مقابله با سرطان با انتخاب درست غذاها

۱ از ۱۹

هیچ ماده غذایی به‌تنهایی نمی‌تواند از سرطان پیشگیری کند، اما انتخاب ترکیب مناسبی از مواد غذایی می‌تواند مؤثر باشد. هنگام صرف غذا، دست‌کم دو سوم بشقاب را به مواد غذایی گیاهی و حداکثر یک سوم آن را به پروتئین حیوانی اختصاص دهید. به گفته مؤسسه آمریکایی تحقیقات سرطان، این الگوی غذایی که با عنوان «بشقاب جدید آمریکایی» (New American Plate) شناخته می‌شود، یکی از ابزارهای مهم در تغذیه برای مقابله با سرطان است. در ادامه با انتخاب‌های بهتر و نامناسب‌تر برای بشقاب خود آشنا شوید.

مقابله با سرطان با رنگ‌های مختلف

۲ از ۱۹

میوه‌ها و سبزیجات سرشار از مواد مغذی هستند که می‌توانند به مقابله با سرطان کمک کنند؛ و هرچه تنوع رنگی آن‌ها بیشتر باشد، مواد مغذی متنوع‌تری نیز در اختیار بدن قرار می‌دهند.

این مواد غذایی از راه دیگری هم می‌توانند به کاهش خطر سرطان کمک کنند: زمانی که به شما در رسیدن به وزن سالم و حفظ آن کمک می‌کنند. اضافه‌وزن خطر ابتلا به چندین نوع سرطان، از جمله سرطان روده بزرگ، مری و کلیه را افزایش می‌دهد.

انواع مختلف سبزیجات را مصرف کنید، به‌ویژه سبزیجات سبز تیره، قرمز و نارنجی.

صبحانه‌ای برای مقابله با سرطان

۳ از ۱۹

فولات طبیعی یک ویتامین مهم از گروه B است که ممکن است به محافظت در برابر سرطان‌های روده بزرگ، راست‌روده و پستان کمک کند.

فولات را می‌توان به مقدار فراوان در وعده صبحانه دریافت کرد. غلات صبحانه غنی‌شده و محصولات تهیه‌شده از گندم کامل منابع خوبی از فولات هستند. آب پرتقال، طالبی و توت‌فرنگی نیز از منابع مناسب آن به شمار می‌روند.

غذاهای سرشار از فولات

۴ از ۱۹

از دیگر منابع خوب فولات می‌توان به مارچوبه و تخم‌مرغ اشاره کرد. همچنین فولات در لوبیا، تخمه آفتابگردان و سبزیجات برگ‌سبز مانند اسفناج یا کاهوی رومی یافت می‌شود.

بهترین راه دریافت فولات، مصرف قرص نیست؛ بلکه دریافت مقدار کافی از آن از طریق میوه‌ها، سبزیجات و محصولات غلات غنی‌شده است.

زنانی که باردار هستند یا ممکن است باردار شوند، باید برای اطمینان از دریافت کافی اسیدفولیک از مکمل استفاده کنند تا به پیشگیری از برخی نقایص مادرزادی کمک شود.

کمتر سراغ گوشت‌های فرآوری‌شده بروید

۵ از ۱۹

خوردن گاه‌به‌گاه یک ساندویچ روبن یا هات‌داگ در ورزشگاه احتمالاً به شما آسیب نمی‌زند. اما کاهش مصرف گوشت‌های فرآوری‌شده مانند بولونیا، ژامبون و هات‌داگ می‌تواند به کاهش خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ و سرطان معده کمک کند.

همچنین مصرف گوشت‌هایی که با دود یا نمک نگهداری و فرآوری شده‌اند، میزان مواجهه شما با مواد شیمیایی بالقوه سرطان‌زا را افزایش می‌دهد.

گوجه‌فرنگی؛ ماده غذایی مقابله‌کننده با سرطان

۶ از ۱۹

هنوز مشخص نیست که آیا لیکوپن ــ رنگدانه‌ای که باعث قرمز شدن گوجه‌فرنگی می‌شود ــ عامل این اثر است یا ماده دیگری. اما برخی مطالعات، مصرف گوجه‌فرنگی را با کاهش خطر ابتلا به چندین نوع سرطان، از جمله سرطان پروستات، مرتبط دانسته‌اند.

مطالعات همچنین نشان می‌دهند که محصولات فرآوری‌شده گوجه‌فرنگی مانند آب گوجه‌فرنگی، سس و رب ممکن است ظرفیت مقابله با سرطان را افزایش دهند.

پتانسیل ضدسرطانی چای

۷ از ۱۹

اگرچه شواهد موجود هنوز کامل و قطعی نیستند، چای، به‌ویژه چای سبز، ممکن است خاصیت قابل‌توجهی در مقابله با سرطان داشته باشد.

در مطالعات آزمایشگاهی، چای سبز توانسته است رشد یا شکل‌گیری سرطان را در سلول‌های روده بزرگ، کبد، پستان و پروستات کاهش دهد یا از آن جلوگیری کند. اثرات مشابهی نیز در بافت ریه و پوست مشاهده شده است.

در برخی مطالعات طولانی‌مدت نیز مصرف چای با کاهش خطر ابتلا به سرطان مثانه، معده و پانکراس مرتبط بوده است.

با این حال، پیش از آنکه بتوان چای را به‌عنوان ماده‌ای برای مقابله با سرطان توصیه کرد، به مطالعات بیشتری روی انسان‌ها نیاز است.

انگور و سرطان

۸ از ۱۹

انگور و آب انگور، به‌ویژه انواع قرمز و بنفش، حاوی ماده‌ای به نام رسوراترول هستند. رسوراترول دارای خواص قوی آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی است.

در مطالعات آزمایشگاهی، رسوراترول از نوعی آسیب سلولی که می‌تواند آغازگر فرایند سرطان باشد، جلوگیری کرده است.

