اگر آسم، بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD) یا سایر مشکلات ریوی دارید ، پزشک احتمالاً در هر معاینه، تنفس شما را بررسی خواهد کرد. COPD یا بیماری انسدادی مزمن ریه به این معنی است که شما به یکی از سه بیماری ریوی زیر مبتلا هستید که تنفس را دشوارتر کرده و با گذشت زمان بدتر می‌شود:

• برونشیت مزمن
• آمفیزم
• آسم انسدادی مزمن

آزمایش تنفس در مطب معمولاً به این معنی است که شما در دستگاهی می‌دمید که میزان هوایی را که ریه‌های شما می‌توانند وارد کنند و سرعت و قدرت بازدم آن را اندازه‌گیری می‌کند. این اعداد به پزشک شما می‌گویند که آیا مجاری هوایی اصلی در ریه‌های شما سالم هستند یا خیر.

برخی از پزشکان، پایش خانگی را نیز پیشنهاد می‌کنند، زیرا می‌تواند به شما در پیگیری بهتر سلامتتان کمک کند. وسیله‌ای به نام پیک فلومتر به شما این امکان را می‌دهد. آن را در دست خود نگه می‌دارید و تا جایی که می‌توانید محکم در آن فوت می‌کنید تا حداکثر میزان جریان هوایی که می‌توانید تولید کنید را اندازه‌گیری کنید.

حدود ۶۰۰ لیتر در دقیقه برای یک مرد معمولی و ۳۷۰ لیتر در دقیقه برای یک زن معمولی طبیعی است. اما هر مورد متفاوت است، بنابراین با پزشک خود در مورد اینکه آیا آزمایش خانگی برای شما مناسب است یا خیر و اینکه اعداد شما باید چقدر باشند، صحبت کنید.

چه کاری انجام می‌دهد؟

هم کودکان و هم بزرگسالان می‌توانند از دستگاه اندازه‌گیری حداکثر جریان خون استفاده کنند. این دستگاه می‌تواند به شما در موارد زیر کمک کند:

• پیگیری کنید که وضعیت شما چقدر تحت کنترل است
• قضاوت کنید که درمان شما چقدر کمک می‌کند
• قبل از وقوع، متوجه شعله‌ور شدن آتش‌سوزی شوید تا بتوانید برای جلوگیری از آن اقدام کنید
• به شما کمک می‌کند تصمیم بگیرید که آیا نیاز به تماس با پزشک یا مراجعه به اورژانس دارید یا خیر

همچنین ممکن است در موارد زیر به آزمایش خانگی نیاز داشته باشید:

• بیماری شما باعث می‌شود شب‌ها از خواب بیدار شوید.
• علائم شما در طول روز بدتر می‌شود.
• سرماخوردگی ، آنفولانزا یا هر بیماری دیگری که تنفس شما را مختل می‌کند، دارید .
• شما باید از اسپری استنشاقی اضطراری خود استفاده کنید .

نحوه استفاده از آن

می‌توانید این دستگاه را بدون نسخه از داروخانه تهیه کنید. انواع مختلفی دارد، اما تقریباً به یک شکل کار می‌کنند: شما با تمام قدرت و سرعت ممکن در دهانه دستگاه فوت می‌کنید و دستگاه عددی را به شما می‌دهد که نشان می‌دهد ریه‌های شما چقدر خوب کار می‌کنند.

پزشک شما می‌تواند در انتخاب دستگاه سنجش قند خون مناسب به شما کمک کند. پزشک یا پرستار شما همچنین می‌توانند مطمئن شوند که شما نحوه استفاده از دستگاه را یاد گرفته‌اید. وقتی این کار را انجام دادید، با تعیین بهترین عدد شخصی خود شروع خواهید کرد. این عددی است که وقتی حالتان خوب است و علائمی ندارید، به دست می‌آورید.

برای بررسی بهترین عدد فشار خون، هر روز به مدت ۲ تا ۳ هفته خودتان را با دستگاه قند خون آزمایش کنید. بالاترین عدد هر روز را یادداشت کنید. وقتی کل سری آزمایش‌ها را تمام کردید، بالاترین عدد از بین همه، بهترین عدد شخصی شما است. این می‌تواند نوعی معیار باشد. شما و پزشکتان از آن برای برنامه‌ریزی جهت مدیریت بیماری خود با دارو و سایر روش‌های درمانی استفاده خواهید کرد. بسیاری از این برنامه‌ها از سیستمی استفاده می‌کنند که با رنگ کدگذاری شده است، مانند چراغ‌های راهنمایی که هنگام رانندگی می‌بینید.

اگر بیشتر اوقات حال شما خوب است و بیماری شما مشکل زیادی ایجاد نمی‌کند، پزشک ممکن است بگوید که نیازی به استفاده روزانه از دستگاه سنجش قند خون ندارید. ممکن است هر چند روز یکبار کافی باشد. اما اگر وضعیت شما بدتر شود، ممکن است لازم باشد چندین بار در روز خودتان را آزمایش کنید.

نوشته آیا باید عملکرد ریه خود را در خانه آزمایش کنید؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

اگر پزشک شما نیاز به تشخیص علت مشکل تنفسی شما یا بررسی سایر مشکلات ریوی داشته باشد ، ممکن است آزمایش انتشار ریه را پیشنهاد کند. این آزمایش میزان عملکرد ریه‌های شما را اندازه‌گیری می‌کند.

انتشار ریوی توانایی شما در انتقال اکسیژن به خون از کیسه‌های هوایی ریه‌ها و انتقال دی‌اکسید کربن (CO2) از خون به ریه‌ها است.

آزمایش انتشار ریه، میزان عملکرد ریه‌های شما در این تبادل رفت و برگشتی را اندازه‌گیری می‌کند. ممکن است از پزشک خود بشنوید که این آزمایش را با نام‌های دیگری مانند موارد زیر نیز می‌نامد:

• مطالعه انتشار گاز
• آزمایش ظرفیت انتشار
• ظرفیت انتشاری ریه برای مونوکسید کربن (DLCO)

قبل از آزمایش چه انتظاری باید داشت؟

پزشک ممکن است از شما بخواهد که در ساعات قبل از آزمایش، موارد زیر را انجام ندهید:

• یک وعده غذایی سنگین بخورید
• محصولات تنباکو دودی
• استفاده از گشادکننده‌های برونش یا سایر داروهای استنشاقی

در طول آزمون چه انتظاری باید داشت؟

شما معمولاً برای آزمایش انتشار ریه به کلینیک ریه مراجعه می‌کنید. یک پرستار یک قطعه دهانی را که محکم دور دهان شما بسته می‌شود، وصل می‌کند .

آنها همچنین گیره‌هایی را روی بینی شما قرار می‌دهند تا از ورود یا خروج هرگونه هوا جلوگیری شود. قطعه دهانی از طریق یک لوله به دستگاهی به نام اسپیرومتر متصل می‌شود که میزان هوای دم و بازدم شما را اندازه‌گیری می‌کند.

شما یک مخلوط گازی مخصوص را استنشاق می‌کنید و قبل از اینکه آن را به داخل اسپیرومتر فوت کنید، آن را به مدت ۱۰ ثانیه نگه می‌دارید. مخلوطی که شما استنشاق می‌کنید حاوی مقدار کمی مونوکسید کربن به همراه “ردیاب‌های” گازی مانند متان یا هلیوم است که دستگاهی پس از بازدم، میزان جذب آن توسط ریه‌های شما را اندازه‌گیری می‌کند.

