت بروز عوارض جانبی روانی زیر، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید. ممکن است پزشک شما نیاز به کاهش دوز دارو داشته باشد یا ممکن است لازم باشد مصرف سانوسی را به طور کامل متوقف کنید.

• احساس اضطراب، تحریک‌پذیری یا آشفتگی می‌کنید. اگر احساس اضطراب دارید، گاهی اوقات می‌تواند به شما کمک کند تا استراحت کنید، استرس خود را مدیریت کنید، ورزش کنید یا با دوستان خود وقت بگذرانید.  
• شما دچار روان‌پریشی (از دست دادن ارتباط با واقعیت) می‌شوید. این می‌تواند با مشکل در تفکر واضح، سوءظن به دیگران یا تغییر در احساسات (احساس احساسات بسیار شدید یا عدم احساس احساسات) شروع شود. با بدتر شدن، ممکن است دچار توهم شوید که در آن چیزهایی را می‌شنوید یا می‌بینید که دیگران نمی‌بینند، هذیان‌هایی که در آن به چیزهایی اعتقاد دارید که برای دیگران منطقی نیست (مثل اینکه قدرت‌های ویژه دارید)، یا ممکن است دیگر از خودتان مراقبت نکنید. 
• شما علائم اختلال دوقطبی را تجربه می‌کنید. ممکن است انرژی بسیار بالایی داشته باشید، افکار آشفته داشته باشید، ریسک‌هایی را انجام دهید که در حالت عادی انجام نمی‌دهید (خودتان را در موقعیت‌های خطرناک قرار دهید)، رفتارهای تکانشی داشته باشید (مثل خریدن چیزی گران بدون فکر کردن به آن)، یا دائماً در حال حرکت باشید. اگر از قبل اختلال دوقطبی در شما تشخیص داده شده است، می‌توانید با مصرف داروهای خود حتی زمانی که احساس خوبی دارید، به حفظ ثبات وضعیت خود کمک کنید. از مواد مخدر و الکل دوری کنید، راه‌هایی برای مقابله با استرس پیدا کنید، یک روال منظم داشته باشید و یک سیستم حمایتی پیدا کنید. 
• شما در خوابیدن مشکل دارید. سانوسی همچنین می‌تواند باعث شود که شب‌ها در خواب مشکل داشته باشید. حتماً آن را به محض بیدار شدن از خواب در صبح، زمانی که حداقل ۹ ساعت تا زمان خواب برنامه‌ریزی شده شما فرصت دارید، مصرف کنید. دلیل این امر این است که مصرف سانوسی در اواخر روز یا نزدیک‌تر به زمان خواب برنامه‌ریزی شده شما می‌تواند خوابیدن در زمان خواب را دشوارتر کند. بیشتر از مقداری که پزشک برای شما تجویز کرده است، مصرف نکنید. این دارو می‌تواند به حفظ عادات خوب خواب کمک کند. یک برنامه خواب منظم داشته باشید، قبل از خواب از وسایل الکترونیکی دوری کنید، ورزش منظم داشته باشید و از کافئین خودداری کنید. 

چه تداخلاتی با غذاها و سایر داروها ممکن است رخ دهد؟

چندین تداخل با داروهای دیگر وجود دارد که باید به آنها توجه کرد.

مهارکننده‌های مونوآمین اکسیداز (MAOIs). اگر دارویی به نام مهارکننده مونوآمین اکسیداز (MAOI) مصرف می‌کنید یا در ۱۴ روز گذشته MAOI مصرف کرده‌اید، از مصرف Sunosi خودداری کنید. مصرف همزمان این داروها می‌تواند باعث افزایش خطرناک فشار خون شود و می‌تواند منجر به سکته مغزی، پارگی آئورت (پارگی شریان اصلی)، حمله قلبی، نارسایی کلیه، آسیب چشمی، ادم ریوی (تجمع مایع در ریه‌ها) و سایر عوارض از جمله مرگ شود. 

