تحقیقات نشان نداده است که میگرن باعث ایجاد هیچ بیماری دیگری می‌شود. اما با تعدادی از بیماری‌های مختلف مرتبط است. 

برخی از بیماری‌ها بیشتر احتمال دارد افرادی را که میگرن دارند، تحت تأثیر قرار دهند. و برخی از بیماری‌ها علائمی دارند که می‌توانند علائم میگرن را تقلید کنند. 

بیماری‌های مرتبط با میگرن

وقتی میگرن دارید، ممکن است در معرض خطر ابتلا به برخی بیماری‌های دیگر نیز باشید. اگر دچار اورا (اختلالات حواس) باشید، این ارتباط قوی‌تر می‌شود. اورا اختلالی در حواس شماست که می‌تواند قبل، حین یا بعد از سردرد میگرنی رخ دهد. اورا معمولاً بصری است و ممکن است شامل جرقه‌های نور، نقاط کور یا سوزن سوزن شدن در دست‌ها یا صورت شما باشد.

این شرایط عبارتند از:

سکته مغزی.  احتمال سکته مغزی سکته مغزی در افرادی که میگرن دارند ، مانند موارد زیر، کمی افزایش می‌یابد :

• کسانی که هاله دارند
• زنان
• افراد زیر ۴۵ سال

بعد از ۵۰ سالگی، احتمال سکته مغزی ناشی از میگرن به میزان زیادی کاهش می‌یابد. 

همچنین ممکن است علائم سکته مغزی، مانند سردرد شدید و استفراغ، با علائم میگرن اشتباه گرفته شود. انواع میگرن‌هایی که سکته مغزی را تقلید می‌کنند شامل میگرن‌های همراه با اورا و میگرن‌های رعدآسا (سردردهایی که ناگهان بروز می‌کنند) هستند. 

یک راه برای تشخیص آنها از هم این است که سردردهای میگرنی معمولاً به مرور زمان ایجاد می‌شوند. اما  علائم سکته مغزی ناگهانی هستند. سه علامت اصلی سکته مغزی عبارتند از:

• صورت شما از یک طرف افتاده یا بی‌حس می‌شود.
• یکی از بازوهای شما ضعیف یا بی‌حس است.
• نمیتونی حرف بزنی یا حرفات واضح نیست.

اگر به سکته مغزی مشکوک هستید، فوراً کمک پزشکی دریافت کنید.

بیماری قلبی . مردان مبتلا به میگرن بیشتر در معرض  بیماری قلبی و  حملات قلبی هستند. زنان مبتلا به میگرن نیز احتمال بیشتری برای ابتلا به بیماری قلبی دارند، به خصوص اگر دچار هاله باشند. به نظر نمی‌رسد تعداد دفعات ابتلا به میگرن بر خطر ابتلا به این بیماری‌ها تأثیری داشته باشد.

فشار خون بالا . مطالعات هنوز ارتباط محکمی بین  فشار خون بالا و میگرن پیدا نکرده‌اند. اما شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد فشار خون بالا ممکن است باعث شود شما بیشتر دچار این نوع سردردها شوید.

تشنج.  اگر میگرن دارید، حداقل دو برابر بیشتر احتمال دارد که تشنج داشته باشید. ممکن است قبل یا بعد از تشنج صرعی دچار سردرد شدید شوید. محققان معتقدند که  تشنج ممکن است برخی ژن‌ها را با میگرن به اشتراک بگذارد.

برخی از علائم اورای میگرن می‌توانند شبیه تشنج باشند، از جمله مشکلات بینایی، حالت تهوع و حرکات غیرقابل کنترل. اما در طول تشنج، ممکن است گیج شوید، احساس افسردگی یا ترس کنید یا حتی هوشیاری خود را از دست بدهید. تشنج‌ها معمولاً 30 ثانیه تا 2 دقیقه طول می‌کشند. با این حال، اورای میگرن می‌تواند تا یک ساعت طول بکشد. توجه داشته باشید که خود میگرن سردردهای طولانی هستند که 4 ساعت تا 24 ساعت طول می‌کشند.

مشکلات شنوایی.  میگرن احتمال ابتلا  به کم شنوایی ناگهانی را افزایش می‌دهد . این یک از دست دادن شنوایی بدون دلیل است که به سرعت در عرض چند روز اتفاق می‌افتد. این بسیار نادر است. اما افرادی که میگرن دارند، دو برابر بیشتر از افرادی که میگرن ندارند، دچار کم شنوایی ناگهانی می‌شوند.

فیبرومیالژیا. این سندرم باعث درد مزمن، خستگی و سایر علائم می‌شود. میگرن در افراد مبتلا به فیبرومیالژیا شایع است. با این حال، هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد ابتلا به میگرن احتمال ابتلا به آن را افزایش می‌دهد.

افسردگی و اضطراب . میگرن در افرادی که اضطراب دارند شایع است . اگر هم میگرن و هم اضطراب دارید، احتمال ابتلا به افسردگی نیز در شما بیشتر است . برخی تحقیقات نشان می‌دهد که اورا احتمال اضطراب و افسردگی را بیشتر می‌کند. اما در این مورد به مطالعات بیشتری نیاز داریم.