مقدار باقی مانده، اطلاعات مهمی در مورد اینکه ریه‌های شما چقدر خوب اکسیژن را وارد خون می‌کنند و CO2 را دفع می‌کنند، به پزشک شما می‌دهد.

چرا ممکن است به این آزمایش نیاز داشته باشید؟

دلایل زیادی وجود دارد که ممکن است آزمایش انتشار ریه برای شما انجام شود. پزشک شما ممکن است موارد زیر را لازم بداند:

• به دنبال علائم مشکوک به آسیب ریه باشید
• کمک به تشخیص علت مشکلات تنفسی
• پیگیری پیشرفت بیماری فعلی
• آزمایش اینکه یک درمان چقدر خوب کار می‌کند
• قبل از عمل جراحی، سلامت ریه خود را بررسی کنید
• اگر به دلیل سیگار کشیدن ، مشکلات قلبی و غیره در معرض خطر بیماری ریوی هستید، شما را غربالگری می‌کند.

نتایج شما چه معنایی دارد؟

پزشک شما بسته به موارد زیر، نتایج متفاوتی را «طبیعی» در نظر خواهد گرفت:

• سکس
• ارتفاع
• سن
• سطح هموگلوبین (پروتئین موجود در گلبول‌های قرمز خون)
• سایر مشکلات سلامتی که ممکن است داشته باشید

نتیجه «غیرطبیعی» به این معنی است که گازها به راحتی که باید در بافت ریه شما حرکت نکنند. این ممکن است نشانه مشکلات ریوی مانند موارد زیر باشد:

• آزبستوز
• آمفیزم
• آسم
• فیبروز سیستیک
• سارکوئیدوز
• خونریزی در ریه
• مایع در ریه
• فیبروز بینابینی
• آمبولی ریوی
• فشار خون بالا

پزشک شما در مورد نتایج، معانی احتمالی آنها و اقدامات بعدی که باید در نظر بگیرید، با شما صحبت خواهد کرد.

نوشته آزمایش انتشار ریه چیست؟ اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

بیماری‌های ریوی از شایع‌ترین بیماری‌های پزشکی در جهان هستند. سیگار کشیدن، عفونت‌ها و ژن‌ها باعث ایجاد اکثر بیماری‌های ریوی می‌شوند.

ریه‌های شما بخشی از یک سیستم پیچیده هستند که روزانه هزاران بار منبسط و منبسط می‌شوند تا اکسیژن را وارد و دی اکسید کربن را خارج کنند. بیماری ریه می‌تواند زمانی رخ دهد که در هر بخشی از این سیستم مشکلی وجود داشته باشد.

بیماری‌های ریوی که بر مجاری هوایی تأثیر می‌گذارند

نای شما به لوله‌هایی به نام برونش منشعب می‌شود که به نوبه خود به لوله‌های کوچک‌تری در سراسر ریه‌های شما تبدیل می‌شوند. بیماری‌هایی که می‌توانند این مجاری هوایی را تحت تأثیر قرار دهند عبارتند از:

• آسم. مجاری هوایی شما دائماً ملتهب هستند و ممکن است دچار اسپاسم شوند و باعث خس خس سینه و تنگی نفس شوند. آلرژی‌ها، عفونت‌ها یا آلودگی می‌توانند علائم آسم را تحریک کنند.
• بیماری انسدادی مزمن ریوی (COPD). در این بیماری ریوی، نمی‌توانید به روش معمول عمل بازدم را انجام دهید، که باعث مشکل در تنفس می‌شود.
• برونشیت مزمن. این نوع از COPD باعث سرفه  مرطوب طولانی مدت می‌شود .
• آمفیزم. در این نوع COPD ، آسیب ریه باعث می‌شود هوا در ریه‌های شما محبوس شود . مشکل در بیرون دادن هوا از علائم بارز آن است.
• برونشیت حاد. این عفونت ناگهانی مجاری هوایی شما معمولاً توسط یک ویروس ایجاد می‌شود.
• فیبروز کیستیک. در این بیماری، فرد در پاک کردن مخاط از برونش‌های خود مشکل دارد. این امر منجر به عفونت‌های مکرر ریه می‌شود.

بیماری‌های ریوی که کیسه‌های هوایی (آلوئول‌ها) را تحت تأثیر قرار می‌دهند

مجاری هوایی شما به لوله‌های کوچکی (برونشیول‌ها) منشعب می‌شوند که به خوشه‌هایی از کیسه‌های هوایی به نام آلوئول ختم می‌شوند. این کیسه‌های هوایی بیشتر بافت ریه شما را تشکیل می‌دهند. بیماری‌های ریوی که بر آلوئول‌های شما تأثیر می‌گذارند عبارتند از:

• ذات‌الریه. عفونت کیسه‌های هوایی ریه، معمولاً توسط باکتری‌ها یا ویروس‌ها، از جمله ویروس کرونا که باعث کووید-۱۹ می‌شود.
• ذات‌الریه ناشی از سل که به آرامی بدتر می‌شود و توسط باکتری  مایکوباکتریوم توبرکلوزیس ایجاد می‌شود .
• آمفیزم. این اتفاق زمانی می‌افتد که پیوندهای شکننده بین آلوئول‌ها آسیب می‌بینند.  سیگار کشیدن  علت معمول آن است. (آمفیزم همچنین جریان هوا را محدود می‌کند و بر مجاری هوایی شما تأثیر می‌گذارد.)
• ادم ریوی. مایع از رگ‌های خونی کوچک ریه شما به کیسه‌های هوایی و ناحیه اطراف آنها نشت می‌کند. یک نوع آن در اثر نارسایی قلبی و فشار برگشتی در رگ‌های خونی ریه‌های شما ایجاد می‌شود. در نوع دیگر، آسیب به ریه شما باعث نشت مایع می‌شود.
• سرطان ریه. این سرطان اشکال مختلفی دارد و ممکن است در هر بخشی از ریه‌های شما شروع شود. این سرطان اغلب در قسمت اصلی ریه، در داخل یا نزدیکی کیسه‌های هوایی رخ می‌دهد.
• سندرم دیسترس تنفسی حاد (ARDS). این یک آسیب شدید و ناگهانی به ریه‌ها در اثر یک بیماری جدی است. کووید-۱۹ یک نمونه از آن است. بسیاری از افرادی که ARDS دارند تا زمانی که ریه‌هایشان بهبود یابد، برای تنفس به دستگاهی به نام ونتیلاتور نیاز دارند.
• پنوموکونیوز. این دسته از بیماری‌ها ناشی از استنشاق چیزی است که به ریه‌های شما آسیب می‌رساند. نمونه‌هایی از آن شامل بیماری ریه سیاه ناشی از گرد و غبار زغال سنگ و آزبستوز ناشی از گرد و غبار آزبست است  .

بیماری‌های ریوی که بر فضای بینابینی تأثیر می‌گذارند

اینترستیوم پوشش نازک و ظریفی بین آلوئول‌های شما است. رگ‌های خونی ریز از میان اینترستیوم عبور می‌کنند و اجازه می‌دهند گاز بین آلوئول‌ها و خون شما منتقل شود. بیماری‌های مختلف ریه بر اینترستیوم تأثیر می‌گذارند:

• بیماری ریه بینابینی  (ILD). این گروهی از بیماری‌های ریوی است که شامل  سارکوئیدوز،  فیبروز ریوی ایدیوپاتیک و بیماری خودایمنی می‌شود.
• ذات‌الریه و ادم ریوی نیز می‌توانند بر بافت بینابینی شما تأثیر بگذارند.