با این حال، شواهد کافی وجود ندارد که بتوان گفت خوردن انگور، نوشیدن آب انگور یا شراب (یا مصرف مکمل‌های حاوی آن) می‌تواند از سرطان پیشگیری کند یا آن را درمان کند.

برای کاهش خطر سرطان، مصرف الکل را محدود کنید

۹ از ۱۹

مصرف الکل با ابتلا به سرطان‌های دهان، گلو، حنجره، مری، کبد و پستان ارتباط دارد. الکل همچنین ممکن است خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ و راست‌روده را افزایش دهد.

انجمن سرطان آمریکا توصیه می‌کند که از مصرف الکل خودداری شود.

زنانی که در معرض خطر بالاتر ابتلا به سرطان پستان قرار دارند، بهتر است درباره اینکه با توجه به عوامل خطر شخصی‌شان، آیا مقدار مشخصی از الکل برای آن‌ها بی‌خطر است یا خیر، با پزشک مشورت کنند.

آب و سایر مایعات می‌توانند محافظت‌کننده باشند

۱۰ از ۱۹

آب فقط تشنگی را برطرف نمی‌کند؛ بلکه ممکن است از شما در برابر سرطان مثانه نیز محافظت کند.

کاهش خطر ممکن است به این دلیل باشد که آب، غلظت مواد بالقوه سرطان‌زا را در مثانه رقیق می‌کند. همچنین نوشیدن مایعات بیشتر باعث می‌شود دفعات بیشتری ادرار کنید و در نتیجه، مدت زمانی که این مواد با پوشش داخلی مثانه در تماس هستند کاهش می‌یابد.

لوبیا؛ ماده غذایی قدرتمند

۱۱ از ۱۹

لوبیا آن‌قدر برای سلامت مفید است که تعجبی ندارد بتواند به مقابله با سرطان نیز کمک کند.

لوبیا حاوی چندین فیتوکمیکال (مواد شیمیایی گیاهی) قدرتمند است که ممکن است از سلول‌های بدن در برابر آسیب‌هایی که می‌توانند به سرطان منجر شوند، محافظت کنند.

در مطالعات آزمایشگاهی، این ترکیبات رشد تومورها را کاهش داده و از آزاد شدن موادی توسط تومورها که به سلول‌های مجاور آسیب می‌رسانند، جلوگیری کرده‌اند.

خانواده کلم‌ها در برابر سرطان

۱۲ از ۱۹

سبزیجات کلمی یا چلیپایی شامل بروکلی، گل‌کلم، کلم، کلم بروکسل، بوک‌چوی و کِیل هستند.

این اعضای خانواده کلم برای تهیه غذاهای تفت‌داده‌شده بسیار مناسب‌اند و می‌توانند طعم و تنوع خوبی به سالاد بدهند. اما مهم‌تر از همه، ترکیبات موجود در این سبزیجات ممکن است به بدن در دفاع در برابر سرطان‌هایی مانند سرطان روده بزرگ، پستان، ریه و دهانه رحم کمک کنند.

نتایج تحقیقات آزمایشگاهی امیدوارکننده بوده‌اند، اما مطالعات انجام‌شده روی انسان‌ها نتایج یکسان و قطعی نداشته‌اند.

سبزیجات برگ‌سبز تیره

۱۳ از ۱۹

سبزیجات برگ‌سبز تیره مانند برگ خردل، کاهو، کِیل، کاسنی، اسفناج و برگ چغندر سرشار از فیبر، فولات و کاروتنوئیدها هستند.

این مواد مغذی ممکن است به محافظت در برابر سرطان‌های دهان، حنجره، پانکراس، ریه، پوست و معده کمک کنند.

محافظت با یک ادویه خاص

۱۴ از ۱۹

کورکومین ماده اصلی موجود در ادویه هندی زردچوبه است و می‌تواند ترکیبی بالقوه برای مقابله با سرطان باشد.

مطالعات آزمایشگاهی نشان داده‌اند که کورکومین می‌تواند تبدیل سلول‌های طبیعی به سلول‌های سرطانی، تکثیر و تهاجم سلول‌های سرطانی را در طیف گسترده‌ای از سرطان‌ها مهار کند.

تحقیقات درباره اثرات آن در انسان همچنان ادامه دارد.

روش پخت غذا اهمیت دارد

۱۵ از ۱۹

نحوه پخت گوشت می‌تواند بر میزان خطری که از نظر سرطان ایجاد می‌کند، تأثیر بگذارد.

سرخ کردن، کباب کردن و پختن گوشت با حرارت بسیار بالا باعث تشکیل مواد شیمیایی‌ای می‌شود که ممکن است خطر ابتلا به سرطان را افزایش دهند.

روش‌های دیگری مانند پختن به شکل خورشتی، پخت آهسته و بخارپز کردن ظاهراً مواد شیمیایی کمتری از این نوع ایجاد می‌کنند.

اگر گوشت را به شکل خورشتی می‌پزید، یادتان باشد مقدار زیادی سبزیجات سالم نیز به آن اضافه کنید.

ترکیبی از انواع توت‌ها

۱۶ از ۱۹

توت‌فرنگی و تمشک حاوی یک ماده فیتوشیمیایی به نام اسید الاژیک هستند.

این آنتی‌اکسیدان قدرتمند ممکن است از چند راه مختلف به‌طور هم‌زمان با سرطان مقابله کند؛ از جمله با غیرفعال کردن برخی مواد سرطان‌زا و کاهش سرعت رشد سلول‌های سرطانی.

با این حال، هنوز شواهد کافی وجود ندارد که بتوان گفت این ماده در انسان می‌تواند با سرطان مقابله کند.

بلوبری برای حفظ سلامت

۱۷ از ۱۹

آنتی‌اکسیدان‌های قدرتمند موجود در بلوبری ممکن است فواید گسترده‌ای برای حفظ سلامت داشته باشند و این موضوع می‌تواند شامل کمک به مقابله با سرطان نیز باشد.