داروهایی که می‌توانند فشار خون یا ضربان قلب را افزایش دهند. از آنجایی که سانوسی می‌تواند فشار خون و ضربان قلب شما را افزایش دهد، ترکیب آن با سایر داروهایی که فشار خون یا ضربان قلب را نیز افزایش می‌دهند، می‌تواند خطرناک باشد. این نوع داروها را بدون مشورت با پزشک خود با سانوسی مصرف نکنید. همیشه قبل از مصرف هرگونه داروی بدون نسخه یا مکمل، با پزشک یا داروساز خود مشورت کنید. 

داروهایی که بر ماده‌ای در مغز به نام دوپامین تأثیر می‌گذارند. از آنجایی که سانوسی سطح دوپامین را در مغز شما افزایش می‌دهد، مصرف آن با سایر داروهایی که بر دوپامین تأثیر می‌گذارند می‌تواند منجر به افزایش عوارض جانبی شود. این نوع داروها را بدون مشورت با پزشک خود با سانوسی مصرف نکنید.  

این لیست کاملی از داروهایی که ممکن است با سانوسی تداخل داشته باشند، نیست. در مورد تمام داروهای تجویزی یا بدون نسخه (OTC)، ویتامین‌ها/مواد معدنی، محصولات گیاهی یا سایر مکمل‌هایی که مصرف می‌کنید یا اخیراً مصرف کرده‌اید، به داروساز یا ارائه دهنده خدمات درمانی خود اطلاع دهید. این به آنها کمک می‌کند تا تشخیص دهند که آیا تداخلی با سانوسی وجود دارد یا خیر و آیا نیاز به تنظیم دوز دارید یا خیر.

آیا سانوسی اعتیادآور است؟

مطالعات بالینی نشان نداده است که سانوسی باعث وابستگی جسمی می‌شود، یعنی زمانی که بدن شما به یک دارو یا ماده دیگر عادت می‌کند و سپس به آن “نیاز” پیدا می‌کند یا علائم ترک ناخوشایندی را تجربه خواهید کرد.

نوشته چگونه سانوسی (Sunosi) برای خواب آلودگی روزانه کار می کند اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

آیا کمی احساس کسالت می‌کنید؟ این می‌تواند به نحوه خوابیدن شما مربوط باشد.

مطالعات نشان می‌دهد که اگر به اندازه کافی نخوابید، یا خوابی که می‌خوابید کیفیت خوبی نداشته باشد، احتمال ابتلا به بیماری‌هایی مانند سرماخوردگی یا آنفولانزا در شما بیشتر می‌شود. نه تنها این، بلکه وقتی بیمار می‌شوید، ممکن است مدت طولانی‌تری بیمار بمانید.

خواب و سیستم ایمنی بدن شما

چه ارتباطی بین خواب و دفاع بدن در برابر بیماری و عفونت وجود دارد؟ اولین چیزی که باید بدانید این است که این دو به یک شکل عمل می‌کنند.

بدون خواب خوب، بدن شما آنتی‌بادی‌های کمتری برای کمک به مبارزه با عفونت تولید می‌کند. همچنین پروتئین‌های کمتری به نام سیتوکین آزاد می‌کند. از جمله موارد دیگر، سیتوکین‌ها با التهاب و عفونت مبارزه می‌کنند و به تنظیم خواب شما کمک می‌کنند. آنتی‌بادی‌ها و سیتوکین‌های کمتر، مهمات کمتری برای مبارزه با سرماخوردگی یا آنفولانزا به شما می‌دهند.

وقتی به عفونت مبتلا می‌شوید، بدن شما برای مبارزه با بیماری به سیتوکین‌های بیشتری نسبت به حالت عادی نیاز دارد. اگر به اندازه کافی استراحت نکنید، بدن شما نمی‌تواند به اندازه کافی سیتوکین تولید کند تا آنچه را که برای سلامتی شما لازم است، انجام دهد. بنابراین بهبودی شما می‌تواند بیشتر طول بکشد.