بیماری‌های ریوی که رگ‌های خونی را تحت تأثیر قرار می‌دهند

سمت راست  قلب شما  خون کم اکسیژن را از رگ‌های شما دریافت می‌کند. این قسمت خون را از طریق  شریان‌های ریوی به ریه‌های شما پمپ می‌کند. این رگ‌های خونی نیز می‌توانند دچار بیماری شوند.

• آمبولی ریوی (PE). یک  لخته خون  (معمولاً در ورید عمقی پا، که  ترومبوز ورید عمقی نامیده می‌شود ) جدا می‌شود، به  قلب شما می‌رود و به ریه‌های شما پمپ می‌شود. لخته در شریان ریوی گیر می‌کند و اغلب باعث تنگی نفس و کاهش سطح اکسیژن خون می‌شود.
• فشار خون ریوی. بسیاری از بیماری‌ها می‌توانند باعث  فشار خون بالا  در شریان‌های ریوی شما شوند. این می‌تواند منجر به تنگی نفس و  درد قفسه سینه شود. اگر پزشک شما نتواند علتی پیدا کند، آن را  فشار خون شریانی ریوی ایدیوپاتیک می‌نامند.

بیماری‌های ریوی که بر پرده جنب تأثیر می‌گذارند

پلور، پوشش نازکی است که ریه شما را احاطه کرده و داخل دیواره قفسه سینه شما را می‌پوشاند. یک لایه نازک از مایع به پلور روی سطح ریه شما اجازه می‌دهد تا با هر نفس در امتداد دیواره قفسه سینه بلغزد. بیماری‌های ریوی پلور عبارتند از:

• پلورال افیوژن. مایع در فضای بین ریه و دیواره قفسه سینه جمع می‌شود. ذات‌الریه یا نارسایی قلبی معمولاً باعث این امر می‌شود. پلورال افیوژن‌های بزرگ می‌توانند تنفس را دشوار کنند و ممکن است نیاز به تخلیه داشته باشند.
• پنوموتوراکس. هوا ممکن است وارد فضای بین دیواره قفسه سینه و ریه شود و ریه را از بین ببرد.
• مزوتلیوما. این نوع نادری از  سرطان است  که در پرده جنب تشکیل می‌شود. مزوتلیوما معمولاً چند دهه پس از تماس با آزبست رخ می‌دهد.

بیماری‌های ریوی که دیواره قفسه سینه را تحت تأثیر قرار می‌دهند

دیواره قفسه سینه شما همچنین نقش مهمی در تنفس دارد. عضلات، دنده‌های شما را به یکدیگر متصل می‌کنند و به انبساط قفسه سینه شما کمک می‌کنند. دیافراگم شما با هر نفس پایین می‌آید و باعث انبساط قفسه سینه نیز می‌شود. بیماری‌هایی که بر دیواره قفسه سینه شما تأثیر می‌گذارند عبارتند از:

• سندرم هیپوونتیلاسیون ناشی از چاقی. وزن اضافی روی قفسه سینه و شکم می‌تواند انبساط قفسه سینه را دشوار کند. این ممکن است باعث  مشکلات جدی تنفسی شود.
• اختلالات عصبی-عضلانی. وقتی اعصابی که عضلات تنفسی شما را کنترل می‌کنند، آنطور که باید کار نکنند، ممکن است در تنفس مشکل داشته باشید.  اسکلروز جانبی آمیوتروفیک و میاستنی گراویس  نمونه‌هایی از بیماری عصبی-عضلانی ریه هستند.

نوشته مروری بر بیماری‌های ریوی اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

متخصص ریه کیست؟

متخصص ریه پزشکی است که بیماری‌های دستگاه تنفسی – ریه‌ها و سایر اندام‌هایی که به تنفس شما کمک می‌کنند – را تشخیص داده و درمان می‌کند.

برای برخی از بیماری‌های نسبتاً کوتاه‌مدت که ریه‌های شما را تحت تأثیر قرار می‌دهند، مانند آنفولانزا یا ذات‌الریه، ممکن است بتوانید تمام مراقبت‌های لازم را از پزشک عمومی خود دریافت کنید. اما اگر سرفه، تنگی نفس یا سایر علائم شما بهبود نیافت، ممکن است لازم باشد به یک متخصص ریه مراجعه کنید.

پولمونولوژی (ریه‌شناسی) چیست؟

پولمونولوژی (Pulmonology) یا ریه‌شناسی یکی از فوق‌تخصص‌های رشته طب داخلی است که به بررسی، تشخیص و درمان بیماری‌های دستگاه تنفسی می‌پردازد. پزشک متخصص این رشته را پولمونولوژیست یا فوق‌تخصص ریه می‌نامند.

دستگاه تنفسی شامل بخش‌های زیر است:

• دهان و بینی
• سینوس‌ها
• حلق (Pharynx)
• حنجره (Larynx)
• نای (Trachea)
• برونش‌ها یا نایژه‌ها (Bronchi)
• ریه‌ها و ساختارهای داخلی آن‌ها مانند برونشیول‌ها (Bronchioles) و آلوئول‌ها (Alveoli)
• دیافراگم (عضله اصلی تنفس)

متخصصان ریه چه بیماری‌هایی را درمان می‌کنند؟

یک متخصص ریه می‌تواند انواع مختلفی از مشکلات ریوی را درمان کند. این مشکلات عبارتند از:

• آسم، بیماری که مجاری هوایی شما را ملتهب و تنگ می‌کند و نفس کشیدن را دشوار می‌سازد
• بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD)، گروهی از بیماری‌های ریوی که شامل آمفیزم و برونشیت مزمن می‌شود
• فیبروز کیستیک، بیماری ناشی از تغییرات در ژن‌های شما که باعث تجمع مخاط چسبنده در ریه‌های شما می‌شود.
• آمفیزم، که به کیسه‌های هوایی در ریه‌های شما آسیب می‌رساند
• بیماری بینابینی ریه، گروهی از بیماری‌ها که ریه‌های شما را زخمی و سفت می‌کنند
• سرطان ریه، نوعی سرطان که از ریه‌ها شروع می‌شود
• آپنه انسدادی خواب، که باعث مکث‌های مکرر در تنفس شما هنگام خواب می‌شود
• فشار خون ریوی یا فشار خون بالا درشریان‌های ریه‌ها
• سل، عفونت باکتریایی ریه‌ها
• برونشکتازی، که به مجاری هوایی شما آسیب می‌رساند، به طوری که آنها گشاد شده و شل یا زخمی می‌شوند.
• برونشیت، که زمانی رخ می‌دهد که مجاری هوایی شما ملتهب شده و با سرفه و مخاط اضافی همراه است . این بیماری می‌تواند منجر به عفونت شود.
• ذات‌الریه، عفونتی که باعث می‌شود کیسه‌های هوایی (آلوئول‌ها) در ریه‌های شما ملتهب و پر از چرک شوند.
• ذات‌الریه ناشی از کووید-۱۹، که می‌تواند باعث مشکلات شدید تنفسی و نارسایی تنفسی شود

متخصصان ریه چه نوع آموزشی می‌بینند؟

آموزش یک متخصص ریه با مدرک پزشکی شروع می‌شود. سپس، آنها به مدت ۳ سال در بیمارستان دوره رزیدنتی طب داخلی را می‌گذرانند تا تجربه بیشتری کسب کنند. پس از رزیدنتی، پزشکان می‌توانند توسط هیئت پزشکی داخلی آمریکا در رشته طب داخلی گواهینامه دریافت کنند.