آنتی‌اکسیدان‌ها ممکن است با از بین بردن رادیکال‌های آزاد پیش از آنکه بتوانند به سلول‌های بدن آسیب برسانند، به مقابله با سرطان کمک کنند.

با این حال، به تحقیقات بیشتری نیاز است.

برای افزایش مصرف این میوه‌های مفید، می‌توانید بلوبری را به جو دوسر، غلات صبحانه سرد، ماست یا حتی سالاد اضافه کنید.

قند را کنار بگذارید

۱۸ از ۱۹

قند ممکن است مستقیماً باعث سرطان نشود، اما می‌تواند جایگزین مواد غذایی دیگری شود که سرشار از مواد مغذی و محافظت‌کننده در برابر سرطان هستند.

همچنین قند میزان کالری دریافتی را افزایش می‌دهد و به اضافه‌وزن و چاقی کمک می‌کند. اضافه‌وزن نیز یکی از عوامل خطر ابتلا به سرطان است.

میوه‌ها می‌توانند جایگزین شیرین مناسبی باشند که در کنار طعم شیرین، مجموعه‌ای غنی از ویتامین‌ها و مواد مغذی را نیز در اختیار بدن قرار می‌دهند.

به مکمل‌ها تکیه نکنید

۱۹ از ۱۹

ویتامین‌ها ممکن است به محافظت در برابر سرطان کمک کنند، اما بهترین حالت زمانی است که آن‌ها را به‌طور طبیعی از مواد غذایی دریافت کنید.

هم انجمن سرطان آمریکا و هم مؤسسه آمریکایی تحقیقات سرطان تأکید می‌کنند که دریافت مواد مغذی مقابله‌کننده با سرطان از غذاهایی مانند آجیل، میوه‌ها و سبزیجات برگ‌سبز بسیار بهتر از دریافت آن‌ها از طریق مکمل‌هاست.

داشتن یک رژیم غذایی سالم، بهترین انتخاب است.

نوشته بهترین مواد غذایی برای مقابله با سرطان اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

نقطه اشتراک

بعد از آب، قهوه و چای محبوب‌ترین نوشیدنی‌های جهان هستند. هر دو حاوی ترکیباتی هستند که می‌توانند برای سلامتی مفید باشند. علاوه بر این، نوشیدن چای یا قهوه اغلب فرصتی برای دور هم بودن و گفت‌وگو با دوستان فراهم می‌کند که خود نیز می‌تواند تأثیر مثبتی بر سلامت جسم و روان داشته باشد.

آشنایی با قهوه

دانه‌های قهوه روی درختان گل‌داری رشد می‌کنند که در بیش از ۵۰ کشور جهان کشت می‌شوند. این دانه‌ها پس از برداشت، برشته و آسیاب می‌شوند و سپس بسته به فرهنگ و روش تهیه، به صورت دم‌آوری، چکه‌ای، اسپرسو یا خیساندن در آب داغ، به قهوه تبدیل می‌شوند.

آشنایی با چای

بیش از دوسوم مردم جهان چای می‌نوشند. این نوشیدنی از برگ‌های گیاهی به نام کاملیا سیننسیس (Camellia sinensis) تهیه می‌شود. معمولاً برگ‌های چای را چند دقیقه در آب داغ دم می‌کنند و سپس آن را به صورت گرم یا سرد (با یخ) می‌نوشند.

تفاوت چای سبز، اولانگ و سیاه چیست؟

برای تهیه چای، برگ‌ها ابتدا خشک و خرد می‌شوند تا روغن‌های طبیعی آن‌ها آزاد شود. سپس بسته به نوع چای، ممکن است مدتی در معرض هوا قرار گیرند. این فرایند که معمولاً «تخمیر» یا به‌طور دقیق‌تر «اکسیداسیون» نامیده می‌شود، باعث تغییر رنگ برگ‌ها به قهوه‌ای و ایجاد طعم‌های متفاوت می‌شود.

هرچه مدت اکسیداسیون بیشتر باشد، میزان کافئین نیز معمولاً بیشتر است. چای سبز تقریباً هیچ مرحله اکسیداسیونی را طی نمی‌کند و به همین دلیل کافئین کمتری دارد. چای اولانگ تا حدی اکسید می‌شود و چای سیاه بیشترین میزان اکسیداسیون را تجربه می‌کند.

رادیکال‌های آزاد

رادیکال‌های آزاد مولکول‌هایی هستند که می‌توانند به سلول‌های بدن آسیب برسانند و زمینه‌ساز بیماری‌های مختلف شوند. بدن هنگام تبدیل غذا به انرژی یا در اثر تابش نور خورشید این مولکول‌ها را تولید می‌کند و برخی از آن‌ها نیز از طریق غذا و نوشیدنی وارد بدن می‌شوند.

چای و قهوه سرشار از آنتی‌اکسیدان هستند؛ موادی که به خنثی کردن رادیکال‌های آزاد و محافظت از سلول‌های بدن کمک می‌کنند.

دیابت نوع ۲

مصرف منظم چای و قهوه با کاهش خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ ارتباط دارد. این بیماری بر نحوه استفاده بدن از قند خون (گلوکز) برای تولید انرژی تأثیر می‌گذارد.

قهوه حاوی آنتی‌اکسیدان‌هایی است که می‌توانند به ثابت نگه داشتن سطح قند خون کمک کنند. آنتی‌اکسیدان‌های موجود در چای نیز ممکن است توانایی بدن در پردازش و استفاده از قند خون را بهبود بخشند.

بیماری پارکینسون

برخی پژوهش‌ها نشان می‌دهند که قهوه و چای ممکن است در کاهش خطر ابتلا به بیماری پارکینسون مؤثر باشند. این بیماری سلول‌های عصبی مغز را درگیر می‌کند و باعث اختلال در حرکت می‌شود.

برخی مطالعات نشان داده‌اند که کافئین می‌تواند علائم اولیه پارکینسون را کاهش دهد، در حالی که تحقیقات دیگر حاکی از آن است که نوشیدن چای و قهوه ممکن است از مغز در برابر بروز این بیماری محافظت کند.