اختلال استرس پس از سانحه ( PTSD). اگر میگرن دارید، احتمال ابتلا به اختلال استرس پس از سانحه ( PTSD ) در شما بیشتر است. یک مطالعه نشان داد که احتمال ابتلا به PTSD در صورت ابتلا به میگرن پنج برابر بیشتر است.

زایمان زودرس.  برخی مطالعات کوچک نشان می‌دهند که میگرن خطر مشکلاتی مانند وزن کم هنگام تولد، زایمان زودرس و پره اکلامپسی را در دوران بارداری و زایمان کمی افزایش می‌دهد. محققان هنوز در حال مطالعه این مسائل هستند.

به طور کلی، علائم میگرن می‌تواند با بارداری بدتر شود و ممکن است به رویکرد درمانی متفاوتی نیاز داشته باشد. به همین دلیل پزشکان پیشنهاد می‌کنند که هر کسی که میگرن دارد قبل از بارداری با یک متخصص سردرد صحبت کند .

سندرم روده تحریک‌پذیر (IBS).  برخیتحقیقات نشان داده است که افراد مبتلا به میگرن بیش از چهار برابر بیشتر از دیگران احتمال دارد که به سندرم روده تحریک‌پذیر (IBS) نیز مبتلا باشند. دلیل این ارتباط مشخص نیست. اما محققان فکر می‌کنند که می‌تواند به این دلیل باشد که هر دو بیماری شامل مشکلاتی در سروتونین شیمیایی مغز هستند. 

سندرم پای بی‌قرار.  دانشمندان همچنین مطمئن نیستند که چرا افراد مبتلا به میگرن بیشتر مستعد ابتلا به سندرم پای بی‌قرار (RLS) هستند. با RLS، شما میل شدیدی به حرکت دادن پاهای خود در هنگام دراز کشیدن دارید. این می‌تواند باعث بی‌خوابی شود که محرک میگرن است. هر دو بیماری همچنین با مشکلاتی در دوپامین، یک “پیام‌رسان” شیمیایی در سیستم عصبی شما مرتبط هستند.

آسم.  طبق برخی تحقیقات، افراد مبتلا به آسم ۱.۵ برابر بیشتر از دیگران در معرض ابتلا به میگرن هستند. یکی از دلایل آن ممکن است التهاب باشد که تصور می‌شود زمینه‌ساز هر دو بیماری است. 

بی‌خوابی. افراد مبتلا به میگرن دو تا هشت برابر بیشتر از دیگران در معرض اختلالات خواب هستند. ارتباط چیست؟ خواب نامناسب می‌تواند در سردردهای میگرنی نقش داشته باشد. در عوض، میگرن ممکن است الگوهای خواب را مختل کند. درد ممکن است شما را در شب بیدار نگه دارد. یا ممکن است باعث شود در طول روز بخوابید و در برنامه خواب شما اختلال ایجاد کند. 

شرایطی که می‌توانند شبیه میگرن باشند

برخی بیماری‌های دیگر، از جمله موارد جدی مانند سکته مغزی یا تشنج، ممکن است برخی از علائم مشابه میگرن را داشته باشند. سایر موارد بالقوه تقلیدکننده میگرن عبارتند از: 

انواع دیگر سردرد.  در اینجا تفاوت علائم دو نوع سردرد رایج با میگرن آورده شده است:

• سردرد تنشی. افراد مبتلا به میگرن نیز می‌توانند به این نوع سردرد مبتلا شوند. اما درد اغلب متفاوت است. معمولاً یک درد مبهم است، در حالی که درد میگرن اغلب ضربان‌دار یا ضربان‌دار است. در سردرد تنشی، پیشانی یا طرفین و پشت سر شما ممکن است احساس گرفتگی داشته باشد. ممکن است با حرکت بدتر نشود. و معمولاً باعث مشکلات معده نمی‌شود یا مانند میگرن بر بینایی شما تأثیر نمی‌گذارد.
• سردرد سینوسی. در سردرد سینوسی، اغلب گرفتگی بینی دارید و در صورت یا پیشانی خود احساس درد یا فشار می‌کنید. میگرن نیز می‌تواند این علائم را ایجاد کند. اما معمولاً درد ضربان‌دار ایجاد می‌کند، در حالی که درد سردرد سینوسی مبهم و مداوم است. سردردهای سینوسی همچنین ممکن است باعث  تب، مشکل در بویایی یا  بوی بد دهان شوند . میگرن این علائم را ندارد.

آنوریسم مغزی.  این اتفاق زمانی می‌افتد که بخشی از یک رگ خونی در مغز شما متورم می‌شود. اگر رگ نشت کند یا پاره شود، خون می‌تواند وارد مغز شما شود. به این حالت سکته مغزی هموراژیک می‌گویند و خطرناک است.

برخی از علائم پارگی آنوریسم مغز مشابه میگرن است: سردرد، حالت تهوع، استفراغ و حساسیت به نور. تفاوت عمده بین علائم این دو بیماری در سرعت وقوع آنها و شدت درد است. سردرد میگرنی دردناک است. اما درد سر ناشی از پارگی آنوریسم مغز از ناکجاآباد می‌آید و بدترین دردی است که تا به حال احساس کرده‌اید.