پس از آن، سال‌ها آموزش تخصصی به عنوان فلوشیپ در رشته پزشکی ریه انجام می‌شود. در نهایت، آنها باید امتحانات تخصصی را بگذرانند تا گواهینامه بورد تخصصی ریه را دریافت کنند. برخی از پزشکان حتی آموزش بیشتری در زمینه مداخله ریوی، فشار خون ریوی و پیوند ریه می‌بینند. برخی دیگر ممکن است در بیماران جوان‌تر یا مسن‌تر تخصص بگیرند.

متخصصان ریه چگونه بیماری‌های ریه را تشخیص می‌دهند؟

متخصصان ریه از آزمایش‌هایی برای تشخیص نوع مشکل ریوی شما استفاده می‌کنند. آنها ممکن است از شما بخواهند که:

• آزمایش خون. آنها سطح اکسیژن و سایر موارد موجود در خون شما را بررسی می‌کنند.
• برونکوسکوپی. در این روش از یک لوله نازک و انعطاف‌پذیر که در انتهای آن یک دوربین قرار دارد برای دیدن داخل ریه‌ها و مجاری هوایی استفاده می‌شود.
• اشعه ایکس. آنها از دوزهای پایین اشعه برای تهیه تصاویری از ریه‌ها و سایر قسمت‌های قفسه سینه شما استفاده می‌کنند.
• سی تی اسکن. این یک اشعه ایکس قوی است که تصاویر دقیقی از داخل قفسه سینه شما تهیه می‌کند.
• اسپیرومتری. این آزمایش با اندازه‌گیری میزان سختی دم و بازدم هوا، عملکرد ریه‌های شما را بررسی می‌کند.

متخصصان ریه چه نوع اقداماتی انجام می‌دهند؟

متخصصان ریه می‌توانند اقدامات ویژه‌ای مانند موارد زیر را انجام دهند:

• بهداشت ریه. این کار باعث پاک شدن مایعات و مخاط از ریه‌های شما می‌شود.
• ابلیشن راه هوایی. این عمل، راه‌های هوایی مسدود شده را باز می‌کند یا تنفس دشوار را آسان می‌کند.
• بیوپسی. در این روش نمونه‌های بافتی برای تشخیص بیماری گرفته می‌شود.
• برونکوسکوپی. این روش برای تشخیص بیماری، داخل ریه‌ها و مجاری هوایی شما را بررسی می‌کند.

چرا به متخصص ریه مراجعه کنیم؟

اگر علائمی مانند موارد زیر دارید، ممکن است به متخصص ریه مراجعه کنید:

• سرفه شدید یا سرفه‌ای که بیش از ۳ هفته طول بکشد
• درد قفسه سینه
• خس خس سینه
• احساس گیجی
• مشکل در تنفس
• خستگی شدید
• آسمی که کنترل آن دشوار است
• برونشیت یا سرماخوردگی که مدام عود می‌کند

نوشته متخصص ریه اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

ریه‌های سیگاری چیست؟

میلیون‌ها بار این جمله را شنیده‌اید: سیگار کشیدن برای شما مضر است. با این حال، ممکن است متوجه نباشید که تنباکو چقدر ریه‌های شما و توانایی آنها در رساندن اکسیژن به بدن را تغییر می‌دهد. این آسیب زمانی آشکار می‌شود که به تفاوت‌های بین ریه‌های سالم و ریه‌های یک فرد سیگاری نگاه کنید.

«ریه سیگاری» اصطلاحی است که آسیب ریه ناشی از سیگار کشیدن را توصیف می‌کند. با گذشت زمان، دود و مواد شیمیایی موجود در سیگار می‌توانند به مجاری هوایی و بافت ریه آسیب برسانند. این می‌تواند منجر به مشکلات ریوی و بیماری‌های تنفسی مانند سرفه مداوم، درد قفسه سینه و سرطان شود. آسیبی که سیگار کشیدن به ریه‌های شما وارد می‌کند دائمی است.  

وقتی ریه‌ها سالم هستند

ریه‌های سالم مانند اسفنج به نظر می‌رسند و حس می‌شوند. آن‌ها صورتی، نرم و انعطاف‌پذیر هستند و با هر نفس منقبض و منبسط می‌شوند. وظیفه اصلی آن‌ها گرفتن اکسیژن از هوایی است که تنفس می‌کنید و انتقال آن به خون شماست.

وقتی نفس می‌کشید، هوا از طریق نای یا نایژک، لوله‌ای که دهان و بینی شما را به ریه‌ها متصل می‌کند، وارد بدن شما می‌شود. سپس هوا از طریق لوله‌های برونش که هوا را به داخل و خارج ریه‌های شما منتقل می‌کنند، حرکت می‌کند. در تمام طول مجاری هوایی شما، مخاط و ساختارهای مو مانندی به نام مژک، گرد و غبار و آلودگی‌هایی را که همراه هوا وارد می‌شوند، از بین می‌برند. هوا به حرکت خود در مجاری هوایی شما ادامه می‌دهد تا به کیسه‌های هوایی کوچک بادکنک مانند در ریه‌های شما به نام آلوئول برسد. از آنجا، اکسیژن به خون شما منتقل می‌شود.

هنگام بازدم، ریه‌های شما دی اکسید کربن را از خون شما در فرآیندی به نام تبادل گاز خارج می‌کنند.

سیگار کشیدن کل این فرآیند را از تعادل خارج می‌کند.

سیگار کشیدن با ریه‌های شما چه می‌کند؟

یک پُک دود سیگار بیش از ۷۰۰۰ ماده شیمیایی دارد و تقریباً ۷۰ مورد از آنها به عنوان عامل سرطان شناخته شده‌اند. وقتی آن را استنشاق می‌کنید، این سموم به اعماق ریه‌های شما نفوذ کرده و آنها را ملتهب می‌کنند. مجاری هوایی شما شروع به تولید مخاط بیش از حد می‌کنند. این منجر به مشکلاتی مانند سرفه، برونشیت و ذات‌الریه می‌شود.

سموم باعث تورم مجاری هوایی کوچک در ریه‌های شما می‌شوند. این می‌تواند باعث احساس تنگی در قفسه سینه و خس خس سینه و تنگی نفس شود. اگر به سیگار کشیدن ادامه دهید، التهاب می‌تواند به بافت اسکار تبدیل شود که نفس کشیدن را دشوارتر می‌کند. قیر چسبنده ناشی از تنباکو نیز در داخل ریه‌های شما تجمع می‌یابد. پس از سال‌ها سیگار کشیدن، می‌تواند به آنها رنگ سیاه بدهد.

نیکوتین موجود در دود سیگار به طور موقت مژک‌ها را فلج کرده و از بین می‌برد. این بدان معناست که مجاری هوایی شما نمی‌توانند گرد و غبار و آلودگی موجود در هوایی که تنفس می‌کنید را فیلتر کنند. همچنین باعث می‌شود که شما بیشتر در معرض سرماخوردگی و سایر عفونت‌های تنفسی قرار بگیرید.

سیگار کشیدن همچنین به آلوئول‌ها، کیسه‌های هوایی کوچکی که اکسیژن را به بدن شما می‌رسانند، آسیب می‌رساند. وقتی آنها از بین بروند، دوباره رشد نمی‌کنند. وقتی تعداد زیادی از آنها را از دست بدهید، به آمفیزم مبتلا خواهید شد، یک بیماری ریوی که باعث تنگی نفس شدید می‌شود.