دانشمندان مطمئن نیستند که چگونه یا چرا خواب شما هنگام بیماری تغییر می‌کند. یک نظریه این است که بدن سعی می‌کند شما را در هنگام بیماری بیشتر بخواباند تا بتواند کارهایی را برای بهبودی خود انجام دهد، مانند ایجاد تب.

ارتباط دوطرفه بین سیستم ایمنی و خواب شما را می‌توان با واکسیناسیون مشاهده کرد. برخی از واکسن‌ها حاوی باکتری‌های ضعیف‌شده هستند. آن‌ها طوری طراحی شده‌اند که سیستم ایمنی شما را تحریک کرده و آن را برای مبارزه با عفونت‌ها در هنگام وقوع آماده کنند. و تحقیقات نشان می‌دهد که واکسن‌ها وقتی بعد از واکسیناسیون به اندازه کافی می‌خوابید، بهتر عمل می‌کنند.

اختلالات خواب

داشتن اختلال خواب می‌تواند مبارزه با بیماری یا بهبودی پس از بیماری را دشوارتر کند. در اینجا نگاهی به برخی از اختلالات خواب رایج و نحوه درمان آنها می‌اندازیم:

بی‌خوابی. این اختلال باعث مشکل در به خواب رفتن یا در خواب ماندن در شب می‌شود. پزشک ممکن است برای بی‌خوابی طولانی مدت دارو و درمان تجویز کند.

آپنه خواب. انواع مختلفی از آپنه خواب وجود دارد، اما رایج‌ترین نوع آن آپنه انسدادی خواب است. این زمانی است که عضلات شما هنگام خواب شل می‌شوند، به طوری که بافت نرم پشت گلو فرو می‌ریزد و راه هوایی شما را مسدود می‌کند. وقتی این اتفاق می‌افتد، تنفس شما به مدت 10 تا 30 ثانیه یا بیشتر متوقف می‌شود تا زمانی که برای مدت کوتاهی از خواب بیدار شوید. این چرخه می‌تواند در طول یک شب بارها تکرار شود و هر بار خواب شما را مختل کند.

کاهش وزن، خوابیدن به پهلو و سایر تغییرات سبک زندگی ممکن است این وضعیت را بهبود بخشد. همچنین ممکن است به دستگاه CPAP (جریان هوای مثبت مداوم) نیاز داشته باشید که راه هوایی شما را در حین خواب باز نگه می‌دارد.

سندرم پای بی‌قرار (RLS). RLS باعث ناراحتی در پاها و تمایل به حرکت دادن آنها هنگام خواب می‌شود. تغییرات سبک زندگی مانند تنظیم عادات خواب، ورزش، ماساژ، حمام آب گرم و دارو، همگی از درمان‌های RLS هستند.

نارکولپسی. با نارکولپسی، در طول روز احساس خواب‌آلودگی زیادی خواهید داشت و در بیدار ماندن مشکل خواهید داشت. هیچ درمانی برای نارکولپسی وجود ندارد، اما تغییرات سبک زندگی و دارو می‌تواند علائم شما را کاهش دهد.

بیماری‌های مرتبط با خواب ناکافی

تحقیقات نشان می‌دهد که بین کمبود خواب و چندین بیماری ارتباط وجود دارد.

دیابت نوع ۲. خواب بهتر می‌تواند برابر با کنترل بهتر قند خون باشد. تحقیقات، میزان خواب و میزان آن را با سطح هموگلوبین A1c (قند خون) شما مرتبط می‌دانند.

بیماری قلبی و عروقی. وقتی اختلال خواب دارید، احتمال ابتلا به بیماری‌های قلبی و عروقی (بیماری قلبی عروقی) نیز افزایش می‌یابد. افراد مبتلا به آپنه خواب ممکن است بیشتر از افرادی که به آن مبتلا نیستند، دچار فشار خون بالا، سکته مغزی و ضربان قلب نامنظم شوند.