اگر فکر می‌کنید خودتان یا یکی از اطرافیانتان  آنوریسم دارید، فوراً کمک پزشکی دریافت کنید .
تومور مغزی.  تومورهای مغزی می‌توانند باعث سردرد شوند. اما الگوی آنها در طول زمان بیشتر از میگرن تغییر می‌کند. در صورت وجود تومور مغزی، سردرد شما ممکن است هنگام بیدار شدن بدتر شود و در طول روز احساس ضعف کنید. علائم دیگری نیز هنگام ابتلا به تومور مغزی ظاهر می‌شوند. ممکن است خلق و خوی شما پایین بیاید، ذهن شما ضعیف‌تر شود و ممکن است تغییرات شخصیتی داشته باشید. ممکن است ضعف یا  تشنج داشته باشید .

مننژیت. این عفونت می‌تواند باعث سردرد شدید شود. ممکن است احساس تهوع و استفراغ داشته باشید. گردن شما ممکن است سفت شود و نور می‌تواند شما را آزار دهد. اما مننژیت اغلب  علائمی شبیه آنفولانزا دارد. احتمالاً تب بالایی دارید که در میگرن رایج نیست. اگر مشکوک هستید که شما یا یکی از اطرافیانتان ممکن است مننژیت داشته باشید، فوراً به پزشک مراجعه کنید.

گلوکوم.  انواع خاصی از گلوکوم باعث سردرد می‌شوند که در آن فشار داخل  چشم به سرعت افزایش می‌یابد. همانند میگرن، سر درد، حالت تهوع و  تاری دید نیز وجود دارد. اما ممکن است قرمزی چشم و  درد شدید چشم نیز داشته باشید  که از علائم میگرن نیستند. اگر فکر می‌کنید این علائم را دارید، فوراً به پزشک مراجعه کنید.

سندرم انقباض عروق مغزی برگشت‌پذیر (RCVS).   این تنگی  شریان‌های مغزی  اغلب زنان ۲۰ تا ۵۰ ساله را تحت تأثیر قرار می‌دهد. بسیاری از افرادی که به آن مبتلا می‌شوند، قبلاً سردردهای میگرنی داشته‌اند. میگرن معمولاً به آرامی شروع می‌شود، اما این بیماری باعث سردرد ناگهانی و شدید می‌شود. ممکن است تغییرات بینایی، علائم شبیه سکته مغزی و  تشنج نیز داشته باشید.

اگر به سندرم RCVS مشکوک هستید، فوراً به پزشک مراجعه کنید. درمان می‌تواند از مشکلات جدی مانند سکته مغزی جلوگیری کند.

فشار خون داخل جمجمه‌ای ایدیوپاتیک  (IIH) . این حالت زمانی رخ می‌دهد که فشار مایع اطراف مغز شما بیش از حد بالا می‌رود. این منجر به سردرد شدید یا مکرر می‌شود. همچنین ممکن است دچار از دست دادن بینایی، حالت تهوع و استفراغ شوید. این سردرد ممکن است با تغییر موقعیت بدن همراه باشد.

یکی از نشانه‌های ابتلا به IIH به جای میگرن، صدای وزوز در  گوش‌هایتان است . به جای اینکه مشکلات بینایی بعد از نیم ساعت یا بیشتر بهبود یابند، طولانی مدت هستند. همچنین، اگر IIH دارید، دارو به حالت تهوع شما کمکی نمی‌کند.

نشت مایع مغزی نخاعی.  در موارد نادر، بافتی که حاوی مایع مغز و نخاع شماست، دچار پارگی یا سوراخ می‌شود و باعث می‌شود مقداری از مایع به بیرون نشت کند. این منجر به سردردی می‌شود که ممکن است با دراز کشیدن بهتر شود.

ممکن است علائم دیگری شبیه به میگرن، مانند حالت تهوع، استفراغ و حساسیت به نور و صدا داشته باشید. اما با نشت مایع مغزی نخاعی، گاهی اوقات بین  تیغه‌های شانه خود درد دارید. همچنین ممکن است احساس عدم تعادل کنید و در گوش‌هایتان صدای زنگ بشنوید.

نوشته ۲۳ بیماری مرتبط با سردردهای میگرنی اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

آیا تا به حال متوجه شده‌اید که اگر کمی محکم سرفه کنید، سرتان برای مدتی درد می‌گیرد؟ این سردرد ناشی از سرفه است. همچنین می‌تواند هنگام خندیدن، آواز خواندن، عطسه کردن ، دفع مدفوع ، خم شدن، فین کردن یا هرگونه فشار دیگری به خود، اتفاق بیفتد. این سردرد اغلب بی‌ضرر است و به سرعت خود به خود از بین می‌رود، اما بهتر است به پزشک خود اطلاع دهید زیرا ممکن است علت جدی‌تری وجود داشته باشد.

علل سردرد سرفه

دو نوع سردرد سرفه وجود دارد که هر کدام علت متفاوتی دارند:

سردرد اولیه ناشی از سرفه: پزشکان می‌دانند که فشار ناشی از سرفه، عطسه یا خنده باعث سردرد می‌شود. اما مطمئن نیستند که چرا دردناک است.