با ورود اکسیژن کمتر به بدن و ورود مونوکسید کربن بیشتر به بدن توسط دود سیگار، سیگار کشیدن تمام اندام‌های حیاتی شما را در معرض خطر قرار می‌دهد.

ریه‌های یک فرد سیگاری در مقابل ریه‌های یک فرد سالم

سیگار کشیدن به آلوئول‌ها آسیب می‌رساند و باعث التهاب و زخم شدن بافت ریه می‌شود. بافت زخم‌شده ضخیم‌تر و انعطاف‌پذیری کمتری دارد، بنابراین ریه‌ها نمی‌توانند به طور کامل منبسط شوند و این باعث کاهش میزان اکسیژن دریافتی آنها می‌شود. 

سیگار کشیدن همچنین به مژک‌ها آسیب می‌رساند، که باعث می‌شود پاکسازی ریه‌ها دشوارتر شود و می‌تواند منجر به تجمع مخاط و سایر باکتری‌ها شود. این تجمع می‌تواند باعث سرفه مزمن شود و احتمال ابتلا به عفونت تنفسی مانند ذات‌الریه را افزایش دهد. 

در حالی که ریه‌های سالم صورتی رنگ هستند، ریه‌های افراد سیگاری اغلب به دلیل لایه نازکی از قیر که از استنشاق دود سیگار باقی می‌ماند، خاکستری یا سیاه هستند. 

ریه‌های افراد سیگاری در معرض چه بیماری‌هایی هستند؟

از آنجا که سیگار کشیدن باعث آسیب دائمی ریه می‌شود، افراد سیگاری بیشتر در معرض مشکلات ریوی زیر قرار دارند:

برونشیت مزمن

لوله‌هایی که هوا را از نای به ریه‌ها منتقل می‌کنند، برونش نامیده می‌شوند. وقتی این لوله‌ها ملتهب می‌شوند، ریه‌های شما مخاط اضافی تولید می‌کنند که می‌تواند باعث مشکلات تنفسی یا سرفه شود، زیرا بدن شما سعی می‌کند آن را از بین ببرد. افراد مبتلا به برونشیت مزمن علائمی دارند که به مدت دو سال یا بیشتر ادامه می‌یابد. برونشیت مزمن بیشتر در افراد سیگاری شایع است، زیرا دود برونش‌ها را تحریک می‌کند و منجر به التهاب طولانی مدت می‌شود. 

آمفیزم

آمفیزم یک بیماری ریوی است که تنفس را دشوار می‌کند. این بیماری زمانی اتفاق می‌افتد که آلوئول‌ها آسیب می‌بینند. به طور معمول، این کیسه‌ها برای پر شدن از هوا کشیده می‌شوند و به اکسیژن کمک می‌کنند تا به جریان خون شما منتقل شود. در آمفیزم، آلوئول‌ها ضعیف می‌شوند و حتی می‌توانند به مرور زمان تجزیه شوند. این آسیب مانع از انبساط و انقباض طبیعی آنها می‌شود و هوای قدیمی را در ریه‌ها به دام می‌اندازد و ورود هوای تازه را دشوارتر می‌کند. 

بیماری مزمن انسدادی ریه (COPD)

بیماری مزمن انسدادی ریه (به اختصار COPD) گروهی از بیماری‌های مزمن ریوی است که به دلیل آسیب ریه، تنفس را دشوار می‌کند. این بیماری شامل آمفیزم و برونشیت مزمن می‌شود. اگرچه این بیماری‌ها قسمت‌های مختلفی از ریه‌های شما را تحت تأثیر قرار می‌دهند، اما علائم مشابهی دارند – عمدتاً التهاب مجاری هوایی که میزان هوایی را که ریه‌های شما می‌توانند وارد کنند، محدود می‌کند. آنها همچنین معمولاً با هم رخ می‌دهند. سیگار کشیدن شایع‌ترین علت COPD است، اما قرار گرفتن طولانی مدت در معرض آلودگی هوا یا مواد شیمیایی نیز می‌تواند در این امر نقش داشته باشد. 

فشار خون ریوی

فشار خون ریوی نوعی فشار خون بالا است که بر شریان‌های ریوی که خون را به ریه‌های شما می‌رسانند، تأثیر می‌گذارد. این اتفاق زمانی می‌افتد که دیواره‌های این شریان‌ها ضخیم و سفت می‌شوند و جریان خون از طریق آنها دشوارتر می‌شود. این امر فشار بیشتری بر سمت راست قلب وارد می‌کند و آن را مجبور می‌کند تا برای پمپاژ خون به ریه‌ها سخت‌تر کار کند. با گذشت زمان، این فشار اضافی می‌تواند قلب را تضعیف کند و حتی ممکن است منجر به نارسایی قلبی شود. فشار خون ریوی اغلب یک عارضه جانبی COPD است. ترک سیگار احتمال ابتلا به آن را کاهش می‌دهد.

محرک‌های آسم

آسم بیماری است که مجاری هوایی ریه‌های شما را حساس‌تر می‌کند. وقتی در معرض محرک‌های خاصی از جمله دود سیگار، قلیان یا پیپ قرار می‌گیرید، مجاری هوایی با تورم و پر شدن از مخاط واکنش نشان می‌دهند. این می‌تواند باعث سرفه و سخت‌تر شدن تنفس شود. 

سرطان ریه

بیشتر سیگارها حاوی بیش از ۶۰ ماده سمی مرتبط با سرطان هستند. سیگار کشیدن علت بیش از ۷۰ درصد موارد سرطان ریه است و آن را به علت اصلی تبدیل می‌کند. احتمال ابتلا به سرطان ریه با میزان سیگار کشیدن و مدت زمان سیگار کشیدن افزایش می‌یابد. سایر محصولات تنباکو، مانند سیگار برگ، نیز با سرطان ریه مرتبط هستند.

سیگار کشیدن فقط ریه‌های شما را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد. وقتی دود را استنشاق می‌کنید، از طریق مجاری هوایی شما عبور می‌کند و مواد شیمیایی آن جذب جریان خون شما می‌شوند و در نهایت به مغز و سایر اندام‌های شما می‌رسند. این می‌تواند به استخوان‌ها، چشم‌ها، سیستم ایمنی، هورمون‌ها و حتی DNA شما آسیب برساند و احتمال ابتلا به انواع دیگر سرطان، بیماری‌های قلبی، دیابت نوع ۲ ، سکته مغزی و مشکلات باروری را افزایش دهد.

آیا ترک سیگار به ریه‌های شما کمک می‌کند؟

لحظه‌ای که سیگار کشیدن را متوقف می‌کنید، ریه‌های شما شروع به ترمیم خود می‌کنند. در واقع، تنها ۱۲ ساعت پس از ترک سیگار، میزان مونوکسید کربن در خون شما به سطح سالمی کاهش می‌یابد. اکسیژن بیشتری به اندام‌های شما جریان می‌یابد و شما می‌توانید بهتر نفس بکشید. مژک‌های ریه‌های شما دوباره فعال می‌شوند. با بهبودی آنها، ممکن است در ابتدا بیشتر سرفه کنید. اما این نشانه آن است که مژک‌ها به پاکسازی مخاط اضافی از ریه‌های شما کمک می‌کنند.