بیماری‌های قلبی

در گذشته تصور می‌شد افراد مبتلا به بیماری‌های قلبی باید مصرف چای و قهوه را به دلیل کافئین محدود کنند، اما پژوهش‌های جدید نتایج متفاوتی را نشان داده‌اند.

در یکی از مطالعات، افرادی که روزانه ۳ تا ۵ فنجان قهوه می‌نوشیدند، کمتر دچار رسوب کلسیم در رگ‌های تغذیه‌کننده قلب شدند. این موضوع می‌تواند با کاهش خطر بیماری‌های قلبی مرتبط باشد.

بیماری‌های کبد

به نظر می‌رسد کبد نیز از مصرف قهوه سود می‌برد. نوشیدن روزانه سه فنجان یا بیشتر قهوه ممکن است خطر ابتلا به بیماری مزمن کبد، سیروز و سرطان کبد را کاهش دهد و حتی برای افراد مبتلا به این بیماری‌ها نیز مفید باشد.

قهوه بیش از ۱۰۰ ترکیب شیمیایی مختلف دارد و پژوهشگران همچنان در حال بررسی نقش این ترکیبات و نحوه همکاری آن‌ها در محافظت از کبد هستند.

سکته مغزی

سکته مغزی زمانی رخ می‌دهد که جریان خون به بخشی از مغز قطع شود. نوشیدن روزانه یک فنجان چای یا قهوه ممکن است خطر بروز سکته را کاهش دهد.

این اثر احتمالاً به دلیل کاهش التهاب، کمک به کنترل قند خون و نیز نقش چای سیاه در کاهش فشار خون است؛ عواملی که همگی می‌توانند خطر سکته مغزی را کمتر کنند.

سرطان

مطالعات نشان می‌دهد که قهوه و چای سبز ممکن است در کاهش خطر ابتلا به سرطان پستان و سرطان پروستات نقش داشته باشند. همچنین انواع مختلف چای ممکن است از بدن در برابر برخی سرطان‌های معده و تخمدان محافظت کنند.

پژوهشگران معتقدند آنتی‌اکسیدان‌های موجود در چای، به‌ویژه گروهی به نام پلی‌فنول‌ها، در این اثر محافظتی نقش مهمی دارند.

بیماری آلزایمر

آلزایمر بیماری‌ای است که سلول‌های عصبی مغز را تخریب می‌کند و موجب اختلال حافظه، تغییر در تفکر و رفتار می‌شود.

قهوه حاوی آنتی‌اکسیدان‌هایی است که ممکن است از سلول‌های عصبی محافظت کنند. همچنین چای سبز دارای ترکیباتی است که احتمالاً از تشکیل تجمعات پروتئینی مرتبط با این بیماری جلوگیری می‌کنند.

سنگ کیسه صفرا

سنگ‌های صفراوی توده‌های کوچکی از کلسترول و سایر مواد هستند که در کیسه صفرا تشکیل می‌شوند. این سنگ‌ها در صورت درمان نشدن می‌توانند درد شدید و مشکلات جدی ایجاد کنند.

قهوه ممکن است خطر تشکیل سنگ صفرا را کاهش دهد، زیرا باعث بهبود جریان صفرا شده و احتمال کریستالی شدن کلسترول را کمتر می‌کند.

کاهش وزن

اگر به جای نوشیدنی‌های شیرین، قهوه یا چای کم‌کالری بنوشید، ممکن است کاهش وزن برایتان آسان‌تر شود. این نوشیدنی‌ها با وجود کالری بسیار کم، احساس نشاط و انرژی ایجاد می‌کنند.

البته این مزایا زمانی حفظ می‌شوند که مقدار زیادی شکر، خامه یا افزودنی‌های پرکالری به آن‌ها اضافه نکنید.

در مصرف زیاده‌روی نکنید

با وجود فواید فراوان، مصرف بیش از حد کافئین می‌تواند باعث اضطراب، تحریک‌پذیری و اختلال در خواب شود. همچنین ممکن است توانایی بدن در حفظ کلسیم را کاهش دهد که در بلندمدت خطر شکستگی استخوان را افزایش می‌دهد.

اگر درباره مقدار مناسب مصرف کافئین برای شرایط خود تردید دارید، بهتر است با پزشک مشورت کنید.

نوشته فواید قهوه و چای برای سلامتی اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

۱. تفاوت دمنوش‌های گیاهی با چای چیست؟

چای واقعی، چه سیاه، سبز، سفید یا اولانگ و چه به صورت گرم یا سرد، همگی از گیاه چای (Camellia sinensis) تهیه می‌شوند.

اما دمنوش‌های گیاهی از خیساندن گل‌ها، برگ‌ها، دانه‌ها، ریشه‌ها یا ادویه‌های مختلف در آب داغ به دست می‌آیند.

ویژگی‌های مهم دمنوش‌های گیاهی:

• اغلب فاقد کافئین هستند.
• می‌توان از بسته‌های آماده یا گیاهان خشک‌شده فله‌ای تهیه کرد.
• در زبان تخصصی به آن‌ها تیزان (Tisane) نیز گفته می‌شود.

۲. رویبوس (Rooibos)

این دمنوش از گیاهی بومی آفریقای جنوبی تهیه می‌شود و در آن کشور به نام «چای بوته قرمز» (Redbush Tea) شناخته می‌شود.

مزایای احتمالی:

• فاقد کافئین است.
• سرشار از آنتی‌اکسیدان‌هاست.
• برخی مطالعات حیوانی نشان داده‌اند که ممکن است:
  • سیستم ایمنی را تقویت کند.
  • در پیشگیری از برخی سرطان‌ها نقش داشته باشد.
  • برای سلامت قلب مفید باشد.
  • به کنترل دیابت کمک کند.

هشدار:

اگر به سرطان‌های حساس به هورمون مبتلا هستید یا تحت شیمی‌درمانی قرار دارید، پیش از مصرف منظم با پزشک مشورت کنید.