سردرد سرفه ثانویه: یک بیماری یا وضعیت می‌تواند مقصر باشد. شایع‌ترین آن نقصی به نام کیاری نوع ۱ است که در آن شکل جمجمه شما قسمت پایینی و عقبی مغز (که مخچه نامیده می‌شود) را به سمت پایین و داخل کانال نخاعی فشار می‌دهد. سایر علل عبارتند از:

• سایر نقص‌ها در شکل جمجمه
• یک رگ خونی ضعیف که به صورت بادکنکی بیرون زده و به بافت اطراف مغز فشار می‌آورد ( آنوریسم مغزی )
• نشت یا انسداد مایع مغزی نخاعی که باعث ایجاد فشار در اطراف مغز می‌شود
• تومور مغزی

سردردهای سرفه‌ای ثانویه تقریباً نیمی از این نوع سردردها را تشکیل می‌دهند. به همین دلیل است که صحبت با پزشک در مورد علائمتان مهم است.

علائم سردرد سرفه

سردرد سرفه‌ای اولیه:

• معمولاً چند ثانیه یا چند دقیقه طول می‌کشد (به ندرت تا ۲ ساعت)
• باعث درد شدید و تیر کشنده می‌شود
• معمولاً باعث درد در دو طرف سر شما می‌شود.
• ناگهان شروع می‌شود، درست بعد از سرفه، عطسه یا هرگونه فشار دیگر
• برخلاف برخی سردردها، باعث حالت تهوع، آبریزش چشم، آبریزش بینی یا حساسیت به نور و صدا نمی‌شود .

این نوع سردرد بعد از ۴۰ سالگی شایع‌تر است و مردان را بیشتر از زنان تحت تأثیر قرار می‌دهد.

سردرد سرفه ثانویه:

• بسته به علت، علائمی خواهد داشت که متفاوت هستند
• معمولاً علائم بیشتر و جدی‌تری دارد
• ممکن است به جای چند ثانیه، ساعت‌ها یا هفته‌ها طول بکشد
• اگر ناشی از تشکیل کیاری باشد، در قسمت پایین و پشت جمجمه درد خواهد کرد.
• اگر ناشی از تشکیل کیاری باشد، ممکن است باعث سرگیجه، بی‌حسی صورت، تاری دید ، مشکلات تعادل و غش شود.

سردردهای سرفه‌ای ثانویه قبل از ۴۰ سالگی شایع‌تر هستند.

تشخیص

پزشک در مورد علائم شما سؤال خواهد کرد. آنها می‌خواهند بدانند سردردهای شما چگونه است و چه مدت طول می‌کشد. درد تیرکشنده در دو طرف سر که در عرض چند ثانیه از بین می‌رود، می‌تواند به معنای سردرد اولیه باشد. درد مبهم در یک طرف سر که چند روز طول می‌کشد، ممکن است نشان دهنده نوع ثانویه باشد.

آنها همچنین ممکن است با استفاده از اسکن توموگرافی کامپیوتری (سی تی اسکن) یا دستگاه تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (ام آر آی) تصاویر ویژه‌ای از مغز و جمجمه شما بگیرند. این تصاویر می‌توانند مشکلاتی را در شکل جمجمه، مغز یا سایر قسمت‌های سر شما نشان دهند که می‌توانند باعث درد سر هنگام سرفه شوند. تنها پس از رد علل ثانویه توسط پزشک، می‌توانید مطمئن شوید که سردردهای سرفه شما از نوع اولیه بی‌ضررتر هستند.

درمان

سردرد سرفه اولیه: پس از رد علل ثانویه، پزشک ممکن است دارویی برای کاهش التهاب مرتبط با درد سردرد سرفه اولیه تجویز کند. داروی انتخابی ایندومتاسین است. پزشکان دقیقاً نمی‌دانند که چرا این دارو مؤثر است، اما ممکن است فشار اطراف مغز و جمجمه شما را کاهش دهد.

پزشک شما ممکن است داروهایی را که برای درمان بیماری‌های دیگر ساخته شده‌اند، برای سردرد سرفه اولیه تجویز کند. این داروها شامل استازولامید، پروپرانولول، متی‌سرژید، ناپروکسن، ارگونوین و سایر موارد هستند.

در موارد نادر، پزشک ممکن است عملی به نام پونکسیون نخاعی انجام دهد تا مقداری از مایع نخاعی را خارج کند و فشاری را که می‌تواند باعث سردرد شما شود، کاهش دهد.

سردرد سرفه ثانویه : درمان تا حد زیادی به علت آن بستگی دارد:

• ناهنجاری کیاری: داروهایی مانند ایندومتاسین می‌توانند درد شما را تسکین دهند. پزشک ممکن است برای تغییر شکل و کاهش فشار، جراحی را پیشنهاد کند.
• آنوریسم مغزی: ممکن است برای بستن آنوریسم یا قطع جریان خون، از روشی استفاده شود.
• تومورهای مغزی: درمان معمولاً شامل جراحی، پرتودرمانی و شیمی‌درمانی است .

به همین دلیل است که پزشک قبل از شروع درمان، علت سردرد ناشی از سرفه شما را مشخص کند.

نوشته مروری بر سردردهای ناشی از سرفه اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

داشتن بینایی خوب، انجام کارهای روزمره را آسان‌تر می‌کند. اما مشکلات بینایی یک مشکل رایج است. بیش از نیمی از بزرگسالان بالای ۷۵ سال به آب مروارید مبتلا می‌شوند. گلوکوم بیش از ۲ میلیون نفر بالای ۴۰ سال را تحت تأثیر قرار می‌دهد. به نقل از مشاور مرکز مدیریت بیماری‌های غیرواگیر وزارت بهداشت، براساس برآوردها، تعداد نابینایان یا افراد دچار کم بینایی شدید بزرگسال در کشور حدود 500 هزار نفر است. 