ترک سیگار عادت آسانی نیست، اما اگر آن را ترک کنید، عملکرد ریه‌هایتان بهبود می‌یابد. در مورد راه‌های ترک سیگار با پزشک خود صحبت کنید.

پاکسازی ریه

به محض اینکه سیگار را ترک کنید، ریه‌های شما شروع به بهبود می‌کنند. مدت زمان بهبودی به میزان آسیب بستگی دارد، اما ظرف چند ماه، احتمالاً متوجه خواهید شد که نفس کشیدن آسان‌تر شده است زیرا ریه‌های شما یک فرآیند خود تمیز شوندگی طبیعی را طی می‌کنند.  

اگرچه آسیب ریه به طور کامل قابل برگشت نیست، اما اقداماتی وجود دارد که می‌توانید برای بهبود سلامت ریه انجام دهید. این موارد عبارتند از:

سرفه. سرفه کنترل شده تا دو دقیقه می‌تواند به پاک شدن مخاط و باز شدن مجاری هوایی شما کمک کند. اگر احساس ناراحتی کردید، باید سرفه را متوقف کنید.

ورزش. ورزش گردش خون را بهبود می‌بخشد و میزان تنفس شما را افزایش می‌دهد – که هر دو برای ریه‌های شما مفید هستند. ورزش در فضای باز همچنین می‌تواند میزان اکسیژن دریافتی را افزایش دهد.

بخور درمانی. استنشاق بخار می‌تواند مخاط موجود در ریه‌ها را شل کرده و دفع آن را آسان‌تر کند. دوش آب گرم، اتاق بخار یا خوابیدن با دستگاه بخور را امتحان کنید.

تمرینات تنفسی. تنفس عمیق اکسیژن بیشتری را به ریه‌های شما منتقل می‌کند و ظرفیت و قدرت آنها را افزایش می‌دهد.

رژیم غذایی خود را تغییر دهید. سیگار کشیدن باعث التهاب می‌شود، بنابراین خوردن غذاهایی که سرشار از آنتی‌اکسیدان هستند می‌تواند انواع ویتامین‌ها و مواد مغذی مورد نیاز برای بهبودی را به بدن شما برساند. 

خلاصه مطلب

سیگار کشیدن باعث آسیب طولانی مدت به ریه‌های شما می‌شود که اغلب منجر به علائم ناخوشایند و احتمال بیشتر ابتلا به بیماری‌های جدی ریوی می‌شود. ترک سیگار یکی از بهترین کارهایی است که می‌توانید برای سلامت ریه‌های خود انجام دهید. در حالی که برخی از آسیب‌ها را نمی‌توان به طور کامل جبران کرد، ریه‌های شما به محض ترک سیگار شروع به بهبود می‌کنند. اگر آماده ترک هستید، در مورد درمان‌هایی که می‌توانند کمک کنند با پزشک خود صحبت کنید.

سوالات متداول در مورد ریه‌های سیگاری

چگونه بفهمیم ریه‌هایمان شبیه سیگاری‌ها شده است؟

علائم ریه‌های سیگاری شامل سرفه مداوم، مشکل در تنفس، درد قفسه سینه یا عفونت‌های مکرر ریه است. اگر سیگار می‌کشید و متوجه این علائم شدید، بهتر است برای بررسی سلامت ریه‌های خود به پزشک مراجعه کنید.

ریه‌ها بعد از ۲۰ سال سیگار کشیدن چه شکلی می‌شوند؟

سیگار کشیدن طولانی مدت می‌تواند ریه‌های سالم صورتی را به خاکستری یا سیاه تبدیل کند و همچنین ممکن است بافت ریه در اثر التهاب مداوم دچار زخم شود.

چه چیزی باعث سرطان ریه در افراد غیرسیگاری می‌شود؟

اگرچه سیگار کشیدن علت اصلی سرطان ریه است، اما قرار گرفتن در معرض دود سیگار، آلودگی هوا، آزبست یا سابقه خانوادگی سرطان ریه نیز می‌تواند احتمال ابتلا به آن را افزایش دهد.

دود گوشت با ریه‌های شما چه می‌کند؟

استنشاق دود ناشی از پخت گوشت، ریه‌های شما را در معرض مواد شیمیایی مضر قرار می‌دهد. قرار گرفتن زیاد در معرض این مواد شیمیایی با سرطان مرتبط است.

آیا ریه‌های یک فرد سیگاری می‌تواند به طور کامل بهبود یابد؟

برخی از آسیب‌های ناشی از سیگار کشیدن طولانی مدت دائمی هستند، اما سایر قسمت‌های ریه‌های شما به محض ترک سیگار شروع به بهبود می‌کنند. با گذشت زمان، متوجه جریان هوای بهتر و تنفس راحت‌تر خواهید شد. 

نوشته ریه‌های سالم در مقابل ریه‌های سیگاری: آنچه باید بدانید اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

دستگاه تنفسی چیست؟

دستگاه تنفسی شامل اندام‌ها و سایر قسمت‌های بدن شما می‌شود که در تنفس نقش دارند، جایی که شما اکسیژن و دی اکسید کربن را تبادل می‌کنید.

تمام سلول‌های بدن شما برای کار به اکسیژن نیاز دارند. وقتی اکسیژن دریافت می‌کنند، دی‌اکسید کربن آزاد می‌کنند که به آن “گاز زائد” می‌گویند. این گاز وارد جریان خون شما شده و به ریه‌های شما منتقل می‌شود. هنگام بازدم، آن را بیرون می‌دهید. 

این عملکرد حیاتی «تبادل گاز» نام دارد و بدن شما طوری تنظیم شده است که این کار را به طور خودکار انجام دهد. 

عملکرد سیستم تنفسی 

تنفس تنها وظیفه‌ای نیست که سیستم تنفسی شما انجام می‌دهد. وظایف دیگر آن عبارتند از: 

• گرم کردن هوا به طوری که با دمای بدن شما مطابقت داشته باشد 
• مرطوب کردن هوا تا سطح رطوبت مورد نیاز بدن
• محافظت از مجاری هوایی در برابر چیزهایی که ممکن است آنها را تحریک یا آسیب برساند 
• اجازه دادن به تو برای بو کردن و صحبت کردن 

قطعات سیستم تنفسی

دستگاه تنفسی شما به دو بخش فوقانی و تحتانی تقسیم می‌شود. 

دستگاه تنفسی فوقانی شما از موارد زیر تشکیل شده است: 

• بینی و حفره بینی
• سینوس‌ها
• دهان
• گلو (حلق)
• جعبه صدا (حنجره)

بخش‌های دستگاه تنفسی تحتانی شما عبارتند از: 

• نای (نای)
• دیافراگم
• ریه‌ها
• لوله‌های برونش/نایژه‌ها
• برونشیول‌ها
• کیسه‌های هوایی (آلوئول‌ها)
• مویرگ‌ها

دستگاه تنفسی و دستگاه گردش خون 

سیستم گردش خون که به عنوان سیستم قلبی عروقی نیز شناخته می‌شود، خون را در بدن شما به گردش در می‌آورد. این سیستم و سیستم تنفسی شما با هم کار می‌کنند تا خون غنی از اکسیژن را به سلول‌های شما برسانند. 

تنفس زمانی شروع می‌شود که شما هوا را به داخل بینی یا دهان خود فرو می‌برید. هوا از پشت گلو به نای شما می‌رسد که به مجاری هوایی به نام لوله‌های برونش تقسیم می‌شود.