۳. بابونه (Chamomile)

بابونه قرن‌هاست که در طب سنتی برای درمان مشکلات مختلف استفاده می‌شود.

کاربردهای رایج:

• ناراحتی معده
• نفخ
• اسهال
• بی‌خوابی
• اضطراب

برخی تحقیقات نشان می‌دهند که بابونه ممکن است در کاهش علائم اختلال اضطراب فراگیر مؤثر باشد، اما برای بسیاری از ادعاهای دیگر شواهد علمی کافی وجود ندارد.

هشدار:

• اگر به گیاهان خانواده ابروسیا (مانند راگوید) حساسیت دارید، از مصرف آن خودداری کنید.
• ممکن است با داروهای رقیق‌کننده خون مانند وارفارین تداخل داشته باشد.

۴. گل نسترن (Rose Hip)

این دمنوش از میوه یا غلاف دانه‌های نوعی رز وحشی تهیه می‌شود.

مزایای احتمالی:

• منبع خوبی از ویتامین C است.
• دارای خواص آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی است.
• برخی شواهد نشان می‌دهند که ممکن است درد ناشی از آرتروز را کاهش دهد.

عوارض احتمالی:

• واکنش‌های آلرژیک
• ناراحتی معده در برخی افراد

۵. نعناع فلفلی (Peppermint)

افراد زیادی برای موارد زیر به سراغ نعناع فلفلی می‌روند:

• ناراحتی معده
• سردرد
• سندرم روده تحریک‌پذیر (IBS)
• مشکلات تنفسی

اگرچه قرن‌ها به‌عنوان داروی گیاهی استفاده شده است، اما شواهد علمی کافی برای تأیید بسیاری از این کاربردها وجود ندارد.

نکته:

مصرف دمنوش نعناع معمولاً بی‌خطر است و بسیاری از افراد صرفاً به دلیل طعم خنک و دلپذیر آن از آن لذت می‌برند.

۶. زنجبیل (Ginger)

دمنوش زنجبیل از ریشه این گیاه گرمسیری تهیه می‌شود.

بیشترین کاربرد:

• کاهش تهوع
• درمان ناراحتی‌های معده

سایر کاربردهای احتمالی:

• افزایش اشتها
• کاهش درد آرتروز
• کمک به بهبود سرماخوردگی

اگرچه تأثیر زنجبیل بر تهوع در برخی مطالعات تأیید شده، اما درباره سایر فواید آن هنوز شواهد کافی وجود ندارد.

هشدار:

زنان باردار بهتر است پیش از مصرف منظم با پزشک مشورت کنند.

۷. بادرنجبویه (Lemon Balm)

در طب سنتی، بادرنجبویه برای موارد زیر توصیه می‌شود:

• اضطراب
• بی‌خوابی
• تقویت حافظه

برخی مطالعات از این کاربردها حمایت می‌کنند، اما هنوز تحقیقات بیشتری لازم است.

عوارض احتمالی:

• تهوع
• درد یا ناراحتی شکم

مصرف طولانی‌مدت یا بیش از حد توصیه نمی‌شود.

۸. خار مریم و قاصدک

قاصدک (Dandelion)

بسیاری از افراد از دمنوش قاصدک برای مشکلات کبد و کیسه صفرا استفاده می‌کنند.

اگر به این گیاه حساسیت نداشته باشید، مصرف آن معمولاً بی‌خطر است؛ اما مطالعات علمی هنوز اثربخشی آن را تأیید نکرده‌اند.

خار مریم (Milk Thistle)

ماده مؤثر اصلی آن سیلیمارین (Silymarin) نام دارد.

برخی تحقیقات نشان داده‌اند که ممکن است به کاهش علائم هپاتیت C کمک کند.

به‌طور کلی برای اکثر افراد بی‌خطر در نظر گرفته می‌شود.

۹. چای ترش (Hibiscus)

این گل که منشأ آن مصر باستان است، دمنوشی قرمز رنگ و سرشار از آنتی‌اکسیدان تولید می‌کند.

فواید احتمالی:

• کمک به کاهش فشار خون
• احتمال تأثیر مثبت بر کاهش کلسترول

اگرچه نتایج امیدوارکننده‌اند، اما هنوز به مطالعات بیشتری نیاز است.

مصرف متعادل آن معمولاً بی‌خطر محسوب می‌شود.

۱۰. اکیناسه (Echinacea)

اکیناسه که به نام «گل مخروطی» نیز شناخته می‌شود، یکی از معروف‌ترین گیاهان مورد استفاده برای پیشگیری یا درمان سرماخوردگی است.

واقعیت علمی:

تحقیقات تاکنون نتوانسته‌اند تأثیر قطعی آن بر درمان سرماخوردگی را اثبات کنند.

با این حال، به نظر می‌رسد بتواند فعالیت سیستم ایمنی را افزایش دهد و پژوهشگران در حال بررسی نقش آن در درمان آنفلوانزا هستند.

هشدار:

مصرف آن در موارد زیر توصیه نمی‌شود:

• بارداری
• آسم
• آلرژی‌های شدید

همچنین ممکن است با برخی داروها تداخل داشته باشد.

۱۱. مریم‌گلی (Sage)

از گذشته تاکنون از مریم‌گلی برای درمان موارد زیر استفاده شده است:

• مشکلات گوارشی
• گلودرد
• افسردگی
• اختلالات حافظه

اما تاکنون تحقیقات کافی و باکیفیتی برای اثبات این فواید انجام نشده است.

هشدار:

برخی گونه‌های مریم‌گلی حاوی ماده‌ای به نام توجون (Thujone) هستند که می‌تواند بر سیستم عصبی اثر بگذارد.

۱۲. گل ساعتی (Passionflower)

برخی افراد معتقدند گل ساعتی:

• اضطراب را کاهش می‌دهد.
• کیفیت خواب را بهبود می‌بخشد.

برخی مطالعات نیز از این ادعاها حمایت کرده‌اند.

هشدار:

در دوران بارداری نباید مصرف شود.