برای اکثر مشکلات چشمی یا معاینات معمول چشم، می‌توانید به یک بینایی‌سنج یا چشم‌پزشک مراجعه کنید. چشم‌پزشکان، پزشکانی هستند که در تشخیص و درمان بیماری‌های چشمی، از جمله انجام جراحی، تخصص دارند. 

برخی از این پزشکان در زمینه‌های خاصی مربوط به بینایی تخصص دارند. از جمله متخصصان مغز و اعصاب. حوزه تخصص آنها مشکلات بینایی ناشی از بیماری‌های عصبی است.

متخصص مغز و اعصاب چشم چه کاری انجام می‌دهد؟

نوروفتالمولوژی (Neuro-ophthalmology) یک زیرشاخه از هر دو رشته مغز و اعصاب و چشم پزشکی است. نوروفتالمولوژیست‌ها در مشکلات بینایی که مربوط به سیستم عصبی شما هستند، تخصص دارند. چنین مشکلاتی شامل مشکلات بینایی ناشی از آسیب‌ها یا بیماری‌های مغزی، از جمله تروما، سکته مغزی یا عفونت می‌شود. گاهی اوقات، این مشکلات ممکن است دلیل جدی برای نگرانی نباشند، اما در موارد دیگر، می‌توانند منجر به عوارض جدی‌تری مانند از دست دادن بینایی شوند.

یک متخصص مغز و اعصاب می‌تواند بیماری‌های عصبی و سیستمیک که بر بینایی و حرکت چشمان شما تأثیر می‌گذارند را تشخیص داده و درمان کند. آزمایش‌هایی که ممکن است برای شما انجام دهند شامل الکترورتینوگرافی، توموگرافی انسجام نوری و ERG های چند کانونی است. 

درمانی که یک متخصص مغز و اعصاب ممکن است به شما ارائه دهد به وضعیت خاص شما بستگی دارد، اما ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• لنزهای اصلاحی
• تزریق بوتاکس برای اسپاسم عضلانی 
• روش‌های جراحی

آموزش و تربیت متخصص مغز و اعصاب

یک متخصص مغز و اعصاب معمولاً موارد زیر را دریافت می‌کند:

• دوره پزشکی 7 ساله 
• دوره تخصص 4 ساله
• حداقل ۵ سال آموزش بالینی پس از دانشکده پزشکی (دوره طرح پزشکی)

علاوه بر تحصیلات و آموزش‌های فوق، بسیاری (اما نه همه) متخصصان مغز و اعصاب (نوروفتالمولوژیست‌ها) در رشته مغز و اعصاب، چشم پزشکی یا هر دو دارای گواهینامه بورد تخصصی می‌شوند. گواهینامه بورد تخصصی به این معنی است که این پزشکان از آخرین پیشرفت‌ها در زمینه خود مطلع هستند. برخی آموزش‌های اضافی برای انجام اعمال جراحی دریافت می‌کنند، در حالی که برخی دیگر ممکن است آموزش‌هایی را برای انجام آزمایش‌های تخصصی دنبال کنند. 

متخصص مغز و اعصاب چه بیماری‌هایی را درمان می‌کند؟

متخصصان مغز و اعصاب چشم، انواع مختلفی از مشکلات بینایی را تشخیص و درمان می‌کنند. برخی از رایج‌ترین بیماری‌هایی که آنها درمان می‌کنند عبارتند از:

• دوبینی
• ناهنجاری‌های پلک
• فلج اعصاب جمجمه‌ای ریزعروقی (که گاهی اوقات “فلج دیابتی” نیز نامیده می‌شود)
• میاستنی گراویس 
• اختلالات عصب بینایی (نوریت اپتیک، نوریت ایسکمیک، نوروپاتی لبر اپتیک)
• تومور کاذب مغزی
• استرابیسم 
• بیماری چشمی تیروئید

دلایل مراجعه به متخصص مغز و اعصاب

چشم پزشک ممکن است در صورت وجود شرایط زیر، شما را به یک متخصص مغز و اعصاب ارجاع دهد:

از دست دادن قدرت بینایی

از دست دادن حدت بینایی (وضوح و وضوح) ممکن است به دلایل مختلفی از جمله عیوب انکساری اصلاح نشده، مشکلات شبکیه، مشکلات اعصاب بینایی و مشکلات داخل جمجمه مانند تومور یا آنوریسم رخ دهد. متخصص مغز و اعصاب می‌تواند مشکل را تشخیص داده و گزینه‌های درمانی را توصیه کند. 

در حرکت دادن چشمانتان مشکل دارید یا ناگهان دوبینی می‌کنید

مشکلاتی که مانع از حرکت صحیح چشمان شما می‌شوند شامل فلج اعصاب جمجمه‌ای و میاستنی گراویس است. این مشکلات باعث می‌شوند که دیدن دشوار شود. همچنین اگر چشمان شما به طور ناگهانی شروع به لرزش کرد، باید به یک متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنید، زیرا این می‌تواند نشانه نیستاگموس باشد، وضعیتی که می‌تواند باعث ایجاد مشکلاتی در بینایی، درک عمق و تعادل و هماهنگی شود.