چاقی. محققان دریافته‌اند که کمبود خواب نیز ممکن است باعث افزایش وزن شود. آنها ارتباط بین خواب نامناسب و چاقی را در تمام سنین کشف کرده‌اند، اما می‌گویند که این موضوع به ویژه در کودکان نگران‌کننده است. کودکان برای رشد مناسب مغز به خواب نیاز دارند. وقتی خواب کافی نداشته باشند، می‌تواند بر مرکز کنترل انرژی و اشتها در مغز (به نام هیپوتالاموس) تأثیر بگذارد.

به نوبه خود، چاقی بر توانایی شما در خواب خوب تأثیر می‌گذارد. محققان فکر می‌کنند که وزن اضافی بر ریتم شبانه‌روزی و متابولیسم شما تأثیر می‌گذارد به گونه‌ای که باعث می‌شود خواب خوبی نداشته باشید. آنها دریافته‌اند افرادی که اضافه وزن دارند اغلب در به خواب رفتن مشکل دارند یا دچار بی‌خوابی می‌شوند. همچنین بین چاقی و احساس خواب‌آلودگی یا خستگی در طول روز ارتباطی وجود دارد، حتی اگر شب قبل استراحت بی‌نقصی داشته باشید.

افسردگی. خواب و افسردگی رابطه‌ای دو طرفه دارند. خواب نامناسب از علائم افسردگی و سایر مشکلات سلامت روان است. ابتلا به یک اختلال سلامت روان می‌تواند خواب شما را مختل کند. محققان افراد مبتلا به آپنه خواب و افسردگی را مورد مطالعه قرار داده‌اند و دریافته‌اند که اگر اختلال خواب را درمان کنید، علائم افسردگی کاهش می‌یابد.  

کووید-۱۹. وقتی کمبود خواب دارید، بدن شما برای مبارزه با بیماری‌هایی که سیستم ایمنی بدن مانند کووید-۱۹ را تحت تأثیر قرار می‌دهند، سخت‌تر عمل می‌کند. کسانی که از کووید-۱۹ بهبود یافته‌اند نیز از مشکلات خواب شکایت دارند. برخی از افراد مبتلا به کووید-۱۹ طولانی‌مدت، حتی پس از علائم خفیف کووید، دچار بی‌خوابی و سایر مشکلات خواب هستند.

خوابیدن

بزرگسالان هر شب به ۷ تا ۹ ساعت خواب با کیفیت نیاز دارند. نوجوانان باید ۸ تا ۱۰ ساعت بخوابند. و هر کسی که از این سن کمتر باشد باید حداقل ۹ ساعت (کودکان پیش‌دبستانی و کوچک‌تر، حداقل ۱۰ ساعت) بخوابد.

با این حال، به همان اندازه که تعداد کل ساعات خواب مهم است، کیفیت خواب شما نیز مهم است. خروپف و احساس خستگی در طول روز تنها چند نشانه از این است که ممکن است خواب شبانه شما به اندازه کافی خوب نباشد.

اگر دائماً عطسه می‌کنید و فکر می‌کنید خواب بد شما ممکن است دلیل آن باشد، با پزشک یا متخصص خواب مشورت کنید. آنها می‌توانند به شما کمک کنند تا شب‌هایتان را تا حد امکان آرام و سالم سپری کنید.

نوشته همیشه مریض هستید؟ شاید مشکل از خوابتان باشد اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

اختلال خواب و بیداری غیر ۲۴ ساعته چیست؟

به لطف ساعت داخلی بدن، اکثر افراد هر روز تقریباً در یک ساعت مشخص خواب‌آلود می‌شوند و از خواب بیدار می‌شوند. اما اگر اختلال خواب و بیداری غیر ۲۴ ساعته (Non-24) دارید، ممکن است متوجه شوید که به تدریج هر شب دیرتر به رختخواب می‌روید و هر روز دیرتر از خواب بیدار می‌شوید.