همچنین ممکن است با داروهایی مانند:

• پنتوباربیتال
• بنزودیازپین‌ها

تداخل داشته باشد.

عوارض احتمالی:

• خواب‌آلودگی
• سرگیجه
• گیجی

۱۳. زردچوبه (Turmeric)

زردچوبه از ریشه گیاهی هم‌خانواده زنجبیل به دست می‌آید.

در طب سنتی برای:

• کاهش نفخ
• درمان سنگ کلیه

استفاده شده است، اما شواهد علمی کافی برای این کاربردها وجود ندارد.

نتایج تحقیقات:

مطالعات حیوانی نشان داده‌اند که زردچوبه ممکن است:

• التهاب را کاهش دهد.
• به پیشگیری از سرطان کمک کند.

اما هنوز باید در مطالعات انسانی بررسی شود.

هشدار:

در صورت دریافت شیمی‌درمانی، مصرف زردچوبه ممکن است در روند درمان اختلال ایجاد کند.

۱۴. سنبل‌الطیب (Valerian)

سنبل‌الطیب گیاهی است که اغلب برای موارد زیر استفاده می‌شود:

• علائم یائسگی
• بی‌خوابی
• اضطراب
• افسردگی

اگرچه تحقیقات محدودی درباره آن انجام شده، برخی مطالعات نشان می‌دهند که ممکن است به بهبود خواب کمک کند.

هشدار:

مصرف کوتاه‌مدت آن معمولاً ایمن است، اما به دلیل اثر آرام‌بخش:

• نباید همراه الکل مصرف شود.
• نباید همراه داروهای خواب‌آور یا آرام‌بخش مصرف شود.

۱۵. کاوا (Kava)

کاوا گیاهی از خانواده فلفل و بومی جزایر جنوب اقیانوس آرام است.

این گیاه اغلب به عنوان درمانی برای اضطراب معرفی می‌شود.

یافته‌های علمی:

برخی پژوهش‌ها نشان داده‌اند که می‌تواند تا حدی به کاهش اضطراب کمک کند.

اما یک نگرانی جدی وجود دارد:

تحقیقات ارتباط میان مصرف کاوا و آسیب شدید کبدی را نشان داده‌اند.

عوارض مصرف طولانی‌مدت:

• زرد شدن پوست
• خشکی پوست
• پوسته‌پوسته شدن پوست

به دلیل نگرانی‌های ایمنی، سازمان غذا و دارو درباره خطرات این گیاه هشدار داده است و برخی کشورها تلاش کرده‌اند عرضه آن را محدود یا متوقف کنند.

جمع‌بندی

دمنوش‌های گیاهی می‌توانند نوشیدنی‌هایی خوش‌طعم و در برخی موارد مفید برای سلامت باشند، اما «طبیعی بودن» به معنای «بی‌خطر بودن» نیست. بسیاری از دمنوش‌ها ممکن است با داروها تداخل داشته باشند یا برای برخی بیماری‌ها و شرایط خاص مناسب نباشند. همچنین برای بسیاری از فوایدی که به آن‌ها نسبت داده می‌شود، هنوز شواهد علمی کافی وجود ندارد.

بنابراین اگر باردار هستید، بیماری زمینه‌ای دارید یا داروی خاصی مصرف می‌کنید، پیش از مصرف منظم هر نوع دمنوش گیاهی با پزشک یا داروساز مشورت کنید.

نوشته همه چیز درباره دمنوش‌های گیاهی اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

آرتریت روماتوئید (RA) می‌تواند منجر به یک وضعیت متابولیکی به نام کاشکسی روماتوئید یا تحلیل رفتن عضلات شود. این نوع کاشکسی زمانی اتفاق می‌افتد که بدن شما توده عضلانی خود را از دست می‌دهد و توده چربی را حفظ می‌کند. بدن شما به دلیل التهاب مزمن و عدم فعالیت بدنی ناشی از آرتریت روماتوئید، این بیماری را ایجاد می‌کند. کاشکسی روماتوئید در افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید شایع است. کارشناسان معتقدند که ممکن است حدود دو سوم افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید را تحت تأثیر قرار دهد.

کاشکسی کلاسیک به کاهش شدید وزن در زمانی که تلاشی نمی‌کنید و همچنین از دست دادن عضلات اشاره دارد. این حالت می‌تواند در بسیاری از بیماری‌های دیگر از جمله سرطان، نارسایی مزمن قلب، نارسایی مزمن کلیه، بیماری انسدادی مزمن ریوی (COPD)، ایدز و به ندرت در آرتریت روماتوئید (RA) نیز رخ دهد.

افراد مبتلا به کاشکسی معمولاً لاغر هستند و ممکن است ضعیف به نظر برسند. اما وقتی به آرتریت روماتوئید مبتلا هستید، التهاب مداوم که منجر به از دست دادن عضلات می‌شود، می‌تواند باعث شود که در عوض اضافه وزن داشته باشید.

از آنجایی که کاشکسی ناشی از آرتریت روماتوئید (RA) ظاهری متفاوت از سایر بیماری‌ها دارد، متخصصان این نوع خاص را کاشکسی روماتوئید می‌نامند.

علائم کاشکسی روماتوئید چیست؟

علائم آرتریت روماتوئید شما ممکن است بدتر شود. همچنین ممکن است متوجه ضعف عضلانی شوید و انجام کارهای روزمره برایتان دشوارتر شود. پزشک ممکن است به شما بگوید که موارد زیر را دارید:

مصرف انرژی در حالت استراحت (REE) بالاتر. این انرژی یا کالری است که شما در طول ۲۴ ساعت بدون فعالیت مصرف می‌کنید.

کاتابولیسم سریع‌تر پروتئین در کل بدن. این بدان معناست که بدن شما پروتئین را سریع‌تر از قبل به اسیدهای آمینه تجزیه می‌کند.