تومورهایی که مسیرهای بینایی را فشرده می‌کنند

حتی اگر هیچ تغییری در بینایی خود مشاهده نمی‌کنید، اما تومور هیپوفیز (یا نوع دیگری از تومور در جمجمه) که به اعصاب بینایی شما فشار می‌آورد در شما تشخیص داده شده است، باید به یک متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنید تا مطمئن شوید که دچار کاهش بینایی نمی‌شوید. 

فشار روی سرتان داشته باشید

ایجاد فشار در سر می‌تواند منجر به تورم اعصاب بینایی و در نهایت از دست دادن بینایی شود. این می‌تواند ناشی از تومورهای مغزی و همچنین بیماری به نام تومور کاذب مغزی باشد. یک متخصص مغز و اعصاب می‌تواند علت را تشخیص داده و آن را درمان کند. 

توسعه مردمک‌های ناهموار

هرگونه تغییر ناگهانی در اندازه مردمک چشم شما ممکن است نشان دهنده یک مشکل جدی مانند آنوریسم مغزی باشد و باید فوراً به آن رسیدگی شود. 

آنچه در مطب متخصص مغز و اعصاب و چشم پزشک انتظار می‌رود

قبل از مراجعه به متخصص مغز و اعصاب، باید مطمئن شوید که موارد زیر را دارید:

• عینک و شماره تجویز فعلی شما 
• سوابق پزشکی مرتبط
• کپی از هرگونه MRI، سی تی اسکن یا سایر آزمایش‌های چشم

احتمالاً در طول ویزیت، چشمان شما گشاد خواهد شد، بنابراین باید کسی همراه شما باشد که بتواند شما را به خانه برساند.

در طول ویزیت، متخصص مغز و اعصاب، معاینه کامل چشم انجام می‌دهد، سابقه پزشکی شما را بررسی می‌کند و در مورد علائمی که دارید سؤال می‌کند. متخصص مغز و اعصاب ممکن است:

• بینایی و حرکت چشم خود را آزمایش کنید
• دید رنگی و دید میدانی خود را بررسی کنید
• چشمان خود را با میکروسکوپ لامپ شکافی معاینه کنید
• فشار چشم خود را ارزیابی کنید
• انجام معاینه عصبی جزئی یا کامل برای بررسی هماهنگی و قدرت
• هر اسکنی را که برای قرار ملاقات خود آورده‌اید، مرور کنید

معاینه ممکن است چند ساعت طول بکشد. پس از اتمام معاینه، متخصص مغز و اعصاب، تشخیص شما را بررسی کرده و گزینه‌های درمانی را مورد بحث قرار می‌دهد. در صورت لزوم، ممکن است آزمایش‌های بیشتری نیز تجویز کند. 

نوشته متخصص مغز و اعصاب و چشم پزشک کیست؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

دانستن علائم سکته مغزی اولین قدم در پیشگیری از سکته مغزی است. سکته مغزی که گاهی اوقات “حمله مغزی” نامیده می‌شود، زمانی رخ می‌دهد که جریان خون به ناحیه‌ای از مغز قطع شود. سلول‌های مغز که از اکسیژن و گلوکز مورد نیاز برای زنده ماندن محروم شده‌اند، می‌میرند. اگر سکته مغزی زود تشخیص داده نشود، می‌تواند منجر به آسیب دائمی مغز یا مرگ شود.

به گزارش دبیر انجمن سکته مغزی ایران، سکته مغزی دومین عامل مرگ‌ومیر در کشور است. این بیماری که سالانه جان هزاران نفر را می‌گیرد، به‌طور میانگین ۲۶ هزار نفر در ایران دچار ناتوانی‌های برگشت‌ناپذیر ناشی از سکته مغزی می‌شوند (منبع: MediSina).

چه چیزی باعث سکته مغزی می‌شود؟

دو نوع سکته مغزی وجود دارد.

سکته مغزی ایسکمیک شبیه حمله قلبی است، با این تفاوت که در رگ‌های خونی مغز رخ می‌دهد. لخته‌ها می‌توانند در رگ‌های خونی مغز، رگ‌های خونی منتهی به مغز یا حتی در رگ‌های خونی سایر نقاط بدن تشکیل شوند و سپس به مغز منتقل شوند. این لخته‌ها جریان خون به سلول‌های مغز را مسدود می‌کنند. 

سکته مغزی ایسکمیک همچنین می‌تواند زمانی اتفاق بیفتد که پلاک بیش از حد (رسوبات چربی و کلسترول) رگ‌های خونی مغز را مسدود کند. فیبریلاسیون دهلیزی (Afib) یک ریتم نامنظم قلب است که باعث تشکیل لخته در قلب می‌شود. این لخته‌ها می‌توانند شل شوند و به مغز منتقل شوند. سکته‌های مغزی ایسکمیک به طور نادر به دلیل اختلال لخته شدن خون که افراد یا با آن متولد می‌شوند یا به آن مبتلا می‌شوند، رخ می‌دهند. تقریباً ۹۰٪ از کل سکته‌های مغزی ایسکمیک هستند.