در نهایت، برنامه خواب شما به طور مداوم تغییر می‌کند. برای مثال، ممکن است یک شب ساعت ۱۱ شب به خواب بروید و شب بعد تا ساعت ۱ بامداد نتوانید بخوابید. این تأخیر بدتر می‌شود تا اینکه هر شب ساعت ۲، ۴ صبح و دیرتر به خواب می‌روید.

اختلال خواب و بیداری غیر ۲۴ ساعته یک اختلال ریتم شبانه‌روزی است و به این دلیل رخ می‌دهد که ساعت داخلی بدن ما با چرخه‌های روشنایی و تاریکی روز و شب هماهنگ نیست. اکثر افراد مبتلا به این اختلال کاملاً نابینا هستند. دلیلش این است که ساعت داخلی بدن شما از دیدن نور الگو می‌گیرد. اما گاهی اوقات افرادی که بینایی طبیعی دارند نیز به آن مبتلا می‌شوند.

هیچ درمانی قطعی وجود ندارد، اما روش‌هایی، از جمله هورمون‌ها، دارو و نوردرمانی، ممکن است به شما کمک کنند تا به یک الگوی خواب طبیعی نزدیک‌تر شوید.

از پزشک خود بخواهید شما را با افرادی که مبتلا به سندرم غیر ۲۴ هستند، در ارتباط قرار دهد. می‌توانید از کسانی که شرایط مشابه شما را تجربه می‌کنند، حمایت عاطفی دریافت کنید.

همچنین می‌توانید در گروه‌های حمایتی در مورد چگونگی آموزش دوستان، معلمان یا کارفرمایان خود در مورد وضعیت خود و چگونگی تأثیر آن بر برنامه‌تان، مشاوره بگیرید. ممکن است لازم باشد برخی از افسانه‌های مربوط به آن را از بین ببرید. به عنوان مثال، برخی افراد ممکن است فکر کنند تنها کاری که باید انجام دهید این است که “بیشتر تلاش کنید” تا به موقع بخوابید. برای آنها توضیح دهید که شما یک اختلال بسیار واقعی دارید و برای کنترل آن در حال دریافت کمک پزشکی هستید.

علل

شما به دلیل مشکلی در ساعت داخلی بدن خود که توانایی شما برای خواب در شب و بیدار ماندن در طول روز را کنترل می‌کند، به سندرم غیر ۲۴ ساعته مبتلا می‌شوید.

این «ساعت» در واقع گروهی از هزاران سلول عصبی در مغز شماست که سیگنال‌هایی را به بدن شما می‌فرستد که زمان بیدار شدن یا خوابیدن را اعلام می‌کند.

نور نقش کلیدی در این فرآیند ایفا می‌کند. ساعت بدن شما تا زمانی که نور از چشمانتان به مغزتان نرسد، فعال نمی‌شود.

اگر کاملاً نابینا باشید، نور به مغزتان نمی‌رسد، بنابراین ساعت داخلی بدن شما ممکن است درست کار نکند. حدود نیمی از افرادی که کاملاً نابینا هستند، به ساعت غیر ۲۴ ساعته مبتلا هستند.

اگر نابینا نیستید و به سندرم غیر ۲۴ مبتلا هستید، ممکن است به این دلیل باشد که مغز شما در دریافت نور از چشمانتان مشکل دارد. شما هیچ مشکل بینایی نخواهید داشت، اما ساعت بدن شما سیگنال شروع مورد نیاز برای ارسال پیام به بدن مبنی بر زمان بیدار شدن یا خوابیدن را دریافت نمی‌کند.