سطوح بالاتر سیتوکین‌های التهابی (پروتئین‌ها)، که بخشی از پاسخ ایمنی شما هستند. فاکتور نکروز تومور آلفا نه تنها باعث التهاب می‌شود، بلکه به هماهنگی این فرآیند نیز کمک می‌کند. اینترلوکین-۱بتا نیز در کنترل التهاب نقش دارد و می‌تواند آسیب مفصلی را در صورت ابتلا به بیماری مانند آرتریت روماتوئید بدتر کند.

سارکوپنی. این سندرم منجر به از دست دادن توده عضلانی اسکلتی و قدرت می‌شود. این سندرم شما را بیشتر در معرض خطر کیفیت پایین زندگی، ناتوانی جسمی و مرگ قرار می‌دهد. کاشکسی روماتوئید ممکن است توضیح دهد که چرا بسیاری از افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید دچار سارکوپنی هستند.

چه چیزی باعث کاشکسی روماتوئید می‌شود؟

متخصصان علل دقیق کاشکسی روماتوئید را نمی‌دانند. اما معتقدند که عوامل زیادی ممکن است منجر به این بیماری شوند. این عوامل شامل موارد زیر در بدن شما می‌شود:

• سیتوکین‌ها
• مصرف انرژی
• متابولیسم پروتئین
• سطح فعالیت بدنی
• هورمون‌ها

علاوه بر این، با ابتلا به آرتریت روماتوئید، به دلیل درد و سفتی مفاصل و تغییرات متابولیکی که منجر به از دست دادن عضلات و قدرت می‌شود، تمایلی به فعالیت زیاد ندارید.

پزشکان چگونه کاشکسی روماتوئید را تشخیص می‌دهند؟

تیم پزشکی شما ترکیب بدن شما را ارزیابی می‌کند تا تشخیص دهد که آیا شما دچار کاشکسی هستید یا خیر. آنها توده عضلانی و توده چربی شما را اندازه‌گیری می‌کنند. برای انجام این کار، معمولاً از موارد زیر استفاده می‌کنند:

آنالیز امپدانس زیستی (BIA). این ابزار می‌تواند به اندازه‌گیری توده بدون چربی بدن شما کمک کند. این اصطلاح عمدتاً به توده عضلانی بدن شما اشاره دارد.

جذب سنجی اشعه ایکس با انرژی دوگانه (DEXA). با DEXA، پزشک شما می‌تواند توده بدون چربی بدن (LBM) شما را که شامل اندام‌ها، پوست، استخوان و توده عضلانی می‌شود، پیدا کند.

آنها همچنین ممکن است از آزمایش‌های تصویربرداری مانند سی‌تی‌اسکن و ام‌آر‌آی استفاده کنند. و اندازه‌گیری‌های اولیه‌ای مانند قد، وزن و شاخص توده بدنی (BMI) شما را انجام می‌دهند. ممکن است این موارد را با نام اندازه‌گیری‌های آنتروپومتریک بشنوید.

فهرست واحدی از عوامل برای تشخیص کاشکسی روماتوئید وجود ندارد. پزشکان مختلف از معیارهای جداگانه‌ای برای تعیین ابتلای شما به این بیماری استفاده می‌کنند.

اما به طور کلی، برای اینکه پزشک شما بتواند کاشکسی روماتوئید را در شما تشخیص دهد، باید موارد زیر را در شما تشخیص دهد:

• مبتلا به آرتریت روماتوئید (RA) باشید
• یا وزن بدنشان ثابت مانده یا افزایش یافته است
• شاخص توده بدون چربی زیر صدک دهم و شاخص توده چربی بالای صدک بیست و پنجم داشته باشید.

پزشک شما همچنین ممکن است متوجه شود که شما مبتلا به پیش کاشکسی هستید. اگر پزشک شما را مبتلا به پیش کاشکسی تشخیص دهد، به این معنی است که شما هر چهار ویژگی این بیماری را نشان داده‌اید:

• یک بیماری مزمن زمینه‌ای
• کاهش وزن بدون هیچ تلاشی — کاهش ۵٪ یا کمتر از وزن بدن در طول ۶ ماه گذشته
• التهاب مزمن یا مکرر
• علائم کاهش اشتها یا بی‌اشتهایی

پزشکان چگونه کاشکسی روماتوئید را درمان می‌کنند؟

درمان مناسب آرتریت روماتوئید ممکن است به التهاب کمک کند، اما معمولاً هیچ اثر مفیدی بر کاشکسی روماتوئید ندارد. حتی اگر شدت بیماری آرتریت روماتوئید شما کاهش یابد و التهاب مفاصل شما بهتر شود، کاشکسی روماتوئید ممکن است ادامه یابد یا بدتر شود.

پزشکان معتقدند که کاشکسی ممکن است منجر به افزایش خطر مرگ شود. برای جلوگیری از این امر، اقدام زودهنگام مهم است.

هیچ درمان استانداردی برای کاشکسی روماتوئید وجود ندارد. اما متخصصان معتقدند که ورزش بهترین راه برای مبارزه با این بیماری است. مهم است که ترکیبی از تمرینات تقویت عضلات اسکلتی و ورزش هوازی را در برنامه خود بگنجانید. پزشک شما یک برنامه ورزشی خاص با توجه به سلامت کلی، وضعیت بیماری و نگرانی‌های ایمنی شما ایجاد خواهد کرد.

پزشک شما همچنین ممکن است رژیم غذایی شما را برای کمک به کاشکسی روماتوئید تنظیم کند. متخصصان رژیم غذایی مدیترانه‌ای را در کنار مکمل‌های امگا ۳، ویتامین D و آنتی‌اکسیدان پیشنهاد می‌کنند.

نوشته کاشکسی روماتوئید چیست؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

چای یکی از نوشیدنی‌های رایج در سراسر جهان است. این نوشیدنی باعث تأمین آب بدن می‌شود و انواع و طعم‌های متنوعی دارد. چای در بسیاری از فرهنگ‌ها جایگاه مهمی دارد و به دلیل نداشتن کالری، گزینه‌ای مناسب برای رژیم‌های کم‌کالری محسوب می‌شود.