سکته مغزی هموراژیک (هه-مور-راج-یک) زمانی رخ می‌دهد که یک رگ خونی در مغز پاره یا ترکیده شود. نتیجه آن نفوذ خون به بافت مغز و آسیب به سلول‌های مغزی است. شایع‌ترین علل سکته مغزی هموراژیک فشار خون بالا و آنوریسم مغزی است. آنوریسم، ضعف یا نازکی دیواره رگ خونی است. تومور یا سرطان مغزی که در قسمت دیگری از بدن شروع می‌شود و به مغز گسترش می‌یابد، یکی دیگر از علل سکته مغزی هموراژیک است.

علائم سکته مغزی

شایع‌ترین علائم سکته مغزی عبارتند از:

• ضعف یا بی‌حسی صورت، بازو یا پا در یک طرف بدن
• از دست دادن بینایی یا کم شدن دید (مانند افتادن پرده) در یک یا هر دو چشم
• از دست دادن قدرت تکلم، مشکل در صحبت کردن یا فهمیدن حرف‌های دیگران
• سردرد ناگهانی و شدید بدون علت مشخص
• از دست دادن تعادل یا راه رفتن ناپایدار، معمولاً همراه با علامت دیگری
• از دست دادن ناگهانی جزئی یا کامل هر یک از حواس (بینایی، شنوایی، چشایی، لامسه، بویایی)
• تهوع و استفراغ
• گیجی یا آشفتگی
• تشنج
• از دست دادن حافظه (فراموشی)
• غش کردن یا بیهوش شدن

علائم سکته مغزی خفیف

سکته مغزی خفیف انسداد موقت جریان خون به مغز است. نام دیگر آن حمله ایسکمیک گذرا یا TIA است. سکته مغزی خفیف همان علائم سکته مغزی ذکر شده در بالا را ایجاد می‌کند، اما فقط چند دقیقه طول می‌کشد. 

اگر علائم سکته مغزی را تجربه کردم چه باید بکنم؟

برای آشنایی با علائم و نشانه‌های سکته مغزی و دریافت سریع کمک، با مخفف BEFAST آشنا شوید:

• B برای تعادل است – از دست دادن ناگهانی تعادل
• E برای  چشم‌ها – از دست دادن بینایی در یک یا هر دو چشم
• F مخفف  صورت است – لبخند ناهموار یا ضعف در صورت 
• A به معنی بازو است – ضعف در یک بازو
• S برای گفتار است  – کلمات نامفهوم تلفظ می‌شوند
• T به معنی  زمان است – اگر شما یا شخص دیگری علائمی مانند این را دارید، فوراً با 115 تماس بگیرید

سکته مغزی یک اورژانس پزشکی است. درمان فوری می‌تواند جان شما را نجات دهد یا شانس بهبودی کامل شما را افزایش دهد.

سکته مغزی چگونه درمان می‌شود؟

درمان سکته مغزی داروهایی هستند که لخته‌های خون را حل می‌کنند و از تشکیل لخته‌های جدید جلوگیری می‌کنند. یک داروی اورژانسی به نام فعال‌کننده پلاسمینوژن بافتی (tPA) لخته‌هایی را که جریان خون به مغز را مسدود می‌کنند، حل می‌کند. برای اینکه tPA مؤثر باشد، باید ظرف ۳ ساعت پس از شروع علائم سکته مغزی آن را دریافت کنید. 

داروهای ضد انعقاد و ضد پلاکت از چسبیدن سلول‌های خونی و پلاکت‌ها به یکدیگر و تشکیل لخته جلوگیری می‌کنند. پزشک شما می‌تواند این داروها را برای کاهش خطر سکته مغزی تجویز کند.

این روش‌ها شریان مسدود شده را باز کرده و جریان خون به مغز را بهبود می‌بخشند:

ترومبکتومی. یک لوله نازک به نام کاتتر از طریق شریانی در بالای ران شما به گردن یا مغز شما منتقل می‌شود. سپس وسیله‌ای به نام استنت بازیاب، لخته را به دام انداخته و آن را خارج می‌کند و جریان خون را بازیابی می‌کند.  

آنژیوپلاستی و استنت‌گذاری.  جراح یک کاتتر را به داخل شریان آسیب‌دیده وارد می‌کند. سپس یک بالن کوچک یا یک لوله توری کوچک به نام استنت وارد شریان می‌شود تا آن را باز نگه دارد.

اندآرترکتومی کاروتید.  شریان‌های کاروتید، رگ‌های خونی در گردن شما هستند که خون را به مغز شما می‌رسانند. این روش پلاک چسبنده‌ای را که جریان خون را از طریق شریان کاروتید مسدود می‌کند، از بین می‌برد.

پیشگیری از سکته مغزی

تا ۸۰٪ از کل سکته‌های مغزی قابل پیشگیری هستند. شما می‌توانید بسیاری از عوامل خطر را قبل از اینکه مشکلی ایجاد کنند، کنترل کنید.