اگر بدن شما به اندازه کافی ملاتونین تولید نکند، ممکن است به سندرم غیر ۲۴ ساعته (Non-24) مبتلا شوید . سایر علل عبارتند از:

• اختلالات رشدی مغز، از جمله اختلال طیف اوتیسم
• آسیب مغزی ناشی از ضربه به سر یا تومور

علائم

وقتی سندرم غیر ۲۴ دارید، در طول روز احساس خواب‌آلودگی می‌کنید و شب‌ها برای خوابیدن مشکل دارید.

از آنجایی که برنامه خواب شما به صورت شبانه‌روزی تغییر می‌کند، ممکن است روزها و هفته‌ها احساس عادی داشته باشید. اما با تغییر الگوی خواب، دوباره در شب دچار مشکل در خوابیدن خواهید شد.

تشخیص بیماری

اختلال خواب «غیر ۲۴» اغلب با کمبود خواب یا مشکلات روانپزشکی اشتباه گرفته می‌شود. پزشک شما در مورد سابقه پزشکی شما سوال خواهد کرد . آنها ممکن است به شما پیشنهاد دهند که برای چند هفته یا حتی چند ماه، یک دفترچه یادداشت خواب داشته باشید تا به ردیابی الگوهای خواب شما کمک کند. همچنین ممکن است حسگری را بپوشید که حرکات شما را ردیابی کرده و الگوهای استراحت و فعالیت شما را ثبت می‌کند.

پزشک ممکن است سوالاتی از شما بپرسد، مانند:

• در طول روز چند بار خوابتان می برد؟
• آیا بعد از خواب احساس آرامش می‌کنید؟
• الگوهای خواب شما چه تاثیری بر کار، زندگی شخصی و اجتماعی شما داشته است؟ 
• آخرین باری که خواب راحتی داشتید کی بود؟
• وقتی می‌خوابید، آیا وقتی از خواب بیدار می‌شوید، احساس آرامش می‌کنید؟
• میل شما به خوابیدن در طول روز چقدر قوی است و این میل از روزی به روز دیگر چگونه تغییر می‌کند؟
• تمرکز کردن چقدر برای شما سخت است؟
• برای بیدار ماندن در طول روز چه کار می‌کنید؟

آزمایش خون، ادرار یا بزاق در طول چند هفته می‌تواند نشانه‌هایی را بررسی کند که نشان می‌دهد ساعت بدن شما با ریتمی غیر از ۲۴ ساعت کار می‌کند.

ثبت خواب و نتایج آزمایش در کنار هم به پزشک شما کمک می‌کند تا اختلال خواب-بیداری غیر ۲۴ ساعته را تشخیص دهد.

سوالاتی برای پزشک شما

• آیا من اختلال ریتم شبانه‌روزی غیر ۲۴ یا اختلال دیگری دارم؟
• به چه آزمایش‌هایی نیاز خواهم داشت؟
• چگونه می‌توانم یک دفتر خاطرات خواب داشته باشم؟
• چه چیزی باعث می‌شود من نمره ۲۴ نگیرم؟
• چه درمان‌هایی وجود دارد؟ چه چیزی را توصیه می‌کنید؟
• چه تغییراتی در سبک زندگی می‌تواند به من در مدیریت اختلالم کمک کند؟
• آیا می‌توانم در محل کار یا تحصیل درخواست تسهیلات کنم؟

درمان

هدف این است که ساعت داخلی بدن خود را دوباره با چرخه ۲۴ ساعته شبانه‌روز جهان هماهنگ کنید. شما چندین گزینه دارید.

فتوتراپی . شما صبح زود از طریق یک جعبه نور در معرض نور شدید قرار می‌گیرید. در اواخر روز، برای جلوگیری از نور، عینک مخصوصی به چشم می‌زنید.

پزشکان معمولاً نوردرمانی را فقط پس از بازگشت ساعات خواب شما به حالت عادی امتحان می‌کنند و این روش فقط در افرادی که بینایی دارند، مؤثر است. این روش به چشمان شما کمک می‌کند تا سیگنال صحیحی را در مورد نور و تاریکی به مغز ارسال کنند.