میزان کافئین موجود در چای بسته به نوع آن متفاوت است، اما به طور کلی چای کافئین بسیار کمتری نسبت به قهوه دارد. یک فنجان ۸ اونسی قهوه سیاه حدود ۹۶ میلی‌گرم کافئین دارد، در حالی که همان مقدار چای سیاه دم‌کرده حاوی حدود ۴۷ میلی‌گرم کافئین و چای سبز تنها حدود ۲۸ میلی‌گرم کافئین است. دمنوش‌های گیاهی پرطرفداری مانند زنجبیل یا نعناع معمولاً فاقد کافئین هستند.

مصرف چای همچنین با کاهش خطر ابتلا به بسیاری از بیماری‌ها و اختلالات، از جمله مشکلات شناختی، بیماری‌های قلبی، سکته مغزی، دیابت و موارد دیگر مرتبط دانسته شده است.

با این حال، چای حاوی مواد مغذی و املاحی است که ممکن است کمتر مورد توجه قرار گرفته باشند و هر یک می‌توانند به جنبه‌های مختلف سلامت بدن کمک کنند. در ادامه به نکات مهم در این زمینه پرداخته می‌شود.

اطلاعات تغذیه‌ای

اطلاعات تغذیه‌ای یک فنجان چای دم‌کرده با آب لوله‌کشی به شرح زیر است:

• کالری: ۲
• چربی: ۰ گرم
• کلسترول: ۰ میلی‌گرم
• سدیم: ۷ میلی‌گرم
• کربوهیدرات کل: ۱ گرم
• قندها: ۰ گرم
• پروتئین: ۰ گرم

مواد مغذی و املاح مهم موجود در بسیاری از انواع چای عبارت‌اند از:

• فلاونوئیدها
• کاتچین‌ها
• پلی‌فنول‌ها
• پتاسیم
• فسفر
• منیزیم
• مس
• روی
• کلسیم
• فلوراید

با این حال، باید توجه داشت که بسیاری از این املاح تنها در مقادیر بسیار کم (Trace amounts) در چای وجود دارند. همچنین فرآیند خشک‌کردن برگ چای و جوشاندن آن در هنگام دم‌کردن، موجب کاهش بخش قابل توجهی از مواد مغذی موجود می‌شود.

فواید بالقوه چای برای سلامت

چای علاوه بر تأمین آب بدن و طعم مطلوب، می‌تواند به‌عنوان جایگزینی مناسب برای آب مورد استفاده قرار گیرد. مواد مغذی و املاح موجود در چای ممکن است به بهبود سلامت کلی بدن کمک کنند.

اگرچه مصرف چای به‌تنهایی درمان یا راه‌حل قطعی هیچ بیماری‌ای نیست، اما می‌توان آن را به‌راحتی در یک رژیم غذایی سالم گنجاند. برخی از مهم‌ترین فواید بالقوه چای عبارت‌اند از:

کاهش کلسترول

چای سیاه حاوی ترکیبات آنتی‌اکسیدانی مانند تیافلاوین‌ها و تیاروبیگین‌ها است که اثرات مفیدی بر سلامت بدن دارند. یک مطالعه نشان داده است که مصرف این ترکیبات می‌تواند به کاهش هایپرکلسترولمی (افزایش کلسترول خون) کمک کند.

کاهش خطر هایپرگلیسمی

همان مطالعه نشان داده است که تیافلاوین‌ها و تیاروبیگین‌های موجود در چای سیاه می‌توانند خطر ابتلا به هایپرگلیسمی یا افزایش قند خون را نیز کاهش دهند.

کاهش خطر ابتلا به سرطان

چای سبز و چای سیاه حاوی مقادیر قابل توجهی پلی‌فنول هستند. پلی‌فنول‌ها ریزمغذی‌هایی با منشأ گیاهی‌اند که با تنظیم سالم رشد و بقای سلول‌های سرطانی ارتباط دارند و می‌توانند خطر بروز برخی انواع سرطان را کاهش دهند.

بهبود کیفیت خواب و کاهش خطر افسردگی

برخی از انواع چای، به‌ویژه چای بابونه، برای ایجاد آرامش و کمک به خواب بهتر در پایان روز مصرف می‌شوند. مطالعات نشان داده‌اند که چای بابونه می‌تواند به بهبود کیفیت خواب و کاهش علائم افسردگی در زنان پس از زایمان کمک کند.

افزایش تمرکز و هوشیاری

اگرچه برای درک دقیق اثر کافئین بر عملکرد شناختی به پژوهش‌های بیشتری نیاز است، برخی مطالعات نشان داده‌اند که مصرف منظم و کم‌مقدار کافئین موجود در برخی چای‌ها می‌تواند به بهبود تمرکز و افزایش سطح هوشیاری کمک کند.

خطرات بالقوه مصرف چای

به طور کلی، مصرف چای خطرات زیادی برای سلامت ندارد. با این حال، از آنجا که برخی انواع چای مانند چای سیاه و چای سبز حاوی مقادیر قابل توجهی کافئین هستند، توجه به چند نکته ضروری است.

مصرف بیش از حد کافئین

مصرف بیش از اندازه کافئین ممکن است باعث بروز علائمی مانند افزایش ضربان قلب، لرزش عضلات، سردرد، عصبی‌بودن، اضطراب و بی‌خوابی شود. البته این علائم بیشتر در اثر مصرف زیاد قهوه مشاهده می‌شوند، زیرا میزان کافئین قهوه به‌مراتب بیشتر از حتی قوی‌ترین انواع چای است.

به‌جز مصرف بیش از حد کافئین، خطر قابل توجه دیگری در ارتباط با نوشیدن چای گزارش نشده است. نوشیدن یک فنجان چای می‌تواند به تأمین آب بدن و دریافت مقادیر اندکی از املاح و ریزمغذی‌های مفید کمک کند.

نوشته آیا نوشیدن چای فوایدی برای سلامت دارد؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.