برای اینکه ریه‌های شما بهترین عملکرد خود را داشته باشند، این مجاری هوایی باید باز باشند. آنها باید عاری از التهاب یا تورم و مخاط اضافی باشند.

همانطور که لوله‌های برونش از ریه‌های شما عبور می‌کنند، به مجاری هوایی کوچکتری به نام برونشیول تقسیم می‌شوند. برونشیول‌ها به کیسه‌های هوایی کوچک بادکنک مانند به نام آلوئول ختم می‌شوند. بدن شما حدود ۶۰۰ میلیون آلوئول دارد.

آلوئول‌ها توسط شبکه‌ای از رگ‌های خونی ریز به نام مویرگ احاطه شده‌اند . در اینجا، اکسیژن حاصل از هوای استنشاق شده به خون شما منتقل می‌شود.

پس از جذب اکسیژن، خون به قلب شما می‌رود. سپس قلب شما آن را در سراسر بدن به سلول‌های بافت‌ها و اندام‌های شما پمپ می‌کند.

همانطور که سلول‌ها از اکسیژن استفاده می‌کنند، دی اکسید کربن تولید می‌کنند که وارد خون شما می‌شود. سپس خون شما دی اکسید کربن را به ریه‌های شما برمی‌گرداند، جایی که هنگام بازدم از بدن شما خارج می‌شود.

دم و بازدم

دم و بازدم نحوه‌ی ورود اکسیژن و دفع دی‌اکسید کربن به بدن شما هستند. این فرآیند توسط یک عضله‌ی گنبدی شکل بزرگ در زیر ریه‌های شما به نام دیافراگم انجام می‌شود.

وقتی نفس می‌کشید، دیافراگم شما به سمت پایین کشیده می‌شود و خلأیی ایجاد می‌کند که باعث می‌شود هوا به سرعت وارد ریه‌های شما شود.

عکس این اتفاق در بازدم رخ می‌دهد: دیافراگم شما به سمت بالا شل می‌شود و به ریه‌های شما فشار می‌آورد و به آنها اجازه می‌دهد تا بادشان خالی شود.

دستگاه تنفسی چگونه هوا را تمیز می‌کند؟

سیستم تنفسی شما روش‌هایی درونی دارد تا از ورود مواد مضر موجود در هوا به ریه‌هایتان جلوگیری کند.

موهای بینی شما به فیلتر کردن ذرات بزرگ کمک می‌کنند. موهای ریز، به نام مژک، در امتداد مجاری هوایی شما با حرکتی جارویی حرکت می‌کنند تا مجاری را تمیز نگه دارند. اما اگر چیزهای مضری مانند دود سیگار را استنشاق کنید، مژک‌ها می‌توانند از کار بیفتند. این می‌تواند منجر به مشکلات سلامتی مانند  برونشیت شود.

سلول‌های موجود در نای و لوله‌های برونش شما مخاطی تولید می‌کنند که مجاری هوایی را مرطوب نگه می‌دارد و به دور نگه داشتن گرد و غبار، باکتری‌ها و ویروس‌ها و عوامل آلرژی‌زا از ریه‌های شما کمک می‌کند.

مخاط می‌تواند چیزهایی را بالا بیاورد که به قسمت‌های عمیق‌تر ریه‌های شما می‌رسند. سپس شما آنها را سرفه می‌کنید یا می‌بلعید.

بیماری‌های دستگاه تنفسی

عفونت‌های تنفسی بیماری‌های شایعی هستند. کودکان به ویژه در معرض ابتلا به آنها هستند. این عفونت‌ها می‌توانند دستگاه تنفسی فوقانی یا تحتانی شما را تحت تأثیر قرار دهند. 

عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی شامل موارد زیر است: 

• سرماخوردگی معمولی
• اپیگلوتیت، تورم قسمت بالای نای که در پشت گلو قرار دارد 
• لارنژیت، التهاب حنجره. ممکن است صدایتان بسیار گرفته شود یا کلا صدایتان را از دست بدهید. 
• فارنژیت، که به عنوان گلودرد نیز شناخته می‌شود 
• سینوزیت، عفونت سینوس‌های شما

عفونت‌های دستگاه تنفسی تحتانی شامل موارد زیر است: 

• برونشیت، عفونت ریه‌های شما که باعث سرفه و تب می‌شود 
• برونشیولیت، عفونت ریه که معمولاً کودکان را تحت تأثیر قرار می‌دهد 
• عفونت قفسه سینه 
• ذات الریه 

عفونت‌های تنفسی ناشی از ورود ویروس‌ها یا باکتری‌ها به سیستم تنفسی شما هستند. این عفونت‌ها مسری هستند و از طریق عطسه، سرفه یا لمس چیزهای آلوده به میکروب منتقل می‌شوند.

شاید در مورد RSV که مخفف ویروس سینسیشیال تنفسی است، چیزهایی شنیده باشید. این یک ویروس رایج دستگاه تنفسی فوقانی است که معمولاً جدی نیست، اما می‌تواند برای افراد مسن و کودکان خردسال مشکلاتی ایجاد کند. 

آنفولانزا، یا فلو، یک ویروس دستگاه تنفسی فوقانی محسوب نمی‌شود، اگرچه می‌تواند علائمی مانند سرفه، گلودرد و آبریزش بینی ایجاد کند. دلیلش این است که ویروس آنفولانزا بیش از یک سیستم را در بدن شما تحت تأثیر قرار می‌دهد.

بیماری‌های شایع دستگاه تنفسی عبارتند از:

• آسم. مجاری هوایی شما باریک شده و مخاط زیادی تولید می‌کند.
• برونشکتازی. التهاب و عفونت، دیواره‌های برونش شما را ضخیم‌تر می‌کند.
• بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD). این بیماری طولانی مدت با گذشت زمان بدتر می‌شود. این بیماری شامل برونشیت و آمفیزم است.
• ذات‌الریه. عفونت باعث التهاب در آلوئول‌های شما می‌شود. آنها ممکن است با مایع یا چرک پر شوند.
• سل. باکتری‌ها باعث این عفونت خطرناک می‌شوند. این بیماری معمولاً ریه‌های شما را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اما ممکن است کلیه‌ها، ستون فقرات یا مغز شما را نیز درگیر کند.
• سرطان ریه. سلول‌های ریه شما تغییر می‌کنند و به تومور تبدیل می‌شوند. این اغلب به دلیل سیگار کشیدن یا سایر مواد شیمیایی که استنشاق کرده‌اید، اتفاق می‌افتد.
• فیبروز کیستیک. این بیماری ناشی از مشکلی در ژن‌های شما است و با گذشت زمان بدتر می‌شود. این بیماری باعث عفونت‌های ریوی می‌شود که از بین نمی‌روند.
• پلورال افیوژن. مایع بیش از حد بین بافت‌هایی که ریه‌ها و قفسه سینه شما را می‌پوشانند، تجمع می‌یابد.
• فیبروز ریوی ایدیوپاتیک. بافت ریه شما دچار زخم می‌شود و نمی‌تواند آنطور که باید کار کند.
• سارکوئیدوز. توده‌های کوچکی از سلول‌های التهابی به نام گرانولوما تشکیل می‌شوند که اغلب در ریه‌ها و غدد لنفاوی شما قرار دارند .