ملاتونین. این هورمونی است که چرخه خواب و بیداری را کنترل می‌کند. با مصرف دوزها در زمان مناسب، ممکن است بتوانید ساعت بدن خود را زودتر یا دیرتر تغییر دهید. اگر مشکلات بینایی دارید ، ممکن است لازم باشد درمان‌های دیگری را نیز در کنار آن انجام دهید، اما به خودی خود برای افرادی که کاملاً نابینا هستند مؤثر است.

دارو. پزشک شما ممکن است دارویی تجویز کند که بخش‌هایی از مغز را که زمان‌بندی چرخه خواب و بیداری را کنترل می‌کنند، هدف قرار دهد.

مراقبت از خود

درمان تنها بخشی از کاری است که می‌توانید برای مدیریت وضعیت خود انجام دهید. به دنبال راه‌های خلاقانه برای سازگاری با الگوهای خواب متغیر خود باشید. به آنچه برای شما مهم است و چگونگی ایجاد تغییرات مثبت در زندگی خود فکر کنید.

برای مثال، ممکن است لازم باشد از رئیس خود ساعات کاری انعطاف‌پذیر بخواهید. اگر دانشجو هستید، می‌توانید در کلاس‌های آنلاین شرکت کنید یا سخنرانی‌ها را به صورت ویدیویی تماشا کنید. از مدرسه خود در مورد برنامه امتحانات انعطاف‌پذیر یا گذراندن دوره‌های سبک‌تر سوال کنید.

به خاطر داشته باشید که طبق قانون آمریکایی‌های دارای معلولیت، عدم اشتغال به کار ۲۴ ساله به عنوان معلولیت در نظر گرفته می‌شود. مدارس و کارفرمایان باید تسهیلات معقولی مانند پاره وقت یا تغییر برنامه‌ها را برای شما فراهم کنند.

چه انتظاری باید داشت

مهم است که یک برنامه منظم فتوتراپی، ملاتونین یا دارو داشته باشید تا ساعت بدن شما با چرخه ۲۴ ساعته شبانه‌روز هماهنگ باشد.

موفقیت درمان از فردی به فرد دیگر متفاوت است. یک نظرسنجی نشان داد که ترکیبی از روش‌های درمانی، بهبود «متوسط» یا «قابل توجه» را در ۳۱٪ از افراد به همراه داشته است.

اگر پس از درمان هنوز علائمی دارید، از پزشک و اعضای خانواده خود در مورد مدیریت سبک زندگی خود متناسب با چرخه خواب و بیداری در حال تغییر خود کمک بگیرید. ممکن است برای کمک به شما در کنار آمدن با چالش‌های یک برنامه متغیر، به مشاوره یک متخصص سلامت روان نیاز داشته باشید.

نوشته اختلال خواب و بیداری غیر ۲۴ ساعته اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

تا حالا شده از خودت بپرسی چرا بعضی‌ها انگار همیشه خواب شبانه‌ی خوبی دارند، در حالی که تو ساعت‌ها این‌ور و آن‌ور می‌ری، یا بارها و بارها از خواب می‌پری؟

ممکن است مشکل از بهداشت خواب شما باشد. بهداشت خواب خوب ترکیبی از شرایط خواب و عادات سبک زندگی است که به شما کمک می‌کند خواب مداوم و بدون وقفه داشته باشید.