عوامل خطر قابل کنترل سکته مغزی:

• فشار خون بالا
• فیبریلاسیون دهلیزی
• دیابت کنترل نشده
• کلسترول بالا
• سیگار کشیدن
• مصرف بیش از حد الکل
• رژیم غذایی سرشار از چربی اشباع، چربی ترانس و کلسترول
• چاقی
• بیماری عروق کاروتید یا کرونری
• درمان با استروژن خوراکی، شامل درمان جایگزینی هورمون (HRT) و قرص‌های ضدبارداری

چه تغییرات ساده‌ای می‌توانید ایجاد کنید تا احتمال ابتلا به سکته مغزی را کاهش دهید؟

عوامل خطر غیرقابل کنترل سکته مغزی:

• سن (بالای ۶۵ سال)
• جنسیت (مردان بیشتر دچار سکته مغزی می‌شوند، اما زنان سکته‌های مغزی مرگبارتری دارند)
• نژاد (آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار بیشتر در معرض خطر هستند)
• سابقه خانوادگی سکته مغزی
• سابقه سردردهای میگرنی

عفونت کووید-۱۹ ممکن است خطر سکته مغزی را در برخی افراد افزایش دهد. پاسخ سیستم ایمنی به ویروس باعث التهاب می‌شود که ممکن است به رشد پلاک‌ها و تجزیه آنها به لخته کمک کند. 

گاهی اوقات، افراد قبل از سکته مغزی علائم هشدار دهنده‌ای را تجربه می‌کنند. برخی دیگر هیچ علامتی ندارند که آنها را از سکته مغزی آگاه کند، یا علائم آنها آنقدر خفیف است که قابل توجه نیست.

معاینات منظم برای تشخیص مشکلات قبل از جدی شدن آنها مهم است. هرگونه علائم سکته مغزی یا عوامل خطر را به پزشک خود گزارش دهید. پزشک شما می‌تواند خطر سکته مغزی را در شما ارزیابی کرده و به شما در کنترل عوامل خطر کمک کند.

تغییر سبک زندگی برای کمک به کاهش خطر سکته مغزی

بسیاری از سکته‌های مغزی با عادات سالم مانند موارد زیر قابل پیشگیری هستند:

• انجام ورزش‌های هوازی با شدت متوسط ​​تا زیاد مانند پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری
• داشتن رژیم غذایی سرشار از سبزیجات، میوه‌ها، غلات کامل، لبنیات کم‌چرب و ماهی و کاهش مصرف چربی اشباع، چربی ترانس، قند و نمک
• حفظ وزن در محدوده سالم
• سیگار نکشیدن یا استفاده از ویپ و اجتناب از دود سیگار دیگران
• محدود کردن مصرف الکل به حداکثر دو نوشیدنی در روز برای مردان و یک نوشیدنی در روز برای زنان
• مراجعه منظم به پزشک برای معاینات و بررسی فشار خون
• کنترل عوامل خطر سکته مغزی مانند کلسترول بالا، دیابت، فیبریلاسیون دهلیزی (فیب) و فشار خون بالا با تغییرات سبک زندگی یا دارو
• خواب شبانه ۷ تا ۹ ساعت
• کاهش استرس با تکنیک‌های آرامش‌بخش مانند تنفس عمیق، مدیتیشن یا یوگا

خلاصه مطلب

سکته مغزی انسداد جریان خون به مغز است. اگر به سرعت درمان نشود، می‌تواند باعث آسیب دائمی مغز یا مرگ شود. علائم سکته مغزی مانند ضعف ناگهانی، از دست دادن بینایی و مشکل در صحبت کردن را بیاموزید. پزشکان سکته مغزی را با داروهایی برای از بین بردن لخته‌ها و روش‌هایی برای رفع انسداد درمان می‌کنند. شما می‌توانید با دانستن عوامل خطر و همکاری با پزشک خود برای کنترل آنها، از سکته مغزی جلوگیری کنید.

سوالات متداول سکته مغزی

تفاوت بین حمله قلبی و سکته مغزی چیست؟

هم حمله قلبی و هم سکته مغزی زمانی اتفاق می‌افتند که یک تکه پلاک، جریان خون را در یک شریان مسدود کند. در حمله قلبی، انسداد مانع از جریان خون به بخشی از عضله قلب می‌شود. سکته مغزی زمانی اتفاق می‌افتد که انسدادی در جریان خون به مغز وجود داشته باشد.  

علائم هشدار دهنده اولیه بیماری قلبی چیست؟

گاهی اوقات بیماری قلبی علائمی ایجاد نمی‌کند و تا زمانی که حمله قلبی، سکته مغزی یا نارسایی قلبی رخ ندهد، تشخیص داده نمی‌شود. علائمی که ممکن است نشان دهنده بیماری قلبی باشد عبارتند از: 

• درد، گرفتگی یا فشار قفسه سینه
• تنگی نفس
• درد در گردن، فک، بالای شکم یا کمر
• بی‌حسی یا ضعف در بازوها یا پاها

آیا سکته مغزی قابل درمان است؟

بهبودی پس از سکته مغزی امکان‌پذیر است. مدت زمان لازم برای این امر و میزان بازگشت عملکرد برای هر فرد متفاوت است. برخی افراد بهبودی کامل پیدا می‌کنند، اما این روند می‌تواند ماه‌ها طول بکشد.

سکته مغزی چه احساسی دارد؟

سکته مغزی مانند ضعف یا بی‌حسی ناگهانی در بازوها، پاها یا صورت احساس می‌شود. برخی افراد سردرد شدید دارند. گفتار و بینایی شما نیز می‌تواند تحت تأثیر قرار گیرد.

نوشته سکته مغزی چیست؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.