چگونه از سیستم تنفسی خود مراقبت کنیم؟

شما می‌توانید اقداماتی را برای سالم نگه داشتن بخش‌های مختلف سیستم تنفسی خود و عملکرد صحیح آنها انجام دهید. این اقدامات عبارتند از: 

• سیگار نکشید. سیگار کشیدن سیستم تنفسی شما را تحریک می‌کند و می‌تواند نفس کشیدن را سخت‌تر کند. این کار احتمال ابتلا به COPD و سرطان ریه را افزایش می‌دهد. از دود سیگار دیگران نیز دوری کنید. 
• مرتباً ورزش کنید، که باعث قوی‌تر شدن ریه‌ها و قلب شما می‌شود.
• هیدراته بمانید. آب به رقیق نگه داشتن مخاط شما کمک می‌کند و این باعث می‌شود نفس کشیدن راحت‌تر شود. مخاط غلیظ‌تر می‌تواند احتمال ابتلا به عفونت را افزایش دهد. 
• معاینات پزشکی انجام دهید تا شما و پزشکتان بتوانید از هرگونه مشکل تنفسی مطلع باشید. 
• واکسینه شوید. واکسن‌ها می‌توانند شما را در برابر کووید-۱۹، آنفولانزا، RSV و ذات‌الریه محافظت کنند. با پزشک خود در مورد اینکه کدام واکسن‌ها را باید بزنید صحبت کنید. اگر بیماری تنفسی دارید، این واکسن‌ها به ویژه مهم هستند. 
• از آلودگی هوای بیرون آگاه باشید. کیفیت هوای محل زندگی خود را بررسی کنید و در صورت لزوم، توصیه‌ها را برای کاهش مواجهه با آلودگی دنبال کنید. 
• کیفیت هوای داخل خانه را ارتقا دهید. گردگیری منظم، تعویض فیلترهای هوای خانه و دور نگه داشتن دود سیگار از جمله راه‌های بهبود هوای خانه هستند. 
• نفس عمیق بکشید. این کار می‌تواند عملکرد ریه شما را بهبود بخشد و همچنین ممکن است به شما در مدیریت استرس کمک کند. 
• دست‌هایتان را بشویید. این یکی از بهترین راه‌ها برای جلوگیری از شیوع عفونت‌های تنفسی فوقانی است. 
• در مورد غربالگری سرطان ریه سوال کنید. اگر در معرض خطر بالایی هستید، این آزمایش می‌تواند برای شما منطقی باشد. از پزشک خود سوال کنید.

سوالات متداول سیستم تنفسی

دستگاه تنفسی چگونه با دستگاه عضلانی کار می‌کند؟ 

هنگام تنفس، چندین عضله با سیستم تنفسی شما همکاری می‌کنند. عضله اصلی دیافراگم است که ریه‌های شما را از فضای شکم جدا می‌کند. عضلات بین دنده‌های شما، که عضلات بین دنده‌ای نامیده می‌شوند ، و عضلات ناحیه شکم شما هنگام تنفس شدید به شما کمک می‌کنند؛ برای مثال، هنگام ورزش. عضلات صورت، بینی و گلو نیز به تنفس کمک می‌کنند. و عضلات گردن و ترقوه به شما در دم کمک می‌کنند. 

آیا می‌توان بدون یک ریه زندگی کرد؟

بله. اکثر افراد می‌توانند با یک ریه زندگی کنند، البته تا زمانی که سالم باشد. 

کدام پزشک متخصص دستگاه تنفسی است؟

متخصصان ریه بر مشکلات سیستم تنفسی تمرکز دارند. 

نوشته سیستم تنفسی اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

اضطراب ممکن است در اثر یک مشکل روان‌پزشکی، یک اختلال جسمی، تأثیر داروها، رویدادهای پراسترس زندگی، یا ترکیبی از این عوامل ایجاد شود. وظیفه اولیه پزشک این است که بررسی کند آیا اضطراب شما نشانه‌ای از یک بیماری پزشکی دیگر است یا خیر.

اختلالات اضطرابی با اضطراب طبیعی تفاوت دارند. این اختلالات شایع‌ترین نوع بیماری روانی است. این وضعیت‌ها می‌توانند شامل دوره‌هایی از نگرانی بیش‌ازحد یا ترس باشند که فراتر از آن چیزی است که از فشارهای روزمره انتظار می‌رود.

علل شایع اضطراب شامل این اختلالات است:

• اختلال پانیک (Panic disorder): علاوه بر اضطراب، علائم شایع اختلالات پانیک شامل تپش قلب (احساس ضربان قلب)، سرگیجه و تنگی نفس هستند. همین علائم می‌توانند توسط قهوه (کافئین)، آمفتامین‌ها («اسپید» نام خیابانی آمفتامین‌هاست هنگامی که بدون تجویز پزشک مصرف می‌شوند)، سایر محرک‌ها مانند کوکائین، پرکاری تیروئید، آریتمی‌های قلبی، و سایر ناهنجاری‌های قلبی (مانند پرولاپس دریچه میترال) نیز ایجاد شوند.
• اختلال اضطراب فراگیر (GAD)
• اختلالات فوبیک (ترس‌های مرضی)
• اختلالات مرتبط با استرس

رویدادهای زندگی که می‌توانند موجب اضطراب شوند:

• استرس ناشی از کار
• استرس ناشی از مدرسه
• استرس در روابط شخصی مانند ازدواج
• استرس مالی
• استرس ناشی از رخدادهای جهانی یا مسائل سیاسی
• استرس ناشی از رویدادهای غیرقابل پیش‌بینی یا نامطمئن جهانی، مانند یک بیماری همه‌گیر
• استرس ناشی از تروما یا ضربه عاطفی، مانند مرگ یکی از عزیزان
• استرس ناشی از یک بیماری جدی پزشکی

عوامل خارجی دیگر که می‌توانند باعث اضطراب شوند:

• عوارض جانبی داروها
• مصرف مواد مخدر غیرقانونی مانند کوکائین
• علائم یک بیماری پزشکی (مانند حمله قلبی، گرمازدگی، هیپوگلیسمی)
• کمبود اکسیژن در شرایطی مانند بیماری ارتفاع، آمفیزم، یا آمبولی ریوی (لخته خون در عروق ریه)

پزشک اغلب وظیفه دشواری برای تعیین منبع هر یک از علائم دارد. برای مثال، در یک مطالعه بر روی افراد دارای درد قفسه سینه — که یکی از نشانه‌های بیماری قلبی است — مشخص شد که ۴۳٪ آنها دچار اختلال پانیک بوده‌اند، نه یک بیماری مرتبط با قلب.

کارگروه خدمات پیشگیرانه ایالات متحده غربالگری اضطراب را برای کودکان و نوجوانان ۸ تا ۱۸ سال توصیه می‌کند و همچنین غربالگری اختلال افسردگی اساسی (MDD) را در نوجوانان ۱۲ تا ۱۸ سال پیشنهاد می‌دهد.

چگونه می‌توانم از اضطراب پیشگیری کنم؟

مکانیسم‌های مقابله‌ای می‌توانند به شما کمک کنند با اضطرابی که از عوامل استرس‌زای زندگی ناشی می‌شود کنار بیایید. در ادامه چند مورد که می‌توانید امتحان کنید آورده شده است:

• ورزش
• مدیتیشن
• تمرین‌های آرام‌سازی، از جمله تنفس عمیق
• تجسم‌سازی (Visualization)
• عادات خوب خواب
• رژیم غذایی سالم
• یادگیری مهارت‌های بین‌فردی برای مواجهه با افراد و موقعیت‌های دشوار، یا آموزش مهارت‌های فرزندپروری برای کمک در برخورد با کودکان

نوشته علل اضطراب و پیشگیری اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.