مزایای بهداشت خواب خوب

بهداشت خواب خوب می‌تواند از بسیاری جهات به شما کمک کند. وقتی به اندازه کافی می‌خوابید – متخصصان ۷ تا ۸ ساعت در شب را توصیه می‌کنند – ممکن است:

• کمتر بیمار شوید
• وزن سالم خود را حفظ کنید
• از مشکلات سلامتی مانند دیابت و بیماری قلبی جلوگیری کنید
• احساس شادی و استرس کمتری داشته باشید
• بتوانید در طول روز با وضوح بیشتری فکر کنید

اگر در به خواب رفتن مشکل دارید، نمی‌توانید در خواب بمانید یا اگر اغلب در طول روز احساس خواب‌آلودگی می‌کنید، به فکر ایجاد تغییراتی در برنامه خواب خود باشید. این موارد ممکن است نشانه‌هایی از بهداشت خواب نامناسب باشند.

چگونه بهداشت خواب خوبی داشته باشیم

شما می‌توانید با برداشتن گام‌های ساده‌ای عادت‌های بد را ترک کنید و خواب بهتری داشته باشید.

• ثابت قدم باشید. بیدار ماندن تا دیروقت و تماشای بازی تیم مورد علاقه‌تان یا خوابیدن در روزهای شنبه و یکشنبه می‌تواند آسان باشد. استثنائاتی وجود دارد، اما با خوابیدن در یک ساعت مشخص هر شب و بیدار شدن در یک ساعت مشخص صبح، خواب بهتری خواهید داشت. این کار بدن شما را به یک روال منظم تبدیل می‌کند که به شما کمک می‌کند هر شب در یک ساعت مشخص احساس خواب‌آلودگی کنید و صبح‌ها سرحال از خواب بیدار شوید.
• اتاق خواب خود را ساکت و تاریک و در دمای مناسب برای خواب نگه دارید. این به فرد بستگی دارد، اما بسیاری از پزشکان دمای 18 تا 27 درجه سانتیگراد (60 تا 67 درجه فارنهایت) را توصیه می‌کنند.
• اتاق خواب خود را آرامش‌بخش کنید، که برای شما ممکن است به معنای تمیز و بدون به‌هم‌ریختگی باشد.
• قبل از خواب، یک برنامه‌ی آرامش‌بخش مانند مدیتیشن، یوگا یا حرکات کششی را امتحان کنید.
• چرت زدن در طول روز را محدود کنید.
• تخت خود را به یک منطقه‌ی مخصوص خواب تبدیل کنید. در آنجا مطالعه نکنید یا تلویزیون تماشا نکنید.
• دستگاه‌های الکترونیکی را به اتاق خواب نیاورید. اگر آی‌پد، لپ‌تاپ، تلفن و تلویزیون شما در اتاق نباشند، کمتر وسوسه می‌شوید که درست قبل از خواب ایمیل‌ها یا پیامک‌ها را چک کنید یا تا دیروقت بیدار بمانید و فیلم ببینید. آنها همچنین نور آبی ساطع می‌کنند که ممکن است بر تولید ملاتونین بدن شما تأثیر بگذارد.
• قبل از خواب وعده‌های غذایی سنگین و حجیم نخورید. مصرف کافئین و الکل را محدود کنید.
• در طول روز ورزش کنید. تحرک داشتن – چه پیاده‌روی هنگام ناهار باشد و چه کلاس دوچرخه‌سواری قبل از بیدار شدن خانواده – می‌تواند به شما کمک کند راحت‌تر به خواب بروید.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر تغییراتی ایجاد کرده‌اید و به نظر نمی‌رسد که کمکی به شما کرده باشند، با پزشک خود صحبت کنید. ممکن است دچار اختلال خواب مانند آپنه خواب باشید که نیاز به درمان پزشکی دارد.

پزشک شما همچنین ممکن است موارد زیر را توصیه کند:

• داروهایی مانند ملاتونین که توسط بدن ساخته می‌شود و به بهبود خواب کمک می‌کند
• نور درمانی
• درمان شناختی رفتاری، که در آن یک درمانگر می‌تواند به شما در شناسایی و تغییر افکار و رفتارهای منفی پیرامون خواب کمک کند.

نوشته بهداشت خواب چیست؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.